Μεταφερθήκαμε στο www.radiogamma.gr

Δώνης: Επιβεβαίωση για επαφές με αγγλική Ομοσπονδία

Κρούση από την Ομοσπονδία της Αγγλίας για να αγωνιστεί με την Εθνική ομάδα Νέων της χώρας έχει δεχθεί ο Τάσος Δώνης.
Ο νεαρός ποδοσφαιριστής της Γιουβέντους, όπως αναφέρει σχετικό δημοσίευμα, ήρθε σε επικοινωνία με τους Βρετανούς,

Η ανεργία κάνει τους Έλληνες μετανάστες βαποράκια – Έκρηξη συλλήψεων νεαρών στο εξωτερικό

Μαύρη πρωτιά για την Ελλάδα καταγράφουν οι συλλήψεις νεαρών Ελλήνων στο εξωτερικό τόσο στην Ευρώπη, όσο και πέρα από τον Ατλαντικό, οι οποίοι κατηγορούνται για μεταφορά ναρκωτικών, όπλων, αλλά και χρημάτων από εγκληματικές ενέργειες.

Τζούντο: «Χάλκινη» η Μπουκουβάλα στο Ευρωπαϊκό κύπελλο

Την τρίτη θέση του ευρωπαϊκού Κυπέλλου που διεξήχθη στην Μπρατισλάβα κατέκτησε η Ιουλιέτα Μπουκουβάλα.
Η ελληνίδα αθλήτρια επέστρεψε στις διεθνείς διοργανώσεις με τον… καλύτερο τρόπο, μετρώντας τέσσερις νίκες σε πέντε

"Λουκέτο" την Τρίτη στο ΤΕΙ της Πάτρας

Tην Αναστολή Εκπαιδευτικών και Διοικητικών δραστηριοτήτων, την Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013 σε όλα τα ΤΕΙ της χώρας, αποφάσισαν οι πρόεδροι των Ιδρυμάτων στη Σύνοδο που πραγματοποίησαν στην Αθήνα, αντιδρώντας στην επικείμενη διαθεσιμότητα διοικητικών υπαλλήλων.

Το… νέο πετρέλαιο

Στο φυσικό αέριο από σχιστόλιθους, τώρα έχει προστεθεί και ο μαύρος χρυσός
Όπως αναφέρουν οι αναλυτές, η παραγωγή πετρελαίου στην Αμερική από σχιστόλιθους θα μπορούσε

Σούπερ Λιγκ: Πάμε για ρεκόρ ξένων στο φετινό πρωτάθλημα!

Μετά την περσινή στροφή προς τους Ελληνες ποδοσφαιριστές, οι 18 πλέον οµάδες της Super League ετοιµάζονται φέτος -σύµφωνα µε έρευνα του ΠΣΑΠ- να καταρρίψουν το ρεκόρ χρησιµοποίησης ξένων σε µία σεζόν.
Στις τρεις πρώτες αγωνιστικές έχουν παίξει

Στο στόχαστρο 400.000 συνταξιούχοι κάτω των 60 ετών-Νέες περικοπές σε επικουρικές και εφάπαξ

Το τεχνικό κλιμάκιο της τρόικας έκανε νέες συστάσεις προς την Ελληνική κυβέρνηση για άνοιγμα του ασφαλιστικού καθώς διαπιστώθηκε ότι τα ελλείμματα του κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος είναι εκτός ελέγχου λόγω της παρατεταμένης ύφεσης και της πρωτοφανούς ανεργίας.

Πάτρα: 31χρονη μαχαίρωσε 68χρονο- Τον μετέφερε στο Νοσοκομείο και εξαφανίστηκε- Εντοπίστηκε το βράδυ στα Ζαρουχλέικα

Συνελήφθη χθες το βράδυ, στη Πάτρα, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Πατρών, μια 31χρονη ημεδαπή, σε βάρος της οποίας σχηματίστηκε δικογραφία για απόπειρα ανθρωποκτονίας.
Ειδικότερα χθες το απόγευμα, ενημερώθηκε η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Πατρών ότι στο Π.Γ.Ν. Πατρών, νοσηλεύεται 68χρονος ημεδαπός τραυματισμένος από μαχαίρι στο θώρακα.

ΑΕΚ: Δωρεά 600 εισιτηρίων διαρκείας από δυο ομογενείς οπαδούς της!

Δύο φίλοι της ΑΕΚ από το Hong- Kong ενημέρωσαν τη διοίκηση της ΑΕΚ πως θα δωρίσουν 600 εισιτήρια διαρκείας σε οικογένειες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα.
Σε μία τρομερή κίνηση προχώρησαν δύο φίλοι της ΑΕΚ από το Hong – Kong. Συγκεκριμένα, ενημέρωσαν τη διοίκηση

Νομίζεις ότι είσαι ελεύθερος; Αυτό είναι το βιντεάκι που εξαπλώνεται σαν φωτιά στο διαδίκτυο! Δείτε το... θα σας αφήσει άφωνους!

Ο σύγχρονος άνθρωπος, ο ανθρώπινος πολιτισμός, η τσιμεντωμένη οπτική μας για τον κόσμο που δεν μας αφήνει να δούμε την ουσία...

Ποδόσφαιρο: Η Μίλαν παρακολουθεί "στενά" την περίπτωση του Φετφατζίδη!



Στο στόχαστρο της Μίλαν βρίσκεται ο Γιάννης Φετφατζίδης όπως δήλωσε ο Αριέντο Μπράιντα και δεν αποκλείεται οι Ροσονέρι να «κρύβονται» πίσω από τη μεταγραφή του στη Τζένοα.
Πρώτα Τζένοα και μετά... Μίλαν; Το μέλλον θα δείξει

ΠΡΟΣΟΧΗ! Ποιες αρρώστιες μεταδίδει ο κάδος του πλυντηρίου;;;


Μπορεί για λόγους οικονομίας και οικολογικής συνείδησης να πλένουμε τα ρούχα σε χαμηλή θερμοκρασία αλλά το γύρισμα του διακόπτη... στους 30 βαθμούς Κελσίου ενδεχομένως να εγκυμονεί κινδύνους για τη υγεία...

Μπάσκετ: Προσθήκη μέλλοντος με την απόκτηση του Αρχιμανδρίτη


O Κόροιβος Αμαλιάδας απλώνει τα «δίχτυα» του σε όλο το νομό Ηλείας, αναζητώντας νέα ταλέντα με προοπτική στο μπάσκετ, που θα μπορέσουν να μπουν σταδιακά και στην αντρική ομάδα. 
Έτσι, λοιπόν, οι διοικούντες την ομάδα της Αμαλιάδας ήρθαν σε συμφωνία

Γερμανία: Υδρογόνο από αιολική ενέργεια στο δίκτυο φυσικού αερίου

Δύο μήνες μετά από τις πρώτες δοκιμές, υδρογόνο από αιολική ενέργεια διοχετεύθηκε για πρώτη φορά σε βιομηχανική κλίμακα στο δίκτυο φυσικού αερίου της Γερμανίας.
Η μονάδα ισχύος 2MW, στο Φάλκεναγκεν της ανατολικής Γερμανίας, εγκαινιάστηκε παρουσία του Γερμανού υπουργού Οικονομίας, μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και αξιωματούχων από το κρατίδιο του Βραδεμβούργου. Σύμφωνα με την E.On, που την διαχειρίζεται από κοινού με τη Swissgas AG,  κάθε ώρα διοχετεύονται στο δίκτυο έως και 360 κυβικά μέτρα υδρογόνου.

Επιστρέφει από τη Δευτέρα ο Δακτύλιος στο κέντρο της Αθήνας

Αθήνα
Με το σύστημα των «μονών-ζυγών» θα κινούνται από τη Δευτέρα 9 Σεπτεμβρίου τα οχήματα στο κέντρο της Αθήνας.

Το σύστημα του Δακτυλίου επανέρχεται μετά τις θερινές διακοπές και θα ισχύσει μέχρι τα τέλη Ιουλίου 2014.
Ο Δακτύλιος ισχύει από τις 07.00 μέχρι τις 20.00 από Δευτέρα έως Πέμπτη και από τις 07.00 μέχρι τις 15.00 την Παρασκευή.
Το πρόστιμο για την παραβίασή του ανέρχεται στα 200 ευρώ.

Σόιμπλε: «Ναι» υπό όρους σε νέα βοήθεια, όχι σε κούρεμα



Τις γνωστές θέσεις του για το ενδεχόμενο νέας βοήθειας προς την Ελλάδα, εφόσον πληροί τις προϋποθέσεις, επαναλαμβάνει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, μέσω του γερμανικού Τύπου, απορρίπτοντας για άλλη μία φορά το ενδεχόμενο νέου κουρέματος του χρέους. Επισημαίνει δε ότι τόσο η Ελλάδα όσο και η Ευρώπη είναι σε καλύτερη κατάσταση από ό,τι αναμενόταν.

Το κέντρο

photo: Stars are gone forever...@flickr
της Ιωάννας Στεφανάκη

Τον τελευταίο καιρό στη χώρα μας έχει γίνει της μόδας να λέει κανείς ότι εκφράζει ή ότι ανήκει στο κέντρο. Ακούγεται μετριοπαθές και σύγχρονο. Κατάλληλο για τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, καιρούς χωρίς το φαινομενικά ασφαλές καταφύγιο των ιδεολογιών.

Και όμως δεν πάνε πολλά χρόνια από τότε που το να είναι κανείς κεντρώος ήταν κάτι χλιαρό, άνευρο, χωρίς στίγμα. Όπως χαρακτηριστικά είχε πει και η Θάτσερ το να βρίσκεσαι στο κέντρο του δρόμου είναι πολύ επικίνδυνο καθώς κινδυνεύεις και από τα οχήματα που έρχονται και από τις δυο πλευρές και από δεξιά και από αριστερά (standing in the middle of the road is very dangerous; you get knocked down by the traffic from both sides). Τι όμως είναι τελικά το κέντρο και τι πρεσβεύουν οι πραγματικά κεντρώοι πολιτικοί; Πώς μπορεί κανείς να ξεχωρίσει ποιος είναι κεντρώος και ποιος προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την τάση των ημερών; Κεντρώος, λοιπόν, είναι:

1. Όποιος δεν φανατίζεται και δεν οχυρώνεται πίσω από ταμπέλες. Δεν υιοθετεί δόγματα και απόλυτες αλήθειες αντιθέτως αμφισβητεί -με εποικοδομητικό τρόπο- τα πάντα. Ο έχων κριτική ματιά.
2. Όποιος αντιλαμβάνεται την αξία των συμβιβασμών και της άμβλυνσης των αντιθέσεων στην πολιτική ως βέλτιστο τρόπο προκειμένου να βρίσκεται η χρυσή τομή στην αέναη διαδικασία σύγκρουσης συμφερόντων. Όποιος καταλαβαίνει πως το κέντρο είναι ο τόπος των συνθέσεων και όχι των αποκλεισμών.
3. Όποιος δεν ετεροπροσδιορίζεται (π.χ. είμαι στην Αριστερά άρα είμαι προοδευτικός) αλλά αντιθέτως αυτοπροσδιορίζεται δια των συγκεκριμένων επιλογών του.
4. Όποιος έχει αντιληφθεί ότι όσα έχουν ήδη κατακτηθεί σε επίπεδο νομικού πολιτισμού, δηλαδή ατομικές ελευθερίες και δικαιώματα είναι απολύτως αναγκαίο να μπορέσουν να υλοποιηθούν. Αυτή άλλωστε είναι η πρόκληση των σύγχρονων κοινωνιών. Να μετουσιώσουν τις υψηλές αξίες σε πράξη. Η κατοχύρωση συνταγματικώς του δικαιώματος στην ατομική ιδιοκτησία, στην εργασία, στην υγεία και στην εκπαίδευση δεν αρκεί εάν αυτή η κατοχύρωση δεν υλοποιείται. Άλλωστε ως προς τις αξίες υπάρχει κατά βάση ομοφωνία και είναι άνευ ουσίας και για το θεαθήναι οι οξείες αντιπαραθέσεις μεταξύ των κομμάτων ως προς το ποιος εκφράζει τα υψηλότερα ιδανικά. Το ζητούμενο είναι να βρεθούν τρόποι ώστε τα ιδανικά αυτά να μη μένουν κενό γράμμα. Οι κεντρώοι αποστρέφονται την πλειοδοσία σε βαρύγδουπες δηλώσεις και επιθυμούν πρακτικές λύσεις.
5. Όποιος οραματίζεται μια πιο δίκαιη κοινωνία και δεν αρκείται στο όραμα. Στον αντίποδα της άποψης που εμφανίζει τους κεντρώους ως τεχνοκράτες στερούμενους οράματος οι κεντρώοι απλώς αντιλαμβάνονται την αξία της σωστής μεθοδολογίας προκείμενου να επιτύχουν τους στόχους τους. Το να είσαι τεχνοκράτης από μόνο του είναι ουδέτερο, είναι το μέσον προς επίτευξη του σκοπού. Ο επιδιωκόμενος σκοπός είναι που καθιστά το μέσον καλό ή κακό. Χωρίς βεβαίως επ’ ουδενί αυτό να σημαίνει ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Και αυτό διότι και οι καλύτεροι των σκοπών δεν δικαιολογούν τη χρήση κάθε μέσου. Μέσα τα οποία υπερβαίνουν κάποια όρια είναι εξ ορισμού κατακριτέα. Ο κεντρώος λοιπόν αναζητά τις βέλτιστες πρακτικές -μεθόδους προς εξυπηρέτηση του σκοπού, ο οποίος συνίσταται στη δημιουργία μιας πιο δίκαιης κοινωνίας με τις ευρύτερες δυνατές συναινέσεις.

Μη λησμονούμε ότι όταν η Θάτσερ έκανε την περίφημη μειωτική για το κέντρο δήλωσή της, ο κόσμος ήταν χωρισμένος στα δυο και η πόλωση στην ημερήσια διάταξη. Ο κόσμος δεν είναι πια διαιρεμένος σε δυο στρατόπεδα είναι όμως αντιμέτωπος με τεράστιες προκλήσεις που δεν θα επιλυθούν με πόλωση αλλά με συνθέσεις. Η κεντρώα προσέγγιση είναι, συνεπώς, η προσέγγιση που απαιτούν οι μέρες μας. Το κέντρο είναι ο τόπος, όπου είναι δυνατή η απελευθέρωση των νέων κοινωνικών δυνάμεων, χωρίς την οποία δεν είναι δυνατή η έξοδος από την κρίση.

* Η Ιωάννα Στεφανάκη είναι μέλος της διοικούσας επιτροπής της Δράσης

http://www.protagon.gr/

H σημασία του χρήματος στον πολιτισμό των Ινκας



Το 15ο και 16ο αιώνα η αυτοκρατορία των Ίνκας ήταν η μεγαλύτερη που είχε γνωρίσει ποτέ η Νότια Αμερική.
Πλούσιοι σε τρόφιμα, υφάσματα, χρυσό και κόκα, οι Ίνκας που είχαν αναπτύξει μια ξεχωριστή αριστοτεχνία στην κατασκευή κτιρίων, δεν είχαν καθόλου χρήματα.
Για την ακρίβεια, στην κοινωνία τους δεν υπήρχε καν η έννοια της αγοράς.

Η Χάρτα δικαιωμάτων του εργαζομένου σε περίπτωση απόλυσής του

Το περίεργο email της τρόικας και η παράλογη απαίτηση για απολύσεις χωρίς αποζημίωση φέρνουν εκ νέου στο προσκήνιο τα δικαιώματα που έχουν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα ή στις επιχειρήσεις και τους Οργανισμούς του κράτους που απασχολούν υπαλλήλους με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.
Ετσι, περισσότερο από ποτέ, με αφορμή τις απολύσεις στην ΕΡΤ, αλλά και τις μελλούμενες απομακρύνσεις από τις επιχειρήσεις και τους Οργανισμούς της αμυντικής βιομηχανίας, τη ΛΑΡΚΟ κ.ά., καθίσταται αναγκαίος ένας οδηγός με τα δικαιώματα που δίνει στην ανίσχυρη πλευρά, αυτή των εργαζομένων, η υφιστάμενη νομοθεσία.
Η «Κ.Ε.», με τη βοήθεια του Παρατηρητηρίου Απασχόλησης της ΓΣΕΕ, έφτιαξε έναν πλήρη οδηγό με τα δικαιώματα των εργαζομένων με σχέση αορίστου χρόνου ιδιωτικού δικαίου, σε περίπτωση απόλυσης, που είναι κατοχυρωμένα με νόμο.
Αρνηση υπογραφής
Σε περίπτωση απόλυσης εφόσον ο εργαζόμενος αρνηθεί να υπογράψει την παραλαβή του εγγράφου της καταγγελίας, τότε αυτή κοινοποιείται με δικαστικό επιμελητή, η δε σχετική αποζημίωση κατατίθεται στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων στο όνομα του δικαιούχου.
Ο εργαζόμενος μπορεί να παραλάβει το έγγραφο ή την αποζημίωση, προσθέτοντας πριν από την υπογραφή του τη φράση «με την επιφύλαξη κάθε δικαιώματός μου». Ετσι δεν χάνει το δικαίωμα να προσβάλει το κύρος της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του.
Οσον αφορά την αποζημίωση που καταβάλλεται σε περίπτωση άτακτης (χωρίς προειδοποίηση) καταγγελίας, αυτή είναι διπλάσια από τη χορηγούμενη σε περίπτωση τακτικής (με προειδοποίηση) καταγγελίας.
Η καταγγελία σύμβασης εργασίας ιδιωτικού υπαλλήλου με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου, με τη διαδικασία της προειδοποίησης, γίνεται με τους εξής χρονικούς περιορισμούς:
ΑΓια υπαλλήλους που έχουν υπηρετήσει από δώδεκα (12) «συμπληρωμένους» μήνες έως δύο (2) έτη, απαιτείται προειδοποίηση ενός (1) μηνός πριν από την απόλυση.
ΒΓια υπαλλήλους που έχουν υπηρετήσει από δύο (2) έτη συμπληρωμένα έως πέντε (5) έτη, απαιτείται προειδοποίηση δύο (2) μηνών πριν από την απόλυση. Και ούτω καθεξής.
Εργοδότης που προειδοποιεί εγγράφως τον εργαζόμενο (στις προθεσμίες που προαναφέρθηκαν) καταβάλλει στον απολυόμενο το ήμισυ της αποζημίωσης της καταγγελίας χωρίς προειδοποίηση.
Εργοδότης που παραμελεί την υποχρέωση προειδοποίησης για καταγγελία σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου ιδιωτικού υπαλλήλου οφείλει να καταβάλει στον απολυόμενο υπάλληλο ολόκληρο το ποσό της αποζημίωση απόλυσης, όπως κλιμακώνεται στο σχετικό πίνακα.
Το ποσό της αποζημίωσης για την απόλυση εργατοτεχνιτών είναι διαφορετικό (μικρότερο) από αυτό των υπαλλήλων.
Οταν η αποζημίωση, λόγω καταγγελίας της σύμβασης εργασίας, υπερβαίνει τις αποδοχές δύο (2) μηνών, ο εργοδότης μπορεί να καταβάλει κατά την απόλυση μέρος της αποζημίωσης που αντιστοιχεί στις αποδοχές δύο (2) μηνών. Το υπόλοιπο ποσό καταβάλλεται σε διμηνιαίες δόσεις, καθεμία από τις οποίες δεν μπορεί να είναι κατώτερη από τις αποδοχές δύο (2) μηνών, εκτός και αν το ποσό που υπολείπεται για την εξόφληση του συνόλου της αποζημίωσης είναι μικρότερο. Η πρώτη δόση καταβάλλεται την επομένη της συμπλήρωσης διμήνου από την απόλυση.
Πότε λήγει μια σχέση εργασίας
Πρώτον, αυτοδικαίως, όταν λήξει ο χρόνος της διάρκειάς της, αν πρόκειται για σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου. Δεύτερον, με συμφωνία μεταξύ των συμβαλλομένων. Τρίτον, με καταγγελία της σύμβασης εργασίας από τον εργοδότη ή τον εργαζόμενο. Τέταρτον, με το θάνατο του εργαζομένου.
Σύμβαση ορισμένου χρόνου
Η σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου λήγει αυτόματα με τη λήξη του συμφωνημένου χρόνου και δεν απαιτείται έγγραφη αναγγελία και καταβολή αποζημίωσης. Εάν όμως ο εργαζόμενος μετά τη λήξη της συνεχίσει να παρέχει τις υπηρεσίες του, η σύμβαση θεωρείται ότι ανανεώθηκε σιωπηρά, οπότε, σε περίπτωση απόλυσης, πρέπει να τηρηθούν οι νόμιμες προϋποθέσεις (γραπτή κοινοποίηση, αποζημίωση).
Σύμβαση αορίστου χρόνου
Η καταγγελία της σύμβασης εργασίας αορίστου χρόνου μπορεί να γίνει μονομερώς είτε από τον εργοδότη (απόλυση) είτε από τον εργαζόμενο (οικειοθελής αποχώρηση).
Η οικειοθελής αποχώρηση (παραίτηση) μπορεί να γίνει ρητά ή σιωπηρά, και στην περίπτωσή της δεν οφείλεται αποζημίωση. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ο εργαζόμενος κατά την αποχώρησή του δικαιούται, εφόσον δεν έχει λάβει την ετήσια άδειά του, αποζημίωση για αποδοχές μη ληφθείσας άδειας και επιδόματος αδείας.
Ο πιο συνηθισμένος στην πράξη τρόπος λύσης της σχέσης εργασίας είναι η καταγγελία εκ μέρους του εργοδότη (απόλυση του εργαζομένου από τον εργοδότη).
Η καταγγελία εκ μέρους του εργοδότη διακρίνεται σε τακτική και άτακτη. Τακτική είναι η καταγγελία με προειδοποίηση, δηλαδή επιφέρει λύση της εργασιακής σχέσης μετά την πάροδο ορισμένης προθεσμίας από τότε που θα επιδοθεί στον εργαζόμενο. Η τακτική καταγγελία είναι δυνατή μόνο σε όσους έχουν υπαλληλική ιδιότητα. Ατακτη καταγγελία είναι η καταγγελία χωρίς προειδοποίηση.
Εγκυρη τακτική καταγγελία
Απαραίτητες οι εξής ποϋποθέσεις:
Γραπτή κοινοποίηση της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας στον εργαζόμενο. Η προφορική καταγγελία είναι άκυρη.
Τήρηση ορισμένου χρόνου προειδοποίησης, που είναι ανάλογος με τον χρόνο προϋπηρεσίας στον τελευταίο εργοδότη.
Χορήγηση αποζημίωσης, εφόσον ο εργαζόμενος έχει συμπληρώσει τουλάχιστον δίμηνη απασχόληση, η οποία είναι ανάλογη με το χρόνο προϋπηρεσίας στον τελευταίο εργοδότη.
Γνωστοποίηση του λόγου καταγγελίας, ώστε να διαπιστώνεται ότι δεν προσκρούει σε απαγορευτικές διατάξεις ή ότι ασκείται καταχρηστικά.
Αναγγελία της απόλυσης στον ΟΑΕΔ μέσα σε 8 ημέρες. Η παράλειψη της προϋπόθεσης αυτής δεν ακυρώνει την καταγγελία, αλλά έχει ποινικές συνέπειες για τον εργοδότη.
Καταχώριση της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του απολυόμενου μισθωτού στα τηρούμενα στο ΙΚΑ βιβλία.
Απόλυση εγκύου
Απαγορεύεται η απόλυση εργαζομένης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά και για ένα έτος μετά τον τοκετό, ή για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα σε περίπτωση επιπλοκών. Επιτρέπεται μόνο για σπουδαίο λόγο, ο οποίος δεν έχει σχέση με την εγκυμοσύνη, και η καταγγελία αυτή πρέπει να γνωστοποιείται στην Επιθεώρηση Εργασίας.
Απόλυση κατά την περίοδο της ετήσιας άδειας
Κατά ρητή επιταγή του νόμου η καταγγελία της σύμβασης εργασίας είναι άκυρη όταν γίνει κατά τη διάρκεια της ετήσιας άδειας με αποδοχές. Η απαγόρευση αυτή αφορά αποκλειστικά αυτή τη μορφή της άδειας.
Συνεπώς η καταγγελία της σύμβασης εργασίας κατά τη διάρκεια αναρρωτικής άδειας δεν είναι άκυρη, ωστόσο ελέγχεται από πλευράς καταχρηστικότητας.
Σε περίπτωση που η καταγγελία της σύμβασης εργασίας από τον εργοδότη δεν πληροί τις ως άνω αναφερόμενες προϋποθέσεις είναι άκυρη, δεν επιφέρει λύση της σύμβασης εργασίας και, κατά συνέπεια, η σύμβαση εργασίας εξακολουθεί να παράγει τις έννομες συνέπειές της.
Καταχρηστική απόλυση
Η καταγγελία της σύμβασης εργασίας δεν συνδέεται με κάποια αιτιολογία (οι απολύσεις στην Ελλάδα είναι αναιτιολόγητες), ωστόσο ελέγχεται για καταχρηστικότητα.
Κυρίαρχο στοιχείο κατά τη νομολογία για να θεωρηθεί η καταγγελία της σύμβασης καταχρηστική είναι η ύπαρξη λόγου εμπάθειας ή εκδίκησης και γενικά προσωπικού λόγου του εργοδότη που δεν συνδέεται με τα συμφέροντα της επιχείρησης.
Να σημειωθεί εδώ πως σε αυτούς τους λόγους εντάσσονται και οι λόγοι που συνδέονται με διακρίσεις που απαγορεύονται ευθέως από το νόμο (φυλή, φύλο κ.ά.).
Συμπερασματικά, η καταγγελία σύμβασης εργασίας δεν είναι καταχρηστική όταν οφείλεται σε διακοπή της αρμονικής συνεργασίας μεταξύ του εργοδότη και του εργαζομένου, που προήλθε από αντισυμβατική συμπεριφορά ή από πλημμελή εκτέλεση των καθηκόντων του εργαζομένου.

Έτσι να εκλέγουμε δημάρχους

photo: Alexandros Katsis@fosphotos.com
του Σπύρου Δανέλλη

Από τα χρόνια της ευμάρειας του φτηνού δανεικού χρήματος - που θεωρούσαμε μάλλον και αγύριστο - λίγοι διαφωνούσαν πως ο μεγάλος ασθενής είναι η δημόσια διοίκηση. Μια δημόσια διοίκηση που κοστίζει πανάκριβα, είναι ανορθολογικά δομημένη, κάνει δύσκολη τη ζωή του πολίτη, είναι αντιπαραγωγική και αδυνατεί να παρακολουθήσει τις εξελίξεις και τις απαιτήσεις των καιρών. Πολύ δε πριν τη χρεοκοπία και τα μνημόνια με τις απαιτήσεις τους, κάθε φωνή λογικής και προόδου συνηγορούσε πως η πρώτη μεγάλη μεταρρύθμιση που οφείλουμε στους εαυτούς μας, τη χώρα και το μέλλον ήταν η διοικητική.

Μια γενναία και ουσιαστική μεταρρύθμιση ξεκινά από την αναγκαιότητα μετεξέλιξης του κράτους σε ένα σφικτό και αποτελεσματικό σύστημα. Ό,τι σχετίζεται με τις πολιτικές και τις υπηρεσίες που αφορούν στην καθημερινότητα του πολίτη και στην τοπική ανάπτυξη πρέπει να περάσει στην αυτοδιοίκηση. Μια αυτοδιοίκηση όμως με δομές και λειτουργίες που δεν αντιγράφουν το κεντρικό γραφειοκρατικό κράτος. Οι δύο φιλόδοξες μεταρρυθμιστικές τομές που άλλαξαν τον χάρτη της πρωτοβάθμιας αυτοδιοίκησης, τα σχέδια «Καποδίστριας» και «Καλλικράτης» από τους τολμηρούς μεταρρυθμιστές Αλέκο Παπαδόπουλο και Γιάννη Ραγκούση συνάντησαν τεράστιες αντιστάσεις από τις ποικιλώνυμες δυνάμεις της συντήρησης και της αδράνειας.

Έμειναν όμως ημιτελείς γιατί δεν ακολουθήθηκαν από την αναγκαία ριζική αλλαγή του δημοσιοϋπαλληλικού κώδικα, καθώς και τη δημιουργία όρων και προϋποθέσεων αποδέσμευσης της αυτοδιοίκησης από τους γνωστούς μηχανισμούς επιρροής, που δεν επιτρέπουν στις υγιείς δυνάμεις της κοινωνίας των πολιτών να ενεργοποιηθούν σε έναν αγώνα που φαίνεται ότι διεξάγεται με σημαδεμένη τράπουλα.

Για τον νεαρό θεσμό της αιρετής περιφέρειας, βασικό πρόβλημα αποτελεί η υιοθέτηση του μοντέλου λειτουργίας και αντίληψης πολιτικού σχεδιασμού των παλιών Νομαρχιών, που παράλληλα με τον κρατικό συγκεντρωτισμό, τις καθιστούν άνευρες και αναποτελεσματικές στη διεκδίκηση του ρόλου μιας ολοκληρωμένης αναπτυξιακής ενότητας κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Βέβαια, καθοριστικής σημασίας όρος για να ανταποκριθεί η αυτοδιοίκηση και των δύο βαθμών στις ολοένα και αυξανόμενες ανάγκες και απαιτήσεις των δημοτών για παροχή υψηλής ποιότητας υπηρεσιών σε τομείς της καθημερινότητας, όπως και για να σχεδιάζει και να υλοποιεί έργα, είναι η ριζική διαφοροποίηση των οικονομικών της. Η οικονομική καχεξία που την υποχρεώνει στη διαχείριση μιας αδιέξοδης μιζέριας, που την απαξιώνει και παράλληλα υποβαθμίζει την ποιότητα ζωής των δημοτών, αντιμετωπίζεται μονάχα από μια τολμηρή φορολογική μεταρρύθμιση που, όπως συμβαίνει στη λοιπή Ευρώπη, θα καταστήσει τους ΟΤΑ αποδέκτες μέρους της άμεσης φορολογίας των πολιτών. Αυτό θα τους καθιστούσε πραγματικά αυτοτελείς και αυτοδύναμους οικονομικά, αλλά θα λειτουργούσε θεαματικά και θα προωθούσε αποφασιστικά και τα θέματα της διαφάνειας και ελέγχου εκ μέρους των φορολογουμένων, της διαχείρισης των δημοσίων οικονομικών.

Παρά το ότι στις σημερινές συνθήκες της αγωνιώδους προσπάθειας δημοσιονομικής εξυγίανσης και επίτευξης των ασφυχτικών οικονομικών στόχων, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται εφικτό, πιστεύω ότι θα βοηθούσε σημαντικά στην προσπάθεια σταθεροποίησης και ανασύνταξης της χώρας.

Όμως αυτό που φαίνεται απολύτως ρεαλιστικό είναι η δημιουργία προϋποθέσεων για την αποδέσμευση των αυτοδιοικητικών αρχών από το σφιχταγκάλιασμα των κομματικών μηχανισμών και την απελευθέρωση των τοπικών κοινωνιών από τη δουλεία εξαρτήσεων σογιών, συντεχνιών και λοιπών ομάδων επιρροής.

Η δυνατότητα των πολιτών να εκλέγουν τον Δήμαρχο της επιλογής τους και χωριστά τους άριστους από το σύνολο των υποψηφίων Δημοτικών Συμβούλων, θα είναι λυτρωτική για τους πολίτες και θα αναβαθμίσει θεαματικά την ποιότητα των δημοτικών συμβουλίων. Βέβαια επαφίεται στην ωριμότητα των πολιτών η εκλογή των άριστων και όχι των μιντιακά προβεβλημένων. Θα υποχρεώσει τους Δημάρχους σε πιο δημοκρατική, συλλογική και διάφανη λειτουργία. Θα περιοριστούν φαινόμενα αλαζονείας, αυταρχισμού αλλά και διαφθοράς, καθώς επίσης θα γίνει ένα μεγάλο βήμα χειραφέτησης της αυτοδιοίκησης και άσκησης γοητείας προς την κοινωνία των πολιτών. Εξάλλου όλοι διαπιστώνουμε τις στρεβλώσεις του δημαρχοκεντρικού σημερινού συστήματος.

Όσο για το επιχείρημα περί αδυναμίας λειτουργίας μιας δημοτικής αρχής που δεν θα ελέγχει απολύτως ο Δήμαρχος, θεωρώ ότι γρήγορα θα αποκτηθεί η κουλτούρα της συνεργασίας με γνώμονα το κοινό καλό - που δεν έχει, βεβαίως, κομματικό χρώμα.

Η κυβέρνηση, έστω και την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενη, πρέπει να τολμήσει αυτή τη μεγάλη τομή που αποτελεί σημαντική ψηφίδα στο παζλ της μεγαλύτερης από τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος.

* Ο Σπύρος Δανέλλης είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - Βρυξέλλες 2013

http://www.protagon.gr

Έσπερος ΑΟΠΑ: Μεταγραφική επένδυση με τον Φωτιάδη

Μεταγραφή στον Έσπερο ΑΟΠΑ πήρε ο Μάνος Φωτιάδης, πρώην παίκτης της ομάδας μπάσκετ του Παναιτωλικού.
Ο νεαρός γκάρντ που άφησε εξαιρετικές εντυπώσεις τη φετινή χρονιά με τον Παναιτωλικό πέτυχε στις Πανελλαδικές σε σχολή της Πάτρας και αναζητούσε ομάδα εκεί.
Δοκιμάστηκε από τον Έσπερο όπου άφησε πολύ καλές εντυπώσεις

Το φθινόπωρο του πατριάρχη...

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΞΑΝΘΑΚΗ

Ο ΔΟΛ, η ελληνική ναυαρχίδα των ΜΜΕ, βυθίζεται υπό το βάρος των οικονομικών προβλημάτων στα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα του, της στήριξης του «Mega» και της συνεχιζόμενης διαμάχης με τον ΣΥΡΙΖΑ, που υποδηλώνει και την αδυναμία του να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα

 Τις αρχές της δεκαετίας του '80, όταν κυκλοφορούσαν έντονες φήμες ότι ο αείμνηστος Χρήστος Λαμπράκης έψαχνε απεγνωσμένα αγοραστή λόγω οικονομικού αδιεξόδου, θυμίζουν οι φουρτούνες στις οποίες έχει μπλέξει το «συγκρότημα» με τον Στ. Ψυχάρη στο τιμόνι
Τις αρχές της δεκαετίας του '80, όταν κυκλοφορούσαν έντονες φήμες ότι ο αείμνηστος Χρήστος Λαμπράκης έψαχνε απεγνωσμένα αγοραστή λόγω οικονομικού αδιεξόδου, θυμίζουν οι φουρτούνες στις οποίες έχει μπλέξει το «συγκρότημα» με τον Στ. Ψυχάρη στο τιμόνι
Πριν από κάνα τεσσάρι χρόνια μιλούσα μ' έναν φίλο μου σχετικό με τα media. Και συζητούσαμε την κατάσταση όπως επρόκειτο να διαμορφωθεί με όρους κρίσης. Ελεγα εγώ, έλεγε αυτός, κάποια στιγμή φτάσαμε στο «διά ταύτα». Πήρα το λόγο. «Ετσι όπως το βλέπω», του είπα, «με τη διαφήμιση σε ελεύθερη πτώση και τις κρατικές χορηγίες έτοιμες να πιάσουν πάτο, μόνο μία πορεία υπάρχει. Τα ΜΜΕ θα φάνε τις σάρκες τους. Ή ακόμη καλύτερα, θα φάει το ένα τις σάρκες του αλλουνού...».

Να μην το παινευτώ, αλλά σωστά το προφήτευσα. Το έχουμε δει όλοι το φαινόμενο του κανιβαλισμού στα ελληνικά media τα τελευταία έτη. Γκρεμίστηκε η «Ελευθεροτυπία», το Νο 2 μαγαζί στον Τύπο (και ξαναβγήκε με αίμα!), εξαερώθηκαν οι εφημερίδες του Γιώργου Κουρή, αντάμα με το κάποτε κραταιό «Alter», είδαν τα ραδίκια ανάποδα ένα σωρό ραδιόφωνα και ραδιοφωνάκια, εξατμίστηκαν η κάποτε χρυσοτόκος ΙΜΑΚΟ και οι μια φορά κι έναν καιρό πλατινένιες Εκδόσεις Λυμπέρη. Επεται και συνέχεια;

Κουκιά μετρημένα

Οπως το βλέπω, ναι, έπεται συνέχεια. Και η συνέχεια αυτή θα αφορά τον ΔΟΛ. Τη ναυαρχίδα των media στον τόπο μας, που κλυδωνίζεται όσο ποτέ άλλοτε στην πρόσφατη ιστορία του. Από τις αρχές της δεκαετίας του '80 είχε να μπλέξει με τέτοιες φουρτούνες το «συγκρότημα», όταν κυκλοφορούσαν έντονες φήμες ότι ο αείμνηστος Χρήστος Λαμπράκης έψαχνε απεγνωσμένα αγοραστή. Δεν έβγαιναν τα λεφτά για τα όχι και τόσο ευκαταφρόνητα δάνεια και στριμωχνόταν η επιχείρηση σφόδρα. Εν τέλει, ως διά μαγείας -όπως συνέβαινε πάντοτε εκείνα τα ωραία χρόνια της «Αλλαγής»- σώθηκε ο οργανισμός κι όλα μέλι γάλα. Ειπώθηκε κάτι τότε για πώληση ακινήτου, αλλά μάλλον περί στάχτης στα μάτια επρόκειτο.

Ας επιστρέψουμε όμως στα του παρόντος. Κουκιά μετρημένα είναι η κατάσταση. Ο ΔΟΛ χάνει ουκ ολίγα εκατομμύρια ευρώ κατ' έτος, το «Mega» (στο οποίο είναι μεγαλομέτοχος) χάνει κι αυτό σοβαρά λεφτά, η πολιτική επιρροή του συγκροτήματος βαίνει μειούμενη, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι έξαλλος με τη Μιχαλακοπούλου. Ολα αυτά μαζί συγκροτούν ένα συνδυασμό κατά το μάλλον ή ήττον εκρηκτικό, που οδηγεί σε καταστάσεις και εξελίξεις απρόβλεπτες. Ακόμη και για έναν μεγάλο παίκτη, όπως ο Σταύρος Ψυχάρης...

Ανοιχτές πληγές

1. Να τα δούμε με τη σειρά. Το οικονομικό ζήτημα είναι αρκούντως σοβαρό. Τα έσοδα από τις εφημερίδες του οργανισμού («Βήμα», «Νέα») δεν είναι αξιόλογα και το «Κυριακάτικο Βήμα» (από τότε που πέθανε η αγορά του αυτοκινήτου και κλάταραν οι τράπεζες) δεν μπαλώνει πλέον τρύπες. Η εξόρμηση στις ταμπλέτες δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα και η απουσία του ΔΟΛ από το κυβερνοδιάστημα δημιουργεί γκρίζα σύννεφα για το μέλλον. Στα μείον και η οριστική αποψίλωση του in.gr, που κάποτε -όταν το «συγκρότημα» ήταν ακόμη εντός Χρηματιστηρίου- κατεγράφετο ως περιουσιακό στοιχείο αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ. Οσο για τα περιοδικά, τα βγάζουν τα λεφτά τους, αλλά ώς εκεί. Είναι μακριά, πολύ μακριά το 1988, όταν τα χριστουγεννιάτικα έσοδα του «Marie Claire» πρόσφεραν ένα 15ο μισθό σε όλους τους εργαζομένους του ΔΟΛ. Για να μην τα φάει η Εφορία!

2. Στο «Mega», από την άλλη, οι γραμμές έχουν χαραχτεί. Η πλευρά Βαρδινογιάννη έχει αποσύρει την εμπιστοσύνη της από το κανάλι και προχώρησε σε ενημερωτική ενδυνάμωση του «Star». Αυτό δεν σημαίνει ότι αδιαφορεί για την επένδυσή της στη Μεσογείων, αλλά είναι κάτι περισσότερο από εμφανές ότι δεν υπάρχει concensus με τις επιλογές τόσο της οικογένειας Μπόμπολα όσο και του Σταύρου Ψυχάρη. Αν υπολογίσει μάλιστα κανείς ότι στο δελτίο του STAR προστέθηκε ο Νίκος Χατζηνικολάου, που είχε φέρει τις ειδήσεις του «Alter» σε απόσταση αναπνοής από τις ειδήσεις του «Mega», ο κλοιός αρχίζει να σφίγγει.

Μειούμενη επιρροή

Και εδώ είναι που περνάμε στο ζήτημα της πολιτικής επιρροής. Τις κυκλοφορίες των εφημερίδων τις ξέρουμε όλοι. Δεν μπαίνουν πια στα σπίτια όλων των Ελλήνων και δεν ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις - ή τουλάχιστον δεν τις ανεβοκατεβάζουν με την ευκολία που το διέπρατταν στις δοξασμένες εποχές του Τύπου. Το «Βήμα FM» είναι ένας αξιοπρεπής ενημερωτικός ραδιοσταθμός, αλλά μοιάζει ξέπνοος μπροστά στα μεγαθήρια του «Real» και του «Σκάι» -παρά τη διολίσθηση του τελευταίου. Το in.gr δεν απασχολεί διόλου την κυβερνοκοινότητα, τα περιοδικά του ΔΟΛ απασχολούν μόνο το μισοπεθαμένο lifestyle κύκλωμα, οπότε τι μας μένει;

Μας μένει φυσικά μόνο το «Mega». Ενα κανάλι που διατηρεί την πρωτιά στις ειδήσεις (χάρη και στις ταχυδακτυλουργίες Παναγιωτόπουλου), ανοίγει ωστόσο τη νέα σεζόν, αφ' ενός υπό τον τρόμο των περικοπών και αφ' ετέρου υπό τις απειλές του ενδυναμωμένου «Star», του σταθερά ανεβασμένου Antenna και του ιδιαιτέρως απρόβλεπτου (και Μαλελικού!) «Σκάι TV». Ενα απλό στραβοπάτημα είναι αρκετό, για να χαθεί η κορυφή. Αλλά και να μη χαθεί, μπορεί να ψαλιδιστεί η τηλεθέαση (και κατά συνέπεια η επιρροή) των ειδήσεων του «Mega».

Βεντέτα

Σημαντικό ρόλο θα παίξει σε αυτό ο παράγων ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει βάλει στο στόχαστρο τον ΔΟΛ, κάτι πρωτοφανές από τη Μεταπολίτευση και δώθε. Είχαμε συνηθίσει να οργίζονται κατά καιρούς πρωθυπουργοί, υπουργοί και ηγέτες κομμάτων με το «συγκρότημα» και να εκδηλώνουν ποικιλοτρόπως την οργή τους αυτή. Αλλά ολόκληρη η αξιωματική αντιπολίτευση, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο στέλεχός της, δεν έχει ξαναγίνει.

Η οποία αξιωματική αντιπολίτευση, παρεμπιπτόντως, διατηρεί σχέσεις ουδετερότητας με τους υπολοίπους μετόχους του «Mega». Σημειώνω εδώ και τη συνέντευξη Τσίπρα στο «Εθνος» (μαζί με τις χαμογελαστές φωτογραφίες) και σκέπτομαι ότι αν -λέω αν- ανεβεί αύριο ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, θα πρέπει -όπως όλες οι κυβερνήσεις- να προσφέρει άρτον και θεάματα. Και επειδή άρτος δεν προβλέπεται, αναμένεται να περισσέψουν τα θεάματα. Δεν χρειάζεται να είσαι πρώην διοικητής του Αγίου Ορους, για να κατανοήσεις ότι κάποιοι χριστιανοί θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουν τα λιοντάρια...

Η συγκεκριμένη διαμάχη αποκαλύπτει και την αδυναμία του ΔΟΛ να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Τα χρυσά για το «συγκρότημα» χρόνια του Κώστα Σημίτη παρήλθαν, η Μιχαλακοπούλου ωστόσο ενεργεί και φέρεται ως εάν το ΠΑΣΟΚ -και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ- να είναι η μεγάλη δύναμη της Κεντροαριστεράς. Επιδεικνύοντας απρόσμενη έλλειψη αντανακλαστικών, δεν κατάλαβε προς τα πού φυσάει ο άνεμος και βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο. Και από kingmaker κινδυνεύει να μεταβληθεί σε king's jester.

Θα καταφέρει άραγε ο ισχυρός ανήρ του ΔΟΛ να φέρει τούμπα τα δεδομένα και να επιβάλει την ισχύ του ή θα αναγκαστεί να καταπιεί το πικρό ποτήρι της ήττας; Οπως και να έχει το στόρι, ο Σταύρος Ψυχάρης ζει την πιο κρίσιμη στιγμή της καριέρας του από την εποχή που ντρίμπλαρε τον Πάνο Λουκάκο στη μάχη της διαδοχής για τη διεύθυνση του «Βήματος».

http://www.enet.gr

Σε παθήσεις των πνευμόνων οφείλεται ένας στους δέκα θανάτους στην Ευρώπη



Βαρκελώνη, Ισπανία
Σε παθήσεις των πνευμόνων αποδίδεται ένας στους δέκα θανάτους στην Ευρώπη και ένας στους οκτώ στις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με το κάπνισμα να αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα κινδύνου, σύμφωνα με έρευνα της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Πνευμονολογίας που θα παρουσιαστεί στο ετήσιο συνέδριο το οποίο ξεκινά το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου, στη Βαρκελώνη.

Μα η ζωή δεν είναι ευθεία!

της Μαρίας Μπουτζέτη

Το τέλος του καλοκαιριού με βρίσκει σε μια γνώριμη διαδρομή και παράλληλα σε μια ξενάγηση επαναγνωριμίας με την Πιερία, την «εύφορη γη», όπως ερμηνεύεται η προέλευση της ονομασίας της.

Αναβιώνοντας μια παιδική συνήθεια, προσπάθησα να διακρίνω το πρόσωπο του Δία, που κατά τα λεγόμενα των ντόπιων κατοίκων φανερώνεται λίγο πριν από την κορυφή, καθώς παρατηρεί κανείς τον Όλυμπο από την πλευρά της Κατερίνης. Παιχνίδι της προοπτικής του ορίζοντα, παιχνίδι της ανθρώπινης φαντασίας, ορατότητα μιας συγκεκριμένης οπτικής γωνίας, τυχαίος σχηματισμός ή υπέροχη σύμπτωση, ακόμη και σήμερα κάθε φορά που εντοπίζω τα χαρακτηριστικά εκείνου του προσώπου, επανέρχομαι στο ίδιο περίεργο καθησυχαστικό συναίσθημα ότι βρίσκεται εκεί, στη θέση του.

Διασχίζοντας με υπεραστικό λεωφορείο τον νομό, απέναντι από το κάστρο, σε εναλλασσόμενες στροφές, αρκετών μοιρών, η σκέψη ότι οι ροκ μπαλάντες που έπαιζαν στο ράδιο συντρόφευαν καταλλήλως τον οδηγό δίνοντας στα χέρια και το κορμί του τον απαραίτητο ρυθμό για την απαιτητική πορεία, με γοήτευσε. Η οδήγησή του μετατρεπόταν στα μάτια μου σε απαλό χορό, στον οποίο σφυρίζοντας προσκαλούσε τους επιβάτες. Και εκείνοι, με τη σειρά τους, αποδεχόμενοι το κάλεσμα, αφήνονταν στα χέρια του, γέρνοντας ελαφρώς τα σώματά τους, καθώς περιστρέφονταν στην ιδιότυπη αυτή πίστα του οδοστρώματος.

Λίγο μετά, βγαίνοντας πάλι στην ευθεία της Εθνικής, ο οδηγός στήριξε για κάποια δευτερόλεπτα τους καρπούς του στο τιμόνι κοιτάζοντας με μια γλυκιά μελαγχολία, μου φάνηκε, τον ορίζοντα. Οι ροκ μπαλάντες ακούγονταν ακόμη αλλά η έκφρασή του είχε αλλάξει. Και ο χορός είχε πάψει. Θυμήθηκα που λένε ότι η ευθεία είναι πάντοτε ο συντομότερος δρόμος. Από οδηγική όμως άποψη και λόγω της ευκολίας της ο πιο ανιαρός.
Σε κάθε διαδρομή, μικρότερη ή μεγαλύτερη, υπάρχουν στροφές, αναστροφές, λοξοδρομήσεις, ελιγμοί, εκτροπές, παρακάμψεις, παράδρομοι, διασταυρώσεις, εναλλακτικές κατευθύνσεις. Λες και το πλήθος των διαθέσιμων λέξεων φτιάχτηκε για να δηλώσει τον αναπόσπαστο χαρακτήρα τους ακόμη και στην απαιτητικότερη διαδρομή της ζωής. Και κάθε φορά μας ζητούν να επιλέξουμε εκείνη την πορεία που μοιάζει να είναι η πιο εύφορη για τις προσδοκίες μας.

Για το υπόλοιπο του ταξιδιού σκεφτόμουν ότι οι Νέοι Πόροι, με μια τόσο δα μικρή λοξοδρόμηση και έναν τόσο δα αναγραμματισμό μπορούσαν να γίνουν μέσα μου Νέοι Πόθοι. Και κατόπιν, εξίσου εύκολα, Νέοι Πόνοι. Μα δεν ανησυχούσα και τόσο... Ξαναβλέποντας το πρόσωπο του Δία ένιωσα το ίδιο καθησυχαστικό συναίσθημα. Ότι βρίσκεται εκεί. Στη θέση του. Και με κατανοεί. Γιατί αν και θεός, γνωρίζει και από πόθους και από πάθη.

Η Μαρία Μπουτζέτη είναι Υποψήφια Διδάκτωρ στην Πολιτική Επικοινωνία και τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης του Πανεπιστημίου Αθηνών

http://www.protagon.gr

Speak, memory (Πίσω από την ερημία των δρόμων)

Υποκειμενικό πάντα το βλέμμα σαρώνει το αθηναϊκό κέντρο τις τελευταίες νύχτες του Αυγούστου, τις πρώτες Σεπτεμβρίου. Η πόλη είναι μουδιασμένη ακόμη, άδεια, σαν παρατημένη, ακόμη και τα φώτα φαίνονται λίγα, αδύναμα να φωτίσουν το αστικό κενό, το διαρκώς εκτεινόμενο. Τα καφέ και τα μπαρ ανοιγοκλείνουν διαδοχικά, λειτουργούν σαν μικροεστίες κίνησης, σποραδικά, προσωρινά, οι πιάτσες μετακινούνται, τίποτε όμως δεν μπορεί να ανασχέσει τη βουβή εντροπία που κυριεύει σιγά σιγά το ιστορικό κέντρο.

Στους ήσυχους σκοτεινούς δρόμους αφουγκράζεσαι κάτι να σιγοβράζει. Ισως ο φόβος να αναδεύεται στα σπλάχνα και να ξεδιπλώνεται, να αλλάζει θέση. Ισως να παίρνει τη θέση του η οργή. Ισως να προσπαθεί να βγει μπροστά η ελπίδα. Πϊσω από την ερημία των δρόμων κάτι σαλεύει.

Οταν φωτίζει η μέρα, διακρίνεις κάτι. Ενα χάσμα. Η κρίση αναδεικνύει κρυμμένες χαράδρες, και ανοίγει καινούργιες: ταξικές, πολιτικές, πολιτισμικές, ανθρωπολογικές. Οι αδύναμοι, οι πεπτωκότες, μένουν πίσω, άλλοτε φανερά, και το συχνότερο σιωπηλά: γέροντες αδυνατούν να πληρώσουν τους φόρους τους και να επιζήσουν με τα απομεινάρια σύνταξης, παιδιά που αδυνατύν να συνδράμουν τους γονείς τους, γονείς που δυσκολεύονται να στηρίξουν τα παιδιά τους. Η ταξική χαράδρα είναι η πιο βαθιά και η πιο αποτρόπαιη. Το περιλάλητο λίπος κάηκε, τόσο επιπολής που ήταν, και τώρα σιγοσβήνουν ζωές και αξιοπρέπειες, κοινωνικές αρθρώσεις.

Στη σιγαλιά της νύχτας έως όρθρου βαθέος, στους αθόρυβους πλην πυρακτωμένους δρόμους των δικτύων, ακούγεται υπόκωφη η οργή, η ματαίωση, κοχλάζουν βαριές κουβέντες, ορίζονται διαχωριστικές γραμμές. Ο,τι ελάνθανε μισοκεπασμένο από τη δάνεια ημιχλιδή τα χρόνια του 1990 και του 2000, ό,τι ψευδοενοποιούσε ο φενακισμός της ισχυράς Ελλάδος, τώρα προβάλλει γυμνό και γωνιώδες, τροχισμένο από την σπάνη και την ανάγκη, φλογισμένο από την ανισότητα. Η ανοχή περιορίζεται, ακόμη και η αδιαφορία, το «εντάξει μωρέ, και τι έγινε» τέλειωσε. Η ψευδοευφορία του λάιφστάιλ, ο εξισωτισμός της κατανάλωσης και του ομοιόμορφου στυλ, τελειώνουν με γδούπο και λυγμό. Κάθε κακομοίρης στη μοίρα του.

Και να, μέσα απ’ τα αποκαΐδια του παλιού κόσμου, ένα αναποδογύρισμα. Οι πρώην φλύαροι γελωτοποιοί του λάιφστάιλ, τα ρουλεμάν ολιγαρχών και φυλάρχων, οι παπαγάλοι τοπαρχών και κομματαρχών ξεμυτίζουν σαν αρχάγγελοι της νέας εποχής και της δίκαιης τιμωρίας, σαν τιμητές: κουνάνε το δάχτυλο στον τζίτζικα λαουτζίκο τον εκμαυλισμένο, τον μέγα συνυπεύθυνο, τον ένοχο αμέριμνο. Φταίει ο άρρωστος για την αρρώστια, ο φτωχός για τη φτώχεια. Επιασε. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα έπιασε· η γιγάντια επιχείρηση ενοχοποίησης και χειραγώγησης θυμικού και λογικού λειτούργησε. Θα ‘λεγες ότι εφαρμοζόταν μάνιουαλ κοινωνικής ψυχολογίας, με οδηγίες βήμα βήμα για τον έλεγχο των μαζών, για τη διάχυση και εμπέδωση ενός new speak και την πειθήνια συμμόρφωση των νεοπληβείων κατά την προσγείωση τους στις πίστες του κάτω κόσμου.

Το σοκ της κρίσης αμβλύνει τη μνήμη. Πολλοί απ’ όσους σήμερα καταριούνται τα λαμόγια, την ασωτία και την ανομία, τω καιρώ εκείνω, της ασωτίας και της γκλαμουριάς, ήσαν συναυτουργοί τους, ιεροφάντες, συνδαιτυμόνες και αυλικοί. Γλεντούσαν στα ίδια μαγαζιά, έπαιρναν δημόσιες θέσεις και κρυφά πέι-ρολ, συμμετείχαν και συναινούσαν. Χαχάνιζαν στα ράδια με μπιτάκια και ποζάριζαν στα γκλόσσυ εξώφυλλα. Ή σιωπούσαν.

Η φρενίτις του χρηματιστηρίου, ο παροξυσμός των εθνικών εργολάβων και των εθνικών προμηθευτών, η θρησκεία του real estate, η επέλαση των ξέκωλων, τα ώπα στα σκυλοβαρελάδικα, τυλίγονταν όλα με αποδοχή, θαυμασμό, συγκατάθεση, ανοχή. Ή ηχηρή σιωπή.

Speak, memory. Εζήσαμε τα χρόνια του ’70 και του ’80 των αρχομένων μετασχηματισμών, θυμόμαστε λόγια μεγάλα μ-λ και ιδεολαγνίες, αυθάδειες και αλαζονίες, κωλοπαιδισμούς. Διαπλεύσαμε ευδαίμονες και μελαγχολικοί μαζί τα χρόνια του ’90, την υπερδιαστολή του φαντασιακού και των προσδοκιών, τη γενικευμένη χυδαιότητα, την αλήθεια ως μια μόνο στιγμή του ψεύδους. Διαβάσαμε εντιτόριαλ και ακκισμούς, δημόσιες καταθέσεις, εζήσαμε στο πλάι και σε κρυμμένα κέντρα, ήμαστε εκεί, όλο τον καιρό, παντού.

Μερικοί, καμπόσοι, δεν σιώπησαν, ούτε το ’80 ούτε το ’90 ούτε το 2000. Και θυμούνται πρόσωπα, πράγματα, καταστάσεις. Ετσι, ώστε η μνήμη να λειτουργεί ανακουφιστικά και δημιουργικά, ηρεμιστικά και διασωστικά. Και αυστηρά και δίκαια «και φοβηθήσονται αι νήσοι από ημέρας πτώσεώς σου». Speak, memory.

http://vlemma.wordpress.com/

Ν.Ε. Πατρών: Ανανέωσε τη συνεργασία με τον Λάμπρο Αναστασόπουλο

Η ΝΕΠ ανανέωσε την συνεργασία της με τον Λάμπρο Αναστασόπουλο κάτι αναμενόμνο μετά την πολύ καλή παρουσία του τελευταίου στο κρίσιμο τελυεταίο κομμάτι του πρωταθλήαμτος της Α2 εθνικής ανδρών. 
Αναλυτικά η σχετική ανακοίνωση του πατρινού συλόγου έχει ως εξής: «Η ΝΕΠ ανακοινώνει την ανανέωση της συνεργασίας της με τον προπονητή

Ελαφρύνσεις γιοκ...

Μην περιμένετε να υπάρξουν ελαφρύνσεις στην φορολογία - που μας πνίγει - είπε ο Ρογκάκος. 

Η μόνη περίπτωση να ...υπάρξει μια ανάσα είναι αν χτυπήσουν την φοροδιαφυγή και εξοικονομήσουν επιπλέον χρήματα από εκεί.

Ο έστιν μεθερμηνευόμενον: φέξε μου και γλίστρησα...

http://nonews-news.blogspot.gr/

Ποιος άλλος; Ο Σεμπάστιαν Φέτελ!



Αν υπάρχει ένας πιλότος στο γκριντ της φετινής σεζόν που θα μπορούσε να πάρει μία άνετη νίκη στο Ναό της ταχύτητας αυτός δεν είναι άλλος από τον Σεμπάστιαν Φέτελ.
Ο Γερμανός πιλότος έφτασε μισή ντουζίνα νίκες στο ιταλικό γκραν πρι και πιο συγκεκριμένα στην πίστα της Μόντσα. Το ένα –τρία έκανε η Red Bull με τον Μαρκ Γουέμπερ να ολοκληρώνει τον αγώνα τρίτος.

Είναι ο Σημίτης ΠΑΣΟΚ;

photo: Bilal Kamoon@Flickr
Ρέα Βιτάλη

«ΠΑΣΟΚ». Μη μου πείτε ότι ήρθε στον νου σας με αυτοματισμό η μορφή του Σημίτη. Σχεδόν το αποκλείω. Άκουσα την ομιλία του με προσοχή. Πάντα τον άκουγα με προσοχή. Πάντα τον παρατηρούσα με ενδιαφέρον. Όπως κάθε «άνθρωπο-παραφωνία». Είναι δική μου κατηγορία.

Ο Σημίτης στο συμπόσιο του ΠΑΣΟΚ. Σαν μύγα μέσα στο γάλα. Κάποιος που διαχρονικά κοίταζε τη δουλειά του, ενώ οι λοιποί κοίταζαν την πάρτη τους. Αγοραφοβικός. Εξαιρετικά ενδιαφέρον για πολιτικό. Ίχνος χαρίσματος στην εκφορά του λόγου αλλά εξαιρετική εκφορά στις αλήθειες. Πλην εποχής χρηματιστηρίου. Ίσως πρώτη φορά ξέφυγε... Φαντάσου, ο θρίαμβος της Ολυμπιάδας παρέσυρε μέχρι και Σημίτη! Νομίζω μόνο τότε τον είχαμε δει και να γελάει. (Δεν ήταν το ίδιο με τον Παπαντωνίου που γελούσε μονίμως... Να δούμε, βέβαια, ποιος θα γελάσει τελευταίος)... Αν εκμεταλλευόμασταν εκείνη τη φόρα! Αν η μαγιά της Ολυμπιάδας... Τι να τα κλαίμε, τι να τα λέμε; Περασμένα μεγαλεία. Ας το θέσουμε ακριβοδίκαια. Κυρίως έλεγε αλήθειες. Χωρίς να τις παντρεύει με timing. Χωρίς υπεροψία. Χωρίς ν΄ αναζητάει, με κακεντρέχεια, δικαίωση. Τις έθετε υπόψη σαν σε ώριμο ακροατήριο. Μ΄ άρεσε ότι είχε ισχυρό back up «οικογενειακό». Ένιωθες ότι ο κόσμος του ήταν κυρίως η Δάφνη. Οι άνθρωποι που πατάνε σε γερή προσωπική ζωή δεν φλερτάρουν με τη φιληδονία του καθρεφτίσματος στα μάτια του πλήθους.

Ο Σημίτης ήταν και είναι αυτόνομος, αυτοδύναμος. Χωράει στον εαυτό του. Μα, θα μου πεις, στα χρόνια της ηγεμονίας του έγινε το πιο μεγάλο φαγοπότι. Σωστά. Από πολιτικούς που φιγουράριζαν πρώτοι-πρώτοι στις προτιμήσεις του κόσμου. Τώρα που είδαμε το έργο, φαντάζεται κανείς ότι θα μπορούσε να το διακόψει; Ο Άκης Τσοχατζόπουλος παρά τρίχα θα ήταν πρωθυπουργός. Αυτοί που τον ψήφισαν και θα του εμπιστεύονταν το κράτος παρέμεναν και παραμένουν στο κόμμα. Και ο λαϊκισμός συνέχισε την παρλάτα του, μόλις πήρε τη σκυτάλη από τους ανίκανους ΝΔ ξανά στα χέρια, ακόμα και στο κρεσέντο της καταστροφής με το «λεφτά υπάρχουν». Τέτοιο τέρας! Με ορθάνοιχτο, κοιλιόδουλο για εξουσία στόμα! Εύκολο το ‘χεις να το νικήσεις; Κάποιος θα γέμιζε περιττώματα στα χέρια. Λένε ότι παρέδωσε «δακτυλίδι». Όχι. Παρέδωσε δοχείο νυκτός γιατί αυτό ήταν η αληθινή κληρονομιά - και το ήξερε. Εκεί ίσως στάθηκε μικρός. Φαντάζομαι αποφάσισε να διατηρήσει την προσωπική του αξιοπρέπεια και εντιμότητα στο ακέραιο. Ακούσατε έστω και υπονοούμενο για εκείνον; Για τους λοιπούς, διάολε! Θα έρχονταν η ώρα. Ήρθε! Ήρθε; Πολλά νανάκια δείχνει να τη σκαπουλάρανε. Αλλά αυτό δεν θα άλλαζε σε τίποτα τις επιλογές κάθε «Σημίτη». Εκείνος θα πλήρωνε πάντα τους λογαριασμούς του σε κάθε έξοδο. Τσιγκούνης για τους large με ξένα κόλλυβα. Βάζοντας το χέρι στη δική του τσέπη. Εκείνος θα έστελνε εξώδικο και θα πάλευε όπως κάθε κοινός θνητός γιατί ο νοικάρης του δεν του απέδιδε ενοίκιο για τρεις μήνες σε κατάστημα ιδιοκτησίας του. Σίγουρα δεν τα κατάφερε με το τέρας (εύκολο το ‘χεις;) αλλά δεν εκχυδαΐστηκε μαζί του ούτε λεπτό. Δεν τον αλλαξοπίστησε.

Πολλά με ενδιαφέρουν στην παρουσία του Σημίτη στην πολιτική μας σκηνή. Η αίσθηση του «το μη χείρον βέλτιστο» όσων θέλουν να είναι αποτελεσματικοί. Το να ζυγίζεις αλλά να πρέπει και να καταλήξει σε μια μεριά το ζύγι σου. Μα, πιο πολύ απ΄ όλα, μ΄ ενδιαφέρουν και μου προκαλούν μελαγχολία τα αισθήματα που προκαλούσε ανέκαθεν στους οπαδούς του κόμματός του. Ο Σημίτης ήταν σαν δίαιτα που επιβάλλει γιατρός σε διαβητικό. Δεν τον πήγαν ποτέ κάτω. Νομίζω δεν τους πήγε κι αυτός. Αποσυνάγωγος. Δεν τον κατάλαβαν. Τόσο αστείο εκείνο το «καθηγητής» για να ‘χει ο «βολεμένος κομματικός ταγμένος» να παλεύει… Και λίγο να το κοροϊδεύει και λίγο να το υποτιμάει «πού να καταλάβει αυτός, το τι θέλει ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ».

Παρακολούθησα την ομιλία του Σημίτη στο συμπόσιο του ΠΑΣΟΚ. Είναι ο Σημίτης ΠΑΣΟΚ; ΄Η μια παραφωνία στο κόμμα; Ένα παρά φύσιν.
Νομίζω ότι αν το συγκεκριμένο συμπόσιο έπρεπε να θέσει οπωσδήποτε έναν προβληματισμό στους οπαδούς (όσους) ενός κάποτε μεγάλου κόμματος που τινάζει με αυτοκαταστροφική εμμονή πέταλα, θα έπρεπε να ξεκινάει από ένα πολύ απλό ερώτημα. Γιατί οι οπαδοί του δεν συμπάθησαν ποτέ τον Σημίτη; Γιατί δεν ένιωσαν ότι τους αντιπροσώπευε; Γιατί τον έβλεπαν σαν «πού βρέθηκε αυτός ανάμεσά μας;». Αν ψαχτούν επίπονα ίσως περάσουν στην επόμενη σελίδα Ιστορίας. Μπορεί να εορτάσουμε και όλοι μαζί millennium!

http://www.protagon.gr

Πόλεμος συνεντεύξεων...

Ο Άσαντ έδωσε μια συνέντευξη στο CBS, τα κυριότερα σημεία της οποίας είναι δύο. Πρώτον, ότι ο Ομπάμα δεν ...έχει αποδείξεις για τα χημικά και δεύτερον, ότι αν επιτεθούν στη Συρία, η χώρα του και οι σύμμαχοί της θα προβούν σε αντίποινα κατά των Αμερικανών. 

Από την Τρίτη, ο Ομπάμα αρχίζει ένα μαραθώνια συνεντεύξεων, προκειμένου να πείσει την αμερικανική κοινή γνώμη, μετέδωσε ο Μιχάλης Ιγνατίου.

Τέσσερις μεγάλες συνεντεύξεις, που θα βασίζονται κυρίως στο επιχείρημα ότι οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ έχουν αποδείξεις για τα χημικά του Άσαντ.

N-N:Τι Βαγδάτη, τι Δαμασκός! Ο Αμερικανός πρόεδρος ετοιμάζεται για ένα ακόμη λουτρό αίματος με την υπογραφή και την στήριξη της CIA...

http://nonews-news.blogspot.gr/

Το ηλεκτρονικό τσιγάρο «αποτελεσματικό στη διακοπή του καπνίσματος»

Λονδίνο
Το ηλεκτρονικό τσιγάρο είναι εξίσου αποτελεσματικό με τα αυτοκόλλητα επιθέματα νικοτίνης στη διακοπή του καπνίσματος -αυτό τουλάχιστον δείχνει η πρώτη μελέτη που συγκρίνει τις αμφιλεγόμενες συσκευές με μια αναγνωρισμένη μέθοδο για το κόψιμο του τσιγάρου.

Όπως αναφέρουν νεοζηλανδοί ερευνητές στην έγκριση επιθεώρηση The Lancet, το ποσοστό των εθελοντών που κατάφεραν να διακόψουν το κάπνισμα για διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών ήταν 7,3% στην ομάδα του ηλεκτρονικού τσιγάρου, συγκριτικά με 5,8% μεταξύ των εθελοντών που χρησιμοποίησαν αυτοκόλλητα επιθέματα νικοτίνης.

Η σχετικά μικρή διαφορά ανάμεσα στις δύο αυτές ομάδες δεν ήταν στατιστικά σημαντική, οπότε το συμπέρασμα είναι ότι τα επιθέματα νικοτίνης και το ηλεκτρονικό τσιγάρο έχουν συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα.

Ελαφρώς μικρότερη αποτελεσματικότητα δείχνει ωστόσο να έχει το ηλεκτρονικό τσιγάρο χωρίς νικοτίνη: μόνο το 4,1% των εθελοντών αυτής της ομάδας, η οποία αποτέλεσε την ομάδα ελέγχου, απείχε πλήρως από το κάπνισμα συμβατικών τσιγάρων στο τέλος της εξάμηνης μελέτης.

Ακόμα όμως και το ηλεκτρονικό τσιγάρο χωρίς νικοτίνη δείχνει να βοηθά τους καπνιστές τουλάχιστον να περιορίσουν την ανθυγιεινή τους συνήθεια. Το 57% των συμμετεχόντων που χρησιμοποίησαν e-τσιγάρο, είτε με νικοτίνη είτε χωρίς, κατάφεραν να περιορίσουν την ημερήσια κατανάλωση κανονικού τσιγάρου στο μισό ή και περισσότερο. Στην ομάδα των επιθεμάτων νικοτίνης, μόνο το 41% πέτυχε ανάλογη μείωση.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Όκλαντ τονίζουν πάντως ότι τα ευρήματα της μελέτης δεν μπορεί να θεωρηθούν οριστικά: «Δεδομένης της αυξανόμενης δημοφιλίας αυτών των συσκευών σε πολλές χώρες, αλλά και της αβεβαιότητας και της ασυμφωνίας των ρυθμιστικών αρχών, απαιτούνται μεγαλύτερες, μακροπρόθεσμες μελέτες προκειμένου να τεκμηριωθεί το κατά πόσο αυτές οι συσκευές μπορούν να αποτελέσουν ένα αποτελεσματικό και δημοφιλές βοήθημα για τη διακοπή του καπνίσματος» επισήμανε ο καθηγητής Κρις Μπούλεν, επικεφαλής της μελέτης.

Θεωρητικά το ηλεκτρονικό τσιγάρο δεν επιβαρύνει τον οργανισμό με τις επιπτώσεις της πίσσας, αφού απελευθερώνει ένα εκνέφωμα που αποτελείται κυρίως από υδρατμούς, άρωμα και νικοτίνη.

Οι σχετικά νέες αυτές συσκευές έχουν αποδειχθεί δημοφιλείς, πολλοί όμως ανησυχούν για ενδεχόμενες μακροπρόθεσμες παρενέργειες ή υποστηρίζουν ότι το ηλεκτρονικό τσιγάρο ενθαρρύνει το κάπνισμα αντί να ευνοεί τη διακοπή του.

Οι ρυθμιστικές αρχές αρκετών χωρών προσπαθούν τώρα να συλλέξουν στοιχεία για την ασφάλεια της νέας τεχνολογίας και την αποτελεσματικότητά της ως βοήθημα διακοπής. Η ΕΕ, πάντως, εξετάζει το ενδεχόμενο να επιβάλλει στο ηλεκτρονικό τσιγάρο τους κανονισμούς που ισχύουν σήμερα για τα φάρμακα.

Στη νέα μελέτη συμμετείχαν συνολικά 657 καπνιστές επιθυμούσαν να κόψουν τι κάπνισμα και απάντησαν σε αγγελίες των ερευνητών σε τοπικές εφημερίδες της Νέας Ζηλανδίας. Σε περίπου 300 από αυτούς δόθηκαν ηλεκτρονικά τσιγάρα με προμήθειες για 13 εβδομάδες, ενώ άλλοι τόσοι υποβλήθηκαν σε θεραπεία υποκατάστασης νικοτίνης (NRT) με αυτοκόλλητα επιθέματα. Μια μικρότερη ομάδα των 73 ατόμων αποτέλεσε την ομάδα ελέγχου και χρησιμοποίησε ηλεκτρονικό τσιγάρο χωρίς νικοτίνη.

Τα επιθέματα και τα ηλεκτρονικά τσιγάρα με νικοτίνη είχαν συγκρίσιμη αποτελεσματικότητα στην πλήρη διακοπή του καπνίσματος στους έξι μήνες της μελέτης.

Μυστική συμφωνία Σαμαρά – Βενιζέλου για πρόωρες εκλογές

Σε μυστική συμφωνία για τη διεξαγωγή πρόωρων εκλογών μέσα στο 2014 κατέληξαν στην τελευταία τους συνάντηση ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας, τα βασικότερα σενάρια είναι οι εκλογές να γίνουν είτε το Μάιο του 2014, είτε τον Οκτώβριο του ίδιου έτους.

Παρά τις εισηγήσεις συνεργατών του Α. Σαμαρά για εκλογές το φετινό Φθινόπωρο, ο πρωθυπουργός φέρεται να τις έχει απορρίψει οριστικά, εκτός και αν υπάρξει κάποιο “ατύχημα”.

Η συζήτηση για πρόωρες εκλογές, έχει ανοίξει για τα καλά, λόγω του ότι ολοκληρώνεται το πρόγραμμα χρηματοδότησης της Ελλάδας και σε περίπτωση νέου πακέτου βοήθειας, θα υπάρξουν νέοι όροι και νέα μέτρα, το βάρος των οποίων δεν μπορεί να σηκώσει η παρούσα κυβέρνηση.

Η συμφωνία Σαμαρά βασίζεται σε μια σειρά από σταθερές και μεταβλητές. Σταθερές είναι το πρωτογενές πλεόνασμα και η ανάληψη της προεδρίας της ΕΕ από την Ελλάδα από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο του 2014.

Στις μεταβλητές λογίζεται το ενδεχόμενο νέου “κουρέματος” του ελληνικού χρέους, αλλά και η διαπραγμάτευση για νέο δάνειο, που θα ξεκινήσει αμέσως μετά τις γερμανικές εκλογές.

Επίσης, κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει κάποιο “ατύχημα” ή κάποια κοινωνική “έκρηξη”, που θα προκαλέσει προσφυγή στις κάλπες σε χρόνο, που ούτε η ΝΔ, ούτε το ΠΑΣΟΚ επιθυμούν.

πηγή:newsbomb.gr

http://www.4news.gr/

Ανήλικοι...Μπόνι και Κλάιντ στα χέρια της αστυνομίας

Δύο έφηβοι, ηλικίας 14 και 15 ετών, συνελήφθησαν χθες το απόγευμα στην Καβάλα από αστυνομικούς της ομάδας ΔΙΑΣ κατηγορούμενοι για κλοπή σε βάρος ηλικιωμένης γυναίκας.
Το 14χρονο κορίτσι και το 15χρονο αγόρι πήγαν στο σπίτι της 83χρονης και αφαίρεσαν μέσα από την τσάντα της ένα πορτοφόλι που περιείχε 75 ευρώ.

Super League: Σάββατο το «αιώνιο» ντέρμπι στον πρώτο γύρο (2/11)

Το Σάββατο 2 Νοεμβρίου στις 19:30 ορίστηκε να διεξαχθεί το «αιώνιο» ντέρμπι του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό στο «Απ. Νικολαΐδης».
Η Super League ανακοίνωσε την Παρασκευή (6/9) το πρόγραμμα του πρώτου γύρου, όπου

Πέντε χρόνια στον πέμπτο όροφο του ΔΟΛ – Τα είδα όλα …και αποχώρησα

του Κωστή Μαργιόλη (αποχωρήσαντα από το Βήμα)

“Πέντε χρόνια στον πέμπτο”  

Είδα να απολύονται εκατοντάδες συνάδελφοι κι εμείς να επιστρέφουμε με κατεβασμένο κεφάλι στη δουλειά, πιο φοβισμένοι από πριν ξέροντας ότι αύριο ίσως ήταν η σειρά μας. Είδα τον εκπρόσωπο τον εργαζομένων να τραμπουκίζεται από μπράβους του εργοδότη αλλά και πειθήνιους στο αφεντικό εργαζόμενους. Είδα την αστυνομία να στήνεται μπροστά στην είσοδο της εταιρείας για να διασφαλίσει την απρόσκοπτη διέλευση των απεργοσπαστών που ήθελαν τόσο πολύ να δείξουν την αγάπη για τη δουλειά τους. Είδα κι άλλους που υπερασπίζονται μια κάποια αριστερή ιδεολογία να παρακαλούν ψοφοδεείς να τους αφήσουμε να ανέβουν στο γραφείο τους παρά την απεργία. Την ίδια ώρα έβλεπα να περνούν από δίπλα οι κουστουμαρισμένοι μάνατζερ των εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ καθισμένοι αναπαυτικά στο κάθισμα του τζιπ. Είδα το βλοσυρό τους ύφος μέσα από τα φιμέ τζάμια. Προφανώς έβλεπαν κι εκείνοι την οργή στα δικά μας μάτια.


Άκουσα άλλη φορά τον διευθυντή να λέει στη συνάδελφο να σκάσει «διότι δεν συνεμορφώθη προς τα υποδείξεις». Δυστυχώς δεν άκουσα κανέναν να την υπερασπίζεται. Άκουσα σε κάποια συνέλευση έναν από τους πολλούς διευθυντές της εφημερίδας – που περιφέρουν την ταυτότητα του πρώην κομμουνιστή κι απολαμβάνουν κάποιες χιλιάδες ευρώ αποζημίωση το μήνα – να με επαναφέρει στην τάξη βρίζοντας επειδή τόλμησα να εκφράσω αντίθετη από αυτόν άποψη. Άκουσα κι άλλον να μου λέει ότι κάτι τύποι με απόψεις σαν τις δικές μου θα κλείσουν την εφημερίδα. Στην ίδια αίθουσα άκουσα να καταδικάζεται από τους περισσότερους συναδέλφους το δικαίωμα να εκφράζεις «αιρετικές απόψεις» και να προχωράς σε πράξεις που αντιβαίνουν στο συμφέρον του εργοδότη σου. Άκουσα τον προϊστάμενό μου να λέει ότι δεν μπορώ να ειρωνεύομαι την τρόικα ή να αμφισβητώ την αποτελεσματικότητα της λιτότητας, παρόλο που το άρθρο μου αναφερόταν στην Πορτογαλία. Άλλωστε δυο χρόνια πριν είχα ακούσει τον ίδιο να μου επιβάλει να απαλείψω από την παρουσίαση της πρώτης έκθεσης του ΔΝΤ για την Ελλάδα, την προοπτική λήψης νέων μέτρων στο μέλλον, αφού έτσι είχε συμφωνηθεί με τον διευθυντή.
Διάβασα πολλά άρθρα στα κυριακάτικα φύλλα της εφημερίδας που δεν ήταν τίποτε άλλο από πληρωμένες καταχωρήσεις πολυεθνικών. Διάβασα «ρεπορτάζ» για τα οποία οι συντάκτες τους ανταμείφθηκαν με ένα κασόνι μπύρες, μια τσάντα σαμπουάν ή ένα λεύκωμα με φωτογραφίες από την ιστορία της τράπεζας… Διάβασα μακροσκελή άρθρα για το «πόσο κοντά είναι η ανάπτυξη» και δεν την βλέπουμε και για το πόσο κακό κάνουν στην πολιτική σταθερότητα «τα άκρα». Παραμονές των εκλογών διάβαζα τρομοκρατικά σενάρια για το ενδεχόμενο «εκτροπής» ή άλλοτε διθυράμβους για τα επιτεύγματα της κυβέρνησης των τεχνοκρατών. Διάβασα ότι ο Καρατζαφέρης δεν είναι φασίστας κι ότι ο Βορίδης είναι ένας αξιοπρεπής πολιτικός χαμηλών τόνων. Διάβασα κάποια μέρα ότι ένας νεαρός κατηγορείται για συνέργεια σε τρομοκρατικές πράξεις. Στην πραγματικότητα είχα διαβάσει το δελτίο τύπου της αστυνομίας καμουφλαρισμένο ως είδηση που βασίζεται σε «έγκυρες πηγές».


Πέντε χρόνια στον πέμπτο όροφο του κτηρίου που στεγάζει τον ΔΟΛ, συνάντησα ανθρώπους που αν και είχαν βρεθεί σε θέση αρχισυντάκτη δεν ξεπουλήθηκαν για να αρέσουν στους από πάνω ή για να σώσουν το τομάρι τους. Γνώρισα συναδέλφους που διεκδικούσαν να γράφουν την είδηση έτσι όπως εκείνοι την αντιλαμβάνονταν κι όχι καθ’υπαγόρευση. Μίλησα με εκείνους που δεν δίσταζαν να σταθούν για ώρα μπροστά στον εκδότη της εφημερίδας διεκδικώντας την επαναπρόσληψη των απολυμένων χωρίς κρυφές συμφωνίες και «πολιτικά» ανταλλάγματα. Διάβασα πολλά άρθρα παλιών δημοσιογράφων, που μ’εκαναν να νιώσω περήφανος που με λογάριαζαν για συνάδελφό τους. Αν με κάποιο τρόπο είμαι ευνοημένος είναι που έμαθα τη δουλειά δίπλα σε αυτούς τους σπάνιους στο επάγγελμα ανθρώπους. Όμως ένιωσα αποστροφή και μοναξιά όταν είδα τέτοιους δημοσιογράφους να θεωρούνται γραφικοί, κολλημένοι, αντιπαραγωγικοί, περιττοί και ασύμφοροι για την επιχείρηση. Κι έτσι πέρασα οριστικά την έξοδο της Μιχαλακοπούλου χωρίς νοσταλγία για το χθες, αμφιθυμία για το σήμερα ή φόβο για το αύριο. Κάποιοι με φόρτωσαν με όση αυτοπεποίθηση χρειάζεσαι την κρίσιμη στιγμή για να διεκδικήσεις την αξιοπρέπειά σου.


Κ.Μ.


(από την Εφημερίδα των Συντακτών http://www.efsyn.gr )

Διαψεύδει το υπουργείο Μεταφορών τα περί «ξαφνικού θανάτου» του ΟΣΕ

Αθήνα
Κατηγορηματικά διέψευσε το υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων τα δημοσιεύματα που είδαν το φως την Κυριακή σχετικά με τον «ξαφνικό θάνατο» του ΟΣΕ.

O Σαμαράς, ο Τσίπρας και ο (άσχετος) Economist

Photo: K. Τσακαλίδης @fosphotos.com
Γιώργος Καρελιάς

Πώς δένουν τα δύο πρόσωπα και το ένα έντυπο, που υπάρχουν στον τίτλο; Δένουν και παραδένουν. Τον Σαμαρά και τον Τσίπρα, τους δένει το περίφημο πρωτογενές πλεόνασμα. Και το αγγλικό περιοδικό δένει με όλους, αφού έκανε μια «πρόβλεψη» για εκλογές στην Ελλάδα (σιγά…) και κατέληξε σε ένα συμπέρασμα (επιεικώς…) της πλάκας. Κρίμα το «κύρος» του.

Ας τα δούμε ένα-ένα και με αρκετή δόση χαλαρότητας, όπως αρμόζει στην Κυριακή.

Όσοι άκουσαν όσα είπε ο πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη (εγώ τα διάβασα κιόλας-μαζοχισμός επαγγελματικός γαρ), κατάλαβαν ότι το παιχνίδι θα παιχτεί γύρω από δύο μαγικές λέξεις: πρωτογενές πλεόνασμα. Για τους εντελώς αδαείς, αυτό σημαίνει ότι το 2013 το κράτος θα έχει έσοδα περισσότερα από τα έξοδά του (χωρίς να υπολογίζονται οι τόκοι των δανείων του-να μην το ξεχνάμε αυτό). Για περισσότερα, ρωτήστε κανέναν οικονομολόγο. Εδώ θα πούμε τι σημαίνει αυτό πολιτικά.

Μόλις, λοιπόν, ο Στουρνάρας κάνει την επίσημη ανακοίνωση «έχουμε πλεόνασμα» (κάτι σαν το habemus Papam), θα αρχίσουν τα πανηγύρια. Εδώ έχουν αρχίσει από τώρα, που ακόμα ΔΕΝ το έχουμε δει, θα κωλώσουν τότε; Και ο Σαμαράς, αφού συνεννοηθεί με τον Βενιζέλο, θα μπορεί να προκηρύξει ως και (πολύ) πρόωρες εκλογές. Αλλιώς θα περιμένει τον Μάιο, να τις κάνει μαζί με τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές (αυτά δεν έχουν ακόμη αποφασιστεί).

Τι άλλο θα μπορεί να κάνει ο Σαμαράς, μόλις βγει το πλεόνασμα; Να δώσει μια συμβολική αύξηση στις χαμηλές συντάξεις (ναι, αυτές που θα αποκαθιστούσε αμέσως μόλις αναλάμβανε την εξουσία, όπως είχε πει στα περίφημα Ζάππειά του-ποιος τα θυμάται, πλέον;). Θα μπορούσε, επίσης, να μειώσει και τον φόρο στο πετρέλαιο θέρμανσης, αλλά από την επόμενη χρονιά. Θα ήταν κάτι σαν «προκαταβολή» εν όψει εκλογών-«ψηφίστε μας, για να μοιράσω κι άλλο πλεόνασμα».

Αυτά με τον Σαμαρά. Πάμε τώρα στον Τσίπρα, που θύμωσε πολύ-και το έδειξε- με το πλεόνασμα του Σαμαρά. Το χαρακτήρισε «πλεόνασμα ψεύδους» κλ.π. Δεν έχει κανένα νόημα να μπούμε στη συζήτηση αν το «πλεόνασμα» του Στουρνάρα θα είναι πραγματικό ή φτιαχτό. Είναι λίγο και από τα δύο και δεν θα το αναλύσουμε. Όμως, από τη στιγμή που θα γίνει αποδεκτό από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα είναι μια πραγματικότητα. Πάνω στην οποία μπορεί να πατήσει η (όποια) κυβέρνηση, για να ζητήσει κάποια πράγματα από τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε ή από όποιους άλλους αναδείξουν οι γερμανικές εκλογές της παραπάνω εβδομάδας.

Γι’ αυτό ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ κάνουν λάθος που εμφανίζονται ενοχλημένοι από την κυβερνητική προπαγάνδα με το πρωτογενές πλεόνασμα. Τους βολεύει κι αυτούς, υπό μια απαράβατη προϋπόθεση: ότι πιστεύουν πως αυτοί θα είναι νικητές των εκλογών.

Αν το πιστεύουν και αν είναι, θα πατήσουν πάνω στο πρωτογενές πλεόνασμα (πραγματικό ή φτιαχτό), για να διαπραγματευτούν καλύτερα με τη Γερμανία και τις Βρυξέλλες. Ακόμη κι αν ο Τσίπρας αναγκαστεί να κάνει στάση πληρωμών (όπως λέει σήμερα στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, έχει κάνει τη δική της στάση πληρωμών απέναντι σε περίπου χίλιους νυν και πρώην εργαζομένους της), θα μπορέσει να την κάνει ευκολότερα, αφού δεν θα χρειάζεται άλλα δανεικά για να πληρώνει μισθούς και συντάξεις. Βέβαια, ελπίζω να μη χρειαστεί να γίνει καμιά στάση πληρωμών από κανέναν, γιατί τότε ζήτω που καήκαμε.

Ξεμπερδέψαμε με τον Σαμαρά και τον Τσίπρα, πάμε στον Economist. Εντάξει, η «πρόβλεψή» του ότι εκλογές στην Ελλάδα θα γίνουν τον Μάιο, δεν λέει τίποτα. Είναι το πιθανότερο. Ακόμα και η εκτίμηση των αναλυτών του ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα νικήσει δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας. Κι αυτό είναι το πιθανότερο ενδεχόμενο. Ακόμα και η άλλη εκτίμηση ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση, διότι δεν έχει συμμάχους, θεωρείται πιθανό ενδεχόμενο.

Η συνέχεια, όμως, της «ανάλυσης» είναι εκτός τόπου και χρόνου. Κυβέρνηση-λέει το βρετανικό περιοδικό-θα σχηματίσει ξανά η ΝΔ. Η «πρόβλεψη» είναι για τα πανηγύρια. Οι άνθρωποι δεν ξέρουν ότι, έτσι όπως είναι το εκλογικό σύστημα στην Ελλάδα, κυβέρνηση χωρίς το πρώτο κόμμα ΔΕΝ γίνεται. Δεν βγαίνουν τα κουκιά. Ακόμη κι αν η ΝΔ, ως δεύτερο κόμμα, συνεργαζόταν με όλα τα άλλα κόμμα (πλην ΚΚΕ, που δεν συνεργάζεται με κανέναν), κυβέρνηση δεν γίνεται.

Παρένθεση: Για το λόγου το αληθές παραθέτω τις έδρες των κομμάτων στις εκλογές του 2012: ΝΔ 129, ΣΥΡΙΖΑ 71, ΠΑΣΟΚ 33, Ανεξάρτητοι Έλληνες 20, Χρυσή Αυγή 18, ΔΗΜΑΡ 17 και ΚΚΕ 12. Αλλάξτε τη σειρά των δυο πρώτων, όπως θέλει ο Ecoomist και θα δείτε ότι το συμπέρασμα, στο οποίο καταλήγει, είναι (επιεικώς) αυθαίρετο.

Τι θα γίνει; Έχουμε καιρό μπροστά μας. Ας μη χαλάσουμε την Κυριακή μας.

http://www.protagon.gr

Παναχαϊκή: Με αυτογκόλ του Βιγιαρέχο ο ΠΑΟ στο +90 μείωσε σε 2-1 που είναι το τελικό σκορ

Τελείωσε το ματς στο Παμπελοποννησιακό με την Παναχαίκή να παίρνει μεγάλη νίκη γοήτρου και ψυχολογίας επί του ΠΑΟ με 2-1, αφού οι πράσινοι ότι δεν πέτυχαν λίγο νωρίτερα από το χαμένο πέναλτι του Νάνο, το κατάφεραν στο +90 με αυτογκόλ

To τζάκι του Παππού ...

Ο Γιώργος Παππούς έχει πληροφορίες για το επίδομα θέρμανσης. "Αυτό που μάθαμε, είναι ότι έχει σχηματιστεί μια ομάδα εργασίας", είπε και ...αναφέρθηκε στο σενάριο που κυκλοφορεί περί "προκαταβολής του επιδόματος".

Η τρόϊκα, μάλλον θα το κοντράρει με το φοβερό επιχείρημα " Μπορεί κάποιος να πάρει το επίδομα και να μην αγοράσει πετρέλαιο".

Και το πιο φοβερό, το συμπλήρωσε ο παρουσιαστής του δελτίου, Ν.Στραβελάκης: Να μην πάρει πετρέλαιο και ν΄ ανάψει τζάκι!...

http://nonews-news.blogspot.gr/

Δίκτυα αλληλεγγύης: το επόμενο βήμα

Της Χριστίνας Τσαμουρά

Ζούμε, εδώ και λίγο καιρό, μια πρωτόγνωρη άνθηση αυτοοργανωμένων συλλογικοτήτων με αντικείμενο την έμπρακτη και άμεση κοινωνική αλληλεγγύη, προϊόν του «εθελοντικού μόχθου» εκατοντάδων ανθρώπων που ως τώρα «δεν είχαν ιδέα απ’ αυτά». Αποδείχτηκαν, λοιπόν, πάρα πολλοί εκείνοι κι εκείνες που αντιλήφθηκαν πως, παράλληλα με τους αγώνες για ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και όσων τις υπηρετούν, τα θύματα των πολιτικών αυτών πρέπει να αλληλοστηρίζονται εδώ και τώρα — και όχι η «σωτηρία» τους να παραπέμπεται στωικά σε κάποιο απώτερο «λαϊκό/εργατικό/αταξικό» μέλλον. Αμέτρητα σχήματα γεννήθηκαν την τελευταία τριετία ανά την Ελλάδα, (αυτο)οργανώθηκαν στη βάση των συνελεύσεων των μελών τους και κατάφεραν να κάνουν πράξη κάτι που φαινόταν ακατόρθωτο: να προσφέρουν με συνέπεια και σταθερότητα εντελώς δωρεάν τροφή, φάρμακα, ενισχυτική διδασκαλία, ψυχαγωγία.
Σκοπός του άρθρου, όμως, δεν είναι να αναδείξει πόσο σημαντικά είναι τα Δίκτυα Αλληλεγγύης –που είναι– ούτε το πόσο δίκιο είχαν –που είχαν– όσοι και όσες τα υποστήριξαν εξαρχής. Σκοπός είναι να συνοψίσει κάποια κομβικά ζητήματα που ανέδειξε ο πρώτος κύκλος αυτής της «νέας γενιάς» συλλογικοτήτων αλληλεγγύης, της γενιάς που εμφανίστηκε τον καιρό της Τρόικας και των Μνημονίων και συμπίπτει με την επικίνδυνη αύξηση επιρροής της Χρυσής Αυγής.
 Η αναμέτρηση με την αλματώδη αύξηση της φτώχειας
Γενιά συλλογικοτήτων την εποχή των Μνημονίων σημαίνει μια «αλληλέγγυα γενιά» που καλείται να αντιμετωπίσει μια φτώχεια καλπάζουσα. H κορύφωση της ανεργίας, οι ισχνές ή ανύπαρκτες δομές κρατικής και δημοτικής πρόνοιας οδηγούν σε ραγδαία αύξηση της λίστας υποστηριζόμενων. Για πρώτη φορά στα νεότερα χρονικά, οι δομές αλληλεγγύης δεν δουλεύουν με σχετικά σταθερό αριθμό μελών, αλλά με μια λίστα αιτούντων που γιγαντώνεται βδομάδα με τη βδομάδα. Αποτέλεσμα; Όταν άνευ πρότερης σχετικής εμπειρίας, φτάνεις τους 500-1.000 υποστηριζόμενους πριν καλά καλά κλείσεις χρόνο, δεν χρειάζεται να είσαι μάντης για να προβλέψεις ότι, αργά ή γρήγορα, θα τεθεί το θέμα αν θα μπει «ταβάνι» στη λίστα κι αν η ανάρτηση στην πόρτα της καθόλου ριζοσπαστικής –και κυρίως διόλου ελπιδοφόρας– ταμπελίτσας «Τρόφιμα τέλος. Όσοι πήρατε, πήρατε» είναι μονόδρομος.
 Έφτασε η στιγμή που πρέπει να διερευνήσουμε με ποιους τρόπους μπορεί να αποφευχθεί μια τέτοια αποκαρδιωτική εξέλιξη. Κρίνοντας από την εμπειρία στο πεδίο των τροφίμων, νομίζω ότι το αλληλέγγυο κίνημα πρέπει:
α) Να αναζητήσει νέες πηγές και πρακτικές τροφοδοσίας, καθώς και τρόπους αναδιανομής του φαγητού, αφού, ακόμη και σε καιρούς πείνας, τόνοι διατροφικών ειδών πετιούνται — μια ακόμα από τις σχιζοφρένειες του καπιταλισμού.
β) Να προβληματιστεί και να πειραματιστεί γύρω από το πώς τα παράλληλα εγχειρήματα εναλλακτικής/αλληλέγγυας οικονομίας μπορούν να αποδειχτούν πραγματικά αποτελεσματικά και υποστηρικτικά στη δράση των γειτονιών.
 γ) Να διερευνήσει τη δυνατότητα ανάπτυξης διεκδικητικών κινημάτων κάλυψης των ζωτικών αναγκών της κοινωνίας, στηριγμένων (και) στους ίδιους τους υποστηριζόμενους και πάνω στα συγκεκριμένα αιτήματα που γεννάει η εμπειρία κάθε γειτονιάς.
Η απάντηση στα παραπάνω είναι κρίσιμο θέμα, που δεν αφορά μόνο το τώρα. Είναι ύψιστης σημασίας, ακόμη κι αν πέσει η δικομματική κυβέρνηση. Η κοινωνία δεν θα ευημερήσει απ’ τη μια μέρα στην άλλη, ακόμη κι αν φύγουν «με ελικόπτερο», ούτε πρόκειται να αλλάξει ριζικά αν δεν αυτοοργανωθεί. Η επιβίωσή της αλλά και η ικανότητα της αυτοοργάνωσης δυστυχώς δεν φυτρώνει, αν δεν καλλιεργηθεί, ούτε πέφτει απ’ τον ουρανό σαν λυτρωτική βροχούλα. Θέλει προπόνηση καιρό, επίμονη τριβή στην πράξη ώστε η συσσωρευμένη εμπειρία να γίνεται σκαλοπάτι για μια ποιοτικά ανώτερη κατάσταση. Έτσι, στο πεδίο π.χ. της αντιμετώπισης της πείνας, τα σχετικά Δίκτυα, Αυτοδιαχειριζόμενα Στέκια ή Δομές Αλληλεγγύης είναι ταυτόχρονα τα πειραματικά μοντέλα για το πώς θα αυτοοργανωθεί –ή δεν θα αυτοοργανωθεί– αποτελεσματικά η συνοικία αύριο: ο τρόπος που στεκόμαστε απέναντι στα σημερινά ζητήματα θα κρίνει, εν πολλοίς, τα αυριανά μας όρια.
 Η αναμέτρηση με τον ρατσισμό
Τη νέα γενιά Δικτύων Αλληλεγγύης χαρακτηρίζει, επίσης, μια άλλη απρόσμενη υποχρέωση: να διαμηνύουν, με μεγάλα γράμματα και πηχυαίους τίτλους, ότι εκφράζουν την «αλληλεγγύη για όλους». Το επιβάλλουν τα ελεεινά επικοινωνιακά πυροτεχνήματα τής «μόνο για Έλληνες» δήθεν βοήθειας των Χρυσαυγιτών, αλλά και η εξάπλωση του ναζιστικού λόγου στις γειτονιές. Θέλω να σταθώ σε δύο σημεία.
Πρώτον, τα δίκτυα αλληλεγγύης αποδεικνύονται σημαντικοί θύλακες αντιρατσιστικών ιδεών στον μικρόκοσμο της συνοικίας. Στους χώρους τους κυκλοφορούν φτωχοί, ντόπιοι και μετανάστες, συχνά με ελάχιστη έως καθόλου πολιτικοποίηση — κάποιοι εξαιρετικά επιρρεπείς στον απλοϊκό φασιστικό λόγο. Άνθρωποι με τους οποίους δεν συναντηθήκαμε ως τώρα πουθενά μέσω της κλασικής πολιτικής μας προπαγάνδας, καθώς δεν έχουν συνηθίσει αυτό το είδος επικοινωνίας, δεν κατανοούν αυτό τον λόγο ούτε μπορούν να αποκωδικοποιήσουν τα συνθήματά μας. Χωρίς να υποτιμώ διόλου την παραδοσιακή δουλειά μας, θεωρώ ότι απευθύνεται σε άλλου τύπου κοινωνικά προφίλ. Την κρίσιμη μάζα που μόλις περιέγραψα, με την οποία δεν διασταυρωθήκαμε για χρόνια, τη συναντάμε καθημερινά μπροστά μας χάρις στα Δίκτυα. Πρόσωπο με πρόσωπο, έχουμε την ευκαιρία να αρθρώσουμε δυο κουβέντες που τις καταλαβαίνουν. Δεν είναι βέβαια μόνο οι «δυο κουβέντες» που υπονομεύουν σταθερά τις ρατσιστικές ιδέες στη γειτονιά, είναι και η κοινή καθημερινή πράξη: το να προσπαθούν μαζί, δίπλα δίπλα, ντόπιοι και μετανάστες να μαζέψουν τρόφιμα για το όποιο Δίκτυο, να βοηθούν μαζί να στηθεί το χαριστικό παζάρι, να αγωνιούν μαζί για την κοινή τους υπόθεση, δεν λειτουργεί μόνο παραδειγματικά σε επίπεδο εικόνας στην υπόλοιπη γειτονιά, προβάλλοντας καθημερινές παραστάσεις δημιουργικής συνύπαρξης κοντράροντας ευθέως τα ακροδεξιά αντιμεταναστευτικά παραληρήματα, μα και τα μικροαστικά στερεότυπα, αλλά φτιάχνει και πραγματικές σχέσεις κοινότητας. Κάπως έτσι γνωρίζονται οι άνθρωποι, καταλαβαίνουν πόσο μοιάζουν και καταρρίπτονται απ’ τη ζωή οι θεωρίες του μίσους.
Δεύτερον, τα δίκτυα αλληλεγγύης κόβουν χώρο απ’ τους φασίστες. Θεωρώ ότι τα άμεσα αντανακλαστικά που έδειξε ο χώρος της ριζοσπαστικής Αριστεράς, της αυτονομίας και των κινημάτων στη δημιουργία συλλογικοτήτων έμπρακτης αλληλεγγύης μπλόκαραν μια ενδεχόμενη επέκταση της ναζιστικής «αλληλεγγύης» τύπου «Μόνο για Έλληνες» απ’ το Σύνταγμα και γειτονιές που παραδοσιακά έλεγχαν σε νέες συνοικίες. Σε κάθε γειτονιά όπου κατοχυρώνουμε τη φυσική μας παρουσία και δρούμε μπολιάζοντάς την με τις αξίες της αλληλεγγύης, είναι δυσκολότερο να αναπτυχθούν τα προφίλ του «ψυχοπονιάρη φασίστα», υποχρεώνοντας τους ναζί είτε να μην εμφανιστούν είτε να το κάνουν με το πραγματικό τους πρόσωπο: την τραμπούκικη βία, τα στυλιάρια και τους εμπρηστικούς μηχανισμούς.
 Στον δρόμο προς την ενεργοποίηση των υποστηριζόμενων
Αν δραστηριοποιείσαι στην αλληλεγγύη με προσανατολισμό την αυτοοργάνωση και την απελευθέρωση της κοινωνίας, και όχι τη διαιώνιση του υπάρχοντος συστήματος διά της «ανακουφίσεως» της φτώχειας που παράγει, είναι προφανές ότι, στο επίπεδο των προθέσεων και του διακηρυκτικού σου λόγου, παλεύεις: Πρώτον, ενάντια στα αισθήματα ανάθεσης και την περαιτέρω παθητικοποίηση των ανθρώπων που σου απευθύνονται και, δεύτερον, για την ενεργοποίησή τους. Ως εκ τούτου, γενικόλογες θεωρίες που αναμασούν διλήμματα του τύπου «αλληλεγγύη ή φιλανθρωπία» και αναλώνονται να κατακεραυνώνουν το δεύτερο χωρίς να μας λένε κουβέντα για το πώς δουλεύουμε αποτελεσματικά το πρώτο –το οποίο είναι αυτό που μας ενδιαφέρει– δεν βοηθούν. Αντιθέτως, εξαιρετικά χρήσιμο θα αποδεικνυόταν, παράλληλα με τον διακηρυκτικό μας λόγο, να κάνουμε ως Δομές τους πρώτους απολογισμούς μας και να ανταλλάξουμε εμπειρίες σχετικά με το τι πετύχαμε στο πεδίο της ενεργοποίησης: πώς, πόσα από τα υποστηριζόμενα μέλη δραστηριοποιήθηκαν, πώς, πόσα απ’ αυτά συμμετέχουν στις συνελεύσεις αποφάσεων και πού κολλάει το πράγμα –αν κολλάει κάπου– για να συμμετέχουν περισσότεροι.
Τελειώνοντας, θεωρώ σπουδαίο ότι ο ριζοσπαστικός χώρος έχει καταφέρει να απλώσει στην κοινωνία, όσο ποτέ στο παρελθόν, τις έννοιες της αλληλεγγύης και της αυτοοργάνωσης, όχι μόνο ως ιδέες αλλά ως χειροπιαστά παραδείγματα παρέμβασης στο τώρα. Μόνο που, για να είμαστε ακριβείς με τις λέξεις, για την ώρα δεν έχουμε ακριβώς πετύχει να «πάρουμε τη ζωή μας στα χέρια μας», αλλά μάλλον «την επιβίωσή» μας. Για να μπορέσουμε κάποτε να μιλάμε για «ζωή», χρειαζόμαστε πολλή δουλειά, βάθεμα της συνείδησης και της εμπειρίας, συνολικότερο σχέδιο, μεγαλύτερες ρήξεις και, ασφαλώς, ριζικές ανατροπές στο πεδίο της εξουσίας.
Ας ελπίσουμε ότι έρχονται.
Η Χριστίνα Τσαμουρά είναι μέλος του Δικτύου Αλληλεγγύης Βύρωνα. Αρχή φόρμας. Το κείμενο βασίζεται σε εισήγηση στη συζήτηση «Δίκτυα και δομές αλληλεγγύης: παίρνουμε τη ζωή μας στα χέρια μας», στο 17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ της Αθήνας (28-30.6.2013)
 Πηγή: enthemata