Μεταφερθήκαμε στο www.radiogamma.gr

Βόλεϊ: Η Παναχαϊκή νίκησε 3-1 τον Παμβοχαϊκό στο πρώτο της φιλικό τεστ

Παρουσία 150 και πλέον φιλάθλων στο πρώτο φιλικό της σεζόν στο «Γ. Τριαντάφυλλος», ο Παμβοχαϊκός γνώρισε την ήττα με 3-1 από την νεοφώτιστη στην Α1 εθνική, Παναχαϊκή.
Οι φιλοξενούμενοι που είχαν στο πλευρό τους και περίπου 15 φίλους τους, εμφανίστηκαν πιο ψύχραιμοι στο φινάλε

Στον ΟΗΕ οδεύει η συμφωνία Κέρι - Λαβρόφ για τη Συρία

Ουάσινγκτον
Η φιλόδοξη συμφωνία στη Γενεύη, μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ρωσίας για το χημικό οπλοστάσιο της Συρίας ανοίγει το δρόμο για εντατικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες θα πρέπει να οδηγήσουν σε ένα ψήφισμα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, το οποίο σε περίπτωση μη συμμόρφωσης της Δαμασκού δεν θα αποκλείει την ανάληψη δράσης.

Το ελληνικό πρόβλημα

Ελληνικό πρόβλημα υπάρχει, αν και δεν είναι μοναδικό· ως προς τους δείκτες ύφεσης και ανεργίας, απελπισίας και κατάθλιψης, σύγχυσης και μετανάστευσης, μοιάζει με το πορτογαλικό πρόβλημα, το ιρλανδικό, το ισπανικό. Υπό αυτή την έννοια, το ελληνικό πρόβλημα είναι απεικόνιση και προοικονόμηση του ευρωπαϊκού προβλήματος: ανοιχτά, επώδυνα ερωτήματα για τη διατήρηση της ευημερίας, τους δρόμους ανάπτυξης, την προστασία της δημοκρατίας, την εύρεση μιας λειτουργικής κοινής ταυτότητας.

Το ελληνικό πρόβλημα έχει φυσικά και ιδιαίτερους χαρακτήρες, πηγάζοντες από γεωπολιτικά, ιστορικά, εθνικά δεδομένα. Και φανερώνεται διαφορετικά εντός και εκτός Ελλάδος. Αλλιώς το αντιλαμβάνονται οι ξένοι αναλυτές ή απλοί παρατηρητές, και διαφορετικά οι ζώντες εντός συνόρων, πολύ περισσότερο όσοι, πολλοί δυστυχώς, βιώνουν το πρόβλημα ως αλυσίδα καταστροφών.

Για κάποιους ανήσυχους ξένους το ελληνικό πρόβλημα είναι ένα εργαστήρι μέλλοντος, από το οποίο μπορεί να βγει η δυστοπία ή η ελπίδα. Για τα πλήθη που συγκροτούν κοσμοείδωλο από τα μαζικά μέσα, η Ελλάδα υποφέρει ένα ιστορικό ατύχημα, για το οποίο ευθύνονται οι φαύλοι ηγέτες και ο αμέριμνος λαός. Για της ξένες ηγετικές ελίτ το ελληνικό πρόβλημα είναι καινοφανές ως προς τους χειρισμούς που απαιτεί, ούτως ώστε να μην αποσταθεροποιηθεί το τοπικό υποσύστημα και συμπαρασύρει το μεγάλο σύνολο, αλλά και να παραμείνει υπό αυστηρά επιτήρηση, ως οιονεί αποικία χρέους. Ενα γερμανικό think tank προ ημερών περιέγραψε ωμά πώς οι εταίροι-δανειστές ασχολούνται με την Ελλάδα για τους ενεργειακούς αγωγούς και πώς θα ωφεληθούν οι εγχώριες ελίτ ενώ ο λαός θα συνεχίσει να υποφέρει απαράλλαχτα. Σε αυτή την οπτική, το ελληνικό πρόβλημα είναι η διαχείριση του γεωοικονομικού και γεωπολιτικού οικοπέδου.

Το κύριο όμως και το προέχον είναι πώς αντιμετωπίζουμε εμείς οι Ελληνες το ελληνικό πρόβλημα, τις ποικίλες φανερώσεις του, και πώς προσπαθούμε να απαντήσουμε. Ασφαλώς, λαμβάνουμε υπ’ όψιν το διεθνές περιβάλλον. Αλλά δεν μας επιτρέπεται να δούμε το δικό μας πρόβλημα με ξένα γυαλιά. Απαιτούνται η δική μας όραση, η δική μας κρίση, η δική μας λύση. Τα δικά μας λάθη. Η διεθνής συγκυρία μπορεί οπωσδήποτε να ευνοήσει ή να επισπεύσει μια καλή λύση, αλλά ώς εκεί. Τον υπόλοιπο, μακρύ και δύσβατο, δρόμο πρέπει να τον διανύσουμε με τις δικές μας δυνάμεις.

Συμπυκνώνω αδρά τρεις, κατά τη γνώμη μου, ταυτόχρονες απαντήσεις που απαιτεί το πρόβλημά μας. Επανίδρυση κράτους· παραγωγική ανασυγκρότηση· ψυχική ενότητα. Ξέρω, είναι κλισέ, λέξεις φθαρμένες, αλλά ας δούμε την ψίχα τους, την υλικότητά τους. Επανίδρυση κράτους, όχι εργαλειακή, όχι μόνο για τη λειτουργικότητα, αλλά και για την ανάκτηση του τρωθέντος σήμερα δημοκρατικού φρονήματος και την εμπέδωση μιας οργανικής αμοιβαίας σχέσης κράτους-πολίτη. Η υπερτριετής κατάσταση εκτάκτου ανάγκης έχει τραυματίσει πολλαπλώς τους θεσμούς και βασικές λειτουργίες της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας· το κράτος ήταν διανομέας φαυλότητας και μεταλλάχθηκε σε λεηλάτη· θα πρέπει να γίνει εγγυητής ελευθεριών και ισότητας.

Η αποσάθρωση του παραγωγικού ιστού, υπό τον μανδύα της ψευδοαναδιανομής και με τη πάνδημη προπαγάνδα υπέρ καταναλωτισμού-δανεισμού, προκάλεσε αποσάθρωση συνειδήσεων και εργασιακού ήθους. Ο επιτήδειος διορισμένος, ο γάτος του χρηματιστηρίου, ο σαλταδόρος του μαύρου χρήματος, ήταν τα υποδείγματα των περασμένων δεκαετιών. (Τα glossy media υποδείκνυαν: τα κορίτσια μοντέλα και τ’ αγόρια ντι-τζέι. Καταλήξαμε να πουλάμε ο ένας στον άλλο υπερτιμημένα ακίνητα και καρτοκινητά, και να εισάγουμε καλαμάκια για τους φραπέδες.)

Η παραγωγική αναδιάρθρωση προϋποθέτει ορισμό στόχων, σκοπού, μέσων, μια αποκρυστάλλωση ταυτότητας. Ποιο είναι «από την αρχή ώς το τέλος, το Κοινό και το Κύριο» ― έλεγε ο Σολωμός. Δεν είναι άρα οικονομισμός και εργαλειακότητα, είναι ουσία, είναι γνώση του τόπου και των ανθρώπων, είναι θέση στον κόσμο, είναι θέαση του κόσμου και του εαυτού, είναι ταυτότητα.

Ιδού: το αίτημα για ψυχική ενότητα. Οχι στατική ταύτιση, αλλά δυναμική συνύπαρξη με έναν ελάχιστο κοινό παρονομαστή, μια αίσθηση κοινού σκοπού: τη σωτηρία και την ανάδυση. Το αίτημα για σκέψη υπερβαίνουσα το σεσηπός παρόν. («Σκέψου βαθιά και σταθερά [μία φορά για πάντα] τη φύση της Ιδέας, πριν πραγματοποιήσεις το ποίημα» ― πάλι ο Σολωμός.) Η παρούσα διαίρεση, ο πολυκερματισμός, το διάσπαρτο μίσος συχνότατα χωρίς στόχο, ο α-τυπικός εμφύλιος χαμηλών οκτανίων, το πιθανότερο δεν οδηγούν καν σε σύγκρουση εκτόνωσης και ανασύνταξης σε άλλη πίστα, αλλά σε δομική κατάθλιψη και ενδόρρηξη, σε κοινωνική εντροπία.

Τα έχουμε ξαναπεί. Τα ξαναλέμε.

Βλέμμα

tvxs.gr

Η δημοκρατία και η επανάσταση στην Παιδεία

Photo: Alexandros Katsis / Fosphotos.com
του Γιώργου Κ.

Στην Ελλάδα της κρίσης πολύ συχνά θα ακούσεις να μιλάνε για τη δημοκρατία και τους θεσμούς της. Φιλελεύθεροι, σοσιαλιστές, συντηρητικοί, κομμουνιστές και αναρχικοί σπεύδουν να επαινέσουν τις αρετές της δημοκρατίας και να επιδώσουν τα δημοκρατικά τους διαπιστευτήρια. Λησμόνησαν, όμως, οι περισσότεροι πως ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα η δημοκρατία αντιμετωπίζονταν με αρνητικούς όρους. Ο Πλάτων και ο Αριστοτέλης την έβλεπαν ως ένα σύστημα κυβέρνησης από τις μάζες εις βάρος της φρόνησης και της ιδιοκτησίας.

Με τον παραπάνω πρόλογο θέλω να δείξω την αλλοίωση του νοήματος ορισμένων λέξεων μέσα από τη συχνή τους χρήση και τον διάλογο γύρω από αυτές. Η δημοκρατία είναι όντως ό,τι σημαντικότερο έχει εφεύρει ο άνθρωπος. Είναι εύλογο λοιπόν όλοι να διεκδικούν τον ρόλο του προστάτη της. Τι συμβαίνει όμως με άλλες λέξεις, που παρά το βάρος της έννοιάς τους γίνονται ψωμοτύρι για ορισμένους ανθρώπους; Ας πάρουμε ως παράδειγμα την «επανάσταση».

Τον χαρακτήρα της επανάστασης διεκδικούν για τις κινήσεις τους όλοι όσοι έχουν εκδηλώσει πολιτική δράση. «Η επιχείρηση των μπολσεβίκων εναντίον του τσάρου οδήγησε στην Οκτωβριανή επανάσταση. Ο ελληνικός ξεσηκωμός ενάντια στον ζυγό των Τούρκων έφερε την Επανάσταση του 1821. Η δράση του Φιντέλ Κάστρο και του Τσε Γκεβάρα στην Κούβα θεωρείται επανάσταση. Οι φοιτητές στο Πολυτεχνείο το 1973 έκαναν την επανάστασή τους ενάντια στη στρατιωτική δικτατορία.».

Ο Andrew Heywood, τον οποίο συμβουλεύτηκα και στον πρόλογο, ορίζει την επανάσταση ως: λαϊκό ξεσηκωμό που συμπεριλαμβάνει εκτός νόμου μαζική δράση με στόχο την αλλαγή ολόκληρου του πολιτικού συστήματος και όχι μόνο της κυρίαρχης ελίτ (όπως συμβαίνει στην εξέγερση). Αν προσθέσουμε και το αυτονόητο, τη ριζική, δηλαδή, μεταβολή της παγιωμένης πολιτικοκοινωνικής κατάστασης, τότε μπορούμε να διακρίνουμε ξεκάθαρα ότι δεν έχουν γίνει τόσες πολλές επαναστάσεις στην ανθρώπινη Ιστορία. Η δράση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, για παράδειγμα, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως επανάσταση, σύμφωνα με τα παραπάνω.

Οι βασικές αυτές γνώσεις της πολιτικής επιστήμης μπορούν να ξεδιαλύνουν την ομίχλη γύρω από την κοινωνική κατάσταση στη χώρα. Το πρώτο σχόλιο για τη δημοκρατία αφορά τους περισσότερους. Χρειάζεται αρκετό θάρρος για μιλήσεις για δημοκρατία όταν ως πολίτης έχεις καταστρατηγήσει όλα τα συναφή με αυτήν κεκτημένα. Και περίσσιο θράσος για να διεκδικήσεις τη πολιτική σου συγγένεια με αυτήν. Η δημοκρατία χρειάζεται ανθρώπους που κατανοούν το νόημά της και όχι πρόθυμους μνηστήρες.

Το δεύτερο σχόλιο αφορά τους σημερινούς «επαναστάτες». Με αφορμή τα τηλεοπτικά ξεσπάσματα των συνδικαλιστών εκπαιδευτικών της ΟΛΜΕ, τις απεργίες και τη συμπαράσταση ορισμένων φοιτητών και καθηγητών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ας δούμε τι σημαίνει επανάσταση στην Παιδεία, τι σημαίνει επαναστάτης δάσκαλος.

Επανάσταση στην Παιδεία σημαίνει να δημιουργεί η πρωτοβάθμια εκπαίδευση ευγενείς νέους και η δευτεροβάθμια ολοκληρωμένες προσωπικότητες. Σημαίνει οι φοιτητές στα Πανεπιστήμια να ζωγραφίζουν ιδέες στα κεφάλια τους και όχι συνθήματα στους τοίχους. Επαναστάτης δάσκαλος δεν είναι αυτός που απεργεί με βασικό στόχο τη διατήρηση των κεκτημένων του: χαλαρό εργασιακό περιβάλλον και υψηλός μισθός. Επαναστάτης είναι ο δάσκαλος που λειτουργεί και δεν εργάζεται. Αυτός που «αποστολή του δεν είναι να εκχερσώνει ζούγκλες, αλλά να αρδεύει ερήμους». Είναι ο δάσκαλος που εμπνέει σε κρύες αίθουσες, σε τάξεις 40 παιδιών, σε μια κοινωνία ημιμαθή, με κακό σύστημα εκπαίδευσης. Είναι ο δάσκαλος που στέκεται δίπλα στα παιδιά μέσα στην αίθουσα και όχι στο απέναντι πεζοδρόμιο, πίσω από ένα πανό.

Επανάσταση στην Παιδεία σημαίνει αποκρυστάλλωση των παιδικών και των νεανικών μας ονείρων. Σημαίνει το άναμμα μια φλόγας και όχι το γέμισμα ενός κουβά. Σημαίνει αλλάζω, εξελίσσομαι, δημιουργώ.

*Ο Γιώργος Κ. είναι φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης.

http://www.protagon.gr/

Ο Τρυγητής των σχολείων

Του Στρατή Μπουρνάζου

O νέος νόμος και το “νέο λύκειο”

O Ιούνης ήταν ο Θεριστής, ο Ιούλης ο Αλωνάρης, ο Αύγουστος ο Συκολόγος και ο Σεπτέμβρης ο Τρυγητής. Και απ’ όταν οι κοινωνίες μας άρχισαν να μπαίνουν στον ρυθμό της υποχρεωτικής εκπαίδευσης, ο Σεπτέμβρης έγινε, αναντίρρητα, ο μήνας του σκολειού: της νέας χρονιάς, των σχολικών ειδών, του αγιασμού, των καινούργιων βιβλίων κ.ο.κ. Φέτος όμως έχουμε και άλλους –λιγότερους ρουτινιάρικους, μα και λιγότερους ευχάριστους– λόγους, να το λέμε: «διαθεσιμότητα» και μετατάξεις, καταργήσεις ειδικοτήτων στα τεχνικά λύκεια, νέος νόμος για το λύκειο, ολοήμερα σχολεία που καταργούνται, ΑΕΙ που αναστέλλουν τη λειτουργία τους και, βέβαια, η απεργία διαρκείας των καθηγητών από αύριο: ένα φάσμα καταιγιστικό, που κάνει, χωρίς καμιά αμφιβολία, τον Σεπτέμβρη που διανύουμε μήνα της παιδείας.

Ξεκινάω από τον νόμο για την «αναδιάρθρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης», που ψηφίστηκε την Τρίτη. Ας διακρίνουμε, σύμφωνα με όσα μάθαμε από την κοινωνιολογία της εκπαίδευσης, τέσσερα πεδία στα οποία μπορούμε να τον αποτιμήσουμε. Πρώτον, όσα διακηρύσσει ότι προτίθεται να κάνει. Δεύτερον, εκείνα που πραγματικά κάνει, πέρα από τις εξαγγελίες. Τρίτον, αυτά που δεν κάνει, τα ζητήματα που αφήνει απέξω. Τέταρτον, η πραγματικότητα στην οποία θα εφαρμοστεί. Σημείο, το τελευταίο, ιδιαίτερα κρίσιμο: στον πρόσφατο νόμο για τα ναρκωτικά, λ.χ., το μείζον δεν ήταν οι αδυναμίες ή οι ελλείψεις του, αλλά ότι με τις δεδομένες συνθήκες (συρρίκνωση κονδυλίων, κατάρρευση των δομών ψυχικής υγείας και εν γένει των δομών πρόνοιας, συνωστισμός στις φυλακές) οι θετικές διατάξεις του θα μείνουν, πιθανότατα, γράμμα κενό.

Και στα τέσσερα πεδία, ο νόμος και η κυβέρνηση παίρνουν πολύ χαμηλό βαθμό. Θα εξηγήσω αμέσως το γιατί.

α) Η συνολική κατεύθυνση του νόμου. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ο νέος Μπουρντιέ, αλλά απλώς προσεκτικός αναγνώστης της αιτιολογικής έκθεσης, για να αντιληφθεί την απουσία οράματος και συνεκτικής κατεύθυνσης. Ετερόκλητες διατάξεις, πασπαλισμένες με τις γνωστές αβλαβείς γενικότητες («αρμονική ανάπτυξη της προσωπικότητας» των νέων, «ένα σχολείο φιλικό προς τον μαθητή και ευχάριστο» κλπ. κλπ.), αοριστολογίες («θα πρέπει, βέβαια, να τονισθεί, ότι θα ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για τους μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες»), μαζί με κάμποσες αντιδραστικούρες — δεν ξέρω πώς αλλιώς να χαρακτηρίσω την απόφανση: «Δεν είναι παιδαγωγικώς και ηθικώς αποδεκτό να επιβραβεύεται στο σχολείο η οκνηρία» (προφανώς, εικονογραφείται εδώ η αντίληψη του «φιλικού» και «ευχάριστου» σχολείου, που αναφέρθηκε παραπάνω…).

β) Τα συγκεκριμένα μέτρα. Συνοψίζοντας με λίγες λέξεις το νομοθέτημα, θα λέγαμε: Εξετάσεις, Εξετάσεις, Εξετάσεις. Αυτή είναι η βασική του αντίληψη: περισσότερες εξετάσεις, αυστηρότερες εξετάσεις. Είναι απολύτως βέβαιο, με βάση όλη την προγενέστερη εμπειρία, ότι η αντίληψη αυτή οδηγεί σε αποστέωση του λυκείου, στην ενίσχυση των πάσης φύσεως φροντιστηρίων, σε απώλεια του όποιου αυτόνομου ρόλου του, στον ακόμα εντονότερο ετεροπροσδιορισμό και την πρόσδεσή του στις εισαγωγικές για τα ΑΕΙ — κι ας λέει η αιτιολογική έκθεση ότι θέλει να του «προσδώσει παιδευτική αυτονομία»!

γ) Τι δεν κάνει. Αρκεί μια ματιά στα μαθήματα για να αντιληφθούμε πόσο απουσιάζουν από το «νέο λύκειο» οι ανάγκες της κοινωνίας του 21ου αιώνα. Φυσικά, είναι μεγάλη και απαιτητική συζήτηση ποιες είναι αυτές οι ανάγκες, ποιος τις καθορίζει, ποιους εξυπηρετούν κ.ο.κ. Ωστόσο, με όποιο κριτήριο και αν τις καθορίσουμε, οι δύο ώρες ξένης γλώσσας, οι δύο (προαιρετικές) ώρες πληροφορικής και η μία ή δύο ώρες «ερευνητικής εργασίας», σε σύνολο 35 ωρών, απεικονίζουν μια αντίληψη μακριά από τις υπαρκτές πραγματικότητες: τόσο της ανοιχτής γνώσης και πληροφορίας (κατά τη γνώμη μου, και από τις ανάγκες της αγοράς), όσο και μιας κοινωνίας σε βαθιά κρίση.

δ) Η πραγματικότητα στην οποία θα λειτουργήσει αυτό το «αναδιαρθρωμένο λύκειο» είναι συντριπτική, σε δύο μέτωπα. Το πρώτο είναι τα σχολεία και οι εκπαιδευτικοί: με καθηγητές κακοπληρωμένους και συκοφαντημένους, με κενά στα σχολεία, με ισοπεδωμένα κονδύλια, ο κλοιός είναι ασφυκτικός. Θα σταθώ σε ένα μόνο σημείο: εν μια νυκτί, πάνω από 2.000 καθηγητές σε ΕΠΑΛ τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, καθώς καταργήθηκαν οι ειδικότητές τους, 46 συνολικά, (μηχανοτεχνίτες, βρεφονηπιοκόμοι, νοσηλευτές, κομμωτικής, ιατροί, γραφικών τεχνών κ.ά.). Η απόφαση, εκτός των άλλων (αυθαίρετη, ανάλγητη κλπ.) εκπαιδευτικά είναι σκανδαλώδης: οι 46 ειδικότητες δεν καταργήθηκαν με κανένα παιδαγωγικό κριτήριο, απλώς επειδή έπρεπε 2.000 άνθρωποι να καταργηθούν, και οι θέσεις τους και οι ίδιοι, σύμφωνα με τις τροϊκανές επιταγές (ταυτόχρονα, οι ειδικότητες αυτές, «μη απορροφήσιμες από την αγορά», κατά το Υπουργείο, προσφέρονται σεαντίστοιχα ιδιωτικά κέντρα…).

Το δεύτερο επίπεδο, συνολικότερο και συντριπτικότερο, είναι της κοινωνίας, μιας κοινωνίας σε κρίση οικονομική και βιοτική. Αν σε παλιότερες εποχές ο πολλαπλασιασμός και η σκλήρυνση των εξετάσεων σήμαινε, κυρίως, όσα είπαμε παραπάνω (απαξίωση του λυκείου, ενίσχυση των φροντιστηρίων) σήμερα θα σημάνει και κάτι ακόμα, πολύ σημαντικό: την αύξηση των μαθητών που εγκαταλείπουν το λύκειο. Το 1999, σε πολύ καλύτερες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, οι καταιγιστικές αρσένειες εξετάσεις αύξησαν τη μαθητική διαρροή· σήμερα, που όλο το βιοτικό-κοινωνικό πλέγμα την ευνοεί ούτως ή άλλως, ο νόμος θα της δώσει γενναία ώθηση.

Η κυβέρνηση, αντί να αντιλαμβάνεται –έστω με τα δικά της αξιακά και ιδεολογικά μέτρα– την εκπαίδευση ως δυνατότητα και εργαλείο υπέρβασης της κρίσης, τη βυθίζει πιο βαθιά στην κρίση, τη χρησιμοποιεί για ευτελείς επικοινωνιακούς λόγους. Θυμίζω, απλώς, τις αποστροφές Σαμαρά, προς τον μητροπολίτη Άνθιμο, στη ΔΕΘ, εναντίον εκείνων «που προσπαθούσαν να ξαναγράψουν τη σχολική ιστορία μας με απίστευτες στρεβλώσεις» και τους «ενοχλεί η «θρησκευτική παράδοση της Ορθοδοξίας» — τα οποία τώρα «τελείωσαν» (βλ. Κωστής Παπαϊωάννου και Δημήτρης Χριστόπουλος, «Μια εκπαιδευτική τερατογένεση», Η εφημερίδα των συντακτών, 12.9.2013:).

Σταματάω εδώ, με ένα τελικό σχόλιο· αντιγράφω: «Δυστυχώς, την ιδέα της δημοκρατικής εκπαίδευσης που καταπολεμά τις κοινωνικές ανισότητες κάθε μορφής έχει αντικαταστήσει σταθερά και συστηματικά η ιδέα της αριστείας. Παρακολουθούμε την αναβίωση, από τα σκονισμένα ντουλάπια του 19ου αιώνα, της ξεπερασμένης ιδεολογίας του κοινωνικού δαρβινισμού, στην οποία προσχωρούν, πρόθυμα θύματα, οι γονείς ανυποψίαστων δωδεκάχρονων παιδιών, με συνεχή φροντιστήρια και όλο και πιο δυσβάσταχτο οικονομικό κόστος. […] Σε αυτή τη “φυσική επιλογή” [με τον πολλαπλασιασμό των εξετάσεων και των αναγκαίων φροντιστηρίων] επιβιώνουν οι πλουσιότεροι και όχι οι “άριστοι”». Διαπίστωση που με τρομάζει, όχι μόνο λόγω της ευθυβολίας της, αλλά και επειδή δεν την άκουσα από εαακίτες ή καταληψίες, μαζί με το σύνθημα «Όχι παιδεία για λίγους κι εκλεκτούς, αγώνας ενάντια στους ταξικούς φραγμούς»· τα παραπάνω τα γράφει μια από τις εγκυρότερες ιστορικούς της ελληνικής εκπαίδευσης, που διακρίνεται μάλλον για τη νηφαλιότητα παρά την ακρότητά της, η Χριστίνα Κουλούρη («Η παιδεία σε καθεστώς “έκτακτης ανάγκης”», ηλεκτρονικό περιοδικό Χρόνος, τχ. 5:l).


***


Με όλα αυτά, και πολλά ακόμα κατά νου, δεν χρειάζεται να εξηγήσω γιατί υποστηρίζουμε ολόθερμα την απεργία των καθηγητών που ξεκινάει αύριο. Αν ο πρώτος λόγος είναι η υπεράσπιση αυτού καθαυτού του δικαιώματος της απεργίας (που καταπατήθηκε με την πολιτική επιστράτευση του καλοκαιριού) και ο δεύτερος είναι ότι οι καθηγητές έχουν όλα τα δίκια (για τα μισθολογικά, τη διαθεσιμότητα, τις αυθαίρετες μεταθέσεις, το σχολείο συνολικά) ο τρίτος, και πολύ σοβαρός, είναι ότι η απεργία τους –και εξ υποκειμένου και εξ αντικειμένου– αφορά την απαξίωση του δημόσιου σχολείου, την κατεδάφιση της δημόσιας παιδείας, τη συρρίκνωσή της ως κοινωνικό αγαθό. Και αυτό αφορά και τους καθηγητές και τους γονείς και τους μαθητές και πολλούς άλλους· τον κόσμο όλο.


Φωτογραφία: Από το "Αλφαβητάρι με τον ήλιο", 1919

Πηγή: enthemata

left.gr

Ν. Κουρμπανάς: “Λάθος το γκολ που δεχθήκαμε στην παράταση”

Με παράπονα έφυγαν από τα Ψαχνά οι άνθρωποι του Παναιγιαλείου, αφού όπως τόνισε ο προπονητής της ομάδας, Νίκος Κουρμπανάς, το γκολ που δέχθηκε η ομάδα του Αιγίου στην παράταση ήταν οφσάιντ:
«Μπήκαμε σε παιχνίδια πίεσης, έστω

Όλο και περισσότεροι Βρετανοί πιστεύουν στα φαντάσματα (αλλά όχι στα UFO)

Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο
Περισσότεροι από τους μισούς Βρετανούς πιστεύουν στα υπερφυσικά φαινόμενα, σύμφωνα με δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε στη Βρετανία.

Μένω σε κάποια γειτονιά…

photo: Angeliki Panagiotou@fosphotos.com
της Μαρίκας Θωμαδάκη

Ο καθένας μένει σε κάποια γειτονιά. Όχι ίσως όπως την περιγράφει η παράδοση ή όπως την τραγουδούν οι ποιητές και οι στιχουργοί: Σπίτια χαμηλά, αυλές ασβεστωμένες, φωνές παιδιών, αλάνες κτλ. Βέβαια, η τέχνη υψώνει την καθημερινότητα, τη μετατρέπει σε υπερβατικό συστατικό απαραίτητο για τη ζωή μας. 

Ο ποιητής κάνει τα δέντρα να κλαίνε, περιγράφει έναν μικρό κήπο την ώρα που συνομιλεί με έναν άνθρωπο που χαίρεται ή λυπάται. Ο ποιητής βάζει το άγαλμα να συγκινείται σαν άνθρωπος με σάρκα και οστά. Όλη η φύση ησυχάζει, κοιμάται μόνο ο κιθαρωδός και η κιθάρα του ξαγρυπνούν: Στα παράθυρα της γειτονιάς προβάλλουν διστακτικά οι σιλουέτες, που αυτοαναγνωρίζονται στα λόγια του τραγουδιού, στους ήχους της κιθάρας…
Τα σπίτια στις μέρες μας δεν είναι τόσο χαμηλά. Στις μεγαλουπόλεις οι άνθρωποι μένουν σε πολυκατοικία. Πού βρίσκεται η γειτονιά; Κι όμως βρίσκεται. Η γειτονιά δεν έφυγε ποτέ.

Η γειτονιά συμβαδίζει με τον δρόμο και οριοθετείται από αυτόν χωρίς να χάνει το μεγαλείο της ελεύθερης διαδρομής της. Η γειτονιά είναι ο δρόμος που φιλοξενεί τα αυτοκίνητα άλλα και τα καροτσάκια που πάνε περίπατο τα μωρά. Ο δρόμος έχει πάντα μια δική του ιστορία. Γράφεται από τα πόδια των μικρών που γυρίζουν απ’ το σχολείο τον Σεπτέμβρη, από τα πόδια των ηλικιωμένων που βγαίνουν λίγο από το σπίτι για μια μικρή βόλτα στη γειτονιά. Καμιά φορά, κανείς δεν μιλάει σε κανέναν, καμιά φορά ακούγεται ένας χαιρετισμός ή ένας στα όρθια διάλογος: « Δύσκολος καιρός. Υγρασία, τα κόκαλά μου, πονάω στη μέση», «Δύσκολες μέρες. Η κυβέρνηση θα βάλει και άλλο χαράτσι. Μιλάνε και για καινούργιο μνημόνιο…», «Καλό φθινόπωρο, καλό χειμώνα», «Καλή πρόοδο στη μικρή», «Πέρασε φιλολογία», «Ο δικός μου στα ΤΕΙ Αριδαίας». Σκόρπιες κουβέντες της γειτονιάς, καθημερινά μικρά μοτίβα έντονης ζωής ή άτονης. Υπάρχουν και φορές χωρίς κοινότυπα. Είναι οι στιγμές οι πιο ιερές, εκείνες, που μαζεύουν τον κόσμο μπροστά σε μια πόρτα. Κάποιος πέθανε, κάποιος αυτοκτόνησε, κάποιον τον αυτοκτόνησαν, κάποιον τον βρήκαν νεκρό σε μια γωνία του δρόμου. Κι αν συμβαίνει ο άνθρωπος αυτός να είναι διάσημος, τότε η πρωτοκαθεδρία ανήκει, κατ’ αποκλειστικότητα στους δημοσιογράφους, εκτός από τους εντεταλμένους κρατικούς λειτουργούς.

Και τι δεν βλέπει η γειτονιά. Όπως κι αν είναι φτιαγμένη κι ας κουβαλάει μόνο τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας. Και σκέφτομαι, μήπως ήρθε η ώρα να χτυπήσουμε την πόρτα του διπλανού; Το πιο πιθανό είναι να μας ανοίξει. Και το πιο πιθανό ακόμα είναι να νιώθει όπως εσύ. Να μην μπορεί να ανοίξει ένα μπουκάλι κρασί. Να ξέχασε να αγοράσει αλάτι. Μπορεί να μην αγόρασε ψωμί. Γιατί το ψωμί παχαίνει ή γιατί σου χρειάζονταν λίγα ευρώ και σου έλειπαν λίγα λεπτά να συμπληρώσεις…
Πρέπει πάση θυσία να αποκλείσουμε την άρνηση, γιατί τότε επικυρώνουμε την ιστορία με τον γρύλο. Και για να αποφύγουμε τα δυσάρεστα, καλό είναι να ενεργήσουμε γρήγορα, χωρίς χρονοτριβή. Να χτυπήσουμε γρήγορα την πόρτα. Ας μη διστάσουμε στην πρώτη σκέψη που  μας έρχεται: «Θα ανοίξει άντρας ή γυναίκα; Θα έχει ευχάριστο πρόσωπο ή θα είναι κάποιος μουτρωμένος και θυμώσει που με δει;

Ας μην ενδώσουμε στα επιχειρήματα της φαντασίας. Η φαντασία παίζει παιχνίδια, μόνο παιχνίδια και εικασίες, με πολλά «ίσως» με πολλά «ήξεις αφήξεις» με άφθονες πιθανολογίες. Ας αφήσουμε το επικίνδυνο παιχνίδι με τη λέξη.

Θα πατήσουμε λοιπόν αποφασιστικά το κουδούνι και θα περιμένουμε προσηλωμένοι σ’ αυτό που μας λείπει, ακόμα και αν δεν μας λείπει. Σ’ αυτό που μας ώθησε στο κατώφλι της πόρτας απέναντι. Κάποιος θ’ ανοίξει οπωσδήποτε. Και σίγουρα θα έχει μια ορισμένη όψη, μια κάποια γκριμάτσα, ένα κάποιο χαμόγελο, αμυδρό – αμυδρό, ένα μικρό σημάδι πόνου. Σαν το δικό σου. Μια σπίθα αισιοδοξίας στα μάτια. Σαν την δική σου. Κι ας μην ξεχνάμε πως δεν βρισκόμαστε στον «κάμπο με βαμβάκι» και ότι δεν νοιώθουμε καμία μοναξιά. Είμαστε. Υπάρχουμε. Το πρόσωπο που θα προβάλει στο κατώφλι θα έχει οπωσδήποτε την απορία του αιφνιδιασμού. Αυτό το βρίσκω τέλειο! Αυτό είναι ένα σπάνιο έργο τέχνης! Αυτό το αμήχανο βλέμμα σε πλημμυρίζει  χαρά, μια πλέρια ανόθευτη χαρά! Οι άνθρωποι κοιτάζονται στα μάτια και εκείνη η σπίθα της ανεξιχνίαστης ερώτησης και της αδιερεύνητης απάντησης στοιχειοθετούν αμέσως - αμέσως τους όρους της προσέγγισης. Κι ύστερα μου απλώνεις το χέρι κι εγώ μπορεί να το πιάσω. Κανείς δεν ξέρει τι θα κάνω. Πιο πολύ εγώ που μέχρι τώρα δεν είχα ανάγκη από τίποτα. Είχα και αλάτι, είχα και ψωμί και δεν ζητούσα κανένα χέρι. Τα χέρια, κυρίως τα χέρια με τρόμαζαν πολύ. Φορούσα γάντια για να μην αγγίξω τίποτα. Παντού μικρόβια. Κι εκείνη η φωνή, η φωνή που έρχεται από τον δρόμο. Κάποιος πονάει, κάποιος πεινάει, κάποιος ψάχνει με την ντροπή απλωμένη γύρω του ψάχνει το πρώτο λαχείο μέσα στα σκουπίδια. Μια μέρα είδα ανθρώπους να τσακώνονται για κάτι που βρήκανε στον κάδο. Ξαφνικά ο κάδος των σκουπιδιών μεταμορφώθηκε σε κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Έλεος, έλεος, έλεος! Βέβηλο και Ιερό δίνουν ραντεβού στην ψυχή του ανθρώπου. Η πόλις νοσεί. Πράγματι. Σεπτέμβρης και ο ήλιος δεν λέει να μας αφήσει. Καλύτερα έτσι. Το φθινόπωρο βρίσκεται πίσω από τις ακτίνες και τις σπρώχνει καταπάνω μας. Καλύτερα. Είναι ο Σεπτέμβρης της πορείας και της πεζοπορίας. Ο Σεπτέμβρης που απαγορεύει στον πελάτη του κάμπου να βροντοφωνάξει «Όχι». Η βίαιη άρνηση είναι τελικά ό,τι χειρότερο μπορεί να συμβεί. Ο πωλητής, ετούτο τον καιρό, γίνεται ράκος και τον πετάμε χωρίς φόβο, χωρίς αιδώ, στον ηρωικό κάδο με τα σκουπίδια. Κι ας μην ξεχνάμε ότι σε λίγο θα έρθει και ο Οκτώβρης. Εδώ λένε «ΟΧΙ». Δικαίωμα! Ο «ηρωικός» κάδος δεν ταιριάζει με την αισθητική μας. Πώς να το κάνουμε; Ο ηρωικός εαυτός μας ξαναβρίσκει την ανθρωπιά του. Πόσα υψώματα κατακτήσαμε με ένα «ΟΧΙ», πόσα τραγούδια γράψαμε, ηρωικά και πένθιμα. Θρηνήσαμε τους νεκρούς μας, κλείσαμε λογαριασμούς με τους εργοδότες, κρατήσαμε τα κλειδιά για την Ανάγκη. Όλα έγιναν. Τώρα η καμπάνα σημαίνει ξανά. Τον πάτο του πηγαδιού τον είδαμε. Νερό δεν ήπιαμε. Τώρα στον πάτο του πηγαδιού γίναμε πολλοί. Συνωστισμός, πνιγόμαστε. «Αέρα! Αέρα! Πρέπει να βγούμε έξω, πρέπει να αποδράσουμε από τις δυνάμεις του πηγαδιού. Αλληλεγγύη και δικαίωμα στην πολιτική ανυπακοή!

Ένας νέος σύγχρονος φιλόσοφος, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο Γιώργος Ν. Πολίτης, θέτει τις παραμέτρους της μη βίαιης ανυπακοής σε έναν Νόμο παράνομο. Όταν ο νόμος είναι άδικος, όχι μόνο επιτρέπεται να τον καταδικάζουμε, με λόγια ή με έργα, αλλά έχουμε χρέος, υποχρέωση απέναντι σε εαυτούς και αλλήλους να τον πολεμήσουμε. Κατά τον Γιώργο Ν. Πολίτη, που αναλύει σε βάθος τις φιλοσοφικές θέσεις του John Locke επί του ζητήματος ο Gandhi αποτελεί μεταξύ άλλων ένα από τα χρησιμότερα παραδείγματα πολιτικής ανυπακοής με ειρηνικούς χειρισμούς.

Στον επίλογο του βιβλίου του με τίτλο «Το Δικαίωμα της Πολιτικής Ανυπακοής» ο Γιώργος Ν. Πολίτης καταλήγει: «/…/χωρίς το δικαίωμα της ανυπακοής, η κοινωνική και πολιτική ειρήνη μοιάζουν με την ειρήνη της σπηλιάς του Πολύφημου. Εκεί η ελευθερία είναι κενό γράμμα που τα θύματα αναμένουν υπομονετικά την ώρα που θα τα καταβροχθίσει το τέρας…/…/ο Οδυσσέας/…/ έσπευσε να εξουδετερώσει τον γίγαντα μεθώντας τον με κρασί. Κατάφερε μετά να τον τυφλώσει και ύστερα να τον ξεγελάσει, όταν αυτός και οι συμπολεμιστές του διέφυγαν από τη σπηλιά προς την ελευθερία». Μήπως ήρθε η ώρα να θυμηθούμε ξανά την Οδύσσεια; Μήπως ο Οδυσσέας μένει στη γειτονιά μας; Μήπως η γειτονιά μας είναι η σπηλιά του Πολύφημου; Μήπως πρέπει να το πούμε και στους άλλους; Αλλιώς εγώ «μένω σε κάποια γειτονιά» και εσύ σε κάποια άλλη και οι διαπιστώσεις δεν τελειώνουν ποτέ… Μήπως ήρθε η στιγμή να νικηθεί το τέρας; Η απόδραση προς την ελευθερία είναι μόνο δύο βήματα: Να σε γνωρίσω και να με γνωρίσεις…

*Η Μαρίκα Θωμαδάκη είναι καθηγήτρια στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

http://www.protagon.gr/

Το ξεδιάντροπο δεν μπορεί ποτέ να γίνει «σοβαρότερο»

Photo: Panayiotis Tzamaros / Fosphotos.com
του Γρηγόρη Φαρμάκη
Το σενάριο περί κυβερνητικής συνεργασίας Νέας Δημοκρατίας - Χρυσής Αυγής, είναι πολιτικά απρεπές και πολιτικά αφελές, ακόμη και ως υπόθεση εργασίας. Δεν θα άξιζε καν να συζητηθεί, αν δεν ήταν - σε ένα δεύτερο, διαφορετικό επίπεδο ανάγνωσης - πολιτικά επιτήδειο. Είναι πολιτικά απρεπές διότι μόνο ως απρέπεια μπορεί να θεωρηθεί ότι ένα κόμμα στην ιστορία του οποίου πρέπει να πιστωθεί η θεμελίωση της Δημοκρατίας και της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας θα μπορούσε, μόνο χάριν μιας κυνικής τακτικής εξασφάλισης της εξουσίας να απεργάζεται οποιαδήποτε κυβερνητική συνύπαρξη με ένα ναζιστικό έκζεμα που θέτει σε κίνδυνο και τις δύο αυτές αξίες. Και γίνεται ακόμη περισσότερο απρεπές όταν ο αρχηγός του κόμματος αυτού, λίγες ημέρες μόλις πριν, είχε δημόσια καταδικάσει την ύπαρξη του εκζέματος με τον μόνον χαρακτηρισμό που του αξίζει: Ναζί.

Αλλά είναι και πολιτικά αφελές, ακόμη κι αν ξεπεράσει κανείς την απρέπεια. Η Νέα Δημοκρατία, παρά τις όποιες εθνικιστικές κορώνες επιλεγμένου ακροατηρίου στα δεξιά της, ξέρει πολύ καλά ότι η εμπιστοσύνη που της έδειξε το εκλογικό σώμα ήταν ακριβώς για τη διαφύλαξη της ιστορικής ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Αυτή ήταν η διαφορά ανάμεσα στις δύο αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, διαφορά που έγινε συμβολικά απτή ακόμη και με την αλλαγή της προεκλογικής της ρητορικής. Αντιστρόφως, η Χρυσή Αυγή είναι έως του μυελού των οστών αντιευρωπαϊκή, αντιμνημονιακή και περιχαρακωμένη. Περισσότερες ομοιότητες θα βρει κανείς στη ρητορική της με αυτήν των κομμάτων του «αντιμνημονιακού μετώπου» παρά με της Νέας Δημοκρατίας. Το ευφάνταστο νοητικό κατασκεύασμα που διατύπωσε ο κ. Παπαδημητρίου στο άρθρο του όπου προσπάθησε να δικαιολογήσει δήθεν ορθολογικά την απρέπεια με αφέλεια, δεν αντέχει ούτε στην πρώτη βάσανο ορθολογισμού: ότι τάχα η Χρυσή Αυγή θα στήριζε μια κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας με σκοπό το να παραμείνει η Ελλάδα στον ευρωπαϊκό χώρο και να μη διολισθήσει σε αριστερές περιπέτειες. Αυτή είναι μία υπόθεση με όρους αντικομμουνισμού της εποχής του Μεσοπολέμου. Δεν είναι καν ιστορικός αναχρονισμός. Είναι διαστροφή της σημερινής πολιτικής πραγματικότητας.

Θα μπορούσε κανείς να ξεπεράσει την απρέπεια και την αφέλεια αγνοώντας τες απαξιωτικά όπως θα τους άξιζε, αν το σχόλιο - συμπεριλαμβάνοντας τον προσδιορισμό «σοβαρότερη» - λες και θα μπορούσε ποτέ να ήταν σοβαρότερο ένα πολιτικό μόρφωμα από γελοιωδέστατα σε σημείο χλευασμού πρόσωπα - αλλά και το άρθρο - μιλώντας αυτό για εθνικισμό και όχι ναζισμό - δεν ήταν επιτήδεια σε ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης. Μιλώ για την παγίδα της χρήσης του όρου «εθνικισμός». Δεν θέλω να μπω στη συζήτηση περί της απαξίας του εθνικισμού αυτού καθ’ εαυτού. Ως φιλελεύθερος, ο εθνικισμός μού είναι απεχθής και τα αποτελέσματά του ιστορικά επιβεβαιωμένα. Όμως, ο εθνικισμός δεν παύει να είναι το δήθεν πατριωτικό άλλοθι των ναζιστών στα μάτια των αδαών, που δεν έχουν πάντα την πολυτέλεια ή την έφεση να ασχολούνται με τις λεπτές διαφορές των εννοιών.

Πρόσφατα, στις διακοπές μου, όπου είχα την ευκαιρία να εμπλακώ σε πολιτικές συζητήσεις σε μια περιοχή της Ελλάδας όπου η Χρυσή Αυγή χαίρει ως φαίνεται ιδιαίτερης συμπάθειας, η τυπική απάντηση που έπαιρνα κάθε φορά που μιλούσα για τους Ναζί ήταν: «Δεν είναι Ναζί, είναι εθνικιστές». Με τον ίδιο τρόπο αποκρούουν τον Ναζισμό δημόσια και οι ίδιοι. Αυτό είναι επιτήδειο και επικίνδυνο. Επιτήδειο γιατί δίνει στους Ναζί το αναγκαίο άλλοθι που χρειάζονται για να ξεπεράσουν την ίδια τους την εγγενή αντίφαση: σε αυτήν τη χώρα, που στάθηκε με τίμημα που προκαλεί δέος στο πλευρό των συμμάχων για την ελευθερία, δεν μπορείς να είσαι και πατριώτης και Ναζί. Αυτή η αντίφαση φαίνεται στα μάτια και του απλοϊκού ανθρώπου που ο πατέρας του ή ο παππούς του έζησε τον Ναζισμό. Και επικίνδυνο γιατί η επίκληση του εθνικισμού - ως πατριωτισμού στον υπερθετικό - όχι μόνον αίρει αυτή την αντίφαση στα μάτια των ανθρώπων που συγχέουν τον εθνικισμό με τον πατριωτισμό, αλλά και κάνει τη ρητορική τους ελκυστική σε ένα μέρος του εκλογικού σώματος που αν ήξερε να ξεχωρίζει θα τους είχε ήδη απορρίψει με σιχαμάρα.

Έτσι λοιπόν η υπόθεση εργασίας περί δήθεν «σοβαρότερης, εθνικιστικής έστω Χρυσής Αυγής» δεν είναι παρά η κομψευόμενη επαναδιατύπωση της κύριας ρητορικής άμυνας των Ναζί. Και η απάντηση στο «αν είναι ντροπή ο Εθνικισμός» δεν μπορεί να είναι παρά «δεν είστε καν εθνικιστές, είστε Ναζί, και αυτό, ναι, είναι ξεδιάντροπο».

*Ο Γρηγόρης Φαρμάκης είναι επιχειρηματίας.

http://www.protagon.gr

Το 2012 πέθαναν 6,6 εκατομμύρια παιδιά πριν κλείσουν τα 5 τους χρόνια

Σοκάρει η έκθεση του ΟΗΕ για την παιδική θνησιμότητα, καταγράφοντας μία ακόμη τραγική πλευρά της ανθρώπινης κοινωνίας, καθώς, μόνο μέσα στο 2012 πέθαναν 6,6 εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως προτού συμπληρώσουν τα πέντε τους χρόνια.

Ο αριθμός αυτός ισοδυναμεί με περίπου 18.000 θανάτους κάθε μέρα , σύμφωνα με την έκθεση του ΟΗΕ που δόθηκε στη δημοσιότητα από την UNICEF, τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ), την Παγκόσμια Τράπεζα και την Υπηρεσία Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων του ΟΗΕ/Τμήμα Δημογραφικών Στοιχείων.

Ο αριθμός αυτός είναι περίπου υποδιπλάσιος από τον αριθμό των παιδιών κάτω των πέντε ετών τα οποία είχαν χαθεί το 1990, χρονιά κατά την οποία πέθαναν περισσότερα από 12 εκατομμύρια παιδιά.

«Πρόκειται για μία θετική τάση. Εκατομμύρια ζωές σώθηκαν. Και μπορούμε να τα πάμε ακόμα καλύτερα. Οι περισσότεροι από τους θανάτους αυτούς μπορούν να αποφευχθούν με απλούς τρόπους, τους οποίους πολλές χώρες έχουν ήδη υιοθετήσει—αυτό που χρειαζόμαστε είναι μία μεγαλύτερη αίσθηση του επείγοντος», δήλωσε ο Άντονι Λέικ, ο εκτελεστικός διευθυντής της Γιούνισεφ.

Μπορεί οι υπεύθυνοι της UNICEF να αναφέρουν ότι το ποσοστό αυτό κρίνεται ως θετικό καθώς πριν από περίπου 20 χρόνια οι αριθμοί θνησιμότητας ήταν υπερδιπλάσιοι, ωστόσο, τονίζουν πως πολλοί θάνατοι θα μπορούσαν να έχουν αποφευχθεί.

Στις κυριότερες αιτίες θανάτου μεταξύ των παιδιών κάτω των πέντε ετών συμπεριλαμβάνονται η πνευμονία, η πρόωρη γέννηση, η ασφυξία κατά τον τοκετό, η διάρροια και η ελονοσία. Σε παγκόσμιο επίπεδο, σχεδόν το 45% των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών συνδέεται με τον υποσιτισμό.

Σχεδόν οι μισοί από τους θανάτους παιδιών κάτω των πέντε ετών σημειώνονται σε μόλις πέντε χώρες: την Κίνα, την ΛΔ Κονγκό, την Ινδία, τη Νιγηρία και το Πακιστάν.

Η Ινδία (22%) και η Νιγηρία (13%) μαζί αντιστοιχούν στο ένα τρίτο και πλέον όλων των θανάτων παιδιών κάτω των πέντε ετών.

Οι ζωές των περισσότερων από αυτά τα βρέφη θα μπορούσαν να σωθούν αν οι μητέρες και τα βρέφη είχαν πρόσβαση σε κάποιες βασικές υπηρεσίες στον τομέα της υγείας. Σε αυτές περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η φροντίδα κατά τη διάρκεια και μετά τον τοκετό, τα φθηνά φάρμακα–όπως τα αντιβιοτικά–και η αποκλειστική σίτιση του βρέφους μέσω του θηλασμού κατά τους πρώτους έξι μήνες της ζωής του.

Η υποσαχάρια Αφρική είναι η περιοχή με τα υψηλότερα ποσοστά παιδικής θνησιμότητας στον κόσμο.

Με 98 θανάτους ανά 1.000 γεννήσεις, ένα παιδί που γεννιέται στην υποσαχάρια Αφρική αντιμετωπίζει περισσότερες από 16 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο να πεθάνει πριν από τα πέμπτα του γενέθλια σε σχέση με ένα παιδί που γεννιέται σε χώρα υψηλού εισοδήματος.Ωστόσο, η υποσαχάρια Αφρική έχει επιδείξει εντυπωσιακή πρόοδο με το ετήσιο ποσοστό μείωσης των θανάτων να έχει αυξηθεί από 0,8% την περίοδο 1990-1995 σε 4,1% την περίοδο 2005-2012.

http://www.koutipandoras.gr/

Μπάσκετ: Wild card ή σκοτάδι για την εθνική μας την επόμενη διετία

Για να αποφύγει μια επερχόμενη … σκοτεινή διετία, η Εθνική ομάδα, αυτή τη στιγμή έχει περισσότερες πιθανότητες να διεκδικήσει τη συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ισπανίας το 2014  παίρνοντας μια από τις τέσσερις wild card που θα απονείμει η FIBA , παρά να προκριθεί στους οκτώ του Ευρωμπάσκετ , μέσω του συνδυασμού αποτελεσμάτων που την ευνοεί.
Θέλει δική της νίκη επί της Κροατίας , νίκη της αδιάφορης Ιταλίας επί της Ισπανίας που παίζει για την …ζωή της και οπωσδήποτε επικράτηση της οικοδέσποινας Σλοβενίας επί της Φινλανδίας. Ούτε στα παραμύθια!!!
Η αίσθηση είναι ότι για την διεκδίκηση της wild card η διπλωματική προσπάθεια έχει ήδη ξεκινήσει. Δεν είναι εύκολη υπόθεση για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχουν ξεκάθαρα και προκαθορισμένα κριτήρια. Συν τοις άλλοις κυκλοφορούν πολύ ισχυρές υποψηφιότητες που κάνουν το έργο του Γιώργου Βασιλακόπουλου, ο οποίος θα επωμιστεί το βάρος όλης αυτής της διαδικασίας, ακόμη πιο δύσκολο.
Το μοναδικό ισχυρό «όπλο» στη φαρέτρα του, είναι ότι με βάση το ranking της FIBA, η Ελλάδα – 4η στην Παγκόσμια κατάταξη- είναι η πρώτη από τις ομάδες που ακόμη δεν έχουν προκριθεί. Ακολουθεί τις ΗΠΑ (έχουν περάσει λόγω του χρυσού στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου), την Ισπανία (συμμετέχει αυτόματα ως διοργανώτρια) και την Αργεντινή η οποία πριν μια εβδομάδα εξασφάλισε το εισιτήριό της μέσω των Παναμερικανικών αγώνων που ολοκληρώθηκαν στο Καράκας. Επί πλέον δεν έχει χρειαστεί, ποτέ ως τώρα, να ευνοηθεί  από ανάλογη διαδικασία , αφού την πρόκριση η ομάδα την κατακτούσε με το σπαθί της.
Στα μείον είναι ότι το τελευταίο σημαντικό αποτέλεσμα της Ελλάδας ήταν το χάλκινο στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας το 2009 κι έκτοτε μια πορεία χωρίς ουσιαστικές διακρίσεις. Είναι κι ότι η θέση του Γιώργου Βασιλακόπουλου στο παγκόσμιο σκηνικό, έχει αποδυναμωθεί σημαντικά μετά τις διοικητικές διεργασίες στις τελευταίες εκλογές της FIBA.
- See more at: http://basketblog.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=127466%3Awild-card-&catid=249%3Antentopoulos&Itemid=261#sthash.PZpXEg4y.dpuf

Για να αποφύγει μια επερχόμενη … σκοτεινή διετία, η Εθνική ομάδα, αυτή τη στιγμή έχει περισσότερες πιθανότητες να διεκδικήσει τη συμμετοχή της στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ισπανίας το 2014 παίρνοντας μια από τις τέσσερις wild card που θα απονείμει η FIBA, παρά να προκριθεί στους οκτώ του Ευρωμπάσκετ, μέσω του συνδυασμού αποτελεσμάτων που την ευνοεί.

Θέλει δική της νίκη επί της Κροατίας , νίκη της αδιάφορης Ιταλίας επί της Ισπανίας που παίζει για την …ζωή της και οπωσδήποτε επικράτηση της οικοδέσποινας Σλοβενίας επί της Φινλανδίας. Ούτε στα παραμύθια!!!

Η αίσθηση είναι ότι για την διεκδίκηση της wild card η διπλωματική προσπάθεια έχει ήδη ξεκινήσει. Δεν είναι εύκολη υπόθεση για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχουν ξεκάθαρα και προκαθορισμένα κριτήρια. Συν τοις άλλοις κυκλοφορούν πολύ ισχυρές υποψηφιότητες που κάνουν το έργο του Γιώργου Βασιλακόπουλου, ο οποίος θα επωμιστεί το βάρος όλης αυτής της διαδικασίας, ακόμη πιο δύσκολο.
Το μοναδικό ισχυρό «όπλο» στη φαρέτρα του, είναι ότι με βάση το ranking της FIBA, η Ελλάδα – 4η στην Παγκόσμια κατάταξη- είναι η πρώτη από τις ομάδες που ακόμη δεν έχουν προκριθεί. Ακολουθεί τις ΗΠΑ (έχουν περάσει λόγω του χρυσού στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου), την Ισπανία (συμμετέχει αυτόματα ως διοργανώτρια) και την Αργεντινή η οποία πριν μια εβδομάδα εξασφάλισε το εισιτήριό της μέσω των Παναμερικανικών αγώνων που ολοκληρώθηκαν στο Καράκας. Επί πλέον δεν έχει χρειαστεί, ποτέ ως τώρα, να ευνοηθεί από ανάλογη διαδικασία , αφού την πρόκριση η ομάδα την κατακτούσε με το σπαθί της.

Στα μείον είναι ότι το τελευταίο σημαντικό αποτέλεσμα της Ελλάδας ήταν το χάλκινο στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας το 2009 κι έκτοτε μια πορεία χωρίς ουσιαστικές διακρίσεις. Είναι κι ότι η θέση του Γιώργου Βασιλακόπουλου στο παγκόσμιο σκηνικό, έχει αποδυναμωθεί σημαντικά μετά τις διοικητικές διεργασίες στις τελευταίες εκλογές της FIBA.

Ανεμοστρόβιλος σαρώνει το Ληξούρι...(video)

Eικόνες που θυμίζουν τυφώνα

Στο βίντεο καταγράφεται η ...απίστευτη δύναμη του ανεμοστρόβιλου, που σαρώνει τα πάντα, στο Ληξούρι Κεφαλονιάς.

Δείτε το...



Πηγή: crimenet.gr

http://nonews-news.blogspot.gr/

Αυτοδύναμο ΣΥΡΙΖΑ στην επόμενη Βουλή προβλέπει ο Αλέξης Τσίπρας

Αθήνα
«Πιστεύω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα έχει την απόλυτη πλειοψηφία στη νέα Βουλή, αλλά θα στηριχθεί από ευρύτερες δυνάμεις» δήλωσε ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη συνέντευξη Τύπου που έδωσε την Κυριακή από τη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο της 78ης ΔΕΘ.

«Υπάρχει κλίμα συντριπτικής δυναμικής για τον ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία» εκτίμησε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, προσθέτοντας ότι γι’ αυτό η κυβέρνηση ανοίγει συζήτηση για αλλαγές στις αυτοδιοικητικές εκλογές και στο μπόνους εδρών στις εθνικές εκλογές.

Αυτή η δυναμική -εκτίμησε ο Αλέξης Τσίπρας- θα πολλαπλασιαστεί, «θα πάρει χαρακτηριστικά χιονοστιβάδας μόλις προκηρυχθούν οι εκλογές». Στη συνέχεια, όπως προέβλεψε, «θα βρεθούν και άλλες πολιτικές δυνάμεις που θα στηρίξουν το έργο μας».

Ο κ. Τσίπρας είπε ότι το κόμμα του, γνωρίζοντας τις συνθήκες, δεν θα προχωρήσει σε σχηματισμό κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ μόνο, αλλά μίας κυβέρνησης από «ικανούς, άξιους και έντιμους» και όχι μόνο από στελέχη του κόμματος.

Παράλληλα, επανέλαβε την πεποίθησή του ότι η κυβέρνηση Σαμαρά δεν θα πέσει από «δολιοφθορά» αλλά, όπως είπε, «από τη λαϊκή κινητοποίηση».

Αναφερόμενος δε στη θέση που διατύπωσε ο πρωθυπουργός ότι «οι εκλογές θα γίνουν όποτε λέει το Σύνταγμα και όχι όποτε θέλει ο κ. Τσίπρας», ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υπενθύμισε ότι και ο κ. Σαμαράς έγινε πρωθυπουργός έπειτα από εκλογές που έγιναν, πριν από τη συνταγματικά ορισμένη ημερομηνία, λόγω της λαϊκής αντίδρασης.

«Παίζουμε στις καθυστερήσεις»

Σε ερώτηση για το χρόνο των εκλογών, ο Αλέξης Τσίπρας είπε χαρακτηριστικά: «Δεν είμαστε μάντεις, αλλά ο χρόνος της κυβέρνησης έχει εξαντληθεί και παίζουμε στις καθυστερήσεις». Έθεσε δε το χρόνο των εκλογών σε συνάρτηση με τις λαϊκές κινητοποιήσεις.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κόμμα εξουσίας όταν ο λαός έχει τη βούληση να διεκδικήσει την εξουσία, βρίσκεται στο δρόμο και διεκδικεί» είπε, εξηγώντας πως αυτό εννοούσε με πρόσφατη αναφορά του ότι «δεν υπάρχουν επιμέρους αγώνες, κάθε αίτημα πρέπει να έχει πολιτική στόχευση».

Ο κ. Τσίπρας πρόσθεσε ότι «τα κοινοβουλευτικά μας όπλα (όπως η πρόταση μομφής) θα τα χρησιμοποιήσουμε όταν κρίνουμε ότι υπάρχουν πιθανότητες για το μέγιστο αποτέλεσμα», επανέλαβε όμως ότι την εκτίμησή του ότι η κυβέρνηση «δεν θα πέσει από μία συζήτηση στη Βουλή, αλλά από τους κοινωνικούς αγώνες».

Εξάλλου, χαρακτήρισε «σενάριο επιστημονικής φαντασίας» εκείνο της μετεκλογικής συνεργασίας Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας πως το μόνο που δείχνει για όσους το διακινούν είναι «η αγωνία του τερματοφύλακα πριν από τα πέναλτι».

«Δεν τάζουμε λαγούς με πετραχήλια»

Αναφερόμενος τις δεσμεύσεις του κατά τις προηγούμενες δύο ημέρες, κατά τις ομιλίες του στο Λευκό Πύργο και στους παραγωγικούς φορείς, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι «δεν κάνουμε πανηγυρικές εξαγγελίες. Το πρόγραμμα μας είναι το ελάχιστο που πρέπει να κάνει η κάθε κυβέρνηση και είναι αδιαπραγμάτευτο».

«Δεν εθελοτυφλούμε. Δεν πιστεύουμε ότι υπάρχουν εύκολες λύσεις ή ανώδυνες λύσεις. Υπάρχουν όμως λύσεις. Δεν μπορούμε να συνεχίζουμε το λάθος» είπε ο κ. Τσίπρας, συμπληρώνοντας ότι το κόμμα του «δεν τάζει λαγούς με πετραχήλια» και δεν θα βρεθεί αντιμέτωπο σε μία θέση αντίστοιχη του «λεφτά υπάρχουν».

«Εάν δεν μπορούμε να υλοποιήσουμε ότι τα παιδιά θα πηγαίνουν στο σχολείο και δεν θα πεινάμε, καλύτερα να φύγουμε από την χώρα» είπε χαρακτηριστικά. Έχουμε εξηγήσει -πρόσθεσε- στο πρόγραμμα μας πώς θα εξοικονομήσουμε πόρους για να προστατέψουμε τους συνανθρώπους μας.

Μίλησε μεταξύ άλλων για αναδιανομή δημοσίων δαπανών, αξιοποίηση κοινοτικών πόρων και «ριζοσπαστική φορολογική μεταρρύθμιση», ενίσχυση των παραγωγικών πόρων της χώρας (πρωτογενής παραγωγή, τουρισμός, έρευνα τεχνολογία, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας), ανεξάρτητα από τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές.

«Δεν είναι λύση τα δάνεια πάνω στα δάνεια. Η πολιτική αυτή οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο» δήλωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και μίλησε επίσης για ανάγκη διαγραφής χρέους, αναστολή πληρωμής τόκων και χρεολυσίων και βιώσιμο επενδυτικό πρόγραμμα.Δεν αποκλείει μονομερή ενέργεια

Στο ενδεχόμενο μονομερών κινήσεων στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε ότι πέρυσι η χώρα πήγε σε εκλογές με καταστροφολογία και κινδυνολογία «πως εάν εκλεγούμε, η χώρα δεν θα έπαιρνε τη δόση». «Και ο κ. Σαμαράς την πήρε τη δόση επτά μήνες μετά και η χώρα δεν κατέρρευσε» τόνισε.

Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, είπε, είναι «να πάμε σε μία λύση win-win, λύση επωφελή για όλους, δηλαδή να μπορέσουμε να τηρήσουμε τις υποχρεώσεις μας και για αυτό η θέση μας είναι κούρεμα, αναστολή τόκων και χρεολυσίων και λύσεις για ανάπτυξη», δεν απέκλεισε όμως τις μονομερείς ενέργειες.

«Αν πρόκειται για την κυριαρχία της χώρας και την αξιοπρέπεια του λαού δεν θα διστάσουμε. Δεν είναι επιλογή μας η στάση πληρωμών του χρέους, αλλά δεν μπορείς να πας με τα χέρια σηκωμένα, εάν αποκλείεις αναστολή πληρωμών δεν κάνεις διαπραγμάτευση, αλλά δίνεις τα κλειδιά της χώρας».

«Όποιος πάει χωρίς κόκκινες γραμμές στην πραγματικότητα μας κοροϊδεύει και δεν θέλει διαπραγμάτευση» τόνισε. «Εμείς θα πετύχουμε στην διαπραγμάτευση γιατί δεν είμαστε στο τσεπάκι κανενός, δεν βρισκόμαστε στις λίστες Χριστοφοράκου και Λαγκάρντ» πρόεθσε.

Το κλίμα στην Ευρώπη, εκτίμησε, «έχει αρχίσει να αλλάζει» απέναντι στην Ελλάδα, λέγοντας πως «οι ευρωπαϊκοί λαοί διαπιστώνουν πως βράζουμε όλοι στο ίδιο καζάνι και ότι είμαστε οι αποδιοπομπαίοι τράγοι, όχι το μαύρο πρόβατο». «Στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης θα είμαστε εμείς και οι λαοί της Ευρώπης από τη μία και η και από την άλλη η κα Μέρκελ και το διεθνές χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο» υπογράμμισε.

Όσον αφορά τη συζήτηση για το κατοχικό δάνειο, μετά από επισήμανση της αντίθετης άποψης του επικεφαλής της γερμανικής Linke για το ελληνικό αίτημα, ο Αλ.Τσίπρας δήλωσε άγνοια για την λόγω δήλωση και υπογράμμισε τις επίσημες θέσεις του γερμανικού κόμματος και την αναφορά της εκπροσώπου του πως το αίτημα είναι δίκαιο.

Βολές για τη θεωρία των δύο άκρων


Ο Αλέξης Τσίπρας επιτέθηκε με σφοδρότητα στη ΝΔ για τη λεγόμενη θεωρία των δύο άκρων, λέγοντας ότι την έχει επινοήσει η κυβέρνηση Σαμαρά αφενός για να αναχαιτίσει τη διείσδυση του ΣΥΡΙΖΑ σε ευρύτερα στρώματα και, αφετέρου, για να δημιουργήσει προϋποθέσεις συνεργασίας με την ακροδεξιά.

Με αφορμή την επίθεση χρυσαυγιτών εναντίον μελών του ΚΚΕ στο Πέραμα, ο κ. Τσίπρας είπε ότι «δεν βρήκαν μία λέξη για να καταδικάσουν τη βάναυση επίθεση» και μίλησε για «πολιτική ίσων αποστάσεων» από πλευράς ΝΔ.

«Όποιος λαμβάνει ίσες αποστάσεις ανάμεσα στο Μανώλη Γλέζο και τον Νίκο Μιχαλολιάκο, πρέπει να κοιτάξει τον εαυτό του στον καθρέπτη» είπε ο Αλέξης Τσίπρας και απηύθυνε έκκληση στα στελέχη της ΝΔ να ανακόψουν τέτοιες «επικίνδυνες πολιτικές για τη χώρα και το λαό».

Επίθεση κατά του Αντώνη Σαμαρά

Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ επέρριψε στον πρωθυπουργό διαδοχικές «οβιδιακές μεταμορφώσεις»: «Ξεκίνησε από αντιμνημονιακός που θα διόρθωνε το λάθος, πέρασε στην πολιτική της επαναδιαπραγμάτευσης, έγινε μνημονιακότερος των μνημονιακών και μετά "αμαρτωλός" του "ουδείς αναμάρτητος"» απέναντι στους δανειστές «και σήμερα λέει ότι πρέπει να φύγουμε από μνημόνιο».

«Συμφωνούμε, αλλά δεν θα φύγουμε από το μνημόνιο με τον κ. Σαμαρά, αλλά ο κ. Σαμαράς θα φύγει μαζί με το μνημόνιο» είπε χαρακτηριστικά.

Ο Αλέξης Τσίπρας εκτίμησε ότι «ο κ. Σαμαράς έχει δεσμευτεί από το καλοκαίρι για νέα μέτρα εάν υπάρξει δημοσιονομικό κενό». «Μην κοροϊδεύουμε τον ελληνικό λαό» είπε ο κ. Τσίπρας, λέγοντας πως ήδη, εν μέσω της γερμανικής προεκλογικής περιόδου, γερμανοί πολιτικοί έχουν αναγνωρίσει ότι θα υπάρξει δημοσιονομικό κενό -αναφορά για 10 δισ. ευρώ από τον Β.Σόιμπλε ή 77 δισ. ευρώ μέχρι το 2020 από το SPD.

«Έχετε καμία αμφιβολία ότι αν [οι δανειστές] υπογράψουν νέο πακέτο 77 δισ. ευρώ, θα το κάνουν χωρίς νέα μέτρα, και μάλιστα με αυτούς που ό,τι τους προτείνουν το αποδέχονται;» ρώτησε χαρακτηριστικά.

Για τις δημοτικές εκλογές

Στο ζήτημα των δημοτικών εκλογών, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε το κόμμα θεωρεί ότι η τοπική αυτοδιοίκηση έχει να παίξει «κομβικό ρόλο στην προστασία του λαού και των ευπαθών ομάδων που πλήττονται από το μνημόνιο, και για να γίνει αυτό χρειάζονται δήμαρχοι με διάθεση σύγκρουσης με συμφέροντα και έξω από τη διαπλοκή».

Δηλώνοντας πεπεισμένος πως οι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ θα βρίσκονται στο δεύτερο γύρο και θα επικρατήσουν, τόνισε ότι οι υποψηφιότητες θα αντληθούν από ευρύτερη βάση: «Θα στηρίξουμε πρόσωπα με κριτήριο την εντιμότητα, την ανιδιοτέλεια και τη συμφωνία με τις θέσεις μας για ριζοσπαστική σύγκρουση» ανέφερε, σημειώνοντας πως «δεν θα έχουμε σώνει και καλά κομματικά στελέχη αλλά πρόσωπα που θα ανταποκρίνονται στις διεκδικήσεις της κοινωνίας».

«Θα αποκατασταθούν όσοι αδικήθηκαν»

Σε ό,τι αφορά τις απαραίτητες αλλαγές στο κράτος, κατηγόρησε την κυβέρνηση για οριζόντιες και βάρβαρες αλλαγές. «Εμείς σε αυτές τις αλλαγές θα έχουμε σύμμαχο το δημόσιο υπάλληλο» τόνισε ο κ. Τσίπρας.

Αναγνώρισε δε ότι χρειάζονται πόροι, παραδείγματος χάριν για προσλήψεις στην Υγεία και την Παιδεία και γι’ αυτό οι εξαγγελίες αυτές δεν αφορούν τις πρώτες 100 ημέρες αλλά κάποιο βάθος χρόνου. Δεσμεύτηκε πάντως σε πρώτη φάση ο ΣΥΡΙΖΑ να αποκαταστήσει «τις πληγές και τις αδικίες» για παράδειγμα όσων «αντισυνταγματικά απολύθηκαν».

«Να λογοδοτήσουν οι υπεύθυνοι για τα μνημόνια»


Σε ό,τι αφορά την πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να ζητήσει σύσταση εξεταστικής επιτροπής για το μνημόνιο, ο κ. Τσίπρας είπε ότι υπάρχουν πολιτικές ευθύνες που θα αποδώσει ο λαός «αλλά πρέπει να εξεταστούν πράξεις και παραλείψεις για το ενδεχόμενο ποινικών ευθυνών». Για λόγους ηθικούς πρωτίστους το δράμα δεν θα το αφήσουμε αδιερεύνητο και όσοι είναι υπεύθυνοι πρέπει να λογοδοτήσουν.

Τόνισε δε ότι το κόμμα του θα αλλάξει το νόμο περί ευθύνης υπουργών και «θα υπάρχει προφανώς αναδρομική ισχύ για τις αξιόποινες πράξεις».

«Θα εξεταστούν μία προς μία οι αποκρατικοποιήσεις»

Σε ερώτηση με αφορμή την ΕΥΑΘ, ο Αλ.Τσίπρας ανέφερε πως λόγω Συντάγματος και νομοθεσίας δεν μπορούν να γίνουν εκποιήσεις. «Έχουμε δεσμευτεί ότι θα επανεξετάσουμε μία προς μία τις εκχωρήσεις», είπε, δηλώνοντας πεπεισμένος πως υπάρχει νομικό έδαφος για «ακύρωση πράξεων και συμφωνιών που βλάπτουν το δημόσιο συμφέρον».

Στο ζήτημα της αμυντικής βιομηχανίας και της ΕΛΒΟ, ο κ. Τσίπρας υπογράμμισε ως ενδεικτικό της «οξύμωρης», όπως είπε, κατάστασης την πρόσφατη συμφωνία για ενοικίαση πέντε γαλλικών φρεγατών (κατά την επίσκεψη Ολάντ). «Από τη μία τσέπη βγαίνει η [ευρωπαϊκή] βοήθεια, και από την άλλη μπαίνει» είπε χαρακτηριστικά.

Χαρακτηρίζοντας έγκλημα το κλείσιμο των αμυντικών βιομηχανιών, ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε ότι η ελληνική αμυντική βιομηχανία πρέπει να είναι στήριγμα της ελληνικής πολιτικής. «Αναγνωρίζουμε ότι δεν συνορεύουμε με την Ελβετία ή την Αυστρία και έχουμε ανάγκη αξιόμαχου στρατεύματος» είπε, «άλλα να προσανατολιζόμαστε σε ελληνική αμυντική βιομηχανία κι όχι σε εξοπλισμούς που συνήθως κρύβουν μίζες».

Εν δυνάμει ιστορικό σημείο καμπής

Γράφει ο Γιάννης Μακριδάκης

Βρισκόμαστε στο ιστορικό σημείο, όπου η Τοπική Υποτέλεια μιλάει ξετσίπωτα για πρωτογενές πλεόνασμα και επιτυχίες ενώ οι Κυβερνήτες από την Εσπερία δείχνουν νέο Μνημόνιο, νέα μέτρα και νέα χρηματοοικονομική φτωχοποίηση των πολιτών στην Ελλάδα.

Βρισκόμαστε σε μια ιστορική στιγμή, κατά την οποίαν ο Έλληνας Πρωθυπουργός φαντάζει όσο ποτέ άλλοτε ένας μεγαλοπρεπής παλιάτσος, αναρμόδιος να αποφασίσει και για τα πλέον απλά κι ανώδυνα, ο οποίος, μαζί με τα πολιτικά ρετάλια της εποχής του ’80 που τον πλαισιώνουν, προσπαθούν απεγνωσμένα, ξεδιάντροπα και αλαζονικά να ορίσουν τις ζωές εκατομμυρίων νέων ανθρώπων στην Ελλάδα του 2013, με πολιτικές πρακτικές και ιδέες του 1950.

Βρισκόμαστε στην ιστορική στιγμή κατά την οποίαν όλοι αυτοί οι ακροδεξιοί παλιάτσοι της μετεμφυλιακής εποχής, έχουν το θράσος να μιλούν και να σχεδιάζουν δήθεν για την Ελλάδα του 2021, εποχή κατά την οποίαν οι περισσότεροι από δαύτους θα είναι χούφταλα ή χημική κοπριά, ενώ θα έχουν ήδη ξεπουλήσει και υποθηκεύσει τις ζωές όλων των νέων ανθρώπων, όχι μόνον του σήμερα αλλά για έναν τουλάχιστον αιώνα ακόμη.

Βρισκόμαστε στην ιστορική στιγμή κατά την οποίαν η αλαζονική κυβέρνηση της εθνικής υποτέλειας, νιώθοντας ότι τα ψέματά της έχουν κοντά ποδάρια κι ότι το χρηματοοικονομικό αδιέξοδο έρχεται ολοταχώς, εμπρός στην εθνική καταστροφή, όπως έχει ονομάσει τις εκλογές, ως γνήσια φασιστική κυβέρνηση κι αφού έχει κάψει όλες τις συνεργασίες της με τους “αριστερούς” σπουδαγμένους νεοναζί, στρέφεται τώρα ξετσίπωτα προς την ίδια τη συμμορία, και από μετεμφυλιακή κυβέρνηση μετατρέπεται σε προεμφυλιακή.

Βρισκόμαστε όμως ταυτόχρονα και στην Ιστορική στιγμή κατά την οποίαν ο κάθε Έλληνας πολίτης, εκτός από τους κομματικούς πελάτες, εκτός από όσους έχουν πάθει ανήκεστη βλάβη απάθειας λόγω παρατεταμένης ιδιώτευσης αλλά και εκτός από τους λιγοστούς έχοντες μεγάλο χρηματικό πλούτο, οι οποίοι μπορούν να συναλλάσσονται με το σύστημα αγοράζοντας το μέλλον όλων μας, έχει αντιληφθεί ότι δεν πρόκειται να σωθεί κανείς, οπότε είναι στο χέρι του να αποτινάξει τον ζυγό των ναζιστών και των ξεπουλητάδων.

Το ζητούμενο είναι το κατά πόσον οι κομματικοί πελάτες συν τους πάσχοντες εξ ανηκέστου βλάβης απαθείας είναι πλέον μειοψηφία στον ελληνικό πληθυσμό ή χρειάζεται να αναμένουμε κάποια ακόμη χρονική περίοδο, μικρή ελπίζω, ώστε μια κάποια ριζοσπαστικοποίηση αλλά και ο Θάνατος να κάνουν τη δουλειά τους.

Νομίζω ότι αυτό θα φανεί πολύ ευκρινώς από αύριο και για όλο το προσεχές διάστημα έως το τέλος του 2013.

http://yiannismakridakis.gr/

Είμαστε εκεί! (video)

Ένα βίντεο για τους εκπαιδευτικούς που αξίζει να δείτε και να διαδώσετε 


Συντελεστές:

1o ΕΠΑΛ Χίου
Αρμενάκη Ηλιάννα, Ατσάλη Φρόσω, Βυζανιάρης Γιώργος, Δέλιου Νάνσυ, Ζάτσε Αρτέμης, Κοιλιάρη Αργυρώ, Λευϊτικός Μιχάλης, Ματιούδη Γεωργία, Μπαλίου Αλβίνα, Μπονικόφσκα Λάουρα, Στρίγγος Σπύρος, Τσατσαρώνη Αντιγόνη, Τσίχλα Βαλάντω, Χρυσοπαίδου Ελένη

Μαρία Φωτοπούλου, Νίκος Ρερρές, Αργύρης Δέντσορας, Αντώνης Σφαλής, Σοφία Πεφτούλογλου, Μανώλης Στάθης, Δημήτρης Αντωνόγλου, Στέλιος Ψύλλος

Μουσική: Monika, Over the hill

Πηγή: alfavita.gr


left.gr/

Οι ιδιωτικές κλινικές προσφεύγουν στο ΣτΕ κατά του claw back

Προσφυγή στο ΣτΕ κατά του μηχανισμού αυτόματων επιστροφών δαπανών νοσηλείας (claw back) κατέθεσαν η Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικών Κλινικών, ο Σύνδεσμος Ιδιωτικών Κλινικών Ελλάδας και 40 επιχειρηματίες από όλη την Ελλάδα.

Ποιος διοικεί την ΥΕΝΕΔ τους!...

Το γράφει πολύ καλά, σήμερα στη στήλη της η Ντέπυ Γκολεμα:

Να σκεφτείτε ότι κουμάντο στη ΔΤ κάνουν ο Γιώργος Μπράμος, η γραμματέας του Κώστα Σπυρόπουλου, η...Δώρα, ανιψιά της Βαγγελιώς, παιδιά που στα χρόνια της ΕΡΤ, ήταν δαχτυλοδειχτούμενοι, κυρίως για την συμπεριφορά τους σε ημετέρους και φίλους.

Έβγαλε μαύρο κοτζαμ ΕΡΤ, για να την διευθύνουν οι...καλύτεροι!...

http://nonews-news.blogspot.gr/

Αυτοκίνητο: Πρώτος στην Αυστραλία ο Οζιέ

Την έκτη φετινή νίκη σημείωσε ο Σεμπαστιάν Οζιέ, ο οποίος πρώτευσε στο ράλι της Αυστραλίας και πλησίασε περισσότερο στον πρώτο παγκόσμιο τίτλο του στο πρωτάθλημα ράλι.
Ο Οζιέ δεν στέφθηκε πρωταθλητής κόσμου για μόλις ένα βαθμό, καθώς δεν κάλυψε

Κυνηγός σκότωσε κατά λάθος τον ξάδελφό του

Σε τραγωδία εξελίχθηκε το κυνήγι αγριογούρουνου δύο ξαδέλφων στο Αργυροχώρι Πωγωνίου κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα, όταν ο ένας κυνηγός έπεσε νεκρός από τα πυρά του συγγενή του.

Δημιουργική πλειοψηφία

Photo: MigMimo/Flickr
Λουκρητία

Αν ο Σαμαράς μιλάει με τον Θεό, υπάρχει το ενδεχόμενο ο κ. Βιρβιδάκης ως βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας να βλέπει τον Χριστό και τους δώδεκα μαθητές Του. Το βρίσκω ως τη μοναδική λογική (;) εξήγηση για την απόφασή του να προχωρήσει απρόσκοπτα με την ψηφοφορία για τον Κώδικα Δικηγόρων στην επιτροπή Δικαιοσύνης. Πιθανολογώ ότι τους έβλεπε στα έδρανα της αίθουσας κατά τη μονότονη ανάγνωση της διαδικασίας. Σύνολο δεκατρία άτομα, όσα δηλαδή απαιτούνταν για να θεωρηθεί πλειοψηφία και να πάρει το νομοσχέδιο τον δρόμο προς την Ολομέλεια της Βουλής. 

Προφανώς αστειεύομαι. Αλλά μόνο ως προς την εξήγηση. Κατά τ' άλλα, όπως θα δείτε και στο βίντεο που δημοσίευσε το UNFOLLOW, δεν υπάρχει τίποτα με το οποίο μπορείς να διασκεδάσεις. Εκτός βέβαια, αν δεν μιλάς ελληνικά και δεν είσαι πολίτης αυτής της χώρας. Σε εκείνη την περίπτωση, κλείνεις τα μάτια και αφήνεσαι να αποκοιμηθείς με την πληκτική φωνή του προέδρου. Ως πολίτες όμως της Ελλάδας -ανεξαρτήτως κομματικής προτίμησης- δεν γίνεται να μη μας θίγει αυτό που συνέβη. Ναι, ξέρω, έχουμε συνηθίσει οι συνεδριάσεις της Ολομέλειας να θυμίζουν κηδεία ανθρώπου που δεν έχει συγγενείς να τον κλάψουν. Όπως έχουμε συνηθίσει και να υπάρχει απαρτία μόνο όταν ψηφίζονται μνημόνια ή νομοσχέδια που προσφέρονται για δίλεπτες παρεμβάσεις στα τηλεοπτικά παράθυρα.

Και μετά από όλα αυτά λοιπόν, θα μας πειράξει μία άδεια επιτροπή και η παράτυπη υπερψήφιση ενός νομοσχεδίου; Ποιος νοιάζεται; Θα σας πω ποιος θα έπρεπε τουλάχιστον να νοιάζεται πρωτίστως. Οι βουλευτές, όλοι τους, από όλες τις πτέρυγες. Όσοι οδύρονται για την απαξίωση του πολιτικού κόσμου και των θεσμών που κυριαρχεί στην κοινωνία και όσοι θεωρούνται «νέοι» στην πολιτική. Γιατί θα πρέπει να καταλάβουν πως αυτό το κλίμα δεν δημιουργήθηκε μόνο λόγω σκανδάλων, υποσχέσεων που ποτέ δεν τηρήθηκαν ή των «γομαριών» και λοιπών χαρακτηρισμών που ακούστηκαν στη Βουλή. Γιατί αν δέχονται ως έναν βαθμό ότι ισχύει πως το ψάρι βρομάει από το κεφάλι, τότε να είναι σίγουροι πως το κλίμα δεν θα διορθωθεί, όταν το κεφάλι δεν είναι καν παρόν.

Κακλαμάνος: «Θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον κόσμο της Αμαλιάδας»

Ο Κόροιβος Αμαλιάδας μπήκε με το δεξί στη νέα σεζόν εκτός της συνέχειας του Κυπέλλου την ΑΕΚ και ο Νίκος Κακλαμάνος εξήγησε πώς η ομάδα του πήρε τη νίκη επί της ΑΕΚ.
«Καλή χρονιά στην ΑΕΚ και στην ομάδα μας. Σήμερα (Σάββατο) ήταν μια μεγάλη

Απόλλων: Ήττα από τον Ολυμπιακό με 76-69

Τελείωσε πριν από λίγο το παιχνίδι του Απόλλωνα με τον Ολυμπιακό με το τελικό σκορ να είναι 76-59 για τους πρωταθλητές Ευρώπης που είχαν κορυφαίο τον Μάντζαρη.
Όσο για τον Απόλλωνα, ήταν μαχητικός και προσπάθησε μέχρι το τέλος για το καλύτερο

Αρχή του τέλους τους

Από τον Ντέισελμπλουμ και τον Ρεν, όχι όμως από τον Σαμαρά, μαθαίνουμε ότι ήδη έχει αρχίσει πολιτική διαπραγμάτευση με θέματα την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού και τη ρύθμιση του δημόσιου χρέους. Ο Σαμαράς θα πάει στις Βρυξέλλες και τις ΗΠΑ, την ώρα που θα βρίσκεται στην Αθήνα το κλιμάκιο της τρόικας. Στόχος των πιστωτών είναι να κλείσουν συμφωνία, με νέο δάνειο και νέο Μνημόνιο, ίσως και στο τέλος του έτους.

Επιχειρούνται νέα τετελεσμένα, καθώς οι τροϊκανοί αντιλαμβάνονται ότι η κυβέρνηση Σαμαρά βρίσκεται σε αποδρομή και το δημοκρατικό - αριστερό ρεύμα αποκτά δυναμική αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ. Βιάζονται, λοιπόν, να δεσμεύσουν την κυβέρνηση της Αριστεράς με μια νέα επαχθή συμφωνία, προϊόν παρασκηνιακών συνεννοήσεων με μια κυβέρνηση που είναι τυλιγμένη στις λίστες, τις off shore και τα σκάνδαλα. Το πιθανότερο είναι η νέα συμφωνία να παρουσιαστεί (αποκρύπτοντας τα νέα σκληρά μέτρα) ως προϋπόθεση για την κυβερνητική εναλλαγή. Όπως συνέβη στις εκλογές του 2012. Και να ζητηθεί η υπογραφή και του Αλ. Τσίπρα, ώστε, με δεδομένη την άρνησή του, να δημιουργηθούν νέα απαγορευτικά εν όψει εκλογών.

Η επανάληψη των εκβιαστικών διλημμάτων όμως δεν θα αποφέρει τα επιδιωκόμενα από τους δανειστές. Το 2012 είναι μακρινό παρελθόν. Μέσα σ' ένα χρόνο χρεωκόπησε οριστικά το Μνημόνιο και η κοινωνία βιώνει επώδυνα τις επιπτώσεις του. Η τρικομματική κυβέρνηση έχει, κατ' ουσίαν, καταρρεύσει. Όχι μόνο διότι έφυγε η ΔΗΜ.ΑΡ., αλλά γιατί τα εναπομείναντα κυβερνητικά κόμματα αποδοκιμάζονται από τον λαό και ο ίδιος ο Σαμαράς βλέπει το όποιο κύρος του να καταρρακώνεται.

Το 2012 είναι μακρινό παρελθόν και για όσα συμβαίνουν στην Ε.Ε. Ακόμη και η προεξοφλούμενη νίκη της Μέρκελ την ερχόμενη Κυριακή δεν επισφραγίζει την πολιτική επικράτησή της, καθώς κινδυνεύει να βρεθεί χωρίς συμμάχους και, κυρίως, αντιμέτωπη με την υφέρπουσα κοινωνική δυσαρέσκεια για τη λιτότητα. Ο αναβρασμός στον μεσογειακό Νότο θέτει όρια στο γερμανικό imperium. Η Ευρωζώνη έχει μπει σε κρίση με απρόβλεπτη έκβαση. Είναι κι αυτός ένας λόγος που οι δανειστές σπεύδουν να κλείσουν την "εκκρεμότητα Ελλάδα" με τους δικούς τους όρους.

Η κυβέρνηση Σαμαρά, αλλά και όποια άλλη πιθανώς προέλθει από την παρούσα Βουλή, δεν διαθέτει λαϊκή εξουσιοδότηση να διαπραγματευθεί για νέο Μνημόνιο και νέο υπερδανεισμό που θα δεσμεύσουν για δεκαετίες τη χώρα. Η τακτική Σαμαρά "μυστικά και ψέματα" (βλ. "πρωτογενή πλεονάσματα") συναντάει ήδη την κοινωνική αντίδραση. Το απεργιακό κύμα που ξεκινάει από αυτή την εβδομάδα έχει ευρύτερη κοινωνική κατανόηση και συναίνεση. Οι απεργίες δεν είναι συντεχνιακές. Υποστηρίζουν το κοινωνικό κράτος που διαλύεται. Θέτουν στην ημερήσια διάταξη την επείγουσα πολιτική ανάγκη για την ανατροπή του Μνημονίου και την κυβερνητική αλλαγή. Πρόκειται για στόχους εθνικής σημασίας και όχι για στενή κομματική αντιδικία.

Ούτε ο Σαμαράς δεν μπορεί να προβλέψει πότε θα γίνουν εκλογές. Διανύουμε όμως κατ' ουσίαν προεκλογική περίοδο, κατά την οποία οι κυβερνητικοί εταίροι έχουν πάρει την κατιούσα. Το σενάριο για κυβέρνηση συνεργασίας Ν.Δ. με τη "σοβαρή Χ.Α." δείχνει πόσο κίβδηλη είναι η επίκληση του ευρωπαϊσμού από τα κυβερνητικά "παπαγαλάκια". Αν αποτολμηθεί, θα γυρίσει μπούμερανγκ στους εμπνευστές του. Η συντριπτική πλειονότητα της κοινωνίας, ανεξαρτήτως ιστορικών και ιδεολογικοπολιτικών καταβολών, έχει πειστεί ότι το μέλλον της χώρας δεν είναι στην εφιαλτική οπισθοδρόμηση του εμφυλιοπολεμικού πολιτικο-παρακρατικού συστήματος, που ταυτίζεται με την πολιτική αποσταθεροποίηση και τη φτώχεια. Οι σχεδιασμοί αυτοί θα ενισχύσουν την αναγκαία λαϊκή ενότητα, ώστε με την ψήφο και τη λαϊκή συμμετοχή να δημιουργηθούν ισχυροί συσχετισμοί δημοκρατικής ανατροπής, ικανοί να βγάλουν τη χώρα από το Μνημόνιο και την ύφεση και να δημιουργήσουν συνθήκες δημοκρατικής αναγέννησης, πολιτικής σταθερότητας και παραγωγικής ανασυγκρότησης.

Σ' αυτή την πορεία κρίσιμη θα είναι η συμμετοχή των εκατομμυρίων θυμάτων του Μνημονίου. Τα ερείπια του τροϊκανού πολιτικού συστήματος μπορούν να ελπίζουν μόνο στην απογοήτευση των πολιτών, ώστε να δημιουργηθούν πλασματικά αποτελέσματα. Αλλά η πολιτική δύναμη των κοινωνικά αδύναμων θα αποδειχθεί καταλυτική, καθώς οι πολιτικοί συσχετισμοί θα ευθυγραμμιστούν με τους κοινωνικούς.

Πηγή: avgi.gr

left.gr

Ο Άκης απαντά αλά Στάινμπρουκ, σε μια συνέντευξη που θα συζητηθεί!

Το εξώφυλλο του πρωτου τεύχους του Fake περιοδικού «Moufazine»
που κατάφερε να φιλοξενήσει την σιωπηλή απολογία του Άκη Τσοχατζόπουλου!
Νίκος Ζαχαριάδης

Με υψωμένο το μεσαίο δάχτυλο, όπως ακριβώς και ο Γερμανός σοσιαλοδημοκράτης, ο κ. Τσοχατζόπουλος δίνει με τη γνωστή χειρονομία, μια πρόγευση της απολογίας του στο κυριακάτικο περιοδικό «Moufazine»

Αποφασισμένος να περάσει στην αντεπίθεση και να απαντήσει στις κατηγορίες που του απέδωσαν την προηγούμενη εβδομάδα, τόσο η Εισαγγελέας, όσο και οι συνήγοροι της Πολιτικής Αγωγής, είναι ο Άκης Τσοχατζόπουλος.

Έτσι, ακολουθώντας μια πιο επιθετική επικοινωνιακή τακτική (στα πρότυπα του Γερμανού υποψήφιου) κάνει τη γνωστή οικουμενική χειρονομία προς όλους όσοι ξεχνούν ότι υπήρξε υπουργός και του συμπεριφέρονται χωρίς τον δέοντα σεβασμό. Επίσης, τηρεί την ίδια στάση δαχτύλου, όταν ο δημοσιογράφος τον ρωτάει για τους πρώην συντρόφους του, για τον Ευάγγελο Βενιζέλο και την πολιτική κατάσταση γενικότερα.

Ήδη η δήλωση αυτή του πρώην υπουργού έχει προκαλέσει θύελλα συζητήσεων στα social media. Πολλοί θεωρούν ότι έχασε τους καλούς του τρόπους στη φυλακή και ανοίγουν συζήτηση για τα προβλήματα του σωφρονιστικού συστήματος. Άλλοι ισχυρίζονται πως αυτός είναι ο νέος τρόπος συνεντεύξεων, γιατί τα πράγματα δεν πολυαναλύονται και δεν βαριέται το κοινό - άσε που «πιάνει και όσους δεν ξέρουν ανάγνωση. Τέλος, οι πιο αισιόδοξοι, θεωρούν πως υποδεικνύει με το δάχτυλο το μέρος που έχει κρύψει τα χρήματα...

(Σημείωση: Το κείμενο αυτό και η φωτογραφία που το συνοδεύει, αποτελούν προϊόν επινόησης με στόχο τη σάτιρα και σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Καταναλώστε τα υπεύθυνα)

http://www.protagon.gr/

Γραφείο ευρέσεως εργασίας - μαϊμού εξαπάτησε 75 άνεργους Κύπριους

Αθήνα
Γραφείο ευρέσεως εργασίας στην Λάρνακα που ανήκει σε Έλληνα επιχειρηματία εξαπάτησε 75 άνεργους Κυπρίους, αποσπώντας το ποσό των 650 ευρώ κατ' άτομο.

Μέλη της Χρυσής Αυγής προπηλάκισαν τους διοργανωτές στην Πηγάδα του Μελιγαλά

Επεισόδια προκλήθηκαν, το πρωί, στο μνημόσυνο για τα θύματα της Πηγάδας, στον Μελιγαλά Μεσσηνίας, όταν μέλη της Χρυσής Αυγής, με επικεφαλής βουλευτές του κόμματος, κατέφθασαν στην περιοχή και παρατάχθηκαν, κρατώντας ελληνικές σημαίες.

Αρχικά δημιουργήθηκε ένταση με νεολαίους του ΛΑΟΣ. Αργότερα, όμως, όταν στο βήμα ήταν ο δήμαρχος Οιχαλίας, Φίλιππος Μπάμης, αποδοκιμάστηκε έντονα από τα μέλη της Χρυσής Αυγής και αναγκάστηκε να διακόψει εν μέσω υβριστικών χαρακτηρισμών, επειδή, όπως υποστήριζαν, δεν τους έδωσε την άδεια να φτιάξουν στην περιοχή μνημείο πεσόντων.

Στυλιστικοί κώδικες και πολιτική σημειολογία: Στάχτη και Burberry

Ζέφη Κόλια 

Φαντάζεστε τον Τσε Γκεβάρα με ημίψηλο;

Τον Μάο Τσε Τουνγκ με σταυρωτό μπλέηζερ;

Τον Άρη Βελουχιώτη με κοστούμι και παπιγιόν;

Τον Αλέξη Τσίπρα με πουκάμισο Burberry ;

Αν δημοσιεύαμε πριν μερικές ημέρες αυτό το ερωτηματολόγιο, όλοι θα γελούσαν με το βλακώδες της υπόθεσης.

Η θεμελιώδης διαφορά όμως μεταξύ των τεσσάρων ανωτέρω ανδρών, είναι ότι οι τρεις πρώτοι ήταν βαθειά συνειδητοποιημένοι ως προς την κοινωνική αποστολή τους και ως εκ τούτου η ενδυματολογική τους συμπεριφορά- άρα και μεγάλο μέρος της δημόσιας εικόνας τους-  στήθηκε πάνω σε αυτό το θεμέλιο ή έστω στις δεδομένες  ανάγκες τους.  Αντίθετα, ο τελευταίος βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου, εκτός εποχής - και εκτός μόδας τολμώ να πω (ακόμα κι όσοι εξακολουθούν να φορούν την συγκεκριμένη μάρκα, φροντίζουν να κρύβουν διακριτικά το καρρό print στην μανσέτα).  Και απορώ πώς δεν υπήρξε ούτε ένας άνθρωπος από το οικογενειακό ή φιλικό του περιβάλλον ο οποίος να φροντίσει να τον συγκρατήσει από αυτό το στυλιστικό του ατόπημα, όχι μόνο σε επίπεδο εικόνας αλλά κυρίως ως προς την πολιτική σημειολογία του.

Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που το σύνθημα ‘’Στάχτη και Burberry’’ γραμμένο με spray έξω από το γνωστό μαγαζί του Κολωνακίου, είχε γίνει ένα από τα αγαπημένα συνθήματα των διαδηλωτών της αριστεράς. Τα συγκεκριμένα ρούχα σηματοδοτούσαν μια σειρά από τζιζ! ζητήματα: την εγχώρια μπουρζουαζία, τη φούσκα του χρηματιστηρίου, την καπιταλιστική υπεραξία, την εκμετάλλευση της εργασίας στον τρίτο κόσμο,  τον χλιδάτο νεοέλληνα, την κιτσάτη σνομπαρία των Β.Π και άλλα παρεμφερή «συστημικά  αποστήματα» τα οποία έφτυναν στα μούτρα τα παιδιά της εξέγερσης. ( Και άμα λάχει έσπαγαν και καμιά βιτρίνα.)  Αλήθεια, αναρωτήθηκε ο Αλέξης Τσίπρας πώς μπορεί να ένιωσαν αυτά τα παιδιά -που πολύ πιθανόν να είναι πλέον ψηφοφόροι του - όταν τον είδαν με το μισητό brand name στο στήθος (μάλλον στον γιακά και στην γυρισμένη μανσέτα) να ανεβαίνει στην εξέδρα προκειμένου να τους μιλήσει για την ανεργία και τη φτώχεια και με το φωτεινό του παράδειγμα να πυροδοτήσει την διαρκή επανάσταση των ονείρων τους; Αμφιβάλλω, αλλιώς δεν εξηγείται. ΔΕΝ.

Το ζήτημα του στυλ δεν είναι μια αστειότητα, όπως πολλοί μπορεί να σκεφτούν. Μερικοί άνθρωποι μέσα από τις ενδυματολογικές τους επιλογές, γέννησαν σύμβολα.

Ο μπερές του Τσε, το σακάκι του Μάο, τα γυαλιά του Τρότσκι, οι χρωματιστές πουκαμίσες του Άμπι Χόφμαν, ακόμα  και το ζιβάγκο του Ανδρέα Παπανδρέου, δεν ήταν κάτι τυχαία ρούχα  που βρήκαν πρόχειρο και έριξαν πάνω τους , ούτε καν στυλιστικές προτάσεις κάποιων τρεχαγύρευε image makers.  Ήταν κομμάτια φτιαγμένα από τις ιδέες των  ίδιων των ανθρώπων που τα έφεραν : Ο μπερές για το διαρκές αντάρτικο, το μαοϊκό σακάκι για την ισότητα ως προς την εμφάνιση, τα γυαλιά του Τρότσκι και του Λένον για την εναλλακτική αριστερά της διανόησης, οι χρωματιστές πουκαμίσες των yippies  για την γενιά της ειρήνης και της αμφισβήτησης, το ζιβάγκο του Ανδρέα για την περίφημη Αλλαγή.  Ρούχα και αξεσουάρ που δημιούργησαν ενδυματολογικούς κώδικες αναγνώρισης, έντυσαν κινήματα, έγιναν μόδα στους δρόμους, απόκτησαν οπαδούς- μερικές φορές περισσότερους κι από εκείνους που τα λανσάρισαν.

Φοβάμαι ότι το burberry πουκάμισο του Αλέξη Τσίπρα δεν θα συμπεριληφθεί ποτέ ανάμεσα σ αυτά.

Η Ζέφη Κόλια είναι συγγραφέας

Τίμος Καβακάς: "Κάναμε λάθη, έχω εμπιστοσύνη στην ομάδα μου..."

Ήττα και αντίο από το κύπελλο Ελλάδας για την Παναχαϊκή, μετά την ήττα από τον Ολυμπιακό στο Βόλο με 2-0, αλλά παρόλα αυτά καθησυχαστικός για τη συνέχεια και τη μάχη του πρωταθλήματος της Β' εθνικής, εμφανίστηκε ο τεχνικός των κοκκινόμαυρων

Συνεχίζονται οι προσφυγές στο ΣτΕ για το «λουκέτο» στην ΕΡΤ

Αθήνα
Τρεις μήνες μετά το «μαύρο» στην ΕΡΤ και συνεχίζονται οι προσφυγές στο ΣτΕ. Ένας ακόμη εργαζόμενος της ΕΡΤ προσέφυγε, ζητώντας να ακυρωθεί ως αντισυνταγματική, παράνομη και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) η κατάργηση της ΕΡΤ.

"Είναι αυτοί Έλληνες"; ΒΟΜΒΑ για το υπουργείο Οικονομικών από τον πρόεδρο των ΕΑΣ

“Βόμβες” από τον νέο πρόεδρο των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων αντιναύαρχο Γιάννη Δεμίρη, ο οποίος σε συνέντευξή του στη Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και αναφερόμενος στο υπουργείο Οικονομικών λέει: “Ορισμένες φορές μπαίνω στο υπουργείο Οικονομικών και αναρωτιέμαι: Είναι Έλληνες αυτοί”;

Το μπουρδέλο δεν σε κάνει άντρα

photo: Jordi Fontana@Flickr
του Λαθρόβιου Απάχη

Ο Θεός ξύπνησε ευδιάθετος εκείνο το πρωί. Και είχε τους λόγους του. Δεν ήταν μόνο που, επιτέλους, θα έπαιρνε ρεπό και θα ήταν μόνος του. Παλιά, πριν παραδώσει το μάνατζμεντ στον γιο του, καθόταν πάντα την έβδομη μέρα της εβδομάδας. Όμως ο Ιησούς με την ιδέα του να παρουσιάζονται και οι τρεις ως Ένα, μαζί με το Άγιο Πνεύμα ως αδιαίρετη τριάδα, είχε ως αποτέλεσμα να δουλεύει συνεχώς. Όμως σήμερα ήταν η μέρα του. Μια φορά τον χρόνο συναντιόταν με τον Διάβολο και έπαιζαν στο πόκερ τις ψυχές του καθαρτηρίου. Ποιες θα επιστρέψουν στην Κόλαση και ποιες θα πάνε στον Παράδεισο.
 
Η αλήθεια είναι ότι ο Παράδεισος δεν είχε πολύ κόσμο, όπως παλιά. Τα κριτήρια που είχαν βάλει οι εκπρόσωποι του Ιησού στη Γη ήταν πολύ αυστηρά. Ελάχιστοι ήταν εκείνοι που τα κατάφερναν. Του είχαν πει, μάλιστα, πως ο Παράδεισος του Αλλάχ τα πήγαινε πολύ καλύτερα. Εκεί, του είχαν πει, υπήρχαν και τα «ουρί». Μεγάλη ατραξιόν, που ο κόσμος την προτιμούσε.

Ας είναι. Τίποτα δεν θα του χάλασε σήμερα τη διάθεση. Τις απολάμβανε τις συναντήσεις με τον Βελζεβούλ. Του άρεσαν οι συζητήσεις τους από τότε που ήταν κι εκείνος στον Παράδεισο. Πριν διαφωνήσουν και ανοίξει το δικό του... μαγαζί.

Σήμερα όμως είχε κι έναν λόγο παραπάνω να είναι χαρούμενος. Θα του έμπαινε στο μάτι. Τον τελευταίο καιρό είχε μεγάλη επιτυχία στην Ελλάδα. Οι ηγέτες της Αριστεράς που ήταν πολέμιοι -ή, στην καλύτερη περίπτωση, αδιάφοροι μέχρι τώρα- είχαν πιστέψει. Είδαν, πια, το φως της γνώσης και ήρθαν στην εκκλησία του.

Με ύφος που αρμόζει σε νικητή και τροπαιούχο, κατακεραύνωσε τον Εωσφόρο:

«Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, Φώτης Κουβέλης, επισκέπτεται την Παναγία Σουμελά

Ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, Παναγιώτης Κουτσούμπας, συναντάται με τον Αρχιεπίσκοπο.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξης Τσίπρας, ασπάζεται τον Σταυρό. Τι άλλο θέλεις για να δεις ότι ο Λόγος μου φθάνει και πείθει και τα πιο δύσπιστα μυαλά;».

Ο Διάβολος τον κοίταξε με ένα συγκαταβατικό βλέμμα και ένα σαρδόνιο χαμόγελο στα χείλη.

«Παλιότερα, δεν ήσουν τόσο αφελής. Ξεχνάς ότι την ύπαρξή σου την οφείλεις σε μένα. Όλοι με παρουσιάζουν σαν να είμαι κάποιος υπηρέτης σου, και δεν κάνουν στον εαυτό τους την πιο απλή ερώτηση: Ποιος κυβερνά αυτόν τον κόσμο; Αν τον κυβερνούσες εσύ, θα είχε αυτή την εικόνα;».

Ο Πανάγαθος δεν θα το άφηνε να περάσει έτσι.

«Μην αλλάζεις κουβέντα. Δεν θέλεις να παραδεχτείς τη νίκη μου και υπεκφεύγεις...».

«Αναρωτήσου τι είναι αυτό που στρέφει τους ανθρώπους σε Σένα. Θα σου πω εγώ. Οι αντιξοότητες και ο φόβος. Όταν ο άνθρωπος συναντά δυσκολίες, τότε και μόνο τότε θυμάται τον Θεό.».

«Τι θες να πεις;».

«Πρόσεξε, είσαι ο Κουτσούμπας. Από εκεί που δεν σε ξέρει ούτε η μάνα σου, ξαφνικά είσαι γενικός γραμματέας ενός κόμματος που συνθλίβεται ανάμεσα στο βάρος μιας λαμπρής και ένδοξης -κατ' εσένα- ιστορίας και του κινδύνου της λήθης και της απαξίωσης. Υπάρχει ο κίνδυνος να είσαι ο γραμματέας που θα μείνεις με τον τίτλο στο χέρι. Τι κάνεις; Μαμά Ρωσία δεν υπάρχει τώρα να στείλει ρούβλια. Η μόνη βοήθεια που δεν έχεις ζητήσει, είναι του Πανάγαθου. Και πας να δεις τον εκπρόσωπό του. Θα πήγαινες και στο Πατριαρχείο. Αλλά θα ήταν overdose.».

«Ο Κουβέλης;».

«Αυτός, έχει χάσει και τα αυγά και τα πασχάλια. Από 'κει που ήταν στην κυβέρνηση και παρουσιαζόταν ως η υπεύθυνη Αριστερά, ξαφνικά τα πόνταρε όλα στο κόκκινο και του ήρθε μαύρο. Τώρα κινδυνεύει να μείνει έξω από τη Βουλή και να κάνει τον συνταξιούχο. Αποφάσισε, λοιπόν, να ανάψει μια λαμπάδα ίσα με το μπόι του, μήπως και πάρει πάνω από 3% και παίξει κάποιον ρόλο στις μετεκλογικές συνεργασίες. Και τότε, βέβαια, θα έχει ζόρια. Απ' την Κική και την Κοκό, ποια να διαλέξω;».

« Ας τα δεχθώ όλα αυτά. Ο Τσίπρας, όμως, πάει για πρωτιά.».

«Ο Τσίπρας κι αν είναι σε δύσκολη θέση. Βλέπει τις δημοσκοπήσεις που δείχνουν ισοπαλία με τη ΝΔ -και τον Σαμαρά καταλληλότερο- και τον έχει πιάσει κρύος ιδρώτας. Σκέφτεται ότι αν έπειτα από τέτοιο γ@μ@σι που έχουν φάει οι Έλληνες δεν του δώσουν την πρώτη θέση, φαντάσου τι έχει να ακούσει απ’ τον Λαφαζάνη. Έχει κάνει και τις απόψεις του λάστιχο. Από το "θα σκίσω το μνημόνιο και θα κλωτσήσω την τρόικα" στο "θα μείνουμε στην Ευρώπη με μια νέα σύμβαση". Τι άλλο να κάνει; Έχει υποσχεθεί τα πάντα στους πάντες. Τι του είχε μείνει; Η γιαγιά που πάει στην εκκλησία. Φιλάω τον σταυρό και μπορεί να έχω μερικές χιλιάδες ψήφους που μπορεί να με βγάλουν πρώτο. Μην ξεχνάς, το έχει πει και ο Μακιαβέλι: “Δεν υπάρχει τίποτε πιο σημαντικό για τον ηγεμόνα από το να φαίνεται ότι είναι θρήσκος”.».

«Δηλαδή, προσπαθούν να εξαπατήσουν;»…
 
Άνοιξα τα μάτια και μια σουβλιά στο κεφάλι μου, μου υπενθύμισε ότι το hangover είναι η υπόσχεση ότι η υπόλοιπη μέρα θα είναι σίγουρα καλύτερη από το πρωινό μου. Ξαφνικά, με έπιασε μια απογοήτευση. Είχα χάσει τη συνέχεια από ένα όνειρο που ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον. Ποια θα ήταν η απάντηση του Διαβόλου στην απορία του Θεού.

«Όχι, δεν λένε ψέματα. Απλώς, αφήνουν μερικά πράγματα διφορούμενα.».
 
Αυτή θα μπορούσε να είναι μια διπλωματική απάντηση. Αλλά πόσο διπλωμάτης μπορεί να είναι ένας διάβολος. Δεν ξέρω. Αλλά εγώ δεν τα πάω καλά με τη θρησκεία. Τι περιμένεις από έναν άνθρωπο που πιστεύει ότι ο Θεός έχει πεθάνει, αλλά ο Jim Morison είναι αθάνατος. Για ένα πράγμα, πάντως, είμαι βέβαιος. Το να πηγαίνεις στην εκκλησία δεν σε κάνει θρήσκο. Όπως το να πηγαίνεις σε ένα μπουρδέλο δεν σε κάνει άντρα.

http://www.protagon.gr/

Απόλλων: Στο 30' χάνει με -11 (43-54) από τον Ολυμπιακό

Τελευταία περίοδο στην Περιβόλα με τον Ολυμπιακό να προηγείται με 54-43. Λάθη των Πειραιωτών έδωσαν το δικαίωμα στον Απόλλωνα να περάσει μπροστά στο σκορ με 36-33 με σουτ του Λιανού και βολές του Αργυρόπουλου στο 24' ωστόσο ο Ντάνστον

Της το΄πε και ο Αντώνης...

Tούρτα έκοψαν τις προάλλες στο MEGA - τόση χαρά για την ειδησεογραφία! - Όχι, είχε...γενέθλια η Μαρία Σπυράκη, η πλέον εκλεκτή ρεπόρτερ του πρωθυπουργού.

Να ζήσετε, μαντάμ, σας το είπε και ο Αντώνης Σαμαράς...

Ντέπυ Γκολεμά (Real News)

http://nonews-news.blogspot.gr

ΠΑΤΡΑ: Δίνει 3.500 ευρώ σε μεσίτη… για να του βρει γυναίκα που να ξέρει πιγκ πογκ -Όλες οι περίεργες απαιτήσεις του εύπορου Πατρινού

Μπορεί να έχει απευθυνθεί σε μεσίτη για να… ανοίξει σπίτι, αλλά η περίπτωσή του, κάθε άλλο παρά συνηθισμένη είναι: Διότι δεν αναζητά συζυγική στέγη, όπως εύκολα θα υπέθετε κανείς, αλλά… σύζυγο!
Ναι, καλά διαβάσατε: Έχει αναθέσει σε μεσίτη ακινήτων, να του βρει επ’  αμοιβή φυσικά, τη γυναίκα των ονείρων του!
Συμβαίνει στην Πάτρα και μάλιστα εν μέσω οικονομικής κρίσης, αφού ο ενδιαφερόμενος εκτός από πολλά προσόντα και μεγάλη οικονομική επιφάνεια, έχει και μάλλον παράξενες απαιτήσεις. Αρκεί να αναφέρουμε, ότι ανάμεσα στα άλλα απαιτεί, η μέλλουσα γυναίκα του, κάθε Κυριακή να πηγαίνουν μαζί στην εκκλησία και να παίζει… πινγκ -πονγκ!

Ο Κεδίκογλου λείπει ταξίδι για δουλειές;

photo: Angeliki Panagiotou@fosphotos.com
Γιάννης Παντελάκης

Όταν ο Σίμος Κεδίκογλου και τα λαγωνικά του «ανακάλυψαν» πως ένας υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ είχε αναρτήσει, στην προσωπική του σελίδα στο facebook, ένα κάλεσμα προς τον κόσμο «να μαζέψει πέτρες, μάρμαρα, καδρόνια, τούβλα, πέτρες για να αντιμετωπισθεί η κρατική βία», έπαθε ένα μικρό ντελίριο. Άρχισε να καταγγέλλει, να δαιμονοποιεί, να ζητάει τη διαγραφή του κ.ο.κ. Κάτι ανάλογο του συνέβη με τον βουλευτή Διαμαντόπουλο ο οποίος μίλησε για τα περίφημα «γουναράδικα», τη Σακοράφα που χαρακτήρισε την κυβέρνηση συμμορία κ.ο.κ. Γενικά, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι πολύ ευέξαπτος όταν πρόκειται να καταγγείλει δηλώσεις ή πράξεις που παραπέμπουν σε... ανομία.

Αναρωτιόμαστε, αν αυτές τις ημέρες ο υπουργός λείπει ταξίδι για δουλειές! Διαφορετικά, δεν εξηγείται η σιωπή του απέναντι στον άγριο ξυλοδαρμό μελών του ΚΚΕ από Χρυσαυγίτες στο Πέραμα. Έχουν περάσει περισσότερα από δυο εικοσιτετράωρα από τότε και η σιωπή Κεδίκογλου -άρα και της κυβέρνησης- είναι ιδιαίτερα ηχηρή.

Αν στη σιωπή αυτή προσθέσουμε και δυο-τρεις άλλες παραμέτρους, μάλλον κάτι δεν πάει καλά στο... βασίλειο της Νέας Δημοκρατίας. Κάτι περίεργο συμβαίνει. Ίσως να μην υιοθετούν ακόμα όσα πρωτοφανή είπε ο δημοσιογράφος Παπαδημητρίου (που δεν θεώρησε κακή ιδέα τη συνεργασία της Ν.Δ. με «μια σοβαρή «Χρυσή Αυγή»!), αλλά μας βάζουν σε ανησυχίες. Υπερβολές; Ο χρόνος θ' απαντήσει.

Αλλά μέχρι να έρθει αυτή η απάντηση, δεν θα ήταν κακή ιδέα να θυμηθούμε πως η σημερινή Νέα Δημοκρατία έχει ακολουθήσει σε ικανό βαθμό την ατζέντα της νεοφασιστικής οργάνωσης. Ας θυμηθούμε μόνο, την προεκλογική «ανακατάληψη των πόλεων» από τον Α. Σαμαρά, τους «παιδικούς σταθμούς που έχουν γεμίσει από παιδιά μεταναστών και δεν χωράνε τα Ελληνόπουλα», αλλά και τις μετεκλογικές περιπέτειες του νόμου για την ιθαγένεια, τον αντιρατσιστικό νόμο που μένει στα συρτάρια, τον διαχωρισμό Ελλήνων με ξένους απόρους στους οποίους παρέχονται δημόσιες υπηρεσίες υγείας κ.ο.κ.

Προφανώς, μεταξύ του παρακολουθήματος της ατζέντας της «Χρυσής Αυγής» και της συνεργασίας μαζί της, υπάρχει μια χαοτική απόσταση. Και μάλλον η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας δεν θα ήθελε να καλύψει αυτή την απόσταση, ο ίδιος ο Α. Σαμαράς δεν θα ήθελε να περάσει στην Ιστορία ως ο ηγέτης που έφερε τους νεοναζιστές στην εξουσία. Ωστόσο, στην Ελλάδα ζούμε, σε μια χώρα που οι πολιτικές ηγεσίες συχνά προτάσσουν το όφελος των επιδιώξεων για εξουσία υπεράνω οτιδήποτε άλλου. Οι προτεραιότητες είναι σχετικές, ο αξιακός κανόνας αλλάζει συχνά θέσεις.

Γι' αυτό, να επανέλθουμε με το ερώτημα: Ο Κεδίκογλου λείπει πράγματι σε ταξίδι για δουλειές;

Υ.Γ.: Το βράδυ του Σαββάτου, δυο εικοσιτετράωρα μετά τα επεισόδια, έβγαλε για το θέμα αυτό ανακοίνωση όχι ο συνήθως λαλίστατος υπουργός, αλλά ο γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας, Α. Παπαμιμίκος! Τελικά, μάλλον ο Κεδίκογλου λείπει ταξίδι για δουλειές...

http://www.protagon.gr/