Μεταφερθήκαμε στο www.radiogamma.gr

Μπολτ: "Νομίζω πως θα είναι η κατάλληλη στιγμή να αποσυρθώ..."

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2016 θα αποτελέσουν το τελευταίο αθλητικό ραντεβού του Γιουσέιν Μπολτ, αφού δήλωσε πως πιθανότατα θα αποσυρθεί αμέσως μετά από την ενεργό δράση.
Τρία χρόνια ακόμα θα έχουμε την ευκαιρία

Στο "μικροσκόπιο" του ΣΔΟΕ οι ενοικιάσεις εξοχικών

Περιπτώσεις παράνομων ενοικιάσεων εξοχικών κατοικιών και καταλυμάτων από ξένους, ερευνά το ΣΔΟΕ και διαπιστώνει υψψηλά ποσοστά παραβατικότητας.
Η βουλευτής Δωδεκανήσου των Ανεξάρτητων Ελλήνων Τσαμπίκα Ιατρίδη, κατέθεσε ερώτηση στο υπουργείο Οικονομικών επισημαίνοντας ότι "το φαινόμενο είναι έντονο στα Δωδεκάνησα, κυρίως στη Ρόδο, με πολλές κατοικίες οι οποίες αγοράζονται από ξένους και στη συνέχεια νοικιάζονται με πολύ υψηλά μισθώματα στους τουρίστες".

Σάντος: Ζητάω από τους παίκτες μου να είναι επαγγελματίες

Το σύνθημα για την τελική ευθεία που έχει να διανύσει η Εθνική Ελλάδας στην προκριματική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Βραζιλίας έδωσε ο Φερνάντο Σάντος, μιλώντας στους εκπροσώπους του Τύπου που βρέθηκαν σήμερα στον Άγιο Κοσμά. 

Ο ομοσπονδιακός τεχνικός χαρακτήρισε «τελικούς» τα συγκεκριμένα ματς και τόνισε ότι περιμένει οι διεθνείς να φανούν αντάξιοι των προσδοκιών, αφού πιστεύει ακόμα στην απευθείας πρόκριση του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος στο Μουντιάλ. 

Εθνική Παραολυμπιακή Ημέρα: Οι «χρυσοί» πρωταθλητές του μπότσια επιστρέφουν στο Λονδίνο

Το ελληνικό μπότσια, με την ομάδα ζευγαριών BC3, θα εκπροσωπήσει τη χώρα μας στις εορταστικές εκδηλώσεις της Παραολυμπιακής Επιτροπής του Ηνωμένου Βασιλείου που θα γίνουν το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου.
Οι Βρετανοί, για να τιμήσουν την Εθνική

Λιποαναρρόφηση: τι γίνεται αν αυξηθεί το βάρος μετά ;



Είναι μια συζήτηση που κρατάει εδώ και πολλά χρόνια: αν πάρεις κιλά μετά την λιποαναρρόφηση, αυτά κατανέμονται ισομερώς σε όλο το σώμα ή μόνο στις περιοχές όπου δεν έγινε η επέμβαση;
Για χρόνια οι ιατροί παρακολουθούσαν ασθενείς που απλά δεν μπορούν να βγουν από τον φαύλο κύκλο των πολλών θερμίδων και της μη επαρκούς σωματικής άσκησης , που ενώ δεν έπαιρναν λίπος στην κοιλία μετά από λιποαναρρόφηση, το αποθήκευαν όμως στα γύρω σημεία όπως οι βραχίονες, η πλάτη και το στήθος. Αυτές οι αναφορές, συμπεριλήφθηκαν σε περσινή έρευνα του περιοδικού ‘’Obesity” το περασμένο έτος, στην οποία οι ερευνητές κατέληξαν ότι το λίπος μπορεί να επιστρέψει στα σημεία που δεν έγινε η επέμβαση, σε διάστημα ενός έτους.

Visca Catalunya! Η Καταλονία σχεδιάζει την ανεξαρτησία της




Εδώ και χρόνια η περιφέρεια της Καταλονίας προσπαθεί να εξασφαλίσει την ανεξαρτησία της από το ισπανικό κράτος, και ο πρωθυπουργός Αρτούρ Μας εντείνει τις προσπάθειες, επαναφέροντας το αίτημά του για διενέργεια δημοψηφίσματος, στο οποίο ο λαός της Καταλωνίας θα επιλέξει αν θα παραμείνει υπό την “ομπρέλα” της Ισπανίας ή θα ανακηρύξει την περιοχή ανεξάρτητο έδαφος.

Σκάκι: Πρεμιέρα το Σάββατο για τα τμήματα του Προμηθέα Πατρών

Το  Σάββατο, 07/09/2013 και ώρα 12:00 ξεκινούν τα τμήματα σκάκι του Προμηθέα για την περίοδο 2013-2014.
Οι προπονήσεις θα γίνονται στο Επιστημονικό πάρκο Πάτρας κάθε Τρίτη και Σάββατο από τον κ. Βασίλη Κόκκαλη.Για πληροφορίες μπορείτε

Με «learjet» στη ΔΕΘ. Άνετα, γρήγορα και φιλικά

Του Πέτρου Κατσάκου

Προς τι τόσα περιττά έξοδα την ώρα που προσπαθείς να βγάλεις κι από τη μύγα ξύγκι, αφού το δικό μας το έχεις βγάλει όλο προ πολλού; Γιατί να σπαταλάς τόσες υπερωρίες και εκτός έδρας χιλιάδων αστυνομικών την ώρα που μπορούν να σου φανούν χρησιμότεροι εφοδεύοντες σε νοσοκομεία, σχολεία και καταλήψεις; Γιατί να ντύνεις μια ολόκληρη πόλη στο χακί - άντε και στο μπλέ σκούρο - ενώ υπάρχουν όχι μόνο οικονομικότερες λύσεις, αλλά και οι κατάλληλοι φίλοι για να στις διαθέσουν; Γιατί να μπλέκεις τώρα με κυκλοφοριακές ρυθμίσεις και απαγορεύσεις κυκλοφορίας, την ώρα που ένας καλός φίλος μπορεί να σου προσφέρει ένα ελάχιστο δείγμα της ευγνωμοσύνης του;

Εξάλλου γιατί είναι οι φίλοι; Και ειδικά οι φίλοι που έχεις κάνει τόσα γι αυτούς. Μα για τις δύσκολες στιγμές είναι. Και αν διαθέτουν κι ένα εύκαιρο learjet τόσο το καλύτερο. Εδώ εξυπηρέτησαν άλλους κι άλλους σε Κεφαλονιές και Αργοστόλια και δεν θα σταθούν σε σένα; Αν μη τι άλλο, είναι άνθρωποι της πιάτσας, μπεσαλήδες και κιμπάρηδες και τα έξοδα δεν τα λογαριάζουν μπροστά στην αληθινή φιλία. Έτσι κι αλλιώς περαστικός θα είσαι από την πόλη. Δυο τρεις ωρίτσες και την ξεπέταξες την καταραμένη την υποχρέωση. Ίσα να πιει έναν καφέ ο πιλότος, να ξεμουδιάσουν τα κορίτσια του πληρώματος και θα έχεις ξεμπερδέψει με τις χαιρετούρες και τους φωτογράφους.

Μετά, ξαναμπαίνεις στο learjet του κολλητού και σε μισή ωρίτσα είσαι σπίτι σου. Και τι είναι μισή ώρα; Μέχρι να βγάλεις κι εσύ σαν τον Στέλιο μια αναμνηστική φωτογραφία με την αεροσυνοδό πάει πέρασε το μισάωρο. Αλλά, το νου σου με το iphone. Κοίτα μην μπλέξεις τις διευθύνσεις και τα mail και στείλεις τη φωτό αντί για το σπίτι σε καμιά εφημερίδα κι έχουμε μετά τίποτα παρατράγουδα. Τώρα το μόνο που δεν ξέρω, είναι αν το learjet χωράει να προσγειωθεί και να απογειωθεί μέσα στη ΔΕΘ, αλλά για να πω και την μαύρη αλήθεια την ιδέα την δανείστηκα από μια Θεσσαλονικιά φίλη και καλή συνάδελφο.

http://left.gr/

Λολίτα: το τρυφερό πρόσωπο της φρίκης

Photo: PattyK. @flickr
Αύγουστος Κορτώ

Λολίτα, φως της ζωής μου, φωτιά των λαγόνων μου. Άμαρτημά μου εσύ, ψυχή μου. Λο – λί – τα: η ακρούλα της γλώσσας να έρπει τρεις φορές, τρία βήματα στον ουρανίσκο πριν ραπίσει, τρις, τους κοπτήρες. Λο. Λί. Τα.

Λο, σκέτη Λο, τα πρωινά, ένα σαράντα εφτά και με χαμένη τη μια κάλτσα. Λόλα με το παντελονάκι. Ντόλυ στο σχολείο. Ντολόρες στο χαρτί, στη διακεκομμένη γραμμούλα. Μα στην αγκαλιά μου πάντοτε Λολίτα.
Είχε άραγε προάγγελο; Και βέβαια, και βέβαια είχε. Μπορεί δε κάλλιστα να πεις πως ίσως να μην είχε υπάρξει αυτή η Λολίτα αν πρώτα εγώ δεν είχα αγαπήσει, ένα καλοκαίρι, μια κάποιαν αρχική παιδίσκη. Σ’ ένα βασίλειο στην ακτή. Μα πότε, πότε; Σε χρόνια τόσα προτού η Λολίτα γεννηθεί όσο ήμουν ο ίδιος το καλοκαίρι εκείνο. Μπορείς να ελπίζεις πάντα από χέρι δολοφόνου μιαν εκζήτηση στο ύφος της αφήγησης.
Αξιότιμοι κύριοι ένορκοι, τεκμήριο πρώτο, αυτό που τα σφαλερά, ουράνια σεραφείμ, τα απλοϊκά, τα ευγενή κι ολόφτερα σεραφείμ, φθονήσανε. Ενώπιόν σας ένα ακάνθινο κουβάρι.

Μ' αυτή την ουβερτούρα-γροθιά ξεκινά η «Λολίτα» του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, ένα από τα κορυφαία μυθιστορήματα του εικοστού αιώνα, που λατρεύτηκε και μισήθηκε, απαγορεύτηκε και συκοφαντήθηκε, κι ωστόσο κατόρθωσε να κερδίσει τις καρδιές εκατομμυρίων αναγνωστών, στέκοντας ακόμα και σήμερα ως μια απ’ τις πιο συγκλονιστικές ερωτικές ιστορίες που γράφτηκαν ποτέ.

Βεβαίως πρόκειται για έναν έρωτα καταραμένο: ο μεσήλικος Χάμπερτ Χάμπερτ, ψευδώνυμος αφηγητής και πρωταγωνιστής του βιβλίου – «ποιητής και παιδόφιλος», όπως ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του – ερωτεύεται παράφορα την Ντολόρες – Λολίτα – Χέιζ, την ανήλικη μοναχοκόρη της σπιτονοικοκυράς του, κι αποδύεται σ’ έναν απελπισμένο αγώνα να την κατακτήσει, οδηγώντας και τους δυο τους στην καταστροφή.

Το αδιανόητο πάθος του Χάμπερτ είναι βαθιά ριζωμένο στην ψυχή του, ως απόηχος ενός μηδέποτε εκπληρωθέντος έρωτα για την Άνναμπελ, τη δωδεκάχρονη παιδούλα που γνώρισε ως παιδί κι ο ίδιος σε παραθαλάσσιο θέρετρο της Μεσογείου. Η αδικοχαμένη Άνναμπελ έχει ως προπομπό την «Άνναμπελ Λη», το τελευταίο ποίημα του Έντγκαρ Άλαν Πόου, αφιερωμένο στην μνήμη της συζύγου κι εξαδέλφης του Βιρτζίνια, την οποία ο ποιητής είχε νυμφευθεί στην τρυφερή ηλικία των δεκατριών ετών – μάλιστα ο πρώτος τίτλος της «Λολίτας» ήταν «Το βασίλειο στην ακτή» (The Kingdom by the Sea) στίχο-επωδό του ομώνυμου ποιήματος – και η απώλειά της έχει σφραγίσει τη φύση του αφηγητή απ’ τα μικράτα του, κάνοντάς τον ισόβιο κυνηγό κι εραστή κορασίδων που ο ίδιος ορίζει ως «νυμφίδια»: νεολογισμός του Ναμπόκοφ, που περιγράφει ένα κορίτσι στο μεταίχμιο μεταξύ παιδικής ηλικίας και πρώτης εφηβείας, όταν στο πρόσωπο, το σώμα και τον ψυχισμό του περιέχονται σε ίσες δόσεις η σκανδαλιστική διάθεση της έφηβης κοπέλας και η αγγελική αθωότητα ενός παιδιού.

Όπως είναι εύλογο, η «Λολίτα» – που εκδόθηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι το 1955 και στην Αμερική τρία χρόνια αργότερα – πέρασε από τα σαράντα κύματα μέχρι να γίνει αποδεκτή από τον εκδοτικό κόσμο, ενώ πλήθος εξοργισμένων ηθικολόγων έσπευσαν (παρά την απέραντη τρυφερότητα της εξομολόγησης του Χάμπερτ Χάμπερτ, γραμμένης στο κελί της φυλακής) να τη χαρακτηρίσουν πορνογράφημα φθοροποιό κι επικίνδυνο για τα χρηστά ήθη, χωρίς ωστόσο να μπορέσουν να αναχαιτίσουν τη θριαμβική απήχηση της «Λολίτας», η οποία, όπως και η «Μαντάμ Μποβαρύ» του Φλωμπέρ έναν αιώνα πριν, έγινε ραγδαία το λεγόμενο «succès de scandale», ανάρπαστο μπεστ σέλερ που μερικά χρόνια αργότερα μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο (σε σενάριο του ιδίου του Ναμπόκοφ και με σκηνοθέτη τον Στάνλεϊ Κιούμπρικ).

Ωστόσο, η κινηματογραφική αυτή μεταφορά (την οποία ο ίδιος ο συγγραφέας έκρινε ως ατυχή), ευθύνεται για μιαν απ’ τις βασικές παρερμηνείες στις οποίες περιπίπτουν όσοι έχουν δει την ταινία χωρίς να έχουν διαβάσει το βιβλίο – καθώς, για ευνόητους λόγους, στο φιλμ του Κιούμπρικ τη Λολίτα ενσαρκώνει η Σου Λάιον, δεκαέξι ετών κατά το γύρισμα της ταινίας και με εμφάνιση που παραπέμπει σαφώς περισσότερο σε οριακά ενήλικη, χυμώδη έφηβη, παρά σε νυμφίδιο.

Διότι, κι εδώ έγκειται το σοκ που εξακολουθεί να προκαλεί το μυθιστόρημα στους νέους αναγνώστες του, στο βιβλίο η Λολίτα είναι μόλις δώδεκα ετών παιδάκι, με όλη την αφέλεια, το πείσμα και τον αθέλητο οίστρο ενός κοριτσιού που ακόμα δεν έχει καν διαβεί το κατώφλι της εφηβείας. Στο ταξίδι τους στην αμερικανική ενδοχώρα, και προκειμένου να την αποπλανήσει, ο πατριός και διαφθορέας της θα αναγκαστεί να της κάνει όλα τα χατίρια που κάνεις σ’ ένα μικρό παιδί – αγοράζοντάς της γλειφιτζούρια και κόμιξ, φανταχτερά ρούχα και παγωτά σπέσιαλ, σαν να πασχίζει να χειριστεί μιαν ατίθαση, ζωντανή κούκλα.

Περιττεύει να πω πως στην αληθινή ζωή, ένας άνθρωπος με τον ερωτικό προσανατολισμό του Χάμπερτ Χάμπερτ θα προξενούσε τον καθ’ όλα δικαιολογημένο αποτροπιασμό και την οργή της κοινωνίας, και πάλι δικαίως θα καταδικαζόταν σε πολυετή φυλάκιση, είτε σε εγκλεισμό σε ψυχιατρικό ίδρυμα, προκειμένου να του παρασχεθεί η θεραπεία η οποία – σύμφωνα με έρευνες και στατιστικές διαθέσιμες σε όποιον μπει στον κόπο να ψάξει τα περί παιδοφιλίας στην Αμερική – δείχνει να έχει αποτελέσματα σε μεγάλο αριθμό συλληφθέντων για αποπλάνηση ανηλίκου.

Όποια κι αν ήταν η μοίρα του, όμως, ένα γεγονός παραμένει: ο άνθρωπος αυτός θα γεννούσε στις καρδιές των περισσότερων συνανθρώπων του αισθήματα φρίκης ή και δολοφονικού μίσους, και θα αντιμετωπιζόταν ως μίασμα.
Κι όμως – κι εδώ κρύβεται το μεγαλείο της τέχνης – χάρη στην αφηγηματική μαστοριά του Ναμπόκοφ (άφταστου ανατόμου της ανθρώπινης ψυχής και της σαγήνης των αισθήσεων και της μνήμης, κατά πολλούς εφάμιλλου του Μαρσέλ Προυστ) διαβάζοντας την εξομολόγηση του Χάμπερτ Χάμπερτ, όσο κι αν φρίττεις με τη διαταραχή του, συγχρόνως τον συμπονάς για το καψόνι της ύπαρξης που του άφησε κληρονομιά το στοιχειό της Άνναμπελ, καταδικάζοντάς τον σε μια ζωή γεμάτη στέρηση και δαιμονικό, αφόρητο πόθο. Μέσα στην ίδια σελίδα τον σιχαίνεσαι και τον λυπάσαι, νιώθεις ότι διαβάζεις την ιστορία ενός τέρατος μα κι ενός ανθρώπου με ασύλληπτα αποθέματα στοργής για το αντικείμενο του πόθου του.

Όσο για τους ηθικολόγους που θα έριχναν με φόρα στη φωτιά ένα τέτοιο βιβλίο, έχω να πω μονάχα αυτό: αν η μυθοπλασία ήταν ικανή να προκαλέσει τόσο ευρεία διασπορά των συμπεριφορών που περιγράφει, το Λονδίνο στα τέλη του 19ου αιώνα θα είχε γεμίσει ξεκοιλιασμένα πτώματα από μιμητές των δεκάδων μυθιστορημάτων σε συνέχειες που ενέπνευσε η εγκληματική δραστηριότητα του Τζακ του Αντεροβγάλτη, ενώ οι λεγεώνες των ευλαβικών αναγνωστών της Βίβλου θα εξαπέλυαν κάθε τόσο δολοφονικές επιθέσεις σαν αυτές που φιλοξενούνται κατά κόρον (παρέα μ' ένα σωρό φρίκες και διαστροφές) στις σελίδες της Αγίας Γραφής.

Κι ακόμη κι αν η «Λολίτα» δεν είναι ανάγνωσμα για όλα τα γούστα, ο λόγος που επιστρέφω σ’ αυτήν είναι ακριβώς η διττή φύση του ανθρώπου την οποία τόσο εξαίσια αποδίδει: η φριχτή και η τρυφερή πλευρά ως όψεις του ίδιου νομίσματος, και η απομυθοποίηση των πάσης φύσεως «τεράτων» (διότι αποτελεί ακλόνητη πεποίθησή μου πως και ο ελεεινότερος των ανθρώπων εξακολουθεί να είναι άνθρωπος).

Κι ως ένα ακόμα δείγμα της συνταρακτικής ευαισθησίας του Χάμπερτ Χάμπερτ, παραθέτω το ποίημα που ο αφηγητής συνθέτει χρόνια μετά την εξαφάνιση της Λολίτας, όταν ακόμα την αναζητεί απεγνωσμένα, τρέμοντας ότι την έχασε για πάντα.

Ντολόρες Χέιζ: (κατα)ζητείται.
Καστανά μαλλιά. Χείλη – ποιος ξέρει;
Ετών: δεκαπέντε. Επάγγελμα: είτε μαθήτρια ή του σινεμά αστέρι.

Ντολόρες Χέιζ, πού να ‘σαι τώρα;
Γιατί κρύβεσαι, αγάπη μεγάλη;
(Τυφλός σ’ ολοσκότεινη χώρα
κι απ’ την κρύπτη μου ποιος θα με βγάλει;)

Ντολόρες Χέιζ, για πού καλπάζεις;
Σε μαγικό χαλί τι μάρκα;
Τι λεν οι διαφημίσεις που διαβάζεις;
Πότε θ' αράξεις στα δικά μου πάρκα;

Ντολόρες Χέιζ, ποιος θα σε σώσει;
Κάποιος ήρωας ξανθός που πετάει;
Κι απ’ αυτούς που θαυμάζεις, αχ, πόσοι
ξέρουν πόσο το «Κάρμεν» σου πάει;

Αχ, Λο, το τζουκ-μποξ με ματώνει!
Πάλι χόρευες χτες, λατρεμένο;
(Με τι-σερτ και παλιό παντελόνι
κι εγώ πέρα, σκυλί λυσσασμένο).

Η μοίρα θα πανηγυρίζει
- κάθε πότε τέτοια νύφη κλέβει;
Και τις Η.Π.Α. με μπρίο θα γυρίζει
με το Χρόνο να τη διακορεύει.

Ντόλυ, τρέλα μου! Μάτια σαν χιόνια
που ποτέ στο φιλί δε θα κλείσει.
Μήπως ξες μια «Soleil Vert’ κολώνια;
Ξέρεις, κύριος, από Παρίσι;

Χτες αργά, ξαφνικά, μια σαΐτα
μουσική τρύπησε την καρδιά μου.
Πώς θα ήταν η ζωή σου, Λολίτα,
αν δε σ’ έφερνε η μοίρα μπροστά μου;

Λολίτα, πεθαίνω, τελειώνω.
Η ενοχή και το μίσος με καίει.
Και ξανά τη γροθιά μου σου υψώνω
και ξανά η φωνούλα σου κλαίει.

Να 'τοι, φεύγουνε! Αστυνομία!
Στη βροχή, στις μπουτίκ με τις ώρες!
Τα καλτσάκια της άσπρα. Η λατρεία
μου ονομάζεται Χέιζ, Ντολόρες.

Η Ντολόρες με τον εραστή της!
Αστυνομία! Να την πάλι!
Τ' αμάξι ακολούθα σαν κομήτης,
βγάλ' το πιστόλι, τράβα τη σκανδάλη.

Ντολόρες Χέιζ: (κατα)ζητείται.
Βλέμμα γκρίζο, ασάλευτο πάντα.
Ανάστημα: ένα κι εξήντα μήτε.
Κιλά μονάχα πέντε και σαράντα.

Τ' αμάξι ασθμαίνει, γλυκιά Ντολόρες,
κι αυτή η διαδρομή έχει τέτοιο πόνο.
Και θα χαθώ, σκουπίδι μες στις μπόρες.
Κι ύστερα σκουριά και σκόνη μόνο.

http://www.protagon.gr/

Οι καραμανλικοί ...

Η "E" ειρωνεύεται τον Πάκη και τον Αντώναρο, για τον γελοίο τρόπο που αντιμετώπισαν τις ομιλίες Σημίτη και Παπανδρέου... 

Οι άνθρωποι του Κώστα Καραμανλή χθες βρήκαν ευκαιρία να ξιφουλκήσουν κατά των Γιώργου Παπανδρέου και Κώστα Σημίτη με αφορμή τις ομιλίες τους στο συμπόσιο του ΠΑΣΟΚ και τα όσα...
είπαν για την οικονομική κρίση στην Ελλάδα και το ποιοι ευθύνονται. «Θλιβερές φιγούρες, που ανήκουν στο παρελθόν» τους χαρακτήρισε ο Προκόπης Παυλόπουλος, για «αμετανόητους που μιλούν αντί να κρύβονται» μίλησε ο Ευάγγελος Αντώναρος.

Προφανώς ο κ. Αντώναρος τους καλεί να ακολουθήσουν το παράδειγμα του Κώστα Καραμανλή, που κρύβεται από το 2009 και δεν έδωσε ποτέ ούτε μία εξήγηση για την καταστροφική του πολιτική. Οσο για τον κ. Παυλόπουλο, αυτός μάλλον θεωρεί ότι, σε αντίθεση με τους Σημίτη και Παπανδρέου, ο Καραμανλής είναι μια ηρωική φιγούρα, που όχι μόνο δεν ανήκει στο παρελθόν, αλλά έχει μέλλον.

Π.ΣΩΚ.

"Πολιτικά Παρασκήνια" (enet.gr)

http://nonews-news.blogspot.gr

Για έναν πολίτη playmobil

Της Μάρως Τριανταφύλλου

Πα­ρα­μο­νές της έναρ­ξης της νέας σχολικής χρονιάς και τη μέ­ρα που ανα­κοι­νώ­θη­καν οι βά­σεις διά­λε­ξε η κυ­βέρ­νη­ση για να κα­τα­θέ­σει το νο­μο­σχέ­διο για το Λύ­κειο. Έλ­λει­ψη ελά­χι­στου σε­βα­σμού απέ­να­ντι στους μα­θη­τές και τις οι­κο­γέ­νειές τους, αψυ­χο­λό­γη­τη κί­νη­ση, πλην ακρι­βώς γι’ αυ­τό χρή­σι­μη. Όπως και στο «Σχέ­διο Αθη­νά», έτσι και τώ­ρα το προ­τει­νό­με­νο πρό­γραμ­μα έγι­νε «λά­στι­χο» και άλ­λα­ξε αρ­κε­τές φο­ρές κά­τω από τις πιέ­σεις που δέ­χτη­κε η κυ­βέρ­νη­ση. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα το μά­θη­μα των ει­κα­στι­κών και η πλη­ρο­φο­ρι­κή. 


Από το ρε­τι­ρέ

Δεν χρειά­ζε­ται να κα­τα­φύ­γει κα­νείς σε επα­να­στα­τι­κές παι­δα­γω­γι­κές θε­ω­ρί­ες για να κα­τα­λά­βει πού το πά­ει το νέο νο­μο­σχέ­διο για την παι­δεία. H τα­ξι­κό­τη­τα και η πρό­θε­ση απο­κλει­σμού δια­λά­μπουν.

Τα τε­λευ­ταία 30 χρό­νια το Λύ­κειο γί­νε­ται όλο και πιο ανού­σιο για το μα­θη­τή, όλο και πιο τα­ξι­κό για την κοι­νω­νία. Ωστό­σο, σ’ αυ­τό το νο­μο­σχέ­διο έχου­με για πρώ­τη φο­ρά μια τό­σο σα­φή ει­κό­να του μο­ντέ­λου του πο­λί­τη που ορα­μα­τί­ζε­ται η μνη­μο­νια­κή ελίτ: επι­χει­ρεί­ται το σμί­λε­μα ενός νέ­ου αν­θρω­πο­λο­γι­κού τύ­που, ενός αν­θρώ­που χω­ρίς ιστο­ρι­κή μνή­μη, ερ­γα­σια­κού νο­μά­δα, χω­ρίς στα­θε­ρές κοι­νω­νι­κές σχέ­σεις και δί­κτυα ανα­φο­ράς και προ­στα­σί­ας.

Κα­τ’ αρ­χάς μια δια­πί­στω­ση, η ίδια εδώ και τό­σα χρό­νια: ξε­κι­νά­με πά­λι από το ρε­τι­ρέ. Προ­φα­νώς για­τί εδώ το οι­κο­νο­μι­κό και πο­λι­τι­κό δια­κύ­βευ­μα εί­ναι ισχυ­ρό­τε­ρο. Ωστό­σο, ένα εκ­παι­δευ­τι­κό σύ­στη­μα χτί­ζε­ται από κά­τω προς τα πά­νω, από τους παι­δι­κούς σταθ­μούς και νη­πια­γω­γεία. Αλ­λιώς κά­θε φο­ρά απλώς προ­σθέ­τεις τού­βλα και μα­λά­μα­τα σε ένα σπί­τι χω­ρίς σχέ­διο.

Το βα­σι­κό στοι­χείο του Λυ­κεί­ου εδώ εί­ναι οι εξε­τά­σεις. Πε­ρισ­σό­τε­ρες και δυ­σκο­λό­τε­ρες. Τρο­μα­κτι­κές και για το μα­θη­τή, αλ­λά ακό­μα και για το δά­σκα­λο, που βλέ­πει το παι­δα­γω­γι­κό του έρ­γο να κου­ρε­λιά­ζε­ται και να κα­ταρ­ρέ­ει σε ξε­φτί­δια, αφού όλα υπο­τάσ­σο­νται στο βω­μό των εξε­τά­σε­ων (πο­τέ το Λύ­κειο δεν ήταν τό­σο προ­σα­να­το­λι­σμέ­νο στην τρι­το­βάθ­μια, η ει­σα­γω­γή στην οποία γί­νε­ται όλο και πιο δύ­σκο­λη). Και μά­λι­στα εξε­τά­σεις κα­τά 50% με θέ­μα­τα από τρά­πε­ζα θε­μά­των δια­βαθ­μι­σμέ­νης δυ­σκο­λί­ας και για τα Γε­νι­κά και για τα Τε­χνο­λο­γι­κά Λύ­κεια. Σε σα­ρά­ντα και βά­λε μα­θή­μα­τα από την Α΄ μέ­χρι την Γ΄ Λυ­κεί­ου και τις ει­σα­γω­γι­κές στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση.

Δί­νο­ντας ιδιαί­τε­ρο βά­ρος στη γλώσ­σα και τα μα­θη­μα­τι­κά -στο απο­λυ­τή­ριο έχουν ιδιαί­τε­ρο βαθ­μο­λο­γι­κό βά­ρος- φαί­νε­ται να στη­ρί­ζε­ται σε μια πε­πα­λαιω­μέ­νη παι­δα­γω­γι­κά, απα­ξιω­μέ­νη εδώ και χρό­νια από την ψυ­χο­λο­γία και τις επι­στή­μες της αγω­γής, αρι­στο­κρα­τι­κή του­λά­χι­στον, αντί­λη­ψη για την νό­η­ση που με­τρά το λε­γό­με­νο ΙQ με βά­ση τις μα­θη­μα­τι­κές και γλωσ­σι­κές ικα­νό­τη­τες, αξιο­λο­γη­μέ­νες με ένα συ­γκε­κρι­μέ­νο τρό­πο.

Το σχο­λείο των εξε­τά­σε­ων

Η κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νη γνώ­ση με πλη­θώ­ρα αντι­κει­μέ­νων που δεν συν­δέ­ο­νται με­τα­ξύ τους δη­μιουρ­γούν την εντύ­πω­ση στε­γα­νών με­τα­ξύ των επι­στη­μών. Αυ­τό απο­βαί­νει ιδιαί­τε­ρα επι­κίν­δυ­νο για την ίδια την αντί­λη­ψη της επι­στή­μης: δεν φαί­νε­ται η ανα­γκαιό­τη­τα της συ­νερ­γα­σί­ας των επι­στη­μών, δεν συ­ζη­τεί­ται πο­τέ η ηθι­κή της επι­στή­μης, η σχέ­ση των επι­στη­μο­νι­κών συ­μπε­ρα­σμά­των με την κοι­νω­νία. Ο μα­θη­τής απο­κτά την αντί­λη­ψη μιας πα­νί­σχυ­ρης επι­στή­μης στα όποια πο­ρί­σμα­τα της οποί­ας οφεί­λει να υπο­τάσ­σε­ται άκρι­τα.

Το σχο­λείο των εξε­τά­σε­ων έτσι γί­νε­ται απω­θη­τι­κό, αγ­χω­τι­κό, απα­γο­ρευ­τι­κό στην πα­ρα­μι­κρή εκ­δί­πλω­ση των πραγ­μα­τι­κών ικα­νο­τή­των του μα­θη­τή –συ­νέ­βαι­νε ήδη, θα εντα­θεί ακό­μα πιο πο­λύ. Γί­νε­ται μια απο­κλει­στι­κή μέγ­γε­νη για τα παι­διά από υπο­βαθ­μι­σμέ­νες πε­ριο­χές, από χα­μη­λά ει­σο­δή­μα­τα, από δύ­σκο­λες οι­κο­γε­νεια­κές συν­θή­κες, για παι­διά με μα­θη­σια­κά προ­βλή­μα­τα.

Το πρό­βλη­μα δεν εί­ναι μό­νο ότι τα χα­μη­λά οι­κο­νο­μι­κά στρώ­μα­τα δεν μπο­ρούν να προ­σφέ­ρουν πρό­σθε­τη ιδιω­τι­κή δι­δα­κτι­κή στή­ρι­ξη. Φυ­σι­κά εί­ναι ντρο­πή και να μι­λά­με ακό­μα για κά­τι τέ­τοιο ως κα­τά­στα­ση, δεν θα έπρε­πε το σχο­λείο να επι­τρέ­πει τη γέν­νη­ση τέ­τοιων ανα­γκών, θα έπρε­πε να τις λύ­νει το ίδιο το εκ­παι­δευ­τι­κό σύ­στη­μα, ωστό­σο, όσο πε­ρισ­σό­τε­ρες εξε­τά­σεις, τό­σο πιο λα­μπρό πε­δίο κέρ­δους για τα φρο­ντι­στή­ρια. Το πρό­βλη­μα εί­ναι επί­σης ότι η ανέ­χεια συ­νο­δεύ­ε­ται και από πο­λι­τι­στι­κά στε­ρη­μέ­νο πε­ρι­βάλ­λον, άρα η σύ­γκρι­ση με κοι­νω­νι­κά στρώ­μα­τα που προ­σφέ­ρουν στα παι­διά συν τοις άλ­λοις και διαρ­κείς μορ­φω­τι­κές ευ­και­ρί­ες (αλ­λά και μια – έστω κά­ποια- βε­βαιό­τη­τα για το επαγ­γελ­μα­τι­κό μέλ­λον) εί­ναι, πλέ­ον, κα­τα­λυ­τι­κή.

Όμως, υπάρ­χει κά­τι ακό­μα πο­λύ σο­βα­ρό: οι συ­νε­χείς εξε­τά­σεις εθί­ζουν τον έφη­βο σε ένα μο­ντέ­λο δου­λειάς, σκέ­ψης και δρά­σης πο­λύ πε­ρισ­σό­τε­ρο, που στη­ρί­ζε­ται στον έλεγ­χο και το φό­βο, την τι­μω­ρία και την απόρ­ρι­ψη.

Οι στα­τι­στι­κές δεί­χνουν με­γά­λα πο­σο­στά διαρ­ρο­ής από το Λύ­κειο, ει­δι­κά στα χα­μη­λά οι­κο­νο­μι­κά στρώ­μα­τα και σε παι­διά με­τα­να­στών. Τα απο­τε­λέ­σμα­τα εί­ναι προ­φα­νή: γε­νιές λει­τουρ­γι­κά αναλ­φά­βη­των πο­λι­τών που εγκα­τα­λεί­πουν το σχο­λείο με το πέ­ρας της υπο­χρε­ω­τι­κής εκ­παί­δευ­σης ή κο­ντά σ’ αυ­τό. Πο­λι­τών εύ­κο­λα χει­ρα­γω­γού­με­νων. Εθι­σμέ­νων στο στεί­ρο έλεγ­χο, στο φό­βο για το φό­βο. Στην άκαμ­πτη ιε­ραρ­χία των βαθ­μών και της απο­τυ­χί­ας. Οι στα­τι­στι­κές δεί­χνουν, επί­σης, ότι τα πο­σο­στά σο­βα­ρής πα­ρα­βα­τι­κό­τη­τας και χρή­σης σκλη­ρών ναρ­κω­τι­κών εί­ναι με­γα­λύ­τε­ρα στους πλη­θυ­σμούς των νέ­ων που έχουν εγκα­τα­λεί­ψει νω­ρίς το σχο­λείο.

Με την εντει­νό­με­νη ανερ­γία και την ερ­γα­σια­κή ανα­σφά­λεια –το απέ­δει­ξε για άλ­λη μια φο­ρά η φε­τι­νή επι­λο­γή σχο­λών που θα μπο­ρού­σαν ορια­κά να έχουν επαγ­γελ­μα­τι­κό μέλ­λον- χά­νο­νται ορι­στι­κά τα κί­νη­τρα. Και επει­δή τί­πο­τε δεν εί­ναι τυ­χαίο, το σχέ­διο εί­ναι σφι­χτό και κα­λο­δου­λε­μέ­νο στις λε­πτο­μέ­ρειές του, αν δού­με ότι η πρό­τα­ση για το Λύ­κειο συ­μπί­πτει χρο­νι­κά με την πε­ρί­ο­δο που συ­ζη­τεί­ται το θέ­μα των πλει­στη­ρια­σμών, ένα εν­δια­φέ­ρον συ­μπέ­ρα­σμα προ­κύ­πτει: χω­ρίς σπί­τι –άρα χω­ρίς δέ­σι­μο με συ­γκε­κρι­μέ­νο τό­πο, όπου δη­μιουρ­γού­νται δε­σμοί και συλ­λο­γι­κό­τη­τες- , χω­ρίς μό­νι­μη ερ­γα­σία και χω­ρίς προ­σό­ντα, χω­ρίς το πιο δυ­να­τό χαρ­τί της εκ­παί­δευ­σης, το απο­λυ­τή­ριο του Λυ­κεί­ου, πά­νω στο οποίο στη­ρί­ζο­νται οι με­τέ­πει­τα μορ­φω­τι­κές και επαγ­γελ­μα­τι­κές εξε­λί­ξεις, ένας ολο­έ­να διο­γκού­με­νος αριθ­μός νέ­ων ερ­γα­ζο­μέ­νων θα τρι­γυρ­νά­ει δώ­θε –κεί­θε όπου υπάρ­χει δου­λειά και με όποιες συν­θή­κες και ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις.

Η ανή­λι­κη ερ­γα­σία επι­στρέ­φει

Έτσι «δέ­νει» ωραία η πρό­τα­ση του νο­μο­σχε­δί­ου για το έτος μα­θη­τεί­ας στα τε­χνο­λο­γι­κά λύ­κεια, που απορ­ρο­φούν νέ­ους από χα­μη­λά κοι­νω­νι­κά στρώ­μα­τα, όπου ο νέ­ος απο­κτά μο­νά­δες προ­σό­ντων με­τά από ένα χρό­νο απλή­ρω­της ερ­γα­σί­ας, δή­θεν μα­θη­τεί­ας σε ερ­γα­σια­κούς χώ­ρους, που θα του δί­νει μια πι­στο­ποί­η­ση ει­δι­κό­τη­τας (αρ­χί­ζει να φαί­νε­ται πια η ση­μα­σία του πα­νί­σχυ­ρου ΕΟΠ­ΠΕΠ –Εθνι­κού Ορ­γα­νι­σμού Πι­στο­ποί­η­σης Προ­σό­ντων-που συ­στή­θη­κε πέ­ρυ­σι). Η μα­θη­τεία αυ­τή μπο­ρεί να γί­νει και σε επι­χει­ρή­σεις του εξω­τε­ρι­κού –ήδη ακού­γε­ται ότι η Γερ­μα­νία έχει ζη­τή­σει τέ­τοιο προ­σω­πι­κό. Ο Φού­χτελ δεν ήρ­θε τυ­χαία.

Το απα­ρά­δε­κτο –ηθι­κά, κοι­νω­νι­κά, πο­λι­τι­κά- φαι­νό­με­νο της ανή­λι­κης ερ­γα­σί­ας επι­στρέ­φει. Χω­ρίς γνώ­σεις, με δε­ξιό­τη­τες και εξει­δι­κεύ­σεις ανά­λο­γα με τις ανά­γκες της στιγ­μής, με βα­σι­κή δε­ξιό­τη­τα να δέ­χε­ται να απο­κτά δε­ξιό­τη­τες και όχι ικα­νό­τη­τες, χω­ρίς συ­νεί­δη­ση ερ­γα­σια­κών δι­καιω­μά­των, μέ­σα στην επι­σφά­λεια, μο­χλός πί­ε­σης και εκ­βια­σμός για τους ενή­λι­κες ερ­γα­ζό­με­νους, επι­χει­ρεί­ται να δη­μιουρ­γη­θεί μια γε­νιά αν­θρώ­πων που θα θε­ω­ρεί δε­δο­μέ­να και απο­δε­κτά αυ­τές τις συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας και ύπαρ­ξης και αυ­τήν την κοι­νω­νία, άρα οι όροι για κι­νη­το­ποι­ή­σεις, αγώ­νες και διεκ­δι­κή­σεις (επι­τέ­λους!) εξα­φα­νί­ζο­νται.

Εποχή

tvxs.gr

Σκότωσε τη σύζυγό του με καραμπίνα και κατόπιν αυτοκτόνησε

Tραγωδία εξελίχθηκε το πρωί της Πέμπτης στην Κομοτηνή.

Άνδρας, άγνωστων μέχρι στιγμής στοιχείων, πυροβόλησε με κυνηγετική καραμπίνα την ηλικιωμένη σύζυγό του και στη συνέχεια αυτοκτόνησε. 

Ο συζυγοκτόνος, αφού πρώτα πυροβόλησε με την καραμπίνα τη σύζυγό του στην πλάτη, στη συνέχεια έστρεψε το όπλο στον εαυτό του, δίνοντας τέλος στη ζωή του. 

Σκεπτόμενοι ή θρήσκοι;

Photo: Π. Τζάμαρος @fosphotos.com
Αλέκος Λασκαράτος

Στην επιτροπή μορφωτικών υποθέσεων της Βουλής, όπου συζητείται το νομοσχέδιο για το νέο Λύκειο, η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ κα Ρεπούση τόνισε ότι η έννοια του σύγχρονου Λυκείου «δεν συνάδει» με τη διδασκαλία των θρησκευτικών. Ζήτησε επίσης ή να καταργηθεί το μάθημα αυτό τελείως ή να αντικατασταθεί με ένα μάθημα ιστορικό, κοινωνιολογικό, για τον ρόλο που έπαιξαν οι θρησκείες στην πορεία της ανθρωπότητας, αναγνωρίζοντας όπως είπε, ότι έπαιξαν «πάρα πολύ σημαντικό ρόλο».

Είναι φανερό, ότι οι απόψεις αυτές της κας Ρεπούση δεν θα εισακουστούν και ότι, στο τελικό νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί, το μάθημα των θρησκευτικών θα συνεχίσει να υπάρχει, με την μορφή που το προτείνει η κυβερνητική πλειοψηφία, δηλαδή με τη μορφή που το γνωρίσαμε όλοι στο σχολείο. Με άλλα λόγια ως μάθημα κατήχησης της χριστιανικής θρησκείας και ειδικότερα της ορθόδοξης. Να σημειωθεί ότι σε παλαιότερα σχέδια επί υπουργίας Άννας Διαμαντοπούλου το μάθημα των θρησκευτικών προβλεπόταν να αντικατασταθεί με μάθημα «θρησκειολογίας».

Αξίζει να δούμε, έστω και περιληπτικά, ποιο είναι το νόημα της διδασκαλίας στα σχολεία μας του μαθήματος των θρησκευτικών, όπως όλοι το γνωρίζουμε. Πρόκειται, βασικά, για μάθημα κατήχησης στην ορθόδοξη χριστιανική πίστη. Αναφέρονται, βέβαια, και οι άλλες θρησκείες και δόγματα, επιγραμματικά, χωρίς βέβαια να τους αποδίδεται η σημασία και η σπουδαιότητα που αποδίδεται στην ορθοδοξία.

Ας δούμε όμως κάποια στατιστικά στοιχεία. Σύμφωνα με τις τελευταίες απογραφές, ο πληθυσμός της Γης ανέρχεται στα 7.021.836.029 άτομα (Ιούλιος του 2012). Από αυτά το 31.59% είναι Χριστιανοί (από αυτούς το 18.85% είναι Ρωμαιοκαθολικοί, το 8.15% Διαμαρτυρόμενοι, το 4.96% Ορθόδοξοι και το 1.26% Αγγλικανοί), το 23.2% Μωαμεθανοί, το 15.0% Ινδουιστές, το 7.1% Βουδιστές, το 0.35% Σιχ, το 0.22% Εβραίοι, άλλες θρησκείες το 10.95%, και τέλος, μη-θρησκευόμενοι (άθρησκοι) το 9.66% και άθεοι το 2.01%.

Με άλλα λόγια οι ορθόδοξοι αποτελούν το ένα έκτο των χριστιανών και το ένα εικοστό (5%) του παγκόσμιου πληθυσμού. Παρά τα μικρά αυτά ποσοστά, η ορθοδοξία έπαιξε πολύ σημαντικό ιστορικό ρόλο στις χώρες όπου κυριάρχησε, όπως άλλωστε και οι άλλες θρησκείες σε αντίστοιχες χώρες. Αντί λοιπόν το μάθημα των θρησκευτικών να είναι κατήχηση που να δείχνει το «ορθόν της ορθόδοξης πίστης» έναντι των άλλων θρησκειών, θα έπρεπε να τονίζεται και να εξετάζεται ο γενικός ρόλος των θρησκειών στην ιστορία της ανθρωπότητας και ειδικότερα ο ρόλος της ορθοδοξίας στην ιστορία του ελληνικού έθνους. Θα έπρεπε να τονίζεται ο ιστορικός ρόλος και όχι ο ρόλος της θρησκείας ως πίστης. Είναι φανερό ότι λόγοι γεωγραφικοί και ιστορικοί έφεραν την ορθοδοξία στην περιοχή μας. Θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι κάλλιστα, πάλι για λόγους ιστορικούς και γεωγραφικούς, θα μπορούσε να έχει επικρατήσει η μωαμεθανική θρησκεία στην περιοχή μας. Τι θα κάναμε τότε; Θα διδάσκαμε την ισλαμική πίστη ως την καλύτερη έναντι των άλλων;

Αν θέλουμε να διαμορφώσουμε σκεπτόμενους πολίτες με ευρύτητα στο πώς βλέπουν και κρίνουν τα πράγματα γύρω τους θα πρέπει να πάψουμε να διδάσκουμε τη θρησκεία ως πίστη και να διδάσκουμε τη θρησκεία ως ανθρώπινο ιστορικό γεγονός. Θα πρέπει να απαλλαγούμε από το σύμπλεγμα ότι η ορθόδοξη πίστη είναι η «καλύτερη» γιατί απλά τυχαίνει να είναι η δική μας (αυτό μου θυμίζει το, τον καλύτερο μουσακά τον έφτιαχνε η μαμά μου(!)), και ας αφήσουμε την πίστη στη σκέψη ή στο συναίσθημα όσων την ασπάζονται.

http://www.protagon.gr/

Εντοπίστηκαν 1.326 λογιστές - μαϊμού με πρόσβαση στο TAXISNET

Στον εισαγγελέα διαβιβάστηκαν τα στοιχεία 1.326 λογιστών – μαϊμού καθώς διαθέτουν κωδικούς πρόσβασης στο TAXISNET ως λογιστές, αλλά δεν διαθέτουν την επαγγελματική ταυτότητα λογιστή.
Σύμφωνα με τον υφυπουργό Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, κ. Νότης Μηταράκης, ο οποίος συναντήθηκε με τον Γενικό Γραμματέα Εσόδων κ. Θ. Θεοχάρη και τον πρόεδρο του Οικονομικού Επιμελητηρίου κ. Γ. Κυδωνάκη και τον Αντιπρόεδρο κ. Κ. Κόλλια: "Τα στοιχεία, προέκυψαν από την ηλεκτρονική διασταύρωση του αρχείου των ενεργών λογιστών του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος με το TAXISNET, μετά από άδεια της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων. Συγχαίρω το Οικονομικό Επιμελητήριο για τις ενέργειες του".

Αυστηρό μέιλ Σαμαρά σε τρόικα...

«Κρα κρα κρα, Αντώνη Σαμαρά»...

Αγαπητή τρόικα, μπάστα.


Ως εδώ!


Ελαβα το μέιλ σας να ξεκουμπιστούν άμεσα χωρίς αποζημίωση όλοι οι εργαζόμενοι από ΕΑΣ, ΕΛΒΟ, ΛΑΡΚΟ και έπεσα από τα ...
σύννεφα. Προσωπικά περίμενα να το κάνετε νωρίτερα, αλλά η στιγμή που το πράττετε είναι εντελώς άστοχη και άκαιρη.


Οπως καλώς γνωρίζετε, στις 7 Σεπτεμβρίου θα βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη για τη ΔΕΘ, όπου κάθε χρόνο γίνονται μερικές διαμαρτυρίες. Αυτή τη φορά όμως δεν θα είναι απλοί οπαδοί του Ηρακλή. Αν πλακώσουν αυτοί οι λέτσοι, με τις λερωμένες φόρμες, και φωνάζουν εναντίον μου συνθήματα του τύπου «κρα κρα κρα, Αντώνη Σαμαρά», δεν θέλω να φανταστώ τι έχει να γίνει.


Το φαντάζομαι τώρα. Θα αναγκαστεί ο κύριος Δένδιας να ρίξει περισσότερα χημικά και από την Αμερική στη Συρία και δεν θα ήθελε ο κ. Ομπάμα να του κλέψει κανείς το ρεκόρ και το Νόμπελ Ειρήνης.


Εχω συμφωνήσει, όπως καλώς γνωρίζετε, με την Κυρία -με κάπα κεφαλαίο- Μέρκελ, κάπου κάπου να κάνω τον θυμωμένο και τάχα μου ότι διαφωνώ μαζί Της και μαζί Σας. Αυτή τη φορά είναι που διαφωνώ υποτίθεται περισσότερο. Σας φωνάζω λοιπόν κατάμουτρα:


1. Γιατί μου το κάνετε εμένα αυτό; Δεν είμαι καλό παιδί; Καλύτερο κι απ’ τον Πλούταρχο;


2. Δεν σας κάνω όλα τα θελήματά σας;


3. Δεν γίνομαι χώμα να με πατήσετε;


4. Εγώ δεν είμαι αυτός που κόβω μισθούς, συντάξεις και μετά λέω δεν θα επιβληθούν νέα μέτρα;


5. Δεν σας πληρώνω το χρέος πάντα στην ώρα σας τσακίζοντας τους Ελληνες, όπως μου έχετε πει να κάνω;


6. Η απαίτησή σας για απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις είναι πρωτότυπη, αλλά όχι η πιο ενδεδειγμένη. Γιατί να μην πληρώνουν αποζημιώσεις οι απολυμένοι;


7. Μας έχετε κάνει, υποτίθεται, έξαλλους όλους. Δεν προλάβαμε να δούμε ούτε το μπάσκετ ούτε καν τον σκυλοκαβγά Σημίτη – Παπανδρέου.


8. Είμαστε υποχρεωμένοι να πραγματοποιούμε συνεχείς συσκέψεις. Κάτι σαν τις πολεμικές συσκέψεις Βενιζέλου – Αβραμόπουλου, αν έχετε ακουστά.


9. Σε μία από αυτές είπα το περίφημο «είμαστε σε μάχη». Να φανταστείτε ότι φοράω όπλα, μπαλάσκες, τη στιγμή που σας γράφω αυτό το πονεμένο και δραματικό μέιλ, και ελπίζω να αποδώσει σωστά το κλίμα η Μαρία Σπυράκη το βράδυ.


10. Η αμυντική βιομηχανία θα πρέπει να παραμείνει οπωσδήποτε. Η χώρα δεν μπορεί να μείνει χωρίς σφαίρες. Τόσες αυτοκτονίες έχουμε κάθε μέρα. Τι θα απογίνουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι;


11. Δεν μπορείτε εσείς να αποφασίζετε τον ξαφνικό θάνατο εργαζομένων, όταν η κυβέρνησή μας έχει αποφασίσει προ πολλού τον αργό και βασανιστικό θάνατό τους.


12. Ντροπή σας!


13. Φτου σας!

Ταπεινά δικός σας

Αντώνης Σαμαράς


Λάκης Μπέλλος (efsyn.gr)

http://nonews-news.blogspot.gr/

Α1 μπάσκετ: Δύοακόμη μεταγραφές για τον Ηλυσιακό


Σε δύο νέες προσθήκες προχώρησε η ΚΑΕ Ηλυσιακός, καθώς ανακοίνωσε την απόκτηση του γκαρντ Κώστα Φακοπουλίδη και του σέντερ Σάββα Τζουγκαράκη.

«Η ΚΑΕ ΗΛΥΣΙΑΚΟΣ, ανακοινώνει την απόκτηση των Σάββα Τζουγκαράκη και Κώστα Φακοπουλίδη, συνεχίζοντας την προσπάθεια

Ο πρώτος βλακοδήμαρχος

Του Θανάση Καρτερού

Κυρίες και κύριοι της Αριστεράς, της Κεντροαριστεράς, της Δεξιάς και της Κεντροδεξιάς, στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου: Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς σκέφτεται! Κι αυτό είναι είδηση. Έχει σκέψεις ο άνθρωπος, όπως αποκάλυψε ο εκ δεξιών του Μιχελάκης. Που πάει να πει ότι δεν λειτουργεί το μυαλό του (τικ τακ, τικ τακ) μόνο στον ρυθμό της τρόικας, αλλά έχει και αυτόνομη λειτουργία. Παράγει σκέψεις δικές του, έξυπνες, δημοκρατικές, καινοτόμες.

Τι σκέφτεται αυτή την περίοδο, ανάμεσα σε οιμωγές γιατί η τρόικα θέλει να βάλει λουκέτο στην αμυντική βιομηχανία και κραυγές διαμαρτυρίας για τους βλαχοδήμαρχους του Τσίπρα; Μας το είπε ο αρμοδιότερος της κινητικότητας και αρμοδιότατος της διαθεσιμότητας υπουργός Εσωτερικών - σκέφτεται πώς να κάνει πιο δημοκρατικές τις εκλογές της Αυτοδιοίκησης. Ένα νέο εκλογικό νόμο, εν ολίγοις, σε σαμαρικό μάλιστα αλφάβητο!

Αξιοθαύμαστο ασφαλώς. Μπορεί να είναι μια χαρά πρωθυπουργός με 29% των ψήφων, να αποφασίζει και να διατάζει με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, να υπογράφει ό,τι του βάζουν μπροστά του οι δανειστές, να ρίχνει μαύρο στην ΕΡΤ, να αφήνει χωρίς λεφτά και αρμοδιότητες την Αυτοδιοίκηση, αλλά δεν σκοτώνει και την κότα της δημοκρατικής του ευαισθησίας: Δεν αλλάζουμε τον εκλογικό νόμο, μια και κάτι τέτοιο δεν έχει δημοσιονομικό κόστος; Ιδού το φρέσκο αυγό της σκέψης του.

Εντάξει, υπάρχουν και οι άπιστοι. Εκείνοι που φωνάζουν ότι θέλει να αλλάξει τον εκλογικό νόμο λίγους μήνες πριν τις εκλογές όχι για το μεγαλύτερο καλό της δημοκρατίας, αλλά για το μικρότερο κακό της Νέας Δημοκρατίας. Που υποστηρίζουν ότι το σύστημά του -όλοι οι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι, με αλφαβητική σειρά, στο ίδιο ψηφοδέλτιο- είναι ακραίως, αγρίως και απολυταρχικώς πλειοψηφικό και όχι αναλογικό. Ότι πάει να τη φέρει ακόμα και στους συμμάχους του - πώς να αντέξουν μέσα στο σαμαρικό αλφάβητο τα λαρυγγόφωνα του Βενιζέλου;

Το χειρότερο απ' όλα είναι η άποψη ότι αλλάζει τους κανόνες όχι με δημοκρατικό σκεπτικό (εκ του σκέπτομαι), αλλά με ηττοπαθή πανικό - εκ του πάνω μου τα κάνω. Κι αυτός ο πανικός τον οδηγεί βέβαια, εκτός των άλλων, να διαπράξει μια τεράστια βλακεία. Διότι δεν πρόκειται να διασώσει τους βλαχοδήμαρχους του Μνημονίου με τέτοια κόλπα. Το μόνο που θα καταφέρει είναι να αναδειχτεί ο ίδιος σε πρώτο βλακοδήμαρχο...

Πηγή: avgi.gr

left.gr

Ντράγκι: Μόνο με νέους όρους δεχόμαστε επέκταση του ελληνικού προγράμματος

“Η απάντηση είναι όχι”. Δε θα μπορούσε να είναι πιο κατηγορηματικός και σαφής ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι, απαντώντας σε ερώτηση για το αν η ΕΚΤ σκέφτεται το ενδεχόμενο “κουρέματος” του ελληνικού χρέους.

Στην καθιερωμένη μηνιαία συνέντευξη Τύπου του, ο Μάριο Ντράγκι επανέλαβε ότι η νομισματική πολιτική της ΕΚΤ θα παραμείνει χαλαρή για όσο διάστημα χρειαστεί, σημειώνοντας πως για την ώρα δεν υπάρχει πρόβλημα ρευστότητας, όμως αν χρειαστεί η ΕΚΤ θα δράσει άμεσα.

Ρεμάλι, μας «δημεύουν», τα ρεμάλια

photo: DannyTuff@flickr
Ρέα Βιτάλη 

Κάθε παρέα έχει και το ρεμάλι της. Το ίδιο και η δική μας. Τα ρεμάλια μερικές φορές καβατζάρουν γλυκά αισθήματα από την παρέα, σε αναντιστοιχία με το γεγονός ότι είναι ρεμάλια. Ίσως γιατί η ζωή και οι επιλογές τους φαντάζουν σαν «ξωτική» διαδρομή στα μάτια των «σωστών». Το συμπαθούσα το ρεμάλι και του στάθηκα σε κάθε δυσκολία της ζωής του, παρ' όλο ότι μονίμως του τραβούσα και ένα γενναίο χεσίδι που κατέληγε «Αν νομίζεις ότι θα σε γηροκομήσω, κάνεις λάθος. Θα μείνεις μόνος σου στο τέλος. Μα, δεν ντρέπεσαι; Δεν έχεις, ρε μαλάκα, ίχνος αυτοεκτίμησης; Μια ζωή τον εύκολο δρόμο. Τον χωρίς σκέψη. Πώς ξόδεψες έτσι άσπλαχνα τον ιδρώτα και των γονιών σου ακόμα; Θα μεγαλώσεις ποτέ; Δεν θα έχεις να φας, έτσι όπως πας».

Εν συντομία. Το ρεμάλι μας μπήκε στο πανεπιστήμιο με δόξα και τιμές (εκείνα τα χρόνια! Παίζει ρόλο η διευκρίνιση). Η επιλογή σπουδών του, τον κατηύθυνε σχεδόν αναγκαστικά, στην αγκαλιά του ελληνικού κράτους. Μετά από μερικά χρόνια το ρεμάλι και ενώ ήταν στο τσακ να εξασφαλίσει σύνταξη (από βρέφος εξασφάλιζες εκείνα τα χρόνια σύνταξη) δήλωσε παραίτηση γιατί «βαρέθηκα τη μαλακία». Τον λες μέχρι και υγιή άνθρωπο (αν δεις το έργο από άλλη οπτική) κι ας έπεσαν οι γονείς του στα πόδια του φωνάζοντας «θα πεθάνεις στην ψάθα». Εύκολες τις είχε ανέκαθεν τις θεατρικές παραστάσεις ο Έλλην γονιός. Αλλά στο επόμενο κεφάλαιο του έργου, το ρεμάλι, πούλησε αυτόματα το ένα από τα δυο περιουσιακά στοιχεία που του είχαν γράψει οι γονείς του, για να κάνει τα λεφτά κάτι «γενικώς». «Τον ιδρώτα» τους τον γλέντησε. Με τζόγο και αιδοία. Παρέα τα πηδήξαμε. Τόσες περιγραφές που χόρτασα για έκαστον εκ των αιδοίων. Είχε το συνήθειο να διηγείται με κάθε λεπτομέρεια. Και 'γω το συνήθειο να τρελαίνομαι για διηγήσεις, ιδίως ρεμαλίων. Από μικροφώνου τον χαιρετούσαν οι τραγουδιάρες με το που έμπαινε στα μπουζούκια. Μεγάλες τιμές! Και κείνος αρέσκονταν να καμαρώνει, ότι ένα βράδυ έριξε όλα τα λουλούδια στον ανεμιστήρα του σκυλάδικου, για παιχνίδι. Τον έφτυσα. Για χρόνια κόψαμε επαφή. Μάλλον στέγνωσε και το σάλιο του πατέρα του και μετακόμισε στους ουρανούς. Πάει ο ένας. «Από τον καημό του» όπως έλεγε η μάνα του. Το ρεμάλι κάποτε πέρασε και από της φυλακής τα σίδερα. Από 'κει επικοινώνησε μαζί μου. Ήξερε! Όλα τα ρεμάλια είναι χειριστικά. Έσπευσα. Είπα θα βάλει μυαλό. Ήταν για γέλια και για κλάματα. Μέχρι και στην παρανομία διέκρινες το ότι γεννήθηκε τεμπελόσκυλο. Όπως στο ανέκδοτο που ο Τοτός τύπωσε 700ευρω. Α, ρε ρεμάλι! Μετά έπαθε μια μεταστροφή ίσα που να του γράψει η μάνα του άλλο ακίνητο. Πέθανε η μάνα. Ελευθερώθηκε και η επικαρπία. Την κράταγε σφιχτά η δόλια στα χεράκια της μέχρι τον τάφο. Πούλησε το ακίνητο αυτομάτως. Πριν την κρίση που είχαν βαρβάτη αξία. «Σε σιχάθηκα!» του είπα εγώ. Γλέντι! Έστω πιο συγκρατημένο. Είχε βάλει πενταετές πλάνο διαβίωσης. Τον βγάζει ακόμα δυο, μπορεί και τρία χρόνια. Ένα βράδυ βαθιάς αυτοκριτικής το ρεμάλι έβαλε τα κλάματα. Μη σας ξεγελάει. Είναι ένα ακόμα επεισόδιο. Το ξέρω το ρεμάλι. Αλλά μέχρι και μένα με συγκίνησε. Όχι γι΄ αυτά που είπε αλλά γιατί, καθώς έσκυψε, μέτρησα πολλές άσπρες τρίχες στα μαλλιά του. Ασπρίσαμε, ρεμαλάκι μου. Εσύ από 'κει, εγώ από 'δω. Δυο άκρα που αγκαλιάζονταν κατά διαστήματα, από τα μαθηματικά δικά μου χρόνια (5 χρόνια μας χωρίζουν) κι ας τους χώριζαν χιλιόμετρα αξιών.

Με παραδεχόταν το ρεμάλι. Το έλεγε. «Σε παραδέχομαι. Εσύ τους σεβάστηκες. Τα κατάφερες». Αλήθεια έλεγε. Κάθε τι που μου χαρίστηκε σαν ματωμένη σημαία το διαφύλαξα. Κάθε βήμα μου ακολουθούσε τον διασκελισμό των δικών μου ποδιών και μόνο. Κι είχα ένα μότο που δεν το προσπέρασα. Το να ενεργεί ο χορτασμένος ως πεινασμένος είναι η ύψιστη κατάντια. Περιουσιακό στοιχείο και διαχρονικά επενδυτικό θεώρησα την ανατροφή των παιδιών και τις σχέσεις με τους «σημαντικούς» μας. Γι΄ αυτές κοπίασα εξίσου με την απόκτηση υλικών αγαθών. Το χρήμα το έβαζα συνώνυμο του κόπου και υποκλίθηκα στη διαφύλαξη όσο και στην απόκτηση. Με γνώση και εντιμότητα δηλώνω ότι δεν ξιπάστηκα.

Προχθές μπήκα στο σπίτι μετά από διακοπές. (Ας μείνει μεταξύ μας. Το να δηλώνεις «διακοπές» μπορεί να φαντάζει προκλητικό στις μέρες μας. Ενοχικοί καταντήσαμε για όλα οι έντιμοι). Μάζεψα τους φακέλους, κάθισα στο γραφείο, καταμέτρησα. ΦΑΠ 2010 στις αρχές του χρόνου, ΦΑΠ 2011, ΦΑΠ 2012 που απαιτείται η πληρωμή του αν και ΔΕΝ εστάλη, αναμένω ΦΑΠ 2013, εφορία 2012, έπεται 2013 με φόρο όσα και δηλώνω ως εισόδημα (σας το ορκίζομαι), πετρέλαιο θέρμανσης δεν προβλέπεται μείωση, ΔΕΗ ήρθε με το χαράτσι, (πρώτη δόση, ακολουθούν άλλες τέσσερις), τέλη κυκλοφορίας υπολογίζοντας φέτος την εμπορική του αξία μου πήραν το αυτοκίνητο. Καλορίζικό τους! Έπονται ακίνητα. Προωθείται φορολόγηση αγροτεμαχίων.

Ρεμάλι, μας δημεύουν κάθε περιουσιακό στοιχείο... τα ρεμάλια. Δημεύουν χωρίς να ορίζουν νέο τοπίο. Ούτε στη Σοβιετική Ένωση! Πλιάτσικο κανονικό. Μας τιμωρούν με βαναυσότητα, γιατί έτσι! Οι ανέντιμοι κέρδισαν και τούτη την παρτίδα. Σε τούτον τον τόπο του αίσχους. Ρεμάλι, καλά εσύ που έχεις ακόμα δυο-τρία χρόνια. Έχει πλάκα... Σε ορίζω έως και προνοητικό!

Αναγκαία διευκρίνιση. Δεν λιγουρεύτηκα ποτέ τη ζωή του ρεμαλιού. Ποτέ δεν με ξεγέλασε ότι και καλά ήταν «ξέγνοιαστη». Η ξεγνοιασιά κλείνει ισολογισμό μετά τα –ήντα. Ζόρικη η συγκατοίκηση με Ερινύες. Λαλίστατες. Σου παίρνουν τ΄ αφτιά. Και η μοναξιά θερίζει στα ρεμάλια. Τη χώρα μου οικτίρω. Και τον εαυτό μου ως «ένοικο».

Για κάθε έντιμο, γνωστικό πολίτη, θυμώνω και πονάω. Για κάθε υγιές που καίγεται λες και η μεγαλύτερη αγωνία των πολιτικών μας είναι, μην και ξαναφυτρώσει.

Ρεμάλι μου, η ζωή είναι παρτίδα με άγνωστο τέλος. Εσύ τα έφαγες, εμάς μας τα «δημεύουν». Εσύ αυτοτιμωρείσαι με το πάσο σου. Εμάς μας τιμωρούν χωρίς λόγο. Δεν θα σε γηροκομήσω... Ενδέχεται να με γηροκομήσεις εσύ.

http://www.protagon.gr/

G20: Το φάντασμα της Συρίας πλανιέται στην Αγία Πετρούπολη



Είναι ουσιαστικά η πρώτη σύνοδος της G20 από το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης στην οποία οι ηγέτες δεν έχουν να συζητήσουν το πιεστικό θέμα των μέτρων ή κάποιου επαπειλούμενου κραχ.
Όμως ένα "φάντασμα" υπερίπταται και πάλι της συνόδου: αυτό της επίθεσης στη Συρία.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν υποδέχεται στο παλάτι του τσάρου Κωνσταντίνου στην Αγία Πετρούπολη τους ηγέτες των 19 ακόμη ισχυρότερων κρατών του κόσμου.

Ύποπτη η σιωπή του Καψή...

Περίεργες διαρροές από το περιβάλλον του...

Εάν είναι ένα απλο τεχνικό πρόβλημα, να βγουν και να το πούνε. Είναι απαράδεκτο να σιωπά ο αρμόδιος υπουργός, ενώ, ταυτόχρονα, από το περιβάλλον του να κυκλοφορούν διάφορες περίεργες φήμες με... εμφανείς σκοπιμότητες .

Δεν καταλαβαίνουν ότι το ευαίσθητο αυτό θέμα, δεν σηκώνει ραδιουργίες?...

http://nonews-news.blogspot.gr/

Παναχαϊκή: Λόγω κυπέλλου, αναβλήθηκε το φιλικό με τη Νίκη Βόλου

Λόγω της πρεμιέρας του κυπέλλου Ελλάδας 14-15 του μήνα, ματαιώθηκε το φιλικό που είχε κλειστεί για την ερχόμενη Κυριακή στο Βόλο με την τοπική Νίκη από πλευράς Παναχαϊκής.
Σε εξέλιξη είναι παράλληλα και η προπώληση των εισιτηρίων

Δέκα «κακά» πράγματα που σας κάνουν καλό!

Τα «κακά» πράγματα είναι πραγματικά… κακά για εσάς, όμως κάποιες φορές μπορεί να είναι και καλά σε ότι αφορά την υγεία σας!
Αυτό μπορεί να σας σοκάρει αλλά εξακολουθεί να είναι αλήθεια. Μπορείτε να εισπνέετε, να τρώτε, να πίνετε και να κάνετε τα παρακάτω «κακά» πράγματα χωρίς φόβο, ωστόσο μην ξεχνάτε ότι κατά βάση έχουν αρνητικές συνέπειες.

Με UFO έφυγε από το Συμπόσιο του ΠΑΣΟΚ ο Γιώργος Παπανδρέου!

Η πραγματικότητα όπως την αντιλαμβάνεται το Κουλούρι

Ασυνήθιστα και μεταφυσικά φαινόμενα αναφέρουν πως αντίκρισαν χθες το απόγευμα θορυβημένοι πολίτες οι οποίοι κατοικούν στην πλειονότητα τους στην περιοχή του Ταύρου. Τα ανεξήγητα φαινόμενα αυτά, συμπίπτουν παραδόξως με το συμπόσιο του ΠΑΣΟΚ, το οποίο έλαβε χώρα χθες στο Κέντρο Ελληνικού Κόσμου.

Φώτα στον ουρανό, ανωμαλίες στο χωροχρονικό συνεχές και ανεξήγητη ανθρώπινη συμπεριφορά, είναι μερικά μόνο από όσα μετέφεραν αυτόπτες μάρτυρες. Τα φαινόμενα αυτά μάλιστα κορυφώθηκαν όταν έκανε την εμφάνισή του στο πόντιουμ ο Γιώργος Παπανδρέου. Ο Κώστας Χαρδαβέλας, έμπειρος κι εξειδικευμένος σε θέματα τέτοιας φύσεως Έλληνας ρεπόρτερ, βρέθηκε από την πρώτη στιγμή στο χώρο και αποκάλυψε πως κανείς από τους παρευρισκόμενους δεν θυμάται πως εισήλθε ή πως εξήλθε ο τέως πρωθυπουργός απο την αίθουσα.

Ο Μίμης Ανδρουλάκης περιέγραψε χαρακτηριστικά πως θυμάται ένα δυνατό φως και αμέσως μετά τον Γιώργο Παπανδρέου, λουσμένο στο λευκό φως, να χειροκροτείται από τον κόσμο. Άλλοι σύνεδροι δηλώνουν πως έπαθαν ομαδική αμνησία και άλλοι πως υπνωτίστηκαν ακριβώς την στιγμή που ο πρώην πρόεδρος του κινήματος υπερασπίστηκε την φράση του «Λεφτά υπάρχουν». Ο Δημήτρης Ρέππας εξηγεί στο «Κουλούρι» συγκλονισμένος: «Δεν θυμάμαι γιατί ή πώς, αλλά βρέθηκα να ξαναχειροκροτώ την ίδια φράση! Ακόμα και τώρα που το συζητώ μπορώ μόνο να το ανακαλέσω στη μνήμη μου με δυσκολία και αμυδρά, χωρίς λεπτομέρειες. Δεν ξέρω τι να πιστέψω…».

Η Φώφη Γεννηματά σε μια ακόμα πιο συγκλονιστική αποκάλυψη αναφέρει προφανώς σοκαρισμένη: «Με απήγαγαν… Οι δικοί μου μου είπαν πως έλειψα για μερικά λεπτά όταν πήγα να πάρω καφέ, αλλά εγώ θυμάμαι να έλειψα για ώρες. Θυμάμαι τον Γιώργο Παπανδρέου σε ένα μεταλλικό σκάφος. Φορούσε μια ασημένια φόρμα, μου μιλούσε μειλίχια και συζητήσαμε ώρες για τον σοσιαλισμό, τον Μάο, το παρκούρ και τα εργαλεία του ΠΑΣΟΚ για να βγει από το τέλμα. Με χαιρέτησε ευγενικά και μου είπε πως είναι ώρα να φύγω. Έχασα την αίσθηση του εαυτού μου, σαν να επέπλεα στο διάστημα. Όταν άνοιξα τα μάτια μου ήμουν πίσω στον μπουφέ με τους καφέδες, σα να διακτινίστηκα εκεί έτσι ξαφνικά».

Το «Κουλούρι» ερευνά την ασυνήθιστη αυτή υπόθεση και θα σας κρατάει ενήμερους για όλες τις εξελίξεις.

Πηγή: tokoulouri.com

http://left.gr/

Αγρίνιο: Έκρυβε την κάνναβη μέσα σε βαρέλια κάτω από ξερά καλάμια

Συνελήφθη χθες το μεσημέρι, στο Αγρίνιο, από αστυνομικούς του Τμήματος Δίωξης Ναρκωτικών Αγρινίου, ένας Έλληνας ηλικίας 27 ετών σε βάρος του οποίου σχηματίστηκε δικογραφία για διακίνηση και κατοχή ναρκωτικών ουσιών (κάνναβη).

Ο ρωσικός στόλος στη Μεσόγειο

Ακόμη τρία ρωσικά πολεμικά πλοία πέρασαν πριν από λίγες ώρες τα στενά του Βοσπόρου, με τελικό προορισμό την ανατολική Μεσόγειο, στο τρίγωνο Συρίας-Ισραήλ-Κύπρου. Την ίδια ώρα, όλα τα σενάρια σχετικά με μονομερή στρατιωτική επέμβαση κατά της Δαμασκού παραμένουν ανοιχτά.

Προερχόμενο από την Μαύρη Θάλασσα, το πλοίο ηλεκτρονικού πολέμου SSV-201 «Priazovie» πέρασε τα στενά συνοδευόμενο από τα μεγάλα αποβατικά σκάφη «Minsk» και «Novotcherkassk», σύμφωνα με φωτοειδησεογράφο του Γαλλικού Πρακτορείου.

Το «Priazovie» είχε αναχωρήσει την Κυριακή από το λιμάνι της Σεβαστούπολης «για μια αποστολή στην ανατολική Μεσόγειο», σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Interfax.

Σε λίγες μέρες αναμένεται και η άφιξη του καταδρομικού «Μασκβά» (Mockba) στην περιοχή, συνοδευόμενο από μια φρεγάτα από τον στόλο της Μαύρης Θάλασσας και ενός αντιτορπιλικού από το στόλο της Βαλτικής. Διαβάστε περισσότερα εδώ

http://www.koutipandoras.gr

Ο Αντώναρος για τον… αμετανόητο Γιώργο Παπανδρέου

Ο Ευάγγελος Αντώναρος με ανάρτησή του στο twitter σχολίασε την ομιλία του Γιώργου Παπανδρέου στο... συμπόσιο του ΠΑΣΟΚ, στην οποία ο πρώην Πρωθυπουργός τόνισε πως το 2009 παρέλαβε στα χέρια του μία βόμβα.

Ο κ. Αντώναρος, μέλος της κυβέρνησης Καραμανλή σχολίασε σε έντονο ύφος:

Χρειάζεται νέα αρχή τώρα

Photo: Π. Τζάμαρος @fosphotos.com
του Κώστα Σημίτη

Πρόκειται για την ομιλία του κ. Κ. Σημίτη στο συμπόσιο του ΙΣΤΑΜΕ.

Υπάρχουν επετειακές γιορτές μάλλον βαρετές. Τα παλιά και γνωστά επαναλαμβάνονται σε ένα ακροατήριο που τα έχει ακούσει ήδη πολλές φορές. Η σημερινή συνάντηση δεν πρέπει να εξελιχθεί με αυτόν τον τρόπο. Σήμερα δεν είναι 1981, όταν κέρδισε το ΠΑΣΟΚ για πρώτη φορά τις εκλογές ούτε 1985, 1993, 1996 ή 2000 όταν ξανακέρδιζε τις εκλογές. Ούτε καν βρισκόμαστε στο 1989 όταν έχασε τις εκλογές αλλά συγκράτησε μεγάλο μέρος της δύναμής του. Σήμερα η παράταξή μας, που καθόρισε για τριάντα χρόνια τη σύγχρονη ιστορία της χώρας, έχει χάσει σχεδόν ολοκληρωτικά την επιρροή της.

Το σκηνικό θυμίζει, δυο χρονιές κλειδιά, το 1967 και το 1974. Το πραξικόπημα το 1967 πιστοποίησε την ολοκληρωτική αποτυχία της δημοκρατικής παράταξης. Η δημοκρατική παράταξη είχε χάσει το 1967, τέσσερα χρόνια μετά τη θριαμβευτική της νίκη, κάθε κύρος. Είχε παρασυρθεί σε δαιδάλους εσωτερικών διενέξεων από τους παράγοντες του πελατειακού κράτους, παράγοντες που η ίδια είχε αναδείξει και πρόβαλε. Η χώρα βρισκόταν τότε ακυβέρνητη. Παρ’ όλ’ αυτά, κεντρικό θέμα της πολιτικής τότε δεν ήταν η υπέρβαση της μεγάλης οικονομικής και θεσμικής υστέρησης της χώρας, δεν ήταν η μελλοντική προοπτική της, αλλά το μέλλον των αρχηγίσκων των ρουσφετιών και των κομματαρχών τους.

Το 1974 αυτοί που προκάλεσαν την πανωλεθρία του 1967 επανήλθαν στο προσκήνιο, σα να μη συνέβη τίποτα, για να επαναφέρουν στη ζωή τα ίδια παλιά μαγαζιά. Υπήρχαν όμως εκτός από αυτούς και άλλοι, πολλοί, που δεν ήταν διατεθειμένοι να παίξουν το παιχνίδι των ασήμαντων πολιτευτών, των αιώνιων βουλευτών, των πολιτικών που παρά τις επικλήσεις τους στην αλλαγή εργάζονταν για τη διατήρηση-συντήρηση εξασφαλίζοντας έτσι την μέτρια ύπαρξή τους.

Οι άλλοι,οι πολλοί το 1974 δεν ήταν οργανωμένοι, δεν ήταν ομάδες με σκοπιμότητες, δεν ήταν πρόσωπα με εγωκεντρισμούς και επιθυμία ανάδειξης, δεν ήταν βαρύγδουπα ονόματα, δεν γνωρίζονταν καν μεταξύ τους. Ήταν χιλιάδες πολίτες που ζητούσαν ένα νέο δρόμο. Ήθελαν να υπάρξει μια άλλη πολιτική από την προχουντική πολιτική, να υπάρξουν σχέδια, στόχοι, να δουλέψουν οι υπεύθυνοι με γνώση και ανάλυση της πραγματικότητας. Ήταν αντίθετοι με τις κενολογίες, υποσχέσεις, πομπώδεις φράσεις που συγκάλυπταν τα πραγματικά προβλήματα.

Το ΠΑΣΟΚ δημιουργήθηκε το 1974 με τη συνδρομή των πολλών αγνώστων ή των γνωστών για τους οποίους όμως οι πολιτικοί της εποχής χρησιμοποιούσαν απαξιωτικές εκφράσεις, τους θεωρούσαν άπειρους, ιδεολόγους, τεχνοκράτες και γι’ αυτό ανίκανους. Ιδρύθηκε από ανθρώπους που είχαν το θάρρος να διαμαρτυρηθούν έντονα και με πολλούς τρόπους κατά της χούντας, όταν οι παλαιοπολιτικοί περίμεναν σιωπηλοί να περάσει η μπόρα. Ιδρύθηκε από πρόσωπα που είχαν γνωρίσει την καταπίεση, τη φυλακή, την εξορία, τα βασανιστήρια, το φόβο, την αυθαιρεσία της εξουσίας. Ιδρύθηκε από τους άσημους της μεγάλης μάζας που δεν ανέχονταν να αρχίσει πάλι ο κενός περιεχομένου ανταγωνισμός των διασήμων της πολιτικής ελίτ που κυριαρχούσαν πριν το 1967 και αισθάνονταν απέχθεια προς τα διάφορα παλαιά σχήματα, την Ένωση Κέντρου, την ΕΡΕ και την ΕΔΑ. Αισθάνονταν αποστροφή για όσους είχαν προκαλέσει με τη συντηρητική, παραδοσιακή, εγωκεντρική και ακραία επιπόλαια συμπεριφορά τους την αρπαγή της εξουσίας από τους ξένους πράκτορες και το στρατό.

Βρισκόμαστε σήμερα σε μια παρόμοια στιγμή, σε μια στιγμή που είναι ανάγκη να αρχίσει μια νέα εποχή. Οι ταγοί μας στην πλειοψηφία τους αποδείχθηκαν ανειλικρινείς απέναντι στους εαυτούς τους, απέναντι στη χώρα, αυτάρεσκοι για τα αξιώματα που κατείχαν είτε στην κυβέρνηση είτε στην αντιπολίτευση, απασχολημένοι με την προβολή του εαυτού τους. Τυφλοί κι αδιάφοροι για τις επιδράσεις στην ελληνική οικονομία της ενιαίας αγοράς, του ενιαίου νομίσματος, των νέων συνθηκών της Ευρωζώνης που οι ίδιοι χαιρετούσαν. Παρά την κοσμογονική αλλαγή στη θέση της χώρας και την λειτουργία της σε ένα νέο περιβάλλον, κυρίαρχος στόχος της πολιτικής συνέχισε να είναι γι’ αυτούς, ο χειρισμός των διορισμών, των παροχών, των προσόδων ώστε να μεγιστοποιείται η εκλογική απήχηση. Το 2004 περισπούδαστα τόνιζαν, πως αυτοί θα έδιναν στον ελληνικό λαό ό,τι δεν του είχε δώσει μέχρι τότε το ΠΑΣΟΚ δηλαδή θέσεις και χρήματα. Οι συνθήκες όμως είχαν αλλάξει μετά την ένταξη στο ευρώ. Δεν ήταν πια δυνατό, η Τράπεζα της Ελλάδος να τυπώνει με παραγγελία της κάθε κυβέρνησης ανέμελα χαρτονόμισμα για να καλύπτει τις πελατειακές ανάγκες των κυβερνήσεων. Κατέφυγαν τότε χωρίς δισταγμό, χωρίς πρόνοια στον ευρωπαϊκό δανεισμό. Εκμεταλλεύτηκαν τα φθηνά επιτόκια και συνεργάστηκαν με τις μεγάλες ξένες τράπεζες που παρείχαν άπλετο χρήμα, ασυνήθιστα φθηνό και πολύ. Οι πρωτογενείς δαπάνες ξεπέρασαν σταθερά και γρήγορα τα κρατικά έσοδα από το 2005 και μετά για να κορυφωθούν το 2009 και να ξεπεράσει η Ελλάδα κάθε προηγούμενο, αλλά και κάθε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ως προς το ύψος του ελλείμματος. Εκείνη τη στιγμή της καταστροφής το ΠΑΣΟΚ θεώρησε και αυτό ότι δεν υπάρχει λόγος ιδιαίτερης ανησυχίας, ότι χρήματα μπορούν να βρεθούν για τη συνέχιση των υποσχέσεων και παροχών. Σιωπήσαμε όταν βλέπαμε το τσουνάμι της κρίσης να έρχεται. Επαναφέραμε μάλιστα στην τάξη κάποιους λίγους που το επισήμαιναν. Κυριάρχησε το δόγμα, ότι μια προοδευτική κυβέρνηση είναι ενάντια σε περικοπές παροχών, επιδομάτων και προσόδων. Ότι ο προοδευτικός χώρος δεν έχει σχέση με σταθεροποίηση ή με ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, «τα δίνει όλα», για να χρησιμοποιήσω μια γνωστή σε όλους έκφραση. Δημιουργήσαμε την εντύπωση ότι ως μάγοι θα τα τακτοποιήσουμε όλα χωρίς να είναι ανάγκη να ανησυχήσουμε τους πολίτες. Πληρώσαμε όχι μόνο τις φαντασιώσεις μας με το πετσί μας αλλά τις πλήρωσε και ο ελληνικός λαός, πράγμα πολύ χειρότερο. Παρ΄ ολ’ αυτά οι παλιές ιδέες μας περιστοιχίζουν ακόμη. Δεν τολμάμε να αναμετρηθούμε μαζί τους, να αλλάξουμε αποφασιστικά ρότα. Κάποιοι από μας, ακόμα και σήμερα υπερασπίζονται, για χάρη δήθεν των εργαζομένων, τις τερατώδεις ρουσφετολογικές προσλήψεις που έγιναν από τη Ν.Δ από το 2004 έως το 2009. Παραβλέπουν επίμονα ότι η χώρα καταστράφηκε από αυτήν την πρακτική. Αποσιωπούν ότι χιλιάδες έλληνες έμειναν άνεργοι και περιήλθαν σε φτώχεια, γιατί σπαταλήθηκαν αλόγιστα τα χρήματα που θα δημιουργούσαν έργα, απασχόληση, προοπτικές.

Τι μάθαμε από αυτήν την εξέλιξη. Δυστυχώς πολύ λίγα. Ο λόγος μας είναι ακόμη δύο ή περισσότερων επιπέδων. Ένας προς την τρόικα που προσαρμόζεται στους περιορισμούς του μνημονίου, και θέλει να εξασφαλίσει τα χρήματα που μας λείπουν. Ένας προς τους πολίτες. Οδυρόμαστε για τα όσα συμβαίνουν. Ψάχνουμε τρόπους αποστασιοποίησής μας. Δήμαρχοι δεν συμφωνούν με τα μέτρα που αφορούν την τοπική αυτοδιοίκηση. Αλλά ζητούν να τους εξοφληθούν τα εκατομμύρια που υπερδανείστηκαν οι Δήμοι. Ο συνδικαλιστής εκπαιδευτικός υπόσχεται για χάρη της Παιδείας απεργίες επ’ αόριστον. Τα παιδιά τα γράφει στα παλιά του τα παπούτσια. Ο τρίτος λόγος είναι εκείνος που χρησιμοποιούμε μεταξύ μας. Άλλοτε άτεγκτος, άλλοτε συμφιλιωτικός για να διατηρούμε επωφελείς συσχετισμούς. Όλα επιτρεπτά. Όλα ασαφή και αβέβαια. Παρ’ όλο που εμείς έχουμε τώρα την ευθύνη, παρ’ όλο που σε μας ως κυβερνήτες, ανήκουν οι πρωτοβουλίες και σε μας προσβλέπουν οι πολίτες για να τους δείξουμε το δρόμο της ανάκαμψης.

Αναρωτιέμαι, γιατί τόσες διαφορετικές γλώσσες; Δεν πρέπει να ξέρει ο πολίτης την αλήθεια; Δεν πρέπει να έχει πλήρη πληροφόρηση για να κρίνει; Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να επεξεργαζόμαστε και να του παρουσιάζουμε εναλλακτικές λύσεις για να επιλέξει;

Σε μια δημοκρατία, αν θέλουμε να υπάρχει δημοκρατία και κοινωνία πολιτών, ο πολίτης δεν βρίσκεται υπό επιτροπεία. Ο πολιτικός δεν είναι ο κηδεμόνας του που κρίνει τι θα μαθαίνει. Μια χώρα έχει το επίπεδο ανάπτυξης και πρωτοβουλιών που έχουν οι πολίτες της. Αν δεν προσπαθήσουμε οι πολίτες να έχουν πληροφόρηση, γνώση, κρίση, θα βρισκόμαστε μονίμως σε υστέρηση. Η υποτίμηση των πολιτών υποτιμά τη χώρα. Η συγκάλυψη της αλήθειας από τους πολιτικούς δημιουργεί μια κοινωνία η οποία δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματά της. Που γίνεται έρμαιη δημαγωγών, τσαρλατάνων, που πιστεύει σε «ψεκασμούς», προσβλέπει σε σβάστικες και ελπίζει σε μάγους με ταχυδακτυλουργίες που θα βρουν από το πουθενά χρήματα και πετρέλαια.

Για να βγούμε από την άβυσσο που βρισκόμαστε, πρέπει να σταματήσει η υποτίμηση της νοημοσύνης των πολιτών. Το ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει ακάθεκτο την πορεία της πτώσης του, αν κλείσει τα μάτια στις ανάγκες της εποχής, αν θεωρεί την πολιτική μια τυποποιημένη συμπεριφορά, μια ρουτίνα, αν αρκείται να ασκεί μικροπολιτικές παραχωρώντας προσόδους ή ρυθμίζοντας πρόσκαιρα και επιφανειακά τις ανάγκες, αν ασχολείται με την επικοινωνία, την προβολή, τις δημόσιες σχέσεις, την εικόνα και όχι με τις λύσεις που έχει ανάγκη ο τόπος.

Χρειάζεται, τώρα, θάρρος. Να καταπολεμήσουμε την αδιαφορία που βολεύει, τη σιωπή που μας απαλλάσσει από προβλήματα, τη συμπόρευση με την κυρίαρχη γνώμη που προλαμβάνει δυσκολίες. Χρειάζεται να ανοίξουμε νέους δρόμους, να παλέψουμε για πεποιθήσεις, να δημιουργήσουμε διαφορετικά. Σταθήκαμε στην κρίση πολλές φορές αντίθετοι σε αρεστές απόψεις. Αλλά με τύψεις. Δεν απαλλαγήκαμε αποφασιστικά από τη ρουτίνα του ναι και του όχι. Υπερασπιστήκαμε το σωστό, αλλά δεν παλέψαμε γι’ αυτό με πεποίθηση και πρωτοβουλίες. Υπεκφύγαμε όταν έπρεπε να δώσουμε σαφείς απαντήσεις. Ο κόσμος μας κατέταξε γι’ αυτό στη γκρίζα μάζα των τυποποιημένων, των φοβισμένων, των όσων θέλουν να επιζούν χωρίς διαφορετικότητα και πάθος. Σ’ αυτούς που δεν προσφέρουν.

Το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σήμερα σε μια ευνοϊκή συγκυρία. Μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση απαντήθηκε αρνητικά το ερώτημα για τη θέληση της να συμβάλει στην αναμόρφωσή του προοδευτικού χώρου. Δεν έχει τη φαντασία γι’ αυτό. Την πνίγει ο αριστερός κονφορμισμός της.

Ο δικομματισμός ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος χαρακτηρίζει τη σημερινή πολιτική κατάσταση είναι στείρος. Διακρίνεται από συνεχείς υβριστικές αντιπαραθέσεις που δεν προσφέρουν στον πολίτη καμιά πληροφόρηση, απλοποιούν τα πολιτικο-οικονομικά προβλήματα και καθιερώνουν ως πρότυπο το επίπεδο καφενειακής διαμάχης υπέργηρων συνταξιούχων.

Ο προοδευτικός χώρος μετά την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται σε συνεχή αναζήτηση διεξόδων για να διαμορφώσει μια πολιτική που δεν συνθλίβεται στο δίλημμα ναι ή όχι στο μνημόνιο. Υπάρχουν πολλές διάσπαρτες δυνάμεις που θέλουν να συνεργασθούν, να προχωρήσουν μαζί σε αναζητήσεις θέσεων και πρωτοβουλιών για την αναδιαμόρφωση της κοινωνίας. Υπάρχει ένα τμήμα της ελληνικής κοινωνίας που αποστρέφεται τους δογματισμούς, τα σχοινοτενή κομματικά κείμενα που δίνουν εξηγήσεις σε όλα, αδιάφορες και άχρηστες.

Υπάρχει διαδεδομένη η αίσθηση ότι η χώρα διατρέχει τον κίνδυνο οι δημιουργικές της δυνάμεις να μην μπορέσουν να αντιπαρατεθούν στο όλο και πιο εχθρικό περιβάλλον που διαμορφώνουν οι συντεχνίες, τα οργανωμένα συμφέροντα, και οι κατεστημένες εξουσίες.

Υπάρχουν πολίτες που φοβούνται ότι η χώρα πορεύεται σταθερά προς την άρνηση της ελευθερίας της σκέψης και της αναζήτησης. Ότι κατευθύνεται προς μια κοινωνία όπου θα κυριαρχεί όλο και μεγαλύτερη εχθρότητα, φόβος και σιωπή. Ότι ένα όλο και πιο επικίνδυνο αμάλγαμα από «αγανακτισμένους» γιατί κινδυνεύουν τα συντεχνιακά τους προνόμια και οι πρόσοδοί τους, από μονίμως απεργούντες με κάθε αφορμή, γιατί αδυνατούν να σκεφθούν λύσεις από επιθετικούς οπαδούς της τάξης και ασφάλειας, από πολιτικούς των εύκολων και των αναπόδεικτων καταγγελιών, από επιχειρηματίες που νοσταλγούν τη δραχμή και την παλιό ασυδοσία τους θα οδηγήσει σε ολοκληρωτικές επεμβάσεις «για να τελειώνουμε πια».

Χρειάζεται νέα αρχή τώρα. Αρχή στην οποία όλοι θα μπορούν να συμμετέχουν και στην οποία δεν θα υπάρχουν εισιτήρια πρώτης, δεύτερης και τρίτης θέσης. Χρειάζεται ελεύθερη συζήτηση, χωρίς ιμάμηδες και διαγραφές για να περιορίζεται η σκέψη. Χρειάζεται αναζήτηση σε διάφορες κατευθύνσεις, με σχέδια, με ιδέες. Χρειάζονται ανοιχτές διαδικασίες και όχι κλειστά δωμάτια όπου όσοι έχουν εγκατασταθεί αποκλείουν τους άλλους. Χρειάζεται μια φάση όπως εκείνη του ’74 χωρίς αρχηγούς, επετηρίδες, ιεραρχίες. Χρειάζεται ειλικρίνεια.

Ας αφήσουμε για λίγο κατά μέρος τις παραδοσιακές αντιλήψεις της κομματικής οργάνωσης, την ανάγκη του Αρχηγού, την τακτοποίηση των σημαντικών στελεχών σε πολιτικά ή εκτελεστικά γραφεία, τις γραμματείες της οργάνωσης και της διαφώτισης που καθορίζουν ποια είναι η θέση του καθένα και τι πρέπει να πιστεύει, τις Κεντρικές Επιτροπές που συγκεντρώνουν όλους που θεωρούν τους εαυτούς τους σημαντικούς. Ας δούμε ότι κοντά στο ΠΑΣΟΚ μπορούν να υπάρχουν και άλλα σχήματα στο πλαίσιο της προοδευτικής παράταξης με δικές τους ευαισθησίες, ιδεολογίες και επιδιώξεις. Ας προσπαθήσουμε μια ευρύτερη συνεργασία στην αρχή με χαλαρούς κανόνες και βαθμιαία, μετά από συνεννοήσεις, πιο σταθερούς. Δεν με απασχολεί να τακτοποιήσω τους υπερεκχειλίζοντες εγωισμούς μικροαρχηγών, ούτε κάποιους μόνιμα διαφοροποιημένους έως ότου εξασφαλίσουν αυτό που θέλουν. Με απασχολούν οι πολλοί που όπως στα χρόνια της δικτατορίας, θέλουν να βοηθήσουν, να εκφράσουν τις αγωνίες τους, να δράσουν, να ξεφύγουν από την ισοπέδωση στην οποία έχουν εκτεθεί, να σπάσουν τα αόρατα δεσμά που τους επιβάλλουν να συμμορφωθούν. Αυτούς πρέπει να εντάξουμε στην προσπάθειά μας που το σύστημα εσκεμμένα ή άθελα αποκλείει σήμερα τα νέα πρόσωπα, τις νέες κινητοποιήσεις, τις νέες ιδέες. Ας το αλλάξουμε. Έτσι μόνο μπορούν να γίνουν οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις. Από όλους εκείνους που έχουν άποψη, λόγο και θέληση για δημιουργική δράση. Να προχωρήσουμε με θάρρος, φαντασία, συναίσθημα ευθύνης όπως το 1974. Το ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία με πολλούς άλλους μπορεί να γίνει μοχλός αυτής της αλλαγής. Να βάλει τις βάσεις για ένα νέο μεγάλο Κίνημα, ένα ρεύμα ανανέωσης που θα είναι καθοριστικό για να ξεπεραστούν οι συνέπειες της κρίσης. Να υπάρξει μια παράταξη δημιουργίας και αλληλεγγύης που θα εξασφαλίσει την ανάκαμψη, τη δουλειά, το εισόδημα, το μέλλον.

http://www.protagon.gr/

«Η βιομηχανία, αιχμή του δόρατος για να ξαναμπεί ο τόπος σε ανάπτυξη»


«Ο τόπος μπορεί να ξαναμπεί σε αναπτυξιακή τροχιά μόνον αν στηρίξουμε και στηριχτούμε στην πραγματική οικονομία, στην πραγματική παραγωγική βάση της χώρας. Και αιχμή του δόρατος αυτής της παραγωγικής βάσης είναι η εν πολλοίς υποτιμημένη και συκοφαντημένη ελληνική βιομηχανία» αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών (ΣΕΒ).

Αλλαξαν οι συνθήκες...

Στόχος επιβίωσης είναι για το ΠΑΣΟΚ και τον Ευάγγελο Βενιζέλο οι ευρωεκλογές του 2014. Η χαλαρή ψήφος και η χαμηλή δημοσκοπική επιρροή του κόμματος είναι ένας εφιαλτικός συνδυασμός, που συνηγορεί όχι μόνο σε...ένα χαμηλό ποσοστό, αλλά ακόμα και στο να μην μπορέσει τελικά να εκπροσωπηθεί το ΠΑΣΟΚ στην Ευρωβουλή. Ακραίο σενάριο, που όμως στη Χαριλάου Τρικούπη το βλέπουν σαν εφιάλτη.

Αυτός είναι και ένας λόγος, ίσως ο πιο σοβαρός, που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έκανε χθες άνοιγμα στη ΔΗΜΑΡ για συνεργασία στις ευρωεκλογές και τόνισε την ανάγκη συσπείρωσης, κάτω από την πλατφόρμα των Ευρωπαίων σοσιαλιστών, όλων των δυνάμεων της δημοκρατικής παράταξης, όλων των μεταρρυθμιστικών δυνάμεων, όλων των δυνάμεων της Κεντροαριστεράς.

Είπε ακόμα ότι αυτή η συνεργασία θα είναι χωρίς ηγεμονισμούς από τη μεριά του ΠΑΣΟΚ, προφανώς όμως και του ίδιου. Φυσικά, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί οι εποχές που το ΠΑΣΟΚ είχε ηγεμονικό ρόλο στην πολιτική σκηνή και τον έδειχνε σε κάθε ευκαιρία κλοτσώντας στον αέρα οποιαδήποτε πρόταση από τα μικρότερα κόμματα για συνεργασίες. Τώρα παρακαλάει αυτό. Αλλαξαν οι συνθήκες...

Π.ΣΩΚ.

"Ποιλιτικά Παρασκήνια" (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

http://nonews-news.blogspot.gr

ΕΠΣ Αχαϊας: Κάλεσμα για διοριστήριο κατάταξης διαιτητή 2013-14

Καλούνται οι παρακάτω Διαιτητές 5ης και 6ης κατηγορίας ΕΠΣΑ που πέρασαν με επιτυχία τις γραπτές εξετάσεις πιστοποίησης ΕΠΣΑ και τις αγωνιστικές δοκιμασίες (FIFA test) να προσκομίσουν το Διοριστήριο κατάταξης

ΑΕΠΙ: Ζητάει τακτικά ασφαλιστικά μέτρα εναντίων όλων τον ελληνικών παρόχων!

Στις 17 Σεπτεμβρίου θα εκδικαστούν τελικά τα τακτικά ασφαλιστικά μέτρα της ΑΕΠΙ εναντίον όλων των τηλεπικοινωνιακών ελληνικών εταιρειών, με αίτημα το μπλοκάρισμα ιστοσελίδων που παρέχουν την δυνατότητα...
κατεβάσματος υλικού που προστατεύεται από την πνευματική ιδιοκτησία.

Συγκεκριμένα η ΑΕΠΙ στρέφεται εναντίον των ΟΤΕ, Wind, Vodafone, Cyta, Forthnet, hellas online, On Telecoms και Vivodi και αίτημα της είναι να μπλοκαριστεί η πρόσβαση στις εξής

ΠΑΟ: Με όλα του τα αστέρια στην Πάτρα για το φιλικό με την Παναχαϊκή

Με διπλό στόχο, δηλαδή το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σε οργανωτικό και αγωνιστικό επίπεδο, οι άνθρωποι της Παναχαϊκής συνεχίζουν κανονικά τη δουλειά τους (ο καθένας στον τομέα του) για το μεγάλο φιλικό παιχνίδι της Πάτρας με τον Παναθηναϊκό την ερχόμενη

Υγεία: «Εχθρός» της σκλήρυνσης κατά πλάκας ο ύπνος

Αμερικανοί επιστήμονες ανακάλυψαν άλλον έναν καλό λόγο για να κοιμόμαστε αρκετά: ο ύπνος ανανεώνει και αυξάνει τον αριθμό ορισμένων εγκεφαλικών κυττάρων, ιδίως εκείνων που παράγουν... την μυελίνη, τη μονωτική ουσία γύρω από τα νεύρα, η οποία, όταν καταστρέφεται, εμφανίζονται παθήσεις όπως η σκλήρυνση κατά πλάκας.

Δημοκρατικό Τόξο εναντίον Χρυσής Αυγής

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Η Ν.Δ. μάς απαγορεύει επί ποινή φυλακίσεως να αμφισβητούμε τα παραμύθια που μας έχουν πλασάρει ως επίσημη Ιστορία, για να μην μπορεί να αμφισβητήσει και η Χρυσή Αυγή το Ολοκαύτωμα των Εβραίων. Το ΠΑΣΟΚ ζητάει να μην εμπλέκουμε τον αρχηγό του με τη λίστα της Λαγκάρντ, γιατί έτσι διασύρεται το πολιτικό σύστημα και θεριεύει η Χρυσή Αυγή. Η κ. Σώτη Τριανταφύλλου, σε ένα από τα συνήθη ρεσιτάλ βλακωδών συνειρμών, απαιτεί από τον ΣΥΡΙΖΑ να μην ζητάει μερική διαγραφή του δημόσιου χρέους, διότι έτσι καλλιεργεί την ανομία και θρέφει την Χρυσή Αυγή. Μέχρι και τη λαθροχειρία με τις δύο λίστες που πάνε να κάνουνε στις αυτοδιοικητικές εκλογές, για να θολώσουνε τα νερά και να περιορίσουνε τη συντριβή τους, μέχρι και αυτήν στη Χρυσή Αυγή τη φορτώνουνε. Αλλάζουμε τον εκλογικό νόμο, λένε, για να μην βγει δήμαρχος ο Κασιδιάρης.

Πλάκα- πλάκα, και εν προκειμένω, όταν λέμε «πλάκα», εννοούμε εκείνη του νεκροταφείου, το σύστημα έχει μετατρέψει τη Χ.Α. σε άλλοθι. Ακόμη χειρότερα, την έχει μετατρέψει σε φόβητρο, το οποίο στρέφεται κατά πάντων των άλλων, πλην των ίδιων των νεοναζί. Στρέφεται κυρίως κατά της Αριστεράς, που, κοίτα να δεις ρε παιδί μου, ό,τι και να κάνει, θρέφει την Χ.Α. Όταν μιλάει χαμηλόφωνα, την κατηγορούν ότι είναι δειλή και αφήνει τους χρυσαυγίτες να αλωνίζουν, όταν υψώνει τη φωνή, την κατηγορούν ότι δίνει πάτημα στους Μιχαλολιάκους, για να φωνάξουν κι αυτοί, όταν δεν μιλάει καθόλου, ε, τότε σίγουρα κάτι πολύ ύποπτο συμβαίνει.

Μετά κάνουν ένα σύντομο διάλειμμα από τις συκοφαντίες και τις ύβρεις, σηκώνουν το δάχτυλο και ζητάνε από τον ΣΥΡΙΖΑ να συμπαραταχθεί με το Δημοκρατικό Τόξο, για να προστατέψουν όλοι μαζί την κοινωνία από το τέρας. Αγαπητοί μου πασόκοι και νεοδημοκράτες, θα σας πω κάτι που ίσως δεν το έχετε ξανακούσει, κάτι που θα σας πληγώσει βαθύτατα: Δεν ανήκετε στο Δημοκρατικό Τόξο. Δεν ανήκει στο Δημοκρατικό Τόξο η Ν.Δ. του Σαμαρά, του Βορίδη, του Γεωργιάδη, της Ομάδας Αλήθεια. Δεν είναι μέλος του Δημοκρατικού Τόξου το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, του Άκη, της Λαγκάρντ. Πόσο δημοκράτες μπορεί να είναι αυτοί που κυβερνούν με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, αυτοί που έκλεισαν την ΕΡΤ, αυτοί που ακολουθούν πιστά τις εντολές της Μέρκελ, αυτοί που κήρυξαν τον πόλεμο στη Συρία, πριν καν τον κηρύξει ο Ομπάμα;

Δεν είστε το φάρμακο, είστε η ασθένεια. Εσείς θρέψατε το τέρας του ναζισμού με τη διαπλοκή, την απαξίωση του κοινοβουλευτισμού, την ξενοφοβία, τον παράνομο πλουτισμό. Κυρίως με την πείνα και την απελπισία, που ρίχνουν μαζικά τον κόσμο στα νύχια των βαμπίρ. Αν έχει κάποια υποχρέωση ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι να σας στείλει από εκεί που ήρθατε. Το ταχύτερο δυνατόν.


Πηγή: avgi.gr

left.gr

Αυξάνονται οι συμμετοχές στην «ημέρα προσευχής και νηστείας για την Συρία»

Αυξάνονται οι δηλώσεις συμμετοχής στην «ημέρα προσευχής και νηστείας για την Συρία» η οποία, με πρωτοβουλία του πάπα Φραγκίσκου, ορίσθηκε για το Σάββατο.

Όπως μεταδίδουν ιταλικά μέσα ενημέρωσης, ο μέγας μουφτής της Δαμασκού θα προσπαθήσει να μεταβεί στην Ρώμη για να υποστηρίξει την πρωτοβουλία αυτή του ποντίφικα, ενώ σε

Ο Σαμαράς απέτυχε ως διαπραγματευτής

Ο κ. Σαμαράς απέτυχε. Η χώρα χρειάζεται επειγόντως άλλον στιβαρό διαπραγματευτή. Πλησιάζει η ώρα της απόσυρσης.

Το βασικό επιχείρημα του κ. Σαμαρά πριν τις εκλογές ήταν ότι ο ίδιος ήταν αποτελεσματικότερος διαπραγματευτής από τον Γ. Παπανδρέου και ότι θα διαπραγματευόταν αποφασιστικά τους όρους του μνημονίου με την τρόϊκα των δανειστών.

Ε, λοιπόν, όχι μόνο απέτυχε προς αυτή την κατεύθυνση, αλλά φτάσαμε στο σημείο, μετά από τόσες θυσίες του λαού, μετά από το κατά φαντασίαν «successstory» και τους πανηγυρισμούς για επίτευξη του θρυλούμενου πρωτογενούς πλεονάσματος, οι δανειστές να γίνονται σκληρότεροι και να ζητούν το πλήρες ξεπούλημα της ίδιας της Ελλάδας. Γιατί άραγε;

Στην περίπτωση της Συρίας, η παγκοσμιοποίηση (μέσω του Ομπάμα) θα κτυπήσει με πυραύλους τις αμυντικές γραμμές της, για να την διαλύσει ως ανεξάρτητη και κυρίαρχη χώρα. Μην ξεχνάμε ότι πρώτη έσπευσε να δηλώσει συμμετοχή στην καταστροφή αυτής της χώρας, η ελληνική κυβέρνηση. Στην περίπτωση της Ελλάδας, η παγκοσμιοποίηση (μέσω της τρόϊκας) θα την κτυπήσει κλείνοντας τις αμυντικές της βιομηχανίες και αποσπώντας τη διοίκηση και διάθεση της ελληνικής δημόσιας περιουσίας στο εξωτερικό, για να την καταργήσει ως κυρίαρχη χώρα. Είναι πλέον καταφανέστατο ότι ο στόχος των δανειστών δεν είναι η σωτηρία της χώρας, αλλά η κατάργησή της. Όλα αυτά φυσικά για να γίνουν θα πρέπει να έχουν την υπογραφή του κ. Σαμαρά.

Θα τα δεχτεί άραγε όλα αυτά ο διαπραγματευτής κ. Σαμαράς; Γνωρίζει πιστεύουμε και ο ίδιος πως αν δεν τα δεχτεί, τότε οι δανειστές μαζί με τα ντόπια παράσιτα, θα τον τελειώσουν πολιτικά με τον χειρότερο τρόπο. Αν πάλι τα δεχτεί, τότε θα τον τελειώσει πολιτικά η οργή του ελληνικού λαού.

Σε κάθε περίπτωση, ο κ. Σαμαράς απέτυχε. Η χώρα χρειάζεται επειγόντως άλλον στιβαρό διαπραγματευτή. Πλησιάζει η ώρα της απόσυρσης.

Πηγή

http://aienaristeyein.com/

Δραματική έκκληση Παναγιωτόπουλου στον Τούρκο ομόλογό του: Σώστε τον Ναό του Προφήτη Ηλία στη Σμύρνη [εικόνες]

Σε κίνδυνο βρίσκεται ο ιστορικός ναός του Προφήτη Ηλία στη Σμύρνη που οικοδομήθηκε το 1846, εξαιτίας έργων κατασκευής αυτοκινητόδρομου που γίνεται στην περιοχή. Ο υπουργός Πολιτισμού με επιστολή στον Τούρκο ομολογό του Ομέρ Τσελίκ ζητά την προστασία του ναού.

Την Μέρκελ και τα μάτια σας...

Ο Ντερμπεντέρης συνέστησε στην παρουσιάστρια του δελτίου και τον "συναγωνιστή" του στα παράθυρα Τσίμα, να έχουν τεταμένη την προσοχή τους, όταν μιλάει η Άγκελα.

"Να προσέχουμε τι λέει η Μέρκελ "και ...εξήγησε γιατί: Κάθε φορά, που μιλάει, αποκαλύπτει τις διαθέσεις της για την χώρα μας. Και απ΄ ότι κατάλαβε ο ίδιος, δεν θέλει η Ελλάδα να διευθετήσει οριστικά το χρέος της. Αλλά σταδιακά. Και αυτό για να μπορεί να την ελέγχει. Να ασκεί κηδεμονία πάνω της.

Πονηρός ο - που λέει ο λόγος - βλάχος...

http://nonews-news.blogspot.gr/

Παναχαϊκή: Ο Καβακάς προτιμούσε εκτός έδρας την πρεμιέρα...

Με τον Αστέρα Μαγούλας ξεκινάει στο Παμπελοποννησιακό η Παναχαϊκή την πορεία της στο πρωτάθλημα και ο τεχνικός της Τίμος Καβακάς σχολιάζοντας τη σημερινή κλήρωση για τους «κοκκινόμαυρους» τόνισε:
«Η αλήθεια είναι ότι δεν ήθελα

Το ΣτΕ αποφασίζει για το μέλλον της Ραδιοτηλεόρασης

Δύο σημαντικές αποφάσεις καλείται να πάρει στις 27 Σεπτεμβρίου το Συμβούλιο της Επικρατείας. Η πρώτη αφορά την αίτηση για ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε η ΠΟΣΠΕΡΤ απέναντι στην απόφαση επιβολής «λουκέτου» στην ΕΡΤ ΑΕ. 

Η αίτηση αυτή έχει εξελιχθεί σε μάχη μεταξύ της κυβέρνησης, που προσπαθεί να παρουσιάσει μια ανανεωμένη και πλήρως λειτουργική «Δημόσια Τηλεόραση», με πλήρες πρόγραμμα και σε όλες τις συχνότητες τηλεόρασης και ραδιοφώνου, και των εργαζόμενων, οι οποίοι δηλώνουν πως συνεχίζουν να παράγουν πρόγραμμα από το ραδιομέγαρο της ΕΡΤ.

Η δεύτερη απόφαση που θα κληθεί να λάβει το ΣτΕ αφορά στο καθεστώς των διαρκών ανανεώσεων της θητείας των μελών του ΕΣΡ. Αξίζει να σημειωθεί τέσσερα μέλη του βρίσκονται στις θέσεις τους πάνω από έξι χρόνια, με «γηραιότερο» τον πρόεδρό του, Ι. Λασκαρίδη, ο οποίος βρίσκεται σε αυτή τη θέση πάνω από μια δεκαετία.

http://www.koutipandoras.gr/