Μεταφερθήκαμε στο www.radiogamma.gr

Ε.Π.Ο.: Οι διιατητές στην 2η φάση του κυπέλλου Ελλάδας

Η ΕΠΟ έκανε γνωστούς τους διαιτητές των αγώνων της Β’ φάσης.Ο Ιωάννης Παπαδόπουλος από το σύνδεσμο διαιτητών Μακεδονίας θα σφυρίξει τη Νίκη κόντρα στον Πανθρακικό ενώ τον αγώνα Ολυμπιακός Β. - Άρης θα διευθύνει

Κλείνουν μαζικά προφίλ στο Facebook: Οι χρήστες φοβούνται για τα προσωπικά τους δεδομένα

Την ανάγκη για περισσότερη προστασία των προσωπικών δεδομένων των χρηστών στο Facebook δείχνει το μαζικό κλείσιμο λογαριασμών, που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τον Μαρκ Ζουκερμπεργκ.

Η αποτελμάτωση και οι μαύρες συνέπειες

Οι πολιτικές τερατογενέσεις, απότοκο των συγκεκριμένων πολιτικών που ασκήθηκαν

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΑΚΡΟΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ *

Οι εκπρόσωποι του πολιτικού συστήματος της χώρας συνεχίζουν να προσποιούνται ότι αγνοούν τις αιτίες που εξέθρεψαν και γιγάντωσαν τη Χρυσή Αυγή. Γιατί δεν αναζητούν τις ρίζες του φαινομένου στην πολιτική που άσκησαν τις τελευταίες δεκαετίες;
Στην αναξιοκρατία, στις πελατειακές σχέσεις, στην περιθωριοποίηση της περιφέρειας, στην απαξίωση του συνδικαλιστικού κινήματος με κυρίαρχη τη ΓΣΕΕ, που απορροφούσε τους κραδασμούς των εργαζομένων του ιδιωτικού τομέα και των ανέργων, προωθώντας άλλα συντεχνιακά συμφέροντα.

Δεν αντιλαμβάνονται ότι η Χρυσή Αυγή αποτελεί παράγωγο του πολιτικού συστήματος ή καλύτερα του τρόπου λειτουργίας του από τους ίδιους; Η παράνομη δράση των ταγμάτων εφόδου δεν μπορεί να τα αμνηστεύσει όλα αυτά, διότι υπάρχει λογική σύνδεση ανάμεσα σε αυτά και στις σημερινές εξελίξεις. Είναι αυτονόητο ότι η στρεβλή λειτουργία του συστήματος επί δεκαετίες κάτω από την ομπρέλα της νομιμότητας θα είχε συνέπεια την επιδοκιμασία ενεργειών εκτός νομιμότητας από σημαντική μερίδα του εκλογικού σώματος, ως έκφραση της οργής τους.

Παρατηρούμε ότι πουθενά στην Ευρώπη η Ακροδεξιά δεν εκδηλώνεται με αυτόν το βίαιο και οργανωμένο τρόπο. Διότι οι ευρωπαϊκές κοινωνίες δεν βίωσαν τις ελληνικές εμπειρίες μεταπολεμικά μέχρι σήμερα. Υπάρχουν όμως κοινά χαρακτηριστικά που μας βοηθούν να προσεγγίσουμε τις άλλες παραμέτρους της ελληνικής εκδοχής της Ακροδεξιάς. Ο Μαρξ πριν από ενάμιση αιώνα διαπίστωνε ότι η ταξική σύγκρουση οδηγεί στην κοινωνική εξέλιξη. Σήμερα διαπιστώνουμε ότι η νόθευσή της επιφέρει την πολιτική αποτελμάτωση και τη δημιουργία πολιτικών τερατογενέσεων. Η Σαντάλ Μουφ, στο βιβλίο της «Επί του πολιτικού», υποστηρίζει για την έξαρση της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη: «Η ανάπτυξη της Ακροδεξιάς πραγματοποιήθηκε πάντα σε περιστάσεις όπου οι διαφορές ανάμεσα στα παραδοσιακά δημοκρατικά κόμματα έχουν γίνει πολύ λιγότερο σημαντικές απ' ό,τι ήταν στο παρελθόν.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στην Αυστρία, αυτό οφειλόταν σε μια μακρά περίοδο κυβερνήσεων συνασπισμού. Σε άλλες, όπως στη Γαλλία, στην κεντρώα μετατόπιση κομμάτων που παλαιότερα τοποθετούνταν σαφώς στα αριστερά του πολιτικού φάσματος. Αλλά σε κάθε περίπτωση είχε εγκαθιδρυθεί μία συναίνεση στο κέντρο, η οποία δεν επέτρεπε στους ψηφοφόρους να επιλέξουν πραγματικά ανάμεσα σε σημαντικά διαφορετικές πολιτικές. Αυτό δημιούργησε ένα κενό που ήταν δυνατό να καταληφθεί από άλλες μορφές ταύτισης, οι οποίες θα μπορούσαν να αποβούν προβληματικές για τη λειτουργία του δημοκρατικού συστήματος. Ετσι, δεξιοί δημαγωγοί μπόρεσαν να αρθρώσουν την επιθυμία για μια εναλλακτική προοπτική πέρα από την πνιγηρή συναίνεση».

Και συνεχίζει: «Το νόημα της Αριστεράς και της Δεξιάς θα μεταβάλλεται, αλλά η διαχωριστική γραμμή θα πρέπει να διατηρηθεί γιατί η εξαφάνισή της θα σήμαινε ότι απωθείται η κοινωνική διαίρεση και ότι ένα πλήθος φωνών έχουν καταδικαστεί στη σιωπή... Οταν η κοινωνική διαίρεση δεν μπορεί να εκφραστεί μέσω της αντίθεσης Αριστερά/Δεξιά, τα πάθη δεν μπορούν να στραφούν σε δημοκρατικούς σκοπούς και οι ανταγωνισμοί παίρνουν μορφές που ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο τους δημοκρατικούς θεσμούς». Στη χώρα μας, στο πλαίσιο του δικομματισμού, η αντίθεση Δεξιά/Αριστερά εκφυλίστηκε στην εναλλαγή των δύο κομμάτων που αναλώθηκαν στην εξυπηρέτηση των κομματικών συμφερόντων.

Αποκορύφωμα, οι συνεργασίες Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ και Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ που ακύρωσαν ακόμη και τις προσχηματικές διαχωριστικές γραμμές Δεξιάς/Αριστεράς, χωρίς όμως να προβάλλονται ουσιαστικές διαφοροποιήσεις από τα υπόλοιπα κόμματα, με εξαίρεση το ΚΚΕ. Αυτή η πολιτική αποτελμάτωση επιβεβαιώνεται και από τη διαπίστωση ότι οι ίδιοι πολιτικοί και συνδικαλιστές που οδήγησαν τη χώρα στην κρίση, οι ίδιοι ευαγγελίζονται την υπέρβασή της.

Πού οδηγεί όμως τις εξελίξεις το πρόβλημα της παράνομης δράσης ομάδων που συσχετίζονται με τη Χ.Α.; Η Σαντάλ Μουφ σημειώνει: «Μία δημοκρατική κοινωνία δεν μπορεί να μεταχειρίζεται όσους αμφισβητούν τους βασικούς της θεσμούς ως νόμιμους αντιπάλους». Οποιος μάλιστα διαβάσει το έργο του Χάινριχ Α. Βίνκλερ «Βαϊμάρη: Η ανάπηρη δημοκρατία», προβληματίζεται σε τέτοιο βαθμό ώστε διερωτάται γιατί δεν αντιμετωπίστηκε το πρόβλημα ήδη θεσμικά. Αντίθετα, ο Καρλ Σμιτ υποστηρίζει την «εξαίρεση» που βάζει «αυτό που υπαγορεύεται από τον κίνδυνο πάνω από αυτό που απαγορεύεται από τους νόμους».

Ομως οι προσδοκίες μας για το καλύτερο (ή οι φόβοι για το χειρότερο) εναποτίθενται στην επισήμανση του Ούλριχ Μπεκ, που υποστηρίζει ότι η «κοινωνία της διακινδύνευσης», δηλαδή μιας κοινωνίας που είναι μετέωρη, όπως η ελληνική που έχει εξαντλήσει τα πρότυπά της γι' αυτό αναπαράγει το χρεοκοπημένο παρελθόν της, «είναι μία λανθάνουσα επαναστατική κοινωνία, στην οποία η κανονική κατάσταση και η εξαιρετική κατάσταση δεν διαχωρίζονται πλέον καθαρά».

* πολιτικού μηχανικού

enet.gr


Ποδόσφαιρο: Έκανε τάκλιν με το ...κεφάλι και έσπασε τρία δόντια!

Στην αναμέτρηση της Αρχεντίνος Τζούνιορς με την Μπόκα, ο Γκασπάρ Ινίγκες βρήκε έναν πολύ επικίνδυνο (για τον ίδιο) τρόπο να σταματήσει τον αντίπαλό του.
Ο 19χρονος μέσος έκανε τάκλιν με το... κεφάλι στον Κρίστιαν Έρμπες. Τελικά ούτε

Mη με πιάνετε από τη μύτη, θα σκάσω

Του Γιάννη Αγγελιδάκη

Έχω περάσει 20 χρόνια στα σχολεία (27 στην εκπαίδευση), 10 σαν αναπληρωτής, και έχω διδάξει σε 28 σχολεία. Μισά μισά σε επαρχία και Θεσσαλονίκη και ανά χρονιά σε Γυμνάσια, Λύκεια, ημερήσια ΤΕ.Λ. και ΕΠΑ.Λ. και τα τελευταία 2 χρόνια διδάσκω σε νυχτερινό ΕΠΑ.Λ.

Κάθε χρόνο τα καλοκαίρια με φίλους συναδέλφους κάναμε απολογισμό της χρονιάς που πέρασε και ανταλλάσσαμε απόψεις για το σχεδιασμό της επόμενης χρονιάς. Συζητούσαμε τον τρόπο που ο καθένας μας προσέγγιζε τις διάφορες μαθηματικές έννοιες, με ποιο τρόπο ελισσόμασταν ανάλογα με το πώς δέχονταν τα τμήματα τη γνώση, αλλά και ο καθένας διαφορετικά, αν απέδωσαν και πώς διάφορες εκπαιδευτικές τεχνικές, π.χ. ομάδες εργασίας, θέματα που βάλαμε στα διάφορα τεστ, τα θέματα του Ιούνη και πολλά άλλα. Ήταν και είναι κουβέντες που μας γεμίζουν, μας ευχαριστούν, μας κάνουν καλύτερους. Είναι διαδικασίες που ποτέ δεν οργάνωσε το Υπουργείο Παιδείας. Σε οποιοδήποτε σχεδόν επιμορφωτικό σεμινάριο και αν βρεθείς, απλώς ακούς κάποιον να μονολογεί (θα τρίζουν τα κόκαλα του Πιαζέ).

Το φετινό καλοκαίρι είναι το πρώτο όπου αυτές οι κουβέντες λιγόστεψαν αρκετά, και αυτό μας έκανε να νιώθουμε άσχημα. Οι συζητήσεις μας πάντα στρέφονταν σε αυτά που κάνει το υπουργείο στους μαθητές και στους καθηγητές. Άνθρωποι που έχουν μικρή ή και καθόλου σχέση με την παιδεία, αποφασίζουν για μας (καθηγητές και μαθητές) χωρίς εμάς, χωρίς τις επεξεργασμένες θέσεις των Ομοσπονδιών μας (Ο.Λ.Μ.Ε.-Δ.Ο.Ε.- Πανεπιστημιακοί). Εκείνο που ενδιαφέρει το Υπουργείο Παιδείας είναι να παρουσιάσει κάτι καινούριο για την Παιδεία και επαναφέρει συστήματα του 1970 και του 1990(!) (4 μαθήματα στις Πανελλαδικές), να ενισχύσει τα φροντιστήρια (από την Α΄ Λυκείου το 50% των θεμάτων του Ιούνη θα μπαίνουν από τράπεζα θεμάτων), να πετάξει ουσιαστικά έξω από την τεχνική εκπαίδευση κυρίως τα κορίτσια με την κατάργηση του τομέα Υγείας στα ΕΠΑ.Λ. (θα μετατραπούν σε ΕΠΑ.Λ. Αρρένων), διότι το μόνο που όπως φαίνεται είναι σημαντικό για την κυβέρνηση, για το υπουργείο, είναι να απολυθούν καθηγητές και να αυξηθούν οι «πελάτες» στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Μέχρι σήμερα, για να γινόσουν βοηθός νοσηλευτή ή βρεφονηπιοκόμος ή ιατρικών εργαστηρίων, τελείωνες απλώς το ΕΠΑ.Λ. και αν είχες δυνατότητες, μέσω Πανελλαδικών εξετάσεων περνούσες στα Τ.Ε.Ι. Σήμερα με το νέο νόμο πρέπει να τελειώσεις το Γενικό Λύκειο ή το ΕΠΑ.Λ. και να πας σε Ι.Ε.Κ. που αυτό σημαίνει, λόγω του περιορισμού των θέσεων στα δημόσια, ότι πρέπει να πληρώσεις αρκετές χιλιάδες ευρώ στα ιδιωτικά Ι.Ε.Κ. Δηλαδή όπου και να στραφείς, συναντάς μπροστά σου ιδιωτικοποιήσεις.

Όσον αφορά τα φροντιστήρια από την Α΄ Λυκείου, εύλογα θα αναρωτηθεί κανείς γιατί επιτέλους δεν γίνεται καλή δουλειά στα σχολεία μας; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Δεν υπάρχει περίπτωση ο καλύτερος καθηγητής του κόσμου να μπορέσει σε 2 ώρες εβδομαδιαίως να προετοιμάσει σωστά τους μαθητές του (στο σύνολό τους, όχι κάποιες εξαιρέσεις), τη στιγμή που είναι σίγουρο ότι κάποιοι άλλοι κάνουν άλλες τόσες ώρες φροντιστήριο ή ιδιαίτερα. Ένας άλλος λόγος είναι ότι οι Πανελλαδικές εξετάσεις είναι απόλυτα ανταγωνιστικές, δηλαδή για να περάσει κάποιος σε μια σχολή πρέπει να γράψει καλύτερα από κάποιους άλλους, αυτό όμως πώς μπορεί να γίνει αφού πάνε όλοι στα ίδια σχολεία; Γίνεται φυσικά με το ποιος θα διαβάσει περισσότερο αλλά και με το ποιος θα έχει βοήθεια περισσότερη από τον άλλον. Εδώ μπαίνει το φροντιστήριο, και αν έχεις οικονομική άνεση τα ιδιαίτερα (καθαρά ταξικά).

Είναι γνωστό σε όλους, π.χ., τους μαθηματικούς ότι όσο καλό μάθημα και να κάνεις στην Γ΄ Λυκείου, μπορείς να κατορθώσεις να φτάσεις τους μαθητές σου να γράψουν μέχρι 12 έως 13 –εκτός πάλι από ελάχιστες εξαιρέσεις– επειδή δεν σου αρκούν οι ώρες για να κάνεις μάθημα πέρα από το σχολικό βιβλίο γιατί τα θέματα το ξεπερνούν κατά πολύ. Μην ξεχνάμε επίσης ότι οι μαθητές που γράφουν κάτω από τη βάση πήγαν και αυτοί φροντιστήριο.

Για να πούμε την άποψή μας για τις «μερικώς» Πανελλαδικές σε όλο το Λύκειο, πρέπει να σκεφτούμε πώς ήταν μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι εξετάσεις και στη Β΄ Λυκείου. Από μια πλευρά, πολλοί μαθητές βοηθιόνταν αφού έκαναν ουσιαστικά μια πρόβα για την Γ΄ Λυκείου, όμως η πίεση ήταν τόσο μεγάλη ώστε οι μαθητές/-τριες δεν ασχολούνταν με τίποτα που να αναπτύσσει την προσωπικότητά τους αλλά μόνο με τις εξετάσεις. Είμαστε άραγε σίγουροι ότι τα παιδιά από 15 μέχρι 18 χρονών πρέπει να είναι στραμμένα στις Πανελλαδικές; Εδώ έγκειται η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε αυτούς που θέλουν μια παιδεία στραμμένη μέσω της εντατικοποίησης είτε στην απόκτηση μόνο εξειδικευμένων γνώσεων είτε στα ΕΠΑ.Λ. δεξιοτήτων και ικανοτήτων, και σε εκείνους που προτιμούν μια παιδεία με στόχο την ανάπτυξη ολοκληρωμένων και πολύπλευρα διαμορφωμένων προσωπικοτήτων. Όταν έχεις μπροστά σου εξετάσεις, είναι αδύνατο –κι έτσι κι αλλιώς θα κάνεις λάθος– να ασχοληθείς με οτιδήποτε άλλο όπως δημιουργία θεατρικών ομάδων, μουσικών σχημάτων ή γενικά πολιτιστικών εκδηλώσεων και πολλών άλλων μέσα στο σχολείο αλλά και έξω από αυτό. Ο καθηγητής μέσα στην τάξη ασχολείται αποκλειστικά και στείρα με τη συγκεκριμένη ύλη και δεν μπορεί να επεκταθεί σε αναζητήσεις μαθητών σε άλλες γνώσεις συγγενείς με την ύλη, όπως είναι τα ιστορικά στοιχεία για το πώς αναπτύχθηκαν τα μαθηματικά (π.χ. πυθαγόρειο θεώρημα).

Το αξιοπερίεργο στην Παιδεία είναι ότι όποιος υπουργός αναλαμβάνει, προσπαθεί να κάνει οπωσδήποτε αλλαγές. Άλλος υπουργός, πολλές, όπως ο Γεράσιμος Αρσένης που από «τσάρος» της Οικονομίας και παραλίγο πρωθυπουργός «ξέπεσε» στο Υπουργείο Παιδείας και ήθελε να αφήσει το στίγμα του (οι περισσότεροι απόφοιτοι των Τ.Ε.Ε. που υπήρχαν για 10 χρόνια δεν γνωρίζουν ότι δεν έχουν απολυτήριο Λυκείου!!!) και άλλοι, λίγες όπως ο Πέτρος Ευθυμίου και η Μαριέττα Γιαννάκου που κάνανε αλλαγές στον υπάρχοντα νόμο. Το τραγικό είναι ότι αυτές οι αλλαγές γίνονται χωρίς ολοκληρωμένο μακροχρόνιο σχεδιασμό και όχι μόνο δεν συμπυκνώνουν τη μέχρι τώρα εμπειρία, αλλά έχουν και λάθη που δείχνουν τη συνολική προχειρότητα. Στο νέο νόμο οι μαθητές της Γ΄ Λυκείου που επιλέγουν τη λεγόμενη παλιά θεωρητική κατεύθυνση, δε διδάσκονται μαθηματικά. Μπορεί να είναι σωστό θα ισχυριστεί κάποιος, πλην όμως για να πάρεις απολυτήριο πρέπει να έχεις γενικό μέσο όρο 10 σε όλα τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα αλλά και στη γλώσσα και στα μαθηματικά! Η προχειρότητα στο έπακρο.

Αλλαγές στην παιδεία ζητάμε οι καθηγητές πάντα. Ζητάμε να μπει η Πληροφορική στα σχολεία, όχι να διδάσκονται οι μαθητές πώς λειτουργούν κάποια προγράμματα αλλά να χρησιμοποιούνται οι Η/Υ σε συνδυασμό με προτζέκτορες σαν εποπτικά μέσα διδασκαλίας σε όλα τα μαθήματα. Για παράδειγμα, σε κάθε μάθημα χημείας είναι καλό να υπάρχει πείραμα που θα βλέπουν οι μαθητές πριν πάνε στο εργαστήριο. Ζητάμε καλύτερα κτίρια, εργαστήρια, γυμναστήρια. Πάντα όμως υπάρχει το τείχος του «χρήματα ΔΕΝ υπάρχουν», ενώ πόσο ειρωνικό ακούγεται σήμερα που λένε ότι «παλιά υπήρχαν». Στα περισσότερα σχολεία μας τα γραφεία των καθηγητών είναι τόσο μικρά που όταν τοποθετείται κάποιος είτε σε Γυμνάσιο είτε σε Λύκειο, το ανέκδοτο είναι να βρει συρτάρι (εννοείται μόνο ένα) για να βάλει τα βιβλία του.

 Ουσιαστικά η παιδεία μας είναι όπως πριν από 50 χρόνια, ένας πίνακας, θρανία με μαθητές, ο καθηγητής και το βιβλίο. Θα μπορούσα να γράφω πάρα πολλά αλλά, όπως είπε η πρώην υπουργός Παιδείας Άννα Διαμαντοπούλου, η Ο.Λ.Μ.Ε. έχει σωστές επεξεργασμένες προτάσεις, μόνο που δεν τις ενστερνίζεται κανείς!

Θυμάμαι ότι στις 20 Ιούνη του 1978 έγινε ο μεγάλος σεισμός στη Θεσσαλονίκη. Το σχολείο όπου φοιτούσα ήταν το 1ο Λύκειο, παλιό κτίριο που κρίθηκε ακατάλληλο. Στεγαζόμασταν προσωρινά στα υπόγεια του σχολικού συγκροτήματος «Ευκλείδη». Στο μέσον της χρονιάς και αφού είχαν κατασκευαστεί δύο προκάτ κτίρια ακριβώς απέναντι από το σημερινό Δημαρχείο, μας μετέφεραν εκεί. Κάναμε αποχές γιατί θέλαμε να κατασκευαστεί σωστό κτίριο. Ο τότε υπουργός Βόρειας Ελλάδας μας κάλεσε, πήγαμε οι πέντε πρόεδροι της Γ΄ Λυκείου. Αφού μας τρομοκράτησε, μας είπε ότι είναι μια προσωρινή λύση. Σήμερα, 35 χρόνια μετά το 1ο Λύκειο και το 31ο Γυμνάσιο στεγάζονται ακόμα εκεί. Το 12ο Δημοτικό που έχει μαθητές από την ίδια περιοχή, λόγω προβλήματος στατικότητας στην εσωτερική σκάλα του κτιρίου όπου στεγαζόταν –το οποίο ανήκει στην Εκκλησία–, εδώ και περίπου 12 χρόνια μεταφέρθηκε και βρίσκεται μαζί με το 5ο Γυμνάσιο σε λυόμενα κτίρια μπροστά από το Μέγαρο Μουσικής. Δηλαδή δόθηκε προτεραιότητα να χτιστούν Δημαρχείο και Μέγαρο Μουσικής αντί για σχολεία. Και αναρωτιέμαι: όταν ο δήμαρχος βλέπει τα προκάτ σχολεία από το καινούριο γραφείο του, τι να σκέφτεται άραγε; Αυτοί που για να πάνε στο Μέγαρο Μουσικής περνάνε μπροστά από τα λυόμενα σχολεία, πώς αισθάνονται όταν παρακολουθούν μια συναυλία μέσα στο υπερπολυτελές περιβάλλον;

Εν κατακλείδι, αυτό που πρέπει να γίνει πλέον είναι οι επεξεργασμένες θέσεις της Ο.Λ.Μ.Ε. και της Δ.Ο.Ε. να γίνουν πράξη.

chronosmag.eu

http://tvxs.gr/

Bloomberg: Η κυβέρνηση ετοιμάζει κατασχέσεις για να πιαστούν οι στόχοι

«Να επισφραγίσει την εξαθλίωση της ελληνικής κοινωνίας επιχειρεί η ελληνική κυβέρνηση αυξάνοντας τις πιέσεις στα νοικοκυριά, καθώς κατόπιν εισήγησης της τρόικας προωθείται μερική άρση της αναστολής πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας» αναφέρει σε εκτενές ρεπορτάζ του το αμερικανικό πρακτορείο Bloomberg.

«To μέτρο αυτό προκρίνεται επειδή η σχετική νομοθεσία που προστατεύει χιλιάδες ελληνικά νοικοκυριά στέκεται τροχοπέδη για τη μείωση των “κόκκινων” δανείων, που αποτελεί πάγιο αίτημα της τρόικας. Τα επισφαλή δάνεια των ελληνικών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων φτάνουν σχεδόν το 30% του συνολικού τραπεζικού δανεισμού, δηλαδή ένα στα τρία δάνεια παραμένει μη εξυπηρετούμενο», αναφέρει το Bloomberg.

«Το συγκεκριμένο ζήτημα αποτελεί ένα από τα φλέγοντα ζητήματα που θα τεθούν επί τάπητος από τους επικεφαλής της τρόικας» προσθετει το δημοσίευμα, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στη δέσμευση του πρωθυπουργού να προστατεύσει την πρώτη κατοικία, καθώς «το νέο σύστημα θα πλήττει μόνο όσους έχουν χρήματα, αλλά δεν πληρώνουν».

http://www.koutipandoras.gr/

Κινδυνεύουν να μείνουν στην ίδια τάξη ... στο νηπιαγωγείο!

Κινδυνεύουν να μείνουν στην ίδια τάξη 22 παιδιά από τη Σταλίδα και μάλιστα ενώ φοιτούν ... στο νηπιαγωγείο! Αιτία η απουσία μεταφορικού μέσου προκειμένου να πηγαίνουν στο νηπιαγωγείο Μοχού, όπου φοιτούν συνολικά 32 παιδιά.

Το μικρό ψάρι τρώει το μεγάλο

Δημήτρης Ποταμιάνος

Πόσο εύκολα αντιστρέφεται, κι εν τέλει διαψεύδεται, η γνωστή κυνική παροιμία. Χρειάζεται βέβαια εδώ και η βοήθεια του κακότροπου ψαρά, που υπακούει στη «λογική» πως αν δεν τη σηκώσει εκείνος σήμερα τη μίζερη έστω ψαριά, θα τη σηκώσει σίγουρα κάποιος άλλος αύριο. Νομοθετική ρύθμιση ασφαλώς και υπάρχει - από νόμους άλλο τίποτα στην ευλογημένη χώρα μας. Θα το ξέρετε, είμαι βέβαιος, πως προ πολλού ισχύει η γενική απαγόρευση για αλιεύματα κάτω των 8 εκατοστών. Το θυμόμαστε όμως άραγε αυτό όταν στις ψαροταβέρνες μάς προτείνουν ως ακαταμάχητο μεζέ - και τον δεχόμαστε βέβαια με τη μεγαλύτερη προθυμία - τις ουρίτσες της πεσκανδρίτσας (λιλιπούτεια μπουκιά και συχώριο, δε λέω) ή τα τηγανητά φτενά μπακαλιαράκια (ούτε μισή σπιθαμή, ασυναγώνιστη πάντως κι αυτή νοστιμιά), για να μη μιλήσουμε για τους γόνους, μαριδάκι, κουτσομουράκι, καλαμαράκι και δε συμμαζεύεται (εδώ κι αν προεξοφλούμε μιαν αληθινή ευωχία);

Και καλά με τα προηγηθέντα, έχουν τουλάχιστον το ατού πως γίνονται εύκολα μια χαψιά. Αλλ’ εκείνα τα έρημα τα λυθρινάκια, που, αλίμονο, τα βλέπω τόσο συχνά αραδιασμένα στην κατά τα άλλα προκομμένη ψαραγορά μας, ποιος άραγε μπορεί να τα λιμπιστεί; Προσφέρονται, είναι η αλήθεια, μισοτιμής (και βάλε) εν σχέσει με τα μεγαλωμένα καμαρωτά λυθρίνια. Αρκεί, όμως, το δέλεαρ αυτό, για ν’ αντισταθμιστεί το παίδεμα να βρεις λίγο ψαχνό ανάμεσα στα μύρια όσα σουβλερά κοκαλάκια του άνηβου ακόμα ψαριού; Λίγο τράτο ακόμα αν τους δίναμε, θα μπορούσαμε να τα χαρούμε ως τα χυμώδη και ολόσαρκα, πραγματικά πρωτοκλασάτα ψάρια, που είναι, σαν μεγαλώσουν. Για την υποστήριξη του επιχειρήματος, ας παραθέσω, λοιπόν, εδώ έναν ενδεικτικό κατάλογο των επιτρεπτών αλιευμάτων, ανάλογα με το μέγεθός τους: Πεσκανδρίτσα > 30 εκ. Σαργός > 23 εκ. Μπακαλιάρος > 20 εκ. Κολιός > 18 εκ. Λυθρίνι > 15 εκ. Γόπα > 10 εκ.

Είναι ακριβώς η εποχή που θα πρέπει όλοι να τον θυμόμαστε - βάλτε ίσως κι ένα αυτοκόλλητο στο ψυγείο σας -, καθώς οι ανεμότρατες θ’ αρχίσουν σε λίγο, με την επίσημη άδεια της Πολιτείας, να σαρώνουν τους βυθούς μας. Κι όποιο, μικρό ή μεγάλο ψάρι, πάρει ο χάρος. (Τα μικρά, φυσικά, έχω πρωτίστως εδώ στο νου, που δεν θα προκάνουν να γίνουν μεγάλα και να κάνουν με τη σειρά τους ή και να φάνε άλλα μικρά, σύμφωνα με την αυτοδιαψευδόμενη έτσι, επιμένω, παροιμία μας.)

Στον φούρνο μας, παρακαλώ, όμως, τώρα, για την επιβεβλημένη παρηγοριά, ύστερα από το θεμιτό οπωσδήποτε οικολογικό αυτό ξέσπασμα. Ζαργάνες διάλεξα να μαγειρέψουμε σήμερα. Την ξέρετε δα την προτίμησή μου για τα κατ’ άλλους «πληβεία» ψάρια. Και ναι μεν η τιμή τους στις λογής-λογής ιχθυόσκαλες είναι σχετικά φθηνή, αλλά πλέοντας τις προάλλες στο… διαδίκτυο, εντόπισα την αρκετά χαριτωμένη (αν και ελεγχόμενη ίσως κάπως ως σεξιστική) παλιά ατάκα (του θεάτρου μήπως ή κάποιας πρόζας;): « Άννα μου, ζαργάνα μου… να σε πάω βόλτα στου Φλόκα για παγωτάκι;». Λυγερό, σεινάμενο και κουνάμενο, το νοστιμότατο αυτό αφρόψαρο - γνωστό το ίδιο και ως εξόχως κυνηγιάρικο - συνδέθηκε στη γλώσσα μας, στα καθημερινά μας επιφωνήματα ιδίως, με το πολυπαινεμένο (και) ως «ωραίο φύλλο». Δεν μου χρειαζόταν, εδώ που τα λέμε, το σεργιάνι στο διαδίκτυο προς επίρρωση της σχετικής μεταφοράς. Προχτές ακόμα, καθώς έκανα τα ψώνια μου, άκουσα τον συντοπίτη που αναφωνούσε: «Πω, πω, κάτι ζαργάνες!». Και δεν πρόλαβα να βεβαιωθώ αν εννοούσε τα ψάρια που μόλις είχα αγοράσει ή τη συντροφιά από τις όμορφες κοπελιές που περνούσαν εκείνη την ώρα έξω από την ψαραγορά.

Προσπερνάμε όμως κι εμείς το φιλολογικό ζήτημα (είπαμε, έχει και μια φαλλοκρατική απόκλιση που σίγουρα δεν μας ταιριάζει.) Τις ζαργάνες εγώ τώρα, που τόσο μου αρέσει να τις μαγειρεύω, τις ήξερα ως μετρίου μεγέθους. Υπέρκομψες μεν πάντα, με το φιδίσιο εκείνο κορμί τους, αλλ’ ούτε πολύ μεγαλόσωμες ούτε και μικροκαμωμένες. Μεγάλη έτσι η προχτεσινή έκπληξή μου με τις υπερμεγέθεις μακρουλές βελονίδες - είναι η επίσημη ονομασία τους - στον πάγκο του ψαρά μου. Τύφλα να ’χουν οι λούτσοι, οι γαλέοι, οι ξιφιοί και τ’ άλλα επιμήκη δώρα της θάλασσας. (Εκ των υστέρων, διαδικτυακά και πάλι, ενημερώθηκα πως μια «βασιλική ζαργάνα» μπορεί να φτάσει και τα 25 κιλά). Αλλά βέβαια και τι οικτρή αντιπαράθεση με την ισχνή, αναιμική ζαργανούλα, εκτεθειμένη κι αυτή στον πάγκο δίπλα στα «θηρία» του καλότυχου ψαρά. Πόσο θα ’θελε – πόσο θα θέλαμε όλοι μας, εδώ που τα λέμε - να ’χει κι αυτή την τύχη τους, να θεριέψει σαν τις αντικριστές συγγένισσές της, να ζήσει τη χαρισάμενη και γόνιμη ζωή της, κι ας κατέληγε ενδεχομένως στο τέλος ως περιούσιος μεζές στα πιάτα υπομονετικών κι ανεκτικών ψαροφαγάδων.

Δίστασα, ομολογώ, να πάρω για να μαγειρέψω τις ασυνήθιστα ευτραφείς ζαργάνες. Αμφέβαλα αν θα τα κατάφερνα να τις φέρω βόλτα. Για τους σκοπούς του σημειώματος φρόντισα, όμως, να τις φωτογραφίσω μαζί με την τοσηδούλα ζαργανούλα, που η κακοτυχία της έχει τόσο πολλά να μας πει για το αν θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε, αύριο-μεθαύριο, να καμαρώνουμε σωστά μεγαλωμένα ψάρια στις αγορές και στις σχάρες, στις κατσαρόλες, στα τηγάνια ή στα ταψιά μας.

Προς το παρόν, ας δοκιμάσουμε, μπορούμε ακόμα και τις χαιρόμαστε:

Διαβάστε το πλήρες κείμενο εδώ

http://www.protagon.gr


Όταν η Δημοσιογραφία ξυπνάει...

... από τον λήθαργο και πιάνει δουλειά...

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα έδωσε μια δυσάρεστη ευκαιρία. Την έδωσε στη Δημοσιογραφία που ξύπνησε, ξύστηκε, χασμουρήθηκε και ...αυτή τη φορά δεν άλλαξε πλευρό – όπως τόσες άλλες φορές συνήθιζε. Σηκώθηκε από την ύπνωση και βρήκε τα αντανακλαστικά παρωχημένων εποχών. Οι αποκαλύψεις μετά το έγκλημα της Τρίτης στην Παναγή Τσαλδάρη της Νίκαιας, είναι προσφορά στην ΕΡΕΥΝΑ.

 Προεξάρχοντος του «Έθνους» (να λέμε και τα καλά) βγήκαν στο φως φωτογραφίες-ντοκουμέντα, βίντεο, αποκαλυπτικές συνεντεύξεις (αποκαλυπτικές με όλη τη δημοσιογραφική σημασία), ονόματα, σχήματα. δομές και διακλαδώσεις.

 Όταν η Δημοσιογραφία θέλει, ΜΠΟΡΕΙ! Αρκεί να θέλει. Και τότε προσφέρει, πέραν της ενημέρωσης, μαγιά στην Ιστορία. Της οποίας ο Τύπος ήταν πάντα, στη διαδρομή του χρόνου, ο καλός της κάλφας, η απαραίτητος βοηθός. Τώρα, στην περίπτωση του τραγικού Παύλου (που χωρίς να το θέλει γίνεται ήρωας της εποχής) αποκτά πάλι αυτήν την ιδιότητα. Δεν ξέρω αν αντέξει να τη συνεχίσει. Και αμφιβάλλω…

 harddog-sport.blogspot.gr

http://nonews-news.blogspot.gr

Τρεις προκλήσεις για τη Μέρκελ

Γιάνης Βαρουφάκης

Οι γερμανικές εκλογές γεννούν τρία ερωτήματα. Οι απαντήσεις που θα δώσει η νέα κυβέρνηση στο Βερολίνο θα διαμορφώσουν τόσο τις τύχες των Γερμανών όσο και της υπόλοιπης Ευρώπης.

Ερώτημα πρώτο: Πώς διατίθεται να αντιμετωπίσει η «νέα» γερμανική ηγεσία την επερχόμενη οικονομική «επιβράδυνση», και ίσως μια οικονομική κρίση της χώρας;

Το «γερμανικό θαύμα» θεμελιώνεται:

(α) στη ζήτηση καταναλωτικών (βασικά) αγαθών από την υπόλοιπη Ευρώπη, με την Ισπανία και την Ιταλία να είναι οι μεγαλύτερες αγορές γερμανικών αγαθών στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο,

και

(β) στη ζήτηση κεφαλαιουχικών (βασικά) αγαθών από την Κίνα και άλλες αναπτυσσόμενες χώρες.

Και οι δύο αυτές πηγές ζήτησης για τη γερμανική βιομηχανία στερεύουν. Η ζήτηση από την Ευρωζώνη στερεύει λόγω της πολιτικής λιτότητας του Βερολίνου που επιβάλλεται παντού, ενώ η ζήτηση από την Κίνα θα μειώνεται σταδιακά καθώς το Πεκίνο ούτε δύναται ούτε και θέλει να συνεχίσει να βασίζεται στους σημερινούς, μη βιώσιμους, ρυθμούς δημόσιων και ημι-δημόσιων επενδύσεων σε υποδομές.

Αν σε αυτό προσθέσουμε το μεγάλο δημογραφικό πρόβλημα της χώρας, καθώς και το γεγονός ότι η ατμομηχανή της γερμανικής οικονομίας, η βαριά της βιομηχανία, είναι ιδιαίτερα ενεργοβόρα την ώρα που η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με μεγάλων διαστάσεων ενεργειακή κρίση (π.χ. το φυσικό αέριο στη Γερμανία είναι τέσσερις φορές ακριβότερο απ’ ό,τι στις ΗΠΑ ενώ το ηλεκτρικό ρεύμα στη Γερμανία είναι 30% ακριβότερο απ’ ό,τι στη Γαλλία), είναι ξεκάθαρο ότι η Γερμανία οδεύει ολοταχώς προς την «επιβράδυνση», για να μην πω την κρίση.

Η ουσία του πρώτου ερωτήματος: Θα ωθήσει αυτή η επερχόμενη κρίση τη Γερμανία να αποδεχθεί τις θεσμικές αλλαγές στην Ευρωζώνη τις οποίες έως τώρα αρνείται το Βερολίνο; Για να το πω διαφορετικά, θα αποδεχθεί, επιτέλους, το Βερολίνο ότι η κρίση χρέους δεν είναι παρά ένα από τα συμπτώματα του λανθασμένου σχεδιασμού της Ευρωζώνης – του οποίου άλλο σύμπτωμα είναι το εμπορικό πλεόνασμα της Γερμανίας το οποίο συνάδει πλήρως με την εξαθλίωση των γερμανών εργαζόμενων και της ευρωπαϊκής περιφέρειας; Αν η απάντηση είναι αρνητική, αυτό θα σημάνει εντατικοποίηση της άρνησης του Βερολίνου ότι η Ευρωζώνη απαιτεί ριζικές τομές και, με μαθηματική ακρίβεια, σταδιακή αποδόμηση του κοινού νομίσματος.

Ερώτημα δεύτερο: Τι θα σήμαινε η συμμετοχή των σοσιαλδημοκρατών στην κυβέρνηση Μέρκελ;

Τα τελευταία χρόνια, το SPD έχει αποδεχθεί μια βασική επιλογή της κας Μέρκελ:

• Να εγγυάται η Γερμανία όσα δάνεια απαιτούνται από τις τράπεζες και τις περιφερειακές κυβερνήσεις ώστε να μη γίνεται συζήτηση για την αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης.
• Να τηρείται σιγή ιχθύος όσον αφορά τη μη βιωσιμότητα του γερμανικού μοντέλου, ως έχει, εντός της Ευρωζώνης.

Ο κ. Στάινμπρουκ θα ήταν σήμερα καγκελάριος αν είχε μιλήσει ανοικτά στον γερμανικό λαό για όλα αυτά. Επέλεξε να μην το κάνει και απλά να ασκεί κριτική στην κα Μέρκελ για το πόσα χρήματα θα κοστίσει στον γερμανό φορολογούμενο η Άρνηση της Ουσίας της Κρίσης. Με αυτή την προϊστορία, το SPD έχει αυτο-λοβοτομηθεί. Η συμμετοχή του στην κυβέρνηση θα το εγκλωβίσει ακόμα περισσότερο σε αυτή τη «σιωπή ιχθύος». Είναι αμφίβολο αν, έπειτα από μια τετραετία συγκυβέρνησης, το SPD θα παραμείνει κόμμα εξουσίας.

Να περιμένουμε βελτίωση της γερμανικής στάσης προς την Ελλάδα από την αντικατάσταση του FDP από το SDP στην κυβέρνηση της κας Μέρκελ; Σε καμία περίπτωση. Αν υπάρξει βελτίωση, αυτή θα προκύψει από την κα Μέρκελ – εφόσον η ίδια αποφασίσει ότι η συνεχιζόμενη Άρνηση της Ουσίας της Κρίσης πρέπει να τελειώσει. Μια απόφαση στην οποία δεν θα συμμετάσχει το SPD.

Η ουσία του δεύτερου ερωτήματος: Όσο η «ιερά συμμαχία» συνδικάτων (που πρόσκεινται στο SPD), εργοδοτών και κυβέρνησης επιμένει να μην έρχεται αντιμέτωπη με τη μη βιωσιμότητα του μεταξύ τους «συμβολαίου», καμία γερμανική κυβέρνηση, είτε συμμετέχει το SPD είτε όχι, δεν πρόκειται να αλλάξει ριζικά στάση απέναντι στην Περιφέρεια.

Ερώτημα τρίτο: Με το ελληνικό χρέος τι θα κάνει η νέα κυβέρνηση;

Η απάντηση θα εξαρτηθεί από την απάντηση στο πρώτο ερώτημα. Αν η γερμανική κυβέρνηση αναγκασθεί, από τις οικονομικές εξελίξεις, να έρθει αντιμέτωπη με τη μη βιωσιμότητα του «γερμανικού μοντέλου», τότε θα αναγκασθεί να αλλάξει στάση όσον αφορά το ελληνικό, το ιρλανδικό, το πορτογαλικό, το ισπανικό κ.λπ. χρέος. Έως τότε, θα συνεχίζει την τακτική της παραπλάνησης των γερμανών πολιτών. Όπως τον Μάη του 2010, όταν το Βερολίνο παραπλάνησε τους γερμανούς πολίτες πως το μνημονιακό μας δάνειο ήταν μια έκφραση ευρωπαϊκής αλληλεγγύης (όταν δεν ήταν παρά μια προσπάθεια μεταφοράς των τραπεζικών ζημιών στους ώμους των γερμανών, γάλλων, ελλήνων κ.λπ. φορολογούμενων), έτσι και τώρα θα προσποιηθούν ότι τα μνημονιακά δάνεια προς την Ελλάδα δεν θα κουρευτούν την ώρα που θα βρουν μια φόρμουλα για να τα κουρέψουν στην πράξη (με επιμήκυνση και χαμηλά επιτόκια). Το αποτέλεσμα θα είναι πως ούτε η Ελλάδα θα ανακουφιστεί πραγματικά ούτε και οι γερμανοί φορολογούμενοι θα πάρουν τα χρήματά τους πίσω.

Η ουσία του τρίτου ερωτήματος: Το ελληνικό χρέος θα πάψει να αποτελεί πηγή κακών για τη χώρα μας μόνο εφόσον οι οικονομικές εξελίξεις εντός της Γερμανίας καταστήσουν το Βερολίνο έτοιμο να αποδεχθεί θεσμικές τομές στην Ευρωζώνη και, βεβαίως, εφόσον η δική μας κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να ασκήσει βέτο σε αντίθετη περίπτωση.

http://www.protagon.gr/

Για τον πρώτο της γενιάς μου· για τη γενιά μου

του Κώστα Μπάρκα

Το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου 2013, ο Παύλος Φύσσας έπεσε νεκρός μετά από την επίθεση που δέχτηκε από τον φασίστα μαχαιροβγάλτη ρουπακιά. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο δολοφόνος ήταν «διακεκριμένο» στέλεχος και υπαρχηγός του πυρήνα Νίκαιας της εγκληματικής, παραστρατιωτικής και φασιστικής χρυσής αυγής. Από την πρώτη στιγμή ήταν φανερό ότι η στυγνή δολοφονία του Π.Φ. είχε πολιτικά κίνητρα, παρ’ όλο που η χρυσή αυγή και τμήματα των ΜΜΕ επιχείρησαν πανικόβλητοι να παρουσιάσουν μια εκδοχή οπαδικής διαμάχης. Ο Παύλος Φύσσας σκοτώθηκε γιατί όρθωσε ανάστημα απέναντι στη ναζιστική συμμορία, γιατί επέλεξε με τον κίνδυνο της ζωής του να διασφαλίσει τις ζωές των δικών του. Αυτό δεν θα ξεχαστεί. Αυτό δεν θα πάει χαμένο.

Μεμονωμένο Περιστατικό;

Κανείς δεν γεννιέται δολοφόνος. Ο ρουπακιάς βυθίστηκε στη βαρβαρότητα της μνημονιακής πολιτικής και έγινε μισθοφόρος μαχαιροβγάλτης των φασιστικών ταγμάτων εφόδων της Χρυσής Αυγής στη Νίκαια, “για το χαρτζηλίκι”. Στην αρχή, έδειρε μετανάστες. Ανενόχλητος. Μετά σκότωσε και έμαθε να σκοτώνει όλο και καλύτερα πάνω σε μετανάστες. Ανενόχλητος. Μετά έδειρε κάποιον Έλληνα “διαφορετικό”. Ανενόχλητος. Εν τέλει και χωρίς αμφιβολία, κάποτε θα σκότωνε και τον Παύλο Φύσσα, που έμεινε πίσω και του όρθωσε ανάστημα.

Έτσι είχε εκπαιδευτεί, ανάμεσα σε μονάδες των ΜΑΤ και ΔΙΑΣ που κάθε φορά παρατηρούσαν αδιάφοροι. Με την έμπρακτη στήριξη ενός ολόκληρου τμήματος της κρατικής μηχανής που τους παρείχε ατιμωρησία. Με την νομιμοποίηση των 400.000 ψήφων που έλαβε, αλλά και μιας ολόκληρης πολιτικής, οικονομικής και μιντιακής πραγματικότητας, που αξιοποιούσε την χρυσή αυγή για να οργανώνει τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των φτωχών, ενώ τους πολλαπλασιάζει καθημερινά με την πολιτική της. Ως ένα τέρας που θα καταδικάσει ο έκπληκτος Μπάμπης Παπαδημητρίου.

Ο βασιλιάς είναι γυμνός και η γύμνια του είναι πλέον ορατή από μια κοινωνία που συνέρχεται από τη νάρκωση της θεωρίας των “δύο άκρων”. Δυστυχώς χρειάστηκε ένα τέτοιο τραγικό αλλά και προβλέψιμο γεγονός για να ενεργοποιηθούν τα δημοκρατικά αντανακλαστικά της κοινωνίας, χρειάστηκε μια δολοφονία Έλληνα αντιφασίστα για να βγουν στην επιφάνεια όλα αυτά που τόσο καιρό κρυβόντουσαν κάτω από την εθνικότητα του ξένου. Πλέον, αλλά και αναδρομικά, αναγνωρίζονται αρκετές εγκληματικές ενέργειες μιας φασιστικής οργάνωσης, η οποία δρούσε φορώντας το προσωπείο του αντισυστημικού κόμματος και σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση, χωρίς έλεγχο ή απάντηση από το οργανωμένο κράτος.

Καταδίκη σημαίνει ανατροπή

Ακόμα και τώρα λείπει η ειλικρίνεια και η ελάχιστη μεταμέλεια των κυβερνώντων. Δεν γίνεται να καταδικάσεις μια φασιστική δολοφονία, επικαλούμενος την θεωρία των “δύο άκρων”. Αυτή την επιεικώς απαράδεκτη και ανιστόρητη θεωρία, που ταυτίζει τους αγώνες της αριστεράς για δημοκρατία, ελευθερία και λαϊκή κυριαρχία με τις συμμορίτικες και παρακρατικές πρακτικές φασιστικών μορφωμάτων. Μια θεωρία που συμψηφίζει, σχετικοποιεί και έτσι ακυρώνει ουσιαστικά την καταδίκη των ναζιστικών εγκλημάτων, ταυτίζει τον θύτη με το θύμα, με στόχο μια κοινωνία που θα συνηθίσει την βαρβαρότητα. Αλλά ευτυχώς, αποδεικνύεται τις τελευταίες μέρες με σαφήνεια μια απλή αλήθεια. Ο εμπρηστής δεν μπορεί να γίνει πυροσβέστης. Μπορεί μόνο να τον υποδυθεί. Αλλά οι μάσκες πέσαν.

Η ισχυροποίηση της Χρυσή Αυγής δεν θα ήταν ποτέ δυνατή χωρίς την καταστροφή που έχει επιφέρει το Μνημόνιο στην κοινωνία. Η υιοθέτηση της ακροδεξιάς ατζέντας από την κυβέρνηση και τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, η απαξίωση της δημοκρατίας, η διαρκής προβολή της ανάγκης για οικοδόμηση αστυνομικού κράτους, η στοχοποίηση της Αριστεράς και των κοινωνικών αντιστάσεων, καθώς και η μετατροπή των μεταναστών σε αποδιοπομπαίους τράγους δημιούργησαν και συντηρούν ένα πολιτικό ακροατήριο έτοιμο να ακούσει τα κηρύγματα μίσους των ναζί.

Ο Παύλος Φύσσας έγινε το πρώτο καρφί στο φέρετρο του φασισμού· εμείς θα βάλουμε τα υπόλοιπα. Το τελευταίο θα μπει από μια κοινωνία χωρίς Μνημόνια.

left.gr

Στο εδώλιο νεαρή από το Μαρόκο για την μεταφορά ηρωίνης

Στο εδώλιο του Πενταμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου θα βρεθεί στις αρχές Οκτωβρίου, σε μία προσπάθεια να μειώσει την βαριά ποινή κάθειρξης που της έχει επιβληθεί πρωτόδικα, μια 24χρονη από το Μαρόκο, η οποία συνελήφθη από το προσωπικό του Τελωνείου στην Κω τον Οκτώβριο του 2009 να μεταφέρει στις βαλίτσες της 4.600 γραμμάρια ηρωίνης.

Βασίλης Πολύμερος: Το πιο όμορφο "κουπί" το τραβώ μεγαλώνοντας τις κόρες μου

Ποιο είναι το μεγαλύτερο μετάλλιο; Αυτό του Ολυμπιονίκη ή αυτό του πατέρα δύο κοριτσιών;
Σαφώς και το δεύτερο απαντά ο Βολιώτης Ολυμπιονίκης της κωπηλασίας Βασίλης Πολύμερος σε συνέντευξή του

Ελληνική πρωτοβουλία για να σωθεί η Ευρωπαϊκή βιομηχανία

Πρωτοβουλία για τη μείωση του ενεργειακού κόστους της βιομηχανίας σε πανευρωπαϊκό επίπεδο σχεδιάζει να αναλάβει η ελληνική κυβέρνηση, στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής προεδρίας. Η πρωτοβουλία που επεξεργάζονται... τα συναρμόδια υπουργεία, αφορά στη μείωση του κόστους ηλεκτρισμού, που σήμερα επιβαρύνεται σημαντικά από το περίφημο Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Ρύπων (ETS) που εφαρμόζεται στην Ε.Ε.

Από 5 στα 25 ευρώ το εισιτήριο στα νοσοκομεία από το νέο έτος

Τι σημασία έχει αν όταν είχε γίνει πρώτη φορά η αποκάλυψη ο Άδωνις Γεωργιάδης την διέψευδε κατηγορηματικά; Μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης με κλιμάκιο της τρόικας ο υπουργός Υγείας προανήγγειλε αυτό που απέρριπτε σαν ενδεχόμενο, δηλαδή την αύξηση του εισιτηρίου στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων στα 25 ευρώ από 5, αρχής γενομένης από το 2014, όπως προβλέπεται από το νέο πακέτο μέτρων για το καινούργιο μνημόνιο.

Εκτός αυτού οι δύο πλευρές αποφάσισαν την αύξηση της χρήσης των γενόσημων φαρμάκων στο 60% και να κλείσει η φαρμακευτική δαπάνη το 2014 στα 2 δισ. ευρώ.

«Τα έσοδα θα διατεθούν για την κάλυψη της περίθαλψης ανασφάλιστων πολιτών», ισχυρίστηκε ο Άδωνις.

Το μέτρο αυτό προκάλεσε έντονες αντιδράσεις με τον Ιατρικό Σύλλογο να μιλά για ντροπή και αίσχος και να κατηγορεί για αντιμετώπιση των ασφαλισμένων ως «οικονομικά υποζύγια».

«Οι ασθενείς θα τιμωρούνται, βάζοντας το χέρι στην τσέπη, κάθε φορά που θα παίρνουν ένα φάρμακο ή θα νοσηλεύονται σε Δημόσιο Νοσοκομείο», αναφέρεται σε ανακοίνωση του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών.

«Οδηγούμαστε σε ασθενείς δύο ταχυτήτων σε αυτούς που θα μπορούν να πληρώσουν για να πάρουν τα φάρμακά τους ή να μπουν στο νοσοκομείο και στους υπόλοιπους που θα είναι πλέον καταδικασμένοι», δηλώνει ο πρόεδρος του ΙΣΑ Γ.Πατούλης.

Σοβαρότερο πρόβλημα, επισημαίνει, θα αντιμετωπίζουν οι χρονίως πάσχοντες και οι συνταξιούχοι «… οι οποίοι αναγκάζονται να παίρνουν πολλά φάρμακα για να διατηρήσουν την υγεία τους».

Η δεύτερη πράξη του… δράματος θα παιχτεί το απόγευμα στο ΤΑΙΠΕΔ και στο επίκεντρο αναμένεται να βρεθούν οι ΕΑΣ, ΕΛΒΟ, ΛΑΡΚΟ.

http://www.koutipandoras.gr/

Κι εγώ Μέρκελ θα ψήφιζα…

του Στρατή Μαζίδη

Εκλογικός θρίαμβος για τη Μέρκελ στη Γερμανία που φλερτάρει ακόμη και με την αυτοδυναμία! Αυτό σημαίνει φυσικά ότι όλοι εμείς οι υπόλοιποι φτωχοί συγγενείς, τα γουρουνάκια (P.I.G.S.) ή γύφτοι (G.I.P.S.I.) της Ευρώπης θα τη φάμε στη μάπα για άλλα τέσσερα χρόνια το λιγότερο.

Τουλάχιστον πάει στον αγύριστο αυτός ο βιετγκόνγκ συνεταίρος της στην κυβέρνηση, ονόματι Ρέσλερ.

Τι μπορεί άραγε να περιμένει η Ελλάδα από την επανεκλογή της Ανγκελα Μέρκελ στην καγκελαρία; Τίποτε περισσότερο από τα να βρεθεί στο τέλος ο ίδιος στα κάγκελα. Άλλωστε τα νέα μέτρα που κυκλοφόρησαν ήδη στις ιστοσελίδες, προβληματίζουν σημαντικά.

Η επανεκλογή της κας Μέρκελ στην ηγεσία της Γερμανίας αποτελεί κι ένα πολύ καλό λόγο να ξανασκεφθούμε ορισμένα πράγματα από εδώ και μπρος σε όσα θα ακολουθήσουν, τα οποία πιστεύω θα ήταν λίγο πολύ ίδια ακόμη κι αν η εκλογική διαδικασία εξελισσόταν σε μια αποτυχία για την ίδια.

Τι;

Πώς δεν μπορούμε κάθε φορά να βρίζουμε αυτή όταν οι δανειστές απαιτούν ή η ίδια εμφανίζεται ανένδοτη. Δεν είναι συνετό να φορτώνουμε σε αυτή με έξυπνα σχόλια και καρφιά τις ευθύνες για ότι μας συμβαίνει με χαζοατάκες στιλ “κ*φάλ” του επαναστάτη τραγουδιστή της Μυκόνου, επειδή οι δικοί μας εκπρόσωποι προσέρχονται στις συζητήσεις όπως ένας ασθενής στο νοσοκομείο για κολονοσκόπηση.

Η Μερκέλ τα συμφέροντα της χώρας της υπηρετεί, όχι της Ελλάδας. Αυτό θεωρητικά θα έπρεπε να το κάνουν άλλοι.

Και προφανώς η κα Μέρκελ το έκανε πάρα πολύ καλά. Μέσα στο γενικότερο χαμό της οικονομικής κρίσης η Γερμανία κέρδισε € 40.9 δις ενώ παράλληλα δανείστηκε λιγότερα € 73 δις και κατάφερε να δώσει κάποιες αυξήσεις στις αποδοχές των γερμανών. Κι εγώ (και φαντάζομαι πολλοί ακόμη) Μέρκελ θα ψήφιζα… Αν ήμουν γερμανός.

Συγχαρητήρια λοιπόν κα Μέρκελ. Μακάρι να είχαμε κι εμείς πολιτικούς που όταν πρέπει, δρουν για τα συμφέροντα της Ελλάδας και την ευημερία του λαού της…

freepen.gr

http://aienaristeyein.com/

Στουρνάρας και τρόικα ετοιμάζουν νέα μέτρα για το s-αχλες story

Στο κυνήγι του χαμένου success story συνεχίζουν να βρίσκονται ο υπουργός οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας και οι επικεφαλής της τρόικας, οι οποίοι σε συνάντηση που είχαν την Κυριακή συμφώνησαν ότι κοινός στόχος είναι «η σύγκλιση σε δύο τομείς, τη δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος εφέτος και το χαμηλότερο ύψος της ύφεσης.

Η συνάντηση των δύο πλευρών διήρκεσε κάτι περισσότερο από τέσσερις ώρες και επί τάπητος τέθηκαν, εκτός άλλων, τα προαπαιτούμενα που θα αποτελέσουν το καινούργιο «κουστούμι» για τη χώρα ενόψει του νέου πακέτου βοηθείας.

Στο επίκεντρο βρέθηκε και ο ενιαίος φόρος ακινήτων που θα επιβληθεί από το 2014, καθώς απαιτείται περαιτέρω εξέταση και στα δύο σκέλη του, το ύψος των εσόδων και την εισπραξιμότητα. Επίσης, πρέπει να αποτιμηθεί η προεργασία που έχει γίνει στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για τους φόρους υπέρ τρίτων.

Αντικείμενο συζήτησης αποτέλεσε και ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός, οι διαρθρωτικές αλλαγές και η πορεία είσπραξης των ληξιπρόθεσμων οφειλών των ιδιωτών προς το Δημόσιο. Για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου σε φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις (πρέπει να αποπληρωθούν 8 δισ. ευρώ έως το τέλος του έτους), το υπουργείο Οικονομικών εξετάζει εναλλακτικά σενάρια, διότι, σύμφωνα με τον ανώτερο παράγοντα, υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα επιτευχθεί ο συγκεκριμένος στόχος.

Μάλιστα, κάποια υπουργεία φέρονται να προϊδεάζουν ότι για ορισμένα ποσά που είχαν ζητηθεί από το Δημόσιο τον περασμένο Νοέμβριο ως ληξιπρόθεσμα, μπορεί να μην υπάρχουν νόμιμα παραστατικά.

http://www.koutipandoras.gr/

Να καθαριστεί η Αστυνομία

Υπόλογη για διαχρονική αδράνεια, ανοχή, ακόμη και συγκάλυψη των εγκληματικών ρατσιστικών δραστηριοτήτων της Χρυσής Αυγής είναι η Ελληνική Αστυνομία. Και μαζί, η πολιτική ηγεσία της, που διαχρονικά καλύπτει όλες τις πράξεις των οργάνων της.

Οι καταγγελίες για τη δράση των νεοναζιστικών συμμοριών είναι εκατοντάδες τα τελευταία χρόνια, αλλά οι έρευνες ελάχιστες. Και από την ΕΛ.ΑΣ. και από τη Δικαιοσύνη. Οι εκκρεμείς δικογραφίες ρατσιστικής βίας σε όλη τη χώρα είναι 13, εκ των οποίων μόλις 6 στην Αθήνα!

Συγκλονιστική είναι και η δήλωση προς την «Ε» του προέδρου των Πακιστανών στην Ελλάδα. Ο Τζαβέντ Ασλάμ μέτρησε πάνω από 900 καταγγελίες ομοεθνών του για επιθέσεις χρυσαυγιτών. Ομως η ΕΛ.ΑΣ. δεν έχει ερευνήσει ούτε μία! Οσοι τόλμησαν να πάνε να καταθέσουν μήνυση σε αστυνομικά τμήματα, αντιμετωπίστηκαν με προκλητική αδιαφορία ή φανερή εχθρότητα. Ετσι λειτουργεί το κράτος δικαίου, κ. Δένδια;

Ολιγωρία της Αστυνομίας φαίνεται να υπάρχει και στην υπόθεση της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα. Η ΕΛ.ΑΣ. δεν έδωσε πειστικές εξηγήσεις για το τι έκαναν τα μέλη της ομάδας ΔΙΑΣ. Αυτόπτες μάρτυρες λένε ότι οι αστυνομικοί ήταν εκεί, την ώρα που η ομάδα των χρυσαυγιτών χτυπούσε τον Παύλο και την παρέα του. Αλλά δεν επενέβησαν εξαρχής. Είτε γιατί πήραν τέτοιες εντολές είτε γιατί «δεν μπορούσαν να τα βάλουν με τόσο πολλούς», όπως φέρεται να είπαν.

Η ΕΛ.ΑΣ. το αρνείται. Ωστόσο, από την αλληλουχία των γεγονότων προκύπτει ότι η αστυνομική δύναμη ήταν παρούσα. Γι' αυτό συνέλαβε αμέσως το δράστη, καθ' υπόδειξιν του Παύλου. Δεν συνέλαβε, όμως, τους συνεργούς του. Σε κάθε περίπτωση η ΕΛ.ΑΣ. έχει ευθύνη, εάν μπορούσε και δεν εμπόδισε ένα τόσο σοβαρό έγκλημα. Καθυστερήσεις παρατηρούνται επίσης και στην άρση απορρήτου, ώστε να μάθουμε με ποιους μίλησε ο δράστης.

Από την άλλη, οι δυνάμεις των ΜΑΤ στην αντιφασιστική πορεία-απάντηση στη δολοφονία συνεργάστηκαν με «πολίτες» που συνέδραμαν, επαγγελματικά, το έργο της καταστολής. Το ίδιο έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν, με ομάδες κρούσης χρυσαυγιτών να μάχονται, στο πλευρό των ΜΑΤ, τον «κοινό εχθρό».

Εάν θέλουμε να ξεμπερδεύουμε με το τέρας του φασισμού, ας αρχίσουμε με τους θυλάκους της Χρυσής Αυγής μέσα στην ΕΛ.ΑΣ. Η άλωση των μηχανισμών του κράτους από τα νεοναζιστικά μορφώματα απειλεί τη Δημοκρατία. Οι νόμοι πρέπει να εφαρμοστούν προς πάσα κατεύθυνση.

http://www.enet.gr/

Ποιο είναι το καυτό μοντέλο που ενέπνευσε το εξώφυλλο του νέου GTA V [εικόνες]

Μπορεί το νέο GTA V, να σάρωσε τις πωλήσεις και να καθήλωσε εκατομμύρια ανθρώπους στις κονσόλες τους τις τελευταίες μέρες, ωστόσο, το καυτό μοντέλο που ποζάρει στο εξώφυλλο του βιντεοπαιχνιδιού σίγουρα δεν πέρασε απαρατήρητο.

Χαντ-μπολ: Θετικά μηνύματα από την ΚΕΔ στο σεμινάριο


Το Σάββατο και χθες σε Βέροια και Αθήνα έγιναν τα δύο σεμινάρια διαιτησίας στο χαντ-μπολ με τις εξετάσεις των διαιτητών (παρόντες και οι Αχαιοί αξιολογημένοι) σε παλίνδρομο (φυσική κατάσταση) και γραπτά τεστ. 
Από την ΚΕΔ τα μηνύματα που πήγαιναν προς πάσα κατεύθυνση ήταν θετικά σχετικά

Ποιος είναι ο Θέμος που έλεγε τους Εβραίους «γυμνά φούρνου»;

γράφει ο trollstoi

Ο Θέμος Αναστασιάδης που από χθες κατάφερε και επίσημα να είναι ένα από τα πιο μισητά πρόσωπα στην Ελλάδα, σίγουρα δεν είναι αυτό που κάποτε είχε γράψει για την αφεντιά του στην Ελευθεροτυπία «νυν απολίτικος γαύρος». Τον έχουν κατηγορήσει για καιροσκόπο και τσιράκι της εκάστοτε εξουσίας. Τον έχουν χαρακτηρίσει ακόμη ως συμπλεγματικό αγόρι με ροδαλά μάγουλα. Η απόφασή του να δημοσιεύσει την φωτογραφία του Παύλου Φύσσα που ψυχορραγεί στην αγκαλιά της αγαπημένης του στο Πρώτο Θέμα προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων και τα social media γέμισαν από «κοσμητικά» επίθετα για τον γνωστό εκδότη που εδώ και τρία χρόνια έχει αναλάβει μέσα από την εφημερίδα του να φτιάξει το επικοινωνιακό προφίλ της Χρυσής Αυγής.

Στις 15/3/1994 ο κ. Αναστασιάδης είχε δώσει δείγματα γραφής των αρρωστημένων πεποιθήσεών του, όταν αναφερόμενος στην συγκλονιστική ταινία «Η λίστα του Σίντλερ» σχολίαζε εμετικά: «Έχετε να χάσετε τέσσερις ολόκληρες ώρες; Να πάτε να δείτε τη λίστα του Σίντλερ. Μέχρι και τα ελάχιστα γυμνά που έχει είναι φούρνου…».

Ποιος είναι τελικά ο Θέμος Αναστασιάδης, γνωστός και ως «κομιστής»; Από τη μία στιγμή στην άλλη αποφάσισε να αναλάβει το γραφείο Τύπου της ναζιστικής ορδής μαχαιροβγαλτών; Γιατί προσπαθεί μετά βδελυγμίας με στημένα ρεπορτάζ να πείσει το αναγνωστικό κοινό ότι οι χρυσαυγίτες δεν είναι μαχαιροβγάλτες δολοφόνοι αλλά λυκόπουλα που βοηθάνε τους ανήμπορους ηλικιωμένους; Ότι είναι κουλ να είσαι χρυσαυγίτης – και αν είσαι θα το εκτιμήσει το γυναικείο φύλο και θα σε αφήνει πιο εύκολα να του θωπεύεις τον πισινό; Ότι τα τάγματα εφόδου δεν είναι απότοκα του ευγονισμού των SS αλλά εγγυητές της ασφάλειας των πολιτών που θα δρουν επικουρικά με την ΕΛ.ΑΣ; Ότι τα κάμπινγκ των χρυσαυγιτών είναι χώροι εξάσκησης του σώματος και του πνεύματος;

Ο Θέμος Αναστασιάδης είναι πολλά πράγματα. Για τον καθέναν αυτά μπορεί να διαφέρουν ή να λειτουργούν συμπληρωματικά. Αλλά αυτό που ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει είναι πως ο κ. «Όλα μπάχαλο» -η ειρωνεία είναι ότι με τις τακτικές του το κατάφερε και αυτό – άρπαξε την ευκαιρία να μοσχοπουλήσει μερικές από τις σελίδες της φυλλάδας του.

Το γεγονός ότι η φυλλάδα του έκανε ρεκόρ πωλήσεων είναι ένα άλλο θέμα που πρέπει να ενεργοποιήσει τα αντανακλαστικά του κάθε πολίτη που έβριζε το Θέμο και το πρωί της Κυριακής έτρεξε να την εξαντλήσει.

http://www.koutipandoras.gr

Εκ γενετής φασίστες!

photo: Menelaos Myrillas@fosphotos.com
Γιούλα Ράπτη

Από την κούνια: Για να λέμε τα πράγματα με τ΄ όνομά τους, όταν ερχόμαστε σ΄ αυτόν τον κόσμο, εκτός από αδύναμα πλάσματα, είμαστε και κάτι μικροί δυνάστες, που αν δεν μας βάλουν σιγά-σιγά όρια θα εξελιχθούμε σε μικρούς τυράννους, σε δυνάμει δικτατορίσκους που διατάζουν, σε μικρούς φασίστες που δεν αντέχουν οτιδήποτε και οποιονδήποτε δεν ικανοποιεί πάραυτα τις δικές μας επιθυμίες. 

Τα μωρά είναι οι βασιλιάδες του σπιτιού, που θα έλεγαν και όλες οι ειδικότητες που αρχίζουν από Ψι. Είναι οι απόλυτοι κυβερνήτες, ολόκληρο το σπίτι ζει στην αναπνοή, το κλάμα ή το γέλιο τους. Όλοι σπεύδουν να εικάσουν ποιες είναι οι επιθυμίες τους και να τις ικανοποιήσουν. Ευτυχώς η φύση φρόντισε να έχουν τις βασικές ανάγκες «μαμ, κακά και νάνι» και φυσικά αγάπη.

Τα παιδιά, για να μη γίνουν ανυπόφορα, παίρνουν μεγαλώνοντας το πρώτο μάθημα που τους βγάζει από τον τεράστια εγωπαθή κόσμο τους, ότι είναι και άλλοι τριγύρω και ότι πρέπει να μάθουν να δέχονται τις ανάγκες των άλλων. Να εκπαιδευτούν στο να δείχνουν οικογενειακό στην αρχή και κοινωνικό σεβασμό στη συνέχεια στους Άλλους. Είναι τα πρώτα μαθήματα δημοκρατικής ευαισθησίας.

Στην εφηβεία έχουμε μια έκρηξη επαναστατικότητας και ορμονών, ομαδοποίησης και μιας πρώτης, πιο σοβαρής αίσθησης της «ξεχωριστότητας» και του ανήκειν. Εδώ, συνήθως, όλοι οι άλλοι, εκτός της δικής μας παρέας, της μουσικής σκηνής, της ποδοσφαιρικής ομάδας, οτιδήποτε, είναι εντελώς ηλίθιοι, άχρηστοι και «εχθροί» και ‘μείς η περιούσια ομάδα που είδαμε το φως το αληθινό...

Όλη μας η ζωή, με την ιδιαιτερότητα της κάθε ηλικίας είναι ένας αγώνας να υπερβούμε τα εγωπαθή, αντιδημοκρατικά και ρατσιστικά άτομα που είμαστε, έτοιμοι να υποκύψουμε σε ποικίλους ρατσισμούς, στον μανιχαϊσμό του άσπρου-μαύρου και στο «πας μη δικός μας βάρβαρος».

Αντιφασίστας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι. Μέσα από την προσπάθεια, την Παιδεία, τον στοχασμό, κατανικώντας τα πιο ταπεινά ένστικτα, που είναι συχνά έτοιμα να καταδικάσουν συλλήβδην λαούς, θρησκείες, ιδιαιτερότητες... τους Άλλους, που δεν μας μοιάζουν. Η συζήτηση που γίνεται για το ένα άκρο, ή τα δύο άκρα, συγκρίνει το φασισμό με τα όποια εγκλήματα γίνανε στο όνομα κάποιας ιδεολογίας που όταν εφαρμόστηκε απείχε πολύ από τη θεωρία.

Ο φασισμός, όμως, δεν είναι θέμα εφαρμογής, διαστρέβλωσης ή παρανόησης, είναι ό,τι πιο άρρωστο, ό,τι πιο απάνθρωπο σκέφτηκε ανθρώπινος νους. Είναι ένας ύμνος στο μίσος, ένα έπος στη διαστροφή που μπορεί να επεξεργαστεί «τελικές λύσεις», όποιοι κι αν θεωρούνται κάθε φορά οι «περιττοί»: οι Εβραίοι, οι μετανάστες, οι ομοφυλόφιλοι...
Όλες οι ιδεολογίες διακηρύττουν, έστω στα λόγια, ότι θέλουν να ενώσουν τους ανθρώπους, ο φασισμός θέλει να τους χωρίσει σε εκλεκτούς και μη.

Ο πόλεμος, λοιπόν, προς τη Χρυσή Αυγή, είναι μονόδρομος. Δεν είναι καν θέμα προς συζήτηση. (Εκτός από το Πρώτο Θέμα που όψιμα ανακάλυψε ότι μετά το λάιφστάιλ των Χρυσαυγιτών δεν ξεχνά και τον φασισμό...). Μετά, μπορούμε να συζητήσουμε οτιδήποτε, και γιατί καίγεται η Αθήνα και τι κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ και τι είναι ακρότητα ή όχι.
Προέχει (και είναι δείγμα ενηλικίωσης να μπορείς να ιεραρχείς), επείγει να βρεθούμε όλοι απέναντι σ΄ αυτό που ονομάζαμε κάποτε γραφικό μόρφωμα και το αφήσαμε να εξελιχθεί σε πολιτικό παράγοντα.
Τώρα έχουμε νεκρό. Και το οφείλουμε στον Παύλο Φύσσα.

Αχαΐα: Oι "μνηστήρες" για τους Δήμους- ΟΛΑ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ

Σε οκτώ μήνες, είναι προγραμματισμένες να διεξαχθούν εκλογές στους δήμους και τις περιφέρειες για νέες διοικήσεις και ήδη στην Αχαΐα αναπτύσσεται έντονη ονοματολογία, χωρίς πάντως να έχει «κλειδώσει» καμία υποψηφιότητα, όπως γράφει σήμερα

Τρεις ιστορίες

Η Συρία δίπλα μας – τόσο μακρινή – καίγεται. Η Συριακή Δεκάπολις των ελληνιστικών, ρωμαϊκών και βυζαντινών χρόνων βρίσκεται στη ζώνη πυρός
κι άλλες, όλο και πιο πολλές ζωές παίρνει ο άνεμος. Ο άνεμος που έρχεται απ’ την έρημο και χάνεται ύστερα πάλι πίσω σ’ αυτήν επιστρέφοντας.
Λίγο μετά την πυρπόληση των Αθηνών, απ’ τον Σύλλα, «ένας πλούσιος Σύριος», γράφω απ’ τη «Μεσαιωνική Ιστορία των Αθηνών» του Φέρντιναντ Γκρεγκορόβιους), «ο Ανδρόνικος από την Κύρρο, έχτισε σε μια πλατεία κοντά στην Αγορά, το ωραίο μαρμάρινο οικοδόμημα του ηλιακού ρολογιού, που στέκεται όρθιο ακόμα και σήμερα με το όνομα «πύργος των ανέμω»…» – οι γνωστοί μας Αέρηδες. Μεγάλες διαδρομές στις μικρές αποστάσεις του ψηφιδωτού μας κόσμου…
Μια φορά κι έναν καιρό αρκετούς αιώνες αργότερα στο Βρετανικό Κοινοβούλιο ο Τσώρτσιλ υπουργός σε μία απ’ τις συντηρητικές κυβερνήσεις του Μεσοπολέμου, αντιμετώπιζε σοβαρή πολιτική κρίση. Η αντιπολίτευση εμέμφετο την κυβέρνηση για το σύνολο της οικονομικής της πολιτικής.
Η απάντηση του Τσώρτσιλ ήρθε άμεση. Σε μια μνημειώδη αγόρευσή του στη Βουλή των Κοινοτήτων αντέκρουσε τις αιτιάσεις των Εργατικών μίαπρος μία με ένα βουνό ατράνταχτα στοιχεία. Αποστόμωσε τους πάντες. Ομως
περισσότερο εμβρόντητοι απ’ τους αντιπάλους του δαιμόνιου Ουΐνστων έμειναν οι επιτελείς του. Απορών και θαυμάζων ένας απ’ αυτούς έλεγε, λέγεται, του Τσώρτσιλ ότι «για να συλλεχθούν όλα αυτά τα στοιχεία που χρησιμοποίησε ο Υπουργός, θα έπρεπε το επιτελείο του κόμματος να εργάζεται έξι μήνες» – «Τόσο υπολογίζω κι εγώ ότι θα χρειασθεί η αντιπολίτευση για να αποδείξει ότι όλα αυτά είναι ψέματα» ήρθε ξερή η απάντηση του Τσώρτσιλ-
πάνε ήδη πολλά χρόνια απ’ το ξεχασμένο «δεν ξεχνώ» της Κυπριακής τραγωδίας. Με την Κύπρο σφαχτάρι η δημοκρατία αποκαθίσταται στην Ελλάδα. Από τότε ο στρατός αποσύρθηκε στους στρατώνες του, με τα χρόνια τα τραύματα στη σχέση λαού – στρατού επουλώθηκαν, ο στρατός ξαναβρήκε την αξιοπρέπειά του
αφοσιωμένος στην υπεράσπιση της πατρίδας υπό τις διαταγές τηςδημοκρατίας. Μια κατάσταση που η χαίνουσα ακόμα πληγή της Κύπρου της προσδίδει μιαν ακόμα πιο δραματική διάσταση: η υπακοή όλων ανεξαιρέτωςτων στρατιωτικών στις δημοκρατικές επιταγές να μην είναι μόνον θέμα Συντάγματος αλλά και ηθικής. Της ηθικής που προκύπτει απ’ το ίδιο μας τοπένθος για οικεία κακά.
Ως τώρα λοιπόν παραστρατιωτικά παρατράγουδα δεν ακούγονταν στην επικράτεια, ώσπου βγήκε στο φως το σκοτάδι της Χρυσής Αυγής.
Αν, εν ενεργεία αξιωματικοί σχετίζονται με το φασιστικό μόρφωμα, όπως τώρα φαίνεται, τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Ηδη η κατάσταση είχε γίνει σοβαρή απ’ όταν διαπιστώθηκε ότι μεγάλο μέρος των αστυνομικών δυνάμεων ψηφίζει ή συσχετίζεται με φαλαγγίτες και τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής.
Βλέπουμε μπροστά στα μάτια μας ένα (πέμπτο)φαλαγγιτικόμόρφωμα από παρακρατικό και παραστρατιωτικό υπόκοσμο να σχηματίζεται.
Για πρώτη φορά μετά τη μεταπολίτευση, στρατιωτικοί φαίνεται να είναι ανακατεμένοι σε κάτι που ατιμάζει τους όρκους τους και παραβιάζει τουςνόμους.
Φοβάμαι ότι οι «χήνες του Καπιτωλίου» φωνάζουν, αλλά οι «Υπατοι κοιμούνται».
Δεν πρόκειται για θέμα ιδεολογίας των αξιωματικών αν κάποιος είναι δεξιός ή αριστερός, αναρχικός ή ακροδεξιός – δικαίωμά του. Πρόκειται γιασυμμετοχή στη δραστηριότητα εγκληματικής οργάνωσηςΔιότι, αν όντως
εν ενεργεία αξιωματικοί εκπαιδεύουν νεοφασίστες, πρώτοι απ’όλους μας αυτοί οι αξιωματικοί γνωρίζουν πως χρησιμοποιούν τις δεξιότητες που αποκτούν τα φασιστικά γουρούνια.
Το τι είναι και τι κάνουν οι Χρυσαυγίτες δεν είναι πλέον θέμα άποψης, εικασιών ή θεωρίας. Τα ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών βοούν, όσον αναλόγως κραυγάζει και θρηνεί η πραγματικότητα.
Ως λίγα χρόνια πριν πιστεύαμε ότι οι άνεμοι είχαν πάρει μαζί τους την εποχή των πολέμων, οι πόλεμοι όμως επέστρεψαν στη Γιουγκοσλαβία, το Ιράκ, τη Λιβύη, το Αφγανιστάν, τη Συρία – και όλο και απλώνονται.
Με τις κοινοβουλευτικές εκτροπές, τη διαρκή υποβάθμιση του Κοινοβουλίου, τις «αλήθειες» που χρειάζεται έξι μήνες κάθε φορά για να αποδειχθούν ψέματα, ποιοι άνεμοι φουσκώνουν τον Ασκό του Αιόλου;…
ΣΤΑΘΗΣ στο enikos.gr

Μετά το Λαζαρίδη χτύπησε και ο Θεόδωρος Πάγκαλος

Μετά και τις δηλώσεις του Χρύσανθου Λαζαρίδη περί ΣΥΡΙΖΑ και “αντισυνταγματικού τόξου” ήρθε και η σειρά του Θεόδωρο Πάγκαλου να “χτυπήσει”, αυτή τη φορά εναντίον του ΚΚΕ. Ο κ. “μαζί τα φάγαμε”, αν και παλαίο στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού, υποστήριξε ούτε λίγο ούτε πολύ ότι και το ΚΚΕ είναι ένα κόμμα που δεν θέλει τη δημοκρατία, καθώς το καταστατικό του περιλαμβάνει την αποκάσταση την ανατροπή της δημοκρατίας και την εγκαθίδρυση μιας σοβιετικής Δημοκρατίας.

Ο πρώην υπουργός σημείωσε ότι η Δημοκρατία επιτρέπει στους εχθρούς της να εκφράζονται εναντίον της και πρόσθεσε ότι η Χρυσή Αυγή δεν είναι το μόνο κόμμα που το κάνει αυτό. Ερωτηθείς σχετικά, απάντησε ότι το ΚΚΕ έχει στο καταστατικό του την ανατροπή της Δημοκρατίας με επανάσταση και την εγκαθίδρυση σοβιετικής δημοκρατίας

«Προτείνει την κατάργηση του πολιτεύματος. Είναι ελεύθεροι να λένε ότι θέλουν. Υπάρχουν και άλλα κόμματα, που απλώς δεν το λένε».

Πολύ απλά ο κ. Πάγκαλος συνεχίζει το σκοτεινό έργο που ξεκίνησε ο συνεργάτης του Πρωθυπουργού Χρύσανθος Λαζαρίδης εναντίον των κομμάτων της Αριστεράς. Με ύπουλο τρόπο τοποθέτησαν στο ίδιο κάδρο με τη Χρυσή Αυγή αρχικά το ΣΥΡΙΖΑ και στη συνέχεια το ΚΚΕ, με σκοπό να πλήξουν τα εκλογικά τους αποτελέσματα. Τα αδιέξοδα της κυβερνητικής πολιτικής των μνημονίων και η συνεχής δυσαρέσκεια στην ελληνική κοινωνία προσπαθούν να υπερκαλυφθούν με ένα και μόνο τρόπο: Την εκτόξευση λάσπης στα υπόλοιπα κόμματα.

Το πλέον λυπηρό είναι το γεγονός ότι τόσο ο κ. Πάγκαλος όσο και ο κ. Λαζαρίδης προέρχονται από το χώρο της Αριστεράς. Φαίνεται όμως ότι με τα χρόνια αλλάξαν και οι πεποιθήσεις.

http://www.koutipandoras.gr/

Το μάθημα της Αντιναζιστικής Εκπαίδευσης

photo: Alexandros Katsis@fosphotos.com
του Θανάση Τριαρίδη

Το μάθημα θα ονομάζεται «Αντιναζιστική Εκπαίδευση» και θα είναι βασικό και στις έξι τάξεις του Γυμνασίου και του Λυκείου. Θα διδάσκεται συνδυαστικά δυο ώρες την εβδομάδα από τους καθηγητές της Αγωγής του Πολίτη, της Ιστορίας και της Φιλολογίας. Θα συνδυάζει το θεωρητικό σκέλος, την αναλυτική ανάγνωση ενός λογοτεχνικού βιβλίου για κάθε τάξη και την προβολή και ανάλυση ταινιών, ντοκιμαντέρ κ.ά. Μέσα από τη διαδικασία αυτή και τη συζήτηση με τους μαθητές θα αναδειχτούν και θα αναλυθούν παράγοντες που εκτρέφουν τον ναζισμό: η κάθε λογής μισαλλοδοξία, ο γηπεδικός κόσμος, τα σεξιστικά πρότυπα, η λατρεία της βίας, η ψυχολογική σύνδεση με τον κόσμο του μίσους. Στόχος: ο μαθητής να κατανοήσει πως σε βάθος χρόνου η εμπλοκή του με τον ναζισμό δεν θα του προσφέρει ταυτότητα (όπως ίσως ασυνείδητα νιώθει), αλλά μια διαχρονική ντροπή.

Ένα ενδεικτικό πρόγραμμα θα μπορούσε να είναι το ακόλουθο:

Αντιναζιστική εκπαίδευση
για τις έξι τάξεις της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης
Ενδεικτική δομή

Α΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
Σχολικό εγχειρίδιο: Συνοπτική ιστορία του ρατσισμού και του αντισημιτισμού
Λογοτεχνικό βιβλίο: Τζιοκόντα, του Νίκου Κοκάντζη
Κινηματογραφική ταινία: Η λίστα του Σίντλερ, του Στίβεν Σπίλμπεργκ

Β΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
Σχολικό εγχειρίδιο: Συνοπτική ιστορία του Ολοκαυτώματος και των στρατοπέδων συγκέντρωσης
Λογοτεχνικό βιβλίο: Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ
Κινηματογραφική ταινία: Ο πιανίστας, του Ρομάν Πολάνσκι

Γ΄ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ
Σχολικό εγχειρίδιο: Συνοπτική ιστορία του φασισμού και του ναζισμού
Λογοτεχνικό βιβλίο: Τρόμος και αθλιότητα του Γ΄ Ράιχ, του Μπέρτολτ Μπρεχτ
Κινηματογραφική ταινία: Το κύμα του Ντένις Γκάνσελ

Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ
Σχολικό εγχειρίδιο: Ο φόβος του άλλου και ο φόβος του εαυτού: πώς γεννιέται ο ρατσισμός μέσα μας (από τον γηπεδικό κόσμο μέχρι τη μητροπολιτική βία)
Λογοτεχνικό βιβλίο: Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος, του Πρίμο Λέβι
Κινηματογραφικές ταινίες:
Από τη Νυρεμβέργη στη Νυρεμβέργη (ντοκιμαντέρ), Φρεντερίκ Ροσίφ
Η εκλογή της Σόφι, του Άλαν Πάκουλα

Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ
Σχολικό εγχειρίδιο: Η πολιτική βία ως πυρήνας του φασισμού
Λογοτεχνικό βιβλίο: Αυτοί που βούλιαξαν και αυτοί που σώθηκαν, του Πρίμο Λέβι
Κινηματογραφικές ταινίες:
Νύχτα και καταχνιά (ντοκιμαντέρ) του Αλέν Ρενέ
Το μουσικό κουτί, του Κώστα Γαβρά

Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ
Σχολικό εγχειρίδιο: Η ιστορική μνήμη, η μετα-ιστορική λήθη και το σύγχρονο πρόσωπο του ναζισμού
Λογοτεχνικό βιβλίο: Μαουτχάουζεν, του Ιάκωβου Καμπανέλλη
Κινηματογραφικές ταινίες:
Χίτλερ, Η αρχή του κακού, του Κρίστιαν Ντουγκουάι
Η πτώση, του Όλιβερ Χιρσμπίγκελ
Μαθήματα αμερικάνικης ιστορίας, του Τόνι Κέι

Η δομή αυτή είναι, όπως είπα και προηγουμένως, ενδεικτική. Μπορεί κάποιος να προτείνει κάποια καλύτερη – ή και να τη βελτιώσει κατά πολύ. Αλλά το συγκεκριμένο μάθημα είναι εφικτό να ξεκινήσει να διδάσκεται στα Γυμνάσια και τα Λύκεια μέσα σε δύο μήνες. Τα συνοπτικά σχολικά εγχειρίδια των έξι τάξεων (60 με 80 σελίδες) μπορούν να γραφτούν από εθελοντές πανεπιστημιακούς και συγγραφείς μέσα σε έναν μήνα – φαντάζομαι πως όλοι τους θα λογαριάσουν τιμή να συμμετάσχουν εθελοντικά σε ένα τέτοιο πρόγραμμα. Κι είμαι βέβαιος πως οι εκδότες, οι μεταφραστές καθώς και οι κάτοχοι δικαιωμάτων των έργων αντιστοίχως, θα παραχωρήσουν δωρεάν τα δικαιώματα της χρήσης των λογοτεχνικών βιβλίων (επειδή γνωρίζω τους συγκεκριμένους ανθρώπους του χώρου του βιβλίου, δεν μπορώ να φανταστώ οτιδήποτε διαφορετικό). Στη διδασκαλία μέσα στην τάξη, καθηγητές τριών ειδικοτήτων (ιστορικός, φιλόλογος και καθηγητής αγωγής πολίτη) θα αλληλοσυμπληρωθούν. Στην πρώτη εφαρμογή πιθανώς κάτι να μη λειτουργήσει στην εντέλεια και να χρειαστεί να γίνουν συμπληρωματικές προσθήκες. Αλλά θα έχει γίνει μια αρχή.

Η ιστορία της Δύσης διδάσκει πως κανένα ολοκληρωτικό μόρφωμα των τελευταίων διακοσίων χρόνων δεν μπόρεσε να σταθεί μέσα στον ιστορικό χρόνο, όση κτηνώδη ισχύ κι αν ανέπτυξε, όσο θάνατο κι αν σκόρπισε. Το παράδειγμα της ναζιστικής Γερμανίας των χρόνων 1933-1945 είναι χαρακτηριστικό: απέκτησε τεράστια ισχύ και, παρ' όλα αυτά, κατέρρευσε σε μια μόλις δωδεκαετία, οδηγώντας τη χώρα που το γέννησε στην απόλυτη καταστροφή. Μετά την καταστροφή έρχεται ο καιρός του αναστοχασμού και των ερωτήσεων: «Πού ήμουν εγώ;», «Πού ήσουν εσύ;», «Τι κάναμε όταν…;».

Σήμερα, κι ενώ στην Ελλάδα ζούμε μια νέα ναζιστική έκρηξη, μαζί με τον καθένα από εμάς οι αρμόδιοι δημόσιοι λειτουργοί του Υπουργείου Παιδείας ας σκεφτούν διπλά και από τώρα για το τι θα απαντήσουν στο βέβαιο ερώτημα της επόμενης και της μεθεπόμενης γενιάς: «Πατέρα, παππού, μητέρα, γιαγιά, τι έκανες όταν…;».


*Ο Θανάσης Τριαρίδης είναι συγγραφέας.

http://www.protagon.gr/

Πάτρα: Η ΕΕΑΣΚΠ Ξανά-Έδωσε Το "Παρών" !

Η ΕΕΑΣΚΠ στα πλαίσια της κοινωνικής αλληλεγγύης και αγάπης προς τον συνάνθρωπο παρευρέθηκε το Σάββατο 21 Σεπτεμβρίου 2013, στην Πλατεία Γεωργίου και συμμετείχε στη συγκέντρωση ειδών όπως τροφίμων , είδη ρουχισμού και υποδημάτων, σχολικών ειδών και παιχνιδιών για την ενίσχυση της Τράπεζας Τροφίμων, της Δημοτικής Ιματιοθήκης και τα συσσίτια του Δήμου Πατρέων.

Εμείς, αυτοί και ο Παύλος

Του Μανώλη Κυπραίου

"Αν μπορείς κοίταξε τον φόβο κατάματα και ο φόβος θα φοβηθεί και θα φύγει" (Νίκος Καζαντζάκης)

Τον Παύλο δεν τον ήξερα. Δυστυχώς. Και τώρα που τον έμαθα κατά τραγικό τρόπο, δεν μπορώ να τον ακούσω. Ίσως να μπορέσει να με συγχωρήσει.

Βρέθηκα στο Κερατσίνι στη διαδήλωση σαν απλός πολίτης. Βρέθηκα εκεί γιατί είχα χρέος. Απέναντι στους προγόνους μου που θυσιάστηκαν για να είμαστε σήμερα ελεύθεροι. Για τα εκατοντάδες χιλιάδες θύματα αυτών των ανθρωπόμορφων τεράτων που αιματοκύλησαν την Ελλάδα. Ανάμεσα σε αυτά ήταν και μέλη της οικογένειάς μου που ίσως να είχα προλάβει να γνωρίσω αν οι φασίστες δεν τα είχαν εκτελέσει είτε στην Οσία Ξένη, είτε στο Αουσβιτς.

Ασήκωτο το βάρος, αλλά ήταν χρέος.

Το «Ποτέ πια» πέρναγε και ξαναπέρναγε μέσα από το μυαλό μου σαν κεραυνός που δεν λέει να κοπάσει και κάθε φορά χτύπαγε με μεγαλύτερη δύναμη. Με οδηγούσε εκεί που έπρεπε να ήμουν. Απλά ακολούθησα το πύρινο μονοπάτι που είχε χαράξει, εκμηδενίζοντας τον χώρο και τον χρόνο σαν το χθες να ήταν τώρα.

Από το Βερολίνο του 1933, στην Κοκκινιά του 1944 και όπως αυτό ήθελε, στην Δραπετσώνα του 2013.

Και όλες αυτές τις μέρες, όλοι μας, καταλάβαμε ότι πάνε αυτοί οι αχρείοι μαυροντυμένοι-σαν τον Χάρο-νεκροζώντανοι να μας πάρουν την ψυχή και το νου.

Είμαστε περίεργος λαός εμείς οι Έλληνες. Φτιαγμένοι λες από άμμο που σκορπάει στους τέσσερις ανέμους. Αρκεί όμως ένας βαρδάρης για να μας ξαναφτιάξει ανθρώπους.

Ο Παύλος όμως δεν έπρεπε να χαθεί. Θα μπορούσαμε να τον είχαμε σώσει. Αυτό με πονάει περισσότερο.

Τρία χρόνια τώρα εμείς οι γραφικοί, φωνάζαμε, γράφαμε, εκλιπαρούσαμε για τους νεκροζώντανους που σηκώθηκαν από τον βαθύτερο λάκκο της λήθης κατευθυνόμενοι προς τα εμάς. Με νταούλια και βιολιά. Με διαβολική καλοσύνη και μάτια σκοτεινά σαν της αβύσσου. Τους υποτιμήσαμε και τους αγνοήσαμε. Τους αφήσαμε σαν τον «μαύρο θάνατο» να εξαπλωθούν. Και τώρα τα διαβολικά αυτά πλάσματα, πέταξαν τις μάσκες και φάνηκαν οι άρπαγες.

Βλέπαμε τις φωτογραφίες με τη στρατιωτική τους εκπαίδευση στα βουνά. Αδιαφορούσαμε. Βλέπαμε τις απειλές τους και τη χρήση βίας απέναντι σε ανυπεράσπιστους ανθρώπους, με διαφορετική θρησκεία και χρώμα δέρματος. Αδιαφορήσαμε. «Δεν είναι το δικό μου σπίτι» είπαμε.

Τυφλοί, άβουλοι και μοιραίοι αντάμα, βουλιαγμένοι μέσα στα απαλά μαξιλάρια των καναπέδων μας και της εύπλαστης ευδαιμονίας.

Όταν το φίδι έσπασε το αυγό, σηκώθηκε όρθιο μέσα στα πόδια μας. Κοντά στους 500.000 συμπολίτες μας δεν το φοβήθηκαν. Εντυπωσιάστηκαν. Ήθελαν αυτό το φίδι να δαγκώσει, να ξεσκίσει τις σάρκες των άλλων, για το κακό που τους συνέβαινε. Και να πάρει τις ευθύνες που είχαν σαν πολίτες για τη «μη αντίδραση» τους.

Και το φίδι άρχισε να τους μιλά μέσα από ήχο τσιριχτό, μαγευτικό, με την αιώνια γλώσσα του κακού, κάνοντας αυτούς τους πολίτες να πιστέψουν πως αυτοί οι κράχτες του χειρότερου και πιο άρρωστου μέρους που φιλοξενείται στο πίσω μέρος του εγκεφάλου μας θα μας έσωζαν.

«Φίδι που δεν με δαγκώνει ας ζήσει χίλια χρόνια» είπαν. Κανένα φίδι όμως δεν έχει ζήσει χίλια χρόνια…

Και τους δώσαμε βήμα.

Τους βάλαμε στο ναό της Δημοκρατίας, τους δώσαμε άσυλο για τις άνομες πράξεις τους και θα τους χρηματοδοτήσουμε για να υλοποιήσουν τα τρομερά σχέδιά τους.

Δεν ήρθαν όμως «απρόσκλητοι». Το υπάρχων πολιτικό σύστημα τους εξέθρεψε. Σταγόνα-σταγόνα, σπυρί-σπυρί με την ανικανότητά του, «τάισε» και ανέστησε το μεγάλο φίδι, τον δράκοντα τον αρχαίο. Το αυγό εκκολάφτηκε κάτω από τη ζεστασιά των λαθών και της αδιαφορίας των κυβερνητικά κυρίαρχων επί 40 χρόνια πολιτικών δυνάμεων. Στο τέλος το «φιλοξενήσαμε» ως κοινωνία μέσα στον κόρφο μας, όταν ήταν έτοιμο πια σπάσει.

Η αλαζονεία τους, ο «λουδοβικισμός» τους, η έλλειψη γνώσης και παιδείας, έκανε αυτούς τους πολιτικούς τη «μαμή» αυτού του μιάσματος για την ανθρώπινη φύση, που βλέπουμε μπροστά μας.

Και το «κατηγορώ» προς τα πρόσωπά τους πρέπει να παραμείνει δάδα μέσα στο σκοτάδι του Ερέβους για να μη πολλαπλασιαστούν τα φίδια.,.

Κι όμως αγαπημένε μου Μίκη, αγαπημένε μου Τάσο, στη Δραπετσώνα έχουμε ζωή.

Βρέθηκα μαζί με χιλιάδες νέα παιδιά, με μεσήλικες και ηλικιωμένους. Βρέθηκα μαζί με όλη αυτή τη δύναμη της Ελλάδος που σου δίνει το κουράγιο και τη δύναμη πως ο φασισμός πάει να μεγαλώσει σαν δέντρο αλλά θα κοπεί.

Τους κοίταζα στα μάτια και αυτοί εμένα. Η ακοή ήταν ίσως η πιο άχρηστη αίσθηση ανάμεσά μας. Μάτια οργισμένα, βουβά, δακρυσμένα έστελναν τους δικούς τους παλμούς και τα μηνύματά τους με τρόπο μαγικό μέσα στην καρδιά. Προχωρήσαμε όλοι μαζί. Κανείς δεν ρώτησε τον άλλον αν είναι αριστερός ή δεξιός. Χριστιανός, μουσουλμάνος ή εβραίος.

Ήμασταν όλοι ένα σώμα μια καρδιά μια γροθιά έτοιμη να συντρίψει τον φασισμό. Δεν υπήρχε ταυτότητα. Δεν υπήρχαν τάξεις. Υπήρχε μόνο ο Άνθρωπος.

Αυτή την εικόνα δεν θέλω να την ξεχάσω. Όπως δεν θέλω να ξεχάσω και τον Παύλο. Τον Μωϋσή, τον Μοχάμεντ. Δεν θέλω να ξεχάσω ούτε την Ελένη, την Σάρα ή την Αϊσα.

Τα χημικά, τα γκλοπ, οι κρότου λάμψης μας έκαναν να τρέξουμε. Όμως δεν είδαν οι τυφλοί πως οι ψυχές μας δεν κουνήθηκαν ούτε ένα χιλιοστό. Και ακόμη ακίνητες είναι. Εκεί. Κάπου μεταξύ της Παναγή Τσαλδάρη και της Γρηγορίου Λαμπράκη στο Κερατσίνι. Αγκαλιά με την ψυχή του Παύλου.

Δεν θέλω να ξεχάσω πως είμαι Άνθρωπος.

Δεν θέλω να το ξεχάσετε ούτε κι εσείς.

Όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε όχι απλά θαύματα αλλά να αλλάξουμε το ρου της ιστορίας. Γιατί έχουμε χρέος απέναντι στους προγόνους μας και τους απογόνους μας.

Μόνο σκύβοντας το κεφάλι μπορούν να μας πάρουν το κεφάλι.

Και αυτοί που το χάνουν πρώτοι είναι οι οσφυοκάμπτες και τα πουλημένα ανθρωποειδή στη μαύρη ψυχή του Μαμμωνά.

Ο Παύλος Φύσσας μας άφησε μια παρακαταθήκη, μια ευχή και μια κατάρα, γραμμένη με το αίμα του: «Μη τους αφήσετε να περάσουν»!

http://left.gr/