Μεταφερθήκαμε στο www.radiogamma.gr

Ρε συ, Γιάννη...

Φωτογραφία: Μενέλαος Μυρίλλας/FosPhotos
Επί τέλους! Επί τέλους, φως στην άκρη τού τούνελ! Επί τέλους, ήρθε η ώρα να καταπιούν την γλώσσα τους όλοι εκείνοι οι στενόμυαλοι που έβλεπαν στραβό ό,τι έκανε ο πρωθύ και η φωτισμένη κυβέρνησή του (είτε ως κυβέρνηση ΦΑΒΑ είτε ως σκέτη ΑΒΑ). Επί τέλους, άρχισαν να πιάνουν τόπο οι μεταρρυθμίσεις. Επί τέλους, ανατέλλει η "νέα Ελλάδα" τού ανοιξιάτικου εγγονού τής Πηνελόπης.

Ανατέλλει, λέμε ρε! Τί; Δεν το πιστεύεις; Καλά, στραβός είσαι; Δεν βλέπεις στον σκοτεινό ορίζοντα να ροδίζει η αυγή; Διότι τί άλλο εκτός από "ροδόχρους ηώς" είναι το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα, το οποίο εξήγγειλε η κυβέρνηση;

Ανατριχιάζω... Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα! Φυσικά. Αφού περισσεύουν λεφτά, τί άλλο θα έκανε η φιλολαϊκώτατη κυβέρνηση παρά να τα μοιράσει σε όσους έχουν ανάγκη; Και μη ρωτήσετε πώς περίσσεψαν, έτσι; Η απάντηση είναι αυτονόητη: περίσσεψαν επειδή η παρέα τού Τρελλαντώνη μεταρρύθμισε όλα τα κακώς κείμενα και εξάλειψε τις αγκυλώσεις τού παρελθόντος. Με άλλα λόγια, αυτά τα περισσευούμενα λεφτά αποδεικνύουν ότι πράγματι βγάλαμε πρωτογενές πλεόνασμα, σε πείσμα όσων ειρωνεύονταν αυτή την μεγάλη επιτυχία.

Λογικό, λοιπόν, το καμάρι τού ροκ Στουρνάρα: "Μια βασική διαφορά του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος, τόσο στην πιλοτική όσο και στην καθολική του εφαρμογή, είναι ότι χρηματοδοτείται από το πλεόνασμα του κρατικού προϋπολογισμού. Γιατί μέσα από τον πλεονασματικό προϋπολογισμό, εξασφαλίζεται στην πράξη η κοινωνική αλληλεγγύη και η αναδιανομή του πλούτου. Επιδοματική πολιτική με δανεικά, η οποία στέλνει το λογαριασμό αόριστα στην επόμενη γενιά, δεν είναι ούτε δίκαιη ούτε αναδιανεμητική".

Βέβαια, χρειάζεται λίγη δουλειά ακόμη. "Πρέπει να εντοπίσουμε ποιες είναι οι πληθυσμιακές ομάδες που διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας και να παρέχουμε στους δικαιούχους εισοδηματική ενίσχυση, συνδυαζόμενη με δράσεις κοινωνικής ένταξης". Πολύ σωστά! Αφού το σοβιετοποιήσαμε το πράγμα και πάμε για "αναδιανομή τού πλούτου", πρέπει να ξέρουμε ποιοι είναι οι ριγμένοι οι οποίοι θα μοιραστούν τα 20 εκατομμύρια που πρόβλεψε ως Ε.Ε.Ε. για το 2014 ο γαλαντόμος υπουργός των οικονομικών μας.

Να βοηθήσω λίγο, ρε συ Γιάννη; Και σόρρυ για την οικειότητα αλλά σε νοιώθω δικό μου άνθρωπο πλέον. Να βοηθήσω, λοιπόν, να βρούμε ποιοι είναι αυτοί που "διαβιούν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας" και πρέπει να πάρουν "εισοδηματική ενίσχυση"; Πάμε σιγά-σιγά:

Έχω μπροστά μου μια δήλωση του Cephas Lumina, ενός ανεξάρτητου εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ:"Περισσότερο από το 10% του πληθυσμού στην Ελλάδα ζει σήμερα σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, ενώ η ανεργία των νέων έχει φτάσει σε πρωτοφανές επίπεδο της τάξεως του 59,3%". Στην ίδια δήλωσή του, ο Lumina επέκρινε τις υπερβολικά άκαμπτες απαιτήσεις του προγράμματος διάσωσης που έχουν επιβάλει οι δανειστές. Σημείωσε, ρε συ Γιάννη, ότι αυτή η δήλωση έγινε τον Μάιο, οπότε μάλλον χειρότερα είναι τα πράγματα σήμερα.

Ώπα, Γιάννη! Ώπα, γιατί κάτι δεν μ' αρέσει εδώ. Το 10% του πληθυσμού είναι πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι. Εσύ έγραψες είκοσι εκατομμύρια στον προϋπολογισμό, έτσι; Δηλαδή, το Ε.Ε.Ε. που διατυμπανίζεις είναι λιγώτερο από ένα εικοσάρικο το κεφάλι ετησίως; Εν τάξει, ρε συ, είπαμε "ελάχιστο" αλλά όχι κι έτσι! Θα μας βαρέσουν!

Α! Συγγνώμη! Δεν πρόσεξα αυτό που είπε ο Βρούτσης ο αναμορφωτής: το 2014, το πρόγραμμα θα εφαρμοστεί πιλοτικά "σε δυο περιοχές της χώρας και το 2015 θα διευρυνθεί σε όλη την Ελλάδα ως βασική κοινωνική παρέμβαση πλήρους εφαρμογής". Εν τάξει τώρα. Είπα κι εγώ ένα εικοσάρικο μόνο;

Ναι, αλλά όταν λέμε "δυο περιοχές", για πόσο κόσμο μιλάμε; Διότι άλλο να πεις Ήπειρος και Θεσσαλία, άλλο να πεις Πετράλωνα και Καλογρέζα. Θέλω να πω, βρε αδερφέ, πόσοι θα μοιραστούν αυτά τα 20 εκατομμυριάκια σε έναν ολόκληρο χρόνο; Πόσοι θα τρώνε από... 20 διά 12... σκάρτο 1, 7 εκατομμύριο κάθε μήνα; Καθ' όσον, αν μου πεις ότι η μοιρασιά θα γίνεται σε εκατό χιλάδες νοματαίους από 17 ευρώ μηνιαίως στον καθένα, χέσε μέσα Πολυχρόνη που δεν γίναμε ευζώνοι!

Και μια που πιάσαμε αυτή την κουβέντα, ρε συ Γιάννη, από πού βγήκαν αυτά τα είκοσι εκατομμύρια; Θέλω να πω, πρέπει να βρίσκονται ανάμεσά τους και οι φόροι και τα χαράτσια που πλήρωναν όλοι αυτοί οι "ακραία φτωχοί" πριν καταντήσουν όπως κατάντησαν. Παναπεί; Τα δικά τους λεφτά τούς δίνουμε τώρα, ρε συ; Έτσι γίνεται η "αναδιανομή του πλούτου"; Καλά, πλάκα τούς κάνουμε;

Και κάτι άλλο. Από κείνη την γαμημένη "Εισφορά Αλληλεγγύης", πόσα μάζεψες τα τελευταία τρία χρόνια, ρε συ Γιάννη; Αν θυμάμαι καλά, υποτίθεται ότι αυτή την εισφορά την πληρώνουμε όσοι βγάζουμε πάνω από δώδεκα χιλιάρικα τον χρόνο, ώστε να φτιαχτεί ένας κουμπαράς απ' όπου θα βολεύονται οι άνεργοι, δηλαδή οι "ακραία φτωχοί". Καλά δεν θυμάμαι; Μωρέ, μια χαρά θυμάμαι. Λοιπόν; Πόσα μάζεψες; Τα είκοσι εκατομμύρια που μοιράζεις; Σόρρυ που ρωτάω αλλά είδα ένα έγγραφο του Σταϊκούδα (του αναπληδωτή σου, ντε!), το οποίο κάνει λόγο για 814,75 εκατομμύρια κατά την τριετία 2011-2013. Πού διάολο πήγαν τα υπόλοιπα 794,75 εκατομμύρια; Ελπίζω, όχε σε τίποτε ακραία φτωχούς τραπεζίτες...

Ξέρεις τι φοβάμαι, ρε συ Γιάννη; Ότι και το Ε.Ε.Ε. θα καταντήσει σαν το επίδομα θέρμανσης: εσύ το διαφημίζεις αλλά κανένας δεν το παίρνει. Δεν το ξανασκέφτεσαι λιγάκι, λέω 'γω; Ξέρεις, φοβάμαι χυδαίες λαϊκές αντιδράσεις του στυλ "να το βάλεις στον κώλο σου" και άλλα τέτοια. Φυλάξου!

Υστερόγραφο: Αυτά τα αρχικά Ε.Ε.Ε. μου την σπάσανε από την πρώτη στιγμή, ρε συ Γιάννη. Βλέπεις, μου θυμίζουνε την "Εθνική Ένωσις Ελλάς", εκείνη την φασιστική οργάνωση που συνεργάστηκε με τους γερμανούς στην κατοχή...

Cogito Ergo Sum

tvxs.gr

Μπάσκετ: Αθώος ο Ολυμπιακός... που περνά στην αντεπίθεση


Την ΚΑΕ Ολυμπιακό και τον πρόεδρο της Παναγιώτης Αγγελόπουλο απήλλαξε αθλητικό εισαγγελέας, καθώς -όπως έκρινε- δεν υπήρξε καμία παράβαση στον αγώνα με τον Παναθηναϊκό.
Αναλυτικά, η ανακοίνωση της ΚΑΕ Ολυμπιακός:
Η μεθοδευμένη ευτελής προσπάθεια

Το αμαρτωλό στήθος

Βελίκα Καραβάλτσιου 

«Εν αρχή ην ο μαστός». Σε όλη τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, εκτός από μια πρόσφατη περίοδο, δεν υπήρξε υποκατάστατο για το μητρικό γάλα.

Η απεικόνιση της Ίσιδος να θηλάζει τον Φαραώ κατοχύρωνε τη θεία του υπόσταση. Το ιερό στήθος, του πρόσφερε αθανασία. Ο πιο περίεργος σχηματισμός μαστών όμως, ανήκει στην αρσενική θεότητα του Νείλου, τον Άπι. Τα γυναικεία στήθη στο στέρνο του ποτάμιου Θεού τοποθετούνταν ως ένδειξη γονιμότητας, μιας και ήταν υπεύθυνος για την υπερχείλιση του Νείλου από την οποία η άνυδρη γη ποτίζονταν και τα σπαρτά αρδεύονταν. Σε αγγεία, σαρκοφάγους και τοιχογραφίες του ανακτόρου της Κνωσού, οι Μινωίτισσες, με κωδωνόσχημες φούστες και περίκορμα που σήκωναν τα γυμνά στήθη, φέρουν τις προσφορές για την τέλεση των θυσιών.

Θεές, Ιέρειες, Αγίες και Μαντόνες... Ακόμα κι ο Δίας, όταν θέλησε ο γιος του, ο Ηρακλής, να γίνει αθάνατος, τον τοποθέτησε στα στήθη της Ήρας όσο αυτή κοιμόταν. Ο Ηρακλής όμως, βύζαξε τόσο δυνατά που η Ήρα ξύπνησε και συνειδητοποίησε ότι το παιδί δεν ήταν δικό της. Τότε τράβηξε το στήθος της με τέτοια δύναμη που το γάλα της ανάβλυσε ορμητικά στον ουρανό και έτσι δημιουργήθηκε ο Γαλαξίας.

Η Ελένη της Τροίας που επέστρεψε από τον Τρωικό πόλεμο και γύμνωσε τα «μήλα του κόρφου της» μπροστά στον Μενέλαο, κάνοντάς τον να βάλει στην άκρη το ξίφος του και να τη συγχωρέσει. Το κινεζικό ιδεόγραμμα για τη λέξη μητέρα που σχηματίζεται από δύο σχηματοποιημένα τετράγωνα στήθη. Το μήλο της Πτώσης που παρομοιάζεται με τα στήθη της Εύας και το Θείο βρέφος που απεικονίζεται στην αγκαλιά της βρεφοκρατούσας και θηλάζουσας μητέρα του.

Το ερωτικό στήθος όμως, επισκίασε τη γαλακτοφόρο μητέρα. Η μητέρα και η αγία ενάντια στην αμαρτωλή και την πόρνη. Η υποχρέωση του θηλασμού είναι αξίωση ανταγωνιστική με την υποχρέωση της διέγερσης.

Γυμνωμένο από τη σύνδεσή του με την ιερότητα, λοιπόν, το στήθος έγινε αδιαμφισβήτητο πεδίο διαπραγμάτευσης της αρσενικής επιθυμίας. Εκπρόσωποι της χριστιανικής εκκλησίας αποκαλούσαν τα δαντελένια ανοίγματα των γυναικείων φορεμάτων «πύλες της κολάσεως». Ένας Γάλλος ιερέας διαβεβαίωνε πως οι γυναίκες που αποκάλυπταν τα στήθη τους, στην κόλαση θα κρεμαστούν από τα «αναίσχυντα μαστάρια τους».Το κριτήριο αξιολόγησης του στήθους που καθιερώθηκε από τον Μεσαίωνα παρέμεινε ουσιαστικά το ίδιο σε όλη τη διάρκεια της αναγέννησης. Έπρεπε να είναι μικρό, λευκό, σκληρό, στητό και το ένα σε απόσταση από το άλλο. Οι εταίρες φοβόντουσαν την εποχή που τα στήθη τους θα άρχιζαν να χαλαρώνουν. Αυτό θα σήμαινε ότι θα έχαναν την εμπορευματική τους αξία.

Οι Γαλλίδες, για να προφυλακτούν από την απόκτηση μεγάλου στήθους είχαν πρόσβαση σε ένα οπλοστάσιο πρακτικών. Χρησιμοποιούσαν διάλυμα από παπαρούνα, έγχυμα από κισσό, ροδέλαιο, καμφορά και διαλύματα από βρόχινο νερό ή γάλα από θηλυκό χοίρο. Έτριβαν κύμινο μαζί με νερό και άπλωναν τον πολτό στα στήθη τους.

Για να προφυλάξουν τα στήθη τους από τη χαλάρωση, πολλές πλούσιες μητέρες της Αναγέννησης αποφάσιζαν να μη θηλάσουν τα παιδιά τους. Οι Γαλλίδες και οι Ιταλίδες ανώτερης τάξης χρησιμοποιούσαν τροφούς.

Οι Γάλλοι διατήρησαν την προτίμησή τους στα μικρά στήθη μέχρι και τα τέλη του 19ου αιώνα. Οι Ιταλοί της πρώιμης Αναγέννησης όμως, επέτρεψαν την εμφάνιση του πιο μεγάλου στήθους και των κάπως πιο γεμάτων γοφών και μηρών.

Γενικά, ως τα τέλη της Αναγέννησης οι άνδρες είχαν την τάση να ευνοούν τα μεγάλα στήθη. Οι μικροί εφηβικοί λοφίσκοι του τέλους του Μεσαίωνα, έδωσαν τη θέση τους πεντακόσια χρόνια αργότερα.

Την ίδια εποχή είχε γίνει ήδη της μόδας για τις γυναίκες της ανώτερης τάξης να επιδεικνύουν ικανοποιητικό τμήμα του στήθους τους και ένα κεφάλι με κατσαρά μαλλιά. Οι κορσέδες αποτέλεσαν στυλοβάτη των γυναικών και ανέβασαν τα στήθη σε αφύσικα ύψη πάνω από ντεκολτέ.

Στη Γαλλία, το θέμα του θηλασμού επρόκειτο να έχει τις πιο επαναστατικές συνέπειες.

Φιλόσοφοι και γιατροί ηγήθηκαν της εκστρατείας ενάντια στον θηλασμό από τροφούς και το πρόσωπο που άσκησε τη μεγαλύτερη επίδραση δεν ήταν άλλο από τον Jean-Jacques Rousseau. Ο Rousseau υποστήριξε ότι ο θηλασμός συνδέει με μεγαλύτερη σταθερότητα τις μητέρες με τα παιδιά. Επικρίθηκε μάλιστα από μεταγενέστερους σχολιαστές για την άποψή του ότι οι γυναίκες υπάρχουν στη γη έχοντας ως μοναδικό σκοπό να ικανοποιούν τους συζύγους τους και να θηλάζουν τα παιδιά τους. «Στους άνδρες δόθηκε μυαλό για να σκέφτονται και στις γυναίκες στήθη για να θηλάζουν», είχε πει.

Η Γαλλία υπήρξε επίσης πρωτοπόρος στην πολιτική και στην μόδα. Οποιεσδήποτε αναταραχές συνέβαιναν σε γαλλικό έδαφος, ήταν σίγουρο ότι θα έστελναν σεισμικές δονήσεις πέρα από τα εθνικά σύνορα. Όπως ειπώθηκε αργότερα, «Η Γαλλία φτερνίζονταν και όλη η Ευρώπη άρπαζε κρύωμα».

Ακολουθώντας τις απόψεις του Rousseau οι Γάλλοι πίστεψαν πως η κοινωνική αναμόρφωση θα προέκυπτε αν οι μητέρες θήλαζαν οι ίδιες τα παιδιά τους.

Η ατομική υποχρέωση της μάνα να θηλάσει συγχωνεύτηκε με τη συλλογική της ευθύνης απέναντι στο Έθνος, να θηλάσει τους πολίτες του. Έτσι το ερωτικό στήθος, έγινε δημοκρατικό στήθος!

Ανάμεσα σε νεκρούς και λάβαρα που κυματίζουν, η γυμνόστηθη Ελευθερία του Ντελακρουά οδηγεί τον λαό προς τη νίκη. Τα γυμνά στήθη έγιναν σύμβολα της αντίστασης τόσο επίμονα και επιθετικά όσο η ίδια η επανάσταση!

Στη διάρκεια του 20ού αιώνα τα στήθη πολιτικοποιήθηκαν. Ιδιαίτερα σε καιρούς πολέμου. Οι παραλλαγές στον τρόπο που χρησιμοποιήθηκαν τα στήθη στην προπαγάνδα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου μπορούν να ταξινομηθούν ανάλογα με τις εθνικές προτιμήσεις. Οι Ιταλοί απεικόνιζαν γυναίκες με έντονο μπούστο που εκπέμπουν ερωτισμό και δύναμη. Όταν όμως εμφανίζονταν γυναίκες στη ναζιστική προπαγάνδα, απεικονίζονταν πρωτίστως ως τροφοί των παιδιών των Αρίων.

Τα στήθη παρουσιάζονταν σε γυαλιστερές φωτογραφίες στα ένθετα των περιοδικών και αποστέλλονταν δωρεάν για να ανυψώσουν το ηθικό του στρατού των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι Αμερικανοί στρατιώτες κρεμούσαν τα κορίτσια πάνω από τις κουκέτες τους και περίμεναν ότι όταν θα επέστρεφαν από τον πόλεμο, τέτοια στήθη θα τους περίμεναν.

Οι στρατιώτες διάβαζαν άρθρα για τον πόλεμο και να «έκοβαν» το κορίτσι του μήνα. Τα προικισμένα κορίτσια του μήνα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, λάνσαραν τη μόδα του στήθους σε σχήμα τορπίλης και αυτομάτως το υιοθέτησαν και οι υπόλοιπες Αμερικανίδες!

Στη στροφή του 19ου αιώνα, ο Freud, συγκέντρωσε ψυχαναλυτικές μαρτυρίες για να αποδείξει ότι ο θηλασμός του στήθους δεν ήταν μόνο η πρώτη δραστηριότητα του παιδιού, αλλά η απαρχή της σεξουαλικής του ζωής.

Για τον Freud, ένα φυσιολογικό παιδί, από το αρχικό στοματικό στάδιο στο στήθος, υποχρεωτικά θα προχωρήσει στο πρωκτικό και στο γενετήσιο στάδιο. Η ευχάριστη ερωτική αίσθηση που απορρέει από το θηλασμό τους στήθους, παρέμενε σε πολλές ασυνείδητες μορφές από την αρχή μέχρι το τέλος ολόκληρης της ζωής του ατόμου. Σε μια από αυτές τις περιεκτικές εκφράσεις αναφέρθηκε στην ενήλικη αγάπη ως μια επιστροφή στο μητρικό στήθος.

«Βλέπουμε δηλαδή» διαπιστώνει ο Φρόυντ «ότι αυτή η ιδιαίτερα αποκρουστική και διαστροφική φαντασίωση του θηλασμού του πέους έχει την πιο αθώα προέλευση. Είναι μια νέα εκδοχή αυτού που μπορεί να περιγραφεί ως προϊστορική αποτύπωση θηλασμού του στήθους της μητέρας ή της τροφού».

Αν λάβουμε υπόψη μας τη συμβολική σημασία του στήθους δεν προκαλεί έκπληξη που το γυναικείο απελευθερωτικό κίνημα ξεκίνησε με μια μορφή διαμαρτυρίας που μεταγενέστερα ονομάστηκε «το κάψιμο του σουτιέν». Το 1968 τα μέλη του Συνασπισμού για τη Γυναικεία απελευθέρωση διαδήλωσαν έξω από τα καλλιστεία που διοργανώνονταν για την ανάδειξη της Μις Αμερική και παρότρυναν τις γυναίκες να πετάξουν τα σουτιέν, τους κορσέδες, τα μπικουτί, τις ψεύτικες βλεφαρίδες και όλα τα σύμβολα που θεωρούσαν υποτιμητικά.

Την άνοιξη του 1987 η Cicciolina, γεννημένη στη Βουδαπέστη με το όνομα Liona Staller, καταλάμβανε την τεσσαρακοστή ένατη θέση στη λίστα των υποψηφίων που είχαν προταθεί για τη Βουλή από το Ιταλικό Ριζοσπαστικό Κόμμα. Σε αντίθεση με τις συνυποψήφιές της, η Cicciolina δεν έχει κανένα πολιτικό ή ακαδημαϊκό υπόβαθρο. Έχει στη διάθεσή της μόνο τα στήθη της…

Στις εκλογές του Ιουνίου -προς μεγάλη έκπληξη των εμπειρογνωμόνων- η Τσιτσιολίνα κερδίζει μία έδρα μεταξύ των 630 «αξιοσέβαστων», που αντιπροσώπευαν το έθνος. Στη διάρκεια των 4 χρόνων που ήταν βουλευτίνα υπέβαλε 7 προτάσεις που αφορούσαν:
1.
Το δικαίωμα τον φυλακισμένων να μετέχουν σε σεξουαλικές πράξεις

2.
Τη σεξουαλική εκπαίδευση στα σχολεία

3.
Τη δημιουργία «πάρκων έρωτα»

4.
Την αναμόρφωση των κριτηρίων για το τι συνιστά άσεμνο στον κινηματογράφο

5.
Τη θέσπιση οικολογικού φόρου για τα μηχανοκίνητα οχήματα

6.
Την απαγόρευση πωλήσεων γούνας

7.
Την απαγόρευση της χρήσης ζώων σε πειράματα

8.
Την επαναλειτουργία των νόμιμων οίκων ανοχής

Η μετάβαση από τον κορσέ στο σουτιέν συνέβη τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα.

Το Μάιο του 1994, όταν κυκλοφόρησε στην αγορά της Νέας Υόρκης το πρώτο Wonderbra, τρομπέτες προανήγγειλαν την άφιξή του και τενόροι τραγουδούσαν το εγκώμιό του. Το Wonderbra παραδόθηκε στο Macy’s από ένα τελεφερίκ γεμάτο μαζορέτες και στο Emporium από ένα θωρακισμένο αυτοκίνητο. Και στα δύο καταστήματα, ο κόσμος έκανε ουρά έξω από την είσοδο πριν ανοίξουν οι πόρτες.

Η Γαλλίδα ηθοποιός, Μπριτζίτ Μπαρντό, άλλη μια τεχνητή ξανθιά με αισθητά στήθη, ανταγωνίστηκε τη Μονρόε με τη γοητεία της σέξι γατούλας. Οι Ιταλίδες, Σοφία Λόρεν και Τζίνα Λολομπριτζίτα, πρόσφεραν μιαν άλλη εικόνα, παθιασμένης, ακόμα και εκδικητικής σεξουαλικότητας, που σιγόκαιγε κάτω από τα σκούρα μαλλιά και τα βαριά στήθη τους.

Αν όμως τα μεγάλα στήθη ήταν οι δείκτες της σεξουαλικότητας και της γονιμότητας τι απέμενε για τις γυναίκες με μικρό στήθος;

Η ηθοποιός Audrey Hepburn, που το στήθος της μετά δυσκολίας αποτελούσε προσδιοριστικό της χαρακτηριστικό, αντιπροσώπευε κάτι εντελώς διαφορετικό. Δεν ήταν σύμβολο του σεξ αλλά της κομψότητας. Ακόμα κι όταν πρωταγωνιστούσε σε ερωτικές ιστορίες, η απουσία σάρκας δήλωνε εκλέπτυνση και ευφυΐα παρά παθιασμένη σωματικότητα.

Τα στήθη κίνησαν και το ενδιαφέρον των γιατρών. Έδωσαν μεγάλη προσοχή στην πλευρά που σχετίζεται με τη διατήρηση της ζωής αλλά και σ’ αυτήν που σχετίζεται με τον θάνατο. Ανάμεσα στα πρωιμότερα ιατρικά έγγραφα που αναφέρονται στα στήθη είναι οι αιγυπτιακοί πάπυροι από τη 18η δυναστεία (1587-1328 π.Χ.). Ο πιο διαφωτιστικός πάπυρος σχετίζεται με τις παθήσεις του στήθους και περιέχει 48 περιπτώσεις που αντιμετωπίστηκαν με χειρουργική επέμβαση. Εκεί βρίσκεται και η πρωιμότερη, ίσως, καταγραφή καρκίνου του μαστού. Κάποιος πρότεινε την επίθεση στο προσβεβλημένο στήθος με ένα έμπλαστρο φτιαγμένο από μυαλά αγελάδας. Η συνταγή περιλάμβανε και ξόρκι προς το θεό Ίζερ.

Ο Γερμανός χειρούργος Wilhelm Fabry (1560-1634), πίστευε πως ο καρκίνος του μαστού ξεκινάει από μια σταγόνα γάλατος που πήζει και σκληραίνει μέσα στο στήθος. Ορισμένοι γιατροί πίστευαν πως ο καρκίνος είναι μεταδοτικός. Άλλοι προτείνουν δίαιτες με νερό, γάλα, ζωμό κότας, βατράχους ή φρύνους. Τα φαρμακεία προμηθεύουν χυμό από δηλητηριώδη φυτά, αρσενικό, μόλυβδο και αλοιφές υδραργύρου.

Η Γαλλίδα συγγραφέας, Fanny Burney, κατέγραψε την οδύνη της μαστεκτομής στην οποία υποβλήθηκε το 1811.

Ξαπλωμένη στο κρεβάτι, με το πρόσωπό καλυμμένο μόνο από ένα λεπτό μαντίλι, άκουσα τη φωνή του Δρα Λαρέ να ρωτά, «Ποιος θα κρατήσει αυτό το στήθος;». «Εγώ θα κρατήσω αυτό το στήθος», απάντησα. Έκλεισα τα μάτια για άλλη μια φορά. Τώρα ξεκινούσε ο πιο βασανιστικός πόνος...

Το παιδί βλέπει την τροφή, ο άντρας τον έρωτα, ο επιχειρηματίας το χρήμα, ο γιατρός την ασθένεια, οι θρησκευτικοί ιθύνοντες τα πνευματικά σύμβολα, οι ψυχαναλυτές το ασυνείδητο. Σε ποιον ανήκει τελικά αυτό το στήθος;

* πληροφορίες από το βιβλίο «Η ιστορία του γυναικείου στήθους», της Marilyn Yalom

H 25η Oκτωβρίου είναι παγκόσμια μέρα κατά του καρκίνου του μαστού.

http://www.protagon.gr/

Μια Μικρή «Δίκη Των Πιθήκων» Σε Ελληνικό Σχολείο

(Το κείμενο που ακολουθεί είναι ενός φίλου. Για τη «Δίκη των Πιθήκων» θα βρείτε λινκ στο τέλος. Σκεφτόμουν να γράψω διάφορα ως πρόλογο, αλλά τελικά δεν χρειάζεται)

«Ο μικρός Σπύρος ήταν ένα παιδάκι με απίστευτη περιέργεια, σαν όλα τα παιδάκια, μόνο που αυτός την ικανοποιούσε διαβάζοντας τις ιστορίες και τα παραμύθια του συνονόματου παππού του και του ορεξάτου τότε μπαμπά του.

Ήταν στη τετάρτη δημοτικού που στη τηλεόραση παιζόταν το «Τρίτο Στεφάνι» του Ταχτσή, το οποίο το είχαμε και σε βιβλίο και έτσι το διαβάζαμε και το βλέπαμε παράλληλα.

Ο μικρός μέσα από το βιβλίο αλλά και το σήριαλ έκανε τους δικούς του συνηρμούς. Έτσι έβγαλε το συμπέρασμα ότι οι κουμμουνιστές ήταν κάποιοι κακοί ναρκομανείς, αρρωστημένοι και καθάρματα που χτυπούσαν ακόμα και τις μανάδες τους.

Όταν συμπτωματικά έμαθε ότι ο παππούς ήταν κουμουνιστής ,το παιδί σοκαρίστηκε, πόσο μάλλον όταν έμαθε και για τους γονείς.

Αυτό τον έκανε να βλέπει τα πράγματα με άλλο πρίσμα και να τα εξετάζει πιο πολύ ,πριν βγάλει συμπεράσματα.

Στη πέμπτη δημοτικού, ο πάντα αργοπορημένος μικρός Σπύρος, έτυχε να έχει δάσκαλο έναν θρησκόλυπτο και φαντασιόπληκτο τύπο που είχε κουράσει όλα τα παιδιά με τις εμμονές του στα περί θρησκείας και θαυμάτων διηγήματά του.

Ο ψιλιασμένος τώρα πια μικρός είχε μπει στο τρυπάκι της περί αληθείας της ύπαρξης του θεού αφού ήταν σίγουρος εδώ και καιρό ότι ο άγιος Βασίλης ήταν τα toys academy ο zaharias ή o moustakas.

Ένα βράδυ λοιπόν παίζει η τηλεόραση τη ταινία «Η Δίκη Των Πιθήκων», ο μικρός εντυπωσιάζεται από την ερμηνεία του Τζακ Λέμον και από το ότι ήταν αληθινή ιστορία -αφού πρώτα μου ζήτησε να του το επιβεβαιώσω αρκετές φορές και να συζητήσουμε την έκβαση της υπόθεσης.

Θυμάμαι εκείνο το σαββατοκύριακο πέρασε με το να συζητάμε και να κατεβάζουμε από τη βιβλιοθήκη ότι μπορουσαμε να βρούμε σχετικά με τον Δαρβίνο και τη θεωρία του.

Την Δευτέρα το πρωί , ο μάγκας αποφασισμένος και χωρίς να πει τίποτα σε κανέναν, πήγε στο σχολείο του και δήλωσε άθεος και ότι δεν θα ξανακάνει προσευχή.

Ο δάσκαλος σοκαρισμένος, απαξιωτικός και είρων παρέμπεμψε στη διευθύντρια το παιδί απαιτώντας να μάθει πως γίνεται ένας άριστος μαθητής με αξιοπρεπέστατους γονείς να εκφράζει τέτοια άποψη.

«Κάτι συμβαίνει στο παιδί και πρέπει να συνετιστεί”

Θορυβημένη η διευθύντρια με κάλεσε στο γραφείο της που όταν πήγα βρήκα το παιδί μου να μέ κοιτάζει με ένα βλέμα σαν να μου έλεγε: “εδώ σε θέλω μάγκα μου για να δούμε πόσο εντάξει είσαι”.

Περάσαμε μέσα ο δάσκαλος και η διευθύντρια αφήνοντας το παιδί να “παιξει”.

Ο δάσκαλος ξεκίνησε με εμβρόντητο ύφος να μου εξηγεί τη κατάσταση και να απειλή εμμέσως, χωρίς να περιμένει να ακουσει τη άποψή μου, πως θα αναγκαστεί να τον βγάλει από σημαιοφόρο, αφού το παιδί εχει πάρει άσχημο δρόμο, αν δεν πάρουμε δραστικά μέτρα συνετήσεώς του.

Μεσα σε όλη τη μπουρδολογία του ρωτούσε σε τι κατάσταση είναι η οικογένεια αν πηγαίνουμε εκκλησία και τι άτομα απαρτίζουν το περιβάλλον μας.

Μη μπορώντας ή μάλλον μη θέλοντας να του απευθύνω το λόγο, γύρισα στη προισταμένη του και ζήτησα εξηγήσεις για τη συμπεριφορά του εν λόγο δασκάλου και απαγόρευσα και στους δυό να κάνουν οτιδήποτε που θα προσβάλει την ελεύθερη βούληση του παιδιού μου, πράγμα που δεν τόλμησα να κάνω ποτέ εγώ -συνειδητά τουλάχιστον.

Κάλεσα τον μικρό μέσα στο γραφείο και μπροστά σε όλους τον επιτίμησα για το θάρρος της γνώμης του και του είπα ότι δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν προσβάλει την άποψή μας χωρίς αντίλογο.

Μετά από αυτά ο μικρός δεν αργοπορησε ξανά και ο μεγάλος δεν τόλμησε ποτέ να τον αμφισβητήσει.

Ο μικρός Σπύρος, τελειόφιτος της φιλοσοφικής τώρα πια, γελάει όταν του θυμίζω αυτές τις ιστορίες.

Υπάρχει και μία ιστορία που ξεπερνάει το συμπτωματικό, είναι από αυτές που δεν τολμάς να διηγηθείς καθώς δεν μπορείς ακόμα και εσύ ο ίδιος, που την έζησες,να πιστέψεις πως συνέβη.

Θα τη πω και μακάρι να ισχύει αυτό που θα περάσει από το μυαλό σας πως είναι ίσως ψέμα ή υπερβολή.

19/10/11, μεγάλες διαδηλώσεις στην Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα ,προβοκατόρικες επιθέσεις από παντού και υστερικές σαδιστικές επιθέσεις των ΜΑΤ.

Σε διαφορετικά σημεία με διαφορά λεπτών της ώρας ο πατέρας τραυματίζεται από χτύπημα στον 5ο σπόνδυλο με μόνιμη βλάβη ( που τώρα πια έχει σχεδόν αποκατασταθεί) στο νεύρο του δεξιού ποδιού και ο γιος τραυματίας στο αριστερό μάτι με τραυματικό καταρράκτη και αντικατάσταση του οφθαλμικού φακού με συνθετικό μόσχευμα.

Δεν ξέρω αν θα πατήσω το εντερ, προσπαθώ να βρω το θάρρος να το κοινοποιήσω.

Αυτός ο τραυματισμός του παιδιού με κρατάει ξάγρυπνο τι νύχτες και η μόνη σκέψη που με κάνει να κλείσω τα μάτια αποκαμωμένος είναι η εκδίκηση, μόνο αυτή η σκέψη πως ίσως κάποτε μπορέσω να εκδικηθώ με παρηγορεί».

Γελωτοποιός

Δύο δώρα στους εφοπλιστές

Τάσος Τέλλογλου

Χθες έγινε μεγάλος καυγάς στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ για το αν το κόμμα ακολουθεί τη Νέα Δημοκρατία στην εφαρμογή του προγράμματός της η εφαρμόζει κάτι από το δικό του πρόγραμμα.

Την ίδια ώρα ήμουν σε μία μεγάλη πλοιοκτήτρια εταιρεία. Εκεί μου έδωσαν το κείμενο δύο διατάξεων που οι εφοπλιστές «υπαγόρευσαν» προς τις τρεις τελευταίες κυβερνήσεις. Αντικείμενό τους, να σταματήσουν οι ενοχλητικοί φορολογικοί έλεγχοι προς εφοπλιστές. Η πρώτη αφορά το άρθρο 44 του νόμου 4141 του 2013. Ορισμένοι έφοροι είχαν καταφέρει να καταλογίσουν διαφυγόντες φόρους πολλών εκατομμυρίων ευρώ, από τα μερίσματα των εταιρειών που διαχειρίζονται πλοία. Σε κάποιες περιπτώσεις μερίδια από τη διαχείριση των πλοίων κατέληγαν σε επιχειρήσεις που έκαναν διαχείριση άλλων περιουσιακών στοιχείων. Η κυβέρνηση Σαμαρά αποφάσισε να λύσει το πρόβλημα και μάλιστα και για ελέγχους που εκκρεμούσαν. Πώς; Με τον πλέον ευνοϊκό, για τους εφοπλιστές, τρόπο.

Προϋποθέσεις δικαιολόγησης απόκτησης μερισμάτων πλοιοκτητριών εταιρειών
§1. Για τη δικαιολόγηση της συνολικής ετήσιας δαπάνης των άρθρων 16 και 17 του Κ.Φ.Ε. οι φορολογούμενοι κάτοικοι Ελλάδος που αποκτούν μερίσματα που καταβάλλονται από ελληνικές ή αλλοδαπές πλοιοκτήτριες εταιρείες πλοίων με ελληνική ή ξένη σημαία ή εταιρείες χαρτοφυλακίου (holding companies) που κατέχουν άμεσα ή έμμεσα τις μετοχές ή μερίδια των πλοιοκτητριών εταιρειών κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 26 του ν. 27/1975, όπως ισχύει, υποβάλλουν είτε με τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος είτε κατά τους διενεργούμενους ελέγχους για σκοπούς της φορολογίας εισοδήματος μόνο τα παρακάτω δικαιολογητικά:
(α) Βεβαίωση είτε της ελληνικής ή αλλοδαπής πλοιοκτήτριας εταιρείας πλοίου υπό ελληνική ή ξένη σημαία είτε της εταιρείας χαρτοφυλακίου (holding company) που κατέχει άμεσα ή έμμεσα τις μετοχές της πλοιοκτήτριας και διανέμει το μέρισμα από την οποία θα προκύπτουν τα στοιχεία του φορολογούμενου ως μετόχου της εταιρείας, το καταβληθέν σε αυτόν μέρισμα και το όνομα του πλοίου (αριθμός και λιμένας νηολόγησης, αριθμ. ΙΜΟ) από την εκμετάλλευση του οποίου προκύπτει το σχετικό μέρισμα.
(β) Στην περίπτωση που το μέρισμα καταβάλλεται από αλλοδαπή πλοιοκτήτρια πλοίου με ξένη σημαία αντίγραφο της σχετικής άδειας εγκατάστασης στην Ελλάδα της διαχειρίστριας εταιρείας που, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 25 του ν. 27/1975, ασχολείται αποκλειστικά με τη διαχείριση, εκμετάλλευση ή ναύλωση πλοίων και βεβαίωση της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Ναυτιλίας και Αιγαίου ότι έχει δηλωθεί και αναληφθεί από αυτήν η διαχείριση του συγκεκριμένου πλοίου.
(γ) Αντίγραφο της μοναδικής βεβαίωσης εισαγωγής συναλλάγματος (ΒΑΣ) των αντιστοίχων ποσών ή βεβαίωση εκχώρησης συναλλάγματος. Τα σχετικά πρωτότυπα αναζητούνται από την αρμόδια αρχή.

§2. Η καταβολή του μερίσματος μπορεί να γίνεται και μέσω της διαχειρίστριας εταιρείας, η οποία μπορεί να βεβαιώνει και τη λήψη του μερίσματος. Στην περίπτωση αυτή η διαχειρίστρια δεν υποχρεούται σε εγγραφή του ποσού του μερίσματος στα βιβλία τα οποία τηρεί. Τα εκ της εισαγωγής του συναλλάγματος ποσά επιτρέπεται να καταβάλλονται σε νομικά πρόσωπα συμφερόντων του δικαιούχου του ποσού που εισάγεται.

§3. Οι ανωτέρω προϋποθέσεις εφαρμόζονται και επί των εκκρεμών υποθέσεων ελέγχου.

§4. Τα δικαιολογητικά της παραγράφου 1, με την εξαίρεση του δικαιολογητικού υπό το στοιχείο γ', υποβάλλονται και σε κάθε άλλη περίπτωση που ελέγχεται κατά νόμο η προέλευση του εισοδήματος που αναφέρεται σε μερίσματα πλοιοκτητριών εταιρειών ή εταιρειών χαρτοφυλακίου....»

Αυτό ήταν το δεύτερο «δωράκι». Είχε προηγηθεί το πρώτο με το άρθρο 24 του νόμου 4110 /23 Ιανουαρίου 2013 με το οποίο ο νόμος για το αφορολόγητο των εφοπλιστικών εταιρειών επεκτάθηκε και στις περιπτώσεις της μεταβίβασης εταιρειών πλοίου και στην κληρονομιά. Να, πώς:
2. Το δεύτερο εδάφιο της περίπτωσης γ ́ της παρ. 1 του άρθρου 29 του ν. 27/1975 αντικαθίσταται ως εξής: «Εξαιρετικά απαλλάσσονται από το φόρο κληρονομιών οι μεταβιβάσεις πλοίων, μετοχών ή μεριδίων ημεδαπών ή αλλοδαπών εταιρειών που έχουν στην ιδιοκτησία τους πλοία υπό ελληνική ή ξένη σημαία άνω των χιλίων πεντακοσίων (1.500) κόρων ολικής χωρητικότητας καθώς και των μετοχών ή μεριδίων εταιρειών χαρτοφυλακίου (holding companies) που κατέχουν άμεσα ή μέσω ενδιάμεσων εταιρειών χαρτοφυλακίου τις μετοχές ή τα μερίδια των ως άνω πλοιοκτητριών εταιρειών.»

Μετά τις δύο αυτές «αλλαγές» η πλευρά των εφοπλιστών δέχθηκε να πληρώσει την επιπλέον φορολόγηση των 140 εκατομμυρίων ευρώ για την επόμενη τριετία.

http://www.protagon.gr

Ο ταραγμένος έρωτας του Steve Jobs με τη μητέρα του εξώγαμου παιδιού του

Η συναρπαστική ιστορία έχει ως εξής: ο Jobs διατήρησε μια τρικυμιώδη σχέση με τον σχολικό του έρωτα Chrisann Brennan στα χρόνια που οδήγησαν στη δημιουργία της Apple, με τον καρπό του δεσμού τους, τη Lisa, να μην αναγνωρίζεται από τον Jobs ως παιδί του για πολλά-πολλά χρόνια.

Ποιά η ανάγκη και ποιός ο στόχος;

[...]Ακούμε ένα σωρό αστικορεβιζιονιστικές ρητορείες, με μόνη εξαίρεση τον Ερικ Φρομ, που λέει πως η κατάσταση μετρίας ψυχώσεως μπορεί συχνά να βοηθήσει τους ανθρώπους να λειτουργούν σωστά σε ορισμένες κοινωνίες, πως η κοινωνία όπου οι ανθρώπινες υποθέσεις μπορούν να συζητούνται χωρίς τις αντίστοιχες ανθρώπινες αντιδράσεις είναι τρελή και πως στις τρελές κοινωνίες λένε για τους λογικούς ότι έχουν χάσει το μυαλό τους και πως όταν σε ορισμένα ζητήματα δεν χάνει κανείς το μυαλό του αυτό θα πει πως δεν έχει καθόλου μυαλό για να το χάσει.

Συμβαίνουν και πολλά άλλα μα δεν έχω κέφι να τα αναφέρω, γιατί τώρα που γράφω είναι κιόλας 4 η ώρα το πρωί, Τετάρτη, 5 Ιουνίου και μόλις πριν από λίγο ακουσα στο ράδιο πως πυροβόλησαν του Κένεντυ. Πάλι τα ίδια. Δεν είναι κάτι καινούργιο καταλαβαίνετε αφού κάθε μέρα και σκοτώνονται άνθρωποι με πιστόλια ή βομβαρδίζονται ή καίγονται ή ανατινάζονται και κανείς δεν νοιάζεται. Θέλω να πω, κανείς δε νοιάζεται στ' αλήθεια, γιατί σκέφτονται μονάχα τις σημαίες και τα τοιαύτα. Και στο κάτω κάτω κανείς δε σκοτώνει ανθρώπους. Απλώς σφυροκοπεί τις θέσεις τους. Κι εξάλλου, δεν πρόκειται στ' αλήθεια γι' ανθρώπους. Στρατεύματα είναι. Ούτε καν στο τέλος δεν τους λένε πεθαμένους. Είναι απλώς απωλεσθέντες. Ακόμη και το βάρος του θανάτου κι αυτό δεν είναι πάντοτε ασήκωτο. Υπάρχουν βαριές απώλειες αλλά υπάρχουν και μέτριες κι ελαφρές. Θα τις υπομείνουμε, μη φοβάστε. θα τις υπομείνουμε γιατί είναι ζήτημα τιμής και γιατί - δόξα τω Θεώ - δεν τις ακούμε παρά μονάχα μια φορά τη μέρα και γιατί αμέσως μετά βγαίνει ένας θηλυκός πειρασμός για να σου πει πόσο απίθανη είναι η άλφα βενζίνα ή η βήτα και πώς μπορείς να καβάλας όσο θέλεις φτάνει να τη χρησιμοποιείς.[...]

Και πιο πριν...

[...]Πρέπει να τονίσω ευθύς εξαρχής πως επειδή έτυχε να γεννηθώ το 1948, δε σημαίνει πως αυτά που έχω να πω στα δεκαεννιά μου αξίζουν παραπάνω, απ' όσα θα είχαν να πουν στα δεκαεννιά τους οι νέοι, για να πάρουμε μια χρονιά στην τύχη, το  1920. Είναι ανόητο να λέει κανείς πως η νεολαία είναι σήμερα το γεγονός. Πάντα ήταν γεγονός. Όλοι είμαστε δεκαεννιά χρονών, άλλος αργότερα άλλος νωρίτερα.[...]

[...]Μα η λύπη δέ γίνεται απελπισία όσο μπορείς και θυμώνεις. Κι εμείς στο Κολούμπια θυμώσαμε πολύ. Καθώς δεν απελπιστήκαμε, μπορούσαμε να βλέπουμε ακόμη τί πρέπει να πολεμήσει κανείς. Και πολεμάμε. Πολεμήσαμε, πολεμάμε και θα πολεμάμε.[...]

Από το βιβλίο του Τζέιμς Σάιμον Κούνεν Φράουλες και Αίμα

Σκέφτομαι, οι αλήθειες είναι γνωστές χιλιάδες χρόνια τώρα… Τί περιμένουμε; Τι δεν πάει καλά με εμάς; Τί πρέπει να κάνουμε; Ποιά η ανάγκη και ποιός ο στόχος;

Chimeres

tvxs.gr

Πώς να διαλέξεις τη μάνα του παιδιού σου

το κορίτσι του διπλανού portal 

Το κομμάτι αυτό, παίδες μου αγαπημένοι, γράφεται κατόπιν επίμονης απαιτήσεως των αρσενικών αναγνωστών μου και κατόπιν αναγνώσεως των επιπόλαιων απόψεων που διατύπωσαν στα σχόλιά τους – απόψεων που, παραδόξως, χαίρουν ακόμα και σήμερα μεγάλης δημοτικότητας.

Πριν όμως προχωρήσω στις ρεαλιστικές και βγαλμένες μέσα από τη ζωή συμβουλές μου, θα βάλω βαθιά το μαχαίρι στο κόκαλο και θα αποκαλύψω ότι κι εσείς, αγαπημένα αγόρια, είστε εξίσου θύματα της κοινωνίας (ψεύτρας) ως προς το θέμα της διαιώνισης του είδους. Απλώς το βουλώνετε και δεν λέτε τίποτα γιατί ανέλαβαν οι βλαμμένες οι γκόμενές σας να κάνουν όλη τη βρώμικη δουλειά, όπως πάντα. Μόλις πιάνετε λοιπόν κι εσείς τα 35 κι αρχίζετε να τραβάτε την ανηφόρα για την καράφλα και το έμφραγμα, η μανούλα σας αρχίζει να pump up the volume of the maternal Mediterranean μπίρι μπίρι: Εγώ πότε θα γίνω γιαγιά; (Γιατί έτσι έχει μάθει το θηλυκό, παίδες μου αγαπημένοι, να δουλεύει με τα μεγάλα ερωτήματα: Πότε θα αποκτήσω βυζιά του ονείρου; Πότε θα βρω τον έρωτα των ονείρων μου; Πότε θα βρω τη γαμάτη δουλειά των ονείρων μου; Πότε θα παντρευτώ τον άντρα των ονείρων μου; Πότε θα γίνω μάνα; (σωστά προσέξατε, εδώ κάπου σταματούν τα όνειρα κι αρχίζουν οι εφιάλτες) Πότε θα γίνω χήρα για να μπορώ να πάω Σιγκαπούρη με τις φίλες μου; Πότε θα γίνω γιαγιά για να μπω στο μάτι της Πιπίτσας;)

Η θειά σας η Αναστασούλα επίσης αρχίζει να σας στραβοκοιτάει: Bρε, μπας και την λαδώνει τη μανέστρα ο Τασούλης; Γιατί δεν στεριώνει πουθενά; Λες να δω την ξαδέρφη μου την Ανθούλα στο Gαy pride του χρόνου αγκαζέ με τη μάνα του Βαλιανάτου να ουρλιάζουν "my son is gay and its ΟΚ";

Την κατάσταση επιδεινώνουν και τα γομάρια οι φίλοι σου που την κρίσιμη ώρα της υπαρξιακής αγωνίας (αν δεν κάνω κι εγώ ένα αγόρι, σε ποιον θα μεταλαμπαδεύσω τις πολύτιμες γνώσεις μου πάνω στο τάβλι και συγκεκριμένα στο «φεύγα;») την κάνουν ένας-ένας κι απόμεινες εσύ να βλέπεις τα τοκ σόου του Νίκου Χατζηνικολάου τρώγοντας κρύα πίτσα μέχρι να σκάσεις (αχχχχ… τι να λέμε τώρα; Πίτσα που δεν μοιράζεται, είναι πίτσα χαμένη).

Ε, μόλις συμβούν όλα αυτά, είσαι ώριμο φρούτο. Αρχίζεις να ψάχνεσαι. Να τρώγεσαι με τα ρούχα σου. Να αδημονείς. Απλώς δεν το λες προς τα έξω. Αφήνεις τις γκόμενες να ξεφτιλίζονται γιατί έχεις μελετήσει τους κανόνες που λενε ότι όποιος μιλήσει πρώτος για τις ανάγκες του, αυτός θα υποστεί και τις επιπτώσεις τους. Ω, πόσο έξυπνο εκ μέρους σου, αγαπημένε αναγνώστη. Αιώνες εξουσίας σε έμαθαν να διατηρείς πάντα το ψυχολογικό προβάδισμα. Όμως, ως γνωστόν, το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται. Κι εκεί που ως τα 37 έχεις ενδεχομένως απορρίψει (ως βδέλλες, ως απαιτητικές, ως κτητικές, ως ανασφαλείς, ως χέσε μας τώρα, μωρή) τρομερές γκόμενες, βρίσκεσαι ξαφνικά τώρα στη θέση να πάρεις όποια βρεθεί δίπλα σου πρόθυμη για τη δουλειά, ξεχνώντας ότι αυτή η δουλειά είναι η πιο σοβαρή δουλειά στον κόσμο, ρε μαλάκα!

Λοιπόν, αγόρια, θα είμαι σύντομη. Εσείς 2 μόνο πράγματα έχετε να τσεκάρετε:

1. Την εξωτερική εμφάνιση, η οποία πρέπει οπωσδήποτε να είναι μέτρια. Ξέρω, είναι σκληρό. Για σένα ειδικά, είναι αμείλικτο. Πρέπει όμως να καταπολεμήσεις το ένστικτό σου που είναι γελοίο και να σουτάρεις αμέσως τη σούπερ χότι. Δεν κάνει για μάνα μια γυναίκα που από τα πρώτα της γενέθλια μέχρι τα 35 προσφωνείται από όλους με τη λέξη «μωρό μου» (τις περισσότερες φορές μέσα σε παράδοξα λεκτικά σχήματα τύπου: Τι τρελό μωρό είσαι εσύ;) Τι δεν καταλαβαίνεις; Το «μωρό», όσο και να μεγαλώσει, δεν μπορεί να ασχοληθεί με κανένα άλλο μωρό. Η Ζωζώ η Σαπουντζάκη, φίλε μου αγαπημένε, άλλαξε τα φώτα πολλών αντρών στην εποχή της, αλλά ακόμα και τώρα που έγινε υπεραιωνόβια είναι σαφές ότι ποτέ δεν θα αλλάξει τα μπέϊμπι λίνας τους.

2. Τη μάνατζέρ της. Είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι σε κάθε γάμο ζουν 4 άνθρωποι: Εσύ, αυτή, η μάνα σου και ο πατέρας της. Αυτό το είπε ο Φρόυντ. Και η μάνα της, θα προσθέσω εγώ. Συνήθως τα κορίτσια με τον πατέρα έχουν έρωτα. Ο πατέρας συνήθως δε σε χαλάει, φίλε μου. Αν είναι ένας κλασσικός γερομαλάκας, τον αποφεύγεις με δυο γεύματα το χρόνο: Πάσχα, Χριστούγεννα. Αν είναι πολύ μαλάκας του λες ότι έγινες μουσουλμάνος μετά από τα επαγγελματικά σου ταξίδια στο Ντουμπάι και γλιτώνεις και τα Χριστούγεννα. Αν είναι συμπαθής, άντε να δείτε κανένα αγώνα μαζί και να ανταλλάξετε μερικές φράσεις για το μέλλον της κεντροαριστεράς (συμφωνώντας πως παραμένει αόρατον). Ο πεθερός λέει λίγα και κάνει ακόμα λιγότερα. Δεν είναι απαιτητική ύπαρξη. Δε βάζει κανόνες, ούτε πατάκια στα πόδια σου για να γυαλίζεις περπατώντας το παρκέ.

Η μάνατζερ όμως, φίλε, βάζει. Και πατάκια βάζει, και κανόνες βάζει, και τα 2 πόδια σε ένα παπούτσι με τακούνι βάζει, και τη μούρη της μέσα στην κρεβατοκάμαρά σου βάζει. Αν λοιπόν συναντήσεις γκόμενα-δουλάκι της μαμάς, βάλε τα nike σου και κάν’ την τρέχοντας, αλλιώς θα σε τρέχει για όλη σου τη ζωή. Αν θέλεις να γίνεις δουλάκι μιας μάνατζερ άλλωστε, έχεις τη δικιά σου, που είναι και καλύτερη!

http://www.protagon.gr/

Ο Σαμαράς με άδεια χέρια, η κυβέρνηση σε νευρική κρίση

Φωτογραφία: Παναγιώτης Τζάμαρος/FosPhotos
Ο πρωθυπουργός δεν κατάφερε να φέρει από τις Βρυξέλλες το πολυπόθητο δώρο, το οποίο θα ανακούφιζε το κυβερνητικό στρατόπεδο. Σε σχετική ερώτηση που της έγινε, για το αν συζήτησε με τον κ. Σαμαρά το “ελληνικό πρόβλημα”, η Αγκελα Μέρκελ έσπευσε να ξεκαθαρίσει αυτό που είχε αφήσει αδιευκρίνιστο ο Έλληνας πρωθυπουργός: «με τον κ. Σαμαρά η συνάντηση κράτησε 5 λεπτά», απάντησε η σιδηρά κυρία στο περιθώριο της διάσκεψης κορυφής «και δεν ήταν αυτό το θέμα της συζήτησης».


Στην κυβέρνηση διατηρούσαν την ελπίδα, στις αρχές της εβδομάδας, ότι οι σχετικές συζητήσεις στο περιθώριο της διάσκεψης κορυφής θα κατέληγαν σε κάποιες συγκεκριμένες δεσμεύσεις από την πλευρά των δανειστών. Πριν την κυρία Μέρκελ η πρώτη ψυχρολουσία ήρθε την Τετάρτη, όταν ο αρμόδιος επίτροπος  Όλι Ρεν ξεκαθάρισε ότι η Ελλάδα θα παραμείνει σε καθεστώς πολυετούς αυξημένης δημοσιονομικής επιτήρησης για πολλά χρόνια, μέχρι να αποπληρώσει το 75% των δανείων που έχει λάβει από την Ευρωζώνη και τον Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF).

Διευκρίνισε ακόμη ότι το δημοσιονομικό και χρηματοδοτικό κενό του ελληνικού προϋπολογισμού θα εξεταστεί το Δεκέμβριο - Ιανουάριο ενώ το ζήτημα του χρέους το καλοκαίρι, μετά δηλαδή τις ευρωεκλογές. Αυτά, όταν ακόμη και ο πιο πιστός στην τρόικα Έλληνας υπουργός, ο κ. Γ. Στουρνάρας, είχε παραπονεθεί την προηγούμενη εβδομάδα για την αδιαφορία των δανειστών,με την φράση: «έχουμε και εμείς ευρωεκλογές».

Όταν πληροφορήθηκε ότι δεν επρόκειτο στις Βρυξέλλες να γίνει καμιά ουσιαστική συζήτηση, το πρωθυπουργικό επιτελείο έκανε την ανάγκη... μεταναστευτικό: ανακοίνωσε μερικά σημεία για την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης, τα οποία η ελληνική πλευρά προτείνει για κοινή δράση στους Ευρωπαίους, με την διαφορά ότι και σε αυτό το θέμα οι Ευρωπαίοι ηγέτες περιορίστηκαν τελικώς σε ευχολόγια που δεν βοηθούν ιδιαίτερα τις χώρες του Νότου, που δέχονται τα μεταναστευτικά κύματα.

Όλα αυτά γίνονται την στιγμή που στο ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ έχουν μπερδέψει... τις συνιστώσες τους. Οι βουλευτές της ΝΔ βρίσκονται σχεδόν σε κατάσταση νευρικής κρίσης, τόσο για τα νομοσχέδια για το φορολογικό και τα αγροτεμάχια, τα οποία πολλοί διαμηνύουν ότι δεν θα ψηφίσουν όσο και για το σχεδόν πρωθυπουργικό στιλ που έχει εγκαινιάσει ο κ. Βενιζέλος, ο οποίος μιλάει στον πρώτο ενικό για τις δραστηριότητες του ίδιου και της κυβέρνησης.

Πολλοί νεοδημοκράτες βουλευτές, ιδίως από το σαμαρικό στρατόπεδο, αναρωτιούνται αν δεν έχει μεταβληθεί το κόμμα σε συνιστώσα του ΠΑΣΟΚ, αλλα χαρακτηριστικό για την κατάσταση στο κυβερνητικό στρατόπεδο, είναι το αντίστροφο ερώτημα που θέτουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Στην Χαριλάου Τρικούπη, την ευφορία της ηγεσίας του κόμματος μετά την ανακοίνωση της προγραμματικής συμφωνίας με την ΝΔ, έχουν διαδεχθεί γκρίνιες, δυσφορία και ερωτηματικά για το αν το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πλέον παρά συνιστώσα... της ΝΔ.

Στο Μέγαρο Μαξίμου, το όλο κλίμα ήρθαν να φορτίσουν και διαρροές από καραμανλικούς κύκλους, σύμφωνα με τις οποίες οι βουλευτές που πρόσκεινται στον πρώην πρωθυπουργό δεν πρόκειται να ψηφίσουν νέα μέτρα, ανεξάρτητα αν ο κ. Στουρνάρας θα τα ονομάσει οριζόντια ή όχι. Οι διαρροές αυτές ενίσχυσαν τις υποψίες συνεργατών του πρωθυπουργού, ότι δηλαδή υπάρχουν σχέδια για την αντικατάσταση του από την θέση του πρωθυπουργού, χωρίς την πραγματοποίηση πρόωρων εκλογών.

Το ερώτημα που κυριαρχεί σε όλο το κυβερνητικό στρατόπεδο είναι γιατί η κυρία Μέρκελ δεν θέλησε να συζητήσει καθόλου το ελληνικό θέμα, ούτε να δώσει την παραμικρή υπόσχεση στον κ. Σαμαρά, στην διάρκεια της σύντομης συνάντησης τους. Σύμφωνα με πληροφορίες του Tvxs.gr οι δανειστές φαίνεται να επενδύουν όλο και λιγότερο στον σημερινό συνασπισμό εξουσίας τον οποίο θεωρούν πλέον ανίκανο να διαχειριστεί την κρίση. Μάλιστα, όταν η ελληνική πλευρά θέτει θέμα πρόωρων εκλογών, οι δανειστές παρουσιάζονται να απαντούν: «προχωρήστε αν θέλετε. Θα τα πούμε τότε με τον ΣΥΡΙΖΑ».

tvxs.gr

Κύπελλο Γ’ Εθνικής: Στις 30/10 και 6/11 τα εξ αναβολής

Ορίστηκαν τα εξ αναβολής παιχνίδια της 2ης αγωνιστικής της πρώτης φάσης του Κυπέλλου Γ’ Εθνικής.
Το ντέρμπι της Ραφήνας ανάμεσα στην Τριγλία και τη Θύελλα για τον 6ο όμιλο, αλλά και το Ολυμπιακός Λαυρίου- Νέα Ιωνία για τον 5ο, θα διεξαχθούν

Να ζήσουμε άλλα 50 χρόνια, να θάψουμε το Μνημόνιο

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Έμαθε η Κομισιόν ότι το προσδόκιμο επιβίωσης στην Ελλάδα έπεσε κατά 3-4 έτη και έριξε στη μάχη τα μεγάλα όπλα. Έβγαλε στο μεϊντάνι ολάκερο Όλι Ρεν, για να μας πει ότι θα έχουμε Μνημόνιο, γραφτό ή άγραφτο, μέχρι το 2053 και να μας δώσει λόγο και αιτία να ζήσουμε άλλα πενήντα χρόνια. Θα θεραπευτούν οι καρκίνοι, θα ξεβουλώσουνε οι αρτηρίες, θα πέσουνε τα ζάχαρα και οι χοληστερίνες, θα την δούμε την απελευθέρωση κι ας τη δούμε κι από την εντατική.

Εκείνος που θα ζήσει σίγουρα μέχρι το 2053 είναι ο Γιάννης Πρετεντέρης, που όταν έρχεται η τρόικα στην Ελλάδα γίνεται πιο αντιμνημονιακός κι από τον Τράγκα. Λίγο ακόμη να κουνηθούνε ο Τόμσεν κι ο Μαζούχ κι ο Γιάννης θα βγει ευθέως να τους κατηγορήσει για τον εμπρησμό της Μαρφίν, μη λησμονώντας βέβαια να σημειώσει ότι βγήκανε από τα μπλόκα του ΣΥΡΙΖΑ. Θα ζήσει ο Γιάννης μέχρι να φύγει το Μνημόνιο, θα φωνάξει «νενικήκαμεν» και μετά θα ξεψυχήσει σαν τον Ευκλή, που έτρεξε 42 χιλιόμετρα, για να αναγγείλει τη νίκη των Ελλήνων επί των Περσών στον Μαραθώνα.

Μέχρι το 2053 θα ζήσει και η επίσης αντιμνημονιακή Όλγα, θα είναι ωστόσο πολύ δύσκολο να το αντιληφθούμε. Το πιθανότερο είναι ότι, ένεκα των αλλεπάλληλων διορθωτικών επεμβάσεων, θα την περάσουμε για κάποια νεαρή δημοσιογράφο που μόλις προσελήφθη στο Μega ως μαθητευόμενη. Εν πάση περιπτώσει, έχει τα καλά του να είσαι στον ίδιο Όμιλο με τον Άκτορα. Μέχρι το 2053 θα ζήσει απαξάπαντος και ο Μανώλης Καψής, διότι, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, «Βλαξ άνθρωπος ουδέποτε γηράσκει». Μέχρι το 2053 θα ζήσει απαξάπαντος και ο Κεδίκογλου.

Μέχρι το 2053 θα ζήσει και ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, όχι για το Μνημόνιο, αλλά για τη σοβαρή Χρυσή Αυγή, που θα την αναζητά εναγωνίως επί πενήντα χρόνια, μέχρι να την συναντήσει εντέλει στο Α' Νεκροταφείο, εκεί που θα κηδεύουν τον άρτι αποφυλακισθέντα Μιχαλολιάκο. Ο επίσης άρτι αποφυλακισθείς Παναγιώταρος θα ρίχνει με το ίδιο όπλο που έριχνε στην κηδεία του Ντερτιλή. Ζωντανός θα είναι και ο Θέμος Αναστασιάδης, που δεν θα πηγαίνει στον άλλο κόσμο, για να μην τον πλακώσουν στις σφαλιάρες οι νεκροί που έχει σκυλεύσει. Από τους Εβραίους του Άουσβιτς, που τους αποκάλεσε «γυμνά» φούρνου, μέχρι τον Παύλο Φύσσα, που τον έδειξε να ξεψυχάει στο πρωτοσέλιδο.

Ο γερο-Σαμαράς με τον γερο-Βενιζέλο θα έχουν εκείνη την ημέρα διπλή χαρά, θα γιορτάζουν το τέλος του Μνημονίου και την πεντηκοστή επέτειο του γάμου που συνήψαν διά της προγραμματικής συμφωνίας. Ο Αντώνης θα επισκεφθεί τον Βαγγέλη στη φυλακή, θα του ανακοινώσει τα καλά νέα, θα του δώσει ένα κέικ και θα του πει: Βαγγέλη, στο λέω για πεντηκοστή φορά, τρώμε μόνο το κέικ, όχι και τη λίμα.

Πηγή: Αυγή

left.gr

Πάτρα: Εργαστήριο Εικαστικών Κατασκευών στη "Βιβλιοπολιτεία"

Ελάτε γιορτάσουμε την ιστορική αυτή μέρα για την πατρίδα μας, με τραγούδια, παιχνίδια και εικαστικές δημιουργίες.

Διάρκεια: 11:30 – 13:30.

Έπεσαν ψηφιακώς υπέρ πατρίδος

Ανδρέας Πετρουλάκης

Κατέβαινα τη Μεσογείων και, μπροστά στο Πεντάγωνο, τράβηξε την προσοχή μου ένα παράξενο αντικείμενο, κάπως απροσδιόριστο. Ένας λεπτός τοίχος πάνω στο γκαζόν ήταν στην ουσία, σε σχήμα οιονεί επιτύμβιας στήλης, με λίγο κιτς επικάλυψη διακοσμητικών τούβλων και στη μέση το έμβλημα των τριών όπλων «Αιέν αριστεύειν». Πάνω απ’ αυτό υπήρχε ένα ηλεκτρονικό matrix σαν αυτά που δείχνουν τα δρομολόγια στο «Ελ. Βενιζέλος». Αναρωτήθηκα τι πληροφορίες μπορεί να έδινε το τούβλινο κατασκεύασμα στην είσοδο του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Την ημερομηνία και την ώρα; Τη θερμοκρασία και την υγρασία περιβάλλοντος; Τα αποτελέσματα του ΠΡΟΠΟ ή του ΚΙΝΟ για τους φαντάρους που είχαν υπηρεσία; Χρήσιμες πληροφορίες για την κυκλοφορία, του είδους «Χίλτον 11 λεπτά, Πεδίον του Άρεως 23 λεπτά»; Θεώρησα υπερβολικό να έδινε τιμές μετοχών για τους ρέκτες ένστολους. Πάντως, σταμάτησα.

Οι φωτεινές ψηφιακές κουκίδες σχημάτιζαν μια ροή από ονοματεπώνυμα, κατακόρυφη, όπως πέφτουν μετά το τέλος μιας εκπομπής τα ονόματα των συντελεστών. Ήταν οι πεσόντες του Πρώτου Βαλκανικού Πολέμου. Δεν αναγραφόταν χορηγός ή άλλα διαφημιστικά μηνύματα, μόνο ονόματα ανθρώπων που έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα, σε μια εποχή που τους ήρωες τους τιμούσαν ακόμα με ταπεινές μαρμάρινες στήλες, κενοτάφια με χαραγμένα ονόματα και ηλικίες, γλυπτές πολεμικές αναπαραστάσεις με σκαλισμένα αποφθέγματα τιμής. «Η πατρίς ευγνωμονούσα», «Έπεσαν ηρωικώς» και πιο παλιά «Ω ξειν αγγέλειν Λακεδαιμονίοις...», « Ελλήνων προμαχούντες Αθηναίοι, Μαραθώνι...». Πραγματικά οι ηρωικώς πεσόντες του 1912-13 δεν θα μπορούσαν να φανταστούν ότι στο μακρινό μέλλον θα γινόταν κυριολεξία η πιθανή εμψύχωση των ανωτέρων τους «κάποτε το όνομά σας θα γραφεί με φωτεινά γράμματα».

Δεν κάθισα για να δω αν η παράθεση των ονομάτων διέτρεχε και άλλους πολέμους-θα ήταν άδικο να μη συνέβαινε. Δεν πιστεύω ότι ο εμπνευστής της ιδέας θα θεωρούσε πιο παρακατιανούς τους ήρωες που τιμούμε αυτές τις μέρες, για παράδειγμα, και θα πίστευε ότι αυτοί θα έπρεπε να αρκεστούν στα μάρμαρα που σκουριάζουν στο Καλπάκι και το Ρούπελ, χωρίς να δικαιούνται μερίδιο στη σύγχρονη τεχνολογία της εθνικής μνήμης. Μάλιστα, μέρες που είναι, οι αρμόδιοι ίσως έχουν σκεφτεί και άλλους τρόπους για να αποτίσουν μοντέρνους φόρους τιμής στους πεσόντες του '40-'41. Θα μπορούσε, ας πούμε, να δίνουν τιμητικές πλακέτες-DVD με τον κατάλογο των ηρωικώς πεσόντων, να τον μοιράζουν σε στικάκια στους φαντάρους μαζί με το προάριστον, να έχουν δημιουργήσει εφαρμογή για κινητό που θα εμφανίζει τη λίστα νεκρών και τραυματιών όπως τις επαφές κ.λπ.

Φυσικά είναι παράλειψη αν δεν έχουν ακόμα δημιουργηθεί σελίδες στο facebook «Φίλοι των πεσόντων 1940-41», «fan club ηρώων 1912-13», κοκ. Έτσι μπορεί ο καθένας ανήμερα των επετείων να κάνει like, αντί να τρέχει να καταθέτει δάφνινα στεφάνια σε σκουριασμένα μάρμαρα.

Υ.Γ.: Τώρα που με τον νόμο απαγορεύεται η ανάρτηση διαφημιστικών πινακίδων στα πεζοδρόμια για λόγους ασφαλείας, ας το βάλουν κι αυτό το τούβλινο λίγο πιο μέσα, μην έχουμε και τίποτα σύγχρονους πεσόντες μεταξύ των οδηγών που αποτίουν φόρο τιμής στους ήρωες του ΄12.

http://www.protagon.gr/

Συντρίμμια και θρύψαλα η Παιδεία του Μνημονίου

Φωτογραφία: Αλέξανδρος Κατσής/FosPhotos
Της Άννας Ανδριτσάκη

Η ηγεσία της ΟΛΜΕ παρουσίασε χθες στη συνέντευξη Τύπου τα αποτελέσματα της πολιτικής του υπουργείου Παιδείας, τα οποία στοιχειοθετούν την πλήρη κατάρρευση της δημόσιας εκπαίδευσης.

Δραματική περικοπή των δαπανών για την Παιδεία, μείωση κατά 30% των εκπαιδευτικών, απολύσεις χιλιάδων αναπληρωτών, κλείσιμο σχολείων, συρρίκνωση της δημόσιας επαγγελματικής εκπαίδευσης, απαξίωση μισθών και συνθηκών εργασίας. Αυτή είναι η εικόνα της δημόσιας εκπαίδευσης στην Ελλάδα τα χρόνια του Μνημονίου.

Με αυτή την απογοητευτική αποτίμηση οι εκπρόσωποι της ΟΛΜΕ, χθες, επαναπροσδιόρισαν τις αγωνιστικές τους προθέσεις, ενώ έδωσαν απαντήσεις για το εκπαιδευτικό έργο που παρέχουν, τις τελευταίες νομοθετικές παρεμβάσεις του υπουργείου, αλλά και για την εκπαίδευση στην Ευρώπη που αντιμετωπίζει παρόμοιες επιθέσεις.

Εργαζόμαστε όσο και οι Ευρωπαίοι συνάδελφοί μας, αλλά υπό πολύ πιο δύσκολες συνθήκες και με μικρότερες αμοιβές, επισήμαναν παραπέμποντας σε καταγραφές του Κέντρου Τεκμηρίωσης (ΚΕΜΕΤΕ) της Ομοσπονδίας, ενώ ζήτησαν την απόσυρση της τροπολογίας που κατέθεσε αιφνιδιαστικά την περασμένη Παρασκευή το υπουργείο Παιδείας, με την οποία: α) προσθέτει στους υπάρχοντες ελέγχους παρουσίας των εκπαιδευτικών στα σχολεία (δελτίο απουσιών και βιβλίο ύλης με συμπλήρωση αντικειμένου διδασκαλίας για κάθε ώρα, ενώ η Διεύθυνση τηρεί το Ημερολόγιο) την καθιέρωση βιβλίων παρουσίας προσωπικού, ατομικού δελτίου και της ηλεκτρονικής καταγραφής τους, β) υποχρεώνει τους εκπαιδευτικούς να διδάσκουν έως και σε πέντε σχολεία στη διάρκεια της εβδομάδας, γ) προβλέπει την χωρίς κανένα κριτήριο τοποθέτηση αναπληρωτών «σε οποιονδήποτε άλλο νομό αντί αυτού στον οποίο διορίστηκαν στην ίδια περιφέρεια» και παράλληλα την «απαράδεκτη από εκπαιδευτική, νομική και ηθική πλευρά» ανάθεση υπερωριών σε… ωρομίσθιους εκπαιδευτικούς, δ) ανοίγει τον δρόμο για τη μετάταξη των εκπαιδευτικών υποχρεωτικά σε όλο τον δημόσιο τομέα, ακόμα και σε κατώτερη θέση, ε) αλλάζει ακόμα και τώρα ειδικότητες σε ΙΕΚ και ΕΠΑΛ.

Ειδικά με αυτή την τροπολογία καταδεικνύεται η πλήρης απαξίωση των εκπαιδευτικών και των εκπροσώπων τους εκ μέρους της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, τόνισαν τα μέλη του προεδρείου της ΟΛΜΕ και βάσει της απόφασης των προέδρων των τοπικών οργανώσεων (την προηγούμενη εβδομάδα) για συνέχιση των κινητοποιήσεων επανασηματοδότησαν το πλαίσιο δράσης ξεκινώντας από:

- τα πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις της χώρας στις 31/10

- τη συμμετοχή στη γενική απεργία της 6ης/11

- τις νέες γενικές συνελεύσεις των ΕΛΜΕ μετά τις 6/11.

Κατά τα άλλα, κωδικοποίησαν θέσεις, απαντήσεις και εξηγήσεις ως εξής:

Οι επιπτώσεις του Μνημονίου

• Μείωση των δημοσίων δαπανών για την παιδεία κατά 33% (2009–2013) και κατά 47% μέχρι το 2016. Ο προϋπολογισμός για την παιδεία είναι 2,51% του ΑΕΠ το 2013 και θα φτάσει στο 2,15% το 2016.

• 30.000 λιγότεροι εκπαιδευτικοί στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δηλαδή μείωση 30% από τον Ιούνη του 2010 (15.000 από αυτούς μέσα στο καλοκαίρι του 2013). Από 102.360 το 2010, 72.428 το 2013.

• Απολύσεις 10.000 αναπληρωτών σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Μόλις 320 προσλήψεις αναπληρωτών φέτος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από 3.757 το 2012-13 (91% μείωση) και 5.527 το 2011-12 (94% μείωση).

• Κλείσιμο σχολείων (πάνω από 1.200 σχολεία σε Π.Ε. και Δ.Ε. από το 2011 και, προσφάτως, 102 ΕΠΑΣ), κατάργηση υποστηρικτικών δομών (βιβλιοθήκες, ενισχυτική, ΠΔΣ, συμβουλευτικοί σταθμοί, δομές ΣΕΠ κ.λπ.).

• Κατάργηση τριών σημαντικών τομέων σε Επαγγελματικά Λύκεια και Σχολές (Υγείας-Πρόνοιας, Εφαρμοσμένων Τεχνών, Αισθητικής-Κομμωτικής). 20.000 μαθητές έχασαν την ειδικότητά τους, 2.122 εκπαιδευτικοί τέθηκαν σε διαθεσιμότητα – απόλυση και 302 σε υποχρεωτική μετάταξη σε διοικητικές θέσεις.

• Μείωση των μισθών των εκπαιδευτικών έως και 45% για τους νεοδιοριζόμενους. Εισαγωγικός μισθός 640 ευρώ από 1.070 και καταληκτικός 1.400 ευρώ από 1.600 καθαρά. Μείωση συντάξεων και εφάπαξ.

• Υποχρεωτική μετάταξη 5.000 εκπαιδευτικών σε πρωτοβάθμια εκπαίδευση και διοικητικές θέσεις.

• Αύξηση διδακτικού ωραρίου των εκπαιδευτικών κατά 2 ώρες, με αποτέλεσμα χιλιάδες εκπαιδευτικοί να χαρακτηρίζονται υπεράριθμοι στην περιοχή τους.

• Αύξηση αριθμού μαθητών ανά τμήμα στους 30. Μετακινήσεις μαθητών σε άλλα σχολεία για να μη δημιουργούνται μικρότερα τμήματα.

• Καθιέρωση της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών σε σύνδεση με μισθολογική και βαθμολογική εξέλιξη αλλά και με τις επιδόσεις των μαθητών. Στόχος, η χειραγώγηση αλλά και απολύσεις εκπαιδευτικών.

• Ψήφιση νέου νόμου για το Λύκειο (4186/13) χωρίς διάλογο, εγκαθιστώντας ένα σκληρό, εξετασιοκεντρικό σύστημα με πανελλαδικού τύπου εξετάσεις σε όλες τις τάξεις τόσο στο Γενικό όσο και στο Επαγγελματικό Λύκειο. Αποτέλεσμα, αύξηση της μαθητικής διαρροής και των φροντιστηρίων, προώθηση μεγάλου τμήματος μαθητών στην πρόωρη, στενή και φτηνή κατάρτιση (μεταγυμνασιακές ΣΕΚ). Παραχωρείται μέρος της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης στους ιδιώτες και εισάγεται η μαθητεία, δηλαδή η απλήρωτη και ανασφάλιστη εργασία ακόμα και ανηλίκων, η οποία θα αντικαταστήσει την εκπαιδευτική διαδικασία.

Το εκπαιδευτικό έργο

- Ο Ελληνας καθηγητής εργάζεται κατά μέσο όρο 20,5 ώρες την εβδομάδα (Γυμνάσιο και Λύκειο). Ο αντίστοιχος μέσος όρος στις 25 από τις 27 χώρες της Ε.Ε. είναι 19,1 ώρες για το Γυμνάσιο και 18,4 για το Λύκειο. Στην Ευρώπη υπάρχει τάση μείωσης του εβδομαδιαίου χρόνου. Μόνο Βουλγαρία, Ρουμανία και Ελλάδα προχώρησαν σε αύξηση.

- Ο διαθέσιμος χρόνος παρουσίας στο σχολείο δεν ξεπερνά τις 30 ώρες, εκτός από την Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο μέσος όρος είναι 27,5 ώρες και για το Γυμνάσιο και για το Λύκειο. Στην Ελλάδα είναι 30 ώρες.

- Ο συνολικός χρόνος απασχόλησης κυμαίνεται στις 35-40 ώρες. Για την Ελλάδα δεν υπάρχουν αντίστοιχα στοιχεία, μια και η προετοιμασία των εκπαιδευτικών στο σπίτι, η βαθμολόγηση κ.ά. δεν υπολογίζονται. Ομως ειδικά για την Ελλάδα είναι σημαντικός ο χρόνος για τις εξωδιδακτικές εργασίες, λόγω των σοβαρών ελλείψεων.

- Οι Ελληνες εκπαιδευτικοί εργάζονται στο σχολείο 1.170 ώρες το έτος (Γυμνάσιο – Λύκειο). Ο μέσος όρος του ΟΟΣΑ είναι 1.199 για το Γυμνάσιο και 1.166 για το Λύκειο. Στην Ε.Ε. (των 19 χωρών) είναι 1.133 και 1.108, αντίστοιχα.

- Ο αριθμός ημερών διδασκαλίας στη διάρκεια του έτους για την Ελλάδα υπολογίζεται σε 158 ημέρες στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Είναι κάτω από τον μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ (186/184) και της Ε.Ε. (181), αλλά αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στην Ελλάδα περισσότερες από τέσσερις εβδομάδες τον χρόνο αφιερώνονται στη διεξαγωγή των εξετάσεων (επιτηρήσεις, βαθμολογήσεις κ.λπ.).

- Ο καθαρά εργάσιμος χρόνος για τους εκπαιδευτικούς στην Ευρώπη είναι 38,6 εβδομάδες, στην Ελλάδα 39.

- Η Ελλάδα ανάμεσα σε 21 χώρες έχει τη δεύτερη θέση (πρώτη στην Ευρώπη) σε ό,τι αφορά το κύρος των εκπαιδευτικών, αφήνοντας πίσω Φινλανδία, Γερμανία, Ελβετία, Ολλανδία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία και Αγγλία. Οταν όμως οι ερωτώμενοι πολίτες καλούνται να αξιολογήσουν το εκπαιδευτικό σύστημα, το βαθμολογούν με 4 στα 10, δηλαδή «κάτω από τη βάση».

Η ίδια «σφαγή» σε όλη την Ε.Ε.

Μεγάλες περικοπές στις δαπάνες για την παιδεία, πάγωμα μισθών, κλείσιμο και συγχωνεύσεις σχολείων, μείωση βασικών δαπανών για τα σχολεία, μη ανανέωση προσωπικού, ειδικά μετά τις συνταξιοδοτήσεις. Πρόκειται για χαρακτηριστικά όχι μόνο του ελληνικού σχολείου αλλά και του σχολείου σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Είναι η βασική συνταγή περιοριστικής πολιτικής που δοκιμάζεται στις χώρες της Ε.Ε. αλλά και εκτός αυτής, όπως τουλάχιστον βεβαιώνουν 55 οργανώσεις της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Εκπαιδευτικών, στο πλαίσιο μιας μεγάλης έρευνας που πραγματοποιήθηκε σε 33 χώρες της Ευρώπης.

Και αν τα αρνητικά δεδομένα αποτελούν την κοινή συνισταμένη των σύγχρονων, νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην Ευρώπη, οι κοινές διαπιστώσεις και ανησυχίες καταδεικνύουν τον άξονα που μπορεί να προσδιορίσει τη συλλογική αντίσταση και αντίδραση. Εκτός από τα μέλη των 55 οργανώσεων σε όλη την Ευρώπη, πραγματοποιήθηκαν συνεντεύξεις στις εξής οχτώ χώρες: Γαλλία, Ελλάδα, Ιταλία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ισπανία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο. Συμφώνησαν ομόφωνα ότι:

- Οι περικοπές επηρεάζουν τις εργασιακές συνθήκες αλλά και την ποιότητα της εκπαίδευσης.

- Αυξάνονται πολύ οι κινητοποιήσεις (διαδηλώσεις, απεργίες, εκστρατείες). Σε μερικές περιπτώσεις είχαν αποτέλεσμα διαπραγματευτικές διαδικασίες. Γενικά οι δράσεις των σωματείων δεν σταμάτησαν μεν τις περικοπές, αλλά μετρίασαν κάποιες από τις επιδράσεις τους.

- Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές δημιουργούν πρόβλημα, το οποίο όμως δεν θα αλλάξει εύκολα.

Οσο για τις περικοπές, εφαρμόζονται σε «μεγάλη» και «πολύ μεγάλη έκταση» απαντά το 70% των ερωτώμενων. Τα πιο «δημοφιλή» μέτρα: ελλιπής αντικατάσταση εργαζόμενων που συνταξιοδοτούνται, κλείσιμο και συγχωνεύσεις σχολείων, μείωση βασικών δαπανών, μη ανανέωση εργαζομένων με σύμβαση, μικρότερη υποστήριξη στις ειδικές ανάγκες των μαθητών, αύξηση της αναλογίας μαθητών στις αίθουσες, αύξηση των ωρών εργασίας, υπερωριακή απασχόληση, απολύσεις κ.ά.

Στους τρόπους επιδείνωσης των εργασιακών συνθηκών, πρώτο και καλύτερο το πάγωμα μισθών. Ακολουθούν: αύξηση αστάθειας, μείωση διαβούλευσης, αύξηση γεωγραφικής κινητικότητας, αύξηση ωραρίου κ.ά. Μεταξύ των συνεπειών: αύξηση της ανισότητας των φύλων, μείωση επιδομάτων, αβεβαιότητα κ.ά.

Εφημερίδα των Συντακτών

tvxs.gr

Ο δεύτερος θάνατος της ΕΡΤ

Του Νίκου Χειλά

Έχουμε να πούμε πολλά. Για τον καιρό, το μνημόνιο, τους ξένους, τους ντόπιους, τα εσώψυχά μας. Και η όρεξη μας να μιλάμε αυξάνει, χάρη και στα νέα μέσα επικοινωνίας, από μέρα σε μέρα. Το σύμπαν της γλώσσας μας διαστέλλεται ταχύτερα από το φυσικό. Και αυτό οριοθετεί και τη συνολική μας ύπαρξη. «Τα όρια μας είναι τα όρια της γλώσσας μας» έλεγε ο Λούντβιχ Βιτγκενστάιν. Όσο περισσότερο διευρύνονται αυτά, άλλο τόσο κι εμείς. 

Υπάρχουν μόνο δυο περιορισμοί σε αυτή τη διεύρυνση.

Ο ένας είναι γλωσσικός: Το ανείπωτο, αυτό που δεν μπορούμε (ακόμα) να εκφράσουμε με έννοιες. Γι αυτό ισχύει μια άλλη ρήση του Βιτγκενστάιν: «Για ότι δεν μπορούμε να μιλάμε, πρέπει να σωπαίνουμε».

Ο δεύτερος επικοινωνιακός – αφορά στο δημόσιο λόγο και συνίσταται στους γραφτούς και άγραφους νόμους που απαγορεύουν τη συκοφαντία και τη σπίλωση της τιμής των άλλων. Όλα τα άλλα επιτρέπονται, η λογοκρισία, ήτοι η απαγόρευση του λόγου των άλλων, είναι επίσης (ή θα έπρεπε να είναι) απαγορευμένη.

Αυτό το διαχρονικό ποτάμι του λόγου χωρίζεται, σύμφωνα με το μεγάλο θεωρητικό της επικοινωνίας Μάρσαλ Μακλούεν, σε τρεις εξελικτικές φάσεις που έχουν καταλήξει σήμερα στην τηλεόραση:

Η πρώτη είναι κυρίως ακουστική. Η επικοινωνία βασίζεται στον προφορικό λόγο με πρόμαχο την υψηλή ρητορική, και με φυσικά όργανα τη γλώσσα και το αυτί. Η φάση αυτή άρχισε στους προϊστορικούς χρόνους και κράτησε μέχρι και την Αναγέννηση.

Η δεύτερη φάση είναι κυρίως οπτική. Η επικοινωνία βασίζεται στο γραπτό λόγο, με φυσικό όργανο το μάτι. Η φάση αυτή εγκαινιάζεται το 1450 μ.Χ. με την ανακάλυψη της τυπογραφίας από τον Γιοχάνες Γκούτενμπεργκ και τη συνακόλουθη επανάσταση στην έκδοση βιβλίων.

Η τρίτη φάση είναι η οπτικοακουστική. Η επικοινωνία βασίζεται στη σύνθεση λόγου και εικόνας, με φυσικά όργανα το αυτί και το μάτι. Η φάση αυτή εγκαινιάστηκε στο Μεσοπόλεμο με την ανακάλυψη της τηλεόρασης και, χάρη στο ίντερνετ, φαίνεται πως θα συνεχιστεί για πολλές ακόμη δεκαετίες.
Ο πρώτος «θάνατος» της ΕΡΤ, τον Ιούνιο του 2013, αποτέλεσε έτσι μετωπική επίθεση και κατά της πιο εξελιγμένης σήμερα μορφής επικοινωνίας. Με το «μαύρο», η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά ήθελε να δείξει ότι μπορεί σε κάθε στιγμή να «τυφλώσει» το μάτι και να «κουφάνει» το αυτί του τηλεθεατή – τα φυσικά όργανα δηλαδή, που, ιστορικά μετεξελιγμένα, του επιτρέπουν να κάνει την πρώτη αποτίμησή των οπτικοακουστικών πληροφοριών.

Η αλήθεια είναι βέβαια, ότι στις πέντε σχεδόν δεκαετίες της ύπαρξής της, η ΕΡΤ δεν ανταποκρίθηκε ποτέ επαρκώς στον καθαυτό ρόλο μιας δημόσιας ραδιοτηλεόρασης: στην παραγωγή δηλαδή δημόσιων αξιών (public value), όπως τα ατομικά και συλλογικά δικαιώματα, η δημοκρατία, η αλληλεγγύη με τους πρόσφυγες και πάει λέγοντας. Στον τομέα ενημέρωσης ήταν υποχείριο της εκάστοτε κυβέρνησης (με λίγους βαθμούς και θύλακες ελευθερίας), ενώ στον πολιτιστικό τομέα, όπου έκανε συχνά καλή δουλειά, δεν ήταν πάντα απαλλαγμένη από σκοπιμότητες και δουλείες.

Αυτό άλλαξε μέσα σε μια νύχτα, με το κλείσιμο του σταθμού. Ξαφνικά, η ΕΡΤ έγινε αγνώριστη. Η απαλλαγή από τους κυβερνητικούς τοποτηρητές, και τις άχρηστες ιεραρχίες, της έδωσαν φτερά. Η εφαρμογή της συνταγής: Καλή τηλεόραση = αυτοδιαχείριση συν ελεύθερη έκφραση (έστω και μόνο στον τομέα της ενημέρωσης, οι άλλοι τομείς δεν είναι πλέον σε θέση να λειτουργήσουν) μεταμόρφωσε μαγικά και την ίδια. Οι ειδήσεις και τα πάνελ απέκτησαν μπρίο και ρυθμό. Οι εργαζόμενοι και στις πιο προηγμένες δημόσιες ραδιοτηλεοράσεις του δυτικού κόσμου την ζηλεύουν ήδη γι αυτό.

Γι αυτό και ο δεύτερος «θάνατος» της, που επήλθε την Πέμπτη, 24.10.2013, με τη διακοπή του προγράμματος της από το δορυφόρο Astra, είναι ίσως πιο επώδυνος από τον πρώτο. Η έξωση του από τις τηλεοπτικές οθόνες πλήττει σοβαρά και τις νέες ποιοτικές μορφές επικοινωνίας. Κι αυτό αφορά όχι μόνο τους άμεσους δέκτες του στην ελληνική επαρχία, αλλά και το σύνολο του ραδιοτηλεοπτικού κόσμου – στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Η αρχή του τέλους; Η ΕΡΤ αποδεικνύεται ωστόσο εφτάψυχη και συνεχίζει να εκπέμπει μέσω του ίντερνετ. Το πόσο θα διαρκέσει αυτό παραμένει ανοικτό θέμα. Η κυβέρνηση δείχνει πάντως διατεθειμένη να κινήσει τις επόμενες ημέρες τις εισαγγελικές διαδικασίες για την εκκένωση των κτιρίων της από τους εργαζομένους τις επόμενες ημέρες. Αυτό, αν το κάνει, θα σημάνει τον τρίτο και τελευταίο θάνατο του σταθμού. Όχι όμως και τέλος εποχής στην ιδέα μιας πολιτικά ελεύθερης και οργανωτικά αυτοδιοικούμενης δημόσιας ραδιοτηλεόρασης.

πηγή: tovima.gr

http://www.koutipandoras.gr

Όσα «ξεχνάει» να πει ο Σημίτης…

Ξεμύτισε ο Σημίτης για να υποστηρίξει το κείμενο των «58» της Κεντροαριστεράς, χαρακτηρίζοντας ελπιδοφόρα την κίνησή τους να αναζητήσουν κοινή πολιτική στέγη, είτε συμπλέοντας με το ΠΑΣΟΚ – το πιθανότερο ενδεχόμενο – είτε φτιάχνοντας νέο σχήμα λίγο πριν από τις εκλογές. Η στήριξη του Σημίτη ήταν αναμενόμενη, αφού οι περισσότεροι από τους υπογράφοντες υπήρξαν συνεργάτες και υποστηρικτές του και ως εκ τούτου θέλησε να τους δώσει την πολιτική νομιμοποίηση του «σημιτικού μπλοκ», που έτσι κι αλλιώς υπάρχει και μέσα στο ΠΑΣΟΚ.

Όμως καλές είναι οι δηλώσεις του Σημίτη για τον ρόλο της Κεντροαριστεράς στην πολιτική ζωή, αλλά τόσο ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός όσο και κάμποσοι από τους «58» στήριξαν άκριτα τις πολιτικές του Γιώργου Παπανδρέου στην οικονομία, ενώ δεν είπαν τίποτα όταν οι «κηπουροί» ασκούσαν πολιτική με αλαζονεία, έκαναν μπίζνες και φαιδρότητες και να πού φτάσαμε.

Άσε που ο Σημίτης δεν έχει πει μια κουβέντα για το φαινόμενο «Άκης». Το άφησε να εξελιχθεί, δεν του έβαλε φρένο και το πλήρωσε ο φορολογούμενος πολίτης με μίζες 50 και πλέον εκατομμυρίων ευρώ, και φυσικά πολιτικά το ΠΑΣΟΚ. Ούτε μια κουβέντα, ούτε γραμμή αυτοκριτικής. Η Κεντροδεξιά τον μάρανε, για να μην πούμε για την υποψηφιότητα της προεδρίας...

http://www.topontiki.gr/

Eνα Δημόσιο καθαρή τρέλα: Ξοδεύει 14 δισ. ευρώ για να συντηρεί τα γρανάζια του

Βαρίδι στην εύρυθμη λειτουργία του Δημοσίου αποτελεί η δαιδαλώδης γραφειοκρατία και η έλλειψη ηλεκτρονικού εκσυγχρονισμού, η οποία κοστίζει στη χώρα μας, τον καιρό της κρίσης αρκετά δισ. ευρώ.
Καμία πρόοδος παρά τις συστάσεις

Οι δίδυμοι πύργοι Δένδια

Του Κώστα Βαξεβάνη

Μετά την πτώση των δίδυμων Πύργων, οι ΗΠΑ, στο όνομα της ασφάλειας και της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας,προχώρησαν σε μέτρα που αναίρεσαν δικαιώματα και ελευθερίες. Η αναίρεση αυτή έγινε αποδεκτή, επειδή ακριβώς δημιουργήθηκε ένα αίσθημα συλλογικής ανασφάλειας. Είναι εύκολο να αποδεχθείς ένα κακό αν πειστείς πως βοηθά να αντιμετωπιστεί ένα μεγαλύτερο.

Ο κύριος Δένδιας, απ΄ ό,τι φαίνεται έχει ξεκινήσει τη δική του μάχη απέναντι σε όσους απειλούν κατά αυτόν, την συλλογική ασφάλεια. Μόνο που δεν περιμένει να γκρεμίσει κάποιος δίδυμους πύργους. Τους κατασκευάζει μόνος του και στη συνέχεια θα τους ανατινάξει για να αποδείξει πόσο κινδυνεύουμε.

Επί τρία χρόνια, το αίσθημα της ανασφάλειας, καλλιεργείται με επιμέλεια, μέσα από την επικοινωνιακή διόγκωση συμβάντων, που ως τώρα ήταν συνηθισμένα και ακίνδυνα περιστατικά του αστυνομικού δελτίου. Τα γκαζάκια στον μαντρότοιχο του σπιτιού του αδελφού του Κεδίκογλου, οι πυροβολισμοί τα ξημερώματα στην πινακίδα των έρημων γραφείων της ΝΔ, γκαζάκια σε ΑΤΜ Τραπεζών που κάποτε δεν γράφονταν ούτε σε μονόστηλο επαρχιακής εφημερίδας. Και ενώ ποτέ δεν είναι γνωστός ο φυσικός αυτουργός, πολύ εύκολα και γρήγορα αποδίδονται ευθύνες στον υποτιθέμενο ηθικό. Πρόκειται για μια νομική πρωτοτυπία, ενώ δεν βρίσκεται ο δράστης για να διαπιστωθεί αν είναι υποκινούμενος, τρελός, οργισμένος ή προβοκάτορας ανακαλύπτονται ηθικοί αυτουργοί.

Η κυβέρνηση και μαζί της ο κύριος Δένδιας, έχει περάσει από το στάδιο της προπαγάνδας, το οποίο πια είναι αναποτελεσματικό σε αυτό της βίαιης καταστολής. Η καταστολή βέβαια δεν είναι πλέον οι ψεκασμοί με χημικά στις πλατείες ή οι ξυλοδαρμοί, αλλά η επίθεση στα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα.

Ο κοινωνικός χώρος ενοχοποιείται, η κοινωνική δραστηριότητα καθίσταται ύποπτη, οι κοινωνικές ευαισθησίες στοιχεία που μπαίνουν σε δικογραφίες και η αλληλεγγύη θεωρείται «συνάθροιση άνω των τριών» κατά τα πρότυπα της δεκαετίας του 60. Η αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής ήταν τελικώς μια χρυσή ευκαιρία για να δικαιολογηθούν μέτρα που ξεφεύγουν από κάθε συνταγματική πρόβλεψη. Η Χρυσή Αυγή που ουδέποτε αποτέλεσε απειλή στην αντίληψη Δένδια, ο οποίος συλλάμβανε γκαζάκηδες αντί για Ναζί, ως απειλή νέας εσοδείας, μετατρέπεται στο άλλοθι της αστυνομοκρατίας.

Το προφίλ της αποφασισμένης κυβέρνησης να τελειώνει με το κακό, εξαργυρώνεται ωστόσο σε αυτό που η ίδια βαφτίζει κακό. Η Αστυνομία μπουκάρει σε δύο χώρους κοινωνικής δράσης το «Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού» και τους διεθνώς αναγνωρισμένους «Γιατρούς του Κόσμου», ψάχνοντας για ναρκωτικά «μετά από καταγγελίες». Αυτή η ασφαλίτικη αντίληψη δεν στοχεύει στα ναρκωτικά που δεν υπάρχουν, αλλά στο να εξασφαλίσει στο Δένδια και την Αστυνομία του το δικαίωμα στα μάτια του κόσμου, να μπουκάρει όπου θέλει στο όνομα της νομιμότητας. Μόνο που τη νομιμότητα μπορείς να την κατασκευάσεις.

Υπάρχουν βέβαια κάποιες λεπτομέρειες. Λίγες μέρες πριν ο εκπρόσωπος του Μητροπολιτικού Κοινωνικού Ιατρείου, Γιώργος Βήχας, ξεφτίλισε στην εκπομπή του Χατζηνικολάου τον Άδωνι Γεωργιάδη για την πολιτική Υγείας. Ο εκπρόσωπος της οργάνωσης «Γιατροί του Κόσμου» Νικήτας Κανάκης, είχε κάνει επώνυμες καταγγελίες στο HOT DOC για το πώς Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις χρηματοδοτήθηκαν από την κυβέρνηση αλλά δεν έκαναν ποτέ έργο. Οι δύο αυτές κοινωνικές οργανώσεις, είναι δηλαδή εκ των πραγμάτων, όχι μόνο αποκούμπι των φτωχών που δημιουργεί η κυβέρνηση Σαμαρά και των αλλοδαπών που θέλει να διώξει, αλλά και παράδειγμα κοινωνικής δράσης. Όπως καταλαβαίνει κάποιος, ούτε ο Σαμαράς, ούτε ο Βενιζέλος, ούτε ο Δένδιας θέλουν η κοινωνική δράση να υπερβαίνει τους τοίχους του Μεγάρου Μουσικής ή της θρησκευτικής φιλανθρωπίας προς τους φτωχούς και αδέσποτους αυτής της χώρας, είτε πρόκειται για σκυλιά είτε για ανθρώπους.

Χιλιάδες κάτοικοι της Χαλκιδικής ήταν υπό διαρκή παρακολούθηση επί μήνες, γιατί αντιδρούν στο να ξεπουληθεί έναντι 11 εκατομμυρίων ευρώ χρυσός αξίας 25 δισ. και στο να πεθαίνουν τα παιδιά τους. Η κυβέρνηση Σαμαρά όρισε τη νομιμότητα ως τα συμφέροντα της εταιρίας, παρά την επιβολή προστίμου από την Ευρωπαϊκή Ένωση για χαριστική αντιμετώπιση της Ελληνικός Χρυσός. Όπως αποκαλύπτει άλλωστε η ίδια η εταιρεία χρηματοδοτεί την Αστυνομία στο «έργο» της. Στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της «εγκληματικότητας στις Σκουριές» ο κύριος Δένδιας και οι υπηρεσίες του παρακολουθούσαν τα τηλέφωνα δεκάδων δημοσιογράφων ελληνικών Μέσων και ξένων πρακτορείων. Πρόκειται για πρωτοφανή πράγματα. Μερικοί αστυνομικοί, από αυτούς που δεν αποκλείεται να είναι από τους πολλούς που υποστήριζαν την εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής, αποφασίζουν ποιούς θα παρακολουθήσουν και τι είναι νόμιμο.

Το επιχείρημα του κυρίου Δένδια βεβαίως είναι πως όλα γίνονται νόμιμα. Είναι ψέματα. Όπως αποκαλύπτει η ΑΔΑΕ, η Ανεξάρτητη Αρχή για το Απόρρητο των επικοινωνιών, οι υποκλοπές έχουν αυξηθεί ραγδαία τα τελευταία χρόνια και δεν μπορεί να υπάρξει έλεγχος της νομιμότητάς τους. Η άδεια για τις υποκλοπές παρέχεται από Δικαστικό Συμβούλιο ή από εισαγγελέα μέσω διάταξης. Όταν σε κάποιον εισαγγελέα γίνεται αίτημα για συνακρόαση, ο εισαγγελέας δεν γνωρίζει πόσο ενέχονται οι υπό παρακολούθηση στην υπόθεση. Δηλαδή ο αστυνομικός μπορεί να υποβάλει αίτημα για όσους θέλει, εμφανίζοντας βάσιμη την ανάγκη. Όταν θα τελειώσει η συνακρόαση, αν γίνει δικογραφία, ο εισαγγελέας δεν μπορεί να ελέγξει πόσα από τα τηλέφωνα που παρακολουθήθηκαν ήταν πραγματικά αναγκαίο να παρακολουθηθούν. Ούτε μπορεί να ελέγξει το σύνολο των συνομιλιών που μπορεί να είναι δεκάδες χιλιάδες σελίδες.

Το σημαντικό είναι πως η Αστυνομία μπορεί να ξεκινήσει παρακολούθηση μετά από ανώνυμη καταγγελία. Κάποιος δηλαδή εμφανίζεται να κάνει καταγγελία, αυτή ενεργοποιεί την συνακρόαση και αφού μάθουν όσα θέλουν, απλώς κλείνουν την υπόθεση λέγοντας πως δεν προέκυψε κάτι. Έτσι μπορούν να παρακολουθήσουν δημοσιογράφους, κοινωνικούς φορείς και ό,τι άλλο θέλουν. Επίσης η ΑΔΑΕ, αποκαλύπτει πως δεν μπορεί να ελεγχθεί η νομιμότητα υποκλοπών που έγιναν με τα γνωστά βαλιτσάκια, αφού οι χειριστές τους, πληκτρολογούν απλώς έναν αριθμό και κάνουν την παρακολούθηση.

Οι θεσμικές εγγυήσεις είναι ανύπαρκτες. Έτσι ο κύριος Δένδιας και οι υπό αυτόν αξιωματικοί, έχουν απλώς να ορίσουν ποιόν θέλουν να παρακολουθήσουν και στη συνέχεια να ορίσουν ή και να εφεύρουν την νομιμότητα. Δεν μπορεί κανένας να προστατευτεί από το κράτος που επιλέγει να λειτουργεί ως παρακράτος.

H επιθετικότητα της αντίληψης Δένδια ωστόσο δεν βρίσκεται στο εύρος της λειτουργίας αυτού του συστήματος, αλλά στην προσπάθεια που κάνει να ποινικοποιήσει κοινωνικές λειτουργίες. Να καταστήσει κοινά αποδεκτό να παρακολουθούνται δημοσιογράφοι, πολιτικοί, άτομα που έχουν κοινωνικές δραστηριότητες. Η αντίληψη Δένδια επιστρέφει την Ελλάδα στην δεκαετία του ΄50,τότε που οι μανάδες σήκωναν το δάχτυλο ως το στόμα και με ένα συνεχές «σσσσσ…» απαιτούσαν από τα παιδιά τους να μη μιλάνε και να μην μπλέκουν με πράγματα που μπορούσαν να χαρακτηριστούν «κομμουνιστικά». Σήμερα ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, επιστρέφει στη λογική ότι πρέπει να διώκονται «οι αριστεροί και οι συνοδοιπόροι τους». Αυτό ίσως γι αυτόν να είναι μια ιδεολογική επιτυχία, για την κοινωνία όμως είναι όνειδος.

Υ.Γ. Την Τετάρτη 23 Οκτωβρίου, είχα ραντεβού με άτομο το οποίο ήταν υπό αστυνομική φύλαξη. Οι αστυνομικοί φρουροί του, εντόπισαν δύο άτομα που με παρακολουθούσαν και στα πρόσωπά τους αναγνώρισαν συναδέλφους τους. Πίστεψαν πως ήταν προσωπική μου φρουρά. Τους ενημέρωσα πως δεν έχω. Κύριε Δένδια, πάρτε τους γιατί την επόμενη φορά θα τους φωτογραφίσω και θα τους ανεβάσω στο facebook.

http://www.koutipandoras.gr

Μπάσκετ: Κλήρωση με δωροεπιταγές σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι της Ζακύνθου!

Μεγάλη προσφορά ανακοίνωσε η ομάδα της Ζακύνθου για τους φιλάθλους που θα ενισχύουν την ομάδα στα εντός έδρας παιχνίδια της στη Γ' εθνική μπάσκετ.
Στο τέλος των αγώνων ο σύλλογος θα δίνει δωροεπιταγή αξίας 100 ευρώ σε έναν τυχερό φίλο της ομάδας αρχής γενομένης

Αποτυχημένης συνταγής συνέχεια

Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΛΛΩΝΙΑΤΗ

Αν οι μάγειροι τσακώνονται μεταξύ τους, είναι επειδή η συνταγή δεν τους βγαίνει. Χάλασε η μαγιονέζα της... αναπτυξιακής λιτότητας. Ναι, ναι, τα χρηματιστήρια τρέχουν και τα σπρεντς έπεσαν, όμως οι πραγματικές οικονομίες ακόμη σέρνονται και η ευεξία των αγορών οφείλεται αποκλειστικά στην κερδοσκοπική ντόπα ρευστότητας που παρέχουν αφειδώς οι κεντρικές τράπεζες (ΗΠΑ, Ιαπωνίας, Ε.Ε.), προκειμένου να αποφύγουν προσωρινά μία καταστροφική ύφεση.

Με άλλα λόγια, δεν είχαμε κάποια ουσιαστική βελτίωση της ελληνικής οικονομίας για να πέσουν τα σπρεντς και να πάρει φωτιά το Χ.Α. Απλώς κυριαρχούν οι προσδοκίες για ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας, η οποία θα επιτρέψει, όπως πιστεύεται, και τη χρηματοδοτική κάλυψη της Ελλάδας μέσα στο 2014. Εξάλλου, το πάρτι των αγορών (μείωση σπρεντς είχαν όλες οι χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας) δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο και δεν υπάρχει σοβαρός αναλυτής που να μη μιλάει για φούσκα.

Αντίθετα, η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει μία σοβαρή νέα εξασθένηση, ακριβώς την ώρα που ετοιμάζεται η κυβέρνηση να τη βγάλει από την ύφεση με το «καλημέρα» του νέου έτους. Η μνημονιακή ατμομηχανή που θα σύρει την ελληνική οικονομία έξω από το τούνελ της ύφεσης, οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών στο α' εξάμηνο του έτους μειώθηκαν 1,4% έναντι του α' εξαμήνου 2012. Αντίστοιχα, ο άλλος κινητήρας της προσδοκώμενης ανάκαμψης, οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου μειώθηκαν στο ίδιο διάστημα 11,5%!

Βεβαίως, ο υπουργός Οικονομικών εκτιμά περιορισμό της ύφεσης στο 3% το γ' τρίμηνο και προβλέπει μικρό πρωτογενές πλεόνασμα φέτος για τη Γενική Κυβέρνηση, που θα του επιτρέψει να διεκδικήσει αναδιάρθρωση χρέους χωρίς την επιβολή άλλων οριζόντιων μέτρων λιτότητας. Ομως, η τρόικα αμφιβάλλει για την πιστή τήρηση του προγράμματος, καθυστερεί την υποδόση του 1 δισ., ζητά πρόσθετα μέτρα 2 δισ. (δημοσιονομικό κενό) για το 2014 και αναβάλλει τη συζήτηση για νέα χρηματοδότηση και αναδιάρθρωση χρέους για μετά τις ευρωεκλογές. Επιπλέον, το ΔΝΤ εμφανίζεται διπρόσωπο σε δηλώσεις του και διαφωνεί με την Ε.Ε. πιέζοντάς την αναφορικά με τη χορήγηση νέας βοήθειας στην Ελλάδα.

Ουδείς πια, ούτε ο κ. Σταϊκούρας, πιστεύει στη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και, άρα, του προγράμματος που ακολουθείται για τη μακρόχρονη μείωσή του. Και πώς θα μπορούσε, άλλωστε, όταν ο λόγος χρέους/ΑΕΠ παραμένει στα επίπεδα του 2011 (169%), παρά το επώδυνο κοινωνικά κούρεμα του PSI το 2012. Και όταν το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών, που φέτος (-9,2% στο β' τρίμηνο) μειώνεται δραστικά, θα συνεχίσει να μειώνεται με κάθετες επιδρομές σε συντάξεις και λοιπά εισοδήματα το αμέσως επόμενο διάστημα...

Γιατί ασφαλώς όταν τα «διαρθρωτικά ή στοχευμένα μέτρα», που αντικαθιστούν στο κυβερνητικό λεξιλόγιο τα «οριζόντια μέτρα», συνίστανται σε περικοπές πρόωρων και επικουρικών συντάξεων, αύξηση του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης, ανατίμηση των εισιτηρίων στα μέσα μεταφοράς, κατάσχεση καταθέσεων κάθε οφειλέτη ή υπερφορολόγηση κάθε περιουσίας, τότε η πτώση της ζήτησης θα είναι απαγορευτική για επενδύσεις και ανάπτυξη οιασδήποτε μορφής.

http://www.enet.gr/

Μέρες Αδέσποτες


Είχα κάμποσο καιρό να κατέβω προς το κέντρο της πόλης. Πήρα τους δρόμους έτσι, χωρίς να θέλω να πάω απαραίτητα κάπου συγκεκριμένα. Πέρασα από τα στέκια τα παλιά, τελευταία φορά που βρέθηκα εκεί ήταν τότε που ήμουν αρκετά πιο νέος. Για έναν περίεργο λόγο,

Κρίμα, τόσο ωραίο παιδάκι και να είναι γυφτάκι

Γράφει ο Θανάσης Καρτερός

Τελικά η Μαρία είναι γυφτάκι! Παιδί γύφτων. Και τι γύφτων, Βουλγάρων αν έχετε το Θεό σας. Οι οποίοι μόνο ο Θεός των γύφτων ξέρει πώς και γιατί τα καταφέρνουν να κάνουν ξανθά παιδιά με γαλανά μάτια, αντί για τα συνηθισμένα μαυροτσούκαλα που μας παρενοχλούν ενώ πίνουμε το φραπέ μας.

Κρίμα το ενδιαφέρον, κρίμα η άνθιση του ανθρωπισμού μας μέσα στην καρδιά του Φθινοπώρου, κρίμα τα δάκρυα που χύθηκαν από τηλεοράσεως και εφημερίδων, αλλά και σε καφενεία και σπίτια όπου πλημμυρίζει η ευαισθησία -ιδίως όταν πρόκειται για παιδιά με ξανθά μαλλιά και γαλανά μάτια. Κρίμα και τα ντου της αστυνομίας κατά των γύφτικων καταυλισμών όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε όλη την Ευρώπη.

Τόσα ρεπορτάζ, τόσες έρευνες, τόσες εξετάσεις DNA και να μας προκύψει τελικά αυτό το αποτέλεσμα; Τόσοι δημοσιογράφοι να διασχίζουν τις γύφτικες λάσπες, τόσα σαΐνια να ψάχνουν πώς και γιατί έκλεψαν οι γύφτοι το παιδί, πώς και γιατί το πούλησαν, πώς το συνηθίζει η ράτσα τους όχι μόνο να μας κλέβει αντικείμενα, καλώδια, σίδερα, ασπρόρουχα, αλλά ακόμα και μωρά για να τα πουλήσει, και να μας βγαίνει γυφτάκι το γαλανομάτικο;

Δυστυχώς, τελικά ήταν ένα γυφτάκι. Και προφανώς είχε δίκιο η καημένη η γύφτισσα που έσπευσαν να κλείσουν μέσα, μαζί με το γύφτο της, όταν φώναζε ότι της το έδωσε η Βουλγάρα, κι αυτή το πήρε, το αγάπησε, το φρόντισε και το μεγάλωνε σαν να είναι δικό της παιδί. Μέχρι που ήρθαν το κράτος, η αστυνομία, η ευαισθησία μας, τα κανάλια και το κακό το ριζικό μας και όχι μόνο της πήραν το παιδί, αλλά τη φυλάκισαν μαζί με τον άντρα της για το ψυχικό που έκανε -και για κάτι νεοελληνικά κόλπα με τις μερίδες, τα επιδόματα πολυτέκνου και τα δημοτολόγια. Ενώ το ανήλικο βρέθηκε ξαφνικά από το γύφτικο σπίτι του, τους γύφτους γονείς του και τα γυφτάκια αδελφάκια του να αναζητά χαμόγελο στο Χαμόγελο του Παιδιού.

Το συμπέρασμα ποιο είναι για τη στάση μας, για την υποκρισία μας, για τον ανθρωπισμό που ξεχείλισε αυτές τις μέρες τις οθόνες μας; Οι γύφτοι είναι γύφτοι ως φυλή -με τα γνωστά χαρίσματα και ελαττώματα. Αλλά Γύφτοι με Γ κεφαλαίο από άποψη ηθικής, ειλικρίνειας, αισθημάτων και ψυχής είναι άλλοι. Όλοι εκείνοι που έπαιξαν με το ξανθό κοριτσάκι το παιγνίδι της δημοσιότητας, της τηλεθέασης, της πολιτικής φιγούρας, της ανθρωπιστικής επίδειξης;

Ποιος εκμεταλλεύτηκε περισσότερο τελικώς τη μικρή Μαρία; Και να το δείτε ότι τώρα όλοι οι φιγουρατζήδες φιλάνθρωποι θα της γυρίσουν την πλάτη: Κρίμα, τόσο ωραίο παιδάκι και να είναι γυφτάκι…

http://www.koutipandoras.gr/

Παίζουν χωρίς αντίπαλο

Τα δύο πόδια της ελληνικής κυβέρνησης σ' ένα παπούτσι βάζει η τρόικα. Και διά στόματος του προέδρου της Κομισιόν, Ζ. Μπαρόζο, διαμηνύει πως δεν προτίθεται να συναινέσει στο τάνγκο, όπως ζήτησε πρόσφατα ο Ελληνας υπουργός Οικονομικών, Γ. Στουρνάρας, προκειμένου να ξεκινήσει πολιτική διαπραγμάτευση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι είναι σαφείς. Μπορεί να μη μας αρέσουν όσα λένε, αλλά συνήθως δεν μασάνε τα λόγια τους. Είπαν στην κυβέρνηση ότι δεν «τσιμπάνε». Οτι δεν τους απασχολεί το ενδεχόμενο αλλαγής στην Ελλάδα, με πτώση της κυβέρνησης, προκήρυξη νέων εκλογών και πιθανή επικράτηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Επιμένουν στο θεσμικό ρόλο των κοινοτικών οργάνων και δηλώνουν ότι δεν τους ενδιαφέρει με ποια ελληνική κυβέρνηση θα συνομιλούν.

Επίσης, ο κ. Μπαρόζο ξεκαθαρίζει ότι δεν πρόκειται να ανοίξει καμία ουσιαστική συζήτηση για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους πριν από τις ευρωεκλογές, καθώς και ότι η τρόικα δεν θα ανοίξει δημοσίως θέμα πολιτικής διαπραγμάτευσης με την ελληνική κυβέρνηση.

Τρία στα τρία «όχι» εισέπραξε, με ένα στόμα, η ελληνική δικομματική κυβέρνηση, που εδώ και λίγο καιρό έχει αναγάγει σε μείζον ζήτημα πολιτικής επιβίωσης, της ίδιας κυρίως και όχι του ελληνικού λαού, την ανάγκη να μη ληφθούν νέα δημοσιονομικά μέτρα.

Οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, με πρώτο τον πρωθυπουργό και από κοντά τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, Ευ. Βενιζέλο, λένε όπου σταθούν κι όπου βρεθούν ότι η ελληνική κοινωνία δεν αντέχει άλλα οριζόντια δημοσιονομικά μέτρα. Επιχειρούν έτσι να βάλουν φρένο στις άγριες διαθέσεις της τρόικας, που στην τελευταία της επίσκεψη «είδε δημοσιονομικό κενό 2 δισ. για το 2014».

Αλλά δύσκολα η αγωνία της γίνεται πιστευτή. Γιατί την ίδια στιγμή που τα λέει αυτά, η ίδια προωθεί νέα βάναυσα μέτρα! Ο Ενιαίος Φόρος Ακινήτων που γενικεύει και μονιμοποιεί το χαράτσι, οι διαρροές για ασφαλιστική λαίλαπα κατά των πρόωρων συντάξεων, προκειμένου να μην καταρρεύσει το ασφαλιστικό σύστημα, και οι ρυθμίσεις για περαιτέρω άνοιγμα του καθεστώτος των ομαδικών απολύσεων εργαζομένων που σπεύδει να υλοποιήσει, αποδεικνύουν ότι η κυβέρνηση, ό,τι και αν λέει, παραμένει εν τέλει δέσμια των μνημονιακών υποχρεώσεών της.

Αυτά βλέπουν οι δανειστές-δυνάστες και δεν λαμβάνουν σοβαρά υπ' όψιν τους τούς λεονταρισμούς της. Δεν θα συνέβαινε το ίδιο εάν υπήρχε έτοιμο εναλλακτικό σχέδιο για τη χώρα. Δεν υπάρχει, γιατί δεν υπάρχει σοβαρότητα.

http://www.enet.gr/

Ουδέν μονιμότερον του προσωρινού

Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης

Την ολική σιωπή γύρω από τη Χρυσή Αυγή και τις δραστηριότητες του ευαγούς αυτού ιδρύματος που κόπτεται για το καλό της πατρίδας, την αντικατέστησε η θύελλα γύρω από τη μικρή Μαρία, φέρνοντας στο προσκήνιο τους Ρομά.

Αν και μοιάζει με ειρωνεία, οι Ρομά – όπως πλέον τους αποκαλούν – εκτόπισαν τη Χρυσή Αυγή από το προσκήνιο της επικαιρότητας. Και η ζωή δίχως Χρυσή Αυγή και κανένα νέο της είναι καλύτερη, ακόμα κι αν η φορολογία των ακινήτων μάς έχει ακινητοποιήσει για τα καλά. Ποιοι ήταν όλοι εκείνοι που μας διαβεβαίωναν ότι το λεγόμενο χαράτσι θα είναι προσωρινός φόρος για να αντιμετωπίσουμε τα δύσκολα; Τελικά δικαιώθηκαν πανηγυρικά όλοι εκείνοι – μεταξύ των οποίων και η αντιπολίτευση – οι οποίοι ισχυρίζονταν ότι ουδέν μονιμότερον του προσωρινού.

Γενικά, η επικαιρότητα εναλλάσσεται με κινηματογραφικούς ρυθμούς, οι δε φόροι πιάνουν ρίζες στα ακίνητα για τα καλά, ακινητοποιώντας και τις ζωές εκατομμυρίων άτυχων ιδιοκτητών. Έτσι, στη χώρα μας με διαφορετικές αφορμές και αιτίες μέσω του χρηματιστηρίου – που όλοι το ξεχάσαμε – αποψίλωσαν τις οικονομίες των πολιτών και έρχονται τώρα ορεξάτοι κι ατιμώρητοι να πάρουν τα σπίτια, τα χωράφια, ακόμα και τις στάνες ενός ολόκληρου λαού.

http://nonews-news.blogspot.gr/

Πάτρα: Στην Κύπρο η Τίμια Κάρα του Αποστόλου Ανδρέα - Την Τρίτη η αναχώρηση

Μετά τη μεταφορά του Σταυρού του μαρτυρίου του Αγόυ Ανδρέα, από την Πάτρα στη Ρωσία, η Τίμια Κάρα του Πρωτοκλήτου για μια ακόμα φορά βγαίνει από τα όρια της Πάτρας και αναμένεται να μεταφερθεί στην Κύπρο. Σε ανακοίνωσή της η Ιερά Μητρόπολη Πατρών αναφέρει:

Κι αν δεν μπλοφάρουν;..

Βασίλης Στεφανακίδης 

Είναι ένα ακόμα επεισόδιο του vampire θρίλερ “ η καλή τρόικα και η καλή κυβέρνηση” ή αυτή τη φορά η κόντρα δεν είναι για τα μάτια αλλά...ενέχει σοβαρούς κινδύνους; Πάντως τα γεγονότα των τελευταίων ημερών και οι αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις κυβερνητικών στελεχών, προεξάρχοντος του πρωθυπουργού που αναφώνησε το δικό του “όχι” σε νέα μέτρα, αν μη τι άλλο δείχνουν ότι κάτι σοβαρό παίζεται στα παρασκήνια.

Μάλιστα δεν είναι τυχαίο πως στις Βρυξέλλες έχει πέσει μια παγωμάρα κι ένας προβληματισμός για το που το πάει η ελληνική πλευρά δοθέντος όπως λένε ,ότι προφορικά είχε συμφωνηθεί η λήψη πρόσθετων μέτρων στην περίπτωση που διαπιστωνόταν δημοσιονομικές τρύπες. Όμως, verba volant scripta manent, διατείνονται στην Αθήνα. Νέα μέτρα και νέο μνημόνιο και να θέλαμε δεν έχουμε την κοινοβουλευτική δύναμη να το ψηφίσουμε. Χώρια που αμφισβητείται το άνοιγμα των 2 δισ. που διατείνονται οι τροικανοί καθώς στην πλατεία Συντάγματος το υπολογίζουν γύρω στα 800 εκατ. ποσό που είναι διαχειρίσιμο λένε.

Δεν ξέρω ποια είναι ακριβώς η αλήθεια ή αν αυτή είναι κάπου στη μέση. Σημασία έχει πως οι σχέσεις της τρόικας με την ελληνική κυβέρνηση είναι χειρότερες από κάθε άλλη φορά. Ούτε ξέρω αν η απειλή πως “ αν επιμένετε σε νέα μέτρα, πάμε σε εκλογές και βρείτε τα με τον Τσίπρα” έχει βάση αλήθειας ή είναι μια ακόμα μπλόφα σε ένα πόκερ όπου χάσαμε όλα τα προηγούμενα “κόλπα”.

Αυτό που πάντως είναι βέβαιο, ότι κάτι μαγειρεύεται ένθεν κακείθεν και σίγουρα δεν προοιωνίζεται κάτι καλό για όλους εμάς τους Πληβείους.(Πατρίκιους μην ψάχνετε κ. Στουρνάρα, είναι είδος προς εξαφάνιση).

>>Διαβάστε τη συνέχεια...
Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι είτε με μέτρα είτε χωρίς μέτρα ,η κουβέντα που άναψε περιστρέφεται για άλλη μια φορά γύρω από τις συντάξεις. Τώρα αν θα ψαλιδιστούν κι άλλο οι συντάξεις “ρετιρέ” των...1300 ευρώ, αν θα κοπούν οι πρόωρες συντάξεις ή αν θα ανέβουν κι άλλο τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης είναι θέμα ολίγου χρόνου να το μάθουμε. Το σίγουρο είναι ότι το κακό δεν έχει συντελεσθεί πλήρως, καθώς κάποιοι έχουν το...θράσος να απολαμβάνουν παχυλές συντάξεις των 1200-1300 ευρώ όταν η μέση σύνταξη του ΙΚΑ είναι στα 600 ευρώ !

Λεπτομέρεια άνευ σημασίας φυσικά πόσες καταβολές συνεισέφερε στο ταμείο του ο κάθε συνταξιούχος κατά τη διάρκεια του εργασιακού του βίου. Αυτά πρέπει να τα ξεχάσουμε και επιτέλους να κτίσουμε ένα κράτος ισότητας, με κομμουνιστικές αξίες όπου ο επιστήμονας θα παίρνει τα ίδια με τον εργάτη, ο διευθυντής τα ίδια με τον αγρότη . Κατάργηση των τάξεων στην πράξη κι έτσι κανείς να μην έχει να ζηλέψει από τον διπλανό του και μέσω της ισομοιρίας να επέλθει και η κοινωνική γαλήνη και ηρεμία!

Πέρα από την πλάκα όμως, γιατί η ζωή παίζει περίεργα παιγνίδια, τα πράγματα δυστυχώς οδεύουν προς μια τέτοια σουρεαλιστική εξέλιξη απούσης της κοινής λογικής. Ακούω βέβαια ,το ισχυρό οφείλω να ομολογήσω, επιχείρημα μα αφού μας έχουν δώσει 240 δισ, τώρα που φθάσαμε στο τέλος θα διακινδυνεύσουν οι δανειστές να τα τινάξουν όλα στον αέρα; Όμως από την άλλη πρέπει να δεχθούμε επίσης πως αν πριν από 3 χρόνια οι Ευρωπαίοι είχαν να χάσουν πολλά από μια ενδεχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδος γιατί δεν είχαν κατάλληλους μηχανισμούς αυτοπροστασίας, σήμερα η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική καθώς έχουν στήσει μηχανισμούς απορρόφησης των περισσότερων κραδασμών και επιπτώσεων από ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Επί πλέον σ' αυτή τη συγκυρία, το έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη είναι κάτι παραπάνω από οφθαλμοφανές. Επομένως όλα ανοικτά και πλήρης βεβαιότητα ότι δεν θα πλήξουμε!

logoplokies.blogspot.gr

 http://nonews-news.blogspot.gr

Μπλέξαν οι γραμμές μας…

Θεολόγος Αλεξανδράτος

Το τραγουδούσε ο Νίκος Πορτοκάλογλου στα 80’s αλλά τη σήμερον ημέρα με την τεχνολογία να έχει πάει σε άλλο επίπεδο, δύσκολο να πιστέψεις ότι ακόμη μπορεί να μπλέκονται οι τηλεφωνικές γραμμές.

Τα μηχανήματα όμως τα φτιάχνουν άνθρωποι και οι άνθρωποι λάθη κάνουν. Μερικές φορές τραγικά, άλλες απλά κωμικά.

Όπως αυτό που έγινε την Κυριακή στο Σαν Φρανσίσκο. Η πόλη φιλοξενούσε έναν αγώνα δρόμου που διοργάνωσε η εταιρεία ΝΙΚΕ και χιλιάδες δρομείς αποφάσισαν να λάβουν μέρος.

Το κακό ήταν ότι ο αγώνας ξεκινούσε στις 5.30 το πρωί ώστε να μην επηρεαστούν οι δρομείς από τη ζέστη. Το δεύτερο κακό ήταν ότι οι αθλητές έκαναν μπόλικη φασαρία καθώς περίμεναν στη γραμμή της αφετηρίας και ενοχλούσαν τους κατοίκους των γειτονικών σπιτιών. Το τρίτο κακό έγινε όταν οι αναστατωμένοι και αγουροξυπνημένοι άνθρωποι καλούσαν τη γραμμή πληροφοριών για να μάθουν τι γίνεται ή για να παραπονεθούν.

Το 311 είναι ο αριθμός ανάλογων κλήσεων στο Σαν Φρανσίσκο αλλά αν βρεθείτε ποτέ εκεί, μην το εμπιστευτείτε και πάρα πολύ. Το ηχογραφημένο μήνυμα στην υπηρεσία παρέπεμπε σε έναν άλλο αριθμό για πληροφορίες ή παράπονα αλλά κάπου εκεί έγινε ένα μικρό λαθάκι. Και όσοι καλούσαν το νέο αριθμό, αντί να πουν τον πόνο τους σε κάποιον υπεύθυνο για τη φασαρία στην πόλη, έβγαιναν σε γραμμή τηλεφωνικού σεξ.

Είναι κι αυτός ένας διαφορετικός τρόπος να ξυπνήσεις το πρωί αλλά οι περισσότεροι δεν το είδαν έτσι απλοϊκά. Κάλεσαν τις τοπικές εφημερίδες και σταθμούς για να παραπονεθούν και τώρα διεξάγεται έρευνα για να βρεθεί ποιος ευθύνεται για το μπλέξιμο των γραμμών.

http://www.topontiki.gr/