Μεταφερθήκαμε στο www.radiogamma.gr

Ποδόσφαιρο: "Έφοδος" εισαγγελέων στα γραφεία της ΕΠΟ!

Από το πρωί σήμερα εισαγγελείς και οικονομική αστυνομία φέρονται να έχουν πάει στα γραφεία της ΕΠΟ στο Πάρκο Γουδή και διενεργούν ελέγχους στα οικονομικά της ομοσπονδίας και σε άλλες υποθέσεις για τις οποίες η ομοσπονδία τελεί

"Λίμνες": Κλειστή η χωματερή μέχρι νεοτέρας . . .

Δυνάμωσε το μέτωπο μετά τα επεισόδια της Παρασκευής
Του Γιάννη Σπυρούνη

«Λάδι στη φωτιά» έριξαν τα πρόσφατα επεισόδια στις «Λίμνες» που είχαν ως αποτέλεσμα να συλληφθούν και να οδηγηθούν στο αυτόφωρο τρεις κάτοικοι από το διαμαρτυρόμενο πλήθος και να προσαχθούν ακόμα δύο από τις Αρχές.

Ρεα…Ληστής στα βουνά

Με μία συνέντευξη στην Καθημερινή της Κυριακής (η πρώτη που έκανε καθημερινή την Κυριακή, ακολούθησε η κυβέρνηση Σαμαρά) υποδέχεται την τρόικα ο άρχων των Οικονομικών, βασιλιάς των δημοσιονομικών και μετρ της διαπραγμάτευσης, Γιάννης Στουρνάρας. Η συνέντευξη απευθύνεται στους δανειστές, αφού ο υπουργός έχει αποδείξει πως σε καμία περίπτωση η πολιτική του δεν απευθύνεται στους πολίτες, και του ζητάει να επιδείξουν ρεαλισμό κατά την διαπραγμάτευση.

Ο Στουρνάρας, τις τελευταίες ημέρες βρίσκεται στο Κιλιμάντζαρο όπου παραθερίζει. Ο προϊστάμενος του Αντώνη Σαμαρά βρίσκεται, σύμφωνα με δηλώσεις του, μόλις λίγα μέτρα από την κορυφή του βουνού, όπου οι κακές γλώσσες λένε, προετοιμάζει το καταφύγιο όπου θα διαφύγει όταν ο λαός σηκωθεί από τους καναπέδες. Μάλιστα, αντιμετωπίζει και αρκετές δυσκολίες κατά την ανάβαση, αφού όπως τόνισε, κινδυνεύει να πέσει 100 μέτρα πριν την κορυφή.

Η τρόικα ζητάει πρόσθετα μέτρα 2,5 δισ. ευρώ για το 2014, την ώρα που όλη λένε (κι ο Μπάμπης ο Σουγιάς, κι Γιάννης ο Πεταλούδας, και άλλοι) έχουμε πλεόνασμα και θα καταφέρουμε να εισπράξουμε τους στόχους. Γι’ αυτό, ο φάρος της επιστροφής στην Ανάπτυξη ζητάει να δεχθεί η ελληνική κυβέρνηση τα νέα μέτρα και να τα ψηφίσει, και άμα τον Απρίλιο τα νούμερα βγαίνουν, να μην τα εφαρμόσει.

Το γεγονός πως ποτέ τα νούμερα δεν βγαίνουν αποτελεί το γερό διαπραγματευτικό χαρτί του Στουρνάρα, αφού όπως συζητούσε με σύμβουλό του “που θα πάει, κάποια στιγμή θα μου κάτσει”.

Ο Γιάννης Στουρνάρας δεν έχει κρύψει την αδυναμία του στον τζόγο, αφού πριν από λίγες ημέρες προχώρησε σε μία ακόμη πρόβλεψη. Ο πρώην πρόεδρος του ΙΟΒΕ προέβλεψε πως μέχρι τον Ιούνιο θα είναι μία κόλαση, εξηγώντας έτσι και το σκεπτικό του σχεδιασμού του επιδόματος θέρμανσης. Σύμφωνα με το σκεπτικό του, αφού θα επικρατεί κόλαση, οι θερμοκρασίες που αναπτυχθούν θα είναι πολύ υψηλές. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο σχεδίασε ένα επίδομα πετρελαίου που δεν μπορεί να εισπράξει σχεδόν κανένας.

Ρεμπελίσκος

tvxs.gr

Στίβος: Αποκαλύψεις Μπολτ για... γυναίκες και μαριχουάνα!

Σημαντικές αποκαλύψεις κάνει ο Γιουσέιν Μπολτ στην αυτοβιογραφία του που κυκλοφορεί με τον τίτλο «Σαν κεραυνός» (Come il fulmine).
Ο Τζαμαϊκανός ταχύτερος άνθρωπος στην ιστορία μιλάει για την εμπειρία του να καπνίσει μαριχουάνα σε νεαρή ηλικία, αλλά

Μαζί τους άκουγαν;

Τάσος Τέλλογλου

Από την αποκάλυψη των τηλεφωνικών υποκλοπών που έκαναν οι Αμερικανοί κατά της κυβέρνησης Καραμανλή πέρασαν επτά ολόκληρα χρόνια και άκρη δεν έχει βγει.

Ο εφέτης Δ. Δασούλας κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια κάρτα που είχε αγορασθεί από την πρεσβεία των ΗΠΑ είχε τοποθετηθεί σε καρτοκινητό σκιά, από εκείνα που είχαν χρησιμοποιηθεί το 2004-2005. Τώρα μάρτυρας έχει προσδιορίσει ότι οι ελληνικές αρχές παρακολουθούσαν έναν από τους χρήστες αυτού του τηλεφώνου και συνεπώς μπορούσαν να τον συνδέσουν με εκείνους που έστησαν το σύστημα.

Γιατί όμως τώρα, όταν η ανάκριση άρχισε πριν από 6 χρόνια; Πιθανότατα επειδή τα θύματα εκείνης της περιόδου, ήταν και θύτες. Βλέπετε, εκτός από τον Καραμανλή, το δίκτυο παρακολουθούσε και αντιεξουσιαστές, καθώς και μία δημοσιογράφο από τη Θεσσαλονίκη. Είναι εξαιρετικά δύσκολο αυτοί οι άνθρωποι να ενδιέφεραν τους Αμερικανούς. Πιθανότατα ενδιέφεραν Έλληνες. Και Έλληνες τους παρακολουθούσαν, μάλλον με τη βοήθεια των Αμερικανών.

Η κυβέρνηση Καραμανλή δεν ενδιαφερόταν, όπως άλλωστε και το ΠΑΣΟΚ, για πραγματική διαλεύκανση του ζητήματος των υποκλοπών. Δεν πίστευε στην αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων με δικαστικό τρόπο. Διότι, όπως φαίνεται, γνώριζε αυτά που καταθέτουν σήμερα οι μάρτυρες, αλλά δεν τα συνέδεσε με την υπόθεση. Γιατί; Είτε για να μη χαλάσει τις σχέσεις με τις ΗΠΑ είτε επειδή στην πρώτη φάση των υποκλοπών το «έργο» ήταν και δικό της.

Και τι μένει; Τίποτα. Χρησιμοποιούν τις υποκλοπές για να αφηγηθούν ένα σχέδιο αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης Ν.Δ. Και ενώ ουδέποτε συζήτησαν τις ευθύνες τους για τη διάλυση της χώρας, συζητούν για κατασκόπους, αγωγούς, τα Σκόπια και το ΝΑΤΟ. Ναι, αυτά μας κατέστρεψαν. Περαστικά.

http://www.protagon.gr/

Η βία μαμή της εξουσίας

Γιώργος Αναδρανιστάκης

«Σας τα έλεγε ο Λαζαρίδης την επομένη της δολοφονίας του Φύσσα και εσείς τον λοιδορούσατε», δήλωσε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. Μάκης Βορίδης, μία ώρα μετά από την απάνθρωπη δολοφονία των δύο μελών της Χρυσής Αυγής στο Νέο Ηράκλειο.

Τι μας έλεγε ο Λαζαρίδης την επομένη της δολοφονίας του Φύσσα και εμείς τον λοιδορούσαμε; Μας έλεγε ότι θα θρηνήσουμε κι άλλα θύματα, ότι θα συγκρουστούν στους δρόμους τα τάγματα εφόδου της Χ.Α., με τα τάγματα εφόδου του ΣΥΡΙΖΑ. Το έβγαλε στο πιτς φιτίλι το συμπέρασμα ο Βορίδης. Πάνω από τα ζεστά πτώματα του Νέου Ηρακλείου, χωρίς να έχει γίνει η παραμικρή έρευνα για τους πιστολέρο με τα κράνη, έσπευσε να φορτώσει εμμέσως τη διπλή δολοφονία στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, δίχως να έχει καν το θάρρος να εκστομίσει τη λέξη «ΣΥΡΙΖΑ».

Είπε κι άλλα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος. Εκμεταλλεύτηκε το σοκ της δολοφονίας, για να προωθήσει το κάτωθι λογικό σχήμα: Η ρητορική της βίας οδηγεί στη χαμηλή βία κι η χαμηλή βία οδηγεί στις δολοφονίες. Βοριδικός ντετερμινισμός, δηλαδή τα ίδια αίτια φέρνουν πάντοτε τα ίδια αποτελέσματα κι άντε μετά να μιλήσεις για το περίπλοκο και το τυχαίο των πραγμάτων. Τι είναι όμως η κατά τον Βορίδη «ρητορική της βίας» και η «χαμηλή βία» στην οποία οδηγεί αναποφεύκτως; Η κριτική στα μέτρα, οι απεργίες, οι καταλήψεις εργοστασίων και σχολειών, οι πορείες, η απεργία της 6ης Νοεμβρίου για τα 2,5 δισ. της τρόικας που θα πέσουν στα κεφάλια μας, το αίτημα για πρόωρες εκλογές, τι είναι όλα αυτά; Είναι ρητορική της βίας ή μήπως είναι και χαμηλή βία, ήδη συντελεσμένη; Αυτός που κατεβαίνει στο δρόμο για να διαδηλώσει την πείνα του, οπλίζει καθ΄ οιονδήποτε τρόπο το χέρι δολοφόνων με τα κράνη;

Ο Βορίδης, ο Δένδιας, η Κυβέρνηση, είχαν ήδη έτοιμη την απάντηση και έσπευσαν να την εκφωνήσουν λίγα λεπτά μετά το φονικό: Οι μηχανισμοί καταστολής του κράτους πρέπει να σκληρύνουν κι άλλο. Όχι για να πιάσουν τους κρανοφόρους πιστολέρο, αλλά για να καταστείλουν τη «ρητορική της βίας» και την «χαμηλή βία», που κατά τον βοριδικό ντετερμινισμό οδηγούν στους κρανοφόρους πιστολέρο. Θα εντείνουν την καταστολή και τον τρόμο, διότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξακολουθούν να κυβερνούν έναν λαό που ποδοπατιέται καθημερινά από την πολιτική τους.

Σας παίρνουμε τη μισή μπουκιά από το στόμα, τουλάχιστον όμως μπορούμε να σας εγγυηθούμε ότι την άλλη μισή μπουκιά θα την τρώτε με ασφάλεια, λένε οι κυβερνώντες. Μας πώς μπορείτε να εγγυηθείτε την ασφάλειά μας, όταν μέσα σε ενάμιση μήνα είχαμε στους δρόμους τρεις δολοφονημένους και έναν βαρύτατα τραυματισμένο; Ο Λαζαρίδης προέβλεψε ότι θα υπάρξουν κι άλλα θύματα, αλλά δεν έκανε τίποτα για να μην εκπληρωθεί η προφητεία του. Ασφάλεια με Σαμαρά, Βενιζέλο, Τρόικα και Μνημόνιο δεν μπορεί να υπάρξει. Η ομαλότητα δεν μπορεί να αποκατασταθεί χωρίς της στοιχειώδη αποκατάσταση της χαώδους κοινωνικής αδικίας. Η πολιτική τους είναι που έθρεψε τη Χρυσή Αυγή, η πολιτική τους είναι που αφήνει περιθώρια σε στυγερούς δολοφόνους με κρυμμένα πρόσωπα να το παίζουν επαναστάτες και αντιφασίστες.

Η βία τους θρέφει και αυτοί θρέφουν τη βία.

πηγή: Αυγή

Πάτρα: Τους εκφόβισε με πιστόλι - Το «έλα να δεις» σε κεντρικό κατάστημα

Το «έλα να δεις»  έγινε το βράδυ του Σαββάτου σε κεντρικό κατάστημα της Πάτρας. Σύμφωνα με πληροφορίες από αυτόπτες μάρτυρες, όλα ξεκίνησαν όταν μια παρέα πέντε ατόμων προσπάθησε να μπει στο μαγαζί για να διασκεδάσει και διαπληκτίστηκε έντονα με υπάλληλο του.

Ευρω-Κρίση: Από το κακό στο χειρότερο

Γιάνης Βαρουφάκης

Το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών, σε επίσημη έκθεση που κατέθεσε στο Κογκρέσο, ισχυρίστηκε ότι η γερμανική οικονομική πολιτική, έτσι όπως επιβάλλεται στην υπόλοιπη Ευρώπη, ουσιαστικά εξαγάγει ύφεση στην Ευρωπαϊκή Περιφέρεια, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Πώς; Επειδή στοχεύει στη δημιουργία όλο και μεγαλύτερων εμπορικών πλεονασμάτων, τόσο της Γερμανίας, όσο και της Ευρωζώνης στο σύνολό της. Την επόμενη μέρα, το γερμανικό Υπουργείο Οικονομικών απάντησε λέγοντας: «Δεν υπάρχουν ανισορροπίες στο πλαίσιο της γερμανικής οικονομίας. Το αντίθετο, μάλιστα. Η καινοτόμα γερμανική οικονομία συνεισφέρει σημαντικά στη διεθνή οικονομία μέσω των εξαγωγών της και των εισαγωγών εξαρτημάτων τα οποία χρησιμοποιούνται στην παραγωγή των εξαγώγιμων αγαθών της.».

Σε τέτοιου είδους «συγκρούσεις» σπάνια μια μεριά κατέχει το μονοπώλιο του «δίκιου». Αυτή είναι μια από εκείνες τις περιπτώσεις: το αμερικανικό υπουργείο έχει απόλυτο δίκιο! Κι ο λόγος που έχει δίκιο, δυστυχώς, επιβεβαιώνει ότι η Κρίση του Ευρώ βαθαίνει και πλήττει όλο και περισσότερο τόσο την Ευρωπαϊκή Περιφέρεια όσο και τη διεθνή οικονομία.

Μερκαντιλιστικό Τέρας: Το γερμανικό πλάνο για την Ευρωζώνη

Πριν από την Κρίση, η Γερμανία και οι υπόλοιπες πλεονασματικές χώρες είχαν σοβαρά εμπορικά πλεονάσματα τόσο απέναντι στις χώρες της Περιφέρειας όσο και προς τον υπόλοιπο κόσμο. Τα κέρδη που συσσωρεύονταν στον πυρήνα έρεαν προς την Περιφέρεια υπό τη μορφή δανείων και επενδύσεων (ως επί το πλείστον σε ακίνητα και δημόσια έργα) δημιουργώντας καταναλωτικές φούσκες, φούσκες στα χρηματιστήρια, στις τιμές των σπιτιών κ.λπ. Έτσι, στην Περιφέρεια οι επενδύσεις υπερέβαιναν τις αποταμιεύσεις (καθώς συμπεριλάμβαναν μεγάλα ποσά γερμανικών αποταμιεύσεων) ενώ στις πλεονασματικές χώρες ίσχυε το αντίθετο (καθώς οι αποταμιεύσεις τους μετανάστευαν προς την Περιφέρεια ελέω των βορειοευρωπαϊκών τραπεζών που τις κατεύθυναν στην Περιφέρεια – όπου οι αποδόσεις, π.χ. τα επιτόκια, ήταν μεγαλύτερες).

Μετά την Κρίση, και την κατάρρευση της ζήτησης αγαθών στην Περιφέρεια, οι επενδύσεις εκεί εκμηδενίστηκαν κι έτσι υπολείπονταν των αποταμιεύσεων (οι οποίες μπορεί να μειώθηκαν πολύ αλλά πάντως δεν εκμηδενίστηκαν). Έτσι, τόσο στον πυρήνα των πλεονασματικών χωρών όσο και στην ελλειμματική Περιφέρεια, φτάσαμε στο σημείο (για διαφορετικούς βέβαια λόγους) οι επενδύσεις να υπολείπονται σημαντικά των αποταμιεύσεων. Την ίδια στιγμή, οι εισαγωγές στην Περιφέρεια κατέρρευσαν (λόγω της Κρίσης) και τα εμπορικά μας ελλείμματα μειώθηκαν (σε κάποιες χώρες, π.χ., στην Ισπανία, τείνουν να μετατραπούν σε πλεονάσματα).

Ως προς το μέλλον, το γερμανικό σχέδιο για τη σταθεροποίηση της Ευρωζώνης θέλει την έξοδο από την Κρίση μέσα από δύο κινήσεις: (α) περαιτέρω δραστική μείωση των κρατικών ελλειμμάτων στην Περιφέρεια και στην ίδια τη Γερμανία (και τις υπόλοιπες πλεονασματικές χώρες), και (β) ενίσχυση των εξαγωγών όλων των Ευρωζωνικών χωρών έτσι ώστε να «εισαχθεί» σε αυτές η ζήτηση που λείπει στην εγχώρια αγορά από το εξωτερικό.

Φτάνουμε στο «δια ταύτα»: Όσο οι επενδύσεις υπολείπονται (κατά πολύ) των αποταμιεύσεων σε ολόκληρη την Ευρωζώνη (όπως ισχύει σήμερα), η προσπάθεια μείωσης των κρατικών ελλειμμάτων κάτω του 4% τόσο στον ευρωπαϊκό «Βορρά» όσο και στον «Νότο» είναι δυνατή μόνον εφόσον το εμπορικό ισοζύγιο της Ευρωζώνης στο σύνολό της φτάσει ένα πλεόνασμα της γιγάντιας τάξης του 8% με 10%. (Βλ. εδώ για την ολοκληρωμένη ανάλυση του επιχειρήματος).

Να γιατί έχει δίκιο το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών ότι τα γερμανικά πλάνα για την επίλυση της Ευρωζωνικής Κρίσης αντιστοιχούν στη μετατροπή της Ευρωζώνης σε ένα Μερκαντιλιστικό Τέρας, το οποίο θα εξάγει ύφεση στον υπόλοιπο κόσμο στερώντας τις ΗΠΑ, την Κίνα, την Ινδία, τη Λ. Αμερική από μεγάλα κομμάτια της εγχώριας ζήτησης που έχουν ανάγκη για να ορθοποδήσουν μετά το σοκ της Παγκόσμιας Κρίσης που ξέσπασε το 2008 και δεν λέει να καταλαγιάσει.

Εγγυημένη αποτυχία

Βέβαια, ένα είναι σίγουρο: Τα γερμανικά πλάνα για την επίλυση της Ευρωζωνικής Κρίσης είναι βέβαιο ότι θα αποτύχουν.

Αν και αληθεύει ότι χώρες της Περιφέρειας όπως η Ιταλία και η Ισπανία έχουν πετύχει εμπορικά πλεονάσματα, ενώ Γερμανία, Ολλανδία και Αυστρία παραμένουν πλεονασματικές (όσον αφορά τις τρέχουσες συναλλαγές), η Ευρωζώνη στο σύνολό της έχει φτάσει να έχει εμπορικό πλεόνασμα απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο της τάξης του 2,3%. Όσο περίπου και η... Κίνα (η κατ’ εξοχήν πλεονασματική παγκόσμια δύναμη). Όμως, το αποτέλεσμα είναι ότι το ευρώ ανεβαίνει. Περαιτέρω, για να υπερβεί η Ευρωζώνη την Κρίση στην βάση των προαναφερθέντων «γερμανικών πλάνων», η Ευρωζώνη πρέπει να πετύχει πλεόνασμα τουλάχιστον 8% με τον υπόλοιπο κόσμο. Αυτό όμως δεν πρόκειται να γίνει ποτέ καθώς, όσο το ευρωζωνικό εμπορικό πλεόνασμα ανεβαίνει, τόσο θα ανεβαίνει και η αξία του ευρώ και θα γίνονται πιο ακριβές οι ευρωζωνικές εξαγωγές εκτός της Ευρωζώνης.

Πέραν αυτού (δηλαδή των περιορισμών στην επέκταση του ευρωζωνικού εμπορικού πλεονάσματος λόγω ανοδικής πορείας του ευρώ) υπάρχουν κι άλλοι δύο λόγοι που εξασφαλίζουν την αποτυχία των γερμανικών πλάνων. Το έναν τον αποκάλυψε το... ΔΝΤ στην πιο πρόσφατη έκθεση World Economic Outlook. Το ΔΝΤ εξηγεί, σωστά κατ’ εμέ, πως η σταθεροποίηση της Ευρωζώνης δεν θα έρθει απλά με τη μείωση των εμπορικών ελλειμμάτων αλλά απαιτεί δύο πράγματα: Πρώτον, οι τιμές των εξαγώγιμων αγαθών της Περιφέρειας (π.χ. ενός αυτοκινήτου SEAT ή ενός γιαουρτιού ΦΑΓΕ) να πέσουν σε σχέση με τις τιμές των μη εξαγώγιμων αγαθών της ίδιας χώρας (π.χ. ένα πιάτο παέγια σε εστιατόριο της Μαδρίτης ή ένα δικό μας σουβλάκι). Δεύτερον, οι τιμές των εξαγώγιμων αγαθών της Περιφέρειας να πέσουν σε σχέση με τις τιμές των εξαγώγιμων αγαθών των πλεονασματικών χωρών. Το ΔΝΤ καταλήγει ότι τίποτα από αυτά δεν συνέβη τα τελευταία χρόνια στην Ευρωζώνη. Απλά, τα εμπορικά ελλείμματα κατέρρευσαν λόγω της λιτότητας. Με το που θα έρθει, όταν κι εάν έρθει, μια μικρή ανάκαμψη, τα εμπορικά ελλείμματα θα επιστρέψουν και, έτσι, τα «γερμανικά πλάνα» εξανεμίζονται.

Ο άλλος λόγος που εγγυάται την αποτυχία είναι το νοσηρό τραπεζικό σύστημα και τα απαράδεκτα παιδιαρίσματα της Ευρωζώνης με τη λεγόμενη «τραπεζική ενοποίηση». Τίποτα δεν θα διορθωθεί στην Ευρωζωνική Περιφέρεια όσο το τραπεζικό σύστημα παραμένει κατακερματισμένο και οι τράπεζες της Περιφέρειας παραμένουν στα χέρια ιδιοκτητών που δεν έχουν τους πόρους να τις στηρίξουν, υπό την απειλή μάλιστα του νέου Δόγματος Ντάιζελμπλουμ που θέτει το κούρεμα των καταθέσεων προ των πυλών και της γερμανικής άρνησης για ένα κοινό ταμείο από το οποίο θα εξασφαλίζονται οι εγγυημένες καταθέσεις. Σε αυτό το πλαίσιο η απόφαση για κοινή επίβλεψη από την ΕΚΤ των τραπεζών είναι τουλάχιστον γελοία. Φανταστείτε το εξής σκηνικό: Η ΕΚΤ προβαίνει (όπως υπόσχεται ότι θα κάνει) σε πραγματικά στρες τεστς της Πειραιώς ή της Santander και, έστω, βρίσκει ότι η εν λόγω τράπεζα δεν είναι βιώσιμη – ότι πρέπει να κλείσει ή να απορροφηθεί από άλλη τράπεζα. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει κοινό ευρωπαϊκό ταμείο το οποίο θα αποζημιώσει τις καταθέσεις, η ΕΚΤ θα πρέπει να πει στην ελληνική ή στην ισπανική κυβέρνηση να βρουν εκείνες τα χρήματα της αποζημίωσης των καταθέσεων. Θα γελάσει και το παρδαλό κατσίκι - προτού βάλουν τα κλάματα οι καταθέτες (βλ. Κύπρος).

Υπό αυτές τις συνθήκες βέβαια δεν είναι δυνατόν να μιλάμε για «τραπεζική ενοποίηση». Ίσως για αυτό, προετοιμαζόμενη για άλλη μια σειρά κάλπικων στρες τεστς, η ΕΚΤ προσέλαβε ως σύμβουλο για τον έλεγχο της βιωσιμότητας των ευρωπαϊκών τραπεζών, έναν κύριο με ενδιαφέρον βιογραφικό: τον κ. Oliver Wyman ο οποίος, ως ελεγκτής της ιρλανδικής τράπεζας Ango-Irish, είχε πει λίγους μήνες πριν την πτώχευσή της ότι ήταν «η ισχυρότερη και ασφαλέστερη τράπεζα στον κόσμο» - και τον οποίο προσέλαβε πέρσι ο κ. Ραχόι (ο Ισπανός Πρωθυπουργός) για να «επιβεβαιώσει» ότι οι μαύρες τρύπες των ισπανικών τραπεζών δεν ήταν €100 δισ. (όπως έλεγαν οι Βρυξέλλες) αλλά μόλις €40 δισ. Πάμε, δηλαδή, για άλλο ένα κουκούλωμα της αδυναμίας των τραπεζών της Ευρωζώνης να χρηματοδοτήσουν την ανάκαμψη.

Επίλογος

Η αμερικανική κυβέρνηση ευθύνεται, σε μεγάλο βαθμό, για την Κρίση του 2008 και για την πορεία προς αυτήν. Ευθύνεται και για τη σημερινή αναστάτωση που προκαλούν οι κόντρες Κογκρέσου και Λευκού Οίκου στην παγκόσμια οικονομία. Ευθύνεται και για το Ιράκ, τις υποκλοπές κ.λπ. Όμως, ως προς το συγκεκριμένο, το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών έχει δίκιο: τα γερμανικά πλάνα για τη σταθεροποίηση της Ευρωζώνης αποτελούν απειλή τόσο για την Ευρώπη όσο και για τον υπόλοιπο κόσμο. Το γεγονός ότι (για τους λόγους που είδαμε) τα πλάνα αυτά είναι καταδικασμένα να αποτύχουν δεν αλλάζει κάτι. Κι αυτό επειδή η μανιώδης εφαρμογή τους, όσο συνεχίζεται, επιφέρει τα κόστη της αποτυχίας χωρίς να εξασφαλίζει τα οφέλη από μια επιτυχία που είναι μαθηματικά αδύνατη.

Έτσι, οι τεκτονικές πλάκες της Ευρωζωνικής κοινωνικής οικονομίας κινούνται κάτω από την επιφάνεια με τρόπο που αποδομεί την Ευρώπη και υπονομεύει τις ελπίδες της Υφηλίου για ανάκαμψη. Παράλληλα, δηλητηριάζει περισσότερο τόσο τα δημοσιονομικά των χωρών μας όσο και τη δημοκρατία μας (καθώς το πολιτικό προσωπικό χάνει και τα τελευταία ψήγματα νομιμότητας στα μάτια των Ευρωπαίων πολιτών). Στο μεταξύ η εμμονή σε αδιέξοδες πολιτικές δημιουργούν εμφυλιοπολεμικές συνθήκες που θυμίζουν μάχη όλων εναντίον όλων (βλ. πρόσφατη τοποθέτηση, στα αγγλικά, τιτλοφορούμενη «Ο Βρώμικος Πόλεμος για τη Συνοχή και την Ψυχή της Ευρώπης»)

Υπάρχει διέξοδος; Νομίζω πως ναι. Όμως, αυτή απαιτεί άλλο άρθρο. Το επόμενο...

protagon.gr

Επισφαλή κριτήρια, βολικές ερμηνείες

Από τον ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ

Ποιος διέπραξε το ειδεχθές έγκλημα στο Νέο Ηράκλειο; Ποιος ωφελείται από αυτό και ποιες είναι οι επιπτώσεις για τη χώρα; Τέλος, υπάρχουν ηθικοί αυτουργοί, όπως ισχυρίζεται η Χρυσή Αυγή; Μια απόπειρα για στοιχειωδώς λογικές απαντήσεις, με φόντο την αποτρόπαιη πράξη και με δεδομένα την αχλύ, τις σκοπιμότητες και τη σύγχυση που συνήθως συνοδεύουν παρόμοιες ενέργειες:

* Ποιος το έκανε; Θεωρητικά τίποτε δεν μπορεί να αποκλειστεί. Οι πιο πιθανές εκδοχές είναι να πρόκειται για επιχείρηση τρομοκρατικής οργάνωσης ή για έργο ποικιλώνυμων Μυστικών Υπηρεσιών. Οι άλλες δύο εκδοχές -ξεκαθάρισμα προσωπικών λογαριασμών (μπράβοι της νύχτας κ.τ.λ.) ή έγκλημα της ίδιας της Χ.Α. για προφανείς λόγους- συγκεντρώνουν λίγες ή ελάχιστες πιθανότητες. Ειδικά η τελευταία, η οποία κινείται στο όριο του ιλιγγιώδους και εξωφρενικού. Κατά τούτο, πέραν ηθικών προσεγγίσεων, στην κατάσταση που βρίσκεται τη στιγμή αυτή η Χ.Α. (φυλακισμένη ηγεσία, στενή παρακολούθηση από τις αρχές κ.τ.λ.) καθιστούν απίθανη έως αδύνατη την εκδοχή αυτή... Οσα σωρηδόν ακούγονται μετά το έγκλημα για τον τρόπο που έδρασαν οι δράστες, τον οπλισμό τους κ.τ.λ., ενδεχομένως να βοηθούν στην εξιχνίαση, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν απολύτως ασφαλή αφετηρία ή να συγκροτήσουν ισχυρό αποδεικτικό υλικό.

* Ποιος ωφελείται; Εξ αντικειμένου ευνοείται η Χρυσή Αυγή, όπως κάθε θύμα, ακόμη και όταν λογίζεται -για άλλες δραστηριότητες- θύτης. Ομως το «ποιος ωφελείται» δεν αποτελεί πάντοτε ασφαλές κριτήριο. Μπορεί να αφορά το «εξ αντικειμένου» των ωφελειών, αλλά δεν φωτίζει, δεν ερμηνεύει τις προθέσεις των δραστών και δεν παραδίδει απτές τις σκοπιμότητες της πράξης. Επί παραδείγματι, οι τρομοκρατικές οργανώσεις δεν εμφορούνται από την συγκεκριμένη λογική. Οπως έχει αποδειχθεί, ο συμβολισμός των απεχθών ενεργειών τους -τα χτυπήματα εναντίον εκπροσώπων του «συστήματος» κ.τ.λ.- και η αφελής ιδεολογική ανάλυση που τις νομιμοποιεί πολιτικά στο μυαλό τους, δεν έχουν καμιά σχέση με οποιαδήποτε ορθολογιστική, πολιτική προσέγγιση και ανάλυση. Επομένως, το «ποιος ωφελείται» ουδόλως απασχολεί τα μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων. Αυθαιρέτως και αφελέστατα θεωρούν ότι οι δολοφονικές αυτές επιχειρήσεις βρίσκονται στην πρωτοπορία, υποκαθιστώντας το ελλείπον ενός δυναμικού εγερσιακού κινήματος. Κολοκύθια στο πάτερο, δηλαδή. Αλλά τόσο εγκληματικά και απεχθή.

Ομως, το «cui bono» (ποιος ωφελείται) ισχύει απολύτως στην περίπτωση κατά την οποία τέτοιες ενέργειες εκπορεύονται ή εκτελούνται από Μυστικές Υπηρεσίες. Προφανές το γιατί (σύγχυση, αποπροσανατολισμός, αποσταθεροποίηση κ.ά.).

* Επιπτώσεις: Σε ταραγμένες περιόδους, πέραν της αυτονόητης φόρτισης, τέτοιου είδους επιχειρήσεις αποτελούν υλικό προς εκμετάλλευση από πολλές πλευρές. Ενισχύονται ποικίλες σκοπιμότητες και δυναμικές, ενώ ενίοτε διευκολύνονται -εκβιαζόμενες- οι πολιτικές εξελίξεις. Ομως οι φόβοι για αποσταθεροποίηση, χωρίς να αποκλείονται εντελώς, δεν είναι βάσιμοι. Η αποσταθεροποίηση προϋποθέτει τη δυναμική εμπλοκή και λειτουργία ισχυρών κέντρων και δυνάμεων εξουσίας, ημετέρων και ξένων, με στόχο την υπονόμευση της δημοκρατίας. Μέχρι στιγμής ουδεμία ένδειξη περί αυτού υπάρχει. Οσο για την ομαλότητα, η οποία κινδυνεύει, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι, όταν η επίκλησή της παραπέμπει στην σταθερότητα και την εύρυθμη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος, τότε ισχύουν τα προεκτεθέντα (περί αποσταθεροποίησης). Ωστόσο, η τυπική ανάγνωση της «ομαλότητος» παραβλέπει το γεγονός ότι η χώρα μας ζει μια πρωτοφανή σε έκταση και ένταση περίοδο ανωμάλων και εφιαλτικών εξελίξεων, ώστε ο λόγος περί ομαλότητος να ηχεί κενός και αρκούντως υποκριτικός.

* Ηθικοί αυτουργοί: Δεν πρωτοτύπησε ο κ. Κασιδιάρης, που έσπευσε να μιλήσει για ηθικούς αυτουργούς. Πλείστοι όσοι αμβλύωπες ή ιδιοτελείς διαπράττουν κατά καιρούς το ίδιο: υπολαμβάνουν την κριτική εναντίωση (π.χ. στο μνημόνιο, στην Χρυσή Αυγή κ.τ.λ.) ή την ιδεολογική υποστήριξη (π.χ. στους Αγανακτισμένους, στις λαϊκές κινητοποιήσεις κ.τ.λ.) ως στοιχεία που οδηγούν προτρεπτικά σε παρεκβάσεις και σε ποικίλα κρούσματα βίας. Πρόκειται για ρηχές προσεγγίσεις, που έχουν ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα, όπως αυτή διαμορφώνεται από άλλα, κρίσιμα στοιχεία που αφορούν την κοινωνία και τις ανάγκες της. Αν ίσχυαν οι γενικοί ισχυρισμοί περί «ηθικής αυτουργίας», τότε το μηντιακό σύμπαν, όπως και συνολικά το πολιτικώς παρεμβαίνειν, θα ήσαν υπόλογα για ποικίλα «εγκλήματα».

ΥΓ. Η μουδιασμένη Χρυσή Αυγή επανακάμπτει ως θύμα στο προσκήνιο. Αν οι κατηγορίες περί «εγκληματικής οργάνωσης» αποδειχθούν αδύναμες στο δικαστήριο, το ειδεχθές έγκλημα στο Νέο Ηράκλειο θα ενισχύσει αποφασιστικά την ιογόνο επιρροή της.

http://www.enet.gr/

Eνεχυροδανειστήρια και μαγαζιά «αγοράζω χρυσό» ανοίγουν μέσα σε εφορίες

Μια σατιρική ματιά στην πραγματικότητα

Ένα νέο σχέδιο στο δρόμο προς την βελτίωση των οικονομικών του κράτους και της ταχείας ανάπτυξης παρουσιάστηκε με κάθε επισημότητα από τον υπουργό Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας, Κωστή Χατζηδάκη. Βάσει του σχεδίου αυτού, από τις αρχές του νέου έτους θα λειτουργούν μέσα στα καταστήματα της εφορίας ενεχυροδανειστήρια και μαγαζιά «αγοράζω χρυσό».

Την πρόταση έριξε στο τραπέζι πριν από λίγες ημέρες ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, ο οποίος σε συνάντησή του με τον Πρωθυπουργό παρουσίασε μια έκθεση που αποτύπωνε τα τεράστια κέρδη που έχουν σημειώσει επιχειρήσεις τέτοιου είδους τα τελευταία χρόνια.«Είναι κρίμα ένα τόσο μεγάλο μερίδιο της αγοράς να μένει ανεκμετάλλευτο από το κράτος. Πρέπει να απλώσουμε κι εμείς το χέρι μας στην πίτα», ήταν τα χαρακτηριστικά λόγια του Υπουργού, τα οποία έβαλαν σε σκέψεις τον Αντώνη Σαμαρά.

Ο Πρωθυπουργός συγκάλεσε έκτακτο υπουργικό συμβούλιο, το οποίο αποφάσισε την έναρξη λειτουργίας τέτοιων μαγαζιών μέσα στις εφορίες. Έτσι, κάθε φορολογούμενος θα μπορεί να πουλάει χρυσό ή να δίνει ως ενέχυρο πολύτιμα κειμήλια του έτσι ώστε να εξασφαλίσει τα μετρητά προκειμένου να πληρώσει τους φόρους του ή τυχόν πρόστιμα, «χαράτσια» κλπ. Ακόμη δεν έχει διευκρινιστεί αν οι πολίτες θα μπορούν να πληρώσουν δίνοντας απευθείας τα πολύτιμα είδη τους ή αν θα πρέπει πρώτα να τα ανταλλάσσουν με το αντίστοιχο χρηματικό ποσό και ύστερα να εξοφλούν τις οφειλές τους.

Στα πλαίσια της ιδιωτικοποίησης, τα μαγαζιά αυτά δεν θα είναι δημόσια, ωστόσο θα πληρώνουν ενοίκιο και θα καταβάλλουν ένα μέρος από τα έσοδα τους στο κράτος. Αν το μέτρο στεφθεί με επιτυχία, κύκλοι της Κυβέρνησης αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να επεκταθεί και σε άλλες δημόσιες υπηρεσίας εκτός των εφοριών. «Ακολουθούμε τις επιταγές των καιρών. Είμαστε εδώ για να αγοράσουμε τον χρυσό σας ή το ρολόι του παππού σας», τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Χατζηδάκης μιλώντας στο «Κουλούρι».


Χαώδης η διαφορά μεταξύ εμπορικών και αντικειμενικών αξιών στα ακίνητα

Προβληματισμό -αν όχι ανησυχία- προκαλεί στο υπουργείο Οικονομικών, αλλά και στο Μέγαρο Μαξίμου, το κύμα αντιδράσεων στις Κ.Ο. της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ για το νέο φόρο ακινήτων, που πρέπει να αποφέρει έσοδα 2,9 δισ ευρώ, καθώς το νομοσχέδιο θα φτάσει στη Βουλή όταν η Τρόικα θα βρίσκεται στην Αθήνα, έχοντας στη κορυφή της ατζέντας της το δημοσιονομικό κενό του 2014.

Κατέχοντες, απόντες και φτωχοί

του Χάρη Μαθιόπουλου

Όταν το κράτος βάζει δυσανάλογα υψηλούς φόρους, έχει δύο τρόπους να το κάνει. Τον υποφερτό, διευρύνοντας τη φορολογική βάση (με το να βρει αδήλωτα εισοδήματα και περιουσία, να δει επιτέλους αυτούς που δεν βλέπει τόσα χρόνια), ώστε να μοιράσει κάπως το φορτίο - και τον αφόρητο, δηλαδή, να ξεζουμίσει τους «παρόντες», τους δέσμιους των βιβλίων του.

Με το που φούντωσε η κρίση, από το 2010 και μετά, έπρεπε να βρεθούν πολύ σύντομα, πολλά λεφτά. Το κράτος προκήρυξε τους «έχοντες». Ρημάξαμε τους μισθούς και τις συντάξεις, αλλά βαρέσαμε μία ηχηρή σφαλιάρα και στους έχοντες, για να ησυχάζουν οι άλλοι. Οι άλλοι, είναι περισσότεροι. Το ένστικτο του ρήτορα, η όσφρηση του σοβαρού πολιτικού ζώου για την οικονομική δημογραφία της ψήφου, ήταν ανέκαθεν αλάθητο.

Όμως, τα λεφτά δεν έφθασαν - βαρέλι δίχως πάτο ήταν αυτό. Συνεχίσαμε με άγριες περικοπές στις δαπάνες υγείας – αναγκαστήκαμε όμως να διευρύνουμε τους έχοντες, κατεβάζοντας το αφορολόγητο όριο. Γιατί με την κλίμακα του 2010, μία περιουσία διπλάσιας αξίας έφθανε να πληρώνει έως και εκατονταπλάσιο φόρο. Αργά ή γρήγορα, ένας δικαστής θα τα πέταγε όλα από το παράθυρο. Με το νέο όριο (2011, 2012, 2013), αυτό «διορθώθηκε»: θα πληρωνόταν «μόνο» δεκαπλάσιος φόρος. Τα δημογραφικά χαλάσανε κατά τι (στην αρένα ρίχτηκαν 600 χιλιάδες, από 300 πριν) αλλά οι κυβερνήτες ένιωσαν εντάξει έναντι του Συντάγματος.

Α, ναι, και των Νόμων.

Τα λεφτά σώθηκαν ξανά. Περικόψαμε κοινωνικά επιδόματα, αλλά χρειαζόταν να καταργήσουμε και το αφορολόγητο όριο στην περιουσία. Να τη διευρύνουμε, να προσμετρηθούν οικόπεδα, χωράφια και ξινά. Το πολιτικό προσωπικό δυσκολεύτηκε, αλλά τα κατάφερε - κούνησαν συντελεστές αποδώ, την κλίμακα αποκεί, έβαλαν και το ανεκμετάλλευτο δικαίωμα δόμησης μέσα, και έφτιαξαν (για το 2014) ένα εξάμβλωμα φορολόγησης - των κατεχόντων, δηλαδή, των πάντων.

Οι απόντες (δηλαδή, οι πραγματικά πλούσιοι, σε περιουσία και εισόδημα, υπεράκτιοι με κάθε έννοια και πάντοτε αόρατοι μπροστά στα μάτια μας) δεν πειράχτηκαν ποτέ. Η διεύρυνση της φορολογικής βάσης δεν είναι εύκολο πράγμα – ιδίως αν είσαι ομοτράπεζος των αληθινά εχόντων.

Και άντε τώρα να ρητορεύσεις πώς στο διάολο έφθασες μέχρι εδώ:

από τη μία, μέχρι και ο κ. Τσίπρας να συμπονά την πλούσια αλλά νεόπτωχη ηλικιωμένη του Ψυχικού, και από την άλλη, 22 βουλευτές σου να βγαίνουν στο αντάρτικο για… στάνες.

* Ο Χάρης Μαθιόπουλος σπούδασε Οικονομικά και Μουσική. Εργάστηκε ως διαχειριστής των επενδύσεων σε Αμοιβαία Κεφάλαια. Είναι συγγραφέας.

http://www.protagon.gr/

Κι αν ο Ηλιος δεν ξαναβγεί;

Αυτή ήταν η περίφημη υβριδική έκλειψη Ηλίου, όπως φαινόταν μέσα από τα σύννεφα από το νησί της Τενερίφης.

Η έκλειψη αυτή ήταν ορατή από Αφρική, Ευρώπη και ΗΠΑ, αν και ο καιρός δεν επέτρεψε την πλήρη παρατήρησή της. Η μέγιστη διάρκεια της ολότητας, ο μέγιστος χρόνος που η Σελήνη κάλυψε τον Ηλιο εντελώς, ήταν ένα λεπτό και 40 δευτερόλεπτα.


 Οι άνδρες από τη φυλή Rendile της Κένυας, που απεικονίζονται στη δεύτερη φωτογραφία, παρακολούθησαν το γεγονός γελαστοί και ατρόμητοι. Σε αντίθεση με τους προγόνους τους -και προγόνους μας-, που θα σκέφτονταν με πανικό το τι θα γινόταν αν ο Ηλιος κρυβόταν για πάντα. Ε, σε κάποια πράγματα έχουμε κάνει μικρά βήματα προς τα μπρος...

Ο.Σ.

http://www.enet.gr/

Συνέντευξη - φαρσοκωμωδία...

Κολλημένος, με την μπάλα (θεωρία των δύο άκρων). Επίμονος. Και ο επίμονος, δεν είναι (το λέμε ευγενικά) έξυπνος άνθρωπος. 

Είπε απίστευτα πράγματα. Μέχρι ότι, ποτέ στην ζωή του, από μικρός, δεν...συνάντησε ούτε ενα... φασίστα!  "Από μικρός, δεν είδα ούτε μου είπε κάποιος, να αυτός είναι φασίστας!".

Ο δημοσιογράφος που του έπαιρνε συνέντευξη - ενας ανεκδιήγητος Ντερμπεντέρης, ίσως σε μια από τις πιο κακές στιγμές της καριέρας του - του έκανε συνέχεια ερωτήσεις - πάσες για το ΣΥΡΙΖΑ και στο τέλος, τον "εβαλε" να πει μπράβο και στον Χρύσανθο , θυμίζοντας του, πως, μετά την δολοφονία του Φύσσα είχε πει πως θα ακολουθήσουν κι άλλοι νεκροί.

Ο Σαμαράς, που έσκυβε συνέχεια το κεφάλι του, το έσκυψε γι' αλλη μια φορα και είπε "δυστυχώς επαληθεύτηκε ο Χρύσανθος Λαζαρίδης".

Φαρσοκωμωδία...

http://nonews-news.blogspot.gr

Ποδόσφαιρο: «Επιθετικός γεννιέσαι» λέει ο Μήτρογλου στην ΟΥΕΦΑ

Συνέντευξη του Κώστα Μήτρογλου φιλοξενεί η επίσημη ιστοσελίδα της UEFA, μία ημέρα πριν την κρίσιμη αναμέτρηση του Ολυμπιακού με τη Μπενφίκα, για την 4η αγωνιστική του Champions League.
Στο κείμενο επισημαίνεται, μεταξύ άλλων,

Στα άκρα η κόντρα

Στα… άκρα έχει φτάσει η κόντρα των διοικητικών υπαλλήλων των ΑΕΙ που πλήττονται από τη διαθεσιμότητα και του υπουργείου Παιδείας. 

Σχεδόν δύο μήνες απεργίας συμπληρώνονται από την Ομοσπονδία Διοικητικών Υπαλλήλων, η οποία δεν φέρεται να είναι διατεθειμένη να κάνει ούτε ένα βήμα πίσω. Μπορεί, βέβαια, η πλειονότητα των διοικητικών υπαλλήλων να έχει απογραφεί (1.700 σε σύνολο 1.968), εντούτοις οι φοιτητές εξακολουθούν να παραμένουν «όμηροι» καθώς δεν έχει ξεκινήσει η ακαδημαϊκή χρονιά σε τρία πανεπιστήμια. Οι διοικητικοί δεν κάνουν ούτε ένα βήμα πίσω, το υπουργείο δεν συζητάει και η κατάσταση θυμίζει κάτι από… Ελλάδα.

Τους φοιτητές που παίρνουν πτυχίο ποιος θα τους σκεφτεί; Τους φοιτητές που χάνουν την εξεταστική τους; Φυσικά δεν επιρρίπτουμε ευθύνες στους διοικητικούς, καθώς όταν χάνεις τη δουλειά σου απαιτείται να αντιδράς. Η διαθεσιμότητα - απόλυση είναι σκληρό μέτρο σε όποιον εφαρμόζεται. Ωστόσο, υπάρχουν και συνέπειες… Η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Αθηνών, πάντως, την Τρίτη, σε απόφασή της τόνισε για ακόμη μία φορά «πως έτσι κι αλλιώς η διαθεσιμότητα των 498 διοικητικών στη σχολή μας καθιστά αδύνατη τη λειτουργία».

Έτσι κι αλλιώς, δηλαδή, δεν θα μπορεί να λειτουργήσει εκ των πραγμάτων η σχολή. Αυτό φυσικά μπορεί να αποτελέσει και μία απάντηση σε όσους λοιδορούν, έχοντας έτοιμη μία… πέτρα στο χέρι, τους διοικητικούς στο ΕΚΠΑ.

http://www.topontiki.gr

Πώς ο φεμινισμός έγινε υπηρέτης του νεοφιλελευθερισμού και πώς να τον ανακτήσουμε

Nancy Fraser

Μετάφραση Ελένη Βουγιουκλάκη

Ως φεμινίστρια, πάντα υπέθετα ότι αγωνιζόμενη για την χειραφέτηση των γυναικών έχτιζα έναν καλύτερο κόσμο – με περισσότερη ισότητα, δικαιοσύνη, ελευθερία. Τελευταία όμως άρχισα να ανησυχώ ότι ιδανικά που προέβαλε πρώτος ο φεμινισμός, εξυπηρετούν πολύ διαφορετικούς σκοπούς. Ανησυχώ συγκεκριμένα ότι η κριτική μας στο σεξισμό δικαιολογεί τώρα νέες μορφές ανισότητας και εκμετάλλευσης.

Σε μία σκληρή στροφή της μοίρας, φοβάμαι ότι το κίνημα για την απελευθέρωση των γυναικών μπλέχτηκε σε μια επικίνδυνη σχέση με νεοφιλελεύθερες προσπάθειες να χτιστεί μια κοινωνία της ελεύθερης αγοράς. Αυτή η σχέση θα μπορούσε να εξηγήσει πως έγινε και φεμινιστικές ιδέες που κάποτε ήταν μέρος μιας ριζοσπαστικής κοσμοθεωρίας, εκφράζονται όλο και περισσότερο με ατομίστικους όρους. Ενώ κάποτε οι γυναίκες έκαναν κριτική σε μια κοινωνία που προωθούσε την καριέρα, σήμερα συμβουλεύουν τις γυναίκες να “χωθούν”. Ένα κίνημα που κάποτε έδινε προτεραιότητα στην κοινωνική αλληλεγγύη, τώρα επευφημεί τη γυναικεία επιχειρηματικότητα. Μια προοπτική που κάποτε εκτιμούσε τη “φροντίδα” και την αλληλεξάρτηση τώρα προωθεί την ατομική εξέλιξη και την αξιοκρατία.

Πίσω από αυτήν την μετατόπιση βρίσκεται μια τεράστια αλλαγή στο χαρακτήρα του καπιταλισμού. Ο κρατικά διαχειριζόμενος καπιταλισμός της μεταπολεμικής εποχής έδωσε τη θέση του σε μία νέα μορφή καπιταλισμού - “ανοργάνωτη”, παγκοσμιοποιημένη, νεοφιλελεύθερη. Το δεύτερο κύμα του φεμινισμού εμφανίστηκε σαν μία κριτική του πρώτου, αλλά κατέληξε υπηρέτης του δεύτερου.

Με το προνόμιο της εκ των υστέρων ματιάς, μπορούμε τώρα να δούμε ότι το κίνημα για την απελευθέρωση των γυναικών έδειχνε ταυτόχρονα σε δύο πιθανότητες. Σε ένα πρώτο σενάριο, σκιαγραφούσε έναν κόσμο στον οποίο η χειραφέτηση σε ζητήματα φύλου θα πήγαινε χέρι-χέρι με τη συμμετοχική δημοκρατία και την κοινωνική αλληλεγγύη. Σε ένα δεύτερο σενάριο, υποσχόταν μία νέα μορφή φιλελευθερισμού, ικανού να αποδίδει τόσο στις γυναίκες όσο και στους άντρες τα αγαθά της ατομικής αυτονομίας, της αυξημένης επιλογής και της αξιοκρατικής ανέλιξης. Με αυτήν την έννοια, το δεύτερο κύμα του φεμινισμού ήταν αμφίθυμο. Συμβατό με δύο διαφορετικές θεωρήσεις της κοινωνίας, ήταν προσαρμόσιμο σε δύο διαφορετικές ιστορικές αναπτύξεις.

Όπως την βλέπω εγώ, η αμφιθυμία του φεμινισμού επιλύθηκε τα τελευταία χρόνια προς όφελος του δεύτερου, του φιλελεύθερου-ατομιστικού σεναρίου – αλλά όχι επειδή υπήρξαμε παθητικά θύματα νεοφιλελεύθερων αποπλανήσεων. Αντιθέτως, προσφέραμε τρεις σημαντικές ιδέες σε αυτήν την εξέλιξη.

Μια συμβολή μας ήταν η κριτική μας στον “οικογενειακό μισθό”: στο ιδανικό της οικογένειας με το αρσενικό κουβαλητή και το θηλυκό νοικοκυρά, που ήταν κεντρικό στον κρατικά οργανωμένο καπιταλισμό. Η φεμινιστική κριτική αυτού του ιδανικού χρησιμοποιείται τώρα για να νομιμοποιήσει τον “ευέλικτο καπιταλισμό”. Εξάλλου, αυτή η μορφή καπιταλισμού στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στην έμμισθη εργασία των γυναικών, ιδιαίτερα στην χαμηλά αμειβόμενη εργασία σε υπηρεσίες και στην βιοτεχνία, που επιτελείται όχι μόνο από νέες, άγαμες γυναίκες αλλά και από παντρεμένες και γυναίκες με παιδιά, όχι μόνο από γυναίκες συγκεκριμένων φυλών, αλλά από γυναίκες κάθε υπηκοότητας και εθνικότητας. Καθώς οι γυναίκες ξεχύθηκαν στην αγορά εργασίας σε όλο τον κόσμο, το ιδανικό του κρατικά οργανωμένου καπιταλισμού για τον οικογενειακό μισθό αντικαθίσταται από το νέο, πιο μοντέρνο κανόνα – προφανώς με την ανοχή του φεμινισμού – της οικογένειας με δύο εισοδήματα.

Δεν έχει σημασία ότι η πραγματικότητα που διέπει το νέο ιδανικό είναι χαμηλότερα επίπεδα μισθών, ελαττωμένη εργασιακή ασφάλεια, μειούμενο επίπεδο ζωής, αύξηση στον αριθμό των ωρών εργασίας ανά νοικοκυριό, αύξηση στις διπλές βάρδιες – πλέον συχνά τριπλές και τετραπλές – και άνοδος της φτώχειας, που εμφανίζεται όλο και περισσότερο στα νοικοκυριά που στηρίζονται κατά κύριο λόγο σε γυναίκες. Ο νεοφιλελευθερισμός «πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες» όταν αναπτύσσει μία αφήγηση περί γυναικείας ισχύος. Επικαλούμενος τη φεμινιστική κριτική για τον οικογενειακό μισθό, ενσωματώνει το όνειρο της γυναικείας χειραφέτησης στη μηχανή της κεφαλαιακής συσσώρευσης.

Ο φεμινισμός συνέβαλε στο νεοφιλελεύθερο ήθος και με ένα δεύτερο τρόπο. Στην εποχή του κρατικά οργανωμένου καπιταλισμού, σωστά κάναμε κριτική σε ένα περιορισμένο πολιτικό όραμα τόσο πολύ επικεντρωμένο στην ταξική ανισότητα που δεν μπορούσε να δει τέτοιες “μη-οικονομικές” αδικίες όπως η οικογενειακή βία, η σεξουαλική παρενόχληση και η αναπαραγωγική καταπίεση. Με την απόρριψη του “οικονομισμού” και την πολιτικοποίηση του “προσωπικού”, οι φεμινίστριες διεύρυναν την πολιτική ατζέντα και επερώτησαν ιεραρχίες που στηρίζονταν σε πολιτισμικές κατασκευές σε σχέση με τις φυλετικές διαφορές. Το αποτέλεσμα θα έπρεπε να ήταν η επέκταση του αγώνα για δικαιοσύνη ώστε να συμπεριλάβει τόσο την οικονομία όσο και τον πολιτισμό. Αλλά το πραγματικό αποτέλεσμα ήταν η μονόπλευρη συγκέντρωση στην “φυλετική ταυτότητα” εις βάρος των ζητημάτων που αφορούν το ψωμί μας. Ακόμα χειρότερα, η φεμινιστική στροφή στις πολιτικές ταυτότητας συνυφάνθηκε όμορφα με έναν αναδυόμενο νεοφιλελευθερισμό που ήθελε όσο τίποτα να καταπιέσει κάθε μνήμη κοινωνικής ισότητας. Στην πραγματικότητα, κάναμε την κριτική στον πολιτιστικό σεξισμό απόλυτη τη στιγμή που έπρεπε να διπλασιάσουμε την προσοχή μας στην πολιτική οικονομία.

Τέλος, ο φεμινισμός βοήθησε το νεοφιλελευθερισμό με μία τρίτη ιδέα: την κριτική στο πατριαρχικό κοινωνικό κράτος. Αναμφίβολα προοδευτική την εποχή του κρατικού καπιταλισμού, αυτή η κριτική έχει από τότε συγκλίνει με τον πόλεμο που διεξάγει ο καπιταλισμός στο “κράτος νταντά” και τον πρόσφατο κυνικό του εναγκαλισμό με τις ΜΚΟ. Ένα ενδεικτικό παράδειγμα είναι η “μικροπίστωση”, το πρόγραμμα με τα μικρά τραπεζικά δάνεια σε γυναίκες του παγκόσμιου νότου. Παρουσιαζόμενη σαν μία δυναμική, από-τη-βάση-στην-κορυφή εναλλακτική στην από-την-κορυφή-στη-βάση γραφειοκρατία των κρατικών σχεδίων, η μικροπίστωση διαφημίζεται σαν το φεμινιστικό αντίδοτο για τη φτώχεια και την υποβολή των γυναικών. Αυτό που παραβλέπεται όμως, είναι μία ενοχλητική σύμπτωση: η μικροπίστωση άνθισε όταν τα κράτη εγκατέλειψαν τις μάκρο-δομικές προσπάθειες να καταπολεμήσουν τη φτώχεια, προσπάθειες που είναι αδύνατο να αντικαταστήσει ο μικρής έκτασης δανεισμός. Και σε αυτήν την περίπτωση λοιπόν, μια φεμινιστική ιδέα ενσωματώθηκε από τον καπιταλισμό. Μία οπτική που στόχευε αρχικά στην δημοκρατικοποίηση της κρατικής εξουσίας έτσι ώστε να ισχυροποιήσει τους πολίτες χρησιμοποιείται τώρα για να νομιμοποιήσει την εμπορευματοποίηση και την απόσυρση του κράτους.

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η αμφιθυμία του φεμινισμού επιλύθηκε προς όφελος του (νέο)φιλελευθερισμού. Αλλά το άλλο, αλληλέγγυο σενάριο μπορεί να είναι ακόμα ζωντανό. Η τωρινή κρίση δίνει την ευκαιρία να πιάσει κανείς ξανά το νήμα του, να ενώσει ξανά το όνειρο της γυναικείας απελευθέρωσης με το όραμα μιας αλληλέγγυας κοινωνίας. Για αυτόν τον σκοπό, οι φεμινίστριες πρέπει να κόψουμε τον επικίνδυνο δεσμό με τον νεοφιλελευθερισμό και να επανακοιοποιηθούμε τις τρεις “συμβολές” μας για τους δικούς μας στόχους.

Πρώτον, μπορούμε να σπάσουμε τον κρίκο που συνδέει την κριτική μας στον οικογενειακό μισθό και τον ευέλικτο καπιταλισμό, υπερασπιζόμενοι μια μορφή ζωής που απόκεντροποιεί την πληρωμένη εργασία και δίνει αξία σε μη-πληρωτέες εργασίες, συμπεριλαμβανομένης – αλλά όχι μόνο – της φροντίδας. Δεύτερον, μπορούμε να καλύψουμε το διάστημα μεταξύ της κριτικής μας στον οικονομισμό και τις πολιτικές ταυτότητας ενσωματώνοντας τον αγώνα για την μετατροπή μιας ιεραρχικής δομής βασισμένης σε ανδροκρατούμενες πολιτιστικές αξίες στον αγώνα για οικονομική δικαιοσύνη. Τέλος, μπορούμε να κόψουμε τον ψεύτικο δεσμό μεταξύ της κριτικής μας στη γραφειοκρατία και τον φονταμενταλισμό της ελεύθερης αγοράς αν ανακτήσουμε την ευθύνη της συμμετοχικής δημοκρατίας σαν το μέσο για την ενδυνάμωση των απαραίτητων δημόσιων δυνάμεων για τον περιορισμό του κεφαλαίου για το καλό της δικαιοσύνης.

Μετάφραση από Barikat

Νόμιμο και με τη βούλα του ΣτΕ το άνοιγμα του οδοντιατρικού επαγγέλματος

Ανοίγει και επίσημα το οδοντιατρικό επάγγελμα στην Ελλάδα. Το Συμβούλιο της Επικρατείας, απέρριψε τις δύο προσφυγές που είχαν κατατεθεί

Το άνοιγμα του οδοντιατρικού επαγγέλματος στην Ελλάδα νομιμοποίησε η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Αντουανέτες και τζάμπο!

Photo: Π. Τζάμαρος @fosphotos.com
Γιούλα Ράπτη

Φοβάμαι, όπως όλοι, τι σημαίνει αυτός ο περίφημος «φαύλος κύκλος» της βίας, που αδυνατούμε να τετραγωνίσουμε με τη λογική, την ανάλυση και με πιθανές ή παρακινδυνευμένες θεωρίες συνωμοσίας. Το σίγουρο είναι ότι οι δύο νεκροί δεν είναι κανενός είδους εύσημο στον αγώνα κατά του φασισμού, που σε καμία περίπτωση δεν προσωποποιείται σε νεαρά μέλη της Χρυσής Αυγής (η οποία μεταβλήθηκε από «εγκληματική συμμορία» και πάλι σε κόμμα).

Υποκλίνομαι! Έξω από τον κύκλο της βίας καταφέρνουν να βγουν οι άνθρωποι που πονάνε περισσότερο για τις νέες ζωές που χάθηκαν. Όπως η μητέρα του Παύλου Φύσσα είχε ζητήσει να σταματήσει ο κύκλος του αίματος στο δικό της παιδί, και ο πατέρας τώρα του Γιώργου Φουντούλη δήλωσε ότι στην κηδεία του γιου του «δεν θέλει ούτε αίμα, ούτε τιμή, ούτε παρουσία κομμάτων».

Αλλά και η μητέρα του τραυματισμένου Αλέξανδρου Γέροντα είπε ότι «το ίδιο αίμα τρέχει, ειδικά μέσα στα νέα παιδιά». Υποκλίνομαι, γιατί οι γονείς είναι οι μόνοι που θα δικαιολογούνταν να καταριούνται, να ζητάνε εκδίκηση, να μην είναι ψύχραιμοι αυτή την ώρα. Κι όμως...

Λυπάμαι τους ρεπόρτερς που όλο το Σαββατοκύριακο έλεγαν τα ίδια και τα ίδια στα κανάλια. Εκείνους από τον τόπο του φονικού, που έλεγαν σε επανάληψη πώς έγινε το κακό (στο τέλος είδα κι έναν καημένο να το παίζει σχεδόν παντομίμα, με τα χέρια του: εδώ, σ΄ αυτή την πόρτα, εκεί, σ΄ αυτό το σημείο...) αλλά και τους ρεπόρτερς έξω από το Γεννηματάς, να πρέπει να εξηγήσουν τη διαδρομή της σφαίρας, τις εξετάσεις, τα χειρουργεία. Όταν λένε να το παρακάνουν τα κανάλια, του δίνουν και καταλαβαίνει.

Ψωνίζω, άρα υπάρχω: ήταν κάποτε το σύνθημα την εποχή της ευζωίας. Τότε που μάθαμε και το shopping therapy και για να ξεδίνουμε του δώσαμε και κατάλαβε. Τώρα πάρα πολλά μαγαζιά έχουν κλείσει, τα υπόλοιπα χτυπάνε μύγες τις καθημερινές και οι περισσότεροι ζουν την εποχή που ο καταναλωτισμός, και μάλιστα ο άκρατος, είναι μακρινό όνειρο. Φυσικά δεν μπορούν να στερήσουν από εκείνους, κι ας είναι και λιγότεροι, το δικαίωμα να βγαίνουν μόνο την Κυριακή για τα ψώνια τους. Και ως αντι-Αντουανέτα, θα πω: «Δεν μπορεί επειδή εμείς δεν έχουμε ψωμί, να μη φάνε αυτοί το παντεσπάνι τους!».

Και του πουλιού το γάλα! Ρώτησα την κοπέλα έξω από τον Βασιλόπουλο της γειτονιάς μου, τι κόσμο είχε και μου απάντησε πολύ λίγο και για κάποια μικροπράγματα. Ρώτησα αν τους είπαν αν θα τους πληρώσουν έξτρα για την Κυριακή, αν θα πάρουν ρεπό και τέτοια... πεζά. «Δεν μας είπαν τίποτα ακόμη» είπε. Αυτά...

Ας πάνε στα Τζάμπο! Μετά πέρασα από την παλιά μου γειτονιά, όπου οι κάτοικοι προσπαθούν να μην κλείσει ένα πολιτιστικό κέντρο και ο Οργανισμός Νεολαίας Άθλησης - οι μπασκέτες που τα παιδιά ξεδίνουν, κυρίως τις Κυριακές. Ε, σιγά, ας πάνε στα Τζάμπο ή καμιά βόλτα στα μαγαζιά που θα είναι ανοιχτά! Η κυβέρνηση δεν μπορεί να φροντίζει για όλα: και για τους καταναλωτές της Κυριακής και για τα πολιτιστικά κέντρα και για τους χώρους αθλητισμού παιδιών και εφήβων...

http://www.protagon.gr/

Ξανά μανά η θεωρία των δύο άκρων...

...με ερώτηση - πάσα, του Ντερμπεντέρη... 

Το βιολί του (και το απωθημένο του): Η θεωρία των δύο άκρων, στην οποία εμπλέκει πάλι το ΣΥΡΙΖΑ.

Ο...Ντερμπεντέρης του έκανε την ερώτηση - πάσα και ο Σαμαράς μίλησε για κάποιους που διαμαρτύρονται, όταν η αστυνομία ξηλώνει στέκια κουκουλοφόρων, που καλούν στις παρελάσεις τον κόσμο να ανατρέψει την κυβέρνηση. Και που πηγαίνουν μάρτυρες σε δίκες τρομοκρατών.

Και αφού φωτογράφησε τον ΣΥΡΙΖΑ, στη συνέχεια αναφέρθηκε και με το όνομα του κόμματος, λέγοντας πως πρέπει να καταδικάζει κάθε μορφής βία, απ' όπου κι αν προέρχεται...

http://nonews-news.blogspot.gr

Ο κήπος του προφήτη με τα δολάρια

Θωμάς Σίδερης

Η κοσμική Πόλη κοιτά στον καθρέφτη και βλέπει το γιγαντωμένο υπό τον Ερντογάν ισλαμικό είδωλό της και όλα αυτά τα καταγράφει ένας Ελληνας δημοσιογράφος, αυτόπτης μάρτυρας στα εγκαίνια της σιδηροδρομικής ζεύξης του Μαρμαρά

Πάνω από την προβλήτα του Αϊριλίκ Τσεσμεσί, στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης, κυματίζουν τρεις γιγάντιες φωτογραφίες-σεντόνια: στα δεξιά είναι ο Ταγίπ Ερντογάν, στη μέση ο Τούρκος πρόεδρος Αμπντουλάχ Γκιουλ και αριστερά ο Κεμάλ Ατατούρκ. Η σημειολογία σε όλο το μεγαλείο της. «Ο,τι απέμεινε από το κεμαλικό κοσμικό κράτος είναι οι φωτογραφίες του Κεμάλ στα δημόσια κτίρια» θα μου πει ο Σαφάκ, ένας νεαρός Τούρκος επιχειρηματίας με οικονομικές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Κεντ.

Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013, δώδεκα το μεσημέρι. Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης μεταδίδουν σε ζωντανή σύνδεση με την Αγκυρα τη στρατιωτική παρέλαση για την 90ή επέτειο από την ανακήρυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Την ίδια ώρα, στο Αϊριλίκ Τσεσμεσί καταφτάνουν το ένα μετά το άλλο τα πλοιάρια ασφυκτικά γεμάτα από κόσμο – είναι οι άνθρωποι που ζουν και αναπνέουν με το ίδιο λαϊκό παραμύθι που τους αφηγείται κάθε φορά με τον δικό του μοναδικό τρόπο ο Ερντογάν.

Από τα μεγάφωνα ακούγεται συνεχώς η φράση «Επόμενος σταθμός, Ασία». «Το τρένο Μαρμαράι σχεδιάστηκε για να φτάσει στο Πεκίνο. Ο Ταγίπ Ερντογάν μπορεί να κάνει την Τουρκία μεγαλύτερη οικονομική δύναμη από ό,τι είναι σήμερα η Κίνα». Τα λόγια αυτά ανήκουν στον Ιμπραήμ, έναν στρατιωτικό γιατρό που είχε απομακρυνθεί από το στράτευμα επειδή η γυναίκα του φορούσε μαντίλα – ο Ερντογάν τον επανέφερε στην ενεργό δράση, ανταμείβοντάς τον με μια κυβερνητική θέση.

Μεγάλη φιέστα

Στις προβλήτες του Εγιούπ, του Καράκιοϊ, του Εμινονού και του Καντίκιοϊ παρατηρείται το αδιαχώρητο. Οι υποστηρικτές του Ερντογάν θέλουν να πιάσουν από νωρίς μια καλή θέση στον χώρο όπου θα εκτυλιχθεί η τελετή εγκαινίων, έστω και αν χρειαστεί να περιμένουν περισσότερες από τρεις ώρες όρθιοι κάτω από τον καυτό φθινοπωρινό ήλιο της Πόλης. Μπορεί η διαδρομή που καλύπτει το υποθαλάσσιο Μαρμαράι να είναι μικρή, η φιέστα όμως είναι μεγάλη. Για τον σκοπό αυτό έχει κινητοποιηθεί όλος ο κομματικός μηχανισμός του AKP, μέσω των δήμων που ελέγχει στην Κωνσταντινούπολη. Ενας από τους δήμους αυτούς είναι και ο δήμος της Τούζλα, βασικός πυλώνας της «νέας» Κωνσταντινούπολης. Ο Ερντογάν ενέκρινε κονδύλια για να κατασκευαστεί μαρίνα στην περιοχή, συνολικού προϋπολογισμού 400.000.000 δολαρίων, με απευθείας ανάθεση σε έναν κατασκευαστικό κολοσσό που δραστηριοποιείται σε πάνω από τριάντα πόλεις στην Τουρκία, τη Via Properties.

Λίγο μετά τις δύο το μεσημέρι στο Αϊριλίκ Τσεσμεσί έχουν συγκεντρωθεί περισσότεροι από δέκα χιλιάδες άνθρωποι. Μερικές δεκάδες μέτρα παραπέρα, στα ανοιχτά του Βοσπόρου, τέσσερα ρυμουλκά εκσφενδονίζουν πίδακες νερού πάνω από τα πλοία που συνεχίζουν να δένουν στην προβλήτα. Οι τουρκικές τηλεοπτικές κάμερες έχουν πάρει τις θέσεις τους. Ο Ερντογάν δεν κάνει τίποτα χωρίς αυτές και έχει βρει τρόπο να ασκεί έλεγχο και να παρεμβαίνει όποτε χρειάζεται – όχι μόνο στο κρατικό TRT αλλά και στα ιδιωτικά τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα. Στο Αϊριλίκ Τσεσμεσί βρίσκεται όμως και το CNN, που θα δείξει ζωντανά την τελετή, αλλά και το BBC World.

«Ποιος να το φανταζόταν ότι ο παραδοσιακά συντηρητικός στρατός της Τουρκίας θα αποδεικνυόταν πιο προοδευτικός από τον Ερντογάν» μου εξομολογείται χαμηλόφωνα ένας δημοσιογράφος που εργάζεται σε μεγάλη τουρκική εφημερίδα. Στη συζήτηση παρεμβαίνει και μια συνάδελφος του πολιτικού ρεπορτάζ σε τηλεοπτικό σταθμό. «Πώς είναι τα πράγματα για τους δημοσιογράφους στην Ελλάδα;» με ρωτά στα αγγλικά. «Δύσκολα» της απαντώ. «Τουλάχιστον εσάς δεν σας κλείνουν με το παραμικρό στη φυλακή» συνεχίζει. «Ξέρεις πόσοι Τούρκοι δημοσιογράφοι βρίσκονται σήμερα στη φυλακή;»

Λίγο μετά τις τέσσερις το απόγευμα ανεβαίνει στο βήμα ο Ερντογάν υπό τους ήχους του Ουσκουντάρ (στην Ελλάδα το ξέρουμε ως «Από ξένο τόπο κι από αλαργινό»). Διάσπαρτες ανάμεσα στο πλήθος οι «closed» σύζυγοι των πάσης φύσεως και βαθμίδας στελεχών του ανδροκρατούμενου AKP, αντιγράφοντας πιστά τον τρόπο που φορά τη μαντίλα και γενικότερα το στιλ που υιοθετεί η Εμινέ Ερντογάν. Η μαντίλα των συζύγων τους θεωρείται σημαντικό στοιχείο αξιολόγησης και ανέλιξης των ανδρών του AKP. «Το AKP δεν είναι ένα ισλαμικό κόμμα. Αλλά πριν από τον Ταγίπ Ερντογάν, εμείς οι πιστοί μουσουλμάνοι ήμασταν υπό διωγμό» θα μου πει ο Οσμάν, οικογενειακός γιατρός, που όμως άφησε την ιατρική επειδή διορίστηκε κι αυτός σε κυβερνητική θέση.

Αποδομεί την κοσμική δομή

«Ο Ερντογάν αποδομεί τεχνηέντως την κοσμική δομή του κράτους» μου εξηγεί ο Αρντα, ένας 27χρονος νέος με μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι, καθώς περιδιαβαίνουμε λίγο αργότερα τους πολυσύχναστους δρόμους του Εμινονού. «Αγνοεί επιδεικτικά το 51% των ανθρώπων που δεν τον ψήφισαν και όποιον διαφωνεί μαζί του τον λέει τρομοκράτη. Στο κόμμα του θεωρείται κάτι σαν προφήτης. Μόνο που στον συγκεκριμένο κήπο του προφήτη ανθίζουν κάθε εποχή τα δολάρια».

Μπουρδέλο χωρίς μυρωδιά

Άννα Κουρουπού

Το τηλεφώνημα μου ήρθε λίγο απότομο. Να πάω σε κάποιο στούντιο –όχι μουσικής– για να μιλήσουμε για δουλειά. Βασικά, μου ζητήθηκε να έχω κάποιον άλλον ρόλο εκεί μέσα και όχι της κοπέλας που παρέχει σεξουαλικές υπηρεσίες. Αλλά αυτής που «προάγει» την κοπέλα.

Το πρώτο σοκ δεν ήταν ευπρόσδεκτο. Η αυτόματη σκέψη, «Αννούλα, ξόφλησες και από αυτό». Άλλη μια «σταθερά» πάει στον Καιάδα.

Έλα που η περιέργεια και η πρόκληση είναι η... τρίτη φύση μου. Ντύθηκα, έγινα όσο πιο όμορφη γινόταν, έβαλα στο σακ βουαγιάζ ρούχα που ποτέ δεν χρησιμοποίησα στο παρελθόν σε τέτοιον χώρο. Συνήθως κουβαλούσα μικροσκοπικά εσώρουχα, ψηλά πέδιλα, πολλά προφυλακτικά και πανάκριβα baby-doll.

Τώρα έβαλα μια μακριά -σχεδόν λευκή- ρόμπα, ολομέταξη, δεν λέω, πάλι τακούνια, πιο ελαφρύ το μακιγιάζ μου και με τα φτερά μου λίγο πεσμένα. Οι κύκλοι κλείνουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτοί που ανοίγουν είναι πιο ευχάριστοι ή ευπρόσδεκτοι.

Χτύπησα το κουδούνι και μου άνοιξε ο υπεύθυνος. Παράταιρο σκηνικό. Αλλιώς τα είχα αφήσει.

Η ατμόσφαιρα σχεδόν ίδια. Έντονα χρώματα στους τοίχους, κουρτίνες χρυσοποίκιλτες, το μωβ κυριαρχούσε στον φωτισμό. Παλιό μυστικό. Κρύβει ατέλειες στο δέρμα και το «λειαίνει» με έναν μοναδικό τρόπο.

Ένα μικρό γραφείο παλαιού τύπου δέσποζε στον χώρο με ένα λάπτοπ επάνω του και ένα πορτατίφ στολισμένο με πολύχρωμα κρύσταλλα. Το λάπτοπ, μου έκανε τη διαφορά. Εξέλιξη, λοιπόν, σκέφτηκα. Προφανώς για το πελατολόγιο.

Από την άλλη όμως το όλο σκηνικό με παρέπεμπε σε άλλες εποχές. Δυο-τρεις άντρες καθισμένοι στους καναπέδες και δίπλα τους ή ακόμη και πάνω τους σχεδόν, κορίτσια πολύ μικρής ηλικίας με το γνωστό προσποιητό ηδυπαθές βλέμμα του τύπου, «μπορεί να με πληρώνεις αλλά σε γουστάρω κιόλας».

Αλλοδαπές, φυσικά. Η μια έστρωνε τάχα μου τη ζαρτιέρα, η άλλη την μπούκλα στο μαλλί. Άκουγα κάτι φωνές από κάποιο άλλο δωμάτιο, αλλά δεν ήθελα να ρωτήσω. Με πήρε παραμέσα ο άντρας που μου άνοιξε την πόρτα και μου εξήγησε τι θέλει από μένα. Απλά, να κάνω την πατρόνα. Με μια φυσικότητα που ήθελα να τον σκαμπιλίσω. Μα, πείθω εγώ για «μαντάμ»;

Δύσκολη μετάβαση. Δεν μπορείς να τη φανταστείς. Ζήλεψα. Τι, άραγε; Συνέχεια το σκεφτόμουν. Γιατί ζήλεψα ή, μάλλον, τι ζήλεψα; Δεν είναι μια σκυτάλη που στην παραδίνουν έτσι απλά. Το σύστημα το ίδιο σε παραγκωνίζει. Ή η αξιοπρέπεια που κουβαλάς έτσι ώστε να ξέρεις πότε πρέπει να αποσυρθείς και να μην παρα-συρθείς.

Μου έδωσαν οδηγίες τι να κάνω, λες και δεν ήξερα. Πήγα σε κάποιο δωμάτιο και άλλαξα ρούχα. Λίγο πιο… δικά μου. Να ακουμπούν καλύτερα στο πετσί μου. Η αναφώνηση απ' τον εν λόγω κύριο ήταν: «ουάααου».

Χάρηκα. Πέτυχα, λοιπόν, το πρώτο τεστ. Αμ δε.

«Πήγαινε βάλε άλλα ρούχα» με πρόσταξε. Δεν με ήθελε «ουάααου».

Επιβάλλεται να είμαι πιο «σεμνή». Δεν γίνεται να κλέβει την παράσταση η πατρόνα απ' τις πουτάνες, επουδενί. Σκύλιασα.

Τις έβλεπα να μπαινοβγαίνουν στο δωμάτιο, ειδικά μια που ήταν και το πουλέν του μαγαζιού και έφερνα στο νου μου, τα δικά μου ατέλειωτα βράδια ανώφελης επιβεβαίωσης. Σε έναν χώρο που και σε μια κατσίκα να της φορέσεις ένα στρινγκ, κάποιος θα τη γαμήσει.

Μάλιστα, είχα και μπράβο δίπλα μου. Αυτή κι αν είναι εξέλιξη. Αλλά εγώ επέμενα σπασμωδικά στο κεφάλι μου πως δεν ήθελα να είμαι σ' εκείνο το γραφείο. Προτιμούσα τον καναπέ. Είναι τόσο νωρίς για απόσυρση και μάλιστα χωρίς χρηματοδότηση.

Μας την έπεσε και η αστυνομία, αλλά καθ’ όλα νόμιμη, η υπεροψία μου έφτασε στο ταβάνι.

Έβαλα και τον τελευταίο πελάτη στο δωμάτιο, αφού πληρώθηκα και, μέσα στην πλήρη ησυχία, ακούγεται μια δυνατή φωνή: "CUT". Από τον ίδιο άντρα, τον συν-σκηνοθέτη της ταινίας.

Υ.Γ.: Δεν θα μπορούσα αλλιώς να παρουσιάσω την εμπειρία μου, ως ηθοποιός σε μια ταινία. Δεν είμαι ηθοποιός και η γραφή είναι ο μόνος τρόπος που ξέρω. Προσθέστε και το ότι δεν μπορώ να προδώσω στοιχεία για την ταινία, η οποία αναφέρεται στο trafiking.

http://www.protagon.gr/

Επαιξαν και έχασαν οι βαρόνοι του παράνομου τζόγου


Η αδειοδότηση από το ελληνικό κράτος για τη διενέργεια διαδικτυακού στοιχήματος και on line πόκερ και καζίνο ήταν απλά ο μανδύας που θα του επέτρεπε να καλύψει τις παράνομες δραστηριότητές του, η βιτρίνα νομιμότητας πίσω από την οποία θα έκρυβε έναν πακτωλό «μαύρου» χρήματος.
Ο 41χρονος ιδιοκτήτης γνωστής εταιρείας διαδικτυακού στοιχήματος που συνελήφθη την περασμένη Τετάρτη ως επικεφαλής της

Οι φαλακροί μισθοί

Από την ΑΝΝΑ ΣΤΕΡΓΙΟΥ

Ο καλός καιρός, σε συνδυασμό με τις μικρές εκπτώσεις, έδειξε διαφορετικές εικόνες στην εμπορική κίνηση λόγω της εφαρμογής του μέτρου των «κυριακάτικων θυρανοιξίων» μαγαζιών, ανάλογα με την περιοχή. Αλλού η εμπορική κίνηση ήταν αυξημένη, π.χ. Αθήνα, κι αλλού σχεδόν ανύπαρκτη, π.χ. Νέα Σμύρνη, όπου υπήρχαν πολλά κλειστά μαγαζιά.

Βεβαίως, καταστηματάρχες που άνοιξαν τα μαγαζιά τους χθες δεν είδαν και το φως το αληθινό, από άποψη τζίρου. Οι ορδές των πελατών, που άνοιγαν το πορτοφόλι τους και ψώνιζαν, ώστε να μην κυριαρχούν τα ψιλά, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Υπήρχαν και μικρομεσαίοι έμποροι που προτίμησαν να μην ανοίξουν το μαγαζί τους, εκτιμώντας ότι τα έξοδα θα ήταν πιο πολλά από τα έσοδα.

Το μέτρο των επτά εμπορικών Κυριακών συζητιέται χρόνια τώρα. Δεν είναι καινούργιο κοσκινάκι. Η κυβέρνηση Σαμαρά έχει διατυμπανίσει πόσο σημαντικές είναι οι επτά Κυριακές το χρόνο, ώστε ν' αυξηθεί η κατανάλωση.

Αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι είναι στα συν μόνο για τους τουρίστες του ιστορικού κέντρου. Κατά τ' άλλα, η φορομπηχτική πολιτική της κυβέρνησης Σαμαρά και των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων Παπανδρέου - Παπαδήμου έχουν διαλύσει τον εμπορικό ιστό.

Ερευνες δείχνουν ότι αυτοκίνητο, ένδυση, υπόδηση έχουν σχεδόν καταρρεύσει. Παλιά μαγαζιά, με όνομα χρόνων στην αγορά, έχουν βάλει λουκέτο κι οι στρατιές των ανέργων φανερώνουν του λόγου το αληθές.

Με επτά μέρες το χρόνο, τι να σωθεί, όταν η ανεργία έχει εκτοξευθεί στο φεγγάρι, η αγοραστική αξία των μισθών έχει καταποντιστεί κι οι συντάξεις έχουν κουρευτεί τόσο που κοντεύουν να μείνουν φαλακρές.

Ολες οι έρευνες δείχνουν ότι ο κόσμος αγοράζει μόνο τ' απαραίτητα κι οι λογαριασμοί τον κυνηγούν. Ομογενείς στη Γερμανία που διατηρούν εστιατόριο μας έλεγαν ότι κάθε μέρα περνούν Ελληνες, άρτι αφιχθέντες στη χώρα, αναζητώντας δουλειά.

Κάθε εργασιακό δικαίωμα, σε καιρό Μνημονίων, έχει χαθεί. Δουλειά χωρίς ωράριο, χωρίς ένσημα, με τη δαμόκλειο σπάθη της απόλυσης. Στις 6 Νοεμβρίου η κοινωνία καλείται ν' αποδείξει αυτό που συμβαίνει στην πραγματικότητα: Οτι έχει φτάσει στα όρια των αντοχών της.

a.stergiou@eleftherotypia.net

http://www.enet.gr/

Τριανταφυλλόπουλος: Είναι νομοτέλεια όταν οι γέροντες μ@λ@κίζονται οι νέοι να χύνουν το αίμα τους

Δεν υπάρχει συμψηφισμός στον κύκλο του αίματος....
Είναι σίγουρο ότι τις μανάδες του Φύσσα, του Καπελώνη και του Φουντούλη που δολοφονήθηκαν ή τη μάνα του Γέροντα που χαροπαλεύει, θα τις ενδιέφερε πρωτίστως η σωτηρία του παιδιού τους όχι
μόνον από την σωτηρία του τόπου, αλλά του κόσμου ολόκληρου..

Όταν χάνονται ζωές νέων ανθρώπων υπό μορφή ξεκαθαρίσματος πολιτικών διαφορών τότε η πολιτική χάνει το νόημά της. Φυσικά ηθικοί αυτουργοί τέτοιων καταστάσεων είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί, οι οποίοι σήμερα ολοφύρονται αποκηρύσσοντας την τρομοκρατία αφού προηγουμένως έκαναν ότι μπορούσαν για να ανοίξει ο κύκλος του αίματος. Σπατάλησαν τον πλούτο του τόπου, συγκάλυψαν τις αλητείες των συναδέλφων τους, ικανοποίησαν τα ρουσφέτια των ψηφοφόρων τους με το αζημίωτο, πέταξαν την ανάπτυξη του τόπου στο καλάθι των αχρήστων, βούτηξαν τα χέρια τους στο μέλι της επιβίωσης ενός λαού κι αμέσως μετά, αφού έβγαλαν το δηλητήριο από μέσα τους, αποφάσισαν να αγωνιστούν για την σωτηρία της πατρίδας βουτώντας τα χέρια τους στο αίμα αυτή τη φορά.

Τα τελευταία γεγονότα δεν είναι άμοιρα όσων προηγήθηκαν και εκείνοι οι οποίοι έστω και κατόπιν εορτής οδηγούνται στη δικαιοσύνη - αυτοί οι λίγοι γιατί οι πολλοί σιωπούν κουκουλωμένοι κάτω από τα πλούτη τα οποία παρανόμως απέκτησαν - θα έπρεπε, εάν υπάρχει δικαιοσύνη, να καταδικάζονται και ως ηθικοί αυτουργοί των φόνων που με περισσή φροντίδα καλλιέργησαν.

Δεν είναι δυνατόν οι αρχιτέκτονες του χάους να κρύβονται κάτω από τη νομιμότητα που τους παρέχει ο κοινοβουλευτικός τους μανδύας, όταν είναι οι κύριοι υπαίτιοι της παρακμής της κοινωνίας, της πτώχευσης της χώρας, της σημερινής αβάσταχτης κατάντιας μας και της βίας. Είναι νομοτέλεια όταν οι γέροντες μ@λ@κίζονται οι νέοι να χύνουν το αίμα τους. Δεν γνωρίζω εάν εκείνοι που σήκωσαν τα όπλα ή τα μαχαίρια είναι επαγγελματίες δολοφόνοι όπως υποστηρίζετε εν χορώ σήμερα. Γνωρίζω όμως ότι οι περισσότεροι από εσάς είσαστε επαγγελματίες πολιτικοί κι αυτό με τρομοκρατεί απίστευτα.

Καμία μάνα δε μπορεί να το συγχωρέσει αυτό και κανένας φυσιολογικός ανθρώπινος νους να το κατανοήσει. Κανένας έντιμος άνθρωπος δε μπορεί να σας παρακολουθεί έτσι υποκριτικά και ανέξοδα να αποκηρύσσετε την τρομοκρατία.

Ντροπή σας.
Μάκης Τριανταφυλλόπουλος

Χάντμπολ: Πρώτη νίκη η εθνική ανδρών στα προκριματικά του Παγκόσμιου

Την πρώτη της νίκη στα προκριματικά του παγκοσμίου πρωταθλήματος 2015 πανηγύρισε χθες η εθνική ομάδα χάντμπολ των ανδρών.
Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα επικράτησε με 31-25 του Βελγίου στο Ολυμπιακό γυμναστήριο

Πάτρα: Κρύφτηκαν στα καλώδια χαλκού


Συνελήφθησαν χθες βράδυ στην πύλη εισόδου οχημάτων του νότιου λιμένα Πατρών, από στελέχη του Κλιμακίου Ειδικών Αποστολών της οικείας Λιμενικής Αρχής, οχτώ (08) αλλοδαποί, διότι βρέθηκαν πρόχειρα κρυμμένοι εντός του χώρου του φορτίου Φ/Γ οχήματος με επικαθήμενο-μουσαμά, το οποίο αποτελούνταν από καλώδια χαλκού, στερούμενοι ταξιδιωτικών εγγράφων, με σκοπό την παράνομη έξοδό τους από τη χώρα.

Ο «Μεγάλος Αδελφός» της τρόικας

Γιάννης Κιμπουρόπουλος

Οι απροσδόκητες διασυνδέσεις του γεωπολιτικού θρίλερ των παρακολουθήσεων και της έρευνας για το πώς «φύτρωσε» η τρόικα στην Ευρώπη

Το γεωπολιτικό θρίλερ που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας με τον καταιγισμό αποκαλύψεων για τις δραστηριότητες του αμερικανικού «Μεγάλου Αδελφού», της NSA, έχει ορατές και αόρατες πλευρές.

Στις ορατές περιλαμβάνεται το ρεσιτάλ υποκρισίας που δίνουν οι ηγεσίες των μεγάλων δυνάμεων του πλανήτη, προσποιούμενες τις έκπληκτες για κάτι που είναι κοινό μυστικό. Κάθε μια – Γερμανία, Κίνα, Ρωσία- προσπαθεί να αποσπάσει το μέγιστο δυνατό όφελος από τα αλλεπάλληλα ηθικο-πολιτικά πλήγματα στο γόητρο της μοναδικής υπερδύναμης.

Είναι χαρακτηριστική η προθυμία με την οποία η γερμανική ηγεσία δέχεται να «αξιοποιήσει» τη μαρτυρία του πρώην συνεργάτη της αμερικανικής NSA Έντουαρντ Σνόουντεν.

Πρόκειται κυρίως για πόλεμο εντυπώσεων. Κανείς δεν είναι αφελής ώστε να πιστέψει ότι το διεθνές θρίλερ των αμερικανικών παρακολουθήσεων θα καταλήξει σε έναν αυτοπεριορισμό των μυστικών υπηρεσιών στα απολύτως απαραίτητα για την ασφάλεια κάθε χώρας καθήκοντα.

Γιατί στην πραγματικότητα, ο ανταγωνισμός της κατασκοπίας και το παιχνίδι της ισχύος που εξυπηρετεί είναι η άλλη όψη του βαθύτατου, διεθνούς οικονομικού ανταγωνισμού με επίκεντρο την κυριαρχία, τη διαχείριση της κρίσης στην Ευρώπη και τον ρόλο της Γερμανίας.

Μόνο τυχαίο δεν μπορεί να θεωρηθεί το γεγονός ότι, ενώ μαίνεται ο πόλεμος αποκαλύψεων για τις παρακολουθήσεις, η άλλη όχθη του Ατλαντικού «απάντησε» με δυο διαδοχικά πλήγματα κατά της γερμανικής πολιτικής των εμπορικών πλεονασμάτων που καθηλώνει σε καχεξία την υπόλοιπη Ευρωζώνη και ιδιαίτερα χώρες με υψηλό χρέος, όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία. Το πρώτο πλήγμα ήρθε από το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών, που σε έκθεσή του υιοθέτησε πλήρως τη θεωρία ότι τελικά για την κρίση στην Ευρωζώνη ευθύνεται η γερμανική πολιτική υπερβολικής στήριξης στις εξαγωγές, υποδεικνύοντας μάλιστα μείωση του.

Το δεύτερο πλήγμα ήρθε μια μέρα μετά από τον αναπληρωτή γενικό διευθυντή του ΔΝΤ Ντέιβιντ Λίπτον που είπε ακριβώς το ίδιο: «Ένα σημαντικό μικρότερο πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών θα ήταν χρήσιμο», δήλωσε, μιλώντας μάλιστα στο Βερολίνο, και κάλεσε τη Γερμανία να «σηκώσει το βλέμμα της στον παγκόσμιο ορίζοντα κατά τη χάραξη της πολιτικής της».

Οι παρεμβάσεις αυτές προκάλεσαν την εκνευρισμένη αντίδραση της υπηρεσιακής γερμανικής κυβέρνησης, που αντιλαμβάνεται πολύ καλά ότι οι πιέσεις αφορούν τελικά τις διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό νέας κυβέρνησης και τη συνταγή που θα υιοθετήσει αυτή για την κρίση στην Ευρωζώνη.

Η Ευρωβουλή ξύπνησε…

Σ’ αυτό το παιχνίδι ισχύος όλοι αναζητούν ρόλο. Ενώ η αμερικανική ηγεσία πιέζει τη γερμανική για τήρηση του… ιμπεριαλιστικού σαβουάρ βιβρ στην οικονομία και, αντιστρόφως, η γερμανική ανταποδίδει με πιέσεις προς τις ΗΠΑ να τηρήσουν τους κανόνες της «καλής κατασκοπίας», το Ευρωκοινοβούλιο ανοίγει το κεφάλαιο τρόικα.

Η επιτροπή που συγκροτήθηκε στο Ευρωκοινοβούλιο και ξεκινά τις εργασίες της την ερχόμενη εβδομάδα βάζει ψηλά τον πήχη: αναζητεί το έλλειμμα «διαφάνειας και δημοκρατικής νομιμοποίησης» στη λειτουργία της τρόικας στις χώρες πού βρίσκονται σε προγράμματα σκληρής προσαρμογής, με πρώτη την Ελλάδα.

Η όψιμη ευαισθητοποίηση, κι ενώ έχουν προηγηθεί σχεδόν τέσσερα χρόνια ανενόχλητης καταστροφικής δράσης της τρόικας, προφανώς σχετίζεται με τα ανακλαστικά αυτοσυντήρησης των μεγάλων ευρωκοινοβουλευτικών ομάδων, κεντροδεξιών και σοσιαλιστών. Καθώς απειλούνται να υποστούν μια ευρεία ήττα στις επικείμενες ευρωεκλογές από ένα ετερόκλητο ρεύμα ευρωσκεπτικισμού, αναζητούν άλλοθι στην ανάκτηση του χαμένου ρόλου του Ευρωκοινοβουλίου.

Ωστόσο, επιλέγουν ν’ ανοίξουν το καπάκι μιας χύτρα εν βρασμώ. «Πρόκειται για εξέταση, δεν πρόκειται για καταδίκη», καθησυχάζει ο επικεφαλής της έρευνας, Αυστριακός ευρωβουλευτής Ότματ Καράς, του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. «Δεν αρκεί πλέον να ζητούνται συγγνώμες. Κάποιος πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για τα τραγικά αυτά λάθη, για το δράμα αυτό, κάποιος πρέπει να κριθεί υπαίτιος και να αντιμετωπίσει τις συνέπειες. Δεν μπορείς να ζητάς ένα παράλογο κούρεμα και στην συνέχεια να κατηγορείς το ψαλίδι για την ζημιά», αντιτείνει ο επικεφαλής των ευρωσοσιαλιστών Μάρτιν Σουλτς σε άρθρο του στην ιταλική La Repubblica.

Ζητούνται ένοχοι

Είναι προφανείς οι αποκλίσεις στην προσέγγιση συντηρητικών και σοσιαλδημοκρατών, με τους δεύτερους να φιλοδοξούν να αξιοποιήσουν την έρευνα για την τρόικα ως μοχλό πίεσης στη γερμανική ηγεσία για αλλαγές στο μίγμα οικονομικής πολιτικής. Αλλά, από ποιον θα αναζητηθούν ευθύνες, ποιος θα κριθεί υπαίτιος για τα εγκλήματα εις βάρος των μνημονιακών οικονομιών και κοινωνιών; Η Μέρκελ που ήθελε και επέβαλε το ΔΝΤ στην Ευρώπη; Το ίδιο το ΔΝΤ που υποτίθεται πως ήξερε για την αναποτελεσματικότητα της συνταγής, αλλά έκανε για δυο χρόνια την πάπια;

Η Κομισιόν και η ΕΚΤ που θυσίασαν μισθούς, συντάξεις, ασφάλιση, συστήματα Υγείας, προστασία της εργασίας για να σωθούν οι τράπεζες; Ή οι κυβερνήσεις που ανταγωνίζονταν σε εθελοδουλία υπογράφοντας κάθε παραλογισμό που απαιτούσε η τρόικα, παραβιάζοντας κάθε έννοια κρατικής κυριαρχίας και κοινοβουλευτικής τάξης; Δεν είναι σαφές πού θα ρίξει το βάρος του το Ευρωκοινοβούλιο καθώς προχωρά σε μια εκ του ασφαλούς και προσχηματική έρευνα για το πώς μπήκε η τρόικα στη ζωή μας. Η έρευνα ανοίγει τώρα, με τρεις χώρες κοντά στην υποτιθέμενη έξοδο από τα μνημόνια και την Ελλάδα σε κατάσταση απόλυτης εξαίρεσης.

Οι δύο μεγάλες ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου στην καλύτερη περίπτωση θα επιχειρήσουν να διευκολύνουν μέσω της έρευνας ένα βελούδινο διαζύγιο ΔΝΤ- Ε.Ε. Είναι μάλλον απίθανο να φτάσουν την έρευνα σε όλο το βάθος του υποβόσκοντος ευρωαμερικανικού -και κυρίως γερμανοαμερικανικού– ανταγωνισμού που διατρέχει τον σχεδόν τετραετή βίο της τρόικας στην Ευρώπη. Αλλά καθώς η έρευνα θα διεξάγεται σε συνθήκες προεκλογικής έντασης- μια και δηλωμένη πρόθεση είναι να καταλήξει σε πόρισμα πριν από τις ευρωεκλογές- κανείς δεν ξέρει τι «παπάδες» θα βγάλει. Έτσι κι αλλιώς στο ευρωατλαντικό έγκλημα που ξεκίνησε από την κρίση του 2007 και κατέληξε στην τρόικα, δεν υπάρχουν αθώοι άλλοι, εκτός από τα θύματά του, τις κοινωνίες του μνημονιακού πειράματος.
πηγή: Δρόμος της Αριστεράς

http://left.gr/

Ετοιμάζουν επικοινωνιακό τσουνάμι με θέμα την δολοφονία των δύο Χρυσαυγιτών και του τρίτου τραυματισμένου!!!

Ετοιμάζουν την επικοινωνιακή επίθεση οι φιλομνημονιακοί κυβερνώντες σε συνεννόηση με τα ΜΜΕ.

Ήδη κρατούνται στοιχεία που έχουν βρεθεί και ετοιμάζεται το σενάριο των "αποκαλύψεων" που θ'
ανακοινωθούν από την Τετάρτη και μετά, προκειμένου να καλύψουν τις αντιδράσεις, το λουκέτο και τις απολύσεις στην ΕΛΒΟ και τα ΕΑΣ, το μίνι ασφαλιστικό και τον Αρμαγεδδώνα στα ακίνητα, αλλά και τις άλλες απαιτήσεις –σοκ της Τρόϊκα.

Το σχέδιο περιλαμβάνει δύο άξονες:

¨ Από τη Τετάρτη, θα αρχίσει η αποδέσμευση πληροφοριών και οι μαραθώνιες μεταδόσεις ειδήσεων συζητήσεων, σχολίων και σεναρίων, μεταξύ των οποίων και αποτελέσματα από την εξέταση του υλικού των καμερών του προηγούμενου της επίθεσης διαστήματος, όπου θα γίνει προσπάθεια να εντοπιστούν συνεργάτες των εκτελεστών οι οποίοι παρατηρούσαν τον χώρο και την ευρύτερη περιοχή. Θα ακολουθήσει ένα επικοινωνιακό τσουνάμι, αντίστοιχο με εκείνο της περίπτωσης Φούσα!!

¨ Ο δεύτερος άξονας θα περιλαμβάνει επικοινωνιακή εκστρατεία κατά της Χρυσής Αυγής , την οποία θα κατηγορήσουν για πολιτική εκμετάλλευση των δολοφονιών, σε μια προσπάθεια συγκράτησης των ποσοστών της. Αυτή η επικοινωνιακή εκστρατεία θα ξεκινήσει μετά την σταθεροποίηση της υγείας του τρίτου τραυματισμένου από τις σφαίρες νέου! Θα προβληθεί εκ νέου η θεωρία των δύο άκρων!!!

Ωστόσο, η πραγματική εκμετάλλευση του γεγονότος θα γίνει από την Τρόϊκα και την κυβέρνηση, ενισχύοντας το ερώτημα, αν τελικά δρά στην Ελλάδα μία Άγνωστη στους πολίτες Μέγα-Εγκληματική Οργάνωση, η οποία θεωρεί τους Έλληνες αναλώσιμους!!!

Ενδεχόμενα ακολουθώντας τακτική εξαπάτησης, να κατέβει από το ράφι υπηρεσιών και κάποια «καβάντζα τρομοκρατική οργάνωση» η οποία «θα αναλάβει την ευθύνη»!

Η εκτίμησή μου είναι ότι οι πολίτες σιγά-σιγά συνθέτουν την εικόνα των εν δυνάμει μελών και συνεργατών μιας Μέγα –εγκληματικής οργάνωσης. Όλοι φορούν γραβάτα.

Και κατά όπως λέει ο λαός: Δείξε μου τον ωφελούμενο, να σου δείξω τον υπαίτιο!!

Ιωάννης Δέμος 

Θα πεθάνετε νηστικοί

photo: Panayiotis Tzamaros@fosphotos.com
Οδυσσέας Ιωάννου

Σκοτάδι. Ένα μάτσο κόκαλα και κρέας. Ψυχή πουθενά. Σακιά από δέρμα. Σε όλες τις εκδοχές. Προβοκάτσια, φανατισμός, μελετημένο σχέδιο. Πολιτική δολοφονία; Όχι. Εμετός. Σκατά στο αίμα. Εξ επαφής στο κεφάλι. Αναγούλα και ζαλάδα. Τυφλοί, με ξεριζωμένα μάτια και στη θέση τους κάτι άλλο. Μπορεί να έχουμε συναντηθεί, σε κάποιον φούρνο, στο μετρό, στον δρόμο. Πώς να τους καταλάβεις; Ζόμπι της διπλανής πόρτας. Ή των μεγάλων σαλονιών. Δεν ξέρω. Δεν αλλάζει κάτι.

Να το αναλύσουμε πολιτικά, με ψυχραιμία; Να το κάνετε, αφού μπορείτε. Και καλή τύχη. Έλα, μωρέ, μιλάς σαν να γεννήθηκες χθες, δεν τα ξέρεις; την παρθένα κάνεις; Είμαι παρθένα! Με τέτοια γαμήσια ούτε μπλέχτηκα, ούτε ποτέ τα δικαιολόγησα.

Ένα φιλί στο μάγουλο και τον χορταίνεις τον έρωτα. Σας κρέμονται υμένες από τα δόντια, δεν πείθετε, πια, για τίποτα.

Αντιπερισπασμοί, για να μη μαθευτεί το μυστικό σας. Πως δεν είστε τίποτα. Πως ποτέ δεν ήσασταν κάτι. Καταραμένοι ζητιάνοι μιας επιβεβαίωσης που δεν μπορείτε να την πάρετε από πουθενά. Σε όλες τις εκδοχές σας. Είτε είστε εργολάβοι της επανάστασης είτε είστε «υψηλά» κλιμάκια. Είστε ο πάτος.

Στους πρώτους, λέω πως έχω κι εγώ θυμό που, στιγμές-στιγμές, γίνεται λύσσα. Έχω κι εγώ κάνει σκέψεις εν θερμώ που κατέληγαν σε ευχές για αντίποινα στην κτηνωδία του φασισμού. Αλλά δεν θέλω να τους εκδικηθώ, θέλω να τους νικήσω. Και ο στίβος είναι αλλού. Η εκδίκηση διαιωνίζει τη μάχη και απομακρύνει την οριστική της έκβαση.

Για τους δεύτερους, αν κρυφογελάτε με τους ρομαντικούς που δήθεν δεν έχουν ιδέα από το πώς κινούνται τα νήματα του κόσμου και της πολιτικής, και πιστεύετε πως σχεδιάζετε και ελέγχετε το μέλλον χειραγωγώντας κοπάδια ανθρώπων, σας έχω νέα που θα ξεραθείτε στα γέλια: Σας δόθηκε ένα δώρο -της ζωής- και το κάνατε μπουρδέλο. Θα πεθάνετε νηστικοί. Ανέγγιχτοι από όλες τις δροσούλες, αχάιδευτοι με απονεκρωμένους νευρώνες, μόνο τα αποφάγια των ηδονών θα καταφέρετε να γευτείτε. Αν μπορούσατε να υποψιαστείτε μόνο τι χάσατε, θα κόβατε τον λαιμό σας με τα νύχια σας.

«Φτιάξε μαγιά στο χώμα με φύλλα αλκαλικά - σε μια ζωή χαμένη κανένας δεν νικά»

Άλκης Αλκαίος

http://www.protagon.gr/

Αποτρόπαια του μίσους

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Παραμονές του αγώνα Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας τα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων, ιδιαίτερα των οπαδικών, συναγωνίζονταν το ένα το άλλο στα εμετικά συνθήματα και στα σεξιστικού περιεχομένου τιτλίδια, για να μας πείσουν για την κρισιμότητα του ποδοσφαιρικού αγώνα.

Παχυλοσυμβολαιούχοι αστέρες της στρογγυλής θεάς, παράγοντες της συμφοράς που μόνο εμφυλιοπολεμικές ιαχές ξέρουν να ξεστομίζουν, παλαίμαχοι και επώνυμοι οπαδοί, έσυραν το χορό της πρασινοκόκκινης αντιπαράθεσης. Φρυάξαμε όταν διαβάσαμε πως πάνω από 2.000 «αστακοί» - αστυνομικοί θα παρατάσσονταν από νωρίς πέριξ του γηπέδου για να διεξαχθεί ομαλά η τιτανομαχία και πως ο Δημόκριτος θα έστελνε εμπειρογνώμονες για να αποφανθούν για τα όζοντα αποδυτήρια της πράσινης ομάδας.

Μετά την προχθεσινή νωπή ψυχρή δολοφονία των δύο νεαρών στο Νέο Ηράκλειο, θα περίμενε κανείς αυτά τα καταγέλαστα οπαδικά να αποδοκιμάζονταν εμπράκτως, αναγκάζοντας τους θεατές της αναμέτρησης να τηρήσουν υποδειγματική συμπεριφορά. Παρ' ότι στις κερκίδες της Λεωφόρου δεν βρίσκονταν «ερυθρόλευκοι» οπαδοί, το γήπεδο ντουμάνιασε από βαρελότα, κροτίδες, φωτοβολίδες, δυναμιτάκια. Ενα εξ αυτών παραλίγο να τραυματίσει σοβαρά ποδοσφαιριστή του Παναθηναϊκού που επιχείρησε να το απομακρύνει. Ο έντρομος Ντάνιελ Πράνιτς, που τη γλίτωσε με μικρές πληγές, δήλωνε: «Για να μη διακοπεί το παιχνίδι, πήγα να το πετάξω έξω. Αν έσκαγε ένα-δύο δευτερόλεπτα αργότερα θα είχα χάσει το χέρι μου».

Δεν ήταν επιβεβλημένο να διακοπεί ένα τέτοιο παιχνίδι; Ας μη σχολιάσουμε την άτυχη δήλωση του Γιάννη Αναστασίου, προπονητή του Παναθηναϊκού, που έχει ζήσει πολλά χρόνια στις Κάτω Χώρες, αγωνιζόμενος στο ολλανδικό και το βέλγικο πρωτάθλημα: «Συγχαρητήρια στους οπαδούς που τελείωσε το ματς».

Ολα αυτά τα εμπρηστικά της θλιβερής πολύμορφης βίας (ανεργία, λιτότητα, το φάσμα της πείνας, η επικείμενη εξαθλίωση, τα θρυμματισμένα αγαθά της επιβίωσης, η κατάθλιψη, η αυτοκτονία) που εκδηλώνεται γύρω μας, τραγικά και αποτρόπαια, συνιστούν την αξιακή εκθεμελίωση του ίδιου του πολιτισμού μας;

«Βάρβαρη είναι η κοινωνία του θεάματος, που πασχίζει (άκοπα) να σε πείσει πως αυτό το οποίο βλέπεις στη μικρή οθόνη αξίζει να το βλέπεις, και πως αυτή η νάρκωση είναι επιθυμητή. Η βία και ο πόλεμος είναι ένα καθημερινό θέαμα. Μια μορφή ψυχαγωγίας» γράφει στο βιβλίο της «Το μέλλον ανήκει στην έκπληξη» η καθηγήτρια Ψυχολογίας Φωτεινή Τσαλίκογλου. Εδώ και καιρό η χώρα έχει εισέλθει σε έναν κύκλο άτυπης εμπόλεμης σύρραξης και αιματοκυλίσματος και έχει επικυριαχήσει μια ιδιότυπη κουλτούρα βίας, που συνθέτουν το στίγμα της εποχής μας.

Το μίσος ως τρόπος ζωής. Ακουγα τον υπουργό Δημόσιας Τάξης κ. Δένδια μετά τις δολοφονίες της Παρασκευής να λέει πως «ο νόμος θα επιβληθεί κατά πάντων και δεν θα επιτραπεί να γίνει η χώρα πεδίο εκκαθάρισης λογαριασμών για οποιαδήποτε αιτία». Πώς; Υπάρχει συνταγή ανάκαμψης; Γιατί μέχρι τώρα δεν άλλαξε κάτι; Για τα όσα πολλαπλά σημερινά αδιανόητα, ας αγρυπνούμε. Χειρότερη από την κακοποίηση της ζωής μας η εξοικείωση με τα αποτρόπαια που στοιχειοθετούν τη φτωχομοιρίστικη καθημερινότητά μας.

http://www.enet.gr/

Εντυπωσιακές εκρήξεις άστρων στον Τοξότη όπως τις κατέγραψε η NASA [εικόνα]

Μία νέα εντυπωσιακή εικόνα από τον Γαλαξία μας, παρουσίασε η NASA την περασμένη εβδομάδα. Η ομάδα παρατήρησης του διαστημικού τηλεσκοπίου υπέρυθρης όρασης Chandra X-Ray, εντόπισε ένα σπάνιο φαινόμενο στον αστερισμό του Τοξότη.

Έρχονται διασταυρώσεις περιοδικών δηλώσεων με ασφαλιστικές εισφορές

Σε μηνιαίες διασταυρώσεις των Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων (ΑΠΔ) με τα ποσά που καταβάλλονται για την ασφάλιση των εργαζομένων, θα προχωρεί από τις 6 Νοεμβρίου το υπουργείο Εργασίας, μετά τα αποτελέσματα των ηλεκτρονικών διασταυρώσεων, σύμφωνα με τα οποία από την 1η Μαρτίου που καθιερώθηκε η υποβολή ΑΠΔ σε μηνιαία βάση έως σήμερα, 200.000 επιχειρήσεις εμφανίζουν αποκλίσεις μεταξύ δηλωθέντων και καταβληθέντων ποσών που φθάνουν τα 700 εκατ. ευρώ, ποσό που έως το τέλος του έτους αναμένεται να αυξηθεί στο 1 δισ. ευρώ. Ακόμη, στο εξής οι επιχειρήσεις που θα εμφανίζουν αποκλίσεις, θα χάνουν το δικαίωμα έκδοσης φορολογικής ενημερότητας.

Τένις: «Βασιλιάς» στο Παρίσι ο Τζόκοβιτς

Αποφασισμένος να επιστρέψει το συντομότερο δυνατό στο Νο1 του κόσμου είναι ο Νόβακ Τζόκοβιτς, ο οποίος επικράτησε με 2-0 σετ του Νταβίντ Φερέρ και κατάκτησε τον τίτλο στο masters του Παρισιού.
Αν και βρέθηκε με την «πλάτη στον τοίχο»

Κρούγκμαν: Η Γερμανία βλάπτει σοβαρά…

Δικαιώνει το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ ο νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν, αναφορικά με την οικονομική πολιτική της Γερμανίας και τα προσχώματα που αυτή δημιουργεί στις προσπάθειες των ευρωπαίων εταίρων να βγου από τη δίνη της κρίσης.

«Η ιστορία της ευρωζώνης δείχνει πως το ευρώ είναι αυτό που δημιούργησε τεράστιες ανισορροπίες, με τεράστια κεφάλαια να μεταφέρονται από τον πυρήνα, στην περιφέρεια» σημειώνει ο Πολ Κρούγκμαν, υπογραμμίζοντας ότι «η ξαφνική διακοπή των κεφαλαιακών ροών ανάγκασε τις χώρες της περιφέρειας να προβούν απότομα σε μειώσεις των ελλειμμάτων στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών».

Όπως επισημαίνει ο νομπελίστας οικονομολόγος μέχρι σήμερα η προσαρμογή στο ισοζύγιο οφείλεται στην ύφεση και την πτώση των εισαγωγών και όχι στην αύξηση των δεικτών ανταγωνιστικότητας, γεγονός που αποτελεί θεμελιώδες πρόβλημα των υπερχρεωμένων χωρών του Νότου. «Αποτέλεσμα είναι οι όποιες βελτιώσεις σημειώνονται στο ισοζύγιο τωνχωρών αυτών να έχουν επιπτώσεις σε άλλα μεγέθη όπως αυτό της ανεργίας, που στην Ισπανία έχει φτάσει στο 25%.

Κανονικά, σημειώνει ο Π. Κρούγκμαν, θα περίμενε κανείς πως η προσαρμογή θα ήταν περισσότερο συμμετρική, με τις πλεονασματικές χώρες να μειώνουν τα πλεονάσματα τους, καθώς οι ελλειμματικές χώρες περιορίζουν τα ελλείμματα τους. Κάτι τέτοιο ωστόσο δεν έχει αποτελέσει μέχρι στιγμής πρόθεση της Γερμανίας» σημειώνει ο Κρούγκμαν, ενώ προεξοφλεί ότι «δεν προβλέπεται να υιοθετηθεί στο μέλλον».

Στην ουσία, όπως επισημαίνει ο νομπελίστας, η Γερμανία εφαρμόζει πολιτική λιτότητας παρά την υψηλή πιστοληπτική της αξιολόγηση και οδηγεί στην σύσφιξη της οικονομικής πολιτικής στην ευρωζώνη.

http://www.koutipandoras.gr/

Πέθανε ο Γιάννης Καλαμίτσης

Απεβίωσε  ο δημοσιογράφος Γιάννης Καλαμίτσης. Ο γνωστός δημοσιογράφος αντιμετώπιζε για αρκετά χρόνια σοβαρό πρόβλημα υγείας. Μάλιστα σε συνέντευξη που...
είχε δώσει στο παρελθόν είχε ζητήσει ο ίδιος να δημοσιοποιηθεί ότι κάνει συνεχείς αιμοκαθάρσεις.

Γεννήθηκε στον Πειραιά στις 31 Οκτωβρίου του 1939 και ακολούθησε, αρχικά, το επάγγελμα του πατέρα του που ήταν έμπορος υφασμάτων και γυναικείων ενδυμάτων.

Σχέδιο διεξόδου από το φρικτό τέλμα...

Φωτογραφία: Παναγιώτης Τζάμαρος/ FosPhotos
Του Γιάννη Χατζηγώγα

Σχέδιο διεξόδου από το φρικτό τέλμα χρειαζόμαστε, επειγόντως, και τίποτα άλλο, σχέδιο διεξόδου και κανένα πολιτικό κόμμα δεν το προτείνει, δεν το ψελλίζει καν... Είναι ένα πολιτικό σύστημα γιαλαντζί,σικέ,ψεύτικο,υποκριτικό, κομμάτι του προβλήματος που αυτό δημιούργησε και γι αυτό δεν μπορεί να υπερβεί... 

Ο πρώτος έχει τίτλο που υποστηρίζει το κυρίαρχο παντού σήμερα στον κόσμο σύστημα,αλλά δεν φέρνει ούτε μια θέση εργασίας,ουτε ένα υγιές δάνειο,ούτε μια επιχείρηση  και επένδυση με μέλλον στη ρημαγμένη και σφαδάζουσα πιά χώρα...ΚΡΙΜΑ...

Ο δεύτερος, πρώην δεύτερος, υποστηρίζει συλλογικά συστήματα και ομαδικές κατακτήσεις,με τον πρώην δύο του στον Κορυδαλλό και πολλούς άλλους υπόδικους,αλλά παρόλα αυτά έχει σχηματίσει σχεδόν δική του κυβέρνηση-μέσα σε μιαν άλλη-ΑΠΟ ΤΟ 45% ΣΤΟ 5%...στέλνει τον κόσμο του στην απόγνωση,στην αντιπολίτευση,η στα εξωθεσμικά...ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ,ΑΛΛΑ ΩΣ ΠΟΤΕ;

Ο τρίτος με το ανάποδο φούσκωμα.απο το 3% στο 30%,με τον βαρύ αλλά ευνο-ι-κό  σε συνθήκες κρίσης ρόλο της αντιπολίτευσης,δεν ασκεί το ρόλο του ...κάθεται σε μια διπλανή ραχούλα,χαίρεται με τις αποτυχίες των άλλων,κριτικάρει τα λάθη που γίνονται από την κυβέρνηση υπόσχεται τα πάντα και ...ετοιμάζεται να μην κυβερνήσει ποτέ...Και όταν ο ήρωας του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου και οι λίγοι σοβαροί που είναι εκεί επισημαίνουν ότι πρέπει να προτείνουν βιώσιμες λύσεις...σφυρίζουν αδιάφορα...η μονιμότητα στη στείρα κριτική βολεύει...ΚΡΙΜΑ...

Ο τέταρτος -που είναι σταθερά τρίτος - είναι ο μόνος που κερδίζει σταθερά και θα είχε σχηματίσει κυβέρνηση- όπως μετά τη δημοκρατία της Βα-ι-μάρης – αρμέγοντας από την απόγνωση, τον ένα και τον δύο και τον τρία. αλλά ευτυχώς ο θεός της πατρίδας ειναι μεγάλος και μας προφυλάσσει,ευτυχώς από κακοτοπιές...ευτυχως δεν ξέρουν καλά γερμανικά,δεν ξέρουν να συμπεριφέρονται και έχουν τη νοοτροπία «εγκληματικής οργάνωσης» με όπλα και στρατιωτικά παραγγέλματα,δεν σχηματίζεις έτσι κυβέρνηση...ΕΥΤΥΧΩΣ για μας και τη χώρα...

Ο πέμπτος, δεν ξέρει ακόμα αν είναι δεξιά η αριστερά, ότι κι αν σημαίνει αυτό,άρα παραμένει ένας μπαλαντέρ σε κούκο διπλό α βολοντέ...

Ο έκτος, ο έκτος που μένει εκτός, αφού τον φώτισε ο θεός και συνέβαλε στο να έχουμε κυβέρνηση τρικομματική -έστω- και να μην γίνει της ...ακυβερνησίας...μπήκε χωρίς φάουλ,φορτώθηκε με όλα τα στραβά της γης και όταν ήρθε η ώρα να δρέψει τους καρπούς της ωριμότητάς του... βγήκε από την κυβέρνηση για μια χούφτα απολύσεων...επίορκων και χαβαλετζήδων ενός σάπιου δημοσίου με ταυτόχρονα 1.500.000 άνεργους στους δρόμους...ΚΡΙΜΑ

Ο έβδομος,οι φερόμενοι ως οικολόγοι, αφού αγνόησαν τον πιο λογικό βουλευτή του ευρωκοινοβούλιο,τον Ντανιέλ κον Μπεντίτ και όλες τις βασικές αρχές της οικολογίας μιλούν που και που για μεταλλαγμένα,έχοντας πλήρως μεταλλαχθεί οι ίδιοι...σε κάτι απροσδιόριστο...ΚΡΙΜΑ

Ο όγδοος, ο μόνος συνεπής στις αρχές του, το πρώην κραταιό κόμμα, παραμένει μικρό και συρρικνωμένο ,κρατάει μόνο του μιαν αξιοσημείωτη συνέπεια,αλλά δεν μπορει να συγκινήσει πια κανέναν νέο,δεν συμμαχεί με κανέναν, δεν προτείνει τίποτα...ΚΡΙΜΑ

Με όλο αυτό συνολικά είναι κατόρθωμα που η χώρα υπάρχει ακόμα,που δεν τα έχουμε «παίξει» όλοι μαζί και χωριστά... Δεν έχει υπάρξει πιο «τρελό» πολιτικό σκηνικό από κτίσεως κόσμου, νόσου και οι πολιτικές δολοφονίες καπάκι σ αυτό το σκηνικό... Ποιος θα αρθρώσει ένα ελάχιστο σχέδιο διεξόδου από το φρικτό τέλμα;

http://tvxs.gr/