Μεταφερθήκαμε στο www.radiogamma.gr

Ο Μπάμπης ο Σουγιάς

Του Πέτρου Κατσάκου

Ο Μπάμπης έχει ένα όνειρο. Θέλει να δει την πατρίδα του καθαρή από αλλόθρησκα, αλλόφυλα και κομμουνιστικά σκουπίδια.

Ο Μπάμπης έχει μονίμως στο μπαλκόνι του κρεμασμένη την γαλανόλευκη και όσοι «σκουρόχρωμοι» τον συναντούν στη γειτονιά αλλάζουν πεζοδρόμιο. Ο Μπάμπης κουβαλάει μονίμως στην κωλότσεπη ένα σουγιά. Αυτό είναι το ιδεολογικό του εργαλείο. Αυτό το έδωσε και το παρατσούκλι που τον ξέρουν όλοι. Είναι ο «Μπάμπης ο σουγιάς».

Πολύ θα ήθελε ο Μπάμπης να κατέβει και στις εκλογές με το κόμμα που ήρθε να καθαρίσει τον τόπο από τους «λάθρο» και τους «αναρχοάπλυτους». Το είχε συζητήσει μάλιστα και πέρυσι το καλοκαίρι με κάτι άλλα παιδιά από το κόμμα. «Καλός και άγιος είσαι ρε Μπάμπη και γνήσιος πατριώτης» του απάντησαν τα παιδιά με τις μαύρες μπλούζες, «αλλά κάτι πρέπει να κάνεις με αυτό το σουγιά» του είπαν και του έκλεισαν με νόημα το μάτι.

Έναν ολόκληρο χρόνο χρειάστηκε ο Μπάμπης για να πιάσει το νόημα από τις κουβέντες των «συναγωνιστών». Ένα χρόνο για να καταλάβει πως αν θέλει να κάνει παιχνίδι στο μέλλον θα πρέπει να κρύψει για λίγο του σουγιά. Να σοβαρευτεί λιγάκι, βρε αδερφέ. Να φοράει που και που κανένα σακάκι, να βρει και καμιά γραβάτα. Να πάψουν τέλος πάντων να τον φωνάζουν ο «Μπάμπης ο σουγιάς» και να γίνει ο «Μπάμπης ο σοβαρός». Έτσι θα φανεί πιο χρήσιμος και στο κόμμα και στην πατρίδα που κινδυνεύει από τους «κατσαπλιάδες» και τους «εαμοβούλγαρους».

left.gr

Αγγλία: Αισιόδοξοι για το «νέο» Άνφιλντ στη Λίβερπουλ


Με δηλώσεις του ο ισχυρός άνδρας της Λίβερπουλ Τζόν Χένρι φάνηκε αισιόδοξος για την ανακατασκευή του γηπέδου.

Ο ιδιοκτήτης των «κόκκινων» τόνισε μεταξύ άλλων πως τα οικονομικά της ομάδας είναι ικανοποιητικά και επαρκούν για την πραγματοποίηση των έργων.
Μοναδικό εμπόδιο η απαλλοτριώση

Η Κασταλία του Αμαρουσίου

Σύμφωνα με την μυθολογία η Κασταλία φέρεται να είναι ποτάμια Νύμφη. Κόρη του Αχελώου ή κατά άλλη παράδοση του Κηφισού. Σε μια πιθανότερη εκδοχή παρουσιάζεται ότι κρύφτηκε από τον Απόλλωνα σε μια κόγχη του Παρνασσού. Εκεί όπου σήμερα βρίσκεται και η ομώνυμη περιοχή.

Έως τον 3ο αιών. πΧ η πηγή στις υπώρειες της «Υαμπείου Πέτρας» είχε μόνο ένα κρουνό. Στην συνέχεια απόκτησε 7 χάλκινους κρουνούς που πλαισιώνονταν με μαρμάρινη επένδυση ως τη κορυφή του οικοδομήματος. Στις λαξευτές κόγχες τοποθετούσαν οι προσκυνητές τα αναθήματά τους. Πρώτα έλουζαν το κεφάλι και τα άκρα τους, και στη συνέχεια πήγαιναν στο ναό του Απόλλωνος.

Η Κασταλία ήταν νύμφη που κρατούσε την πηγή της ζωής. Ίσως αυτό να είχαν στο νου τους η πρώτοι κάτοικοι του Αμαρουσίου. Τα πηγάδια της Αθήνας ήταν πάντα λιγοστά, και για αυτό ο κρουνός στην μικρή πλατεία του παλιού Αμαρουσίου έδινε ζωή σε όλην την περιοχή. Η πηγή του ήταν ξακουστή, και το νερό της από τα λίγα καθαρά. Ο περίτεχνος μαρμάρινος κρουνός που ξεδιψούσε τους μακρινούς μαρουσιώτες, θέλησε να πάρει και λίγο από την τέχνη της αρχαίας πηγής της Κασταλίας. Έτσι η πλατεία έγινε και επίσημα και κατ’ όνομα η πηγή της ζωής!

Γύρω από την πλατεία της Κασταλίας συγκεντρώνονταν οι κάτοικοι από τις γύρω περιοχές, που συνήθιζαν να περνούν τις ώρες στους στα δροσερά καφενεία γύρω από την βρύση. Γρήγορα έγινε για το Μαρούσι τόπος συνάντησης και αγοράς. Η πλατεία της πόλης έγινε γρήγορα περίφημη, αφού όλες οι γραμμές των αστικών λεωφορείων τερμάτιζαν εκεί.

Ο Σπύρος Λούης, μαζί με τους υπόλοιπους ντόπιους νερουλάδες, διατυμπάνιζαν σε όλους την πραμάτεια τους από την “βρύση της Κασταλίας”. Γυρνώντας τις πήλινες γεμάτες νερό στάμνες τους στα βόρεια και ανατολικά προάστια των Αθηνών.

Η κρήνη της ήταν περίτεχνη με ένα αγγείο στην κορυφή της. Στα μέσα της δεκαετίας του 1920 στις βρύσες τοποθετούνται κεφαλές λεόντων και στην κορυφή το έργο του Δεσύλα με την Αμαρυσία Αρτέμιδα. Ο περίεργος αυτός συνδυασμός με την Αρτέμιδα δεν ξέρει κανείς πως προέκυψε για την πηγή.

Η πλατεία άλλαξε όψη τον Μάιο του 2010. Όταν ανακαινισμένη αποκάλυπτε το νέο άγαλμα της Αμαρυσίας Αρτέμιδος που είναι μαρμάρινο αντίγραφο από το αρχαϊκό μπρούτζινο. Το νέο άγαλμα που παριστάνει την Αρτέμις με ένα ελάφι και τόξο στο χέρι, φιλοτέχνησε ο Μαρουσιώτης γλύπτης Γιώργος Γεωργιάδης, το οποίο και δώρισε στον Δήμο Αμαρουσίου. Είναι από χυτευμένο ορείχαλκο πατιρασμένο με άσπρο, αντίγραφο 2/3 φυσικού μεγέθους του αγάλματος που βρίσκεται στο μουσείο του Λούβρου.

Την παλιά εικόνα της Πλατείας Κασταλίας δίνουν σήμερα οι ευκάλυπτοι που την περιτριγυρίζουν. Ωστόσο τα παλιά καφενεία έχουν γίνει σήμερα υποκαταστήματα τραπεζών. Στο κάτω μέρος της πλατείας υπάρχει σήμερα το Σπαθάρειο Μουσείου Θεάτρου Σκιών, με την προτομή του Ευγένιου Σπαθάρη στον πεζόδρομο της εισόδου του.

ΑΣΤΥρίες

tvxs.gr

Ο αγάς...

pitsirikos

Εκπλήσσονται κάποιοι από την προσπάθεια καθεστωτικών δημοσιογράφων –όπως ο Μπάμπης Παπαδημητρίου- να περάσουν γραμμή για ενδεχόμενο κυβερνητικής συνεργασίας Νέας Δημοκρατίας-Χρυσής Αυγής. Μην ανησυχείτε, δεν είναι αυτός ο στόχος τους.

Ο στόχος της οικονομικής ολιγαρχίας του τόπου είναι...
να υπάρξει κυβερνητική συνεργασία Νέας Δημοκρατίας-ΣΥΡΙΖΑ.

Προφανώς, ένα κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ αντιδρά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Θα προσπαθήσουν να μεταπείσουν τόσο αυτό το κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ -όσο και τους πολίτες που θα ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ-, προβάλλοντας τον κίνδυνο της Χρυσής Αυγής και του νεοναζισμού.

Η υπαρκτή χρεοκοπία της χώρας έχει αντικατασταθεί στην πολιτική και δημοσιογραφική ατζέντα από τον νεοναζιστικό κίνδυνο της Χρυσής Αυγής που είναι δικό τους δημιούργημα.

Η Ελλάδα δεν έχει χρεοκοπήσει. Το πρόβλημα της Ελλάδας και των Ελλήνων είναι ο νεοναζισμός.

Κυβερνούν οι ακραίοι και βαφτίζουν ακραίους όλους τους άλλους.

Είναι προφανές πως η οικονομική ολιγαρχία της χώρας δεν ελέγχει απόλυτα τον ΣΥΡΙΖΑ. Όχι ακόμα τουλάχιστον. Ελέγχει κάποιους μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ, όχι όλους.

Άρα, ο ΣΥΡΙΖΑ τους φοβίζει ακόμα.

Γι’ αυτό, έχουν αμοληθεί διάφοροι λαγοί –και μέσα από τον ΣΥΡΙΖΑ-, για να αναδείξουν την εθνική αναγκαιότητα για κυβερνητική συνεργασία Νέας Δημοκρατίας-ΣΥΡΙΖΑ που θα αποτρέψει τον νεοναζιστικό κίνδυνο της Χρυσής Αυγής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει, εδώ και καιρό, ένα μεγάλο και κρίσιμο λάθος. Συμμετέχει με εκπροσώπους του σε στημένες εκπομπές των καθεστωτικών ΜΜΕ, όπου ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ σφυροκοπείται από όλες τις πλευρές, λες και η χώρα δεν έχει χρεοκοπήσει αλλά το πρόβλημα είναι τι θα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ στο μέλλον.

Με αυτόν τον τρόπο, μόνιμα αποφεύγεται οποιαδήποτε αναφορά στις ευθύνες των δυο κομμάτων που οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία και αναζητούνται οι ευθύνες για το τι θα κάνει στο μέλλον ο ΣΥΡΙΖΑ αν γίνει κυβέρνηση.

Από αυτές τις στημένες εκπομπές απουσιάζουν οι εκπρόσωποι της Χρυσής Αυγής. Με αυτόν τον τρόπο, η Χρυσή Αυγή –που είναι το πιο συστημικό κόμμα- παρουσιάζεται ως το μόνο αντισυστημικό κόμμα.

Είναι πολύ όμορφα στημένο το κόλπο. Καθόλου τυχαίο, αφού οι λαγοί είναι πρώην κομμουνιστές. Ξέρουν αυτοί.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούσε να φερθεί έξυπνα, δεν θα συμμετείχε σε καμία εκπομπή των καθεστωτικών ΜΜΕ.

Αποδεικνύεται καθοριστική για την τύχη της χώρας η παραμονή των χρεοκοπημένων και παράνομων ΜΜΕ στα χέρια των νταβατζήδων της διαπλοκής.

Ελέγχεις τα κυρίαρχα ΜΜΕ, ελέγχεις τα πάντα.

Επιθυμία τους είναι η συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας-ΣΥΡΙΖΑ.

Για να το πετύχουν, θα εκβιάσουν με συγκυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας-Χρυσής Αυγής, αν και ξέρουν πως αυτό θα αποτελέσει το τέλος της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας.

Οι οικονομικοί ολιγάρχες, για να διασωθούν, είναι ικανοί να τινάξουν την χώρα στον αέρα.

Μόνο οι Έλληνες πολίτες μπορούν να το αποτρέψουν αυτό.

Αλλά ένα 15% των Ελλήνων ψηφοφόρων, αντί να στηρίξουν ΣΥΡΙΖΑ και Ανεξάρτητους Έλληνες –η μόνη κυβερνητική συνεργασία αριστερών και δεξιών που θα μπορούσε να οδηγήσει, έστω, σε μερική κάθαρση- επιλέγουν Χρυσή Αυγή.

Ένα μέρος του λούμπεν προλεταριάτου ταυτίζεται με τους εφοπλιστές και τους άλλους ολιγάρχες.

Είναι μια παλιά ιστορία. Από τον Γκοτζαμάνη και τον Εμμανουηλίδη που δολοφόνησαν τον Γρηγόρη Λαμπράκη μέχρι τους χωρικούς της Βολιβίας που πρόδωσαν τον Τσε Γκεβάρα που αγωνιζόταν για αυτούς.

Αυτοί που ψηφίζουν Χρυσή Αυγή για να εκδικηθούν το πολιτικό σύστημα μου θυμίζουν τον κερατά που έκοψε το πουλί του για να εκδικηθεί τη γυναίκα του.

Θύμωσε ο αγάς κι έκοψε τα’ αρχίδια του.

http://nonews-news.blogspot.gr/

Ευρωεκλογές 2014: Να αλλάξουμε το πρόσωπο της ΕE

Του Ν. Χρυσόγελου

Οι ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου 2014 θα είναι ίσως οι πιο κρίσιμες εκλογές για το μέλλον της Ευρώπης και της ευρωπαϊκής ιδέας. Το ευρωκοινοβούλιο είναι ο μόνος δημοκρατικά εκλεγμένος ευρωπαϊκός θεσμός, που έχει άμεση σχέση με τους πολίτες  και μπορεί όχι μόνο να εκφράζει μια διαφορετική στρατηγική απέναντι στην σημερινή πολιτική αλλά και μπορεί να δώσει ώθηση σε μια πολιτική, κοινωνική και δημοκρατική ενοποίηση. Στις ευρωεκλογές 2014 είτε θα ενισχυθούν ο ρόλος του Ευρωκοινοβουλίου και η πολιτική νομιμοποίησή του καθώς και εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις, κυρίως οι Πράσινοι, που θα δώσουν ώθηση στην διαδικασία της ευρωπαϊκής ενοποίησης ή θα απονομιμοποιηθεί το Ευρωκοινοβούλιο, λόγω μειωμένης συμμετοχής στις εκλογές ή/και ενίσχυσης των πολιτικών δυνάμεων που είναι ευρωσκεπτικιστικές, αντιευρωπαϊκές ή και νεοναζιστικές και οι οποίες θα οδηγήσουν σε διαλυτικές καταστάσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο Ντάνυ Κον Μπεντίτ μπορεί να μην είναι ξανά υποψήφιος στη Γαλλία ή τη Γερμανία για να εκλεγεί στο επόμενο Ευρωκοινοβούλιο, θα βρίσκεται όμως στην Ελλάδα στις 24 έως 27 Σεπτεμβρίου παρουσιάζοντας την έκκληση «για μια διαφορετική Ευρώπη, μια διαφορετική Ελλάδα», σε εκδηλώσεις μαζί με τον ευρωβουλευτή των Οικολόγων Πράσινων Νίκο Χρυσόγελο στη Θεσσαλονίκη 24/9, στο Ηράκλειο Κρήτης 25/9 και στην Αθήνα 26/9.

Η κοινή ευρωπαϊκή καμπάνια των Πράσινων

Το Συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος στην Αθήνα (Νοέμβριος 2012) και στην Μαδρίτη (Μάιος 2013), με τη συμμετοχή εκπροσώπων όλων των πράσινων κομμάτων, καθώς κι ενδιάμεσα η συνάντηση εκπροσώπων τους στις Βρυξέλλες στις 7 Μαρτίου 2013 (από τους  Οικολόγους Πράσινους συμμετείχαν ο Νίκος Χρυσόγελος, ευρωβουλευτής και η Κωνσταντίνα Κοσμίδου μέλος της Γραμματείας) και στις 3 Σεπτεμβρίου 2013 (συμμετείχαν ο Νίκος Χρυσόγελος και ο Μιχάλης Τρεμόπουλος συντονιστής της Γραμματείας) διαμόρφωσαν το πλαίσιο και χρονοδιάγραμμα προετοιμασίας για τις ευρωεκλογές. Αποφάσισαν την εκλογή το φθινόπωρο, μέσα από ευρείες και συμμετοχικές διαδικασίες, δυο επικεφαλής της κοινής  Ευρωπαϊκής καμπάνιας  των Πράσινων, μια πολιτική απόφαση με ισχυρό πολιτικό συμβολισμό:

Οι Πράσινοι έχουν κοινές θέσεις για έξοδο  από την κρίση κι εναλλακτική κοινή στρατηγική απέναντι στη λιτότητα, ανεξαρτήτως του αν βρίσκονται σε χώρες του Βορρά ή του Νότου, σε κόμματα που συμμετέχουν στην αντιπολίτευση ή την κυβέρνηση
Επιδιώκουν να δώσουν ώθηση στην Ευρωπαϊκή ενοποίηση, στη δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού πολιτικού χώρου, καθώς και στην κοινωνική και δημοκρατική διάσταση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Πολλοί έχουν κουραστεί και δεν θέλουν να ακούσουν πλέον για πολιτική, αντιμετωπίζουν όλα τα κόμματα σαν να είναι όλα τα ίδια, και στρέφονται εναντίον της ίδιας της ευρωπαϊκής ιδέας. Οι Πράσινοι υποστηρίζουν ότι η επίλυση των προβλημάτων απαιτεί συγκεκριμένες λύσεις και πολιτικές σε ευρωπαϊκή κλίμακα.
Αναδεικνύουν τη σημασία που έχει η  πολιτική συζήτηση κι αντιπαράθεση στη διάρκεια των ευρωεκλογών για το τι είδους Ευρώπη θέλουμε, και για το πώς θα την δημιουργήσουμε με τη συμμετοχή των πολιτών και ουσιαστικές δημοκρατικές διαδικασίες. Μια τέτοια πολιτική συζήτηση που πρέπει να αναπτυχθεί πανευρωπαϊκά με όσο μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών μπορεί να είναι η απάντηση στον ευρωσκεπτικισμό, τον λαϊκισμό και την "εθνικοποίηση" των πολιτικών αλλά και των ευρωεκλογών.
Κεντρικά ζητούμενα για τις ευρωεκλογές που θα πραγματοποιηθούν στις 25 Μαΐου 2014 θα είναι για τους Οικολόγους Πράσινους αλλά και για όλους τους Ευρωπαίους Πράσινους:

1. Η προώθηση ενός σχεδίου για μια διαφορετική Ευρώπη.

2. Θέματα όπως η κλιματική αλλαγή, οι πολιτικές για τους νέους, η απασχόληση, το Πράσινο New Deal, ένα δίκαιο και βιώσιμο σύστημα συνταξιοδότησης, η αλλαγή των κανόνων του διεθνούς εμπορίου.

3. Κεντρικό θέμα της καμπάνιας: Η διέξοδος από την κρίση για την Ελλάδα αλλά και την Ευρω-Ζώνη περνάει μέσα από την άμεση παρέμβαση για δημοκρατικότερη Ευρώπη, περισσότερη κοινωνική Ευρώπη, οικονομική,  πολιτική, φορολογική και κοινωνική ολοκλήρωση σε πανευρωπαίκό επίπεδο. Γι’ αυτό κεντρικός πολιτικός στόχος μας είναι μαζί με τους Ευρωπαίους Πράσινους να θέσουμε τα θέματα που μπορούν να αλλάξουν την κατεύθυνση και το πρόσωπο της  Ευρώπης, να αποτελέσουμε την κινητήρια δύναμη για μια Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία με ισχυρή κοινωνική συνοχή και δημοκρατική νομιμοποίηση μέσα από αυξημένες δικαιοδοσίες  του Ευρωκοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων απέναντι στις κυβερνήσεις και την Κομισιόν.

Η καμπάνια των Οικολόγων Πράσινων

Στην Ελλάδα, τα δυο συνέδρια των Οικολόγων Πράσινων (Λαμία, Δεκ 2012, Αθήνα, Ιούλιος 2013) αποφάσισαν αλλαγές στους ΟΠ και άνοιγμα στην κοινωνία. Αισιοδοξούν ότι θα αποδείξουν ότι έχουν προτάσεις αλλά και δυναμική που θα αλλάξει τις πολιτικές ισορροπίες και τις πολιτικές και συγκεκριμένες λύσεις απέναντι στην κρίση.

Η παρουσία των Οικολόγων Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο και η δουλειά που έχουν κάνει οι δυο έλληνες ευρωβουλευτές απέδειξε ότι μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο και κάνουν τη διαφορά. Επίσης, δυνάμωσε το ρόλο και την επιρροή τους μέσα στους Ευρωπαίους Πράσινους. Δεν είναι τυχαία η διοργάνωση του Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος τον Νοέμβριο 2012 στην Αθήνα, οι συχνές εκδηλώσεις και επισκέψεις στην Ελλάδα πράσινων ευρωβουλευτών και των δυο συμπροέδρων της Ομάδας, η συστηματική ενασχόληση τους με την κρίση στην Ελλάδα και την ανάγκη αλληλεγγύης, η παρέμβαση για ελληνικά θέματα στο ευρωκοινοβούλιο και στα εθνικά κοινοβούλια. Η πράσινοι είναι η μόνη πολιτική οικογένεια που από την αρχή και συνεχώς μέχρι σήμερα εκφράζει με λόγια και πράξεις την αλληλεγγύη της προς την Ελληνική κοινωνία.

Κεντρικό πολιτικό μήνυμα των Οικολόγων Πράσινων, όπως αποφάσισε το πρόσφατο συνέδριο τους θα είναι: Η Ευρώπη μπορεί να αλλάξει και να γίνει αυτή που χρειαζόμαστε για να απαντήσουμε με βιώσιμο  τρόπο στην παγκοσμιοποίηση και την ανεξέλεγκτη δύναμη των αγορών, για να θέσουμε πρώτα τους ανθρώπους, και τα συμφέροντα των κοινωνιών, πάνω από τις αγορές. Αυτό όμως απαιτεί αλλαγές πολιτικών και αλλαγές πολιτικών συσχετισμών.  Γι αυτό “στείλτε πολιτικό μήνυμα, στείλτε περισσότερους Πράσινους στο Ευρωκοινοβούλιο”.

Ποια θα είναι τα κοινά μηνύματα των ευρωπαίων πράσινων

Το Συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος τον Νοέμβριο 2012 στην Αθήνα ξεκίνησε τη διαδικασία. Στη συνέχεια στη Μαδρίτη τον Μάιο 2013 υιοθετήθηκαν, μεταξύ άλλων, κείμενα πολιτικών αποφάσεων του Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος που αφορούν σε τρία σημαντικά πολιτικά θέματα, ενόψει και της προετοιμασίας τους για τις ευρωεκλογές και συμπληρώνουν τις επεξεργασμένες από πιο παλιά πλευρές του Πράσινου Νιου Ντηλ, της Πράσινης Νέας Κοινωνικής Συμφωνίας (Green New Deal) στους τομείς της οικονομίας, της ενέργειας, της βιομηχανίας κα:

- "Για έναν μοντέρνο, φιλόδοξο και προσανατολισμένο στο μέλλον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό,   τμήμα ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την ανάκαμψη από την κρίση". Καλεί, επίσης, σε κινητοποίηση τα εθνικά κοινοβούλια, την κοινωνία των πολιτών αλλά και τους ευρωβουλευτές να αγωνιστούν σε όλα τα επίπεδα για έναν τέτοιο προϋπολογισμό.

-"Να ανακτήσουμε το μέλλον. Δράση χειραφέτησης των Ευρωπαίων νέων, για τους νέους από τους ίδιους τους νέους". Το κείμενο είναι ένα πολιτικό μανιφέστο αλλά και ένα σχέδιο δράσης που προετοιμάστηκε σε συνεργασία με τους νέους (υπήρξε και σχετική συνάντηση στις Βρυξέλλες, μετά από πρωτοβουλία 7 πράσινων ευρωβουλευτών μεταξύ των οποίων και ο Νίκος Χρυσόγελος με την συμμετοχή 200 νέων από διάφορες χώρες). Το πολιτικό κείμενο επισημαίνει ότι δεν μπορεί να σχεδιάζεται ένα μέλλον χωρίς  τους νέους. Οι νέοι μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο, εφόσον ενισχυθεί η δυνατότητα συμμετοχής τους στη λήψη αποφάσεων, στην ενδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής, της κοινωνικής υπευθυνότητας,  της  περιβαλλοντικής  προστασίας  και της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Προτεραιότητα είναι η χειραφέτηση των νέων για να βγουν στο προσκήνιο. Οι πράσινοι επιδιώκουν με κάθε τρόπο την στήριξη της χειραφέτησης  των νέων.

- "Για ένα βιώσιμο και κοινωνικά δίκαιο σύστημα  κοινωνικής ασφάλισης και  συνταξιοδότησης". Οι Πράσινοι επιδιώκουν τα κοινωνικά θέματα, όπως είναι η σύγκλιση των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης και η προώθηση πολιτικών για δίκαιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης και συνταξιοδότησης, να είναι στο κέντρο της συζήτησης στις ευρωεκλογές. Σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, τα κοινωνικά συστήματα ασφάλισης  και κοινωνικής πολιτικής παραμένουν απομονωμένα μεταξύ τους. Οι Πράσινοι υποστηρίζουν ότι χρειάζεται να υπάρξει σύγκλιση μεταξύ των συστημάτων.

Πώς θα οργανωθεί η κοινή καμπάνια των Ευρωπαίων Πράσινων

Η κοινή καμπάνια των Ευρωπαίων Πράσινων θα στηριχθεί:

Στο κοινό πρόγραμμα των Πράσινων για τις ευρωεκλογές 2014
Στην εκλογή των δυο επικεφαλής της καμπάνιας μέσα από ευρεία συμμετοχική δημοκρατική διαδικασία, που θα αξιοποιεί την ηλεκτρονική τεχνολογία, διασφαλίζοντας το απόρρητο και την ασφάλεια της διαδικασίας αλλά θα κάνει πράξη και τις προτάσεις των πράσινων για ουσιαστικότερη δημοκρατία στη λήψη των αποφάσεων. Οι υποψήφιοι, άνδρες και γυναίκες, θα οριστικοποιηθούν στο πλαίσιο του Συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Πράσινοι Κόμματος 7,8 και 9 Νοεμβρίου 2013 στις Βρυξέλλες. Οι δυο επικεφαλής θα επιλεγούν μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στην οποία θα συμμετάσχουν τα μέλη και οι φίλοι των Πράσινων σε όλη την Ευρώπη που θα ξεκινήσει στις 10 Νοεμβρίου 2013 και θα ολοκληρωθεί στις 28 Ιανουαρίου 2014. Την ασφάλεια της ψηφοφορίας θα εγγυηθεί ένα ηλεκτρονικό σύστημα που έχει δοκιμαστεί σε εκλογές σε διάφορες χώρες αλλά θα προσαρμοστεί στις ανάγκες της «πράσινης δημοκρατικής διαδικασίας».
Οι Οικολόγοι Πράσινοι θα επιλέξουν επίσης με δημοψήφισμα, μέσα στον Νοέμβριο, τα πρώτα άτομα της λίστας τους. Σύμφωνα με την απόφαση του τελευταίου συνεδρίου τους του Ιουλίου 2013 την 3η και 4η θέση θα καταλάβουν άτομα εκτός Οικολόγων Πράσινων, στο πλαίσιο της υλοποίησης της απόφασής τους για άνοιγμα στην κοινωνία και πρόσκληση σε ενεργούς πολίτες να συμμετάσχουν σε ένα κύμα δημοκρατικών και δημιουργικών ανατροπών σε πράσινη κατεύθυνση.
- Στην περιοδεία των δυο επικεφαλής στις 28 χώρες της ΕΕ για να προβληθούν οι κοινές προτάσεις των πράσινων για τις ευρωεκλογές αλλά και το μέλλον της Ευρώπης. Επιπλέον στην Ελλάδα την προσπάθεια των Οικολόγων Πράσινων θα ενισχύσουν   στελέχη των Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο, νέοι πράσινοι από διάφορες χώρες και οι επικεφαλής της κοινής καμπάνιας. Θα υπάρχει αυτή τη φορά πολύ μεγαλύτερη στήριξη από τους Ευρωπαίους Πράσινους τόσο για λόγους αλληλεγγύης προς τις κοινωνίες που υποφέρουν όσο και για να δυναμώσει η εκπροσώπηση των πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο από την Μεσόγειο και την Ν.Α. Ευρώπη.

- Σε κοινές δράσεις Ευρωβουλευτών και άλλων στελεχών των πράσινων από διάφορες χώρες στις εθνικές καμπάνιες των κομμάτων για τις ευρωεκλογές, μεταξύ άλλων με δραστηριότητες επί τόπου αλλά και με χρήση του διαδικτύου και των σόσιαλ μίντια για να αναδειχτεί η πρόταση των Πράσινων για μια διαφορετική Ευρώπη.

Σε μεγάλα επικοινωνιακά γεγονότα και σε κοινό εκλογικό υλικό. Ήδη στις 3 Σεπτεμβρίου έγινε η παρουσίαση του πρώτου επικοινωνιακού σχεδιασμού, και κατατέθηκαν προτάσεις και σκέψεις για την βελτίωσή του, μεταξύ άλλων για να είναι ισχυρή η κοινή πρόταση των πράσινων για αντιμετώπιση της κρίσης, της ανεργίας κα. Σχετικές προτάσεις κατέθεσαν μεταξύ άλλων τόσο ο ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Νίκος Χρυσόγελος όσο και ο συντονιστής της Γραμματείας τους Μιχάλης Τρεμόπουλος.

* Ο Νίκος Χρυσόγελος είναι ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων

tvxs.gr

Είναι πολλά τα λεφτά: Εσπασαν κάθε ρεκόρ οι δισεκατομμυριούχοι του πλανήτη – Ξεπέρασαν τις 2.000

Η είδηση προκαλεί σίγουρα απορία ή και ειρωνικά χαμόγελα, εν μέσω της βαθιάς κρίσης που πλήττει όχι μόνο τη χώρα μας αλλά και πολλές οικονομίες ανά τον κόσμο: Το 2013 καταγράφηκαν οι περισσότεροι δισεκατομμυριούχοι από ποτέ!

Ο Ρώσος συμπέθερος, ο Τζάρτζανος και τα άδεια έδρανα!

Πρώτη μέρα στο σχολείο! "Πάντα ρει και ουδέν μένει;" ποιος το ’πε παιδιά; Γέλια...
Αλλά, δεν μπορεί κάτι θα ήξερε ο Ηράκλειτος. Κι αφού όλα κινούνται και τίποτα δεν μένει σταθερό,
γιατί στην Παιδεία μας όλα έχουν γίνει ένα απέραντο τέλμα;
Γιούλα Ράπτη

«Εν οίδα ότι ουδέν οίδα», που έλεγε κι ο σπουδαίος μας πρόγονος. Αλλά επειδή οι επίγονοι «φιλοκαλούμε μετ' ευτελείας και φιλοσοφούμε άνευ (;) μαλακίας» πιάσαμε τα χαρακώματα άλλη μια φορά για το θέμα των Αρχαίων. Η Ατζέντα φιλοξενεί σήμερα και προσυπογράφει ένα προσωπικό κείμενο, που ανέβασε στη σελίδα του στο facebook ο συγγραφέας Χρήστος Αγγελάκος...

«Ο κολλητός Γεράσιμος, γαλήνιος τοπικιστής, βρέθηκε στις αρχές του μήνα στη Ρωσία για να παντρέψει τον παιδικό του φίλο με νύφη μοσχοβίτισσα. Στο τραπέζι του γάμου, τα ελληνικά σόγια γνώρισαν τον πεθερό: καλοστεκούμενο εβδομηντάρη, πρώην πολεμικό ανταποκριτή, που επέλεξε να ζει μόνος σ’ ένα σπίτι στην εξοχή. Ο συμπέθερος, λοιπόν, κάθε πρωί καλλιεργεί τον κήπο του και κάθε απόγευμα διαβάζει έξι ώρες, ανελλιπώς, αρχαίους έλληνες φιλοσόφους και ιστορικούς. Τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη τους παίζει στα δάχτυλα. Ισοκράτη, Θουκυδίδη, Ξενοφώντα, Ηρόδοτο και Επίκουρο, τους περνάει για δεύτερη και τρίτη φορά. Στην κουβέντα που πιάσανε για τις Βάκχες κινήθηκε με ευχέρεια στο μυθολογικό υπόβαθρο και στα θρησκειολογικά ζητήματα που ανοίγει η τραγωδία. Αλλά το αποκορύφωμα ήρθε όταν ο Ρώσος που δεν ήξερε αρχαία ελληνικά απήγγειλε στη γλώσσα του ένα μεγάλο απόσπασμα της Ιλιάδας. Η απαγγελία του κράτησε ένα τέταρτο.

Πόσες σελίδες του ομηρικού έπους αντιστοιχούν σε απαγγελία δεκαπέντε λεπτών; Πόσοι μπορούμε να απαγγείλουμε έστω και δυο σελίδες του σε όποια μετάφραση θέλουμε; Πόσοι αρχαιομαθείς και αρχαιολάτρες νεοέλληνες μπορούν να πάνε παρακάτω από τους δυο τρεις πρώτους στίχους; Γιατί εγώ το ομολογώ: μετά το “Μῆνιν ἄειδε θεὰ Πηληϊάδεω Ἀχιλῆος οὐλομένην”, σταματάω. Το μυαλό μου εξακολουθεί να σκαλώνει και να επαναλαμβάνει σαν μάντρα “πέπονθα-επεπόνθην” και “λέληθα-ελελήθην”. Πασχίζω ακόμη να θυμηθώ τι σημαίνει προληπτικό κατηγορούμενο, τι σχήμα συμφύρσεως και τι υπερβατόν. Ιδρώνω στην ανάμνηση των μαθητικών μου ονείρων, όπου ο συμπαθέστατος Τζάρτζανος με κυνηγούσε να μου πάρει το κεφάλι με τα δύο “τζ” του ονόματός του.

Τα αρχαία ελληνικά τα ερωτεύθηκα, χρόνια μετά, στο πανεπιστήμιο. Τότε που ήμουνα έτοιμος και ώριμος να ερωτευθώ τον ήχο, τον ρυθμό, την οικονομία της γλώσσας. Τα έμαθα για να μπορώ να αποστηθίζω από το πρωτότυπο φράσεις από τον Οιδίποδα, τις Βάκχες, τον Φιλοκτήτη. Τα έμαθα για τον έρωτα που μου ενέπνευσε για τους αρχαίους λυρικούς ο Αριστόξενος Σκιαδάς. “Φιλόλογοι, γαϊδούρια!” φώναζε ο καθηγητής στο κατάμεστο αμιφιθέατρο, και σκάγαμε στα γέλια. Κι ύστερα άνοιγε μπροστά μας, σαν θαύμα, τους στίχους του Αρχίλοχου και της Σαπφούς. Μετά ο Σκιαδάς χάθηκε. Οι φοιτητές λέγαμε μεταξύ μας πως τρελάθηκε και τον κλείσανε στο ψυχιατρείο. Αλήθεια, ψέματα, δεν ξέρω. Ένα πρωί, καιρό μετά, ανοίξαμε μ’ ένα συμφοιτητή την πόρτα ενός αμφιθεάτρου. Στην έδρα, ο εξαφανισμένος Σκιαδάς, καθισμένος σε αναπηρικό κάθισμα. Και δίπλα του μια νοσοκόμα με τη στολή της. Ο Σκιαδάς μίλαγε δυνατά. Δίδασκε αρχαίους λυρικούς. Το αμφιθέατρο ήταν άδειο. Ο Σκαδάς δίδασκε στα έδρανα.

Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτή η εικόνα παραμένει -για μένα- μια εμβληματική αποτύπωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος, που το μεταρρυθμίζουν κάθε τόσο τα γινάτια των αρμοδίων υπουργών και οι ιδεοληψίες των πολιτικών τους προϊσταμένων. Αυτό το σύμφυρμα εθνικισμού και λαϊκισμού που επαναλαμβάνει αυτάρεσκα την οιδιπόδεια συντριβή: Τις πράξεις μας τις πάθαμε, δεν τις κάναμε».

http://www.protagon.gr/

Το κλειστό σχολείο του Κεδίκογλου

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Κάποιος πρέπει να γράψει επειγόντως στον Κυβερνητικό Εκπρόσωπο Σίμο Κεδίκογλου ένα νέο ρεπερτόριο βλακειών, γιατί αλλιώς θα λέει συνεχώς τις ίδιες και δεν θα βγάζει το απαιτούμενο γέλιο, το τόσο αναγκαίο για τον χειμαζόμενο λαό μας. Χθες, επί παραδείγματι, ξεστόμισε για χιλιοστή φορά την βλακεία περί του Τσίπρα ως προέδρου δεκαπενταμελούς, η οποία είναι η αγαπημένη βλακεία και του προέδρου Αντώνη. «Ο κ. Τσίπρας δεν εμφανίσθηκε σήμερα ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά ως πρόεδρος δεκαπενταμελούς παλαιάς κοπής, καλώντας τους μαθητές να κλείσουν τα σχολεία τους», δήλωσε ο Κεδίκογλου με αφορμή την επίσκεψη του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο 1ο ΕΠΑΛ Νέας Ιωνίας κι ο πρόεδρος Αντώνης έσκασε στα γέλια. Είχε να γελάσει έτσι από τότε που η Μέρκελ τον είχε βγάλει βόλτα στον κήπο της Καγκελαρίας.

Μα κι αυτός ο Τσίπρας, στο 1ο ΕΠΑΛ Νέας Ιωνίας βρήκε να πάει; Σε ένα σχολείο με 33 καθηγητές λιγότερους, 22 λόγω διαθεσιμότητας και 11 λόγω συνταξιοδότησης και μη αντικατάστασης, σε ένα σχολείο με 60 λιγότερους μαθητές, λόγω της κατάργησης 4 ειδικοτήτων; Κανονικά στο ΕΠΑΛ της Νέας Ιωνίας θα έπρεπε να πάει ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς και να το βραβεύσει ως το σχολείο του πασοκικού και νεοδημοκρατικού "success story", ως το σχολείο του Μνημονίου. Αυτό είναι το σχολείο που κατασκευάζει η πολιτική τους. Σχολείο μουντό, συννεφιασμένο, χωρίς χαρά, χωρίς ελπίδα, χωρίς μέλλον.

Τους πείραξε πολύ που ο Τσίπρας πήγε στο 1ο ΕΠΑΛ, τους πείραξε που είπε στα παιδιά «θέλω να σας ευχηθώ καλή χρονιά, αλλά φοβάμαι ότι φέτος αυτό ακούγεται περισσότερο σαν ειρωνεία, παρά σαν ευχή». Τους πείραξε ακόμη περισσότερο η προτροπή του: «Το πρώτο μάθημα που θα κάνετε αυτήν τη χρονιά θα είναι το πιο σπουδαίο μάθημα της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθειας και τη βοήθειας στον διπλανό που έχει μεγαλύτερο πρόβλημα. Και το μάθημα του αγώνα, της διεκδίκησης». Αλληλεγγύη, αλληλοβοήθεια, αγώνας, διεκδίκηση; Τα ακούνε οι λογής δεξιοί και τους λούζει κρύος ιδρώτας. Λέξεις καρφιά, που είναι γι' αυτούς ό,τι είναι ο ξύλινος πάσσαλος για τον κόμη Δράκουλα. Η ιδέα και μόνο ότι μια γενιά μπορεί να μεγαλώσει βασισμένη στις αρχές της αλληλεγγύης και του αγώνα τούς προκαλεί τρόμο, γνωρίζουν ότι κάτι τέτοιο θα είναι η ταφόπλακά τους και των ίδιων και των πολιτικών τους επιγόνων.

Γι' αυτό φωνάζουν, γι' αυτό λένε τις βλακείες περί δεκαπενταμελών και περί κλειστών σχολείων. Κλειστό σχολείο είναι το δικό τους σχολείο. Κλειστό σχολείο είναι το πρώτο ΕΠΑΛ Νέας Ιωνίας κι ας έχει τις πόρτες του ορθάνοιχτες.

Πηγή: avgi.gr

left.gr

Μπάσκετ: Στη NOVA και επίσημα ζωντανά το "Patras Cup"

Τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν το τουρνουά που διοργανώνει ο Απόλλων Πατρών θα έχουν οι φίλοι του μπάσκετ, αφού τα κανάλια Novasports ανέλαβαν την τηλεοπτική κάλυψη των αγώνων.
Θυμίζουμε ότι θα συμμετέχουν ο πρωταθλητής Ευρώπης Ολυμπιακος, ο οικοδεσπότης Απόλλων Πατρών, αλλά

Το «να είσαι Πάγκαλος» σημαίνει να ζητάς την απόλυση δημοσιογράφου

Μέσα στην αμετροέπεια που χαρακτηρίζει την παρουσία του στο δημόσιο βίο, ο Θεόδωρος Πάγκαλος ζήτησε εμμέσως τη απόλυση από την «Καθημερινή» της δημοσιογράφου Ξένιας Κουναλάκη, η οποία είχε το θράσος να του ασκήσει κριτική με το άρθρο της «Είναι ωραίο επάγγελμα να είσαι Πάγκαλος». Με επιστολή του προς τη δημοσιογράφο γεμάτη ειρωνεία κι αυτοαναφορικότητα ο πρώην υπουργός φτάνει στο σημείο να κάνει λόγο για τραμπουκισμό της πένας της κας Κουναλάκη.

Διαβάστε την επιστολή Πάγκαλου:

«Έχω επανειλημμένα πει και γράψει για ποιους λόγους θεωρώ την δεύτερη τετραετία Σημίτη περίοδο αποτυχίας. Επειδή φαίνεται να το αγνοείτε με την ευκαιρία ρίξτε και καμιά ματιά στο www.pangalos.gr όπου υπάρχουν όλα τα κείμενά μου μια και μου κάνετε την τιμή να ασχοληθείτε μαζί μου. Αναφέρομαι κυρίως στην πλήρη ανυπαρξία θεσμικών μεταρρυθμίσεων πολλές από τις οποίες εκκρεμούν ακόμα και αποτελούν περιεχόμενο του μνημονίου. Ο κ. Σημίτης είχε ο ίδιος επισημάνει αυτές τις μεταρρυθμίσεις και γράψει βιβλία για αυτές.

Η δεύτερη παράγραφός σας είναι ένα παραλήρημα το οποίο δείχνει ότι για κάποιο λόγο με μισείτε χωρίς να με γνωρίζετε. Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι έχω ασκήσει τα εξής επαγγέλματα: Επί 9 χρόνια Πανεπιστημιακός πέρασα όλες τις βαθμίδες μέχρι εκείνης του έκτακτου Καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Paris I Pantheon Sorbonne, από όπου και παραιτήθηκα για να επιστρέψω στη χώρα μου μετά το τέλος της δικτατορίας. Παρεμπιπτόντως θα πρέπει να γνωρίζετε ή αν δεν το γνωρίζετε ρωτήστε για να μάθετε, οτι για την αντιδικτατορική μου δράση η χούντα μου είχε αφαιρέσει την ελληνική ιθαγένεια. Μετά την επιστροφή μου εδικηγόρησα ως μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών από όπου επίσης η χούντα με είχε διαγράψει. Το 1981 εξελέγην Βουλευτής στην περιφέρεια Αττικής όπου οι πολίτες που προφανώς δεν έχουν την ίδια άποψη με εσάς, με εξέλεγαν συνεχώς επί 32 χρόνια, οπότε και αποφάσισα να αποσυρθώ.

Ακόμα και “όταν κατάφερα να ηττηθώ” το 1994 στον Δήμο Αθηναίων είχα πάρει το 46% των ψήφων των Αθηναίων στον δεύτερο γύρο και στον πρώτο γύρο ως υποψήφιος του απομονωμένου τότε ΠΑΣΟΚ 36%, ποσοστό που κανείς μη δεξιός υποψήφιος δεν έχει έκτοτε πετύχει. Ακόμα και ο κ. Καμίνης στον πρώτο γύρο πήρε μόνο 28%.

Δεν ξέρω αν μπορείτε να διανοηθείτε ότι υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να μην σκέπτονται ακριβώς όπως εσείς. Αυτό όμως που με ενόχλησε, και είναι και ο κύριος λόγος που ασχολούμαι μαζί σας, είναι η συκοφαντία, γιατί οι ανακρίβειες είναι πλήθος. Ουδέποτε έχω πει “όλους τους δημοσίους υπαλλήλους κοπρίτες”. Έχω πει ότι όταν ένας κοπρίτης, ας μου συγχωρήσει η ντελικάτη ψυχή σας τον όρο – είναι αρχαίος ελληνικός – διοριστεί χατιρικά στο δημόσιο και μονιμοποιηθεί δεν έχει κανένα λόγο να πάψει να είναι κοπρίτης, αφού δεν φοβάται την απόλυση. Έχω διοικήσει πολύ περισσότερους δημοσίους υπαλλήλους από ότι μπορείτε να δείτε στα πιο κολασμένα όνειρά σας και πιστεύω ότι μια μεγάλη πλειοψηφία από αυτούς με τιμά με τη συμπάθεια και την αφοσίωσή τους, όπως ακριβώς και τον καιρό που συνεργαζόμασταν.

Δεν ξέρω πότε και από ποιον εζήτησα συμπαράσταση και δημοσιογραφική κάλυψη, ασφαλώς όχι από εσάς ή οποιονδήποτε μπορεί να σας γνωρίζει. Δεν θυμάμαι ποτέ να είχατε συμμετάσχει στην παρέα μου και να κουτσοπίναμε μαζί ώστε να ξέρετε ότι συνηθίζω τα σεξιστικά και ομοφοβικά υπονοούμενα. Για θέματα τέτοιου είδους έχω συγκρουστεί επανειλημμένα και με μεγάλο κόστος με τον λαϊκισμό, με τον οποίο ουδέποτε έχω συμπορευτεί. Επίσης ουδέποτε είπα ότι “η Γερμανία είναι οικονομικός γίγαντας με μυαλό νάνου”. Δέστε και αυτό το κείμενο που είναι δημοσιευμένο και προϋπάρχει της σχετικής συζήτησης που είχε τότε γίνει.

Μια ιδιαίτερη μορφή ρατσισμού είναι ο ρατσισμός εναντίων των ανθρώπων που έχουν μεγάλη ηλικία. Κατά την άποψη των ρατσιστών του είδους σας οι άνθρωποι αυτοί πρέπει να ξεκουράζονται και να σιωπούν, να παίζουν με τα παιδιά και τα εγγόνια τους. Έτσι γλιτώνουν και την δυσάρεστη επίθεση τραμπούκων της πένας όπως εσείς. Λυπάμαι γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία να ανακαλύψω την ύπαρξή σας. Θα σας ξεχάσω και ο λόγος είναι ότι θέλω να θυμάμαι το όνομά σας με άλλες πολύ προσφιλέστερες σε εμένα αναφορές.

Αναρωτιέμαι όμως, είναι δυνατόν “η Καθημερινή”, που καθημερινά διαβάζω και που πραγματικά η παρουσία της είναι μια σημαντική παράμετρος της δυνατότητας να έχουμε κάποια ποιότητα στη ζωή μας, να χρησιμοποιεί ανθρώπους που με τόση ευκολία συκοφαντούν και υβρίζουν, όπως εσείς. Εκτός αν χωρίς να το θέλω κάποια στιγμή προκάλεσα άλλου είδους αντανακλαστικά αλλά τότε επιτρέψτε μου να σας πω ότι σας συγχωρώ και σας εύχομαι περαστικά».

http://www.koutipandoras.gr/

Κυλλήνη: Ένας τόνος χασίς βρέθηκε στη θάλασσα

Μια πολύ μεγάλη ποσότητα αποξηραμένης ινδικής κάνναβης, βρέθηκε τα ξημερώματα της Πέμπτης στην περιοχή της Κυλλήνης σε παραλία προς το Κάστρο. Οι Αρχές εντόπισαν να έχει ξεβράσει η θάλασσα περισσότερα από 50 πακέτα με χασίς βάρους περίπου ενός τόνου, στην παραλία της Αγίας Παρασκευής. 

Η συμβολή του ιερατείου

Photo: Konstantinos Tsakalidis / Fosphotos.com
Κάρολος Μπρούσαλης 

Όσο κι αν ηχεί παράδοξα, η υπογραφή εφευρέθηκε πριν από την γραφή. Επειδή ένα από τα πρώτα στοιχεία που έκαναν τον άνθρωπο να ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους συντρόφους του στο ζωικό βασίλειο ήταν η αγωνία του να διακρίνεται από τους άλλους, να δηλώνει τη μοναδικότητά του ως άτομο. Με τον βιοτέχνη καλλιτέχνη πρωτοπόρο σ’ αυτή την προσπάθεια. Μπορούμε να τον φανταστούμε στις ζωγραφιές στα τοιχώματα των σπηλαίων, στη διακόσμηση των αγγείων, στο σμίλευμα των πρώτων γλυπτών. Κι όπως η χαρακτική, η ζωγραφική και η γλυπτική ξεκίνησαν από απλές αφαιρετικές παραστάσεις–ιχνογραφήματα κι εξελίχθηκαν σε ζωντανές απεικονίσεις της φύσης και των ανθρώπων, έτσι και η υπογραφή ξεκίνησε από ένα απλό σημαδάκι σε κάποια γωνίτσα. Ένα σημαδάκι που υποδήλωνε την ταυτότητα του καλλιτέχνη: Την υπογραφή του.

Σε κατοπινούς καιρούς, όταν το εμπόριο άνοιγε νέους δρόμους επικοινωνίας, η υπογραφή μεταβλήθηκε σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε «σήμα κατατεθέν». Με αυτήν αναγνωριζόταν ο κατασκευαστής του αγγείου. Ο βιοτέχνης ο γνωστός για τη συγκεκριμένη ποιότητα. Κι ακόμα αναγνωριζόταν ο αγοραστής του και ιδιοκτήτης. Αυτός που με οποιονδήποτε τρόπο είχε πληρώσει για να αποκτήσει το αγγείο του συγκεκριμένου βιοτέχνη–καλλιτέχνη, του αναγνωριζόμενου από το σημάδι της υπογραφής.

Είχε προηγηθεί η ανακάλυψη της γλώσσας, αναπόφευκτο επακόλουθο της δυνατότητας για επικοινωνία που παρείχε στον άνθρωπο η ομιλία: Η εκπομπή ήχων με διαφορετική καθένας τους σημασία. Κραυγή, κελάηδημα, αλύχτισμα, βέλασμα γνωρίζουμε πια ότι αποδίδουν διαφορετικές σε κάθε περίπτωση έννοιες. Από το εξελιγμένο μουσικό σήμα της φάλαινας ως τους διαφορετικούς ήχους των περιστεριών που οι Ουίτμαν και Γκρεγκ ανακάλυψαν ότι έχουν στενό δεσμό με συγκεκριμένες πράξεις, ερωτικές συνήθως. Με δώδεκα διαφορετικούς ήχους συνεννοούνται οι κότες και τα τρυγόνια, κατά τον Ντυπόν. Με δεκαπέντε οι σκύλοι και με 22 τα ζώα που έχουν κέρατα. Με είκοσι, κατά τον Γκάρνερ, οι πίθηκοι που συνοδεύουν την «ομιλία» τους με χειρονομίες και νοήματα.

Η σε όγκο ανάπτυξη του ανθρώπινου εγκεφάλου παράλληλα με τη δεξιοχειρία (ή αριστεροχειρία, όποτε προκύπτει), την «εκπαίδευση» με άλλα λόγια του ενός χεριού να πράττει περισσότερα από το άλλο, δημιούργησαν ικανό χώρο επεξεργασίας «εντολών». Έτσι, ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπόρεσε να επεξεργαστεί πιο σύνθετους ήχους, ώστε να βελτιώσει την επικοινωνία των ανθρώπων μεταξύ τους. Ούτε σήμερα χρειάζονται περισσότερες από τριακόσιες λέξεις για να επιτευχθεί πλήρης συνεννόηση σε τομείς της απλής κοινωνικής ζωής.

Η πρώτη «φωνητική» επικοινωνία των ανθρώπων μεταξύ τους συνδυαζόταν με χειρονομίες και νοήματα. Στις πρώτες δεκαετίες της κατάκτησης της Αμερικής από τους Ευρωπαίους αποίκους, σε εποχές που η ομιλία είχε ήδη εξελιχθεί σε αναρίθμητες γλώσσες, οι Ινδιάνοι Αράπαχος δυσκολεύονταν να συνεννοηθούν στο σκοτάδι, επειδή ο ένας δεν έβλεπε τις χειρονομίες του άλλου. Ακόμα και σήμερα η συνομιλία εξακολουθεί να συνοδεύεται από επεξηγηματικές χειρονομίες. Και οι πρώτες λέξεις δεν μπορεί παρά να απηχούσαν μίμηση ήχων: μουγκρίζω, γαβγίζω, σφυρίζω. «Χαϊτσού» λένε οι ιθαγενείς Τεκούνα της Βραζιλίας και εννοούν «φταρνίζομαι».

Οι επόμενες λέξεις πρέπει να εκφράζανε συγκεκριμένα πράγματα και όχι αφηρημένες έννοιες και γενικούς όρους. Οι ιθαγενείς της Αυστραλίας είχαν ξεχωριστή λέξη για την ουρά του σκύλου, άλλη για την ουρά της αγελάδας και τρίτη για κάθε άλλη ουρά. Οι Τασμανοί είχαν ξεχωριστές λέξεις για κάθε δέντρο αλλά δεν διέθεταν λέξη για την έννοια «δέντρο». Μια φυλή Ινδιάνων είχε ξεχωριστή λέξη για την άσπρη βελανιδιά, άλλη για τη μαύρη, τρίτη για την κόκκινη αλλά καμιά λέξη που να σημαίνει «βελανιδιά». Στους Ινδιάνους επίσης, κάθε χρώμα είχε την ξεχωριστή λέξη που το απέδιδε αλλά δεν υπήρχε κάποια λέξη που να αποδίδει την έννοια «χρώμα». Ούτε τις έννοιες «φύλο», «είδος», «πνεύμα», «ύλη», «ένστικτο», «ελπίδα», «λογική», «φόβος» κ.λπ. Κατά τους ειδικούς, οι αφηρημένες έννοιες αποδόθηκαν με λέξεις, όταν η σκέψη προχώρησε τόσο πολύ, ώστε να αντιλαμβάνεται την αμοιβαία σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην όποια αιτία και το όποιο αποτέλεσμα. Τη με άλλα λόγια σχέση αίτιου–αιτιατού.

Με όλα αυτά, σχηματίστηκαν οι πρώτες ρίζες των λέξεων. Παρέμειναν λίγες με έναν απίθανο πλούτο παραγώγων που σχηματίστηκε με την πρόοδο των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων και την πολυπλοκότητα των εννοιών. Κάποια στιγμή, η Ακαδημία της Αθήνας είχε καταγράψει ένα εκατομμύριο ελληνικές λέξεις που βρίσκονταν σε χρήση και όλες είχαν πλαστεί πριν από τον Ι’ (μ.Χ.) αιώνα. Και όμως, ο Σκιτ έχει καταφέρει να αναγάγει όλες τις λέξεις των ευρωπαϊκών γλωσσών σε τετρακόσιες ρίζες.

Για παράδειγμα, η λέξη divine (=θείος) προέρχεται από το λατινικό divus κι αυτό από το deus, ελληνικά θεός, σανσκριτικά deva. Στα τσιγγάνικα έγινε devel, ενώ devil στα αγγλικά σημαίνει διάβολος με φανερή την ομοιότητα της λέξης και στα ελληνικά. Όλα αυτά με αρχική ρίζα τη σανσκριτική vid (=γνωρίζω), ελληνικά οίδα, λατινικά vidio, γαλλικά voir, γερμανικά wissen, αγγλικά wit. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η σανσκριτική ρίζα ar (=οργώνω) από την οποία προέρχεται τόσο ο αρουραίος όσο και η «εκλεκτή» Αρία φυλή (Άριος= αγρότης, καλλιεργητής), καθώς και χιλιάδες άλλες λέξεις.

Για τον πρωτόγονο άνθρωπο, οι λέξεις ήταν στοιχεία με τόσο μεγάλη σημασία, ώστε να αποτελούν ουράνια δώρα και ιερά. Χρησιμοποιήθηκαν για να συντεθούν μαγικοί τύποι με θρησκευτικό χαρακτήρα που σε πολλές περιπτώσεις διατηρήθηκε ως τις μέρες μας. Έστω και σαν παιχνίδι, δεν υπάρχει άνθρωπος που τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να μη χρησιμοποίησε το μαγικό «άμπρα κατάμπρα».

Με όλα αυτά, σήμερα είμαστε βέβαιοι ότι η ανάγκη για επικοινωνία δημιούργησε την ομιλία που εξελίχθηκε στις διαφορετικές κατά τόπους γλώσσες, οι οποίες διαδόθηκαν με το εμπόριο και κατοχυρώθηκαν από τη θρησκεία. Άλλωστε, εμπόριο και θρησκεία κατάντησαν να γίνουν οι μοχλοί της ανάπτυξης και της προόδου του ανθρώπου. Ο έμπορος για να κερδίσει. Ο ιερέας για να διατηρηθεί στην εξουσία. Επειδή οι λέξεις, όσο κι αν είναι μαγικές και παντοδύναμες, δεν μπορούν να θεραπεύσουν έναν άρρωστο, εκτός κι αν τον αναγκάσουν σε αυθυποβολή.

Ο μάγος της φυλής είδε κάποια στιγμή την αμφιβολία στο βλέμμα των ανθρώπων της κοινότητας. Με μόνο τα μαγικά δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα. Αναγκαστικά, στράφηκε γύρω του να βρει βοήθειες. Η φύση τις παρέχει άφθονες. Βότανα που καταπραΰνουν τον πόνο, χορταρικά που προτιμούν κάποια ζώα όταν δεν αισθάνονται καλά. Ο πρώτος μάγος γιατρός είδε το κύρος του να αποκαθίσταται. Κι όταν η θεραπεία, παρά τα βότανα, δεν επέφερε την ίαση, ήταν ο άρρωστος που έφταιγε. Αμαρτωλός. Βρόμικος. Με το πνεύμα του κακού μέσα του. Πώς ο μάγος να πείσει τους θεούς να συνδράμουν, όταν ο παθών δεν φρόντισε να τους υπηρετήσει σωστά; Κι έτσι να μην ήταν, ποιος θα μπορούσε να διαψεύσει τον μάγο;

Έτσι κι αλλιώς, ο Φρέιζερ απέδειξε ότι οι πιο «ένδοξες» κατακτήσεις της επιστήμης έλκουν την αρχή τους στους παραλογισμούς της μαγείας. Με τον μάγο να κρατά για τον εαυτό του τα μυστικά της γνώσης. Κατά τον Ντυράντ, από τη μαγεία προέρχονται η μια μετά την άλλη η ιατρική, η χημεία, η μεταλλουργία και η αστρονομία. Με το ιερατείο να είναι η πρώτη και πιο άμεση δημιουργία της μαγείας.

«Όταν οι ιεροτελεστίες έγιναν πολυπληθέστερες και πολυπλοκότερες και απαιτούσαν γνώσεις και ικανότητες που δεν διέθετε ένας συνηθισμένος άνθρωπος», γράφει ο Ζιλ Ντυράντ, «αναπτύχθηκε σιγά-σιγά μια τάξη που αφιέρωνε το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου της στις θρησκευτικές τελετές. Ο ιερέας ως μάγος μπορούσε να πλησιάσει, είτε με την έμπνευση είτε με απόκρυφες προσευχές, τη θέληση των πνευμάτων και των θεών και να τη μεταστρέψει προς όφελος των ανθρώπων».

Οι υπερφυσικές δυνάμεις πρέπει να μπορούν να επηρεάσουν τις τύχες των ανθρώπων. Αυτός που μπορεί να τις χειρίζεται πρέπει να είναι κάτι ξεχωριστό. Με άμεσο αποτέλεσμα ο «κλήρος», το ιερατείο, να αποκτήσει δύναμη όμοια με αυτή του κράτους ή κάποτε ακόμα μεγαλύτερη: Αίγυπτος, Ιουδαία, Ευρώπη του μεσαίωνα, σύγχρονο Ιράν είναι μερικές από τις αποδείξεις αυτής της αλήθειας.

«Ο ιερέας δεν δημιούργησε τη θρησκεία αλλά την εκμεταλλεύτηκε όπως ο πολιτικός χρησιμοποιεί τις τάσεις και τα έθιμα. Η θρησκεία γεννήθηκε όχι από την πανουργία του ιερατείου αλλά από την έκπληξη, τον φόβο, την ανασφάλεια του ανθρώπου και την ανάγκη του να ελπίζει», καταλήγει ο Ντυράντ. Ο θάνατος και η ανάσταση έγιναν ο μοχλός της πίστης. Με τη μετά θάνατο ζωή ελπίδα και παρηγοριά.

Το ιερατείο του κάθε θεού έκανε και κάνει τεράστιο κακό στην προσπάθειά του να αποκτήσει την εξουσία. Όπως ακριβώς και οι πολιτικοί ή οι αρχηγοί των πολεμιστών. Ταυτόχρονα όμως, ιερατείο, πολιτικοί και πολέμαρχοι έδωσαν ώθηση στον πολιτισμό και τις επιστήμες. Σήμερα, θρησκεία, κράτος και στρατός εξακολουθούν να αλληλοστηρίζονται και να στηρίζουν την οργανωμένη πολιτεία αλλά έχουν ξεφύγει πια από την πρωτοπορία των εξελίξεων. Απλά, υπάρχουν ως αναγκαία κακά τα οποία περιχαρακώνουν το οικοδόμημα της ηθικής, όπως αυτή υπάρχει και γίνεται αποδεκτή σε κάθε περίπτωση. Όμως, η δημιουργία και η εξέλιξη της ηθικής ως στηρίγματα του κράτους και της θρησκείας αποτελούν άλλο θέμα.

Από την ώρα που η ομιλία οργανώθηκε σε συγκεκριμένη γλώσσα, απλώθηκε στα πέρατα της Γης. Με τις μεταναστεύσεις των λαών αρχικά. Με τους εμπόρους στη συνέχεια. Η αρχαία σανσκριτική είναι πια νεκρή γλώσσα. Αναπτύχθηκε στην ινδική χερσόνησο και είναι η «μητέρα» όλων των γλωσσών που πλάστηκαν στο βόρειο και στο κεντρικό τμήμα της Ινδίας. Με αλφάβητο που περιείχε 52 γράμματα (14 φωνήεντα και 38 σύμφωνα), με γραμματική που περιείχε τρεις αριθμούς (όπως η αρχαία ελληνική με τους ενικό, πληθυντικό και δυϊκό) και οκτώ πτώσεις. Στη γλώσσα αυτή συντέθηκε λίγο πριν από τον Α’ αιώνα μ.Χ. το έπος «Μαχαβαράτα» (αποτελείται από 100.000 δίστιχα και περιγράφει τη διαμάχη δυο μεγάλων ινδικών οικογενειών, των Παντάβα και των Καουράβα, κάτι σαν πρόδρομος των Μοντέγκων και των Καπουλέτων του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας του Σαίξπηρ).

Όταν όμως ο ποιητής εμπνεόταν το ποίημα «Μαχαβαράτα», η σανσκριτική είχε ήδη πίσω της χιλιετίες ανάπτυξης. Με σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες να κατάγονται από αυτήν. Επειδή η μια και μόνη γλώσσα, εξαιτίας της εδαφικής απομόνωσης και των αποστάσεων, διασπάται σε διαλέκτους που μετεξελίσσονται σε νέες γλώσσες. Με νέους φορείς τους εμπόρους. Από τη μινωική και την ελληνική μυκηναϊκή ως τη σύγχρονη αμερικανική, εξέλιξη και παραφθορά της αγγλικής, όλες οι διεθνείς γλώσσες ήταν και είναι αυτές στις οποίες γίνονται οι συναλλαγές. Γι’ αυτό και οι ευρωπαϊκές γλώσσες μπορούν να οργανωθούν σε τετρακόσιες ρίζες. Με την εβραϊκή να καλουπώνεται σε άλλες πεντακόσιες από τις οποίες κάποιες είναι κοινές με των ευρωπαϊκών.

Μετά, ήρθε η ώρα των βιοτεχνών καλλιτεχνών να δώσουν ώθηση στην εποποιία της επικοινωνίας με τις υπογραφές τους. Ήταν το πρώτο βήμα για την εφεύρεση που ονομάζεται γραφή και που έμελλε να γίνει η πιο μεγάλη ανακάλυψη του ανθρώπου από την ώρα που ανθρωποποιήθηκε ως σήμερα. Όμως, η δεύτερη μεγάλη ανακάλυψη που προηγήθηκε της γραφής ήταν οι αριθμοί. Και αυτούς στο ιερατείο και στο εμπόριο τους χρωστάμε.

http://www.protagon.gr/

«Νέα σχολική χρονιά και στην ακριτική Τέλενδο»; Όχι ακριβώς, αγαπητή «Καθημερινή»

Τι δεν λέει η καλή εφημερίδα, στη μεγάλη φωτογραφία του πρωτοσέλιδού της

Η «Καθημερινή», για να διασκεδάσει τις εντυπώσεις περί ελλείψεων στα σχολεία που καταγγέλουν οι καθηγητές, διάλεξε σήμερα μια μεγάλη, γλυκιά φωτογραφία από την Τέλενδο, το νησάκι κοντά στην Κάλυμνο. Εκεί βλέπουμε τη δασκάλα και τέσσερις μαθητές και μαθαίνουμε πως έγινε αγιασμός.

Μόνο που δεν είναι ακριβώς έτσι. Να τι μας επισήμανε αναγνώστης του left.gr με ηλεκτρονικό μήνυμα :

Στο σημερινό πρωτοσέλιδο της Καθημερινής υπάρχει τεράστια φωτογραφία από τον αγιασμό που έγινε στο δημοτικό σχολείο Τελένδου με λεζάντα ''Με τέσσερις μαθητές και μία δασκάλα πραγματοποιήθηκε, χθες, στην ακριτική νήσο Τέλενδο, που αριθμεί 32 κατοίκους, ο αγιασμός για τη νέα σχολική χρονιά''. Φυσικά είναι ψέμα αφού το σχολείο είναι κλειστό και δεν έχουν στείλει ακόμη δάσκαλο. Η κοπέλα που υπάρχει στην φωτογραφία είναι η περσινή αναπληρώτρια, η οποία φέτος δεν έχει προσληφθεί και πήγε χθες στο σχολείο με  τον παπά για να κάνει τον αγιασμό, κάτι πολύ σημαντικό για την τοπική κοινωνία.


Αυτή τη λεπτομέρεια, πως μόνο το φιλότιμο της περσινής αναπληρώτριας επέτρεψε να γίνει αγιασμός αλλά δάσκαλος δεν υπάρχει, το αναφέρει στα ψιλά, όμως, και το Έθνος, με τον εξίσου παραπλανητικό τίτλο «Η δασκάλα με τους τέσσερις μαθητές», με μια μικρή αναφορά στην τελευταία γραμμή του ρεπορτάζ: «αν και η Τέλενδος ανέμενε μέχρι χθες την τοποθέτηση δασκάλου...»

left.gr/

Ε ΡΕ γαλάζια εκπαίδευση!

Του Δήμου Χλωπτσιούδη

Γράφαμε τις προάλλες για τη φαουστική εκπαίδευση που μας επιβλήθηκε στο όνομα των αριθμών… Βέβαια, εκτός από τους ΟΤΑ, την Παιδεία και την Υγεία (όλα όσα δηλαδή συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με το Κράτος Πρόνοιας) λίγα υπουργεία δέχτηκαν τόσες μειώσεις υπέρ των αριθμών. Ουσιαστικά, φαίνεται πώς οι αριθμοί είναι επιλεκτικοί πολιτικά κατά συγκεκριμένων κοινωνικών δράσεων και προς συγκεκριμένα υπουργεία… 

Τα όσα παρακολουθούμε να ξετυλίγονται αυτές τις μέρες στο Υπουργείο Παιδείας δεν έχουν προηγούμενο. Ρουσφέτια, μαγικά για τις μειώσεις ή αυξήσεις λειτουργικών κενών ανάλογα με τις εκλογικές ανάγκες, αδιαφορία για οικογένειες με βαρύτατα προβλήματα υγείας έδιναν κι έπαιρναν και κάθε μέρα νέα τραγικά περιστατικά… Ωστόσο, κανείς δεν ήθελε να φανταστεί την επιστροφή μιας εκπαιδευτικής ΕΡΕ… Ποτέ άλλοτε το "διαφανές" δημιούργημα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν είδε τόσες λαθροχειρίες σε σχολικά κενά.

Χαρακτηριστικό είναι ότι τα κενά ανάλογα με την ύπαρξη υφυπουργών ή όχι σε νομούς αυξομειώνονται με τέτοιο τρόπο ώστε να καλύψουν τις ανάγκες αποσπάσεων και διορισμών αναπληρωτών. Άλλα κενά εκπαιδευτικών δίνουν οι διορισμένες διευθύνσεις στις 3 του Σεπτέμβρη, άλλα κενά δύο μέρες και εντελώς διαφορετικά στις 6 Σεπτεμβρίου. Ενώ τα κενά στις αρχές του Σεπτέμβρη ξεπερνούσαν τις 5000 με κάποιο μαγικό τρόπο μειώθηκαν στα 1200 (όσες και οι πιστώσεις που επιτρέπει η λιτότητα σε αναπληρωτές).

Ενώ ορισμένες περιοχές εμφανίζουν μόλις 10 κενά (Β΄ Θεσσαλονίκης) ξαφνικά μεταφέρονται εκεί 102 (!!!) αποσπασμένοι (η πληροφορία ότι οι αποσπάσεις ήταν χορηγία του Gioulekas Travel δεν επιβεβαιώθηκε), ενώ περιοχή (Εύβοια) βρέθηκε με περισσότερα κενά από όλη τη Μακεδονία, τη Θράκη και τη Θεσσαλία αθροιστικά (η πληροφορία ότι τα πολλά κενά οφείλονται στις εκεί υποψηφιότητες υπουργού και υφυπουργού της Κυβέρνησης ελέγχεται ακόμα για την αξιοπιστία της).

Τη στιγμή που ψηφίζεται νέος νόμος που ρυθμίζει το σύνολο της εκπαιδευτικής δραστηριότητας (Νέο Λύκειο, Νέα Τεχνική κι Επαγγελματική Εκπαίδευση και σωρός άλλων διατάξεων), το Υπουργείο σκάβει για την ταφόπλακα της διαδικασίας επιλογής προσωπικού, της μόνης πανεπιστημιακούς εκπαίδευσης ως ελάχιστο και της παραδοσιακά πιο διαφανούς. Παράλληλα, αυτή την εβδομάδα μπαίνει το σάβανο στη λειτουργικότητα των ίδιων των σχολικών μονάδων.

Εκατοντάδες σχολεία καλούνται να λειτουργήσουν με κενά, χωρίς ειδικότητες ή με προσωρινή τοποθέτηση εκπαιδευτικών και χωρίς να είναι δυνατή η σύνταξη ενός ωρολόγιου σχολικού προγράμματος (παραδοσιακά ήταν έτοιμο το Νοέμβρη, αλλά λόγω των κενών, της μη πρόσληψης ωρομισθίων και του επιπλέον δίωρου στη δευτεροβάθμια, προβλέπεται να φτάσουμε το Δεκέμβρη ή αργότερα για να οριστικοποιηθεί).

Στόχος του Υπουργείου είναι να λειτουργήσουν τμήματα με περισσότερους μαθητές σε όλες τις βαθμίδες και να καλυφθούν τα κενά με ωρομίσθιους ή κι ας μη λειτουργήσουν καθόλου εκπαιδευτικές μονάδες (ολοήμερα ή σχολεία υπαίθρου με λίγους μαθητές).

Την ίδια όμως στιγμή, οι γονείς -παγωμένοι από τόσα χτυπήματα- αδυνατούν/φοβούνται να αντιδράσσουν και υποτάσσονται στη διάλυση της Δημόσιας Εκπαίδευσης. Δεν κατανοούν ούτε τη βαρύτητα των λειτουργικών προβλημάτων που θα επηρεάσουν πρώτα τα δικά τους παιδιά και θεωρούν το όλο πρόβλημα ως ζήτημα των δασκάλων. Ακόμα κι οι γονείς που πλήττονται άμεσα (καταργήσεις κατευθύνσεων, μη λειτουργία ολοήμερων σχολείων κλπ), δεν προσπαθούν καν να πλησιάσουν τους εκπαιδευτικούς και να κινητοποιηθούν από κοινού.

Δεν έχουν αντιληφθεί ότι η νέα παιδεία είναι παιδεία που κοστίζει ακριβότερα, παιδεία που δεν οδηγεί ούτε σε γνώση ούτε σε κάποια κατεύθυνση, αλλά μόνο σε ένα κουρελόχαρτο (απολυτήριο λυκείου) το οποίο θα πληρώνουν κάθε χρόνο και ακριβότερα λόγω των ημιπανελλαδικών εξετάσεων.

Και σε ανάλογη λογική και οι εκπαιδευτικοί. Μεγάλη είναι η μάζα που απέχει από συνελεύσεις, πολλοί είναι εκείνοι που δε συμμετέχουν θεωρώντας ότι δεν απειλούνται/κινδυνεύουν ή και που έχουν ταυτιστεί τελικά με την ακολουθούμενη πολιτική. Το γεγονός ότι το πρωί κλήθηκαν εκπαιδευτικοί να παρουσιαστούν ως αναπληρωτές και το απόγευμα τους είπαν ότι οι πίνακες ήταν λάθος είναι ενδεικτικό μιας πρωτοφανούς προχειρότητας. Το ότι εκπαιδευτικοί με σοβαρά προβλήματα δεν πήραν αποσπάσεις, είναι ενδεικτικό του πώς κινούνται οι διαδικασίες. Το ότι αναπληρωτές διορίστηκαν σε όλη τη Νότια Ελλάδα (πλην Αχαΐας, Θεσσαλίας, Μακεδονίας και Θράκης όπου πήγαν μονοψήφιοι αριθμοί) είναι ενδεικτικό της κατάντιας.

Ο αγώνας για ένα εξορθολογισμένο εκπαιδευτικό σύστημα αποτελεί αδήριτη ανάγκη. Γονείς και εκπαιδευτικοί οφείλουν από κοινού να διεκδικήσουν ένα διαφορετικό μοντέλο εκπαίδευσης με βάσει τις ανάγκες του μαθητή και την απαίτηση για καλλιέργεια της κριτικής του δεξιότητας. Το παλαιό μοντέλο σίγουρα δεν είναι το καλύτερο και οφείλει να αλλαχθεί το συντομότερο δυνατόν καλύπτοντας τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Το μοντέλο που επιβάλλει η σημερινή φαουστική εκπαίδευση λειτουργεί διαλυτικά για την κοινωνία. Μόνο της μέλημα είναι οι αριθμοί…

Δείμος του Πολίτη

tvxs.gr

Στο στόχαστρο της Ε.Ε. η Ιρλανδία, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο για φορολογικά «δωράκια» σε πολυεθνικές

Έρευνες για τις φορολογικές συμφωνίες κρατών μελών της Ε.Ε., όπως η Ολλανδία, η Ιρλανδία και το Λουξεμβούργο με ομίλους όπως οι Starbucks και Apple, με σκοπό τη μείωση των φόρων, ξεκίνησαν οι Βρυξέλλες, σύμφωνα με δημοσίευμα των Alex Barker, Jamie Smyth και Matt Steinglass στους Financial Times.

Φόρμουλα-1: Ο Kimi Raikkonen οριστικά στη Ferrari για 2 χρόνια!


H μεγάλη επιστροφή είναι πια πραγματικότητα. Η Ferrari ανακοίνωσε το μεσημέρι της Τετάρτης την πρόσληψη του Kimi Raikkonen για τα επόμενα 2 χρόνια (2014 & 2015) μια πραγματικά πολύ μεγάλη

«Λευκή απεργία» από τους πρυτάνεις


«Μπλόκο» στην αξιολόγηση των δομών και στη διαθεσιμότητα πλεοναζόντων υπαλλήλων από τα ιδρύματα Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης της χώρας από τους πρυτάνεις των ΑΕΙ με τη λευκή απεργία που πραγματοποιούν δημιουργώντας προβληματισμό στην κυβέρνηση για την «τρύπα» 1.300 - 1.500 υπαλλήλων που πρέπει να τεθούν σε διαθεσιμότητα μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της κινητικότητας 12.500 εργαζόμενων.

Πληθαίνουν οι πολυεκατομμυριούχοι στην Ελλάδα!

Αύξηση κατά 11% στους … πολυεκατομμυριούχους παρουσιάζει η χώρα μας σύμφωνα με την έκθεση Wealth-X της UBS για το 2013!

 Σύμφωνα με τα στοιχεία οι πολυεκατομμυριούχοι από 455 είναι πλέον 505 με περιουσία γύρω στα 60 δισεκατομμύρια δολάρια!

http://www.topontiki.gr/

Εδώ Μπράιτον: Υποσχέσου μου ότι θα ζήσεις μέχρι αύριο!

Εύα Βουτσάκη

«Η μουσική είναι ο μόνος σου φίλος, μέχρι το τέλος» τραγουδούσε ο Τζιμ Μόρισον. Αναρωτιέμαι αν κάποιος είχε δει τα σημάδια πριν την αυτοκτονία. Ο κυρ Γιάννης στα Χανιά κουβαλούσε χρόνια το όπλο του και όλοι το περίμεναν. Αναρωτιέμαι γιατί κανείς δεν του πήρε αυτό το όπλο απο τα χέρια του. Κατά καιρούς έπινε πολύ. Άλλοτε πάλι ξεγλιστρούσε από το πιοτό και ένιωθε πολύ περήφανος. Ίσως να ζούσε σήμερα. Ο Stephen Fry είναι διπολικός και έχει προσπαθήσει 2 φορές να δώσει τέλος στη ζωή του. Στο δημοτικό, η μαμά μιας συμμαθήτριάς μας αυτοκτόνησε. Κανείς δε μας μίλησε γι’ αυτό. Ένα πέπλο μυστηρίου και μια βαθιά αμηχανία. Και μετά, ο πατέρας μιας άλλης συμμαθήτριας. Και μετά, η μητέρα μια άλλης. Ένας φίλος μου, που ευτυχώς τον πρόλαβε ο αδερφός του. Ένας άλλος φίλος μου, επέζησε από τρεις απόπειρες. Ελπίζω να μη σκεφτεί κάποια τέταρτη.

Στατιστικά στοιχεία λένε ότι κάθε 40 δευτερόλεπτα κάποιος αυτοκτονεί. Ένα εκατομμύριο άνθρωποι τον χρόνο, παγκοσμίως. Ίσως να είναι περισσότεροι. Πολλές φορές, κάποιοι θάνατοι δε δηλώνονται ως αυτοκτονία, λόγω στίγματος. Ή κάποιες άλλες φορές κάποιος έχει αυτοκτονική συμπεριφορά και την καμουφλάρει με επικίνδυνη οδήγηση, ναρκωτικά, αλκοολισμό.

Στο Μπράιτον το 2006 μια παρέα επαγγελματιών και εκπαιδευτών ψυχικής υγείας, οι Chris Brown, Miranda Frost, Suzie Marriott και η Jenny Pickup αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους και να οραματιστούν ένα κόσμο όπου η πρόληψη αυτοκτονιών θα είναι εφικτή. Είχαν ήδη παρακολουθήσει ένα σεμινάριο Πρώτων Βοηθειών για πρόληψη αυτοκτονιών μέσω του Living Works, ενός πρωτοποριακού συστήματος έγκαιρης πρόληψης που ξεκίνησε στον Καναδά. Έτσι κάπως απλά δημιουργήθηκε το Grassroots Suicide Prevention.

Το 2012 έβαλαν ως στόχο να κάνουν το Μπράιτον την ασφαλέστερη πόλη ενάντια στην αυτοκτονία. Αυτό περιλαμβάνει την ευαισθητοποίηση τουλάχιστον του 5% του πληθυσμού της πόλης. Στατιστικά μιλώντας πάλι, 1 στους 20 έχει σκέψεις αυτοκτονίας. Ο στόχος του 5% είναι ότι για κάθε 20 ευάλωτους κατοίκους θα υπάρχει κάποιος που θα έχει εκπαιδευτεί για να παρέχει τις πρώτες βοήθειες πρόληψης. Αυτό περιλαμβάνει κάποια απλά βήματα και ερωτήσεις: "Τι κάνεις; Πώς νιώθεις; Σκέφτεσαι να αυτοκτονήσεις; Πες μου, γιατί; Είμαι εδώ και σε ακούω. Υποσχέσου μου ότι θα ζήσεις μέχρι αύριο. Και μαζί θα βρούμε μια λύση".

Κάποιες από τις βασικές αρχές τους είναι:

·     Η αυτοκτονία είναι ένα πρόβλημα υγείας ολόκληρης της κοινότητας

·     Οι σκέψεις που οδηγούν στην αυτοκτονία είναι κατανοήσιμες, περίπλοκες και προσωπικές

·     Η αυτοκτονία μπορεί να αποφευχθεί

·     Ο ανοικτός, ευθύς και ειλικρινής διάλογος ενθαρρύνει την αναζήτηση αυτο-βοήθειας

·     Δεξιότητες παρέμβασης είναι γνωστές και μπορούν να διδαχθούν σε αρκετά άτομα

Η 10η Σεπτέμβρη είναι η παγκόσμια ημέρα Πρόληψης Αυτοκτονιών. Αυτήν τη μέρα το 2015, το Μπράιτον ίσως βραβευτεί ως η πρώτη πόλη της Βρετανίας στην Πρόληψη. Ίσως η πρώτη, παγκοσμίως. Το 2013 το Grassroots διακρίθηκε ως πιο δραστήριος φορέας που συνδέεται με το Living Works. Χρόνια πριν, όλα ξεκίνησαν σα μια τρελή ιδέα τεσσάρων φίλων. Αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά ότι η αλλαγή ξεκινάει από λίγους. Η αυτοκτονία είναι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα. Μας θέλει όλους άγρυπνους και ενωμένους. Με ανοιχτά αυτιά, μάτια και καρδιές.

http://www.protagon.gr/

Φεύγουν! Το λένε και οι δημοσκοπήσεις

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Εκεί κατά τα τέλη του Μαΐου η ΝΔ ήταν δύο μονάδες μπροστά από τον ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμαζόταν για ένα δύσκολο ιδρυτικό συνέδριο, ο Σαμαράς ήταν ισχυρότερος παρά ποτέ και οι αντιδράσεις των πολιτών λιγοστές και διάσπαρτες. Τώρα είναι η ώρα να τους αποτελειώσουμε, σκέφτηκαν οι παρατρεχάμενοι του Αντώνη και έβαλαν σε εφαρμογή το σχέδιο με τον κωδικό «Το καυτό καλοκαίρι της Δεξιάς»: Θα κάνουμε επίδειξη δύναμης επιστρατεύοντας τους καθηγητές που θέλουν να απεργήσουν στις πανελλαδικές, θα συκοφαντήσουμε το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, θα πάρουμε τη δόση, θα πέσει λίγο ρευστό στην αγορά από την αύξηση του τουρισμού, θα φτιάξουμε ένα πλεόνασμα μαϊμού, θα πουλήσουμε λίγο παραμύθι για το κούρεμα του χρέους μετά τις Γερμανικές εκλογές, είναι και τα μπάνια του λαού που χαλαρώνουν τα πάθη, ε στις αρχές του Σεπτεμβρίου πέντε μονάδες θα τους έχουμε πίσω τους συριζαίους. Και άμα λάχει τους πάμε και σε πρόωρες εκλογές, να πάρουμε την αυτοδυναμία.

Το καλοκαίρι πέρασε, συνέβησαν όσα συνέβησαν, που δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουμε, ήρθε ο Σεπτέμβριος, βγήκε το Βαρόμετρο της Public Issue για τον ΣΚΑΙ και την «Καθημερινή» και αίφνης απεδείχθη ότι το καλοκαίρι της Δεξιάς δεν ήταν καυτό, ήταν μαύρο. Πιο μαύρο και από το μαύρισμα του Κώστα Καραμανλή, του Λέοντος του Βουκουρεστίου. Συγγνώμη για το πλήθος των αριθμών, αλλά μερικές φορές, μόνο οι αριθμοί μπορούν να περιγράψουν μια κατάσταση:

Από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριο εκείνοι που θεωρούν ότι η διεθνής ισχύς της χώρας έγινε πιο αδύνατη, αυξήθηκαν από το 40% στο 46%. Μόνο το 17% του πληθυσμού πιστεύει όσα λέει ο Σαμαράς περί δήθεν ισχυρής Ελλάδας, σε έναν ασταθή περίγυρο.

Το Ιούνιο μόλις το 43% είχε θετικές προσδοκίες για εργασιακές διενέξεις κατά το επόμενο τρίμηνο και το 48% είχε αρνητικές προσδοκίες, δηλαδή δεν τις περίμενε και ενδεχομένως δεν τις ήθελε τις εργασιακές διενέξεις. Μέσα σε τρεις μήνες η κατάσταση άλλαξε άρδην: Το 43% που προσδοκά εργασιακές διενέξεις εκτοξεύθηκε στο 81% και το 48% που δεν τις προσδοκά καταβαραθρώθηκε στο 16%. Πρόκειται για τεράστια ανατροπή, που προοιωνίζεται πολλά.

Όχι μέσα στο καλοκαίρι, αλλά το τελευταίο έτος, το έτος διακυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, όσοι τάσσονται κατά του Μνημονίου αυξήθηκαν από το 68% στο 76% και όσοι είναι υπέρ έπεσαν από το 21% στο 15%. Στο ίδιο διάστημα όσοι έχουν αρνητική γνώμη για την Ε.Ε. ανέβηκαν από το 44% στο 55% και όσοι έχουν θετική έπεσαν από το 52% στο 43%. Η θετική γνώμη για το ευρώ έπεσε από το 67% στο 51% και η αρνητική ανέβηκε από το 31% στο 47%.

Εντός του θέρους, η δημοτικότητα του Σαμαρά έπεσε από το 42% στο 37% και του Βενιζέλου από το 25% στο 21%. Ο Σαμαράς έπεσε στην καταλληλότητα της πρωθυπουργίας από το 41% στο 35%, ο Τσίπρας ανέβηκε από το 27% στο 31%, η διαφορά έπεσε από τις 14 στις 4 μονάδες, εξανεμίζοντας το βασικό πλεονέκτημα του αρχηγού της ΝΔ. Η δημοτικότητα της ΝΔ έπεσε στο 30%, του ΣΥΡΙΖΑ ανέβηκε στο 39%, η υπέρ της ΝΔ διαφορά στην παράσταση νίκης έπεσε από το 57%-31% του Ιουνίου στο 46%-40% και κατόπιν τούτων ο ΣΥΡΙΖΑ που τον Ιούνιο έχανε με 29,5%-27,5%, σήμερα προηγείται με 29%-28%. Που είναι οι πέντε μονάδες, οέο;

Συμπέρασμα: Φεύγουν και απλώς περιμένουν κάποιον να τους κουνήσει το μαντήλι.

Πηγή: avgi.gr

left.gr


Αυτές είναι οι 10 ωραιότερες γυναίκες στον κόσμο για το 2013 [εικόνες]

Το περιοδικό Men's Health δημοσίευσε τα ονόματα των 10 γυναικών του πλανήτη που θεωρεί τις πιό σέξυ.

Πρώτη μέρα στο παλιό μου σχολείο

Photo: donna_0622/Flickr
του Ανδρέα Ζαμπούκα

«Από το βρεγμένο παράθυρο τoυ σπιτιού, στον Abbotsbury Road, βλέπω καταπράσινο ακόμα το Holland Park. Είναι αρχές Φθινοπώρου στο Λονδίνο αλλά η θερμοκρασία θυμίζει ακόμα μουντό βρετανικό καλοκαίρι. Πέρασαν εννέα μήνες, όταν μετά τις γιορτές, έφυγε όλη η οικογένεια από την Ελλάδα. Τα μαζέψαμε κι αλλάξαμε τα πάντα, μέσα σε μισό χρόνο. Και οι δύο γονείς μας, αφού εξάντλησαν όλα τα περιθώρια, βρήκαν δουλειά στο Λονδίνο. Φορτωμένοι όπως ήταν με πτυχία, δεν είχαν πολλές επιλογές στην Αθήνα. Εδώ βρήκαν καλή δουλειά, νοικιάσαμε φοβερό σπίτι και όλα φαίνονται να λειτουργούν τέλεια. Εγώ τελειώνω το σχολείο του χρόνου κι ο αδερφός μου, από φέτος, είναι πρωτοετής στο πανεπιστήμιο.

Εδώ ξεκινήσαμε πιο νωρίς από την Ελλάδα. Μιλάω όμως, με τους παλιούς μου φίλους συχνά και είμαι "μαζί" τους την πρώτη μέρα στο παλιό μου σχολείο. Θυμάμαι την περσινή μέρα, την προπέρσινη, όλα τα χρόνια που παρακαλούσα να μεγαλώσει το καλοκαίρι και αν γινότανε, να ξεκινήσουμε μαθήματα τον Οκτώβριο... Τώρα όμως όλα γυρνάνε ανάποδα και με κυνηγάνε σαν τύψεις. Τώρα που "μούλιασα" από την υγρασία και "μαύρισε" το μάτι μου απ΄ τη μουντάδα, καταλαβαίνω πού ήμουνα, πού γεννήθηκα και πόσες πρώτες μέρες σχολείου έζησα και ευχαριστήθηκα. Γιατί τότε, δεν μπορούσα να καταλάβω και να εκτιμήσω τον ήλιο, τον γαλάζιο ουρανό, τη ζέστη, την τρέλα των συμμαθητών, τις φωνές και τις μελαχρινές συμμαθήτριες που έσκαγαν μαυρισμένες, από τα ατελείωτα μπάνια του καλοκαιριού.

Φέρνω στο μυαλό μου, όλα τα χρόνια που μου την έσπαγαν οι παπάδες στον αγιασμό, οι δημοτικοί σύμβουλοι με τις ευχές, ο διευθυντής και το μπάχαλο στην αυλή. Θυμάμαι που παίρναμε τα βιβλία, λες κι ήταν πακέτα πίτσες από την αποθήκη, το πρόγραμμα που έβγαινε μετά από δύο εβδομάδες και την γκαντεμιά να μας παίρνει Αρχαία πάντα η πιο σπαστική καθηγήτρια. Όλα αυτά όμως τώρα είναι τόσο δυνατά, με έντονα χρώματα στο μυαλό μου, γεμάτα συναίσθημα και πολύ φως. Όλες οι εικόνες που έχω μέσα μου για την πρώτη μέρα στο σχολείο είναι ηλιόλουστες, λευκές και γαλάζιες, με λίγη ώχρα και ήχους να δένουν μουσικό χαλί και να με τρελαίνουν. Πόσο να "αντέξεις" την οργάνωση των Άγγλων, την ωριμότητα της παρέας μου και τις Αγγλιδούλες που προετοιμάζονται για το κολέγιο.

Στο δικό μας λονδρέζικο σχολείο, όλα ξεκίνησαν τέλεια από την αρχή. Ό διευθυντής, είναι "άρρωστος" με την οργάνωση και πολύ ωραίος τύπος, με χιούμορ. Μίλησε όμορφα και ζεστά στη συγκέντρωση, κερδίζοντας τις συμπάθειες όλων. Όμως τίποτα δεν είναι σαν την πρώτη μέρα στο παλιό μου σχολείο. Κι ας έχει ένα σωρό στραβά, μέσα κι έξω, κι ας είναι όλοι τρελοί και παίζουν θέατρο κι ας λένε ψέματα μεταξύ τους. Όλη αυτή η τρέλα είναι "διονυσιακή" και φωτισμένη από παντού. Είναι ενέργεια και ένταση μαζί. Είναι ζωή κι ας μη βγάζει νόημα κι αποτέλεσμα.

Κι όσο πέφτουν αυτές οι σταγόνες στο τζάμι, όσο σκουραίνει το πράσινο, στο πάρκο απ΄ τη βροχή, μου λείπει κι άλλο το φως της πρώτης σχολικής μέρας και σκέφτομαι άλλα πιο μακρινά πράγματα για το μέλλον. Σκέφτομαι πόσο άδικο είναι, τώρα που έμαθα να κουβαλάω μέσα μου το φως της Αθήνας, που εκτίμησα τι θα πει ζωντάνια και χρώμα, να μην μπορώ να τα έχω παρά μόνο σαν ιδέα κι εντύπωση μέσα μου. Πως φοβάμαι όμως να γυρίσω πίσω και πως λυπάμαι που δεν θα το κάνω ποτέ!

Δάσκαλε, σε περιμένω τα Χριστούγεννα...».

*Ο Ανδρέας Ζαμπούκας είναι καθηγητής Κλασικής Φιλολογίας.

http://www.protagon.gr/

Περί εξοστρακισμού των αρχαίων

Η Μαρία Ρεπούση έγινε γνωστή στο πανελλήνιο από δυο ανοησίες. Μια δική της, στη συνειδητή προσπάθειά της να αποφορτίσει τη σφαγή των Ελλήνων από τους Τούρκους στη Σμύρνη με τον περιβόητο «συνωστισμό», και λόγω της εμμονής ενός γραφικού εθνικιστή, του Καρατζαφέρη, που βρήκε πρόσφορο έδαφος να λαϊκίσει καθ’ υπερβολήν. 

Αυτή η ατυχής για την κυρία Ρεπούση έκφραση έγινε – στην Ελλάδα της αμετροέπειας – η αρχή μιας λαμπρής καριέρας για την ίδια, η οποία βασίζεται πάνω στην ασφαλή και άκρως επιτυχημένη συνταγή παρομοίου κύρους και ευφυΐας περιοδικών της δηλώσεων που εκτοξεύονται υπέρ της αναμόρφωσης και του εκσυγχρονισμού – τάχα – της ελληνικής παιδείας, η οποία παρεμπιπτόντως περιλαμβάνει και τη σύγχρονη (κατά Ρεπούση) «αφήγηση» της Ιστορίας. Η κυρία Ρεπούση, ωστόσο, διατηρώντας πάντα την προσεκτικά επιλεγμένη μεθοδολογία της αποδοτικής για τη δημοσιότητά της πρόκλησης, χτυπά στοχευμένα. Αλλά μία στις τόσες το περιεχόμενο της πρόκλησης γίνεται ιδιαίτερα επικίνδυνο.

Η νέα έμπνευση που είχε είναι να μειωθούν δραστικά οι ώρες διδασκαλίας των αρχαίων ελληνικών και των λατινικών. Δεν ξέρω ποιο πανεπιστήμιο έβγαλε η κυρία Ρεπούση και ποιο το επιστημονικό της αντικείμενο. Αλλά η αρχαία ελληνική γλώσσα είναι ό,τι πιο ζωντανό, σύγχρονο, ονειρικό και μοντέρνο στον κόσμο αυτό, και μαζί με τα λατινικά συγκροτούν τα θεμέλια του «ανεκτικού» στις ανοησίες κυρίαρχου δυτικού πολιτισμού. Το τι σημαίνει αυτό το προφανές, ας ανοίξει οποιαδήποτε ιστορία του πολιτισμού να το πληροφορηθεί. Αυτή η αποκαθηλωτική εμμονή εναντίον των θεμελιωδών αρχών του ελληνισμού δεν την καθιστά ούτε υπόλογο ούτε ύποπτη, αλλά ιδιαζόντως και προκλητικά επικίνδυνη ημιμαθή…

http://www.topontiki.gr

Βόλεϊ: Ισχυρό τουρνουά διοργανώνει ο Ερμής Πατρών

Η ομάδα βόλεϊ του Ερμή κινείται για να διοργανώσει ένα δυνατό τουρνουά πριν από την έναρξη του πρωταθλήματος Α2 Εθνικής ανδρών και ήδη έχει κάνει τις πρώτες επαφές με ομάδες.
Συμφωνά με πληροφορίες το τουρνουά προγραμματίζεται να διεξαχθεί το διήμερο

Μπαίνει στο συρτάρι το 42%

«Ζωντανό» τον διάλογο θέλει να κρατήσει η κυβέρνηση για τις αλλαγές στον αυτοδιοικητικό «χάρτη», αν και η προοπτική του 42% για την εκλογή δημάρχων και περιφερειαρχών φαίνεται να υποχωρεί μετά τις αντιδράσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ.

Οι αριθμοί που πρέπει να μάθουμε

Photo: bechaugen @flickr
Λίνα Παπαδάκη

Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών επισκέφθηκε το 1ο Λύκειο των Αγίων Αναργύρων για τον καθιερωμένο αγιασμό, την πρώτη μέρα του σχολείου. Στην είσοδο τον περίμεναν δημοσιογράφοι για τις σχετικές  δηλώσεις. Είπε κάτι που ταιριάζει στη μέρα και είχε έναν χαρακτήρα προσωπικό, ότι δηλαδή καλόν είναι σαν σήμερα να σκεφτόμαστε ο καθένας τη δική του αρχή και πορεία. Επειδή όμως δεν φάνηκε τόσο εμπορική και ιντριγκαδόρικη η απάντησή του, του ζητήθηκε να τοποθετηθεί για τα ρεπορτάζ  που αναφέρονται σε  λιποθυμίες μαθητών στην τάξη ή στο προαύλιο από έλλειψη τροφής λόγω των μεγάλων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι γονείς.

Και τότε, με το ίδιο γαλήνιο και σοβαρό ύφος, είπε ότι κι εσείς – οι δημοσιογράφοι – κάνετε υπερβολές. Όποτε θέλετε μεγαλώνετε κάτι και όποτε θέλετε το μικραίνετε. Έστρεψε την ευθύνη στο μικρόφωνο με πολύ εύσχημο τρόπο κι απέφυγε να δώσει συνέχεια. Η στιγμή θα του επέτρεπε έστω και με ένα νεύμα ή μορφασμό να είναι συγκαταβατικός ή σύμφωνος με το ερώτημα. Δεν εκμεταλλεύτηκε όμως τη δημοσιότητα της μέρας ούτε γενικά των ημερών που θέλουν την εκκλησία σε κόντρα. Προσπάθησε να ΄ναι ψύχραιμος και να μην προκαλεί.

Η στάση αυτή του Ιερώνυμου είναι διδακτική για αυτούς που έχουν μπροστά στο στόμα τους μικρόφωνο, γι’ αυτούς που απευθύνονται σε κόσμο πολύ. Και δεν στοχεύουν στη συγκίνηση και τον εύκολο τρόμο ή μελό.

Θα είχε ενδιαφέρον να βρεθούν πρόσωπα εξέχοντα της κοινωνικής μας ζωής (πολιτικής, κλήρου, επιστήμης) και να μας πουν με στοιχεία αλήθειες. Όπως επί παραδείγματι, α) πόσα παιδιά πραγματικά έχουν λιποθυμήσει στα σχολεία και πού οφείλεται η αδυναμία τους αυτή, β) πόσοι είναι αριθμητικά οι άστεγοι των Αθηνών, γιατί βρίσκονται στον δρόμο και ποια η κατάσταση της υγείας τους, γ) πόσοι αυτοκτονούν από την κρίση και πόσοι από κατάθλιψη δ) πόσοι άνθρωποι πέθαναν γιατί έγιναν περικοπές στην Υγεία. Τι πραγματικά συμβαίνει; Τα στοιχεία είναι σωστά και κάνουμε λάθος στη μετάφραση ή η ανάλυσή τους μπάζει;

Τον Αύγουστο που ο κόσμος αισθάνθηκε λίγο πιο ήρεμος και ελάχιστα αισιόδοξος, μακριά από την πανικόβλητη ενημέρωση, βγήκε έξω από το σπίτι του, κολύμπησε, έφαγε σουβλάκι στην ταβέρνα, καλαμπούρισε και αφέθηκε. Δεν μπορεί να συνεχιστεί ο φόβος της επικάλυψης. Σαν εκείνα τα παλιά δίχτυα που σαπίζουν στον βυθό, πνίγουν στους κόμπους τους τα μικρά ψάρια και τα δένουν μαζί με τις χιλιοσκισμένες πλαστικές σακούλες. Ανάσα δεν παίρνεις, αν το σκεφθείς. Και η διαδικασία του ξεκαθαρίσματος σε φοβίζει.

http://www.protagon.gr/

Ολυμπιακός Βόλου: Φιλική νίκη στο Ριζόμυλο πριν το ματς με την Παναχαϊκή

Στο τελευταίο φιλικό στο πλαίσιο της προετοιμασίας του, πριν το παιχνίδι Κυπέλλου με την Παναχαϊκή, ο Ολυμπιακός Βόλου αντιμετώπισε τον Αστέρα στο Ριζόμυλο, σ' έναν αγώνα που είχε φιλανθρωπικό χαρακτήρα, καθώς μέρος των εσόδων θα διατεθούν στον εθελοντικό

Το υπουργείο Παιδείας κάνει την «πάπια» για το επίμαχο email και τον αδερφό του πρωθυπουργού

Του Βαγγέλη Τριάντη

Η αποκάλυψη του koutipandoras για το επίμαχο mail της τρόικας προς το υπουργείο Παιδείας για το θέμα των ιδιωτικών εκπαιδευτικών, καθώς επίσης και οι καταγγελίες κατά του αδερφού του πρωθυπουργού, προκάλεσαν σάλο. Όχι όμως και στο υπουργείο Παιδείας που προς το παρόν τηρεί σιγήν ιχθύος.

Το στέλεχος του ΔΝΤ Niko Hobdari, εμφανίζεται στο email που αποστέλλει στην προϊσταμένη της Διεύθυνσης Ευρωπαϊκής Ένωσης του υπουργείου Παιδείας Αθηνάς Πλέσσας Παπαδάκη, να ζητά από την ελληνική πλευρά, να άρει το προστατευτικό πλέγμα για τις απολύσεις των εκπαιδευτικών που απασχολούνται στον ιδιωτικό τομέα. Το email φέρει ημερομηνία 5 Ιουλίου 2013.

Λίγες μέρες μετά το υπουργείο Παιδείας εξέδωσε σχετική εγκύκλιο. Τα όσα περιείχε ήταν ακριβώς όπως τα είχε ζητήσει το στέλεχος του ΔΝΤ. Το προστατευτικό πλέγμα πάνω στους εκπαιδευτικούς του ιδιωτικού τομέα ξηλώθηκε εντελώς. Το υπουργείο Παιδείας εκτέλεσε με ακρίβεια τις εντολές που έλαβε από τους ξένους δανειστές και έδειξε με τον πλέον προφανή τρόπο, το πως λειτουργεί αυτή η κυβέρνηση.

Παρά τις αποκαλύψεις όμως, προς το παρόν το υπουργείο Παιδείας τηρεί σιγήν ιχθύος. Τόσο για το επίμαχο email όσο και για τις καταγγελίες των ιδιωτικών εκπαιδευτικών κατά συγκεκριμένων επιχειρηματιών όπως επίσης και κατά του αδερφού του πρωθυπουργού, Αλέξανδρου Σαμαρά.

Η ομάδα αυτή των επιχειρηματιών, σύμφωνα πάντα με τις καταγγελίες των εκπαιδευτικών, φέρεται να ζήτησε από το 2011 με σειρά υπομνημάτων από την τρόικα να παρέμβει και να διαλύσει τις εργασιακές σχέσεις των ιδιωτικών εκπαιδευτικών. Και όπως καταγγέλλουν οι εκπαιδευτικοί, βρήκαν θερμό συμπαραστάτη την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας.

Το θέμα κρίνεται ιδιαίτερα σοβαρό και το υπουργείο οφείλει να δώσει εξηγήσεις.

http://www.koutipandoras.gr

ΑΓΝΩΡΙΣΤΗ! Μέχρι και η Βάσω Λασκαράκη «τρόμαξε» από το πολύ photoshop που της έκαναν!

Καλά ε… φανταστείτε τώρα να έχετε δώσει συνέντευξη σε περιοδικό, να έχετε ποζάρει γι΄αυτό, και με το που το ανοίγετε να σας «καμαρώσετε», να βλέπετε μια άλλη!

Αυξήθηκε η ανεργία αλλά και η αισιοδοξία

Το ποσοστό ανεργίας στην Αυστραλία αυξήθηκε τον Αύγουστο κατά 0,1% και έφτασε στο 5,8%, όσο περίπου ανέμεναν και οι οικονομικοί αναλυτές. Τον περασμένο μήνα χάθηκαν 2.600 θέσεις ολικής απασχόλησης και 8.200 θέσεις μερικής απασχόλησης σε όλη την χώρα. Την ίδια περίοδο, αυξήθηκε το ποσοστό ανεργίας των νέων που έφτασε στο 17,3% και είναι το υψηλότερο ποσοστό από τον Οκτώβριο του 2013.

ΕΣΚΑ-Η: Έγινε η κλήρωση του Παιδικού και Εφηβικού Πρωταθλήματος

Πραγματοποιήθηκε χθες το πρωί στα γραφεία της ΕΣΚΑ-Η η κλήρωση του Παιδικού και Εφηβικού Πρωταθλήματος 2013-2014.
Αναλυτικά οι όμιλοι ανά διοργάνωση έχουν ως εξής:

ΠΑΙΔΕΣ

1ος ΟΜΙΛΟΣ: Έσπερος ΑΟΠΑ, ΕΑΠ, Ήφαιστος/Αχιλλέας, Ολυμπιάδα, Σκαγιοπούλειο, Σπόρτιγκ, Προοδευτική, Προμηθέας, Παναχαϊκή και Απόλλων.

2ος ΟΜΙΛΟΣ: Αχαιός’47, Θαέθων Αντιρρίου,

Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ΛΑΟΣ...

"Αλίμονο σε εκείνους που θα προσπαθήσουν να μας την πουλήσουν ως «υπεύθυνη πατριωτική δύναμη» "...

Μια κάπως...παράξενη θεωρία διατύπωσε χθες ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΙ Μπάμπης Παπαδημητρίου συζητώντας με τον Γιάννη Μηλιό του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο...κ. Παπαδημητρίου επιχείρησε μια αναλογία μεταξύ της διάθεσης συνεργασίας του ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΕ, λέγοντας ότι θα πρέπει να συζητηθεί......το περιθώριο συνεργασίας και με το άλλο άκρο, δηλαδή με τη Χρυσή Αυγή και συγκεκριμένα με μια «πιο σοβαρή» εκδοχή της.

Τόνισε μάλιστα ότι κάτι τέτοιο συμβαίνει και στην Ευρώπη αναφέροντας το παράδειγμα της Νορβηγίας. Έχω την αίσθηση ότι κάνει λάθος και μπερδεύει την άκρα Δεξιά με τη νεοναζιστική άκρα Δεξιά.


Η Χρυσή Αυγή δεν είναι ΛΑΟΣ, δεν είναι μια ομάδα μέτριων με έναν τυχοδιώκτη λαϊκιστή συστημικό ηγέτη όπως ήταν ο Καρατζαφέρης. Η Χρυσή Αυγή ξεκίνησε ως Χαμάς και συνεχίζει ως τέτοια μακριά από τις κάμερες. Αλίμονο σε εκείνους που θα προσπαθήσουν να μας την πουλήσουν ως «υπεύθυνη πατριωτική δύναμη».

parapolitiki.com

http://nonews-news.blogspot.gr/

Κυκλοφορούσαν μεταμφιεσμένοι, φορώντας περούκα, μάσκες και άλλα, ενώ κρατούσαν ένα τσεκούρι κι ένα πριόνι


Συνελήφθησαν, χθες το βράδυ στην ευρύτερη περιοχή της Λάρισας, από αστυνομικούς της Ομάδας Δίκυκλης Αστυνόμευσης (ΔΙ.ΑΣ.), δύο ημεδαποί, ηλικίας 18 και 19 ετών, για τα κατά... περίπτωση αδικήματα της παράβασης του νόμου περί όπλων και της αντίστασης.

Ειδικότερα, οι δύο ημεδαποί, κατελήφθησαν από τους αστυνομικούς να είναι μεταμφιεσμένοι και συγκεκριμένα να φορούν ο 18χρονος μία λευκή περούκα, μαύρη υφασμάτινη μάσκα, γυαλιά ηλίου και γάντια και ο 19χρονος μία ασπρόμαυρη πλαστική αποκριάτικη μάσκα και γάντια και να κρατούν αντίστοιχα ένα πριόνι μήκους πενήντα πέντε εκατοστών και ένα τσεκούρι μήκους ενός μέτρου.

Και οι πανεπιστημιακοί κατά της Μ.Ρεπούση

Ομαδικά είναι πλέον τα πυρά και από τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας κατά των δηλώσεων της Μαρίας Ρεπούση για τα αρχαία ελληνικά. «Το ζητούμενο είναι η καλλιέργεια της κρίσης όχι η επιβράβευση της στείρας αποστήθισης» επισημαίνουν σε ανακοίνωσή τους τα μέλη του Τομέα Κλασικής Φιλολογίας του Τμήματος Φιλολογίας Ε.Κ.Π.Α. απαντώντας στις δηλώσεις της βουλευτού της ΔΗΜΑΡ και συνάδελφου τους πανεπιστημιακού. Το κείμενο υπογράφει η κα. Ελένη Καραμαλέγκου, Πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας Ε.Κ.Π.Α.

Δεν αρκούν οι συγχαρητήριες επιστολές

Χρυσούλα Παπαϊωάννου

«Θρίαμβος», «μεγάλη επιτυχία» κ.λπ. Αν προσθέσουμε κοντά σε αυτές τις λέξεις και τη φράση «το ελληνικό σινεμά σκίζει στο εξωτερικό», έχουμε ολοκληρώσει όλα τα κλισέ. Αν, δε, συμπληρώσουμε και το «αλλά οι Έλληνες σκηνοθέτες δυσκολεύονται να βρούνε χρήματα για τις ταινίες τους», τότε έχουμε συνοψίσει την κατάσταση του κινηματογράφου μας σε λίγες μόνο γραμμές. Όσο κλισέ, όμως, και να είναι τα παραπάνω, ισχύουν. Γιατί πραγματικά κάθε τρεις και λίγο το ελληνικό σινεμά μάς κάνει υπερήφανους, και, ναι, οι Έλληνες σκηνοθέτες αξίζουν τη δόξα και τον θρίαμβο.

Η τελευταία επιβράβευση είναι φυσικά το «Miss Violence» του Αλέξανδρου Αβρανά που έφυγε από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας πριν από λίγες μέρες με δύο σημαντικότατα βραβεία: σκηνοθεσίας και ανδρικής ερμηνείας στον Θέμη Πάνου. Δηλαδή τεράστια επιτυχία. Και έτσι, για την Ιστορία, να θυμίσουμε ότι στο ίδιο φεστιβάλ βραβεύτηκαν το «Attenberg» της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη το 2010 (γυναικείου ρόλου για την Αριάν Λαμπέντ) και οι «Άλπεις» του Γιώργου Λάνθιμου το 2011 (σεναρίου για τον Ευθύμη Φιλίππου).

Η ταινία του Αβρανά συζητήθηκε ήδη από την πρεμιέρα της στη Βενετία (θα τη δούμε στις ελληνικές αίθουσες στις 21 Νοεμβρίου). Και δίχασε. Όπως διχάζουν συνήθως οι ταινίες που δεν ακολουθούν έναν mainstream δρόμο, ούτε έχουν ένα ευκολοχώνευτο σενάριο. Το σοκαριστικό δράμα του Αβρανά έχει στην καρδιά του μια υπόθεση ενδοοικογενειακής βίας. Κάτι τρέχει με την ελληνική οικογένεια και τους σκηνοθέτες μας… Τα τελευταία χρόνια οι κινηματογραφιστές έχουν βάλει στο μάτι του κυκλώνα την αγία ελληνική οικογένεια. «Κυνόδοντας» του Γιώργου Λάνθιμου, «Στρέλλα» του Πάνου Χ. Κούτρα, «Attenberg» της Αθηνάς Ραχήλ Τσαγγάρη και πολλές ακόμα στρίμωξαν για τα καλά την έννοια της οικογένειας, αμφισβήτησαν τα θεμέλιά της και έφεραν στο φως ιστορίες κρυφές, «αμαρτωλές», σκοτεινές.

Όπως και να ’χει, οι Έλληνες σκηνοθέτες κάνουν καλά τη δουλειά τους. Ο Γιώργος Λάνθιμος τρύπωσε στη λίστα με τους 20 ανερχόμενους σκηνοθέτες που αξίζει να γνωρίζει κανείς, ενώ τρεις ελληνικές ταινίες μπήκαν στην αρχική λίστα υποψηφιοτήτων για τα Βραβεία της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου 2013 («Η αιώνια επιστροφή του Αντώνη Παρασκευά» της Ελίνας Ψύκου, «Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού» του Έκτορα Λυγίζου και η συμπαραγωγή Κύπρου - Ελλάδας «Οικόπεδο 12» του Κυριάκου Τοφαρίδη). Η επιτυχία του ελληνικού σινεμά δεν ήταν τελικά μια μόδα που θα περνούσε γρήγορα, όπως φαντάζονταν πολλοί. Το αντίθετο. Ήρθε για να μείνει. Πρέπει επιτέλους η πολιτεία να πάρει στα σοβαρά την υπόθεση ελληνικό σινεμά και να στηρίξει έμπρακτα τους κινηματογραφιστές. Δεν φτάνουν μόνο οι συγχαρητήριες επιστολές και οι μεγαλοστομίες.

http://www.topontiki.gr/

Δικαστήριο στη Γαλλία αθώωσε γυμνiστή πεζοπόρο

Στα δάση του Λα Ρος-Σαλέ της Γαλλίας κυκλοφορούσε γυμνός ένας 52χρονος τον περασμένο Φεβρουάριο, όπου και συνελήφθη. Τότε ο ίδιος εξήγησε ότι του αρέσει να είναι «σε αρμονία με τη φύση» και επέλεξε τη συγκεκριμένη περιοχή κοντά στο σπίτι του επειδή έχει πολλούς θάμνους για να κρύβεται εάν τον έβλεπε κάποιος. «Αναζητούσα απομονωμένα μέρη, όπου θα μπορούσα να κρυφτώ εύκολα», είπε.

Τον γυμνiστή, που είναι καθηγητής ειδικευμένος

Ομιλία Κουβέλη: Δυστυχώς κανένα νεύμα

Φωτογραφία: Αγγελική Παναγιώτου/ FosPhotos
του Α. Νεφελούδη

Παρακολούθησα με πολύ μεγάλη προσοχή, τις παρεμβάσεις του προέδρου της ΔΗΜΑΡ Φ. Κουβέλη στη ΔΕΘ, τόσο στην ομιλία όσο και στην εν γένει παρουσία του εκεί. Το έκανα αυτό γιατί πραγματικά έχω ένα μεγάλο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις, σε πολιτικό επίπεδο, στο κόμμα αυτό, που για αρκετό χρονικό διάστημα και εγώ και άλλοι σύντροφοι μου, είχαμε εναποθέσει τα όνειρα και τις ελπίδες μας.

 Προσπάθησα να δω πως ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ θα μπορούσε να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο γραμμές, στη γραμμή της συμμετοχής στην μνημονιακή κυβέρνηση και στην παρακολούθηση όλης της πορείας μέχρι την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ της πολιτικής της και στην αντιμνημονιακή γραμμή όπως αυτή την είχε αφηγηθεί το κόμμα αυτό όταν και εμείς ήμασταν παρόντες και την σύνδεση με τον σημερινό αντιμνημονιακό χαρακτήρα που έχει αρχίσει παίρνει η πολιτική αυτού του κόμματος.

Για την μνημονιακή περίοδο της ΔΗΜΑΡ δεν είδα ούτε μια αυτοκριτική, συνήθως οι μεγάλοι πολιτικοί, όταν αποφασίζουν να κάνουν τις μεγάλες τομές και αλλαγές στη πολιτική τους εξηγούν επαρκώς τους λόγους και γενναία αναλαμβάνουν το βάρος της λεγόμενης «αυτοκριτικής», θα περίμενα δηλαδή να δω πως δικαιολογείται η ΔΗΜΑΡ που διευκόλυνε την ψήφιση του μνημονίου και ψήφισε όλα τα μέτρα στον προϋπολογισμό του 2012 για τις διαρκείς και οριζόντιες μειώσεις μισθών, για την διατήρηση του «χαρατσιού», για την αύξηση του ωραρίου των καθηγητών που ουσιαστικά ήταν η αρχή για την αποδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων στα σχολεία, για τις διαρκείς διαθεσιμότητες στον χώρο του Δημοσίου, για την ιδιωτικοποίηση της ΑΤΕ, για την πώληση του ΟΠΑΠ, για την πώληση της ΔΩΔΩΝΗΣ, για την επαπειλούμενη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ, για την επαπειλούμενη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ, για την μη προώθηση καμιάς ουσιαστικής μεταρρύθμισης στον χώρο της δημόσιας διοίκησης.

Δεν μπορώ παρά να θεωρήσω ανακριβή την αναφορά του προέδρου της ΔΗΜΑΡ για την υποτιθέμενη διαφοροποίηση του κόμματος του σε σχέση με την εξίσωση του πετρελαίου θέρμανσης, αφού έχω στα χέρια μου κείμενο της επιτροπής πολιτικού σχεδιασμού της ΔΗΜΑΡ εκείνης, της μνημονιακής περιόδου, που εξηγούσε πόσο σωστό ήταν το μέτρο και πώς μπορούσε να χτυπήσει την λαθρεμπορία των πετρελαιοειδών. Τέλος δεν μας είπε ούτε μια συγνώμη για το πώς κατάφεραν να ταυτίσουν το κόμμα αυτό, της τότε δικής μας ελπίδας για την αριστερά με το επονείδιστο πελατειακό σύστημα μέσω της αποδοχής του συστήματος 4-2-1 στις καλύψεις των θέσεων στους φορείς του Δημοσίου.

Για όλα αυτά ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ, εκτός από μεγάλες αλλά και αμφίσημες κουβέντες θα έπρεπε, άμα τη αποχώρηση του από την κυβέρνηση να εκστομίσει ένα μεγάλο ή περισσότερο σεμνό «συγνώμη κάναμε λάθος» και γι αυτό φεύγουμε.


Η ΔΗΜΑΡ λυπάμαι που θα το πω δεν άφησε το αποτύπωμα της στην συγκυβέρνηση της λεγόμενης εθνικής ευθύνης, δεν έσωσε τη χώρα που βυθίζεται στην χρεοκοπία, δεν έπεισε ότι η τότε «ξαφνική» επιλογή της δεν ήταν καθόλου ξαφνική, μετά την οργανωτική και πολιτική διαχείριση της δεύτερης προεκλογικής περιόδου (παράκαμψη όλων των αρμόδιων οργάνων και επιλογή πολιτικών αποκλειστικά από τον τομέα επικοινωνίας του αλήστου μνήμης για την ΔΗΜΑΡ εσχάτως Ν. Μπίστη), δεν έπεισε ότι, δήθεν, πιέστηκε από το ΠΑΣΟΚ για να συμμετέχει στην συγκυβέρνηση προς αποφυγή νέων εκλογών (πράγμα που και ο ίδιος ο πρόεδρος είχε αρνηθεί στην εκτελεστική επιτροπή της 19/6/2012), δεν μπόρεσε τέλος να θέσει σε διαπραγμάτευση κανένα από τα σημεία της προγραμματικής συμφωνίας που εκ των πραγμάτων απεδείχθη κουρελόχαρτο. Απλώς κατάφερε να «βγάλει λάδι» τον αρχηγό του ΠΑΣΟΚ από τα τεκταινόμενα της επιτροπής για την λίστα Λαγκαρντ, ξεχνώντας πως οι ενδεχόμενες συμφωνίες με αυτόν δεν ισχύουν όπως εύκολα και τραγικά διαπίστωσε όταν έπεσε το μαύρο στην ΕΡΤ.

Δυστυχώς η ΔΗΜΑΡ το μόνο που προσέφερε ήταν η πολιτική νομιμοποίηση των μνημονιακών πολιτικών σε μια μερίδα των αριστερών πολιτικών και η απογοήτευση δια της σιωπής στους πολίτες που είδαν να εξανεμίζονται οι ελπίδες τους για την ανάταση της αριστεράς στην λογική του «όλοι ίδιοι είναι». Δεν είναι τυχαίο που οι πιο  σφοδρές επιθέσεις εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ, πριν αναλάβει δουλειά η ομάδα της «αλήθειας της ΝΔ» γίνονταν από στελέχη της ΔΗΜΑΡ.

Αυτά περίμενα, ή αν όχι όλα τουλάχιστον περίμενα να αντιληφθώ πίσω από τις λέξεις ένα ψήγμα αυτοκριτικής. Λυπάμαι δεν το άκουσα, αλλά δεν μπορεί και οι δύο πολιτικές να είναι σωστές, και η μνημονιακή και η αντιμνημονιακή, δεν μπορεί να είναι σωστή και η συμμετοχή στην συγκυβέρνηση και η αποχώρηση από αυτήν.
Σήμερα περιμένω από την ΔΗΜΑΡ, να διατυπώσει, εξηγώντας όμως το μνημονιακό της διάλλειμα, τις προτάσεις που τότε όλοι μαζί είχαμε διατυπώσει για την διέξοδο από την κρίση, μόνο που σήμερα όμως πρέπει η ΔΗΜΑΡ να αποδεχθεί την ιδεολογική και πολιτική κυριαρχία των τότε ιδεών της που ασμένως τις απαρνήθηκε, μέσα από την φωνή άλλων κομμάτων και κινήσεων της αριστεράς, ακριβώς γιατί η δική της φωνή δεν έχει την απαιτούμενη αξιοπιστία. Αξιοπιστία που ο μόνος τρόπος για να επανακτηθεί είναι η αυτοκριτική.

Αντί γι αυτό παρατήρησα την μετάφραση της συσπείρωσης των δυνάμεων του δημοκρατικού σοσιαλισμού (ιδρυτική θέση της ΔΗΜΑΡ)  ως μια εναγώνια προσπάθεια επιβιωτικής συμπόρευσης με τα φθαρμένα υλικά της περιόδου που έφερε την κρίση, χωρίς καμία κοινωνική αναφορά και αξία.

Περίμενα τέλος ένα κλείσιμο του ματιού, ένα νεύμα ελπίδας για την τόνωση των μεταρρυθμιστικών χαρακτηριστικών της αυριανής αριστερής και προοδευτικής διακυβέρνησης, δεν το είδα. Ελπίζω να σύντομα να το διαπιστώσω και πιστέψτε με αυτή είναι και η ελπίδα πολλών, αν όχι όλων όσοι με πίστη στις ιδέες της ανανέωσης διαφωνήσαμε και ανεπιστρεπτί αποχωρήσαμε από το κόμμα αυτό και είτε άλλοι πήγαν στην οικιακή αλλά αγωνιώδη αναμονή, είτε άλλοι, σαν και μας, δημιούργησαν την ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ.

* Ανδρέας Νεφελούδης, μέλος της ΣΕ της «Αριστερής Προοπτικής»

http://tvxs.gr/