Μεταφερθήκαμε στο www.radiogamma.gr

Ανδρούτσος: "Ο Παναιγιάλειος όσο ψηλότερα γίνεται..."

Ο τερματοφύλακας του Παναιγιαλείου Αποστόλης Ανδρούτσος, μίλησε για το... απαραβίαστο της εστίας του μέχρι στιγμής στην Β' εθνική, τους στόχους του, ενώ δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει τους οπαδούς της Αιγιώτικης ομάδας για την συμπαράσταση τους.
Αναλυτικά η συνέντευξη του Αποστόλη Ανδρούτσου στο scorerneews.gr:
-Πως νιώθεις που αγωνίζεσαι και πάλι για την ομάδα του Παναιγιαλείου;
«Μ αρέσει να παίζω σ' αυτή την ομάδα γιατί

Ανατομία του Μανιφέστου των 58

Του Χριστόφορου Κάσδαγλη

Διάβασα με δυο μέρες καθυστέρηση το κείμενο των «58». Μικρό το κακό. Εκείνοι άργησαν δυο δεκαετίες να το γράψουν. Τότε, βλέπεις, αρκετοί εξ αυτών είχαν άλλες προτεραιότητες - πέριξ της εξουσίας - και δεν πρόκαναν.

Μοχθούσαν δηλαδή να φέρουν την Ελλάδα εδώ που την έφεραν, υπηρετούσαν το μοντέλο της χρεοκοπίας εν τη γενέσει του, για να ‘ρθουν είκοσι χρόνια αργότερα να μας εξηγήσουν αφ’ υψηλού με ποιον τρόπο πρέπει τώρα να το αλλάξουμε εκ θεμελίων.

Ωραίο το κείμενό τους για την ανασυγκρότηση του κεντροαριστερού χώρου. Τόσο ωραίο, που ωραιοποιεί αυτό που ζούμε σε υπερθετικό βαθμό. Για παράδειγμα, στις 1.641 λέξεις του δεν αναφέρεται ούτε μία φορά κάποια από τις λέξεις άνεργος, ανεργία, επισφαλής εργασία, ανασφάλιστος, απλήρωτος εργαζόμενος, άστεγος.(Ουπς, λάθος. Τώρα που το ξαναδιαβάζω διαπιστώνω ότι στη 14η παράγραφο αναφέρεται άπαξ η λέξη «ανεργία». 1/1.641 – καλό σκορ). Προφανώς στην αυριανή Ελλάδα που οραματίζονται με τόσο αισιόδοξα χρώματα, γι’ αυτές τις ενοχλητικές κατηγορίες δεν θα υπάρχει χώρος. Η κοινωνία των δύο τρίτων στην πλήρη ανάπτυξή της. Ούτε βέβαια θα υπάρχει χώρος για μετανάστες, για φτωχοδιάβολους, για λούζερ παντός είδους και προελεύσεως. Το όραμά τους μοιάζει σαν την καθαρή Αθήνα που υπόσχεται ο κ. Καμίνης φροντίζοντας (λέμε τώρα) για τη βιτρίνα, και κρύβοντας κάτω απ’ το χαλί τα γκέτο, τις χωματερές, τα στρατόπεδα κράτησης μεταναστών και τις επιχειρήσεις αρετής. Εκτός αν πίστεψαν όλοι αυτοί οι κεντροαριστεροί το success story ή –το πιο πιθανό- αν έχουν αναθέσει στην κυβέρνηση Σαμαρά-Δένδια να εκκαθαρίσει το τοπίο για να έρθουν μετά εκείνοι να μεγαλουργήσουν.

Τους «58» φαίνεται να τους ενοχλούν πολλά. Τους ενοχλεί «το τραύμα της εθνικής πόλωσης», η «κομπλεξική εθνική αλαζονεία γι’ αυτό που νομίζουμε ότι είμαστε ενώ δεν είμαστε» (σωστό αυτό), οι «εθνικές ολιγωρίες», η «ευρωπαϊκή αμφισημία», οι «διάσημοι ‘προφήτες’ της καταστροφής μας», η «διχαστική ατμόσφαιρα», η «ακραία δημαγωγική στάση των ποικίλων αντιπολιτεύσεων», η «χυδαία λαϊκιστική δημοσιογραφία» (σωστό κι αυτό, αλλά δεν φαίνεται να τους ενοχλεί καθόλου η χυδαία συστημική απολογητική δημοσιογραφία), οι «συνωμοσιολόγοι και οι ψευδολόγοι που μοίραζαν φρούδες ελπίδες και μαγικές λύσεις», ο «μικρός (sic) δικομματισμός ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ», η «τερατογένεση της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής» (κι αυτό σωστό), η «αίσθηση εμφύλιας αντιπαράθεσης».

Δεν φαίνεται αντιθέτως να τους ενοχλούν οι υφεσιακές πολιτικές, η διάλυση του κοινωνικού κράτους, η αστυνομική βία, η αθλιότητα της διαθεσιμότητας και των απολύσεων, η παντοκρατορία των τραπεζών, η ασυλία των μιντιαρχών, οι ρατσιστικής έμπνευσης κυβερνητικές πολιτικές, η ύποπτη θεωρία των δύο άκρων, η διαπλοκή, η αποικιοκρατική λογική των αποκρατικοποιήσεων, η σκανδαλώδης φοροδιαφυγή των πλουσίων, οι Σκουριές, οι τηλεφωνικές παρακολουθήσεις, οι νεοναζιστικοί θύλακες εντός του κράτους, οι φορολογικές επιδρομές, οι ανάλγητες λογικές της απασχολησιμότητας και της εισπραξιμότητας, τα λουκέτα, η εξαθλίωση της παιδείας, η εθνικοθρησκευτική αναδίπλωση του κράτους, η φτηνιάρικη μαζική τουριστική ανάπτυξη, η πετρελαϊκή δημαγωγία, οι ψευτοανανεώσιμες πηγές ενέργειας, οι, οι, οι…

Έχουν κι έναν τρόπο να μιλούν για όσα όλους τους άλλους μας πονάνε και μας εξοργίζουν, με μια κομψότητα και μια καλλιέπεια λόγου που απονευρώνει την όποια (υποτιθέμενη) κριτική τους διάθεση. Αντί για την τυραννία του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος προτιμούν να μιλούν για «χαοτικό καπιταλισμό». Στην ηγεμονία του πιο ακραίου νεοφιλελευθερισμού στην Ε.Ε εκείνοι βλέπουν «μιαν Ευρώπη που αναζητά την προοπτική της». Τις δύσκολες ακόμα πιο υφεσιακές μέρες που έρχονται προτιμούν να τις παρομοιάζουν με «ωδίνες της ανασυγκρότησης». Οι Έλληνες δεν είναι θύματα ενός ταξικού συστήματος εκμετάλλευσης, ούτε διεθνή πειραματόζωα, είναι «υπεύθυνοι και άτυχοι». Οι μνημονιακές πολιτικές και ο θυσιασμός του ελληνικού λαού για να γλιτώσουν οι ευρωπαϊκές τράπεζες κρίνονται ως «λάθη της συνταγής που δόθηκε για τη θεραπεία». Η ταξική έναντι της κοινωνίας και δουλική έναντι των πιστωτών στάση των ελληνικών κυβερνήσεων αντιμετωπίζεται ως «λάθη και μετριότητα των κυβερνητικών χειρισμών», αλλά και ως «ιδιοτελής ολιγωρία του πολιτικού συστήματος» (σωστό αν και ήπιο).

Δεν θέλω να αδικήσω τη νέα προσπάθεια. Ψάχνω εναγωνίως να δω τις συγκεκριμένες προτάσεις διεξόδου, για την απουσία των οποίων ενοχοποιείται συνήθως από τους ίδιους κονδυλοφόρους η «δημαγωγική Αριστερά». Μονάχα μία τέτοια απόπειρα εντόπισα στο κείμενο, την πρόταση για την «καθιέρωση ενός ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος». Σωστή. Αλλά δεν τη λες από μόνη της συγκροτημένο οικονομικό πρόγραμμα. Χώρια που όταν τα προτείνει αυτά η Αριστερά, η ερώτηση-καταπέλτης αντιλαλεί κατευθείαν: Πείτε μας πού θα βρεθούν τα λεφτά!

Εν κατακλείδι, θέλω να σημειώσω ότι για μένα το ζουμί του κειμένου των «58» βρίσκεται σε δύο συγκεκριμένα σημεία, κι όλα τα υπόλοιπα αποτελούν γαρνιτούρα και περιτύλιγμα πολιτικής ηθικολογίας και πλουραλιστικού βερμπαλισμού.

Παράγραφος 14: «Η αλλαγή του κράτους και του παραγωγικού μοντέλου απαιτεί τη μέγιστη διανοητική και συναισθηματική προσπάθεια, σε συνδυασμό με την τεχνοκρατική και διοικητική γνώση».

Σ’ αυτή την περίτεχνη διατύπωση διακρίνω τη φωτογραφία των συντακτών του κειμένου, την αυταπάρνηση με την οποία αυτοπροτείνονται ως διαχειριστές του μελλοντικού εθνικού πρότζεκτ. Μόνο που αυτό το έργο το ‘χουμε ξαναδεί από τη μεταπολίτευση μέχρι τώρα πολλές φορές. Είναι η ίδια η ιστορία της μεταπολίτευσης, με όρους μανδαρινισμού.

Παράγραφος 27: «Ο φορέας μπορεί να συσταθεί τους προσεχείς μήνες μέσα από μια Ιδρυτική Συνέλευση με συμφωνημένες διαδικασίες, και να εξελιχθεί στο κέντρο των κοινών επεξεργασιών για το σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης, με προτεραιότητα στο πρόγραμμα για τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές».

Σ’ αυτή την ωμή διατύπωση διακρίνω τη βασική πολιτική στόχευση της πρωτοβουλίας. Όλα από τις επικείμενες εκλογές φαίνεται ν’ αρχίζουν. Και όλα κάπου εκεί είναι πιθανό να τελειώσουν…

kasdaglis.wordpress.com/thepressproject.gr

tvxs.gr

Πάτρα: Διαχειριστικό έλεγχο ζητά ο Δημαράς για τον Καρναβαλικό Οργανισμό- Διαπιστώθηκε "τρύπα" στο Ταμείο- Ζήτησε παραίτηση Καρκούλια που δημοσιοποιεί επιστολή

Σε ανακοίνωσή του ο Χάρης Καρκούλιας αναφέρει: "Σήμερα Πέμπτη 17 Οκτωβρίου 2013 και ώρα 9.00 π.μ επισκέφτηκα τον Δήμαρχο Πατρέων Ιωάννη Δημαρά και με αριθ. Πρωτοκ. 4744 του κατέθεσα την παρακάτω Επιστολή μου

Ψιλοκομμένος Καβάφης;

Του Νίκου Σαραντάκου

Εδώ και μερικές μέρες, τα τρόλεϊ της Αθήνας κυκλοφορούν έχοντας πάνω τους στίχους του Καβάφη, σαν κι αυτόν που βλέπετε εδώ αριστερά. Αν δεν το βλέπετε καλά, ο στίχος είναι “Δεν έχω σήμερα κεφάλι για δουλειά”, κι αν δεν σας μοιάζει για καβαφικός στίχος δεν είστε μόνος σας -κι εγώ όταν τον διάβασα μου θύμισε τον στίχο του Σουρή: δεν έχω κέφι για δουλειά, πάλι με δέρνει τεμπελιά και κάθομαι στο στρώμα. Κι αν πάλι δεν θυμάστε τον στίχο του Καβάφη, μην αισθανθείτε μειονεκτικά, ούτε εγώ τον θυμόμουν. Άλλωστε, είναι παρμένος από ένα από τα Κρυμμένα ποιήματα του ποιητή, δηλαδή ένα ποίημα, το “Συμεών”, που δεν ανήκει στα 154 “αναγνωρισμένα” ποιήματα του Καβάφη. Δεν βάζω λινκ προς το ποίημα γιατί θα επανέλθω, αλλά προς το παρόν ας πάρουμε μια ανάσα για να πούμε λίγα πράγματα περισσότερα γι’ αυτή την πρωτοβουλία.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Βήματος:

Στίχοι του αλεξανδρινού ποιητή Κ. Π. Καβάφη «ταξιδεύουν» από την περασμένη Δευτέρα σε όλη την Αθήνα με λεωφορεία, τρένα, τραμ και μετρό.

Πρόκειται για μια πρωτοβουλία του Αρχείου Καβάφη, το οποίο έχει περιέλθει στο Ίδρυμα Ωνάση, η οποία προσκαλεί το κοινό μέσα από τη σύγχρονη ματιά του βραβευμένου δημιουργικού γραφείου Beetroot να συνομιλήσει με τον αλεξανδρινό ποιητή.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, έχουν επιλεγεί, ανάμεσα σε άλλους, οι στίχοι:

«Δεν έχω σήμερα κεφάλι για δουλειά»

«Ξένος εγώ ξένος πολύ»

«Επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις»

«Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός»

«Όπως μπορείς πια δούλεψε, μυαλό»

«Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή»

Είναι κι άλλοι στίχοι στο πρόγραμμα, κι έναν θα δούμε παρακάτω, αλλά τη γενική εικόνα την πήρατε. Όπως θα προσέξατε ίσως, όλα τα αποσπάσματα έχουν από 4 έως 7 λέξεις! Το ξέρω ότι ζούμε στην εποχή της συντομίας, αλλά και πάλι με τόσες λίγες λέξεις είναι πολύ δύσκολο να εκφραστούν ολοκληρωμένα νοήματα.

Κάτι που χειροτερεύει τα πράγματα, είναι ότι η ποίηση του Καβάφη δεν επιδέχεται τον τεμαχισμό, δεν είναι εύκολο να απομονώσεις μεμονωμένους στίχους της. Δεν είναι Σολωμός ο Καβάφης, που στα σχεδιάσματά του βρίσκει κανείς εξαίσιους μεμονωμένους στίχους που δεν πρόλαβαν να γίνουν ποίημα. Είναι τέτοια η ποιητική του, που το σύνολο είναι πολύ μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών. Σε ένα σχόλιο του ποιητή Κ. Κουτσουρέλη, είδα μια γνώμη του Ελύτη, που δεν την ήξερα, και που μου φαίνεται να έχει βάση, ότι “αποσπασμένοι οι στίχοι του Καβάφη, μοιάζουν κουβέντες του δρόμου”.

Ωστόσο, θα μπορούσε να διαλέξει κανείς, έστω και μέσα στους ασφυκτικούς περιορισμούς του χώρου, κάποιους στίχους του Καβάφη που να μη χάνουν (πολύ) όταν απομονωθούν. Καταρχάς, μερικούς γνωστούς στίχους, ας πούμε “ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω” ή “κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις”. Έπειτα, έστω και σπαραγμένους, μερικούς στίχους που αντέχουν στην απομόνωση, όπως, “τα δύσκολα και ανεκτίμητα Εύγε” ή “Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει” (από το ίδιο ποίημα είναι, αλλά πρέπει να το σπάσουμε σε πολλά κομμάτια λόγω του Προκρούστη). Και το «Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή» είναι πετυχημένη επιλογή, ίσως η μοναδική από τους στίχους που όντως επιλέχτηκαν, μαζί και με τον στίχο «Επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις».

Το θέμα βέβαια είναι ότι έτσι κι αλλιώς η πρωτοβουλία, κατά την ταπεινή μου γνώμη, κάπου πάσχει. Το εξωτερικό των οχημάτων μαζικής μεταφοράς προσφέρεται περισσότερο για διαφημιστικά μηνύματα και ατάκες, όχι για ποιήματα. Αντίθετα, θα ήταν ευχής έργο να αναρτηθούν ποιήματα στο εσωτερικό των οχημάτων, είτε λεωφορεία ή τρόλεϊ είναι αυτά, είτε βαγόνια του μετρό. Εκεί μπορεί κανείς να έχει μικρότερα γράμματα, άρα και περισσότερο χώρο, και να διαλέξει είτε ολόκληρα μικρά ποιήματα, είτε αποσπάσματα 4-5 στίχων, που να δίνουν ένα ολοκληρωμένο νόημα, έτσι που αφενός να μπορεί ο επιβάτης με την άνεσή του να διαβάσει ολόκληρο το ποίημα (νομίζω πως κάτι τέτοιο έχει ξαναγίνει) αλλά και αφετέρου να μην αδικείται ο ποιητής.

Γιατί τώρα, έτσι ψιλοκομμένος, σαφώς αδικείται. Ας επιστρέψουμε στον αρχικό στίχο “δεν έχω σήμερα κεφάλι για δουλειά”. Έτσι ξεκομμένος, σε τι διαφέρει από τον στίχο του Σουρή “δεν έχω κέφι για δουλειά”; Σε τίποτα, θα έλεγα (να κάνω την παρένθεση: εκτιμώ τον Σουρή, αλλά όχι όπως τον Καβάφη). Το υπερβολικό ψιλόκομμα δεν αφήνει να φανούν οι διαφορές. Αν πάρετε μια νότα μεμονωμένη, μπορεί να είναι Μπετόβεν, μπορεί να είναι κι η γάτα που περπατάει πάνω στα πλήκτρα του πιάνου (για να μην αναφέρω συνθέτες και παρεξηγηθούμε). Ένα τετραγωνικό εκατοστό πίνακα μπορεί να είναι Ραφαήλος, μπορεί και κάποιος χιμπατζής που βρήκε πινέλο, μπογιά και καναβάτσο. Μια πρόταση ξεκομμένη, το ίδιο. Για του λόγου το αληθές, ιδού ολόκληρο το ποίημα, και πείτε μου ειλικρινά, με το χέρι στην καρδιά, αν αυτός ο στίχος αποδίδει το κλίμα ολόκληρου του ποιήματος:

Συμεών

Τα ξέρω, ναι, τα νέα ποιήματά του·
ενθουσιάσθηκεν η Βηρυτός μ’ αυτά.
Μιαν άλλη μέρα θα τα μελετήσω.
Σήμερα δεν μπορώ γιατ’ είμαι κάπως ταραγμένος.

Aπ’ τον Λιβάνιο πιο ελληνομαθής είναι βεβαίως.
Όμως καλύτερος κι απ’ τον Μελέαγρο; Δεν πιστεύω.

A, Μέβη, τι Λιβάνιος! και τι βιβλία!
και τι μικρότητες!….. Μέβη, ήμουν χθες—
η τύχη το ’φερε— κάτω απ’ του Συμεών τον στύλο.

Χώθηκα ανάμεσα στους Χριστιανούς
που σιωπηλοί προσεύχονταν κ’ ελάτρευαν,
και προσκυνούσαν· πλην μη όντας Χριστιανός
την ψυχική γαλήνη των δεν είχα—
κ’ έτρεμα ολόκληρος και υπόφερνα·
κ’ έφριττα, και ταράττομουν, και παθαινόμουν.

A μη χαμογελάς· τριάντα πέντε χρόνια, σκέψου—
χειμώνα, καλοκαίρι, νύχτα, μέρα, τριάντα πέντε
χρόνια επάνω σ’ έναν στύλο ζει και μαρτυρεί.
Πριν γεννηθούμ’ εμείς —εγώ είμαι είκοσι εννιά ετών,
εσύ θαρρώ είσαι νεότερός μου—
πριν γεννηθούμ’ εμείς, φαντάσου το,
ανέβηκεν ο Συμεών στον στύλο
κ’ έκτοτε μένει αυτού εμπρός εις τον Θεό.

Δεν έχω σήμερα κεφάλι για δουλειά.—
Πλην τούτο, Μέβη, κάλλιο να το πεις
που ό,τι κι αν λεν οι άλλοι σοφισταί,
εγώ τον παραδέχομαι τον Λάμονα
για πρώτο της Συρίας ποιητή.

Δεν είναι το καλύτερο ποίημα του Καβάφη -άλλωστε ο ποιητής το κρατούσε κρυμμένο, θα είχε τους λόγους του. Ωστόσο, ενταγμένος μέσα στο ποίημα, ο στίχος λειτουργεί, έτσι όπως έρχεται σαν συνέχεια όσων προηγούνται. Ξεκομμένος, είναι μια ασήμαντη “κουβέντα του δρόμου”, σαν που θα έλεγα εγώ στον συνάδελφο του διπλανού γραφείου, μια μέρα που θα έφτανα στο γραφείο ξενυχτισμένος.

kavafy-biaΘα μπορούσα να τελειώσω εδώ, και μάλιστα, παρά τις ενστάσεις μου, να πω ένα μπράβο στο Ίδρυμα Ωνάση, ευχόμενος βέβαια την άλλη φορά να είναι πιο μελετημένη η πρωτοβουλία τους -ωστόσο υπάρχει και κάτι άλλο που με εξοργίζει. Υπάρχουν δυο στίχοι που με κανέναν τρόπο δεν θα έπρεπε να συμπεριληφθούν στην επιλογή, γιατί είναι εντελώς αντιδεοντολογικό, είναι, θα έλεγα, απάτη προς τους αναγνώστες και ύβρις προς τον ποιητή. Ο ένας στίχος είναι ο: «Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός», ενώ τον άλλο τον βλέπετε εδώ αριστερά: Είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.

Οι στίχοι, είναι παρμένοι από το ίδιο ποίημα, το “Εν μεγάλη ελληνική αποικία, 200 π.Χ.”. Γιατί με εξοργίζει η χρήση τους; Αφενός επειδή στον στίχο της εικόνας, ή μάλλον στον μισό στίχο της εικόνας, η λέξη “βία” δεν έχει τη σημασία της βίας “απ’ όπου κι αν προέρχεται”, αλλά της βιασύνης! Αρκεί να παραθέσουμε έναν, μόνο έναν, στίχο ακόμα από το ποίημα:

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.

Και ο μισός στίχος θα αρκούσε, το “να μη βιαζόμεθα”. Είναι θαρρώ φανερό ότι ο πετσοκομμένος στίχος που εμφανίζεται τώρα πάνω στα λεωφορεία διαστρεβλώνει το νόημα και μετατρέπει τον Καβάφη σε… Κεδίκογλου. (Το αστείο είναι ότι και πριν από μερικά χρόνια είχε γίνει συζήτηση για τη λέξη “βία” που μπορεί να σημαίνει είτε την υλική ή ψυχική πίεση που ασκούμε σε κάποιον -violence αγγλιστί- είτε τη βιασύνη, τη σπουδή, τότε με τον Αλαβάνο και το “που με βια μετράει τη γη” του εθνικού ύμνου).

Θα μου πείτε, γιατί διαφωνώ και θεωρώ απάτη την παράθεση του άλλου στίχου από το ίδιο ποίημα, του: «Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός». Μήπως με ενοχλεί επειδή, ξερωγώ, θυμίζει το… πρωτογενές πλεόνασμα που τάχα θα πετύχουμε; Όχι. Με ενοχλεί η παράθεση και των δύο στίχων από αυτό το ποίημα επειδή, απλούστατα, ο ποιητής εδώ ειρωνεύεται. Δεν βολεύει να παραθέσω ολόκληρο το ποίημα, γιατί είναι από τα πιο εκτεταμένα του Καβάφη (ίσως και το πιο εκτεταμένο, δεν είμαι καλός στις ποιητικές στατιστικές) και θα μας πάει μακριά, αλλά μπορείτε να το διαβάσετε εδώ. Θα συμφωνήσετε πιστεύω μαζί μου, ότι η ειρωνεία είναι ολοφάνερη.

Αφήνω που έχει και μερικές ανατριχιαστικές ομοιότητες με τη σημερινή μας κατάσταση -δείτε:

Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία
είναι που κάμνουνε μια ιστορία
μεγάλη κάθε πράγμα οι Aναμορφωταί
αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ
δεν τους χρειάζονταν κανείς.) Για κάθε τι,
για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν,
κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν,
με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Έχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν’ επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Aποικίες.
Παραιτηθείτε από την πρόσοδον αυτή,
κι από την άλληνα την συναφή,
κι από την τρίτη τούτην: ως συνέπεια φυσική·
είναι μεν ουσιώδεις, αλλά τί να γίνει;
σας δημιουργούν μια επιβλαβή ευθύνη.

ή μήπως κάτι σας θυμίζουν αυτοί οι στίχοι:

Κι όσο στον έλεγχό τους προχωρούνε,
βρίσκουν και βρίσκουν περιττά, και να παυθούν ζητούνε·
πράγματα που όμως δύσκολα τα καταργεί κανείς.

Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία,
κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς,
απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία,
να δούμε τι απομένει πια, μετά
τόση δεινότητα χειρουργική.—

Οπότε, η κατακλείδα του ποιήματος, από την οποία είναι αντλημένοι οι στίχοι, έρχεται σαν το αποκορύφωμα της ειρωνείας:

Ίσως δεν έφθασεν ακόμη ο καιρός.
Να μη βιαζόμεθα· είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία.
Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια.
Έχει άτοπα πολλά, βεβαίως και δυστυχώς, η Aποικία.
Όμως υπάρχει τι το ανθρώπινον χωρίς ατέλεια;
Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός.

Δεν έχω εποπτεία της καβαφικής βιβλιογραφίας και δεν ξέρω τι έχει γραφτεί για το ποίημα αυτό από άλλους αξιότερους, αν δηλαδή γίνεται γενικά παραδεκτό ότι αποτελεί παράδειγμα της περίφημης “καβαφικής ειρωνείας” -αλλά μου φαίνεται πως έτσι είναι. Η ειρωνεία συνίσταται στο ότι ο ποιητής υιοθετεί την οπτική γωνία των ηρώων του, των οποίων όμως την άποψη δεν συμμερίζεται, το αντίθετο μάλιστα. (Τώρα βρίσκω μια εργασία φιλολόγου, στην οποία το συγκεκριμένο ποίημα χαρακτηρίζεται πράγματι παράδειγμα καβαφικής ειρωνείας).

Όταν όμως ένα ποίημα είναι ειρωνικό, είναι εντελώς αντιδεοντολογικό να απομονώσεις έναν (ή και μισόν!!) στίχο του γιατί, προφανώς, η ειρωνεία αποσιωπάται, και έτσι μεταδίδεις το αντίθετο μήνυμα από αυτό που ήθελε να δώσει ο ποιητής. Γι’ αυτό λέω ότι, εκτός από απάτη, η απομόνωση αυτών των συγκεκριμένων στίχων αποτελεί επίσης ύβρη προς τον ποιητή.

Για να δώσω ένα κλασικό παράδειγμα από τη Γραφή, τι θα έλεγε η εκκλησία αν έβγαζα αφίσες που να έγραφαν “Ουκ εστιν Θεός” [δεν υπάρχει Θεός] και από κάτω, την παραπομπή: Ψαλμοί, 13.2 ή την άλλη παραπομπή “Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον 12.27.1″; Θα με αφόριζε, διότι στη μια περίπτωση το χωρίο είναι “είπεν άφρων εν τη καρδία αυτού: Ουκ εστιν Θεός” και στην άλλη “ουκ έστιν Θεός νεκρών αλλά ζώντων”. Ίσως όχι εξίσου διαστρεβλωτική, αλλά όχι πολύ διαφορετική, βρίσκω και την απόσπαση στίχων από ένα ειρωνικό ποίημα, για να μη μιλήσουμε για τη συσκότιση της σημασίας της λέξης “βία”.

Γι’ αυτό δεν μπορώ να συγχαρώ το Ίδρυμα Ωνάση, τουλάχιστον όχι μέχρι να αναγνωρίσουν ότι η χρήση των συγκεκριμένων δύο στίχων είναι αντιδεοντολογική και ενάντια με το νόημα που ήθελε να δώσει ο ποιητής, και να φροντίσουν για την απόσυρσή τους. Δεν είναι κακό να παραδεχτεί κανείς ότι κάπου έσφαλε. Και βέβαια, πρέπει να το πω, εξακολουθώ να έχω ενδοιασμούς σε σχέση με το κατά πόσον η ποίηση του Καβάφη προσφέρεται για τόσο λεπτό ψιλόκομμα.

Υστερόγραφο:

Για να ευθυμήσουμε λίγο, θα αντιγράψω ένα σχόλιο φίλου στο Φέισμπουκ, όπου έχει διαλέξει κάποιους καβαφικούς στίχους που κατά τη γνώμη του προσφέρονται για να γραφτούν είτε πάνω σε λεωφορεία είτε σε στάσεις λεωφορείων. Τα σχόλια είναι δικά του.

1. “Είναι κι αυτή μια στάσις. Νιώθεται” (στις στάσεις)

2. Στους δρομους θα γυρνάς τους ίδιους (…) Για τα αλλού -μη ελπίζεις-

3. Να εύχεσαι ναναι μακρύς ο δρόμος

4. Το φθάσιμον εκεί ειν’ ο προορισμός σου

5. Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά [αυτό μπορεί να βγαίνει όταν συναντούν π.χ. πορεία ή διαδήλωση]

6. Εδώ ας σταθώ [αυτό μπαίνει σε παλιά λεωφορεία]

7.Επέστρεφε συχνά και παίρνε με

8. Δώδεκα και μισή. Πώς πέρασεν η ώρα [κι αυτό για στάσεις]

9. Εδώ που έφθασες, λίγον δεν είναι [παει παντού, σε στάσεις λεωφορεία κλπ.]

Έχω κι έναν δεύτερο λόγο που αντέγραψα το σχόλιο του φίλου μου. Όχι μόνο για να ευθυμήσουμε, αλλά και για να δείξω πόσο ευάλωτη είναι η ποίηση στη διακωμώδηση, όταν μεμονωμένοι στίχοι ξεκόβονται από τα συμφραζόμενά τους. Εξίσου εύκολα μπορεί να διακωμωδηθεί και ο στίχος «Δεν έχω σήμερα κεφάλι για δουλειά» ή «Όπως μπορείς πια δούλεψε, μυαλό», που έχουν επιλεγεί για την εκστρατεία. Και δεν την αξίζει ο Καβάφης τη διακωμώδηση.

Υστερόγραφο 2: Και πάλι ευτράπελο. Βλέποντας αποφθέγματα τεσσάρων-πέντε λέξεων και την υπογραφή Καβάφης, θυμήθηκα ένα Λούκι Λουκ, στο οποίο ένας ήρωας πέταγε όλο “σεξπιρικά αποφθέγματα” του τύπου “Πάμε να φάμε” – Μάκβεθ, πράξη 2η, σκηνή 3η. “Τι ώρα είναι;” – Άμλετ, πράξη 1η, σκηνή 4η.

Υστερόγραφο 3: Φυσικά, οι φωτοσοπάδες έδρασαν. Τα κοινωνικά μέσα έχουν πλημμυρίσει με φωτογραφίες λεωφορείων που έχουν άλλους κι άλλους στίχους -γέλασα πολύ με μερικές φωτοσοπιές.

Πηγή: sarantakos.wordpress.com

Πίτα, παπί, πατάτα

photo: gilbert terrazas@Flickr
της Αγγελικής Κοσμοπούλου

Έκλεισε, λοιπόν, ο πρώτος μήνας στο σχολείο. Η τσάντα πηγαίνει κι έρχεται, το τετράδιο καλλιγραφίας έχει ήδη αρκετές γεμάτες σελίδες, στα μαθηματικά φτάσαμε στο 5 και συνεχίζουμε. Επιστρέφοντας αργά απ' τη δουλειά τα βραδιά, όταν ο Οδυσσέας κοιμάται, ανοίγω τα τετράδια κι επιθεωρώ με τρυφερότητα τη δουλειά για το σπίτι. Βλέπω τα πρώτα γράμματα να καταλαμβάνουν τον χώρο τους στο χαρτί, τις λέξεις να απλώνονται η μία δίπλα στην άλλη. Συγκινούμαι απ’ την προσπάθεια, ορατή σε κάθε μια γραμμή, σε κάθε ζωγραφιά. Μικρές κατακτήσεις της κάθε μέρας: να, έλα, παπί, Οδυσσέας, λέξεις όλο και πιο συνθέτες, στίξη, προσπάθεια να χωρέσουν τα γράμματα ανάμεσα στις γραμμές...

Μ' αυτά και με τα άλλα, περνούν γρήγορα οι καθημερινές. Μα τα Σαββατοκύριακα που γίνομαι παρούσα μαμά, που συζητάμε για την εβδομάδα που πέρασε και για όσα εκείνος έμαθε, κάπως μελαγχολώ -και απορώ. Προς τι τα περιβόητα 19 βιβλία του επίσημου σχολικού προγράμματος στην Α’ δημοτικού; Δεν είμαι εκπαιδευτικός για να αντιλαμβάνομαι τυχόν λεπτές αποχρώσεις που καθόρισαν την επιλογή, μα ως γονιός δηλώνω έκπληξη. Δυσανασχετώ, επίσης, με την άθλια, ανέμπνευστη εικονογράφηση που μαρτυρά έλλειψη γούστου και φτήνια, κι εξηγεί τη θεαματική άνοδο στις πωλήσεις κυριακάτικης Εφημερίδας με δώρο αναγνωστικά. Σκέφτομαι πόσο τραβηγμένα απ΄ τα μαλλιά είναι τα σκίτσα με το παπί επάνω στην πατάτα που τρώει ένα κομμάτι πίτα (!) για να εξηγήσει τις λέξεις με «πι». Ναι, ίσως μεγάλωσα, αλλά μου λείπουν ο Γραμματόπουλος, η Λόλα και το «Να ένα μήλο». Θλίβομαι. Πρώτα επειδή η ελευθερία ενός πλάσματος τιθασεύεται ήδη, στην προσπάθεια να χωρέσει ή μάλλον να στριμωχτεί ανάμεσα σε προγράμματα και υποχρεώσεις. Κι έπειτα για τα γενικότερα, γι΄ αυτήν τη στρεβλή, όπως τη νιώθω, εξέλιξη της παιδείας. Τη σπασμωδικότητα, την ατσαλοσύνη, τη λάθος αντίληψη της «καινοτομίας». Ναι, μάλλον μεγάλωσα...

Αθέλητα, στην αρχή της δικής του σχολικής ζωής κάνω μια αναδρομή στη δική μου. Και στέκομαι σε εικόνες, φωτογραφικά ενσταντανέ που την αποτυπώνει. Εικόνα πρώτη. 1984, πριν τις Πανελλήνιες. Ιδιωτικό σχολείο πρώτης γραμμής, ο καλύτερος δάσκαλος που είχα στη ζωή μου ως «φροντιστής» (ο κύριος Μανώλης Χατζηγιακουμής) κι εγώ, μαθήτρια του άριστα, πίσω από ένα βιβλίο να μαθαίνω ιστορία «παπαγαλία» για τις εξετάσεις. Με την πλύση εγκεφάλου που υπέστην, πήρα το πολυπόθητο εικοσάρι και πέρασα και κάμποσα μαθήματα στο πανεπιστήμιο αργότερα, μα από γνώση ας το αφήσουμε… Εικόνα δεύτερη. 1990, στην Αμερική, ξεκινώ μεταπτυχιακά, υπότροφος Fulbright. Διαβάζω. Γράφω. Μαθαίνω. Ευτυχώ. Η εκπαίδευση στην καλύτερή της έκφραση. Εικόνα τρίτη. 1999. Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Διδάσκω Αρχαία Ιστορία στο νεοσύστατο Τμήμα Ιστορίας, Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας. Στο δεύτερο μάθημα, ξεδιπλώνοντας σκέψεις για το πώς αντιλαμβανόμαστε το παρελθόν, μια φοιτήτρια σηκώνει το χέρι και μου λέει κατά λέξη: «Κυρία, μπορείτε να υπαγορεύετε λίγο πιο αργά για να κρατήσουμε σημειώσεις;». Τα χάνω. Απογοητεύομαι. Η ακαδημαϊκή μου καριέρα είναι βραχύβια… Εικόνα 4. 2009, επαγγελματίας πια. Από το Υπουργείο Παιδείας μου ζητούν να αναλάβω στα γρήγορα -στα πολύ γρήγορα, δηλαδή- στη γλωσσική ενοποίηση ενός κειμένου παρουσίασης της νέας, πολλά υποσχόμενης πρότασης για την αλλαγή στο σχολείο, μια μέρα πριν παρουσιαστεί στη Βουλή. Πολύ ανόρεχτα, χάρη στη φίλη που το ζητά, δέχομαι να κάνω ένα «χτένισμα». Παραλαμβάνω το κείμενο στο mail μου το βράδυ πριν την -με τυμπανοκρουσίες- παρουσίασή του στο Κοινοβούλιο. Η οδηγία είναι να το βελτιώσω λεκτικά όσο γίνεται. Όμως το κείμενο, πρόχειρη συρραφή της συγγραφικής δουλειάς οκτώ διαφορετικών προσώπων, δεν σώζεται με «χτένισμα». Πάσχει από άποψη, από πολιτική θέση πίσω από το μεγαλόσχημο «όραμα» και την καινοτομία στα λόγια. Αυτή η δουλειά, η πολιτική, δεν είναι δική μου. Είναι των Υπουργών… Μελαγχολώ στη μόνιμη ανάκληση αυτής της εμμονής για «αλλαγή», για «το καινούργιο» που όταν δεν αντικρίζεται με γνώση και ισορροπία οδηγεί σε κάτι χειρότερο από το «βδελυρό» παλιό. Εικόνα 5. 2013. Σήμερα. Μαμά παιδιού στην πρώτη δημοτικού. Αγοράζω τα 19 βιβλία του σχολείου. Αναρωτιέμαι προς τι ο κατακερματισμός της ύλης. Βλέπω την πληροφορική απούσα, τα αρχαία ελληνικά συρρικνωμένα, τη γλώσσα υποταγμένη σε νεωτερισμούς της συμφοράς.

Δεν θέλω καν να δω τι με περιμένει όσο θα ανεβαίνουν οι τάξεις. Τον σκέφτομαι να μεγαλώνει κι έχω τη βεβαιότητα πως υπάρχουν ήδη δύο πράγματα που έμαθε για τη ζωή έξω από τα βιβλία. Το πρώτο το έμαθε στο προνήπιο, όπως κατάλαβα ένα απόγευμα που τον ρωτούσα γιατί δεν ζωγραφίζει αλλιώς το δάσος στο τετράδιό του. Με κοίταξε βλοσυρά και απάντησε με μιας: «Το κάνω όπως μπορώ. Αυτό μας έμαθαν στο σχολείο, να κάνουμε τα πράγματα όπως μπορούμε». Στέλνω από μέσα μου ευχές στην πρώτη του δασκάλα για το μάθημα. Το δεύτερο το έμαθε απ’ τον μπαμπά του, μετά από προπονήσεις στον στίβο και στο τζούντο και κλάματα για την πρώτη θέση που έχασε. Το είπε ένα βράδυ σε μια παρέα έκπληκτων μεγάλων, παρεμβαίνοντας στη συζήτηση: «Αποτυχία δεν είναι να μη νικήσουμε. Αποτυχία είναι να μην προσπαθήσουμε». Μ΄ αυτά τα δυο παρηγοριέμαι, αποστρέφοντας προσωρινά το βλέμμα από την πίτα, το παπί και την πατάτα…

*Η Αγγελική Κοσμοπούλου είναι Σύμβουλος Επικοινωνίας, ιδρυτικό μέλος του Κοινωνικού Συνδέσμου.

Να κάνουμε μήνυση και αγωγή στον Πάγκαλο

Toυ Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Στις 5 Μαΐου 2010 κατέβηκα μαζί με άλλες 500.000 Αθηναίους και Αθηναίες στην πρώτη συγκέντρωση κατά του Μνημονίου, που μόλις μας είχαν φορέσει σαν καπίστρι. Βάδιζα, δε, μαζί με τα μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ, αν και με τέτοια κοσμοσυρροή, ούτε μπλοκ, ούτε μπλόκα δεν μπορούσες να διακρίνεις. Όταν ακούω, λοιπόν, τον τ. αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Θόδωρο Πάγκαλο να λέει στον Βήμα fm ότι «μέσα από το μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ βγήκαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και έκαψαν την Μαρφίν, ενώ το μπλοκ παρότρυνε ‘κάψτε τους'» και ότι διαθέτει βίντεο που αποδεικνύει του λόγου του αληθές, θεωρώ ότι η καταγγελία με αφορά προσωπικά, ότι ο Πάγκαλος με δείχνει με το δάχτυλο.

Ο κ. Πάγκαλος κατηγορεί εμένα και μαζί καμιά πενηνταριά χιλιάδες ανθρώπους που συμμετείχαμε στο μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ για τα εξής ποινικά αδικήματα: Απραξία ενώπιον δολοφονίας τριών ανθρώπων και ενός αγέννητου μωρού, παρότρυνση σε δολοφονία τριών ανθρώπων και ενός αγέννητου μωρού, δολοφονία τριών ανθρώπων και ενός αγέννητου μωρού. Κακουργήματα και τα τρία, που μπορούν να μας οδηγήσουν στην φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής μας. Αλλά κι αν γλιτώσουμε την φυλακή, θα μας ακολουθεί εις το διηνεκές η υπόνοια ότι είμαστε δολοφόνοι μωρών, θα μας βλέπουνε στη γειτονιά με μισό μάτι, θα ζητάμε δουλειά και θα μας διώχνουνε με τις κλωτσιές.

Τι να κάνουμε, πώς να αντιδράσουμε; Να πούμε, έλα μωρέ, δεν βαριέσαι, ο Πάγκαλος είναι ένα γραφικό ραμολί, ένας ξεμωραμένος φασίστας που μπουρδολογεί για να υπάρχει; Θα το λέγαμε, αν οι κατηγορίες δεν ήταν τόσο σοβαρές, θα το λέγαμε, αν δεν εκτοξεύονταν σε μια περίοδο που κάποιοι επιχειρούν να ποινικοποιήσουν τη δράση των κινημάτων και της Αριστεράς, θα το λέγαμε, αν ο Πάγκαλος δεν ήταν το αγαπημένο κατοικίδιο του ΔΟΛ, αν ο λόγος του δεν ελάμβανε τόση δημοσιότητα. Αν δεν μιλήσουμε, αν παραμείνουμε άπραγοι, μπορεί να υπάρξει έστω και ένας άνθρωπος που να πιστέψει ότι η σιωπή μας είναι ενοχική κι αυτό δεν αντέχεται με τίποτα.

Να σιωπήσουμε δεν μπορούμε. Τι μπορούμε να κάνουμε, όμως; Να τον μπινελικώσουμε δεν αρκεί, να τον γιαουρτώσουμε δεν πρέπει, σιγά μην σπαταλήσουμε το γιαουρτάκι μας στη γουρουνόφατσα του φασίστα. Θα κάνουμε, λοιπόν, το εξής: Θα τον ταράξουμε στη νομιμότητα. Θα μαζευτούμε δέκα, εκατό, χίλιοι από αυτούς που ήμασταν την 5η Μαΐου στα μπλοκ του ΣΥΡΙΖΑ και θα τον μηνύσουμε για συκοφαντική δυσφήμιση, για απειλή κατά της ζωής μας και ό, τι άλλο μας υποδείξουν οι δικηγόροι που θα μας στηρίξουν νομικά.

Να του κάνουμε και αγωγή, να του πάρουμε τα 52 ακίνητα που έχει στην κατοχή του, για να τον απαλλάξουμε και από την έγνοια του Φόρου Ακίνητης Περιουσίας. Να τα πάρουμε τα σπίτια από τον συκοφάντη και να τα δώσουμε στους άστεγους της πόλης.

Πηγή: avgi.gr

http://left.gr/

Χαντ-μπολ: Επιστολή Α. Κόγκα για το πρωτάθλημα στην Α1 γυναικών

Από τον πρόεδρο της Ορμής Λουξ Ανδρέα Κόγκα λάβαμε και δημοσιεύουμε τηνν παρακάτω επιστολή:
"Με αφορμή την αποχώρηση από το πρωτάθλημα της Α1 εθνικής κατηγορίας γυναικών των ομάδων των Χανίων κ των Πρωτοπόρων Θεσσαλονίκης, θα μου επιτρέψετε να καταθέσω

Τέσσερις επιτυχόντες σε ΑΕΙ και ΤΕΙ στις φυλακές Αυλώνα

Ο υπουργός Δικαιοσύνης Χαράλαμπος Αθανασίου όχι μόνο βρέθηκε σήμερα μεταξύ των ανηλίκων κρατουμένων του ειδικού καταστήματος κράτησης νέων στον Αυλώνα και αντάλλαξε απόψεις, αλλά απένειμε και επαίνους σε τέσσερις κρατούμενους, οι οποίοι πέτυχαν την εισαγωγή τους σε ΑΕΙ και ΤΕΙ κατά τις φετινές Πανελλήνιες εξετάσεις.

Λογοκριμένη Δημοκρατία

Γράφει η Μικέλα Φερούση

Με αυτήν ακριβώς τη λογική, ο καθένας μπορεί να λέει και να εκφράζει παντοιοτρόπως αυτό που θέλει. Ο καθένας, επίσης, μπορεί να υποβάλλει μήνυση εναντίον του καθενός, αν θεωρήσει ότι θίγεται από αυτό που είπε ή εξέφρασε. Μηδέν εις το πηλίκον. Κι είναι ο δημοκρατικός μανδύας ο πλέον κατάλληλος για να σκεπάζει τις κοινωνίες που μονάχα κατά λίγα χιλιοστά έχουν απομακρυνθεί απ ’τη μεσαιωνική πυρά των βιβλίων (βλ. Μίμη Ανδρουλάκη) και το με εντολή του –ελέω θεού- βασιλιά, κατέβασμα των άνομων θεατρικών έργων (βλ. Χυτήριο). Γιατί μόνο με αυτό το μανδύα εξωραΐζεται η εκ προμελέτης δολοφονία από ένα “φανατικό θαυμαστή” ή έναν “ψυχοπαθή Όσβαλντ”. Ένας νεκρός ήρωας είναι πάντα πιο χρήσιμος από έναν ζωντανό θνητό. Είναι που δεν έχει στόμα πια για να εκφραστεί, οπότε οι συγγραφείς της ιστορίας μπορούν να επιμεληθούν και να διορθώσουν τα κακώς κείμενά του. Είναι που κανείς δε θα θελήσει να μιμηθεί το παράδειγμά του, αφού αυτό συνοδεύεται από το τέλος του. Το περίεργο δεν είναι που μοιάζουμε να έχουμε στερέψει από ριψοκίνδυνους ανθρώπους, αλλά που δείχνουμε σε κάθε μας στιγμή ότι έχουμε αποδεχθεί το παραμύθι.

Το έγκλημά μας είναι που εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι η ελευθερία του λόγου περιορίζεται στο να μπορεί μια γυναίκα να πει «σε σιχάθηκα» στον άντρα της χωρίς να μαστιγωθεί δημοσίως. Τα υπόλοιπα είναι σαν να μη μας αφορούν, εδώ στην πολιτισμένη Δύση. Δε μας νοιάζει και πολύ που κανένα έντυπο μέσο ενημέρωσης δεν είναι ανεξάρτητο. Ίσα-ίσα, μας παρέχει έτοιμη άποψη για να διαφωνήσουμε στο οικογενειακό τραπέζι και μας γλιτώνει από την κούραση της σκέψης. «Περιπτερά, πιάσε καπνό, φιλτράκια και χαρτάκια για στριφτό, θέλω να τα φτιάχνω μόνη μου τα τσιγάρα για να είναι όπως τα προτιμάω. Α! Και μια κυριακάτικη έτοιμη άποψη με όλα τα ένθετα!»

Επιπλέον, δε μας αγανακτεί το ότι δε διατίθεται στον καθένα ένα μικρόφωνο να εκφραστεί στο ευρύ κοινό. Άλλωστε, πότε έγινε ξανά αυτό; Εμείς είμαστε αυτοί που απλά επαναλαμβάνουμε την ιστορία, όχι αυτοί που τη γράφουμε. Δύσκολοι καιροί για καινοτομίες. Μόνο αυτή η Λερναία Ύδρα ξεστράτισε, το ανεξέλεγκτο διαδίκτυο, που για κάθε μία ιστοσελίδα που μπλοκάρεται, ξεπηδούν άλλες πενήντα. Και πάλι, δεν ενοχληθήκαμε αρκετοί όταν προσήχθη blogger λες και ήταν εγκληματίας. Δεν έγινε καμία μαζική διαδήλωση για το γεγονός ότι εισέβαλαν στο σπίτι του, στο οικογενειακό του άσυλο –όπως ορίζει το σύνταγμα…

Εθελοτυφλούμε ανά γενιά και ανά πολίτευμα. Σε μια κοινωνία που κοιμάται και ξυπνά με γρατζουνιές στη γλώσσα, εμείς προτιμούμε να τσακίζουμε τα κόκκαλα –χάριν ευκολίας. Δε μπαίνουμε στον κόπο να σκεφτούμε την ίαση, παρά μόνο όταν δούμε τις άφθες στη δική μας γλώσσα, στου παιδιού μας ή στου πατέρα μας. Για τους υπόλοιπους, μόνο παρηγορητικό αλατόνερο για να κάνουν γαργάρες αυτά που θα ήθελαν να πουν. Μιας και τώρα βρισκόμαστε σε καιρό λιτότητας, ας αναλογιστούμε ότι το κόστος για την παροδική ανακούφιση είναι απείρως μεγαλύτερο, απείρως πιο οχληρό από μια μόνιμη θεραπεία.

«Η δολοφονία είναι η πιο ακραία μορφή λογοκρισίας». Όχι εγώ, ο Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω, 70 χρόνια πριν.

chimeres.info

tvxs.gr

Το τεκμήριο της γλώσσας

ΚΩΣΤΑΣ ΓΕΩΡΓΟΥΣΟΠΟΥΛΟΣ

Λέγαμε τις προάλλες πως η σύγχρονη γλωσσολογία διαπίστωσε πως υπάρχει μια αμφιμονοσήμαντη σχέση ανάμεσα στη γλώσσα και τη σκέψη. Μια φτωχή σκέψη, μια απλοϊκή συλλογιστική με φτωχό λεξιλόγιο και απλοϊκά επιχειρήματα απεικονίζεται στο λόγο.

Οταν λοιπόν ακούτε κάποιον να αρθρώνει αφέλειες, σημαίνει πως το μυαλουδάκι του βγάζει λίγο νερό και δεν ποτίζει τη γλάστρα των λέξεων. Αλλά και κάτι άλλο. Οταν ακούς κάποιον να φλυαρεί, να παφλάζει, να παραληρεί, πάλι αντανακλά ανάλογες δράσεις του μυαλού του.

Το ίδιο συμβαίνει και για κάποιον που σε ώρες σοβαρές, εορτές, πένθος, πάθος, αστειολογεί ή ψαρεύει σε θολά νερά ή χυδαιολογεί. Τότε να είσαι βέβαιος πως η γλώσσα του δεν μεταφράζει την επισημότητα των στιγμών και τη σοβαρότητα της ώρας. Δεν αντιστοιχούν τα συναισθήματα ή το ένστικτό του με το μικρό καλαθάκι του γλωσσικού του πλούτου!

Αυτές τις σκέψεις μου τις υπαγόρευσε ένα τάχα νεκρώσιμο και ασφαλώς ως πρόθεση σεβαστικό αρθράκι κάποιου μάλλον νέου δημοσιογράφου που ήθελε να νεκρολογήσει τον άξιο δημοσιογράφο Φίλιππο Συρίγο. Πιθανόν στην αφελή του ασέβεια, που την παρουσίαζε ως τάχα οικειότητα με τον αείμνηστο και σεμνό συνάδελφό του, επιστράτευε τέτοιες εκφράσεις: «να σε μπινελικώνει (ο Συρίγος) και να τον βρίζεις (ο πενθών)», «κούμπωνε τα επιχειρήματά του», «στεκόταν απέναντι στην καφρίλα, γραβατοφορεμένη ή χουλιγκάνικη». Ηταν ο αείμνηστος «ψαχτήρι»!!

Και επιλέγει ο δαιμόνιος στον γραπτό του επικήδειο: «Αλλη δημοσιογραφία η σημερινή. Καμιά σχέση με τον Συρίγο».

Συμφωνώ απόλυτα. Εσείς;

http://www.enet.gr/

Ο Καβάφης όπως μας βολεύει

της Ναταλί Χατζηαντωνίου

Βαθύς, μεταφυσικός, παγκόσμιος, φιλοσοφικός, ερωτικός, πολιτικός, είναι μερικοί μόνον από τους χαρακτηρισμούς που έχουν αποδοθεί στον Καβάφη. Ολοι τον αφορούν. Γι' αυτό είναι τόσο δύσκολη ακόμη και η μελοποίησή του: παρ' ότι η μουσική είναι ίσως το καταλληλότερο «εργαλείο» για την προσέγγιση ενός ποιήματος, το εγχείρημα γίνεται επικίνδυνο όταν αφορά ένα έργο τόσο πολυσήμαντο και πολυ-συναισθηματικό όσο το καβαφικό.

Ακόμη πιο επικίνδυνο είναι φοβάμαι, να επιχειρεί να απομονώσει κάποιος έναν καβαφικό στίχο, καταλήγοντας σε καταστροφικά ή και... «διαστροφικά» αποτελέσματα. Πάρτε για παράδειγμα τα καβαφικά ποιητικά θραύσματα που κατά πρωτοβουλία του Αρχείου Καβάφη του Ιδρύματος Ωνάση βρέθηκαν να ταξιδεύουν στην Αθήνα σε αφίσες τοποθετημένες σε μέσα μαζικής μεταφοράς, ώστε με τη διαμεσολάβηση της κάπως ποπ εικαστικής άποψης να κάνουν τους «στίχους οικείους και προσιτούς». Το αποτέλεσμα κάνει αντίθετα κάποιους, απομονωμένους από το σύμπαν τους, στίχους, πολιτικά ορθούς. Χαρακτηριστικό τέτοιο παράδειγμα είναι ό,τι επιλέγεται από το αριστουργηματικό ποίημα «Εν μεγάλη Ελληνική αποικία 200 π.Χ.»: «Και τέλος πάντων να τραβούμε εμπρός» συμβουλεύει η αφίσα στα οπίσθια ενός λεωφορείου. Κι όμως, αν διαβάσει κάποιος ολόκληρο το ποίημα θα αντιληφθεί ότι εδώ ο Καβάφης δεν υψώνει το δάχτυλο, αλλά σαρκάζει.

Αν αυτή η περίπτωση είναι, όμως, απλώς ατυχής, η απομόνωση από το ίδιο ποίημα ενός άλλου στίχου, «είναι επικίνδυνον πράγμα η βία», διαστρέφει και παραβιάζει πλήρως το καβαφικό νόημα. Η «βία» εν προκειμένω είναι η βιασύνη: «(...) Να μη βιαζόμεθα· είν' επικίνδυνον πράγμα η βία. Τα πρόωρα μέτρα φέρνουν μεταμέλεια», γράφει ο Καβάφης.

Κι ενώ απομονωμένος ο στίχος γίνεται ένα «μοδάτο» ιδεολογικό σύνθημα, ο Καβάφης σ' αυτό το ποίημα άλλο στηλιτεύει και ειρωνεύεται πικρά. Δεν χρειάζεται να παραθέσουμε παρά το ίδιο το ποίημα:

«Οτι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ' ευχήν στην αποικία / δεν μέν' η ελαχίστη αμφιβολία, / και μ' όλο πού οπωσούν τραβούμ' εμπρός, ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός / να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή.

Ομως το πρόσκομμα κ' η δυσκολία / είναι που κάμνουνε μια ιστορία / μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί / αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ / δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι, / για το παραμικρό ρωτούνε κ' εξετάζουν, κ' ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν, / με την απαίτησι να εκτελεσθούν άνευ αναβολής.

Εχουνε και μια κλίσι στες θυσίες.
Παραιτηθείτε από την κτήσιν σας εκείνη·
η κατοχή σας είν' επισφαλής:
η τέτοιες κτήσεις ακριβώς βλάπτουν τες Αποικίες (...)».

Συμπέρασμα; Το θραύσμα που έχει επιλεγεί από το ανατριχιαστικά επίκαιρο ποίημα διαστρέφει την ίδια την ποιητική πρόθεση κι ακόμη χειρότερα ανάγει τον Καβάφη σε πολιτικό αναμορφωτή. Αλλά είναι τόσο σπουδαίος ο Καβάφης που ακόμη και τέτοια εγχειρήματα τα προβλέπει όταν π.χ. γράφει: «Κι όταν, με το καλό, τελειώσουνε την εργασία, / κι ορίσαντες και περικόψαντες το παν λεπτομερώς, / απέλθουν, παίρνοντας και την δικαία μισθοδοσία, / να δούμε τι απομένει πια, μετά / τόση δεινότητα χειρουργική».

Πηγή: Ελευθεροτυπία

tvxs.gr

Ζωή Λάσκαρη: Για ποιο λόγο την χώρισε ο πρώτος της άντρας


Η Ζωή Λάσκαρη το 1967 ήταν για την Ελλάδα το «μοιραίο θηλυκό» και μια από τις τρεις πιο εμπορικές σταρ του σινεμά. (Οι άλλες δυο ήταν η Άλικη Βουγιουκλάκη και η Τζένη Καρέζη).

Πεθαίνω σαν χώρα

Γιούλα Ράπτη

«Μισώ αυτή τη χώρα. Μου έφαγε τα σπλάχνα. Γράφω σ’ εσένα γιατί μαζί ποθήσαμε να είναι γόνιμα αυτά τα σπλάχνα, κι αυτός ο πόθος μάς ένωσε νύχτες και νύχτες... και σ’ άλλες ώρες της μέρας, όταν ξαφνικά γινόταν ένα θαύμα και ξεχνούσαμε τον τρόμο που έτρεχε στους δρόμους... τα εφιαλτικά δελτία ειδήσεων που μας εμπόδιζαν ακόμα και να κοιταζόμαστε... διαβασμένα από θεότρελους εκφωνητές... ποτέ δε θα το πίστευα πως η ανθρώπινη φωνή μπορεί να φτάσει σε τέτοια ύψη... να προκαλεί όση αναστάτωση με την επιβολή της...

Κατάφερε οι δολοφόνοι της να φτάσουν ως τις μήτρες μας και να τις σκάψουν σαν τάφους, τα γουρούνια... από ποιον ν’ αρχίσω και σε ποιον να τελειώσω... αχ, πώς αντέχουμε δω μέσα, πώς δε μας τρελαίνει ακόμα αυτή η παλιοσκύλα, αυτή η γκαρότα, αυτό το στραγγουλατόριουμ, σωστή αγχόνη... με τους επίσημους μαχαιροβγάλτες της που βγάζουν επίσημους λόγους σ’ επίσημες τελετές μπρος σ’ επίσημους μαχαιροβγάλτες...».

Δημήτρης Δημητριάδης. Αφιέρωμα στον συγγραφέα του «Πεθαίνω σαν χώρα» (έως τις 27 Οκτωβρίου) στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, με το έργο «Ο κυκλισμός του τετραγώνου», σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, στην κεντρική σκηνή και τρία αναλόγια (Εκκένωση, Φαέθων και Το άγγιγμα του βυθού) στη μικρή σκηνή, όλα σε πανελλήνια πρώτη.

Ο έρωτας, αλλά και η ταυτότητα, οι Αλλοι, ο Εαυτός, η Αναζήτηση, κυριαρχούν στον Κυκλισμό του τετραγώνου, ένα έργο με επαναλήψεις σκηνών, μεταξύ ζευγαριών με διαφορετικές προτιμήσεις και στάση ζωής, μέχρι τα περιττά λόγια να φύγουν και να ειπωθεί η γυμνή αλήθεια. Αυτή αναζητούν, μαζί με την ανάγκη να αγαπηθούν.

«Η Κόλαση είναι οι Αλλοι», είχε πει ο Σαρτρ και ο Δημητριάδης προσθέτει «Ναι, αλλά και ο Παράδεισος είναι οι Αλλοι». Οπως λέει, γράφει αναζητώντας μια διάσταση των πραγμάτων που να είναι πέρα από τα γνωστά και πιστεύει ότι «αυτό είναι το βαθύτερο σημερινό αίτημα και για να αναγνωρίσουμε αυτά που κάναμε και για να γνωρίσουμε αυτά που είναι μπροστά μας».

Πεθαίνω σα χώρα: «...κι όλο νιώθω στον τράχηλό μου τον ζυγό της κι όλο δένει τη γλώσσα μου το τραύλισμά της κι όλο μου φέρνει κρύα ρίγη η χυδαιότητά της... η προσήλωσή της στα φαντάσματά της, οι υπεκφυγές της, οι αντιγραφές της, τα φρακαρισμένα της μυαλά... τα εγκλήματά της... Αυτή η χώρα είναι το χτικιό μας. Θα μας πεθάνει, θα μας ξεκάνει.. Μας τα πήρε όλ’ αυτή... Τι θα μείνει όμως απ’ αυτήν χωρίς εμάς; ... Το χώμα της έχει πάρει το σχήμα μου... Το σώμα μου έχει πια τις διαστάσεις της... Έχω μέσα μου τη μοίρα της... Πεθαίνω σα χώρα...».

http://www.protagon.gr

Παναχαϊκή: Έφθασε πλέον τώρα η ώρα των παικτών...

Τέλος λοιπόν το προπονητικό κενό στην Παναχαϊκή με την πρόσληψη Παπαδόπουλου και πλέον, είναι δεδομένο ότι φθάνει πλέον η ώρα των παικτών για να δείξουν και αυτοί ότι δεν γίνεται να έχουν... ξεχάσει το ποδόσφαιρο, όπως τουλάχιστον έχουν δείξει στις τρεις πρώτες αγωνιστικές!
Πλέον καλούνται κι αυτοί να μπουν μπροστά

Φιλανθρωπική μουσική βραδιά «Ταξίδι σε jazz μονοπάτια»

O σύλλογος ΝΟΣΗΛΕΙΑ διοργανώνει Μουσική Βραδιά στην αίθουσα Auditorium, Σίνα 2-4 στο Κέντρο της Αθήνας, την Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2013 και ώρα... 9.00΄μ.μ. (Σταθμός ΜΕΤΡΟ: ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ).

Σημάδεψαν τους αδύναμους

Με μια νομικά και ηθικά αμφιλεγόμενη πρωτοβουλία του, το υπουργείο Παιδείας καλεί από χθες τους διοικητικούς υπαλλήλους των 6 μεγαλύτερων ελληνικών πανεπιστημίων, οι οποίοι εντάσσονται στο πρόγραμμα της διαθεσιμότητας, να απογραφούν αυτοβούλως.

Τους απειλεί μάλιστα με ποινή αυτοδίκαιης αργίας, εάν δεν υπακούσουν στις εντολές του! Για να συμβεί αυτό και να είναι τυπικά νόμιμο, θα πρέπει να ψηφισθεί επίσης σχετική τροπολογία του Υπαλληλικού Κώδικα, η οποία κατατέθηκε ειδικά για το σκοπό αυτό.

Το εξωφρενικό είναι ότι οι υπάλληλοι καλούνται να απογραφούν μόνοι τους, μέσα σε προθεσμία 5 ημερών. Και αυτό, γιατί πρέπει να προλάβουμε τις ημερομηνίες που μας έθεσε η τρόικα (τέλος Οκτωβρίου) για την ολοκλήρωση του πρώτου κύματος της διαθεσιμότητας. Καθιστώντας όμως τους πολίτες προσωπικά υπεύθυνους για τη δική του ανικανότητα, το κράτος αντιστρέφει την πραγματικότητα, μεταθέτοντας σε άλλους τις δικές του ευθύνες.

Στην ειδική ψηφιακή πλατφόρμα, που δημιουργήθηκε στην ιστοσελίδα του υπουργείου, καλούνται να απογραφούν οι υπάλληλοι του Πανεπιστημίου Αθηνών, του ΕΜΠ, του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και των Πανεπιστημίων Πάτρας, Θεσσαλίας και Κρήτης.

Από αυτούς θα επιλεγούν οι 1.349 που θα τεθούν τελικώς σε διαθεσιμότητα. Ο μνημονιακός στόχος δεσμεύει την κυβέρνηση να απολυθούν 15.000 δημόσιοι υπάλληλοι ώς το τέλος του 2014 και να τεθούν σε διαθεσιμότητα 25.000 υπάλληλοι. Μέχρι σήμερα, ούτε ο πρωθυπουργός ούτε ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης έχουν αποσαφηνίσει εάν οι απολύσεις θα προέλθουν από τις διαθεσιμότητες ή αν απλά οι τελευταίες είναι ο προθάλαμος επιπλέον απολύσεων.

Ωστόσο, η εμμονή να «φύγουν» εν μια νυκτί, χωρίς σαφή κριτήρια επιλογής, τόσο πολλοί διοικητικοί υπάλληλοι από τα πανεπιστήμια της χώρας θέτει σε άμεσο και σοβαρό κίνδυνο την ομαλή λειτουργία τους, όπως επανειλημμένα έχουν διακηρύξει οι πρυτανικές αρχές.

Το Συμβούλιο Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών μάλιστα συμμερίζεται πλήρως την ανησυχία των πρυτάνεων και ζητεί από το υπουργείο Παιδείας να δημοσιοποιήσει τα κριτήρια βάσει των οποίων θα πρέπει να αποχωρήσουν τόσο πολλοί υπάλληλοι (πάνω από 300).

Η Παιδεία έχει μπει στο στόχαστρο των μνημονιακών πολιτικών. Οι μαζικές διαθεσιμότητες στα ΑΕΙ οδηγούν εξ αντικειμένου σε συρρίκνωση το έργο τους και απαξιώνουν τη δημόσια ανώτατη εκπαίδευση. Μόνοι ευνοημένοι από τις ατελείωτες περικοπές, οι ιδιώτες. Τρόικα και κυβέρνηση, αντί να επενδύουν στην Παιδεία, την αντιμετωπίζουν ως περιττή πολυτέλεια. Και αυτό είναι ακόμη ένα έγκλημα εις βάρος του τόπου.

http://www.enet.gr/

Η ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΗ εικόνα της πανέμορφης ΙΘΑΚΗΣ που θα σας μελαγχολήσει μεν... αλλά θα σας ταξιδέψει! (PHOTO)


Βρήκαμε μια φωτογραφία της πανέμορφης Ιθάκης... που από τη μια θα σας φέρει μια μελαγχολία... από την άλλη θα σας ταξιδέψει...
Ωραία θα ήταν να ξεκινούσαμε έτσι τη μέρα μας, βλέποντας τέτοια απίστευτα μέρη...

Τράβηξε όπλο σε υπαλλήλους που πήγαν να του κόψουν το νερό

Σε κατάσταση απελπισίας και με την απειλή όπλου ένας 50χρονος στο Ηράκλειο, προσπάθησε να αποτρέψει υπαλλήλους...
από το να του κόψουν το νερό καθώς αδυνατούσε να πληρώσει το λογαριασμό.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την καταγγελία τριών τεχνικών υπαλλήλων της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης – Αποχέτευσης (Δ.Ε.Υ.Α.) Ηρακλείου, ο 50χρονος με την απειλή όπλου εξανάγκασε τους τεχνικούς υπαλλήλους να μην προβούν στην αφαίρεση υδρόμετρου παροχής ύδρευσης, λόγω των ληξιπρόθεσμων οφειλών του προς την Υπηρεσία και να παραλείψουν τη νόμιμη πράξη που είχαν διαταχθεί από την Υπηρεσία τους.

Η διαπλοκή της Μέρκελ

Photo: The Council of the European Union
Χριστίνα Πουλίδου

Αν αυτό δεν είναι ο ορισμός της διαπλοκής, τότε πώς αλλιώς θα ορίζατε την ακόλουθη αλληλουχία: Τη μια μέρα η βιομηχανία της BMW τα ακουμπάει γενναιόδωρα στα ταμεία του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος, πέντε μέρες αργότερα, η Γερμανία αξιώνει από την ΕΕ να αναβληθεί η εφαρμογή μιας ειλημμένης απόφασης για τα αυτοκίνητα, που αφορούσε τη θέσπιση περιορισμών στους ρύπους. Μάλιστα! Αυτά συνέβησαν στα υψηλά κλιμάκια εξουσίας της άσπιλης, αδιάφθορης και σκληρής (στη λατρεία της ενάρετης ζωής) κας Μέρκελ.

Το ιστορικό της υπόθεσης λέει, ότι η Γιοχάνα Κβαντ, ο γιος της Στέφαν και η κόρη της Σουζάνε Κλάτεν, ιδιοκτήτες του πλειοψηφικού πακέτου της ΒΜW, στις 9 Οκτωβρίου κατέθεσαν από 230.000 ευρώ (σύνολο 690.000 ευρώ) στη Χριστιανοδημοκρατική Ένωση. Πέντε μέρες αργότερα, ο υπουργός Περιβάλλοντος Χ. Π. Αλτμάιερ κατάφερε να επαναφέρει προς συζήτηση μια απόφαση που είχε ήδη ληφθεί και η οποία προέβλεπε ότι από το 2020 θα πρέπει να περιοριστούν οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα από τα αυτοκίνητα σε 95 γραμ. ανά χλμ.

Το παρασκήνιο της ιστορίας λέει, ότι επειδή: α) η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία κατασκευάζει βαριά οχήματα, που διαχέουν μεγαλύτερες εκπομπές ρύπων από το προβλεπόμενο όριο (και προς το οποίο όμως, θα μπορούσαν εύκολα να προσαρμοστούν οι γαλλικές και ιταλικές αυτοκινητοβιομηχανίες), β) η υφιστάμενη κυβέρνηση μπορεί να αποχωρήσει στα μέσα Νοεμβρίου και με τη νέα σύνθεση η Καγκελάριος Μέρκελ να μην μπορεί να εξυπηρετήσει άνετα το αίτημα της οικογένειας Κβαντ-Κλάτεν (που ανήκει στις 10 πλουσιότερες οικογένειες της χώρας και είναι παραδοσιακός χορηγός του CDU) και γ) οι γερμανικοί εκβιασμοί στην Ουγγαρία, Πορτογαλία και Σλοβακία (όπου η γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία διαθέτει εργοστάσια) και η κάτω-απ΄το-τραπέζι συμφωνία με τον Ντ. Κάμερον (πως η Γερμανία θα συμπλεύσει με τα βρετανικά αιτήματα για την τραπεζική ένωση εφόσον και η Βρετανία δεχθεί την αναστολή της ειλημμένης απόφασης για τα αυτοκίνητα), δεν εμπόδισαν τη συμφωνία τον Ιούνιο, το θέμα επανήλθε στο συμβούλιο υπουργών με ιδιαίτερη σπουδή και πίεση.

Η αποκάλυψη της ιστορίας προκάλεσε πολλά επικριτικά σχόλια στη Γερμανία. «Ήταν η μεγαλύτερη χορηγία της χρονιάς!» σημειώθηκε και «η πιο κραυγαλέα εξαγορά πολιτικής απόφασης εδώ και πολλά χρόνια», «η BMW έχει τη Μέρκελ στο τσαντάκι της», «κανείς δεν το κάνει τόσο ανοιχτά», ήταν μερικοί από τους τίτλους που είδαν το φως της δημοσιότητας. Μια γερμανική περιβαλλοντική οργάνωση επίσης υπολόγισε ότι αν η εφαρμογή της συγκεκριμένης απόφασης καθυστερήσει ως το 2024, τότε θα προστεθούν εκπομπές 310 εκ. μετρικών τόνων διοξειδίου του άνθρακα στον αέρα.

Σας άφησα για το τέλος το καλύτερο. Τι λέτε ότι είπε η οικογένεια Κβαντ-Κλάτεν, όταν πιάστηκε το CDU με το κατσίκι στον ώμο; Η εκπρόσωπος της οικογένειας εξήγησε, ότι η χορηγία ήταν «μια μορφή έκφρασης ευγνωμοσύνης για την εξαιρετικά επιτυχή πολιτική της Καγκελαρίου στην αντιμετώπιση της κρίσης του ευρώ»… Κι επειδή όλα πήγαν πρίμα, είπαν οι άνθρωποι να λιπάνουν λίγο τα ρουλεμάν, για «ακόμη καλύτερες μέρες».

http://www.protagon.gr/

Απόλλων: Με Τέιλορ ετοιμάζεται για το ταξίδι στη Χαλκίδα

Αντίστροφα από σήμερα το απόγευμα έχει αρχίσει να μετράει ο Απόλλωνας για την πρώτη έξοδο της χρονιάς στο πρωτάθλημα της Α1 εθνικής μπάσκετ, παίζοντας όπως είναι ήδη γνωστό, την ερχόμενη Κυριακή (5μ.μ.)στη Χαλκίδα με τον εκεί γηπεδούχο (για φέτος) Ίκαρο.
Οι «μελανόλευκοι», που θα έχουν στις τελευταίες αυτές προπονήσεις και τον Αμερικάνο φόργουορντ Τζότζεφ Τέιλορ καθώς η φλεγμονή που έχει στο γόνατο, είναι ένα χρόνιο πιθανότατα πρόβλημα που απλά και μόνο θα τον κρατάει σε εβδομαδιαία βάση μερικές ημέρες εκτός προπονήσεων, βρίσκονται σε πολύ καλή κατάσταση και αποφασισμένοι πρώτα

Όταν ο Θέμος αποθέωνε τον Αναστάσιο Πάλλη

Η είδηση για τον Αναστάσιο Πάλλη και οι αποκαλύψεις του HOT DOC κάνουν τον γύρο των ΜΜΕ. Πλέον τα όσα έφερε στο φως της δημοσιότητας η έρευνα του περιοδικού έχουν υποχρεώσει μέχρι και τους… συνεκδότες του φυγόδικου Πάλλη να γράψουν – πολύ προσεκτικά και αποστασιωπημένα – πέντε αράδες για την είδηση. Ίσα ίσα να παραθέσουν το δελτίο Τύπου της ΕΛ.ΑΣ.

Επειδή όμως στη δημοσιογραφία πρέπει να έχει κανείς πάντα κατά νου το scripta mannent, το HOT DOC υπενθυμίζει στον κ. Θέμο Αναστασιάδη, συνεκδότη μαζί με τον Αναστάσιο Πάλλη της εφημερίδας Πρώτο Θέμα, τι έλεγε για τον καταζητούμενο επιχειρηματία, εκτός από τότε που ήταν περήφανος για την είσοδό του στο μετοχικό σχήμα της εκδοτικής.

Υ.Γ. Τότε ο κ. Αναστασιάδης είχε περισσότερο ελεύθερο χρόνο καθώς δεν ήταν απασχολημένος με το να καταθέτει μηνύσεις για τα «συκοφαντικά» κατά τα άλλα δημοσιεύματα του HOT DOC και του koutipandoras.gr, ώστε να στρέψει αλλού την προσοχή και να μην απαντά στα καίρια ερωτήματα που του έθεσε η ερευνητική ομάδα με τα τεκμηριωμένα ρεπορτάζ της.

http://www.koutipandoras.gr/

Στο νοσοκομείο η Έλενα Παπαβασιλείου

Ατύχημα είχε κατά τη διάρκεια της πτήσης της προς την Αθήνα από την Κύπρο όπου παρουσιάζει το show που θα αναδείξει την Μις Κύπρος η Έλενα Παπαβασιλείου, καθώς «έσπασε» το τύμπανο στο δεξί της αυτί.

Ανεκδοτο η απειλή για εκλογές...

Εκείνοι που προτρέπουν τον Σαμαρά έχουν σκεφτεί τις παγίδες;...

Παναγιώτης Παπακωστόπουλος

Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά. Υπάρχει διάσταση μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας και κάποιοι παίζουν το σενάριο των εκλογών ως δήθεν το μεγάλο όπλο εκβιασμού!... απέναντι στην τρόικα. Μιλάμε για...
το ανέκδοτο της χρονιάς! Για τους...

εξής λόγους: 1. Με ποιό διακύβευμα θα γίνουν εκλογές; Να διώξουμε την τρόικα; Να αποφασίσει ο λαός αν θέλει άλλα μέτρα; Αυτό θα είναι το διακύβευμα; Τότε γιατί να τρέχουμε στις κάλπες; Παίρνει την απόφαση η κυβέρνηση και στα τσακίδια οι τροικανοί! Άλλωστε έχουμε πλέον πρωτογενές πλεόνασμα και δεν χρειαζόμαστε κανέναν!!! Τέτοιες ανοησίες διαβάζουμε και ακούμε. Κι αν κοπεί η χρηματοδότηση τότε τι θα γίνει; Πως θα λειτουργήσουν οι τράπεζες; Δεν θα βγούν εκτός συστήματος, καθώς σήμερα μόνον η ΕΚΤ τις στηρίζει; Το δημόσιο πως θα κάνει εισαγωγές για να λειτουργήσει, όταν στις τράπεζες θα μπεί γενικό off; Ο ιδιωτικός τομέας που εισάγει με τραπεζικές εγγυήσεις πως θα ξεπεράσει το τραπεζικό closed από το σύστημα; Έχει κάποιος την απάντηση απο τους νταήδες με τα ηρωικά λογύδρια του στύλ "να διαλέξει ο Σαμαράς με ποιούς θα πάει και ποιούς θα αφήσει και καιρός να διώξουμε την τρόικα"; Θα χρηματοδοτήσουν μήπως οι φωνακλάδες το τραπεζικό σύστημα απο τις τσέπες τους για να μην καταρρεύσουμε; 2. Τι εννοούν οταν επισείουν τις εκλογές ως απειλή; Μόλις γίνουν εκλογές θα αλλάξουν οι απέναντι; Θα συνεδριάζει το eurogroup με άλλη σύνθεση; Οι ίδιοι θα είναι και τα ίδια θα λένε. Τότε τι θα κάνουμε; Θα ξαναπάμε πάλι σε εκλογές; Για να απειλούμε ποιόν; Τον φούφουτο, όπως είπε και ο Άδωνις; Ερχόμαστε τώρα σε εκείνους που εισηγούνται για καθαρά κομματικούς λόγους εκλογές στον πρωθυπουργό. Να πάρουμε το καλύτερο γι΄αυτούς σενάριο και όχι το χειρότερο
να προκύψει πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Σαμαράς είναι τώρα πρωθυπουργός και η ΝΔ κερδίζει την εκλογική μάχη. Το ενδεχόμενο να τεθεί θέμα συγκυβέρνησης με άλλον πρωθυπουργό το αποκλείουν;
Στην περίπτωση αυτή πως θα ξεφύγουν απο την παγίδα; Το έχουν σκεφτεί ή θα τρέχουν να κρυφτούν;

fimotro

http://nonews-news.blogspot.gr/

Α2 ΕΣΚΑ-Η: Πέντε ομάδες διπλασίασαν τις νίκες τους...

Με απρόοπτα διεξήχθη χθές το βράδυ η 2η αγωνιστική στην Α2 ανδρών στο χώρο του τοπικού μπάσκετ, αφού λόγω της καταρρακτώδους βροχής και στην Ηλεία, το "κλειστό" της Αμαλιάδας δεν έντεξε, έμπασε νερά η οροφή με αποτέλεσμα μόνο για ένα

Η ματαίωση της κυβέρνησης να μη γίνει ματαίωση της χώρας

Έχει, πιστεύουμε, καταστεί σαφές ακόμη και στους ελάχιστους που εξακολουθούσαν να πιστεύουν ότι μετά τις γερμανικές εκλογές τα πράγματα στην Ελλάδα θα άλλαζαν προς το "καλύτερο", πως οι δανειστές, για διάφορους λόγους, δεν παίζουν το παιχνίδι των κ. Σαμαρά και Στουρνάρα. Δεν τους κάνουν πλάτες, δηλαδή, είτε "πειράζοντας" τα νούμερα, όπως είχε ζητήσει ο Ευ. Βενιζέλος, είτε καλύπτοντας με λογιστικό τρόπο την ελληνική μαύρη τρύπα ούτως ώστε ο Αντ. Σαμαράς να είναι σε θέση να πάει σε εκλογές έχοντας να επιδείξει κάτι. Αυτό το "κάτι" δεν ήταν ιδιαίτερα σημαντικό, υπό την έννοια ότι δεν θα μεταφραζόταν σε βελτίωση της κατάστασης στη χώρα ή σε ανακούφιση του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων της. Θα ήταν, όμως, "κάτι" το οποίο, ελλείψει οιασδήποτε άλλης επιτυχίας, θα είχε να επιδείξει η κυβέρνηση και, με την κατάλληλη μιντιακή επένδυση, θα πήγαινε με αυτό στις εκλογές. Σήμερα, είναι απολύτως σαφές πως όλοι οι σύμμαχοι της κυβέρνησης Σαμαρά - Στουρνάρα - Βενιζέλου τους τραβούν το χαλί κάτω από τα πόδια.

Μαζί με την ψευδαίσθηση αυτή, καταρρίπτεται για πολλοστή φορά και το επιχείρημα ότι "αν κάνουμε αυτά που μας ζητάνε, θα κάνουν και αυτοί αυτά που πρέπει". Η πολιτική της μη διαπραγμάτευσης απέτυχε και πάλι παταγωδώς. Η αμηχανία του Γ. Στουρνάρα, ο οποίος έχει περισσότερο τον ρόλο παρατηρητή στο Eurogroup και αγγελιοφόρου των αποφάσεων στην Αθήνα, δείχνει και τα όρια αυτής της κυβέρνησης και αυτής της πολιτικής, η οποία έφθασε να ισχυρίζεται πως είναι καλύτερα για την Ελλάδα να μην παρεμβαίνει καθόλου, ακόμα και στην άτυπη συζήτηση που γίνεται για το μέλλον της μεταξύ ΔΝΤ και ΕΚΤ ή στις δύο ακτές του Ατλαντικού.
Επειδή, όμως, η πραγματικότητα είναι επίμονη, η διαπραγμάτευση βρίσκεται μπροστά και κανείς δεν μπορεί να την αποφύγει. Η διαπραγμάτευση είναι μπροστά και για την ελληνική κοινωνία -που έχει εξαντλήσει σχεδόν κάθε ικμάδα της- είναι επείγουσα. Η παρούσα κυβέρνηση είναι αποτυχημένη, φθαρμένη και θεωρείται δεδομένη από τους δανειστές. Συνεπώς δεν είναι σε θέση να διαπραγματευτεί ούτε καν τα συμφέροντα του κομματιού της άρχουσας τάξης υπέρ του οποίου μεροληπτεί. Αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι μια νέα, ισχυρή κυβέρνηση, που θα βάλει με δική της πρωτοβουλία και με προτεραιότητα το συμφέρον του ελληνικού λαού, το ελληνικό θέμα, στο τραπέζι. Μια τέτοια κυβέρνηση μπορεί να σχηματίσει μόνον ο ΣΥΡΙΖΑ.

http://www.avgi.gr

Συνεχίζονται οι επαφές για σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία

Με κεντρικό ζήτημα τον κατώτατο μισθό και σημαντικές πιθανότητες συμφωνίας συναντώνται σήμερα για τρίτη φορά οι Χριστιανοδημοκράτες/Χριστιανοκοινωνιστές (CDU/CSU) με τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD), στο πλαίσιο των διερευνητικών επαφών για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.

Ο αρχηγός των Χριστιανοκοινωνιστών και Πρωθυπουργός της Βαυαρίας Χορστ Ζεεχόφερ εμφανίστηκε σήμερα ανοιχτός στο θέμα του προσδιορισμού του κατώτατου μισθού στα 8,50 ευρώ την ώρα, υπό την προϋπόθεση να μην υπάρξει αύξηση των φόρων.

Η κυβέρνηση που γέρνει

Φωτογραφία: Μενέλαος Μυρίλλας / FosPhotos
Της Αγγελικής Σπανού

«Ο πρωθυπουργός και εγώ έχουμε δώσει εντολή στους υπουργούς Εθνικής Αμυνας και Ανάπτυξης να λυθεί το θέμα από τον περασμένο Ιούνιο. Υπάρχει αδικαιολόγητη παράταση. Οι υπουργοί δεν είναι για να κάνουν διαπιστώσεις, ούτε τον καλό στην αντιπολίτευση αλλά για να λύνουν προβλήματα», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Βενιζέλος από το βήμα της Βουλής. Ακόμη, τον κατηγόρησε ότι διεκδικεί «την πατρότητα της διακοπής πληρωμών, που εγώ διέταξα».

Κατήγγειλε τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ ότι παρείχε κάλυψη στις αμαρτωλές συμβάσεις Τσοχατζόπουλου, «όπως έχει υιοθετήσει και τα αμαρτωλά στελέχη Τσοχατζόπουλου». Χαρακτήρισε «χυδαία» την τοποθέτηση του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και υποστήριξε ότι «δεν υπάρχει σύμβαση 2010, υπάρχει νόμος ψηφισμένος από τη Βουλή, στη βάση του οποίου λειτούργησε η τότε κυβέρνηση».  «Εδώ υπάρχει μια άλλη μορφή βίας, η κοινοβουλευτική με χυδαιολογίες. Είναι ύπουλη μορφή βίας, υπονομευτική για τη Δημοκρατία», είπε μεταξύ άλλων ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.

Αλλά, φυσικά, η είδηση δεν είναι η επίθεση του Ευ. Βενιζέλου εναντίον του Αλ. Τσίπρα αλλά η μετωπική σύγκρουση ανάμεσα στον υπουργό Εξωτερικών και τον υπουργό Αμυνας.  Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος σήκωσε το γάντι και απάντησε στον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. «Η σημερινή τοποθέτηση του υπουργού Εθνικής Άμυνας στη Βουλή είναι ξεκάθαρη και δεν χρειάζονται οδηγίες. Προέχει το δημόσιο και εθνικό συμφέρον και αυτά μόνον υπηρετεί», ανέφεραν κύκλοι του υπουργού Εθνικής Άμυνας.

Πηγές της Χ. Τρικούπη σχολιάζουν ότι ο Δ. Αβραμόπουλος είναι σταθερά εξαιρετικά γαλαντόμος απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, θυμίζουν ότι ποτέ δεν έχει αντιπαρατεθεί ευθέως με την αξιωματική αντιπολίτευση και δηκτικά αναφέρουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν αντέδρασε δυναμική για την επιστροφή των αρμάτων μάχης στις παρελάσεις, όπως θα έπρεπε, λογικά, να συμβεί.

Στην ερώτηση αν υπάρχει περίπτωση ο Αβραμόπουλος να κινήθηκε χωρίς την κάλυψη του Μαξιμου, οι ίδιες πηγές απαντούν ότι ο υπουργός Αμυνας μιλώντας σε κοινοβουλευτικούς συντάκτες προσπάθησε να αμβλύνει τις εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν και αυτό δείχνει κατά τη γνώμη τους ότι δεν υπάρχει οργανωμένο γαλάζιο σχέδιο αποδόμησης του αντιπροέδρου της κυβέρνησης. Η σπουδή του κ. Βενιζέλου να αναφερθεί σε οδηγίες που αυτός και ο πρωθυπουργός έχουν δώσει στους υπουργούς εκλαμβάνεται από πολλές πλευρές ως μήνυμα στον Α. Σαμαρά να σταθεί πλάι του σε αυτή τη δυσκολία ή, διαφορετικά, ότι δεν θα ανεχτεί άδειασμα σε ένα τέτοιο ζήτημα.

Η κόντρα που προηγήθηκε ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και στον Αβραμόπουλο για την επιστροφή των αρμάτων και των μαχητικών στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου έληξε υπέρ του υπουργού Αμυνας που έκανε το δικό του ανακοινώνοντας με ενθουσιασμό ότι έχουν προσφερθεί όχι ένας αλλά πέντε χορηγοί να καλύψουν τα έξοδα. Στη Χ. Τρικούπη υπήρξε εκνευρισμός και όταν ο Αδ. Γεωργιάδης είπε "όχι νέα μέτρα, αλλιώς εκλογές" (στον Σκάι) γιατί θεώρησαν ότι ο υπουργός Υγείας δεν μιλήσε αυθόρμητα αλλά σε συνεννόηση με το Μαξίμου και στο ΠΑΣΟΚ δεν διανοούνται εκλογικά σενάρια για προφανείς λόγους.

Υπάρχουν και άλλα παράπονα που εκφράζονται στο επιτελείο Βενιζέλου, από έλλειμμα ενημέρωσης για κρίσιμα θέματα, μέχρι δυσκολία στην προώθηση των δικών τους θέσεων. Αλλά το τελευταίο θερμό επεισόδιο Βενιζέλου-Αβραμόπουλου, που δεν έχει προηγούμενο στην παρούσα κυβέρνηση, είναι κάτι περισσότερο από ενδοκυβερνητική γκρίνια ρουτίνας, παρόλο που το τι προηγήθηκε στην αθέατη πλευρά δεν είναι ακόμη προφανές.

http://tvxs.gr/

Κάτω από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ο ρυθμός του πληθωρισμού στη Ρουμανία - See more at: http://arouraios.gr/2013/10/kato-apo-ton-meso-oro-ths-europa-kis-enoshs-o-ruthmos-tou-plhthorismou-sth-roumania/#sthash.XnotZVIP.dpuf

Στη Ρουμανία ο ρυθμός του πληθωρισμού, σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοίνωσε η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία Eurostat, διαμορφώθηκε στο 1,1% το Σεπτέμβριο, είναι δηλαδή ίσος με το μέσο ποσοστό πληθωρισμού στην Ευρωζώνη και κάτω από το μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (1,3%),.

Έρχονται ποινικές διώξεις για τη λίστα Λαγκάρντ

Παρά το γεγονός ότι οι επιχειρηματίες εκλήθησαν από το ΣΔΟΕ προς απολογία, οι περισσότεροι δεν εμφανίστηκαν, γεγονός που έχει εξοργίσει τις αρχές

Ένα βήμα πριν τις πρώτες ποινικές διώξεις και μάλιστα σε βαθμό κακουργήματος φαίνεται ότι βρίσκονται οι αρχές που ερευνούν την περίφημη λίστα Λαγκάρντ.

Καταδικάζουμε τη βία από όποια εφορία και αν προέρχεται!

Ξενοφών Α. Μπρουντζάκης

Προσφάτως έχουμε μπερδέ­ψει τα πρόσωπα της βίας – με όλες αυτές τις θεωρίες των «άκρων» και των «ακραίων» του πολιτικού συστήματος που συντη­ρούν μια συζήτηση δίχως νόημα ψάχνο­ντας τάχα να ανακαλύψουν πόσες μορ­φές βίας υπάρχουν... Ε, λοιπόν, ναι! Η βία είναι μία – με πολλές ωστόσο διαβαθμισμένες εκδοχές.

Θα παίξουμε λοι­πόν την κολοκυθιά σαν κοινωνία αστει­ευόμενοι στην ουσία πάνω σε προφανή και κραυγαλέα περιστατικά; Θα εγκα­λούμε σαν παιδιά του νηπιαγωγείου ο ένας τον άλλο να αποκηρύξει τη βία από όπου κι αν αυτή προέρχεται; Είναι πολι­τική αντιπαράθεση το αυτονόητο; Αυτό από μόνο του δεν συνιστά μια βία στη λογική μας, στην καθημαγμένη καθημερινότητά μας, ένα πρόσθετο βάρος στην ήδη απελπιστική και αδιέξοδη πραγμα­τικότητα; Μήπως δεν είναι βία – από όπου κι αν αυτή προέρχεται – η πολιτι­κή εκμετάλλευση της μιζέριας ενός ολο­κλήρου λαού;

Εν τέλει δεν είναι βία, αποτρόπαια και καταδικαστέα, ο παραλογισμός που κα­λείται να αντιμετωπίσει η συντριπτική πλειονότητα του λαού, καθώς εκατοντά­δες χιλιάδες συμπολιτών μας καλούνται να πληρώσουν τον ΦΑΠ του 2011, του 2012 και του 2013 ταυτόχρονα (!) από μια τσέπη που, αν δεν είναι άδεια - κυ­κλοφορούν ανάμεσά μας ενάμισι εκα­τομμύριο άνεργοι -, δεν περιέχει παρά τα αναγκαία για μια μίζερη επιβίωση στα όρια της εξαθλίωσης; Μελαγχολία, απα­ξίωση και κατάθλιψη είναι πλέον τα μό­νιμα συναισθήματα της καθημερινότη­τάς μας. Ταυτόχρονα, πρέπει κανείς να καταβάλει τις δόσεις του φόρου εισοδή­ματος, ενώ έχει μπροστά του (για να μη νιώθει άβολα...) να τρέχουν τα παντός είδους δάνεια, τέλη κυκλοφορίας... για τους άτυχους που εξακολουθούν να δι­αθέτουν αυτοκίνητο, και μια σειρά απει­λών για επιπλέον φόρους - τους όποι­ους καλούνται να πληρώσουν στις κατά τόπους εφορίες άνθρωποι με 500 ευρώ εισόδημα, δίχως ασφάλεια υγείας, δί­χως κανένα εργατικό δικαίωμα, δίχως στον ήλιο μοίρα!

Αυτού του είδους η βία τείνει να μονι­μοποιηθεί δίχως να υπάρχει ορατή στον ορίζοντα μια κάποια λύση... για εκεί­νους που καλούνται με τα πενηντάρικα και τα κατοστάρικα να ρεφάρουν τα δι­σεκατομμύρια που αντιστοιχούν στους κεφαλαιούχους - που «αδυνατούν», ως συνήθως, να πληρώσουν!...

http://www.topontiki.gr/

Α1 μπάσκετ: Οι διαιτητές στα παιχνίδια της 2ης αγωνιστικής

Ανακοινώθηκαν χθες οι διαιτητές των αγώνων της δεύτερης αγωνιστικής της Α1 Ανδρών και στο πρώτο εκτός έδρας ματς του Απόλλωνα, αυτό της Κυριακής με τον Ίκαρο στην Χαλκίδα, η ΚΕΔ όρισε δυο διεθνείς και έμπειρους (Ανστόπουλο και Μάνο) με τρίτο της παρέας

Τα υποβρύχια (δεν) γέρνουν, υπερ του Βενιζέλου...

MEGA γεγονός. Το Μαξίμου διαψεύδει το κανάλι του!... 

Η πληροφορία της Σπυράκη οτι το Μαξίμου αποδοκιμάζει αυτό που είπε ο Αβραμόπουλος (αν δεν είχαν λειτουργήσει κάποιοι κάποτε "υποβρυχίως") με τη φράση "ατυχής η έκφραση", προκάλεσε την αντίδραση του... Μαξίμου!

Βγήκε ο Κεδίκογλου και τους έτριψε μια διάψευση στα μούτρα.
Η...Σπυράκη δεν ηξερε τι να πει και η πυροσβεστική παρέμβαση του Ντερμπεντέρη έπεσε στο κενό.
Πάνω στο "ατυχής η έκφραση", λίγο νωρίτερα είχαν στήσει ένα ολόκληρο μυθιστόρημα. Ο Σαμαράς συμφωνεί με τον Βενιζέλο, δεν θα πρεπε να το πει αυτό ο Αβραμόπουλος, γιατί με την φράση του αυτή, μαζί με τον Ακη στα υποβρύχια, έβαζε και τον Βενιζέλο.

Και το προχώρησαν ακόμη παραπέρα λέγοντας πως - όπως από το Mαξίμου πληροφορούνται-   ο Αβραμόπουλος άρχισε δημόσιες σχέσεις με το ΣΥΡΙΖΑ.

Κι ύστερα ήρθε ο Κεδίκογλου.
Τελικά, σε αυτή τη φάση τουλάχιστον, τα "υποβρύχια" δεν γέρνουν υπερ του Βενιζέλου...

http://nonews-news.blogspot.gr/

Ολυμπιακοί αγώνες 1968: Ο χαιρετισμός που συγκλόνισε

Επιμέλεια: Ευαγγελία Ασημακοπούλου
Όταν οι ολυμπιονίκες Τόμι Σμιθ και Τζον Κάρλος στέκονταν πάνω στο βάθρο των νικητών στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968 στο πόλη του Μεξικού, έσκυψαν το κεφάλι τους και φορώντας τα μαύρα γάντια τους, σήκωσαν τις γροθιές τους κατά την ακρόαση του...
αμερικανικού εθνικού ύμνου. Εκατομμύρια Αμερικανοί συναθλητές τους ήταν εξαγριωμένοι, την στιγμή που εκατομμύρια άλλοι ανά το κόσμο ήταν ενθουσιασμένοι για το θέαμα των δύο αντρών που στέκονταν ενώπιον του κόσμου, χωρίς φόβο, εκφράζοντας απογοήτευση σε ένα έθνος που έπεφτε.

Τότε Luftwaffe, τώρα Lufthansa

Αναστάτωση έχει προκαλέσει η είδηση ότι η Lufthansa ούσα απλώς μία ιδιωτική αεροπορική εταιρεία, πλην όμως... γερ­μανική, μαζί με Γερμανούς συμβούλους της κυβέρνησης έχει «προτείνει» σε βαθμό πίεσης στην ελληνική κυβέρνηση να μπει «λουκέτο» σε 22 αεροδρόμια της χώρας. Η εισήγηση αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται, αφού την ίδια πρό­ταση είχαν καταθέσει και την άνοιξη του 2013, την οποία φέρεται να υιοθετεί και η τρόικα.

Η απάντηση του υπουργείου Μεταφορών αλλά και της ελληνικής πολιτειακής ηγεσίας ήταν αρνη­τική, όμως οι Γερμανοί επιστρέφουν ξανά θέτο­ντας επί τάπητος την ίδια πρόταση.

Πρόκειται για τα αεροδρόμια που καλύπτουν άγονες και απομακρυσμένες περιοχές, αλλά και κρίσιμους από πλευράς εσόδων τουριστικούς προορισμούς, τα οποία έχουν ενταχθεί στην Ανώνυμη Εταιρεία διαχείρισης Αεροδρομίων (ΑΕΔΑ), ιδιο­κτησίας του ελληνικού Δημοσίου. Μέσα σε αυτά φέρεται να συμπεριλαμβάνονται και όλα τα αε­ροδρόμια των Κυκλάδων (τέσσερα τον αριθμό), πλην των διεθνών αεροδρομίων Μυκόνου και Σαντορίνης, για τα οποία υπάρχει μελλοντικό σχέδιο ιδιωτικοποίησης. Συγκεκριμένα, τα 22 αεροδρόμια είναι: Αλεξανδρούπολης, Αράξου, Καλαμάτας, Νέ­ας Αγχιάλου, Λήμνου, Χίου, Καστοριάς, Κοζάνης, Ιωαννίνων, Σκύρου, Σύρου, Ικαρίας, Λέρου, Καρ­πάθου, Νάξου, Πάρου, Μήλου, Κυθήρων, Αστυπά- λαιας, Καστελόριζου, Σητείας και Κάσου.

Σύμφωνα με καταγγελίες του προέδρου της Ομοσπονδίας Συλλόγων Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας Βασί­λη Αλεβιζόπουλου, στελέχη του υπουργείου Μεταφορών έχουν δεχθεί εισήγηση από διευθυντικά στελέχη της Lufthansa, που χωρίς καμιά θεσμική ιδιότητα και υπερβαίνοντας τον ρόλο τους ως ιδιωτικής αεροπορικής εταιρείας και ως άτυπων συμ­βούλων του Δημοσίου, εισηγήθηκαν να κλείσουν τα 22 αεροδρόμια.

Η πρόταση, όσο σοβαρά και να ληφθεί υπόψη, δεν είναι εύκολο να υλοποιηθεί. Οι αντιδράσεις θα είναι πολύ μεγάλες, γι’ αυτό και η ελληνική κυβέρ­νηση έχει εκφράσει την κάθετη άρνησή της στο εγχείρημα. Ωστόσο όσο οι Γερμανοί επανέρχονται, και μάλιστα με τις ευλογίες της τρόικας, ο κίνδυνος θα είναι πάντα ορατός.

Βέβαια, όπως ήταν αναμενόμενο, η διάψευση από το ΤΑΙΠΕΔ ήταν κάθετη: «Ουδέποτε έχει τεθεί έως τώρα και ούτε πρόκειται να τεθεί στο μέλλον ζήτημα κλεισίματος των 22 περιφερειακών αερο­δρομίων της χώρας».

Σύμφωνα με το ΤΑΙΠΕΔ, τα δημοσιεύματα αυτά διαψεύδονται κατηγορηματικά, ενώ υπενθυμίζεται ότι, αντίθετα, το ταμείο διε­νεργεί διεθνή ανοιχτό διαγωνισμό για την αξιοποί­ηση δύο ομάδων που απαρτίζονται από 14 έως 20 περιφερειακά αεροδρόμια, μέσω παραχώρησης της εκμετάλλευσής τους σε ιδιώτες.

http://www.topontiki.gr/

Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Περιβάλλοντος: Εκπέμπει SOS για την ατμοσφαιρική ρύπανση

Σύμφωνα με έρευνα το 90 % των κατοίκων των ευρωπαϊκών πόλεων είναι εκτεθειμένο σε αιωρούμενα σωματίδια

Η ατμοσφαιρική ρύπανση παραμένει το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα στην ΕΕ.Σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος, το 90 % των κατοίκων των ευρωπαϊκών πόλεων είναι εκτεθειμένο σε αιωρούμενα σωματίδια.
Η νέα έρευνα της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος καταδεικνύει ότι η ποιότητα του ατμοσφαιρικού αέρα στην Ευρώπη παραμένει άκρως ανησυχητική.

Μέρκελ - Γκάμπριελ...

Σα να λέμε, Βενιζέλος - Σαμαράς...

Χριστιανοδημοκράτες και Σοσιαλδημοκράτες κάνουν κυβέρνηση στην Γερμανία. Το μοίρασμα της εξουσίας των υπουργείων και...γενικά της κυβερνητικής εξουσίας, αρχίζει την ερχόμενη Τετάρτη .

Κι όλα αυτά, όπως είπε ο ανταποκριτής του ΜΕGΑ στο Βερολίνο, Π. Βαλασόπουλος, την ώρα που η Μέρκελ και το κόμμα της, καλούνται να δώσουν εξηγήσεις για τα δωράκια που πήραν από γερμανούς βιομηχάνους.

Το σύστημα "Siemens" δεν έπαψε παρ' όλα όσα έχουν γίνει, να συνεχίζει απτόητο το "χόμπι" του...

http://nonews-news.blogspot.gr

Οκτώ στους δέκα ξοδεύουν λιγότερα χρήματα για θέρμανση

Το 80% των πολιτών αναγκάζεται πλέον να ξοδεύει λιγότερα χρήματα για την οικιακή θέρμανση και ψύξη, τον τελευταίο χρόνο, ενώ αναζητεί έξυπνες ιδέες και φτηνές λύσεις σε θέματα της καθημερινότητάς του, σύμφωνα με...
έρευνα της Public Issue για λογαριασμό του WWF Ελλάς, που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Ιούνιο.

Κακή ή πολύ κακή χαρακτηρίζει την κατάσταση του περιβάλλοντος στην Ελλάδα το 53%, ενώ ως το σημαντικότερο περιβαλλοντικό πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα, 3 στους 10 πολίτες ορίζουν την ατμοσφαιρική ρύπανση που προκαλείται από τη

Αργεί ο Broadwell, αρκεί ο Haswell για να νικήσει τον A7 της Apple, λέει η Intel

Στο 2014 μεταθέτει η Intel την διάθεση των τσιπ Broadwell, των πρώτων SoC που κατασκευάζονται στην κλίμακα των 14 νανομέτρων, επιφέροντας σημαντικές βελτιώσεις στην ταχύτητα και κυρίως στην αυτονομία των φορητών συσκευών. O διευθύνοντας σύμβουλος της Intel αναφέρθηκε σε προβλήματα στην παραγωγή, που αλλάζουν τα φιλόδοξα σχέδια της εταιρείας για την προέλασή της στην αγορά των convertible 2-σε-1, των tablet, αλλά και των smartphone.

Ποδόσφαιρο: Στοιχημάτισε στον 18μήνο εγγονό του και κέρδισε 120 χιλ. ευρώ!

Ο Χάρι Ουίλσον της Λίβερπουλ όχι μόνο έγινε ο νεαρότερος παίκτης στην ιστορία της εθνικής Ουαλίας αλλά και έστειλε τον παππού του στο ταμείο για να εισπράξει 120 χιλιάδες ευρώ απ' ένα στοίχημα 14 ετών!
Σε ηλικία 16 ετών και 203 ημερών ο μέσος της Λίβερπουλ έσπασε κόντρα στο Βέλγιο το ρεκόρ του Γκάρεθ Μπέιλ που είχε κάνει το ντεμπούτο

''Πυρπολήτης'' ήταν όλοι τους εκεί... Φωτογραφίες από την άσκηση !

Παρουσία του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Δημήτρη Αβραμόπουλου, πραγματοποιήθηκε... χθες η διακλαδική άσκηση «ΠΥΡΠΟΛΗΤΗΣ», η οποία έλαβε χώρα στη νήσο Δοκό.

Formula 1: Η Βαλένθια αρνήθηκε το γκραν πρι το 2014

Η Βαλένθια παραιτήθηκε από τη φιλοξενία του γκραν πρι της Φόρμουλα Ένα το 2014, ύστερα από το «στοπ» της φετινής περιόδου.
Μετά την απομάκρυνση από το προσωρινό χρονοδιάγραμμα για το 2014, οι ισπανικές αρχές αποφάσισαν τελικά να αποχαιρετήσουν το σιρκουί λόγω

Mercedes-Benz S 63 AMG Coupe 2015: Πανίσχυρη κομψότητα

Η γερμανική φίρμα έχει ήδη δώσει ένα δείγμα της S-Class Coupe μέσω του αντίστοιχου πρωτοτύπου που παρουσίασε στην έκθεση της Φρανκφούρτης.
Απ΄ότι φαίνεται, όμως, η εξέλιξη του μοντέλου που θα αντικαταστήσει τη CL, ανεβαίνοντας κατηγορία ως μέρος της γκάμας και με τα διακριτικά της S-Class, βρίσκεται σε πολύ πιο προχωρημένο στάδιο απ΄ότι θα υπέθετε κανείς. 
Περίτρανη απόδειξη το γεγονός ότι το συγκεκριμένο πρωτότυπο δεν αποτελεί κάποια από τις απλές εκδόσεις της γκάμας του νέου coupe αλλά την πανίσχυρη AMG. 

Ή τους στόχους ή σπίτια σας

Σε τεντωμένο σχοινί θα βρίσκονται κάθε χρόνο οι προϊστάμενοι των οργανικών μονάδων του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος (ΣΔΟΕ), εάν δεν πιάνουν τους ποιοτικούς και ποσοτικούς στόχους που θα καθορίζει το υπουργείο Οικονομικών. Σύμφωνα με απόφαση του υφυπουργού Οικονομικών Γ. Μαυραγάνη, η θητεία κάθε προϊσταμένου θα λύεται αυτοδίκαια με την πάροδο ενός έτους, ενώ σε περίπτωση επίτευξης των στόχων μπορεί να ανανεώνεται έως δύο φορές.

* Στα ποσοτικά κριτήρια αξιολόγησης περιλαμβάνονται το πλήθος των διενεργηθέντων ελέγχων, σε σχέση με τους προγραμματισθέντες, η βαρύτητα παραβάσεων βάσει της μοριοδότησης, ο χρόνος ολοκλήρωσης των ελέγχων σε σχέση με την πολυπλοκότητα, το πλήθος των στοιχείων και των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων, αλλά και το πλήθος των εισαγγελικών παραγγελιών και η ολοκλήρωση διερεύνησής τους.

* Στα ποιοτικά κριτήρια αξιολόγησης των προϊσταμένων του ΣΔΟΕ περιλαμβάνονται η συνεισφορά στο περιβάλλον εργασίας, η τήρηση της εργασιακής δεοντολογίας, αλλά και οι γνώσεις.

Για την αξιολόγηση, εκτός των ποσοτικών και ποιοτικών κριτηρίων, τα οποία συντρέχουν σωρευτικά, θα προστίθενται και κριτήρια εξαιρετικών επιδόσεων, που αφορούν επιδόσεις που επιτυγχάνονται κατά την ανάληψη δράσης πέραν των στόχων που έχουν τεθεί (αποκάλυψη περιπτώσεων διαφθοράς στις οποίες εμπλέκονται υπάλληλοι, συμμετοχή σε αποκάλυψη υποθέσεων μεγάλης φοροδιαφυγής, σύνταξη και υποβολή καινοτόμων μελετών και προτάσεων για την αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας, την απλοποίηση των διαδικασιών και την καταπολέμησή της, υπέρβαση των ετήσιων συνολικών στόχων που έχουν τεθεί κ.ά.).

Η κλίμακα
Για τον προϊστάμενο και τον προϊστάμενο αναπληρωτή οργανικής μονάδας επιπέδου διεύθυνσης της κεντρικής υπηρεσίας του ΣΔΟΕ μοναδικός αξιολογητής είναι ο ειδικός γραμματέας του ΣΔΟΕ. Για τον προϊστάμενο και τον προϊστάμενο αναπληρωτή των περιφερειακών και επιχειρησιακών διευθύνσεων του ΣΔΟΕ πρώτος αξιολογητής, οι προϊστάμενοι των διευθύνσεων της κεντρικής υπηρεσίας του ΣΔΟΕ κατά λόγο αρμοδιότητας και δεύτερος αξιολογητής ο ειδικός γραμματέας του ΣΔΟΕ. Για τον προϊστάμενο επιπέδου υποδιεύθυνσης των περιφερειακών και επιχειρησιακών διευθύνσεων του ΣΔΟΕ πρώτος αξιολογητής, ο προϊστάμενος της αντίστοιχης διεύθυνσης και δεύτερος αξιολογητής οι προϊστάμενοι των διευθύνσεων της κεντρικής υπηρεσίας του ΣΔΟΕ κατά λόγο αρμοδιότητας.

Η κλίμακα αξιολόγησης της επίτευξης των ποιοτικών στόχων θα κυμαίνεται από πέντε μέχρι έναν βαθμό ως εξής: Με τον βαθμό πέντε αξιολογούνται οι άριστοι, με βαθμό τέσσερα αξιολογούνται οι πολύ καλοί υπάλληλοι, με βαθμό τρία οι καλοί, οι οποίοι υπό κάποιες προϋποθέσεις ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των εργασιών, με βαθμό δύο οι υπάλληλοι με σοβαρές ελλείψεις και με έναν βαθμό οι υπάλληλοι οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται στα καθήκοντά τους. Σύμφωνα με την απόφαση του Μαυραγάνη, η αξιολόγηση των προϊστάμενων οργανικής μονάδας επιπέδου διεύθυνσης, υποδιεύθυνσης ή τμήματος, των οποίων η θητεία έχει λήξει, θα γίνει με βάση τους ποσοτικούς και μόνο στόχους που είχαν τεθεί για το έτος 2012.

http://www.topontiki.gr