Μεταφερθήκαμε στο www.radiogamma.gr

Ν.Β.Α.: Ολοκληρώθηκε η ευρωπαϊκή περιοδεία του Ντουράντ

Έφτασε στο πέρας της η ευρωπαϊκή περιοδεία του σούπερσταρ των Οκλαχόμα Σίτυ Θάντερ, ο οποίος ολοκλήρωσε ταξίδι εννέα ημερών σε τέσσερις μεγάλες πόλεις της γηραιάς ηπείρου.
Τελευταίος σταθμός του φόργουορντ

Το πρωτογενές πλεόνασμα στους δρόμους!

Φωτογραφία: Φίλιππος Μεσσίνης/ FosPhotos
Εννέα στους δέκα εκπαιδευτικούς συμμετείχαν στη χθεσινή, πρώτη, ημέρα της απεργίας τους, χιλιάδες απεργοί στα συλλαλητήρια στην Αθήνα και στις άλλες πόλεις. Το φθινόπωρο φέτος ξεκινά ορμητικά, με αγώνες, που έχουν ως επίκεντρο την υπεράσπιση του κοινωνικού κράτους που διαλύεται - τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τα ασφαλιστικά ταμεία. Η κυβέρνηση προσποιείται πως δεν καταλαβαίνει τις πραγματικές αιτίες της κοινωνικής έκρηξης και καταφεύγει στον φθηνό αντιπερισπασμό πως οι κινητοποιήσεις υποκινούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αν ισχύει αυτό, τότε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ήδη κοινωνική πλειοψηφία!

Η χθεσινή κινητοποίηση των εκπαιδευτικών και των άλλων κλάδων δείχνει το πραγματικό κοινωνικό πρωτογενές πλεόνασμα. Πρωτογενές, γιατί είναι αυθεντικό και όχι δευτερογενές ως υποκινούμενο. Πλεόνασμα, διότι ανταποκρίνεται στη δυναμική της μεγάλης κοινωνικής πλειοψηφίας.

Η κυβέρνηση αυτοπαγιδεύεται στην προπαγάνδα της. Επιχειρεί να συκοφαντήσει τις νόμιμες και δημοκρατικά αποφασισμένες κοινωνικές κινητοποιήσεις ως... μορφές βίας! Κατηγορεί τον ΣΥΡΙΖΑ πως οργανώνει την "ανατροπή" μέσω των κινητοποιήσεων. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση απαντά στερεότυπα ότι δεν μπορεί να υποχωρήσει σε κανένα λαϊκό αίτημα, διότι έχει αναλάβει μνημονιακές υποχρεώσεις. Δηλαδή η ίδια παραδέχεται ότι δεν υπάρχουν ξεκομμένοι αγώνες στην εποχή του Μνημονίου. Ο πρωθυπουργός χθες κάλεσε τον λαό να υπομείνει άλλα έξι χρόνια! Είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός που, με τον τρόπο του, παραδέχεται ότι το δίλημμα για τους πολίτες είναι "ή αυτοί, ή εμείς"!

Η χθεσινή κινητοποίηση αποτελεί μάθημα και με άλλους αποδέκτες. Απευθύνεται προς τα κόμματα που έσπευσαν να αποδοκιμάσουν την απεργία, επικαλούμενα δήθεν το συμφέρον των μαθητών. Απευθύνεται στη ΓΣΕΕ που καθεύδει... Κυρίως, το μάθημα αφορά τον καθένα πολίτη, ο οποίος ζει μέσα στην καταθλιπτική κρίση, αισθάνεται συχνά μόνος και αβοήθητος και τώρα ξαναβλέπει να δημιουργούνται συνθήκες συλλογικής δράσης και αντίστασης. Αυτό το μάθημα φοβάται η κυβέρνηση και η μνημονιακή ελίτ, που δεν διστάζουν να δίδουν ασυλία στο χρυσαυγίτικο παρακράτος με δόλιες προθέσεις.

Η κοινωνία ξαναβρίσκει το κόκκινο νήμα των αγώνων που είχε εξασθενήσει από πέρυσι τον Νοέμβριο. Είναι το πρώτο βήμα για την πολιτική συνειδητοποίηση και τη διαμόρφωση γοργών πολιτικών εξελίξεων. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.

Το κύριο άρθρο της Αυγής

Τα μάτια του

Photo: koppsal @deviantart
Αύγουστος Κορτώ

Έχω δει τον κόσμο όλο, μονολογεί.

Το τρένο επιστρέφει απ’ τους νεκρούς μ’ έναν δυνατό κραδασμό και, σαστισμένη, βγάζει μια πνιχτή κραυγή˚ από τότε που θυμάται τον εαυτό της, γαργαλιέται κι εκπλήσσεται εύκολα˚ σύνηθες χαρακτηριστικό των ανθρώπων που δεν έχουν γαργαληθεί αρκετά, που δεν έχουν βιώσει αρκετές εκπλήξεις.
Κατά μίαν έννοια, δεν έχει δει ούτε ένα απειροστό κομμάτι του κόσμου.

Ωστόσο ο κόσμος την έχει δει. Ο πλανήτης – ή τουλάχιστον ένα πλήθος των πρωτευόντων που τον κατοικούν – έχει γνώση της παρουσίας, του προσώπου της.
Ή μήπως όχι; αναρωτιέται. Καμιά φορά δεν είναι διόλου σίγουρη. Καμιά φορά νιώθει ασήμαντη σα μυρμήγκι, μικροσκοπική κι αδιάφορη σαν γράμμα πολυσύλλαβης λέξης στο τέλος ολοσέλιδης παραγράφου ενός ανυπόφορα επιτηδευμένου μυθιστορήματος. Ενός μυθιστορήματος (ω ναι, καμιά φορά φτάνει και σ’ αυτό το σημείο) σαν αυτά που έχει γράψει.
Πάψε επιτέλους, καταντάς γελοία, μονολογεί, ψέγοντας τον εαυτό της. Σταμάτα να κανακεύεις την κατάθλιψή σου. Πώς είναι δυνατόν να νιώθεις ακόμη ανασφάλεια για το έργο σου; Είσαι απίστευτο στερεότυπο.
Κοιτά τον άντρα που κάθεται δυο θέσεις παραδίπλα. Αυτός δε νομίζω να σε θεωρεί κακή συγγραφέα, έτσι δεν είναι;
Όχι, δε με θεωρεί κακή συγγραφέα, διότι δε με ξέρει. Και δε με ξέρει διότι δε θα ’μπαινε ποτέ στον κόπο να με μάθει, γιατί είμαι άσχημη και υπέρβαρη.
Πω-πω, κάποιος έχει νευράκια περιόδου. Κι άλλο στερεότυπο, κι άλλο ομφαλοσκοπικό καλαμπούρι: η περίοδός μου. Χα χα.
Είναι πενήντα οκτώ ετών.

Πενήντα οκτώ και νομπελίστρια. Μια χαρά, λέει στον καθρέφτη το πρωί˚ κάποιες μέρες˚ ή, μάλλον, κάθε μέρα.
Και δεν είναι ούτε υπέρβαρη, ούτε άσχημη. Το πρόσωπο και το σώμα της είναι εξόχως αδιάφορα. Γεγονός που θα ‘πρεπε να της δίνει αισιοδοξία, καθώς τα αδιάφορα πρόσωπο και σώματα έχουν την τάση να γερνάνε πιο αργά˚ το πέρασμα του χρόνου απαιτεί το μάτι του κτήτορα, και σε τέτοιες περιπτώσεις ο κτήτορας δε ρίχνει ούτε μισή ματιά.
Μολαταύτα, κάθε φορά που μνημονεύει το Νομπέλ της στον καθρέφτη, καταλήγει αναπόδραστα να σκέφτεται αυτό που πιστεύει ανέκαθεν: πως ό,τι έχει πετύχει, όποιο μεγαλείο έχει κατακτήσει κι ό,τι θαυμασμό έχει απολαύσει, όλα τους είναι ο καρπός της πιο χαμερπούς εξιδανίκευσης, ένα χρυσό μετάλλιο για την ανυπέρβλητη απωθητικότητά της. Αν ήμουν όμορφη δε θα ’γραφα βιβλία, μονολογεί, κι ο καθρέφτης δεν έχει τίποτα να πει επ’ αυτού.

Η μητέρα και Νέμεσίς της έλεγε για χρόνια, Βιβλία και πράσινα άλογα. Έκανε τη λέξη «βιβλίο» ν’ ακούγεται χυδαία. Τι προκοπή θα δεις από δαύτα, έλεγε, χίλιες φορές να μάθαινες να ψήνεις κανά φαΐ, γιατί δε μ’ άφησες ποτέ να σε μάθω να μαγειρεύεις δε θα το καταλάβω ποτέ.
Και η ανεπρόκοπη κόρη απόστρεφε το βλέμμα, και κατηγορούσε σιωπηλά τον εαυτό της για τα πατικωμένα σουφλέ και τα σκληρά σαν πέτρα κέικ που δεν είχε ψήσει ποτέ μα που ήταν σίγουρη πως θα προέκυπταν έτσι και δοκίμαζε να τα φτιάξει. Κι όσο αναλογιζόταν τις δύσμοιρες, αγέννητες λιχουδιές ένιωθε απέραντη λύπη, την οποία πάσχιζε να γιατρέψει σαβουρώνοντας τα κέικ της μητέρας της, που άγγιζαν ένα επίπεδο τελειότητας ανέφικτο για τα γραπτά της.

Θα ’πρεπε να’ ναι πανευτυχής τώρα πια, που οι αλλοτινές της αμφιβολίες διαψεύστηκαν. Έχει κερδίσει μιαν ακλόνητη θέση μεταξύ των αθανάτων, και μιαν εξαιρετικά προνομιούχα θέση μεταξύ των θνητών. Κοίτα χάρη, θα ’πρεπε να λέει, κομψή και υπεράνω με το καινούριο Σανέλ συνολάκι μου, να γεμίζω τις λογοτεχνικές μου μπαταρίες στο ηλιόλουστο Βερολίνο, μπανίζοντας τον γοητευτικότατο κύριο στην παραδιπλανή θέση, γκρίζα μαλλιά κι ελαφρώς γαμψή μύτη και υπέροχο θεληματικό πηγούνι και μπλε γυαλιά ηλίου, λες να’ ναι γκέι, ας ελπίσουμε πως όχι, μόνο πρόσεχε, μη σε τσακώσει να τον ζαχαρώνεις, αν και κακώς ανησυχείς, δεν πρόκειται να σε προσέξει, γιατί δε θα γύριζε ποτέ ούτε καν να σε κοιτάξει. Θλιβερό, θλιβερότατο.
Και να σκεφτείς πως αυτός ήταν ο λόγος που αποφάσισε να γυρίσει τον κόσμο.

Εξυπακούεται πως είχε κι αυτή το μερτικό της στον έρωτα˚ ένα σεβαστό μερτικό. Ως διαβαστερή κοπέλα που μισούσε τη μητέρα της, είχε διαπιστώσει από τρυφερή ηλικία την ακριβή σύνθεση που οφείλει να έχει το κράμα της αόρατης πανοπλίας μιας απωθητικής γυναίκας: έξυπνη, μα όχι απειλητική˚ αφοσιωμένη, μα όχι εξαρτητική˚ επιτυχημένη, μα σαν να μην πιστεύει πως το αξίζει.
Είχε υποφέρει φριχτούς πόνους ανάπτυξης προσπαθώντας να προσαρμοστεί στα κλισέ των αντρών: σαστισμένη και τρομοκρατημένη αρχικά (Δε με γαμεί κανείς με τέτοια ασχήμια), παντογνώστης και μεγαλόψυχη στα τριάντα της (Σταμάτα να βλέπεις τους ανθρώπους σαν στερεότυπα, έχεις δημιουργήσει τόσους πλαστούς ανθρώπους, και ξέρω ότι άλλο η λογοτεχνία κι άλλο η πραγματικότητα, μα για όνομα του Θεού δείξε λίγη εμπιστοσύνη) ώσπου εντέλει βυθίστηκε σε νέα βάθη αυτοοικτιρμού κι απόγνωσης καθώς τα χρόνια περνούσαν και η συγγραφική επιτυχία παρέμενε το μόνο μέσο για το παραμικρό ψήγμα ευτυχίας (Καταπώς φαίνεται όντως έχω το αγάμητο.)
Ωστόσο, αν και σε καμία περίπτωση δεν την έλεγες ωραία, είχε περιέργως πώς, κατορθώσει να γνωρίσει πολλούς τύπους αντρών: τον Λατρευτικό Εστέτ, τον Ξελιγωτικό Τύραννο (σε ελάχιστες περιπτώσεις, δυστυχώς), και τον Τυφλό Εραστή. Οι Τυφλοί Εραστές ήταν η ειδικότητά της: άντρες που λάτρευαν το έργο και εν συνεχεία αποπειρώνταν να λατρέψουν τη Δημιουργό. Ήταν χυδαίο κι αξιοθρήνητο, αλλά μιας και οι άρρενες συγγραφείς το απολάμβαναν και με το παραπάνω, θα ’ταν κρίμα κι άδικο να στερηθεί ένα τόσο ηδονικό κακέκτυπο ρομάντζου. Δεν υπήρχε περίπτωση να μείνει μόνη – δεν ήταν ο τύπος του ερημίτη με την πένα. Και κάθε γυναίκα λατρεύει ένα ποδόμακτρο. Μα ακόμα και μ’ αυτούς τους συντρόφους, έπειτα από ένα διάστημα, η αξιοδάκρυτη πραγματικότητα γινόταν προφανής: άντρες που της μαγείρευαν κι έτρεχαν ξοπίσω της σε λογοτεχνικά συμπόσια, που δυο-τρεις της είχαν κάνει μέχρι και πρόταση γάμου (Αυτό να δω και τι στον κόσμο!), κι ωστόσο όλη αυτή η υπερχείλιση πάθους εστιασμένη σ’ ένα γυναικόμορφο, ομιλούν βιβλίο, που φιλούσε με δισταγμό κι όργαζε με χάρη και μπορεί να τους εξασφάλιζε μιαν υποψία αθανασίας.
Το’ χε πάρει απόφαση. Κανείς κερατάς δε θα κατέληγε σε πιπεράτες βιογραφίες με τις δικές της πλάτες. Ήθελε να τη λατρεύουν απλώς και μόνον επειδή ήταν αξιολάτρευτη – σεξουαλικά αξιολάτρευτη, ένα αξιολάτρευτο κομμάτι κρέας, αξιολάτρευτα γαμήσιμο. Ήθελε να ζήσει έναν δεσμό που δε θα περιέγραφε σε βιβλίο της ούτε στους χειρότερους εφιάλτες της. Έπρεπε λοιπόν να εγκαταλείψει το μόνο της όπλο στον έρωτα.
Θα απελευθέρωνε τον εαυτό της απ’ την εξαίσια τυραννία των λέξεων.

Η μάχη ήταν οδυνηρή. Η φήμη της προπορευόταν της ιδίας˚ ένα πρόσθετο πέπλο, ένα κινούμενο σάβανο άψογα επιλεγμένων επιθέτων και συνωνύμων και μεταφορών κάλυπτε το πρόσωπό της σα σμήνος μαύρες μύγες που μισούσε και που καμιά φορά ήθελε να διώξει, αηδιασμένη, μα που ως επί το πλείστον δεν τολμούσε – ή δεν ήθελε – να πειράξει. (Για τη συνταρακτική ωραιότητα του λόγου της, έγραφε το περιλάλητο Δίπλωμα˚ και ήθελε να ουρλιάξει, Καλά, και για την ωραιότητα της συγγραφέως, τίποτα;;)
Ασφυκτιούσε μες σ’ αυτή την αναπαυτικότατη παγίδα. Οι εναλλακτικές της φαίνονταν εξίσου μάταιες˚ χρειαζόταν ακόμη περισσότερες λέξεις προκειμένου να εκλογικεύσει την κατάσταση, με αποτέλεσμα την κάτωθι σπαραχτικά μονότονη μάντρα,
(όσους δεν μπορούν να εκτιμήσουν το πνεύμα σου θα τους βαριόσουν ούτως ή άλλως κι ακόμα κι αν δεν τους βαριόσουν θα ’νιωθες τέτοιο μαλακισμένο φόβο που θα κάλυπτες με άλλη μια πατίνα ασχήμιας το άσχημο μούτρο σου γιατί είσαι σαν κακιά μάγισσα όταν πρόκειται για φλερτ παραδέξου το επιτέλους)
και όντως, έπρεπε να το παραδεχτεί: ήταν απελπιστικά εθισμένη σ’ αυτή την αυτοερωτική κι αυτοκαταστροφική ουσία που οδηγεί είτε στην απομόνωση της συγγραφής ή σε σποραδικά φλερτ με θαμπωμένους βιβλιοφάγους που πίνουν γαμοκαμπερνέ ακούγοντας τις γαλλικές γαμοσουΐτες του Μπαχ.

Η επιλογή των συντεταγμένων δεν ήταν εύκολη. Έπρεπε να αποφύγει την Αφρική, τη Λατινική Αμερική και ολάκερη την Ασία (το να περιδιαβαίνει ως εύπορη τουρίστρια πλάι σε ανθρώπους που λιμοκτονούσαν της προξενούσε κολασμένες ενοχές)˚ επιπλέον, μιλούσε ολίγα ισπανικά και στην Ιαπωνία τα βιβλία της είχαν γίνει πολύ της μόδας τώρα τελευταία. Την Ιταλία, την Τουρκία και την Ελλάδα τις απέκλεισε ως υπερβολικά σκανδαλιστικές για φιλήδονες συγγραφείς που ζυγώνουν τα εξήντα. Γαμώ την πουτάνα που με ανάγκασε να μάθω γαλλικά, μονολογούσε, αναφερόμενη τρυφερά στη μητέρα της καθώς προσπερνούσε το εξάγωνο.
Είχε αλωνίσει την αναγεννημένη ανατολική Ευρώπη και την κλειστοφοβική Σκανδιναβία αρπάζοντας κρυολογήματα και τίποτ’ άλλο. Εξοικειώθηκε με εξωτικά νομίσματα και φλογερές ντόπιες κουζίνες, διεξήγε μακρές ρομαντικές ακροάσεις με μεθυσμένους αγνώστους, τα σπαστά αγγλικά των οποίων ήταν μεταδοτικά, και μια-δυο φορές κατάφερε να αυτοταπεινωθεί στο επίπεδο της γηραλέας πόρνης, υποκρινόμενη την ηδονή, μα φευ, όχι και την ευγνωμοσύνη. Φτηνές φαντασιώσεις κι ούτε μισός έρωτας. Κατέγραφε μ’ ένα κόκκινο μολύβι την αξιοθρήνητη πορεία της στον χάρτη.
Η Γερμανία ήταν μια εύλογη επιλογή˚ και ιδίως το Βερολίνο. Καλό φαΐ, καλά γονίδια, κι ελάχιστες πιθανότητες να τρακάρει σε βιβλίο της στο μετρό. Ευτυχώς οι Γερμανοί είχαν ανέκαθεν άφθονες ντόπιες μεγαλοφυΐες – γιατί να εισάγουν ξένες; Επίσης, δε μιλούσε λέξη γερμανικά. Μόνο μία φορά, στο γυμνάσιο, είχε αναγκαστεί να αποστηθίσει τις δυο πρώτες στροφές ενός lied για να ευχαριστήσει την Αυστριακή δασκάλα της μουσικής, αλλά αυτό ήταν το πάλαι ποτέ, κι εκτός αυτού δε γίνεται να αποπλανήσεις άντρα με ανοησίες διακοσίων ετών για ρυάκια και πέστροφες. Εκεί θα ήταν ασφαλής, δίχως όπλα και μες στην ανασφάλεια.
Κι έτσι είχε γίνει, μέχρι στιγμής.

Και τότε ο άγνωστος που κάθεται σ’ ένα όνειρο δυο θέσεις παραδίπλα, λέει, Με συγχωρείτε.
Πανικόβλητη, κοιτάζει φευγαλέα το βαγόνι ολόγυρά της – είναι έρημο εκτός από έναν έφηβο που χουζουρεύει – και πανικοβάλλεται ακόμα χειρότερα. Λες απλώς να ξερόβηξε ο άνθρωπος, λες να είναι στα πρώτα στάδια ερωτομανιακού παραληρήματος; Μα όχι, να τον πάλι, να εκφέρει τις λέξεις με αβρότητα μα και πυγμή, για να υπερνικήσει την υπόγεια κλαγγή του μετρό. Με συγχωρείτε (μα τι θέλει;;), αγαπητή μου κυρία (καλά, πλάκα μας κάνει;;)
Αποτολμά μιαν ανεπαίσθητη στροφή προς τ’ αριστερά, μια κλεφτή ματιά. Την κοιτάζει φάτσα φόρα, και παίζει με κάτι που μοιάζει – κι άλλη κλεφτή ματιά, Ω Θεέ μου, όχι πάλι – με στυλό. Ε βέβαια: άλλος ένας Τυφλός Εραστής. Γι’ αυτό της μίλησε, μόνο γι’ αυτό θα της μιλούσε κι ο τελευταίος υποτυπωδώς ελκυστικός άντρας της υφηλίου. Θα θέλει αυτόγραφο˚ ή, τρισχειρότερα, είναι συγγραφέας κι ο ίδιος˚ θέλει συγγραφικά S.O.S.˚ ή το τηλέφωνο του ατζέντη της.

Στα πρόθυρα του να κατέβει με σάλτο μορτάλε στην επόμενη στάση, ανακάθεται αμήχανα – δεν μπορεί να του γυρίσει την πλάτη, κι ούτε πρόκειται να σηκωθεί και να αλλάξει θέση – μα εκείνος, διαισθανόμενος με απόκοσμη ακρίβεια την αλλαγή στη διάθεσή της, σπεύδει να προσθέσει, Ζητώ συγγνώμη, δεν ήθελα να κρυφακούσω, αλλά μιλούσατε στο τηλέφωνο προ ολίγου.
Ω Θεέ μου δίκιο έχει. Κοκκινίζει, τα αισθήματά της κουβάρι˚ ούτε πέντε λεπτά πριν, έβριζε μεγαλόφωνα την απολιθωμένη της μητέρα στο κινητό – τι ντροπή. Εξήντα χρονώ κι ακόμα ανήμπορη να πνίξει το κομμάτι του εαυτού της που σιχαίνεται επειδή μοιάζει στη μητέρα της, εξήντα χρονώ κι ακόμα ωρύεται μπροστά στον ξένο κόσμο.
Τότε όμως ίσως και να μην είναι Τυφλός Εραστής. Βλάκα, ε βλάκα. Ηλίθια.
Πω-πω, λέει, χωρίς να γυρίσει εντελώς προς το μέρος του, με κοκεταρία γεροντοκόρης, Λυπάμαι πολύ για πριν, δεν κατάλαβα ότι φώναζα τόσο.
Ο τύπος γελάει, (Άραγε τα δόντια είναι δικά του ή μασέλα; Καλά να πάθεις που δε φοράς τα γυαλιά ηλίου σου) μ’ ένα δυνατό, γερμανικό, σαγηνευτικό γέλιο, και λέει, Μην ανησυχείτε, αγαπητή μου, ξέρω πόσο φορτικές μπορεί να γίνουν οι μητέρες.
Καταπίνοντας με δυσκολία, λες και το σάλιο που εξαφανίζεται ραγδαία απ’ το ξερό της στόμα μπορεί να τη δροσίσει, αναρωτιέται, Πού το πάει; Λες να’ ναι επίδοξος συγγραφέας; Ή σύγχρονος Άσενμπαχ; (Μήπως η μπηχτή για τις ‘φορτικές μητέρες’ είναι προσωπική; Λες να μένει ακόμα με τη μάνα του;) Τελικώς αποφασίζει να παραβλέψει την καθ’ όλα εύλογη εξήγηση που της έδωσε, διότι πρέπει να την αναγνώρισε, δεν της έπιασε έτσι την κουβέντα, Δε σε φλερτάρει. Κι έπειτα ξάφνου τη φλερτάρει κανονικότατα.
Μάλιστα, θα ’λεγα ότι το χρώμα της φωνής σας είναι τρομερά ευάκουστο, έχει κάτι το σχεδόν... οπερατικό. Πάω στοίχημα ότι είστε μουσικός.
Αποσβολωμένη, αποκρίνεται νοερά, Μα αφού είμαι παράφωνη. Γιατί δεν είναι δυνατόν ν’ ακούει στ’ αλήθεια αυτά που ακούει. Τεχνητή μα αντρίκεια, γαλήνια μα στιβαρή, η φωνή του άντρα στο πλάι της (πλησίασε κιόλας, ή το’ χω χάσει τελείως;) προφέρει ένα αγγελικό άσμα ευφορίας˚ τουτ’ έστιν, της την πέφτει.
Χαρές και πανηγύρια; Και τώρα τι κάνουμε; Δεν αντέχει να τον κοιτάξει ξέροντας πως την ίδια στιγμή την παρατηρεί, νιώθοντας τα μάτια του να ρουφάνε κάθε κηλίδα, κρεατοελιά κι ατέλεια. Σκέφτεται ότι θα προτιμούσε να ’χει να κάνει μ’ έναν Τυφλό Εραστή, θα ξεμπέρδευε πιο εύκολα μ’ έναν από δαύτους, και τότε, απ’ το πουθενά, δίνει μόνη της την ανεπιθύμητη απάντηση για να αποκλείσει την ανεπιθύμητη ερώτηση.
Είμαι συγγραφέας, λέει.
Ακολουθεί μια αμήχανη παύση – Άραγε θα πει, Μα και βέβαια, έχω διαβάσει όλα τα βιβλία σας; Λες να ’γινα τόσο ρεζίλι; – και ξάφνου, σαν να τον εξωθεί ένας αναλφάβητος από μηχανής θεός, ο γοητευτικότατος Βερολινέζος που τα αγγλικά του θα μαρτυρούσαν το ακριβώς αντίθετο, μ’ ένα ντροπαλό γελάκι λέει,
Δυστυχώς δεν είμαι και πολύ φανατικός αναγνώστης.

Η κατάσταση τείνει να γίνει αβάσταχτα ονειρική˚ τότε γιατί της μιλάει; Πριν προλάβει να εξετάσει τα ενδεχόμενα, εκείνος προσθέτει, σχεδόν απολογητικά,
Ανέκαθεν προτιμούσα τη διά ζώσης αφήγηση – έχω την αίσθηση ότι οι συγγραφείς προσπαθούν υπερβολικά να εντυπωσιάσουν με τις φανταχτερές τους λέξεις, και γίνονται εύκολα ανιαροί. Χαμογελώντας (κι αυτή τη φορά γυρνά και σχεδόν προφταίνει να δει το χαμόγελο) προσθέτει, Οι παρόντες εξαιρούνται, βεβαίως, κι άξαφνα το τρένο ξεπροβάλει σε μιαν εκτυφλωτική λιακάδα.
Είχε ξεχάσει πως κινούνταν υπογείως τόσην ώρα. Η ξαφνική ζεστασιά στο δέρμα της, η αντηλιά που την αναγκάζει να μισοκλείσει τα μάτια, όλα αυτά μοιάζουν ολοένα και περισσότερο με την άπληστη ομορφιά ενός ονείρου, όπου ο αθέατος σκηνοθέτης δελεάζει τον ονειρευτή με μαγικές δυνάμεις, με εξωπραγματικά λαχταριστά οράματα λαγνείας κι ευτυχίας κι αιωνιότητας, μόνο και μόνο για να παρατείνει την έκσταση του καταδικασμένου παραδείσου.
Μα είναι αλλόκοτο και σπάνιο να ’σαι ξύπνιος και να εξουσιάζεις ακόμα τ’ όνειρο και τον ονειρευτή. Αγγίζει το παράθυρο, χαϊδεύει την πόλη που τρέχει˚ ζεστή, ολόζεστη. Γλυκιά.
Τα α-αγγλικά σας..., τραυλίζει, κοιτώντας τον σχεδόν.
Βρετανίδα γκουβερνάντα. Τρομερά αυστηρή. Αυτή τη φορά γελάνε και οι δύο.
Πλησιάζει προς το μέρος της, αγγίζει το χέρι της, κι αυτή τινάζεται σαν τη Ζυστίν που κρύβει εντός της, προσμένοντας υπέροχα (υπέροχα) αντίποινα.
Είναι άραγε υπέρ το δέον ποιητίζων όταν λέει, απαγγέλλει σχεδόν, Ο ήλιος είναι τόσο ζεστός, που ξεχνάς ότι είναι Γενάρης... και το άρωμά σας είναι θεϊκό, μυρίζοντάς το έχω την αίσθηση πως τα πάντα είναι απειροελάχιστα κομμάτια ενός μικρού, καθημερινού θαύματος. Είναι τόσο εμβρόντητη που δεν μπορεί να κρίνει.
Διότι πρόκειται στ’ αλήθεια για θαύμα, κάθε άλλο παρά μικρό ή καθημερινό.
Θα θέλατε μήπως – λένε και οι δύο ταυτόχρονα, και γελάνε πάλι, χέρι με χέρι.
Μένω εδώ κοντά, της λέει, θα μπορούσαμε... εκτός αν το θεωρείτε απρέπεια, μιας και τώρα μόλις –
Μετά χαράς, τον κόβει. Τσούλα. Κωλόφαρδη, σιτεμένη τσούλα.
Είστε υπέροχο πλάσμα, λέει, και της σφίγγει το χέρι. Νιώθω αφάνταστα τυχερός.
Για μερικές στιγμές σωπαίνουν, εκείνος τρέμει ελαφρώς μα εκείνη δεν το καταλαβαίνει, δεν καταλαβαίνει τίποτα εκτός απ’ τα περίτεχνα αποσυνθεμένα κτήρια, τον τόπο αυτό που γίνεται τάχιστα η καινούρια της γειτονιά, το μόνο της σπίτι. Περίεργο – οι πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής της διαδραματίστηκαν και οι δύο σε πόλεις όπου η ίδια ήταν μια βουβή ξένη. Μια φωνή ατσάλινου αγγέλου διακόπτει τον θαυμάσιο ειρμό της, Λες να φτάσαμε; αναρωτιέται, και ρωτάει, Εδώ κατεβαίνουμε;
Ναι... ναι, μουρμουρίζει εκείνος... μπορούμε...
Τραβάει το χέρι της απαλά, τρελή από ευτυχία. Εκείνος δε σαλεύει.
Γυρνά και τον κοιτάζει˚ έχει πάρει μια παράξενη έκφραση – υπερβολικός ενθουσιασμός; Το μετάνιωσε; (Όχι Θεέ μου.)
Κι έπειτα – Μήπως θα μπορούσατε να με βοηθήσετε...; – και προσέχει πάλι το στυλό, που τόση ώρα κρυβόταν στην τσέπη του παλτού του.
Σε φρικαλέα μίμηση του ερωτικού οργάνου έχει μακρύνει, έχει μακρύνει αφύσικα.
Είναι ένα λευκό μπαστούνι.

http://www.protagon.gr/

Σε ποια sexy ελληνίδα τραγουδίστρια ανήκει αυτή η «πίσω όψη»; ΦΩΤΟ

Με μία ολόσωμη στενή φόρμα εμφανίστηκε η Ελένη Φουρέιρα την περασμένη Παρασκευή, στην συναυλία που έδωσε με αφορμή την Ημέρα Θετικής Ενέργειας Amita Motion 2013. Η τραγουδίστρια, πιο σέξι και λαμπερή από ποτέ, έδωσε τον καλύτερό της εαυτό και ξεσήκωσε το κοινό με τα τραγούδια της.

Οι προφητείες Ρουμπινί

Ο καθηγητής Οικονομίας Νουριέλ Ρουμπινί θα είναι ο κεντρικός ομιλητής στο συνέδριο της Διεθνούς Ένωσης Ιδιοκτητών Ακινήτων (UIPI), πρόεδρος της οποίας είναι ο δικός μας Στράτος Παραδιάς. 

Το θέμα του διεθνούς συνεδρίου, που θα πραγματοποιηθεί στη Λισσαβώνα στις 19-22 Σεπτεμβρίου, είναι η θέση και η τύχη της ιδιωτικής ακίνητης περιουσίας στη σημερινή παγκόσμια οικονομική κρίση, θέμα για το οποίο ο προφήτης των αγορών (και των κερδοσκόπων, βεβαίως - βεβαίως) Ρουμπινί έχει να πει πολλά.

http://www.topontiki.gr

Δέρνει και ο Κυριάκος;

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

«Νομίζω ότι η αντίδραση της αστυνομίας ήταν υπερβολική»: Για να φτάσει να ξεστομίσει αυτή τη φράση ο Άρης ο Πορτοσάλτε του ΣΚΑΪ, σκεφτείτε τι χημικά έφαγαν κατακέφαλα οι σχολικοί φύλακες που πήγαν να διαμαρτυρηθούν χθες στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Με το που έκαναν να μπουν στο προαύλιο, τους περιέλαβαν τα ΜΑΤ με τις φυσούνες και τους πέταξαν έξω δακρυρροούντες και πανικόβλητους. Δύο τραυματίες μέτρησαν οι παριστάμενοι, χώρια εκείνοι που τους κόπηκε προς στιγμή η ανάσα.

Το σοκαριστικό δεν είναι ότι άσκησαν βία -ναι, τα χημικά είναι βία, ενίοτε πιο επικίνδυνη και από το ξύλο- σε ανθρώπους φιλήσυχους και απελπισμένους. Το σοκαριστικό είναι ότι τη βία την άσκησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, αυτό το χρυσό, μειλίχιο παιδί, που στόμα έχει και μιλιά δεν έχει, που το βλέμμα του είναι κολλημένο στο πάτωμα, σαν το βλέμμα των παλιών αρσακειάδων. Ο αριστούχος του Κολλεγίου Αθηνών, ο απόφοιτος του Χάρβαρντ και του Στάνφορντ, ο τιμηθείς με την ανώτατη διάκριση «summa cum laude", («με πολύ μεγάλη τιμή») ο κάτοχος των επάθλων «Hoopes» και "Tocqueville" (καημένε Alexis de).

Να μας δέρνουν οι παλαιοδεξιοί επίγονοι του Γκουτζαμάνη πάει στο καλό, είναι και ζήτημα τήρησης των οικογενειακών παραδόσεων. Να μας δέρνουν όμως και οι νεοφιλελεύθεροι φλώροι, ε αυτό δεν αντέχεται με τίποτα. Μα δέρνουν οι νεοφιλελεύθεροι, δέρνουν οι αριστούχοι του Χάρβαρντ, δέρνουν οι πελάτες του Brooks Brothers; Εμείς έχουμε μάθει ότι αυτοί τις διαφορές τους τις λύνουν με τις θεωρίες και τα μαθηματικά, το πολύ-πολύ να σου πετάξουν πάνω στα ντουζένια τους τον «Πλούτο των Εθνών» του Άνταμ Σμιθ, που υπό συγκεκριμένες συνθήκες μπορεί να αποδειχτεί φονικό όπλο. Και λόγω μεγέθους, και λόγω περιεχομένου.

Μωρέ, οι νεοφιλελεύθεροι δέρνουν και παραδέρνουν. Ρωτήστε τους ανθρακωρύχους της Θάτσερ, ρωτήστε τους Λατινοαμερικάνους που έχουν υποστεί τις αμερικανοκίνητες χούντες, ρωτήστε εμάς που στα χρόνια του Μνημονίου έχουμε φάει το ξύλο της αρκούδας. Η καταστολή είναι μέρος της ιδεολογίας τους, διότι μόνο με τη βία, βία ψυχική και σωματική, μπορείς να υποχρεώσεις κάποιον να ανεχτεί την εξόντωσή του. Η καταστολή είναι συστατικό της ιδεολογίας τους, γι' αυτό και απαιτούν τη μείωση όλων των δημοσίων δαπανών, πλην εκείνων που σχετίζονται με τη δημόσια τάξη και ασφάλεια.

Τι θα μπορούσε άλλωστε να πει ο Μητσοτάκης στους ανθρώπους που τους κατάργησε με μια υπογραφή, που τους έβγαλε άχρηστους και παρωχημένους; Σε τέτοιες περιπτώσεις μιλούν αναγκαστικά τα δακρυγόνα, αν και ειδικά ο Κυριάκος θα μπορούσε, για λόγους οικονομίας, να αποφύγει τα χημικά και να λούσει τους πολιορκητές με καυτό καφέ από τις δεκάδες καφετιέρες της Siemens που κοσμούν το γραφείο του. Και μετά, για να τους ανακουφίσει, θα τους έριχνε πάγο από τα δεκάδες ψυγεία.

Πηγή: avgi.gr

left.gr

Το τέλος της βιομηχανίας

Τάσος Τέλλογλου

Η απόφαση της ΒΙΟΧΑΛΚΟ να μεταφέρει την έδρα της στο Βέλγιο δεν εξέπληξε. Είναι, μετά την 3Ε και τη ΦΑΓΕ, η τρίτη μεγάλη ελληνική βιομηχανία μεταποίησης, που γυρίζει την πλάτη της στην Ελλάδα, καθώς δεν μπορεί να πληρώσει το κόστος του χρήματος, αλλά ούτε και να αντέξει τις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες που επηρεάζουν τα κόστη της με ευθύνη της κυβέρνησης. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς έχει συναντηθεί εφέτος δύο φορές με εκπροσώπους των ενεργοβόρων βιομηχανιών υποσχόμενος λύση στο πρόβλημα του ακριβού ρεύματος. Λύση δεν έχει δοθεί ακόμα διότι αυτοί που πρέπει να το λύσουν φαίνεται ότι εκτός από τον κ. Σαμαρά πρέπει να πάρουν υπόψιν τους άλλους παράγοντες που στην ενεργειακή αγορά είναι ισχυρότεροι από τον πρωθυπουργό.

Δεν φεύγει για αυτό η ΒΙΟΧΑΛΚΟ καθώς τα εργοστάσιά της μένουν στη χώρα και άρα θα συνεχίσει να πληρώνει περίπου 90 εκατομμύρια τον χρόνο σε τιμολόγια ρεύματος. Το ότι όμως ούτε ο πρωθυπουργός της χώρας είναι σε θέση να λύσει ένα πρόβλημα μιας από τις πιο εμβληματικές βιομηχανίες της χώρας είναι ενδεικτικό της αδυναμίας της πολιτικής τάξης να διαχειρισθεί την κρίση.

Το καλοκαίρι με τον νόμο 4141, άρθρο 38, καθορίσθηκαν νέοι συντελεστές που αφορούν την έκπτωση επί των αποσβέσεων των παγίων στοιχείων. Όχι των καινούριων αλλά και των παλαιότερων. Έτσι αν κάποιος βιομήχανος είχε υπολογίσει ότι θα έχει συντελεστή απόσβεσης στα βιομηχανοστάσια 8% τώρα αυτός κατεβαίνει στο 4%. Στα μηχανήματα από 15 σε 10%. Τα δύο αυτά ποσοστά δείχνουν ότι οι εκπτώσεις περικόπτονται κατά 50% και αν έχει κέρδη όπως π.χ. η εταιρεία του ομίλου ΒΙΟΧΑΛΚΟ ΕΛΒΑΛ τότε αυτά καταλήγουν στην τσέπη του υπουργού Οικονομικών. Ένα τυπικό παράδειγμα να αλλάζεις τους κανόνες ενώ το παιγνίδι εξελίσσεται. Επιθυμεί κανείς να συμμετέχει σε ένα τέτοιο παιγνίδι;

http://www.protagon.gr/

Η Πηγάδα στέρεψε

Του Θανάση Καρτερού

Τις είδατε τις άφθαστου μεγαλείου σκηνές στον Μελιγαλά; Την εθνικόφρονα δυναστεία να προπηλακίζεται από την πιο εθνικόφρονα αλητεία, τον εθνικώς σκεπτόμενο δήμαρχο να μπουζουριάζεται από τον πιο εθνικώς σκεπτόμενο Παναγιώταρο, την πατριωτική παπάρα να ισοπεδώνεται από την πιο πατριωτική κασσιδιάρα - με τον τηλεβόα έφτυνε ως Καραγκιόζηδες τους θεσμικώς πενθούντες ο αγκυλωτός πατριώτης. Και τις δεκάδες ελληνικές σημαίες στα χέρια ατόμων με το σήμα των SS στο στήθος να πλαταγίζουν υπερηφάνως πάνω από τις δεξιές κεφαλές μαζί με κατάρες για προδότες και προδοσία;

Έκτακτο, έκτακτο, και άκρως εθνοπρεπές. Ιδιαίτερα όταν ο ντουλάπας απόγονος των Γερμανοτσολιάδων άρπαξε το μικρόφωνο από τα χέρια του δημάρχου και έδειξε σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στους επισήμους ότι: Είναι βαριά, είναι βαριά, η γκλίτσα του τσολιά. Και το εθνικό ρίγος που διαπέρασε όχι μόνο τον Κασιδιάρη, μέχρις αγκυλωτού, αλλά κάθε αγνή ναζιστική ψυχή, αποκάλυψε για άλλη μια φορά την προνομιακή σχέση της Χρυσής Αυγής με τα νεκροταφεία. Αυτούς τα νεκροταφεία τούς τρέφουν ιδεολογικώς, οι νεκροκεφαλές τούς εμπνέουν, και ένα, δύο, χίλια νεκροταφεία είναι το πολιτικό τους όραμα - για μελαψούς, Εβραίους, ομοφυλόφιλους, αριστερούς, αποκλίνοντες και προδότες γενικώς.

Το ερώτημα είναι οι άλλοι, οι θεσμικοί της δημοκρατίας και οι παρατρεχάμενοι του Σαμαρά, τι ακριβώς κάνουν στον Μελιγαλά; Γιατί δεν αρκούνται σε ένα μνημόσυνο για τις ψυχές των ανθρώπων και σε ενός λεπτού, ή και μιας ώρας καλύτερα σιγή - να βάλουν την γκλάβα τους να σκεφτεί τι έγινε τότε, πώς έγινε και κυρίως πώς δεν πρέπει να ξαναγίνει; Ποιο θησαυρό νομίζουν ότι κρύβει η Πηγάδα; Με την Πηγάδα βολεύτηκαν τόσα χρόνια, με την Πηγάδα βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν άνθρωποι, με την Πηγάδα δηλητηριάστηκαν γενιές Ελλήνων, με την Πηγάδα δικαιολόγησε το παρακράτος τα εγκλήματά του και η φασιστική χούντα τις ανείπωτες αθλιότητές της. Εν ονόματι της Πηγάδας έγιναν αίσχη πρωτοφανή. Ε, στέρεψε κι αυτή η καημένη, ό,τι ήταν να δώσει το έδωσε για να φτάσει η εθνικοφροσύνη την Ελλάδα στο σημερινό μεγαλείο.

Ας την αφήσουν λοιπόν στη νηφαλιότητα των ιστορικών. Και τι νόημα έχει ο καυγάς για το λείψανο της Πηγάδας; Αν η συμμορία των ναζί θέλει να το λατρέψει, είναι σωστό η σύγχρονη Δεξιά να φέρεται ως μόνος λειψανολάτρης;

Πηγή: avgi.gr

Μουντιάλ 2014: Κληρώθηκαν τα ζευγάρια των μπαράζ στην Αφρική

Διεξήχθη την Τρίτη η κλήρωση των μπαράζ στην Αφρική για την τελική φάση των προκριματικών του Μουντιάλ 2014.
Τα μεγάλα ζευγάρια είναι τα Ακτή Ελεφαντοστού - Σενεγάλη και Γκάνα - Αίγυπτος, ενώ θυμίζουμε

Βήμα – βήμα πώς μετέτρεψαν έλλειμμα 1,3 δισ. ευρώ σε πρωτογενές πλεόνασμα 2,9 δισ. ευρώ

Η πρώτη αποδόμηση του “πλεονάσματος” ήρθε στις 12 Αυγούστου από το REUTERS και ήταν η πιο οδυνηρή.

Το πρακτορείο σε ανταπόκρισή του με τίτλο “Η Ελλάδα πέτυχε πλεόνασμα με την βοήθεια κονδυλίων της ΕΕ”, μας εξηγούσε ότι για να βγεί το εν λόγω πλεόνασμα δεν μετρήθηκαν οι πληρωμές τόκων, η χρηματοδότηση της τοπικής αυτοδιοίκησης και των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης., ενώ περιέκοψαν τις πρωτογενές μας δαπάνες κατά 10%.

Επίσης περασαν στο πλεόνασμα τις (μεγαλύτερες του αναμενόμενου) επιδοτήσεις από την ΕΕ για εργα που δεν εκαναν και την εφάπαξ επιστροφή των τραπεζών της Ευρωζώνης απο τα κέρδη τους επάνω στα Ελληνικά ομολογα.

Και όλα αυτά ενώ σύμφωνα με το Reuters, η φορολογία υπολείπεται των στόχων, καθώς το μεγαλύτερο μέρος των φόρων, για το τρέχον έτος, δεν έχει πληρωθεί από τους φορολογούμενους.

Έναν μήνα αργότερα στις 9 Σεπτεμβρίου, ήρθε η ανάλυση της Capital Economicsγια να μας πει ότι δεν βλέπει πλεόνασμα και ανάκαμψη στην Ελλάδα το 2014 αλλά επιπλέον πτώση 2%.

Πιο δεικτικό ήταν βέβαια το Βρετανικό σατιρικό σάιτ stirring trouble internationally.του διάσημου αναλυτή και συγγραφέα Alexander Nekrassov μια μέρα πρίν, στις 8 Σεπτεμβρίου που ανέβασε ανάρτηση με τίτλο:

“Ο Έλληνας πρωθυπουργός κάνει ένα μεγάλο νούμερο Stand-Up Comedy, με ξεκαρδιστικά αστεία περί σημαδιών ανάκαμψης – Ποιός χρειάζεται σάτιρα όταν έχουμε πολιτικούς που λένε ξεκαρδιστικά πράγματα όλη την ώρα;”

Παραθέτουμε παρακάτω ένα άρθρο του Μάριου Χριστοδούλου, σχετικά με το ίδιο θέμα, που δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 11/09/13.

Πώς μετέτρεψαν έλλειμμα 1,3 δισ. ευρώ σε πρωτογενές πλεόνασμα 2,9 δισ. ευρώ

Καθηγητές με ντοκτορά στην… Αλχημεία

Του Μάριου Χριστοδούλου

11/09/13

Το κρέας ψάρι ή αλλιώς το έλλειμμα πλεόνασμα «βαφτίζει» η κυβέρνηση. Για την εικόνα του προϋπολογισμού στο οκτάμηνο Ιανουαρίου-Σεπτεμβρίου ο λόγος, που μόνο μαγική μπορεί να είναι.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε χθες στη δημοσιότητα ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας, ο προϋπολογισμός σε αυτό το διάστημα έκλεισε με πρωτογενές πλεόνασμα 2,92 δισ. ευρώ.

Εάν όμως αφαιρεθούν τα κέρδη από τα ομόλογα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) όπως επίσης οι φόροι και τα επιδόματα που δεν πλήρωσε ενώ όφειλε κανονικά το Δημόσιο, τότε το πλεόνασμα μετατρέπεται σε έλλειμμα 1,3 δισ. ευρώ.

Το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός έχει στο ταμείο του πλεόνασμα 2,9 δισ. ευρώ οφείλεται:

•Στα έκτακτα έσοδα ύψους 1,5 δισ. ευρώ που εισπράχθηκαν λόγω της μεταφοράς στη χώρα μας των αποδόσεων που είχαν αποκομίσει τόσο η ΕΚΤ όσο και οι κεντρικές τράπεζες των χωρών της ευρωζώνης από τα ελληνικά ομόλογα.

● Στη μη καταβολή δαπανών συνολικού ύψους 1,3 δισ. ευρώ που είχαν προβλεφθεί για δημόσιες επενδύσεις.

● Στη μη επιστροφή φόρων 683 εκατ. ευρώ, ΦΠΑ και εισοδήματος, σε επιχειρήσεις και φορολογουμένους.

● Στη μη απόδοση πολυτεκνικών επιδομάτων συνολικού ύψους 175 εκατ. ευρώ.

● Στη μη πληρωμή καταναλωτικών δαπανών ύψους τουλάχιστον 400 εκατ. ευρώ.

● Στη μη πληρωμή επιδομάτων θέρμανσης συνολικού ύψους 200 εκατ. ευρώ.

Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ακόμη ότι η «τρύπα» στα φορολογικά έσοδα φτάνει στο οκτάμηνο τα 713 εκατ. ευρώ και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά σε μια οικονομία που βρίσκεται σε βαθιά ύφεση για έκτη συνεχή χρονιά.

Ο κ. Σταϊκούρας υποστήριξε ότι η υστέρηση αυτή μπορεί να καλυφθεί τους επόμενους μήνες, με την πληρωμή των φόρων εισοδήματος και του ΦΑΠ, η οποία έμεινε πίσω λόγω των καθυστερήσεων και παρατάσεων που δόθηκαν.

Σε σύγκριση με το περσινό οκτάμηνο η «τρύπα» στα συνολικά έσοδα ξεπερνά το 1 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών, οι κίνδυνοι στη δημοσιονομική διαχείριση παραμένουν και προσδιορίζονται κυρίως στους τομείς των ασφαλιστικών ταμείων (πρόσθετες ανάγκες ενίσχυσης) και στις δράσεις για την Υγεία.

Για τον συγκεκριμένο λόγο, έως τώρα χρησιμοποιείται με εξαιρετική φειδώ το αποθεματικό της χώρας (έχουν δαπανηθεί 328 εκατ. ευρώ ή το 30% από το συνολικό κονδύλι του 1,1 δισ. ευρώ).

Αναλυτικότερα από τα προσωρινά στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους προκύπτουν τα εξής:

* Το πρωτογενές πλεόνασμα (μαζί με τα ομόλογα) διαμορφώθηκε στα περίπου 3 δισ. ευρώ ή 1,6% του ΑΕΠ κατά το οκτάμηνο. Μόνο τον Αύγουστο το πρωτογενές πλεόνασμα ήταν 367 εκατ. ευρώ.

* Το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού μειώθηκε και διαμορφώθηκε σε 2,4 δισ. ευρώ (ο στόχος ήταν για έλλειμμα 7,8 δισ. ευρώ).

* Τα καθαρά έσοδα του τακτικού προϋπολογισμού ανήλθαν σε 30,964 δισ. ευρώ, 1,157 δισ. ευρώ ή 3,9%, υψηλότερα έναντι του στόχου του οκταμήνου (29,807 δισ. ευρώ). Η καλή πορεία των έμμεσων φόρων υπερκάλυψε την αρνητική απόκλιση των άμεσων φόρων οι οποίοι υστέρησαν κατά 158 εκατ. ευρώ και ανήλθαν σε 1.677 εκατ. ευρώ, έναντι στόχου 1.835 εκατ. ευρώ.

* Τα έσοδα προ επιστροφών φόρων ανήλθαν σε 32 δισ. ευρώ, περίπου 500 εκατ. ευρώ υψηλότερα από τον στόχο που είχε τεθεί. Ειδικότερα για τον Αύγουστο, τα έσοδα προ επιστροφών ανήλθαν σε 4,3 δισ. ευρώ, αυξημένα κατά 400 εκατ. ευρώ ή κατά 10,2% έναντι του μηνιαίου στόχου.

* Οι δαπάνες του τακτικού προϋπολογισμού παρουσιάζονται μειωμένες σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2012 κατά 8,131 δισ. ευρώ ή ποσοστό 18,9%. Η μείωση αυτή οφείλεται κυρίως στη μείωση του συνόλου των πρωτογενών δαπανών κατά 2,840 δισ. ευρώ ή ποσοστό 9,1% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2012, καθώς και στη μείωση των τόκων κατά 5,707 δισ. ευρώ ή ποσοστό 51,6% σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2012.

olympia.gr

http://aienaristeyein.com/

Έρχονται 4.179 μόνιμες και εποχιακές προσλήψεις στο Δημόσιο- Ποιες είναι οι θέσεις εργασίας [λίστα]

Νέες προσλήψεις μέχρι το τέλος του χρόνου θα γίνουν στον δημόσιο τομέα, καθώς 4.179 νέες θέσεις εργασίας «ανοίγουν» με τις 645 από αυτές να έχουν μόνιμο χαρακτήρα σε διάφορες υπηρεσίες.

Κανιβαλισμός για αρχάριους: Mια ματιά στο «νέο λύκειο»

Η νέα απόπειρα μεταρρύθμισης με κέντρο την δευτεροβάθμια εκπαίδευση, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί σαν μία μεμονωμένη κυβερνητική πρωτοβουλία. Αντιθέτως, στοχεύει στη διαμόρφωση νέων όρων μέσω τον οποίων ο εκπαιδευτικός μηχανισμός θα συμβάλει στην αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης και του κοινωνικού καταμερισμού εργασίας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, είναι που η συγκεκριμένη παρέμβαση αποτελεί οργανικό κομμάτι του σχεδίου της εσωτερικής υποτίμησης, ενώ ταυτόχρονα βαθαίνει την διαδικασία της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, η οποία δεν περίμενε το μνημόνιο και την κρίση (από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 μπορούμε να ανακαλέσουμε μια σειρά από μάχες γύρω από το συγκεκριμένο ζήτημα).

Ο συγκεκριμένος νόμος όμως, την ίδια στιγμή που συνεχίζει την διαδικασία αναδιάρθρωσης αποτελεί μία κεντρική τομή σε αυτή. Η τομή αυτή δεν παράγεται μόνο από τις ρυθμίσεις του νόμου, αλλά και από την πραγματικότητα μέσα στην οποία αυτές θα εφαρμοστούν. Από την αστάθμητη συνάντηση δηλαδή του σχεδίου της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης (που αποτελούσε μία όψη επιλεκτικής υποτίμησης σε βάρος της νεολαίας), με την πραγματικότητα που διαμορφώνει η κρίση. Είναι τελείως διαφορετική η δυναμική και τα αποτελέσματα που μπορεί να παράγει μία παρόμοια κυβερνητική πρωτοβουλία π.χ. το 1998 (Αρσένης) με αυτή του 2013. Η πραγματικότητα που έχει κωδικοποιηθεί ως «χαμένη γενιά» (ανεργία, επισφάλεια, μετανάστευση), ορίζει ένα εκρηκτικό πλαίσιο μέσα στο οποίο υλοποιείται πλέον η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.


Πόσους μαθητές μπορεί να χωρέσει το «νέο λύκειο»;

Το γεγονός ότι η συγκεκριμένη παρέμβαση έχει ως στόχο να αποτελέσει μια τεράστια τομή στην μέχρι τώρα πραγματικότητα του εκπαιδευτικού μηχανισμού αποτυπώνεται ήδη από τις δύο πρώτες προτάσεις της αιτιολογικής έκθεσης του νομοσχεδίου:

«Τα τελευταία τριάντα πέντε χρόνια (από τη μεταπολίτευση και μετά), το ζήτημα του Λυκείου, και το συνδεόμενο με αυτό, ζήτημα των εισαγωγικών εξετάσεων αποτέλεσε σημείο αιχμής της εκπαιδευτικής πολιτικής όλων των κυβερνήσεων. Η εκτενής συζήτηση που το ζήτημα αυτό διαχρονικά έχει προκαλέσει, οφείλεται κατά βάση στο γεγονός ότι για πολλές δεκαετίες η ελληνική κοινωνία είδε την εκπαίδευση των παιδιών της και την εισαγωγή τους στην ανώτατη εκπαίδευση ως το όχημα μιας μοναδικής ευκαιρίας για ανοδική κοινωνική κινητικότητα.»

Χωρίς να λέγεται ρητά (ακόμα), είναι φανερό ότι αυτό που «είδε για πολλές δεκαετίες η ελληνική κοινωνία», δηλαδή «την εκπαίδευση των παιδιών της και την εισαγωγή τους στην ανώτατη εκπαίδευση ως το όχημα μιας μοναδικής ευκαιρίας για ανοδική κοινωνική κινητικότητα», ανήκει πλέον στο παρελθόν. Αυτό μπορεί να σημαίνει δύο πράγματα: ότι υπάρχουν νέες ευκαιρίες για «ανοδική κοινωνική κινητικότητα» (π.χ. οργανωμένο έγκλημα;) ή ότι περιορίζονται και λιγοστεύουν αυτές οι δυνατότητες. Δηλαδή ο κοινωνικός καταμερισμός εργασίας γίνεται ακόμα πιο σκληρός. Κάτι που συνεπάγεται ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση να αναπαράγεται με τους μαζικούς όρους που το έκανε μέχρι σήμερα (σε αυτή ακριβώς την κατεύθυνση κινήθηκε άλλωστε και το «σχέδιο Αθηνά»).

Στην συγκεκριμένη παρέμβαση όμως ο αποκλεισμός από την τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελεί την ίδια στιγμή μέσο και σκοπό. Ας παρακολουθήσουμε την αιτιολογική έκθεση: «Οι μαθητές σε ποσοστό 75% επιλέγουν το γενικό λύκειο και σε ποσοστό 25% επιλέγουν τις δομές της επαγγελματικής εκπαίδευσης». Η συγκεκριμένη πρόταση φαίνεται να είναι αξιολογικά ουδέτερη. Μία απλή αναφορά ποσοστών. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι. Όχι μόνο γιατί ειδικά σε ένα τέτοιο κείμενο δεν θα μπορούσε να υπάρξει μια ουδέτερη τεκμηρίωση, χωρίς να θέλει να οδηγήσει σε συγκεκριμένο συμπέρασμα. Διαβάζουμε στην συνέχεια:

«Η σημασία της επαγγελματικής εκπαίδευσης είναι ιδιαίτερα κρίσιμη στις παρούσες συνθήκες, εν μέσω μιας πρωτοφανούς κρίσης η οποία έχει εκτινάξει τα ποσοστά ανεργίας των νέων σε δυσθεώρητα ύψη και η αναμόρφωση επαγγελματικής εκπαίδευσης μπορεί να αποτελέσει έναν βασικό άξονα αντιμετώπισης του προβλήματος της ανεργίας.»

Το συμπέρασμα είναι τώρα καθαρό. Αν θέλουμε να μειώσουμε την ανεργία των νέων οφείλουμε να ανατρέψουμε την αναλογία 75% - 25% μεταξύ γενικού λυκείου και τεχνικής εκπαίδευσης. Τα ποσοστά προφανώς αναφέρονται σε αυτούς που θα καταφέρουν να μείνουν στην εκπαίδευση, καθώς η μαθητική διαρροή μετατρέπεται πλέον σε οργανικό κομμάτι του εκπαιδευτικού σχεδιασμού. Άρα χρειαζόμαστε μια μεταρρύθμιση η οποία θα διώξει τους μαθητές και τις μαθήτριες από το γενικό λύκειο και θα τους στείλει στην τεχνική εκπαίδευση (μαζί με αυτούς που θα στείλει κατευθείαν στην αγκαλιά της μαύρης εργασίας ή σε νέες και παλιές μορφές παραβατικότητας). Αυτά τα κριτήρια έρχεται να υπηρετήσει το σχέδιο «τρία χρόνια πανελλαδικές και εξετάσεις σε 39 μαθήματα». Είναι φανερό ότι σε αντίθεση με τους κυβερνητικούς θρήνους για τον «αυτόνομο εκπαιδευτικό ρόλο που το λύκειο οφείλει να έχει» [1], έχουμε μπροστά μας ένα σχέδιο που κοιτάει πολύ πιο μακριά από τους τέσσερεις τοίχους του σχολείου.


Ανασφάλιστη εργασία από τα 18 – τον πόλεμο τον ζούμε κάθε μέρα εδώ

Όπως αναφέραμε και εισαγωγικά, με τον συγκεκριμένο νόμο επιχειρείται να γίνει μία κεντρική τομή στους όρους με τους οποίους αναπαράγεται η εργατική δύναμη μέσα από τον εκπαιδευτικό μηχανισμό. Κατάργηση του μαζικού μοντέλου της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και μαζική στροφή στην τεχνική εκπαίδευση σε επίπεδο δευτεροβάθμιας.

Μια ματιά στις ειδικότητες που προσφέρονται στην τεχνική εκπαίδευση, δείχνει ότι έχουμε να κάνουμε με ειδικότητες ή υποκατηγορίες ειδικοτήτων που σε επίπεδο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης παρέχονται από τα ΤΕΙ. Γιατί λοιπόν να έχουμε μαθητές και μαθήτριες που τελειώνουν το γενικό λύκειο και στην συνέχεια σπουδάζουν άλλα τέσσερα χρόνια, αντί να τους στέλνουμε κατευθείαν στην τεχνική εκπαίδευση;

Η συγκεκριμένη επιλογή δεν αποτελεί μια λογιστική επιλογή λιτότητας, για να μειωθούν απλά οι δημόσιες δαπάνες. Είναι μια βαθιά ταξική επιλογή για την υποτίμηση της εργασίας. Παράλληλα η κατάργηση στην δημόσια τεχνική εκπαίδευση όλων των ειδικοτήτων που σχετίζονται με τους τομείς υγεία/πρόνοια (τομέα που ακολουθούσε πάνω από το 30% των μαθητών και μαθητριών) και γραφικές τέχνες, δημιουργεί ακόμα μεγαλύτερο χώρο σε ιδιωτικά εκπαιδευτικά ιδρύματα για την διεύρυνση της κερδοφορίας τους.

Οι αλλαγές στην τεχνική εκπαίδευση έρχονται να ολοκληρωθούν με την «τάξη μαθητείας», η οποία πάντα σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση «αποτελεί σημαντικότατη καινοτομία, αφού το ζητούμενο πάντα ήταν η σύνδεση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας». Με τη συγκεκριμένη παρέμβαση έχουμε την «μαθητεία», με επίσημους πλέον όρους, στην ανασφάλιστη εργασία ήδη από το σχολείο. Όλα αυτά μέσα σε μία «φιλόξενη» αγορά εργασίας χωρίς ρατσιστικές διακρίσεις (η επισφάλεια δεν κοιτάει γλώσσα και χρώμα) κάτω από το άγρυπνο πνεύμα της «οικονομικής αστυνομίας» (μπάτσοι δηλαδή). Άλλο ένα δωράκι σε όλους όσους συνεχίζουν «να κάνουν την κρίση ευκαιρία».


Ανεργία: «δουλειές υπάρχουν, εσείς δεν έχετε τις δεξιότητες»

Βασικό επιχείρημα για την νομιμοποίηση της απαραίτητης στροφής προς την τεχνική εκπαίδευση σε επίπεδο λυκείου, αποτελεί ο στόχος της μείωσης της ανεργίας. Το συγκεκριμένο επιχείρημα υποστηρίζει ότι με τα κατάλληλα εφόδια σε επίπεδο γνώσεων και τεχνικής, μπορούμε να μειώσουμε την ανεργία των νέων. Για να το πούμε λίγο διαφορετικά, ισχυρίζονται δηλαδή ότι κάποιος είναι άνεργος γιατί δεν έχει τα κατάλληλα εφόδια έτσι ώστε να ανταπεξέλθει στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και όχι επειδή δεν υπάρχουν αρκετές θέσεις εργασίας. Άλλη μία παραλλαγή της ατομικής ευθύνης για την ανεργία.

Δυστυχώς ή ευτυχώς όμως, το εκπαιδευτικό σύστημα ποτέ δεν μπορούσε ούτε μπορεί να δημιουργήσει με τέτοιους όρους θέσεις εργασίας. Αυτό το οποίο κάνει, είναι να κατανέμει τους εκπαιδευόμενους σε θέσεις που παράγει και αναπαράγει ο κοινωνικός καταμερισμός εργασίας. Με την σημερινή στροφή σε μία υποβαθμισμένη τεχνική εκπαίδευση, δεν θα λυθεί το πρόβλημα της ανεργίας των νέων. Απλά θα υπάρξει μια ολόκληρη γενιά που θα βγει στην αγορά εργασίας με ακόμα χειρότερους όρους. Και από κάτω μία, ακόμα χειρότερα, ψάχνοντας στον πάτο του βαρελιού το φως στο τούνελ.


Το κυνήγι του εσωτερικού εχθρού

Η εισαγωγή πανελλαδικών εξετάσεων και στις τρεις τάξεις του λυκείου, πέρα από το να «κατευθύνει» μεγάλο τμήμα μαθητών στην τεχνική εκπαίδευση (ή εκτός σχολείου συνολικά), θα έχει τρομακτικά αποτελέσματα και στην διαμόρφωση της αντίληψης των μαθητών που θα παραμείνουν στο γενικό λύκειο. Μία τόσο έντονη διαδικασία ανταγωνισμού και πίεσης θα αποτελέσει το σημαντικότερο μάθημα, με όρους μάλιστα καθημερινής πρακτικής. Ένα μάθημα «κοινωνικού κανιβαλισμού για αρχάριους». Τον συγκεκριμένο κανιβαλισμό λοιπόν η αιτιολογική έκθεση αντιλαμβάνεται ότι χρειάζεται να τον αιτιολογήσει και παράλληλα να του δώσει μία βάση νομιμοποίησης:

«Ορισμένοι μαθητές λόγω του ότι δεν διαθέτουν την προαπαιτούμενη γνωστική επάρκεια νοιώθουν μειονεκτικά αλλά και εκτός αυτού παρακωλύουν την απρόσκοπτη μάθηση των άλλων, φαινόμενο το οποίο στις μέρες μας έχει πάρει διαστάσεις και πρέπει να μας προβληματίσει. …

Όσοι καταβάλουν κάποια προσπάθεια στο σχολείο δεν θα βρεθούν με το νέο σύστημα προ εκπλήξεων.»

Το «νέο σχολείο» ξεκινάει με στόχο το κυνήγι του εσωτερικού εχθρού. Αυτού που «παρακωλύει την απρόσκοπτη μάθηση των άλλων». Την ίδια στιγμή όμως δίνει και μια ζεστή υπόσχεση σε όσους «προσπαθήσουν» ότι θα τα καταφέρουν. Η αποτυχία δεν μπορεί παρά να αποτελεί δείγμα τεμπελιάς και στους καιρούς που ζούμε χώρος για «τεμπέληδες» και «τζαμπατζήδες» δεν υπάρχει.


Αν έτσι ήρθαν τα πράγματα, έτσι δεν θα πάνε…

Μπροστά μας έχουμε ένα «νέο σχέδιο», ένα «νέο σχολείο» σε μια «Νέα Ελλάδα» των εκπλήξεων. Τι σχολεία μας επιφυλάσσουν, σε τι είδους γειτονιές, με ποιους δημόσιους χώρους; Τι θα γίνεται με αυτούς που «δεν δύνανται να καταβάλουν καμία προσπάθεια»; Τι ζωή θα ζει μια 17χρονη μαθήτρια που της λείπει ένα κρατικό έγγραφο και «λευκότητα» στο δέρμα; Σε ποια νηπιαγωγεία, παιδικούς σταθμούς, παιδικές χαρές; Η νεολαία που θα ζει «κάτω από τα ραντάρ» των στατιστικών τους, θα αντιμετωπίζεται από την αστυνομία ή από στρατοχωροφυλακή ναζιστικής επιρροής; Το μόνο στο οποίο θα έχει πρόσβαση αυτή η νεολαία θα είναι τα «ναρκωτικά της κρίσης»; Η αστική τάξη κλείνει τη στρόφιγγα της κοινωνικής κινητικότητας με το ένα χέρι και οργανώνει τα γκέτο της νέας εποχής. Γειτονιές με χρυσαυγίτες, μαφιόζους, αστυνομικούς, ασφαλίτες και πίσω τους μεσιτικά, ο Αλαφούζος, ο Ευαγγελάτος, ο συνασπισμένος εθνικός κορμός.

Όλα τα παραπάνω βέβαια τελούν συνεχώς υπό διακύβευση. Πάντα υπάρχει η δυνατότητα να ανατρέψουμε τους υπολογισμούς τους. Πάντα υπάρχει η δυνατότητα τα πράγματα να πάνε αλλιώς και αυτό που σχεδιάζεται ως ένα μαζικό σχολείο για την αμάθεια και τον ανταγωνισμό απλώς να αποτύχει. Έχει ξαναγίνει. Οι μαθητές/τριες, με τους δασκάλους τους, μπορούν να μετατρέψουν την μάχη για την σωτηρία του σχολείου σε ένα τεράστιο μάθημα αλληλεγγύης, αγώνα και συλλογικότητας. Ένα τεράστιο μάθημα όχι μόνο για μαθητές και καθηγητές, αλλά για όλους όσους σήμερα το έχουν ανάγκη, για όλους όσους σήμερα βλέπουν περισσότερο από ποτέ την ανάγκη για ριζική ανατροπή του συσχετισμού δύναμης στην κοινωνία.

[1] Διαβάζουμε στην αιτιολογική έκθεση: «όλοι σήμερα αναγνωρίζουν και δεν κρύβουν την ανησυχία τους ότι το Λύκειο έχει χάσει την παιδευτική αυτονομία και έχει μετατραπεί σε χώρο φροντιστηριακής προετοιμασίας στα μαθήματα που εξετάζονται στις πανελλαδικές εξετάσεις. Είναι γεγονός που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση, ότι έχει απαξιωθεί ο παιδευτικός του ρόλος, καθώς και ο ρόλος του εκπαιδευτικού μέσα σε αυτό, αφού η παιδευτική πράξη έχει αλλοιωθεί εκ των πραγμάτων και υπηρετεί ένα και μόνο στόχο, την εξασφάλιση της πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση». Δεν είναι εκπληκτικό ότι από τα παραπάνω βγαίνει το συμπέρασμα ότι χρειάζονται πανελλαδικές εξετάσεις σε 39 μαθήματα; 

Πηγή: barikat.gr

Άγιο Όρος: η αλήθεια πίσω από τις μολότοφ της Μονής Εσφιγμένου

Του Μάριου Αραβαντινού

29 Ιουλίου 2013. Μια παράξενη και πρωτόγνωρη για τους περισσότερους εικόνα κάνει το γύρο του διαδικτύου. Πρόκειται για την εικόνα ενός μοναχού, ο οποίος φαίνεται να στέκεται όρθιος στο παράθυρο ενός κτιρίου και να κρατάει στο χέρι του μια αυτοσχέδια βόμβα μολότοφ. Από την πρώτη κιόλας στιγμή, άνθρωποι της εκκλησίας και μη διαφωνούν για το κατά πόσο η φωτογραφία είναι πραγματική ή προϊόν μοντάζ. Η αλήθεια για τη συγκεκριμένη εικόνα δεν αποκαλύφθηκε ποτέ, όμως οι απόψεις συγκλίνουν στο ότι ο μοναχός πράγματι κρατούσε μολότοφ την οποία μάλιστα πέταξε. Εκείνο πάντως που έγινε γνωστό στο ευρύ κοινό, με αφορμή αυτό το περιστατικό, ήταν η διαμάχη της εν λόγω Μονής με τη διοίκηση του Αγίου Όρους, για κάποιο ζήτημα του οποίου την ουσία δεν μελέτησαν παρά ελάχιστοι. Ποιο είναι λοιπόν το υπόβαθρο; Γιατί ο μοναχός κρατούσε τη μολότοφ και εν πάση περιπτώσει γιατί εκείνο το ζεστό πρωινό της 29ης Ιουλίου, σημειώθηκε τέτοιου είδους επεισόδιο, στο ησυχαστήριο του Αγίου Όρους;

Το δεδομένο είναι ένα: το Άγιο Όρος ασκεί πολιτική, ασχολείται με ζητήματα οικονομίας και αγοραπωλησίες γης. Αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά και πιθανώς συμβάλλουν στις διαφωνίες μεταξύ των Μονών. Εκείνο που δεν είναι ευρέως διαδεδομένο είναι πως οι διαμένοντες στην τοποθεσία την οποία χιλιάδες άνθρωποι απ΄ όλο τον κόσμο επισκέπτονται κάθε χρόνο διαφωνούν εδώ και δεκαετίες για το αν η Μονή Εσφιγμένου βρίσκεται υπό κατάληψη ή όχι. Η ιστορία του «εσωτερικού» πολέμου των Αγιορείτικων Μονών με τη Μονή Εσφιγμένου δεν είναι σημερινή. Κρατάει χρόνια αυτή η κολόνια και συγκεκριμένα περισσότερο από μια 40ετία. Ήταν το 1972 όταν η αδελφότητα της Μονής διέκοψε κάθε σχέση με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις άλλες Μονές του Αγίου Όρους και εντάχθηκε στην παλαιοημερολογίτικη Εκκλησία του Αυξεντίου και αργότερα του Χρυσόστομου Κιούση, τον οποίο αναγνώρισε ως Αρχιεπίσκοπο. Η διάσπαση δεν θα αποτελούσε λόγο διαφωνίας, αν δεν καταστρατηγούσε το Σύνταγμα της Ελλάδας και δεν απαγορευόταν από το ειδικό καθεστώς του Αγίου Όρους, το οποίο είναι καταγεγραμμένο σε σχετικό καταστατικό. Αυτό προβλέπει μεταξύ άλλων ότι όλες οι Μονές του Αγίου Όρους υπάγονται στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία (Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως), δεν επιτρέπεται να ζουν εκεί ετερόδοξοι ή σχισματικοί, ενώ κάθε προσηλυτιστική και προπαγανδιστική ενέργεια ηθική, θρησκευτική, εκκλησιαστική, κοινωνική, εθνικιστική και οιασδήποτε άλλης φύσεως απαγορεύεται, η δε ποινή που προβλέπεται είναι αυτή της απέλασης.

Σε αυτό το καταστατικό βασίζονται οι προσπάθειες της Ιεράς Κοινότητας, δηλαδή των αντιπροσώπων των Μονών, να απομακρύνουν από την Μονή Εσφιγμένου τους ανθρώπους οι οποίοι το 1972 διασπάστηκαν. Στο ίδιο καταστατικό βασίζονται και οι δεκάδες διοικητικές πράξεις καθώς και εκκλησιαστικές και δικαστικές αποφάσεις (27 συνολικά), οι οποίες στο σύνολο τους απαιτούν την παράδοση της Μονής Εσφιγμένου στο Άγιο Όρος και στους μοναχούς που σύμφωνα με το νόμο δικαιούνται να τη διευθύνουν.

Υπεράνω όλων η… περιουσία

Σύμφωνα με έκθεση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης, Βασίλη Φλωρίδη, η οποία είναι γνωστή στις πολιτειακές και εκκλησιαστικές αρχές της Ελλάδας από το 2008, οι μοναχοί της Μονής, με επικεφαλής τον μη χειροτονημένο, πλην όμως ηγούμενο Μεθόδιο, αρνούνται πεισματικά από το 1999 τον έλεγχο στις αρμόδιες αρχές, των κτιρίων που ανήκουν στη Μονή, με αποτέλεσμα να αγνοείται η τύχη σημαντικών κειμηλίων της κληρονομιάς του Αγίου Όρους, ενώ -και αυτό είναι το πλέον σκανδαλώδες- προβαίνουν στη διαχείριση των ακινήτων της Μονής παρά την έλλειψη των προβλεπόμενων από το καταστατικό του Αγίου Όρους, οργάνων. Στην έκθεση του Εισαγγελέα επισημαίνεται ακόμη ότι όταν το 2002 η διοίκηση του Αγίου Όρους κάλεσε τους μοναχούς της Μονής Εσφιγμένου για ακρόαση, εκείνοι όχι μόνο αρνήθηκαν αλλά απείλησαν ότι θα προκαλέσουν ταραχές. Ως αποτέλεσμα, το Οικουμενικό Πατριαρχείο τους κήρυξε σχισματικούς, ενώ ζήτησε από την Ιερά Κοινότητα την απέλασή τους από τον Άγιο Όρος. Η σχετική απόφαση εκδόθηκε λίγους μήνες αργότερα, ενώ, όλες οι αιτήσεις ακύρωσής της στο Συμβούλιο της Επικρατείας απορρίφθηκαν. (δείτε σχετικό έγγραφο στο τέλος του κειμένου).

Η Μονή Εσφγμένου λειτουργεί επισήμως από το 2005 με νέα αδελφότητα, διοικούμενη από τον Αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο. Όμως, η ορισμένη από την Ιερά Κοινότητα διοίκηση της Μονής, βρίσκεται υπό καθεστώς ομηρίας, δεδομένου ότι όπως καταγγέλλεται στο koutipandoras.gr τόσο η Μονή, όσο και το αντιπροσωπείο της στις Καρυές (πρωτεύουσα του Αγίου Όρους) τελούν ακόμη υπό κατάληψη από τους υπό απέλαση -σύμφωνα με τις αποφάσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της Ιεράς Κοινότητας και του ΣτΕ- μοναχούς.

Χάνονται τα εκατομμύρια του ΕΣΠΑ

Πλην όλων των άλλων εσωτερικών κατά βάση ζητημάτων, ένα ακόμη σημαντικότατο πρόβλημα έχει ανακύψει από την κατάσταση που επικρατεί στη Μονή Εσφιγμένου και αυτό αφορά μερικά εκατομμύρια επιχορηγήσεων από το πρόγραμμα ΕΣΠΑ. Προσέξτε. Όπως προκύπτει από εξώδικο του Αρχιμανδρίτη Χρυσόστομου, νόμιμου επικεφαλής της Μονής Εσφιγμένου προς τη διοίκηση του Αγίου Όρους τον περασμένο Απρίλιο, «εδώ και τρία χρόνια τουλάχιστον η αδελφότητά και τα όργανα διοικήσεώς, περιμένοντας τους καταληψίες των κτιρίων να συμμορφωθούν στις ποινικές αποφάσεις εις βάρος τους, είναι αναγκασμένα να περιορίζουν τη στέγασή τους στο ελεύθερο τμήμα του αντιπροσωπείου και σε προκατασκευασμένο πρόχειρο οίκημα εντός του οικοπέδου στις Καρυές. Οι μόνοι χώροι για την κάλυψη των αναγκών μας που προσφέρονται είναι τα κατειλημμένα παρακείμενα δύο κτίσματα. Στους χώρους αυτούς προτίθεμαι να εγκαταστήσω προσωρινά της υπηρεσία της Γραμματείας και κελιά μοναχών. Για την εγκατάστασή μας στους χώρους αυτούς απαιτούνται εργασίες αποκατάστασης. Λόγω έλλειψης πόρων, ως μοναδική ευκαιρία παρουσιάστηκε η ένταξη του έργου στο πρόγραμμα ΕΣΠΑ».

Για την ένταξη του έργου στο επιδοτούμενο πρόγραμμα δαπανήθηκε σύμφωνα με τον Αρχιμανδρίτη ποσό ύψους 80.000 ευρώ, προκειμένου να γίνει μελέτη, ενώ σύμφωνα με την απόφαση ένταξης η δαπάνη για το έργο θα ήταν 1.450.000 ευρώ, ποσό το οποίο θα εκταμιευόταν στο πλαίσιο της κοινοτικής χρηματοδότησης. Σήμερα, είναι πιο εμφανής από ποτέ ο κίνδυνος, να μην εκταμιευθούν τα χρήματα, αφού οι εργασίες οι οποίες έπρεπε να ξεκινήσουν το αργότερο 24 μήνες μετά την ένταξη του έργου στο ΕΣΠΑ δηλαδή το αργότερο στις 19 Μαρτίου 2013, δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη, γεγονός που σημαίνει ότι από μέρα σε μέρα το έργο μπορεί να απενταχθεί από το επιδοτούμενο κοινοτικό πρόγραμμα.

Κράτος εν κράτει

Στις 29 του περασμένου Ιουλίου κι έπειτα από νέα σχετική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χαλκιδικής (δείτε σχετικό έγγραφο στο τέλος του κειμένου) η οποία απαιτούσε την παράδοση των προς ανακαίνιση κτισμάτων στους δικαιούχους τους, Δικαστικός Επιμελητής, αναλαμβάνει την έξωση των καταληψιών μοναχών από τα επίδικα κτίρια της Μονής Εσφιγμένου στις Καρυές. Ο Δικαστικός Επιμελητής αναφέρει στην έκθεσή του: «μετέβηκα στα προς εκτέλεση επίδικα ακίνητα όπου βρήκα τις πόρτες κλειστές, στα παράθυρα του ορόφου των κτισμάτων βρίσκονταν άνθρωποι, που μου ζητούσαν να απομακρυνθώ. Τους έκανα γνωστή την ταυτότητά μου και το λόγο της επίσκεψής μου, αυτοί δε μου δήλωσαν ότι δεν αναγνωρίζουν την απόφαση του ελληνικού δικαστηρίου και πως αυτή είναι παράνομη», ενώ παρακάτω σημειώνει: «κάλεσα το χειριστή του οχήματος (bob cut) να παραβιάσει τη θύρα. Στην απόπειρα της παραβίασης ένας εκ των ανθρώπων που βρισκόταν στα παράθυρα και φορούσε ράσα, εκτόξευσε εναντίον μου, των παρόντων μαρτύρων και του οχήματος, τρεις μολότοφ καθώς και έναν εκρηκτικό μηχανισμό».

Οι δυνάμεις της αστυνομίας έφθασαν στο σημείο λίγα λεπτά δεν κατάφεραν όμως να κατευνάσουν τα πνεύματα ούτε να καταστείλουν την αντίδραση των καταληψιών μοναχών, παρά μόνο απομάκρυναν τον Δικαστικό Επιμελητή και τους μάρτυρες. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, ζητήθηκε εκ νέου η συνδρομή της ΕΛ.ΑΣ. προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία έξωσης, ωστόσο όπως σημειώνει ο Δικαστικός Επιμελητής, αυτό στάθηκε αδύνατο αφού δεν υπήρχε διαθέσιμη δύναμη. Η αστυνομία αρνήθηκε την παροχή βοήθειας και την επόμενη ημέρα, με αποτέλεσμα να ματαιωθεί η εκτέλεση της απόφασης του Πρωτοδικείου. Έτσι, παρά τις δικαστικές αποφάσεις, οι μοναχοί της Μονής Εσφιγμένου συνεχίζουν να παραβιάζουν κατάφωρα τη νομοθεσία και, όπως καταγγέλλεται, επαναπαύονται στην αδυναμία της εκάστοτε κυβέρνησης να λάβει δραστικά μέτρα, φοβούμενη μεγαλύτερες αντιδράσεις.

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας
Η τελευταία απόφαση του Πρωτοδικείου Θεσ/νίκης

Για γέλια… και για κλάματα

Ο Γιάννης Μαυρής απαντά στον Γιάννη Πρετεντέρη

Γελάει ακόμη ο Γιάννης Πρετεντέρης, από τη στήλη του Εμπιστευτικά («Επιλογή μίσους», 16/9/13) με την τελευταία δημοσιευμένη προεκλογική δημοσκόπηση της Public Issue, τον Ιούνιο του 2012.

«θυμάμαι όταν στις 3 Ιουνίου 2012, η Public Issue έδινε 31,5% στον ΣΥΡΙΖΑ με ανοδική πορεία έναντι 25,5% στη ΝΔ με πτωτική τάση. Τότε προεξοφλούσαν «δυναμική υπέρ της Αριστεράς» και μια «απότομη και δυναμική μεταβολή». Ακόμη γελάω.» (H εκτίμηση της Public Issue δόθηκε την Παρασκευή 1 Ιουνίου, τελευταία ημέρα δημοσίευσης προεκλογικών ερευνών)

Το γέλιο κάνει καλό. Ιδίως σε περιόδους κρίσης σαν τη σημερινή. Είναι ευχάριστο να γελάει ο Γ.Πρετεντέρης. Κρίμα που ξεχνάει πολύ εύκολα τι γράφει ο ίδιος. Του θυμίζουμε λοιπόν τι έγραφε λίγο πριν τις πρώτες εκλογές του Μαΐου. Είναι αλήθεια ότι οι πολιτικές και δημοσκοπικές «εκτιμήσεις» του, για το ΠΑΣΟΚ, τη Χρυσή Αυγή, το δικομματισμό βγάζουν πολύ γέλιο και θα τον βοηθήσουν σίγουρα να γελάσει περισσότερο:

Για γέλια (1)

«Εχει την πολυτέλεια;» ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΤΑ ΝΕΑ 02/03/2012

«Παρά τις δημοσκοπήσεις, οι περισσότεροι ειδικοί προεξοφλούν ότι [το ΠΑΣΟΚ] θα καταφέρει τελικά να βγει δεύτερο κόμμα στις επικείμενες εκλογές»

Για γέλια (2)

«Υπάρχει σχέδιο;» ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΤΑ ΝΕΑ 05/03/2012

«Κανονικά, αν κυκλοφορούσε μια δημοσκόπηση που έλεγε ότι στην επόμενη Βουλή θα μπουν εννέα κόμματα (μεταξύ των οποίων ο Καμμένος, η Χρυσή Αυγή, ίσως και η 4η Αυγούστου – αν υπάρχει ακόμη…), θα έπρεπε να ανησυχήσουμε πολύ. Προτείνω να μην ανησυχήσουμε καθόλου!»

Για γέλια (3)

«Πείτε κάτι σοβαρό!» ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: ΤΟ ΒΗΜΑ 24/03/2012

«Ηδη τα πιο ετερόκλητα συμφέροντα παιανίζουν το ρέκβιεμ του δικομματισμού. Και επικαλούνται το φάντασμα της ακυβερνησίας. Σιγά! Ρίξτε μια ματιά στον εκλογικό νόμο: ακόμη κι αν τα δυο μεγαλύτερα κόμματα, ΝΔ και ΠαΣοΚ, συγκεντρώσουν ένα ευτελές 40% θα έχουν κάπου 160 βουλευτές στη Βουλή. Και δεν θα είναι ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία φορά που μια κυβέρνηση στην Ελλάδα θα στηρίζεται στο 40% της λαϊκής ψήφου. Πήρα το χειρότερο σενάριο για να πω ότι χειρότερο σενάριο δεν υπάρχει. […] Ακόμη περισσότερο που ΝΔ και ΠαΣοΚ αποκλείεται να πάρουν αθροιστικά 40%.

- Το ΠαΣοΚ μετά την εκλογή του Ευ. Βενιζέλου δίνει σημάδια ζωής και εμφανίζεται να καθαρίζει τη μάχη για τη δεύτερη θέση. Το πιθανότερο είναι ότι θα κινηθεί σε ποσοστά υπερδιπλάσια από αυτά που του έδιναν ως προσφάτως οι δημοσκοπήσεις.[…]

Με τα σημερινά δεδομένα, τα δυο μεγάλα κόμματα διεκδικούν ίσως το 50% (περίπου 180 έδρες στη Βουλή) με σοβαρό το ενδεχόμενο μιας περαιτέρω συσπείρωσης των δυνάμεών τους στη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Αν πιάσουν το (καθόλου απίθανο) 55%, θα προσεγγίσουν ενδεχομένως και τις 195-200 έδρες – τα 2/3 της Βουλής… Το σημειώνω αυτό για όσους έσπευσαν και σπεύδουν να σαλπίσουν πρόωρα «το τέλος του δικομματισμού» και να εξαγγείλουν χαιρέκακα «την κατάρρευση του συστήματος».

…και για κλάματα

Όσο γέλιο βγάζουν οι εκτιμήσεις του μαθητευόμενου δημοσκόπου Πρετεντέρη, άλλο τόσο για κλάματα είναι η απόπειρά του να συγκαλύψει την πραγματικότητα των επαναληπτικών εκλογών του Ιουνίου 2012, τι συνέβη πράγματι μεταξύ των δύο εκλογικών αναμετρήσεων στο μεσοδιάστημα Μαΐου-Ιουνίου και βέβαια ποια ήταν η τελική προεκλογική εκτίμηση της Public Issue, στις 2 τελευταίες εβδομάδες, όταν ίσχυε η απαγόρευση δημοσίευσης [Βλέπε σχετικά την ιστοσελίδα].

Για τους καλόπιστους αναγνώστες (στους οποίους δεν περιλαμβάνεται προφανώς ο Γ.Πρετεντέρης) υπάρχει στον ιστότοπο της εταιρείας, αναρτημένη εδώ και ένα χρόνο, η αναλυτική διερεύνηση του εκλογικού αποτελέσματος, η αξιολόγηση των δημοσκοπήσεων, καθώς και η απάντηση στις επικρίσεις που δέχθηκε (βλέπε σχετικά: «ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ 2012. O απολογισμός της Public Issue»)

Συνοψίζοντας την παραπάνω ανάλυση, μετά τις εκλογές του Μαΐου και ως συνέχεια της δυναμικής του εκλογικού αποτελέσματος, εμφανίσθηκε ένα ισχυρότατο πολυσυλλεκτικό εκλογικό ρεύμα προς τον ΣΥΡΙΖΑ, κυρίως εις βάρος του ΚΚΕ, αλλά και εις βάρος των δεξιών αντιμνημονιακών κομμάτων (ΑΝΕΛ και Χρυσή Αυγή)· ένα κλασσικό φαινόμενο εκλογικής παλίρροιας: πρώτα πλημμυρίδα (31,5%), ύστερα άμπωτη (26,9%). Το ρεύμα υπήρξε ανοδικό στο πρώτο διάστημα της προεκλογικής περιόδου και συγκεκριμένα, από την επομένη των εκλογών της 6ης Μαΐου μέχρι και την ανακοίνωση του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ (1/6/12) και εν συνεχεία έντονα καθοδικό, επί 2½ εβδομάδες, ενδεχομένως μέχρι και την ημέρα των εκλογών.

Ο πρωταρχικός λόγος για την αντιστροφή της εκλογικής δυναμικής του ΣΥΡΙΖΑ, θα πρέπει να αναζητηθεί στην πρωτοφανή εκστρατεία φόβου -ο Γ.Πρετεντέρης υπήρξε ένας εκ των πρωταγωνιστών της- που αναπτύχθηκε εναντίον του, όταν διαφάνηκε το ενδεχόμενο εκλογικής του νίκης.

Η συντεταγμένη κινδυνολογία, αφορούσε τις καταθέσεις, τους μισθούς και τις συντάξεις, τις ελλείψεις σε φάρμακα και καύσιμα, κλπ, που θα προέκυπταν σε αυτήν την περίπτωση. Η πίεση που ασκήθηκε από το εσωτερικό και το εξωτερικό, με βάση το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή», αποδείχθηκε αποτελεσματική. Ταυτόχρονα, το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, ιδίως τα σημεία που αφορούσαν την αστυνόμευση και την αντιμετώπιση των μεταναστών απομάκρυναν μια μερίδα συντηρητικών αντιμνημονιακών ψηφοφόρων, οι οποίοι μετά την αρχική ευφορία του Μαΐου είχαν μεταστραφεί υπέρ του. Συνυπολογίζοντας και την επίδραση της αυξημένης αποχής (νέοι, ετεροδημότες), που φαίνεται ότι λειτούργησε επίσης εις βάρος του, ο ΣΥΡΙΖΑ απώλεσε συνολικά 4,5 μονάδες και η εκλογική του επιρροή συρρικνώθηκε τελικά στο 26,9%.

Υ.Σ.: Ακόμα περιμένουμε την απάντηση του Γ.Πρετεντέρη, για τις εκλογές του 2009.

Βλέπε σχετικά: «Ο Δημοσιογράφος – Δημοσκόπος κ. Ι.Πρετεντέρης»

Πηγή: mavris.gr

Δείτε το κτίριο που είναι εμπνευσμένο από το παιχνίδι Jenga!

Ένα γραφείο που λατρεύεις να δουλεύεις, ειδικά εάν έπαιζες μικρός Jenga. Ο λόγος για την εταιρεία Statoil στο Όσλο, της οποίας τα νέα γραφεία θα στεγάζονται στο πιο περίεργο κτίριο του κόσμου.

Μια σφοδρή επίθεση

Οι παλιοί – και μεταξύ αυτών και ο αείμνηστος Χαρίλαος… – έλεγαν ευθέως πως «όποιος κατουρά στη θάλασσα το βρίσκει στ’ αλάτι». 

Θύμα αυτής της απερισκεψίας φαίνεται πως πέφτει το ΚΚΕ μετά την πώληση του κομματικού ραδιοσταθμού σε υπεράκτια εταιρεία, επιτρέποντας την έκθεση σε βάσιμα έως κακεντρεχή πολιτικά σχόλια.

Τελευταίο παράδειγμα η αναίτια επίθεση που εξαπέλυσε προχθές από το βήμα της Βουλής ο υφυπουργός Παιδείας Συμεών Κεδίκογλου υποστηρίζοντας ότι το ΚΚΕ «έχει χάσει πλέον το ηθικό του πλεονέκτημα», με αποτέλεσμα να βγάλει από τα ρούχα του τον συνήθως ήρεμο Θανάση Παφίλη που τον στόλισε σε προσωπικό τόνο λέγοντας: «είσαι ανίκανος και αισχρός! Ωραία επιχειρηματολογία! Ο ΔΟΛ την έγραψε ή ο Παπαδημούλης; Τολμάτε εσείς να μιλάτε για υπεράκτιες, όταν τα μισά στελέχη σας πρέπει να πάνε φυλακή; Έχετε στοιχεία ή ζηλέψατε τον Πάγκαλο;...».

Πολλοί αναρωτήθηκαν για τη σκοπιμότητα της επίθεσης του «μικρού» στο ΚΚΕ, σε μια εποχή μάλιστα που οι σχέσεις του με το Μαξίμου είναι σε καλό επίπεδο. Και σημειώθηκε στο κλίμα αυτό η αποδοκιμασία που του επιφύλαξε ο Δ. Κρεμαστινός, παρατηρώντας: «εμείς ως χώρος δεν υιοθετούμε αυτές τις απόψεις»…

http://www.topontiki.gr/

Άρση Βαρών: Ο Δήμας πάει σε πρόωρες εκλογές την Ομοσπονδία


Ο Πύρρος Δήμας, με εισήγηση του και με σύμφωνη την επιθυμία 30 σωματείων από τα 55 της άρσης βαρών οδηγεί την ελληνική ομοσπονδία του αθλήματος των δυνατών, όπου και είναι πρόεδρος, σε πρόωρες εκλογές, στις 29 Σεπτεμβρίου, για την ανάδειξη νέου Διοικητικού Συμβουλίου.

Στα τέλη της περασμένης βδομάδας, το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε

Οι επισκέπτες της νύχτας...

Δυό μεγαλοδημοσιογράφοι ανηφόρισαν στη Μεταμόρφωση Χαλανδρίου για να δουν κατ΄ ιδίαν -και να υποβάλουν τα σέβη και τα διαπιστευτήρια τους- στον πατριάρχη της οικογένειεας Μπόμπολα. 

Πρόκειται για ...δύο στελέχη του «πληγωμένου» τηλεοπτικού σταθμού Mega τα οποία συναντήθηκαν με τον κυρ Γιώργο και άκουσαν τις επιθυμίες του παίρνοντας γραμμή για το δελτίο ειδήσεων του καναλιού. Η διαδικασία αυτή λαμβάνει χώρα κάθε Σεπτέμβριο τα τελευταία χρόνια, με τον υιό Φώτη να μην παρίσταται σχεδόν ποτέ σε αυτές τις συναντήσεις που γίνονται..συνήθως νυχτερινές ώρες...

zoornalistas.blogspot.gr

http://nonews-news.blogspot.gr/

Patrinistas: Διαδρομή στους αιώνες - Από το Ρωμαϊκό Ωδείο στον Γαλλικό Μώλο

H oμάδα Εθελοντισμού και Ενεργοποίησης Patrinistas ανταποκρίθηκε και φέτος θετικά στο κάλεσμα του ECOCITY και του Δήμου Πατρέων για συμμέτοχη της στην δράσεις που περιλαμβάνονται στην ECOMOBILITY WEEK 2013.

H απάντηση της ΟΛΜΕ σε κυβέρνηση και τροϊκανά ΜΜΕ (βίντεο)

Τη δική της απάντηση θέλησε να δώσει η ΟΛΜΕ σε όλα τα τροϊκανά ΜΜΕ και τα κυβερνητικά στελέχη, τα οποία όπως αναφέρουν προσπαθούν να αμαυρώσουν τον αγώνα που δίνουν.

Με ένα τρίλεπτο βίντεο απαντούν σε όλα όσα τούς κατηγορούν και δείχνουν ένα διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που όλα τα συστημικα ΜΜΕ προσπαθούν να τούς φιλοτεχνήσουν.

Δείτε το βίντεο

Πάτρα - Πολύτεκνοι: Eκδήλωση για τα "πρωτάκια"

Την Κυριακή 15 Σεπτεμβρίου πραγματοποιήθηκε η προγραμματισμένη εκδήλωση για τα παιδιά των μελών του Συλλόγου της πρώτης Δημοτικού. ΌΠως αναφέρει ο Σύλλογος, στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας τα «πρωτάκια» με τους γονείς τους παρέλαβαν την σχολική τσάντα {προσφορά της εταιρείας ENERGIERS που κατάφερε να εξασφαλίσει ο Σύλλογός μας.

Ο νέος κατάλογος IKEA στην πόρτα σας και ο φθινοπωρινός βιασμός του διανομέα

Λάβαμε και δημοσιεύουμε την ακόλουθη καταγγελία για τις συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης που επικρατούν κατά τη διανομή του διαφημιστικού καταλόγου της ΙΚΕΑ:

Κάθε Σεπτέμβριο η IKEA κυκλοφορεί τον νέο της κατάλογο. “Φρέσκιες, μοντέρνες, πολύχρωμες, εντυπωσιακές” ιδέες, τυπωμένες σε ένα πολυτελή ιλουστρασιόν κατάλογο, που θα τον βρούμε κρεμασμένο στην πόρτα μας μέσα σε κλειστή διαφανή σακούλα. Θα μας τον φέρουν, χαμογελαστοί νέοι, ντυμένοι με τα χρώματα της IKEA και με ταμπελάκι στο στήθος που έχει το όνομα τους και την φωτογραφία τους.

Τι κρύβει όλη αυτή η εικόνα; Πόση ευτυχία και πόση ανταμοιβή περιμένει τους διανομείς της IKEA;

Φυσικά και η IKEA δεν ασχολείται με το ταπεινό έργο της διανομής του καταλόγου. Αυτή είναι μια βρόμικη δουλειά που την αναλαμβάνουν εξειδικευμένες εταιρείες. Εταιρείες που χρόνια τώρα πρωτοστατούν στην διάλυση των εργασιακών σχέσεων.

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε αν το βαρέλι που ονομάζεται “διανομή εντύπων” έχει πάτο.

Η IKEA παραχωρεί το έργο της διανομής (στη δική μας περίπτωση, για τα Β. Προάστια), σε εταιρεία διανομής εντύπων. Αυτή με την σειρά της θα απασχολήσει προσωπικό που θα της παραχωρηθεί από μια τρίτη εταιρεία “διαχείρισης υπηρεσιών ανθρωπίνου δυναμικού”. Αν ήδη έχετε μπερδευτεί ας το πούμε πιο απλά: ως εργαζόμενος υπογράφεις σύμβαση με την τρίτη, δουλεύεις για την δεύτερη και μοιράζεις υλικό της πρώτης. Μέχρι εδώ θα λέγαμε όλα εντάξει! Τι μας νοιάζει πιο είναι το αφεντικό αφού όλα την ίδια μούρη έχουν. (με την μικρή λεπτομέρεια ότι έχεις τρία αφεντικά να σε ελέγχουν).

Ας δούμε τα πράγματα από την στιγμή της αγγελίας. Στην πρώτη επαφή που θα έχεις με την τρίτη εταιρεία θα πληροφορηθείς ότι η διανομή του καταλόγου θα διαρκέσει ένα μήνα, ότι έχεις την ευελιξία να διαλέγεις ποιές μέρες θα δουλεύεις (5 ώρες την ημέρα) και ότι η αμοιβή της εργασίας σου θα είναι 2,80 € την ώρα.

Αν έχεις την τύχη να σε επιλέξουν θα πρέπει να περάσεις σεμινάριο εκπαίδευσης στα τέλη Αυγούστου. Εκεί θα έχεις την ευκαιρία να διαπιστώσεις ότι το πηγάδι δεν έχει πάτο. Στο τρίωρο σεμινάριο που διοργανώνει η τρίτη με την δεύτερη εταιρεία (που κατά τύχη συστεγάζονται και προφανώς είναι και του ίδιο επιχειρηματία) ο μισός χρόνος θα αναλωθεί στους όρους και της λεπτομέρειες της εργασιακής σύμβασης. Και ως υποψήφιος διανομέας θα μάθεις:

·ότι η σύμβαση που θα υπογράψεις δεν αναφέρει αμοιβή με την ώρα αλλά με το έντυπο.

·Ότι παρόλο που υπογράφεις να πληρώνεσαι με το κομμάτι, θα πληρωθείς με την ώρα αφού βεβαίως έχεις πιάσει τον ημερήσιο στόχο (600 κατάλογοι κρεμασμένοι πόρτα πόρτα). Ο ημερήσιος χρόνος που πληρώνεσαι δεν μπορεί να ξεπεράσει τις 5 ώρες.

·Ότι ο χρόνος που ξεκινάει η αμειβόμενη εργασία είναι η στιγμή που κρεμάς τον πρώτο κατάλογο και τελειώνει την στιγμή που κρεμάς τον τελευταίο. Θα σε πληροφορήσουν με ιδιαίτερη επιμονή ότι μέχρι να κρεμάσεις τον πρώτο σου κατάλογο έχουν προηγηθεί μια σειρά εργασιών που δεν αμείβονται. Η πρωινή συνάντηση όλων των διανομέων (μέχρι και 70) της περιοχής, ο χωρισμός σε τριμελής ομάδες, η μεταφόρτωση των 1200 καταλόγων της κάθε ομάδας σε αυτοκίνητο (εδώ να αναφέρουμε ότι ο κάθε κατάλογος ζυγίζει περίπου μισό κιλό) και η μεταφορά σου στο προκαθορισμένο σημείο διαμονής είναι εκτός ωραρίου. Κάπου εδώ θα σε ενημερώσουν με την ίδια επιμονή ότι μετά το τέλος της διανομής γίνεται δεύτερη προσπάθεια προσέγγισης των οικιών που δεν σου άνοιξαν, φυσικά εκτός αμειβόμενου χρόνου εργασίας.

·Μόλις έχεις πληροφορηθεί ότι θα δουλεύεις 7 ώρες και θα πληρώνεσαι για 5 ώρες. Ήδη η αμοιβή σου έχει πέσει στα 2,00 € την ώρα ή 14,00 € την ημέρα.

·Ότι αντί του φοβερού ποσού των 2,80 € που σε είχαν αρχικά πληροφορήσει, η αμοιβή σου κατά την πρώτη εβδομάδα θα είναι 2,50 € την ώρα. Ο λόγος σύμφωνα με την τρίτη εταιρεία είναι ότι οι διανομείς που θα παραμείνουν στην εργασία μετά την πρώτη εβδομάδα θα έχουν αδικηθεί σε σχέση με αυτούς που θα τα έχουν παρατήσει!!!!! Άρα κατά την πρώτη εβδομάδα η αμοιβή σου συνυπολογίζοντας και την προηγούμενη παράγραφο έχει πέσει στο φοβερό ποσό 1,78 € / ώρα ή 12,50€ / ημέρα.

·Ότι αυτή θα είναι και η μόνη αμοιβή σου αφού θα δουλεύεις χωρίς ένσημα και ασφάλιση. Νόμιμα κατά την τρίτη εταιρεία αφού θα σε πληρώσει με το κόλπο της “απόδειξης δαπάνης”.

·Ότι παρόλο που η αμοιβή σου δεν θα σου φτάνει καλά καλά για εισιτήρια και νερό, θα πρέπει να είσαι χαμογελαστός, ευγενικός και να απαντάς με συγκεκριμένες φράσεις στις ερωτήσεις τον κατοίκων (μην ξεχνάμε ότι εκπροσωπείς την IKEA αφού φοράς τα ρούχα και το ταμπελάκι της ). Θα πρέπει να κρεμάς τον κατάλογο σε κάθε πόρτα με συγκεκριμένο τρόπο. Θα πρέπει να συμπληρώνεις έντυπα που αναγράφουν δρόμο, οδό, ώρα.... Επίσης στο τέλος της ημέρας καλό θα ήταν να αναφέρεις προβλήματα με τους συναδέλφους σου ώστε να μπορούν να αντιμετωπιστούν αποκλίσεις από τους προκαθορισμένους στόχους της διανομής (και ρουφιάνος δηλαδή...) Θα πρέπει να φοράς συγκεκριμένο χρώμα παντελονιού, αθλητικά παπούτσια και καλό θα ήταν να μην ξενυχτάς τα βράδια!!!

Αν λοιπόν τα βάλουμε κάτω θα δούμε: ότι για να κάνεις τον χαμάλη (αφού έχεις μεταφέρει πάνω από τριακόσια κιλά έντυπα), τον happy - treddy διανομέα, και τέλος τον ρουφιάνο θα καταφέρεις να πάρεις μετά από επτάωρη, πενθήμερη εργασία το μαγικό ποσό των 275,00 € το μήνα, χωρίς καμία ασφαλιστική κάλυψη.

Η απόγνωση και η απελπισία που βιώνουμε πολλοί από εμάς, είναι η κινητήριος δύναμη της διανομής αυτού του καταλόγου. Χωρίς να εξαιρέσουμε και τις περιπτώσεις των ασυνείδητων και ανθρωποφάγων πιτσιρικάδων (συντηρουμένων από την αθάνατη οικογένεια), που νομίζοντας ότι κάνοντας «τους καλούς, τους πρόθυμος και τους επαγγελματίες» θα χτίσουν καριέρα στην διανομή εντύπων.

Όταν λοιπόν φτάσει στην πόρτα μας ο πολύχρωμος κατάλογος της IKEA ας θυμηθούμε ότι αποτελεί προϊόν μιας σκληρής εκμετάλλευσης. Ας θυμηθούμε τον διανομέα εκείνη την μέρα τον εκμεταλλεύτηκαν σύγχρονοι δουλέμποροι.

Το βαρέλι της εργοδοτικής ασυδοσίας έχει χώρο για πάρα πολλές εταιρείες. Και είναι σίγουρο πως οι εταιρείες διαχείρισης υπηρεσιών ανθρωπίνου δυναμικού και οι εταιρείες διανομής εντύπων βρίσκονται στον πάτο αυτού του βαρελιού. Μα η βρώμα και η λίγδα δεν μένουν ποτέ στον πάτο αλλά ανεβαίνουν στην επιφάνεια. Αυτό που τώρα συμβαίνει στην διανομή εντύπων, στα τηλεφωνικά κέντρα, στις εταιρείες καθαρισμού, στην διανομή φαγητού..… είναι αυτό που ονειρεύονται όλα τα αφεντικά. Θα είναι το εξαθλιωμένο μέλλον μας αν εμείς οι ίδιοι δεν κλωτσήσουμε το βαρέλι. Γιατί πολύ απλά, ωραίος ο κατάλογος…. αλλά χωρίς διανομέα δεν μπορεί να φτάσει στην πόρτα μας.

Πηγή: katalipsiesiea.blogspot.gr

Ευρωμπάσκετ: «Βγήκαν» τα ζευγάρια στα προημιτελικά!


Η νίκη της Ιταλίας επί της Ισπανίας ξεκαθάρισε και τον έκτο όμιλο σε ό,τι έχει να κάνει με το τελικό πλασάρισμα και πλέον όχι μόνο είναι γνωστές οι οκτώ ομάδες που θα συνεχίσουν στη διοργάνωση του Ευρωμπάσκετ της Σλοβενίας, αλλά και τα ζευγάρια και τα σταυρώματα.

Στα προημιτελικά λοιπόν θα αναμετρηθούν:

Αν φάει, μια σφαλιάρα ο Πάχτας...

Ρητορικό ερώτημα από τον Χατζηνικολάου. Αν την φάει ή απλώς τον σπρώξουν, τότε...θα έχει σοβαρό πολιτικό πρόβλημα ο Πάνος Καμμενος. "Γι΄ αυτό του συνιστώ, να αναλάβει προσωπικά, την ασφάλεια του κυρίου Πάχτα".

Με την ευκαιρία, ο Χατζηνικολάου διαφήμισε και την συνέντευξη, που θα πάρει αύριο το πρωί στο ραδιόφωνο του REAL από τον Πάνο Καμμένο.

"Θα πάρω εκδίκηση για την κυρία Τσαπανίδου", είπε χαριτολογώντας.

Για να δούμε...

http://nonews-news.blogspot.gr/

Αποτέλεσμα συγκρούσεων κομητών με πλανήτες τα αμινοξέα

Οι προσκρούσεις παγωμένων κομητών πάνω σε πλανήτες μπορούν να παράγουν αμινοξέα, τους θεμέλιους λίθους της ζωής...

Η τρυφερή, ερωτική ματιά του Σαμαρά στη σύζυγο του Γεωργία – Σπάνιο φωτογραφικό ενσταντανέ του πρωθυπουργού [εικόνες]

Είναι εκατοντάδες οι φωτογραφίες του πρωθυπουργού δίπλα στη διακριτική σύζυγό του Γεωργία που κρατά την ιδιωτικότητά της απόλυτα προφυλαγμένη – σε αντίθεση με άλλες πρώτες κυρίες της χώρας. Χθες το βράδυ όμως, με το χαμηλό φωτισμό στο δείπνο του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, οι δυό τους έμοιαζαν πιο ερωτευμένοι από ποτέ – και το έδειχναν!

Συρία: Σχεδόν 7.000.000 έχουν άμεση ανάγκη ανθρωπιστικής βοήθειας

Απαραίτητο να συγκεντρωθούν φέτος 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια για την κάλυψη των αναγκών τους

Σχεδόν επτά εκατομμύρια άνθρωποι που έχουν πληγεί από τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία έχουν άμεση ανάγκη ανθρωπιστικής βοήθειας, δήλωσε σήμερα μια αξιωματούχος του ΟΗΕ, υπογραμμίζοντας ότι είναι απαραίτητο να συγκεντρωθούν φέτος 4,4 δισεκατομμύρια δολάρια για την κάλυψη των αναγκών τους.

Το καλοκαίρι έφυγε, το τρένο… έρχεται

Το καλοκαίρι και η επίπλαστη ευδαιμονία του έφυγε. Ακολουθεί ο χειμώνας και μία πρωτοφανής κλιμάκωση που μας θέλει στην απόλυτη ένδεια, στο τελευταίο σκαλοπάτι πριν την αποκτήνωση. Το σύστημα βρυχάται και ετοιμάζει τους παράπλευρους παρακρατικούς του μηχανισμούς.

Η νέα χρονιά θα δείξει το πραγματικό πρόσωπο των κτηνανθρώπων που ανέλαβαν την ολοκληρωτική ισοπέδωση της χώρας και την παράδοσή μας στις ορέξεις – διαθέσεις μηχανισμών και συμφερόντων που κινούνται ενάντια σε κάθε λογική, ηθική και που κατά σύστημα παραβιάζουν διεθνείς κανόνες, συνθήκες και δίκαιο.

Το πείραμα που άρχισε σε αυτή την μικρή χώρα θα τελειώσει με θόρυβο και με παραδειγματικό τρόπο για όποιον τολμήσει να σταθεί ενάντια στους σχεδιασμούς των πραγματικών “αφεντικών”.

Είτε θέλουμε να το καταλάβουμε, είτε όχι, είμαστε οι πρώτοι και οι κατ’ εξοχήν υπεύθυνοι για τα όσα θα μετακυληθούν από την Ελλάδα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Είτε εδώ θα αρχίσει η Νέα Εποχή είτε εδώ θα τερματιστεί η απόπειρα υλοποίησής της. Ο “τυχαίος παράγοντας” υφίσταται, όμως οι πιονιέροι των διεθνών κορακιών σύντομα θα βγάλουν νέα όπλα κατά των πολιτών της Ελλάδας.

Για όσους ελπίζουν πως το φως στο βάθος του τούνελ είναι η έξοδος, λυπάμαι πολύ αλλά θέλω να τους ενημερώσω πως είναι το τρένο που έρχεται ταχύτατα για να μας κομματιάσει. Είτε πηδάμε στην άκρη με κίνδυνο να τραυματιστουμε αλλά να παραμείνουμε ζωντανοί είτε μένουμε ακίνητοι για να αντιμετωπίσουμε τον όλεθρο που θα μας “τελειώσει” οριστικά.

Το σχέδιο είναι δικό τους. Η απόφαση για το τι θα συμβεί είναι δική μας και όχι δική τους…

Οι ίδιοι γνωρίζουν την σπουδαιότητα της επιβολής του στην χώρα αυτή και καταβάλουν κάθε προσπάθεια να μην αντιληφθούν οι Έλληνες πως εκείνοι που τους κήρυξαν τον πόλεμο δεν είναι ανίκητοι. Η ήττα τους κρέμεται από μία και μόνη λέξη: Ενότητα.

Αν ομονοήσουμε, αν σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλο και αποφασισμένοι σταθούμε ενωμένοι απέναντί τους, δεν έχουν καμία ελπίδα να νικήσουν αυτόν τον τόσο παράξενο λαό.

Το μοναδικό ζητούμενο είναι πότε εμείς οι Έλληνες θα καταλάβουμε τη δύναμή μας και πότε θα πάρουμε την απόφαση να τελειώνουμε με όλους εκείνους που μας θέλουν δούλους τους.

Γεωργίου Μιχαήλ

Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

http://aienaristeyein.com/